ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

 Υπόθεση Αρ. 3458/24

 

6 Μαΐου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ: 

 

                                                          E.B.B.

                                                                                                          Αιτήτριας

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας

μέσω του Υπουργείου Εσωτερικών, Υπηρεσίας Ασύλου

 

                                                                                                 Καθ' ων η αίτηση

 

...........................

 

Η Αιτήτρια παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου

 

Τζόζεφιν Σολωμού για Κλεοπάτρα Ε. Νικολάου , Δικηγόρος για την Αιτήτρια

 

Κάλια Σάββα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Η αιτήτρια με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως προσφεύγει εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 31/07/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω:  Η αιτήτρια είναι υπήκοος της Λιβερίας και υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας στις 21/02/2023, αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές στις 06/02/2023. Αυθημερόν, παρέλαβε Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας («Confirmation of Submission of an Application for International Protection»). Στις 22/02/2023, διενεργήθηκε αξιολόγηση ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας της αιτήτριας από αρμόδιο λειτουργό.

 

Στις 16/07/2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη της αιτήτριας από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, ο οποίος, στις 31/07/2024, ετοίμασε Έκθεση – Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου εισηγούμενος την απόρριψη του αιτήματος της αιτήτριας. Αυθημερόν, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης της αιτήτριας και αποφάσισε την επιστροφή της στη χώρα καταγωγής της. Ακολούθως, στις 06/08/2024, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή, στην οποία συμπεριέλαβε την απορριπτική της απόφαση σχετικά με το αίτημα της αιτήτριας, η οποία παραλήφθηκε ιδιοχείρως από την αιτήτρια αυθημερόν.  Στη συνέχεια, η αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή κατά της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, μέσω της συνηγόρου της, ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας.

 

Η αιτήτρια, μέσω της γραπτής της αγόρευσης, προβάλλει λόγους ακύρωσης που αφορούν την έλλειψη δέουσας έρευνας, ορθής αξιολόγησης των στοιχείων της υπόθεσης και επαρκούς αιτιολογίας και την εμφιλοχώρηση πραγματικής πλάνης. Η ευπαίδευτη συνήγορος της αιτήτριας, κατά τη δικάσιμο όπου η υπόθεση ήταν ορισμένη για διευκρινίσεις και παρουσίαση φακέλου, απέσυρε όλους τους νομικούς ισχυρισμούς που προωθούσε μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης και δήλωσε πως προωθεί μόνο το νομικό ισχυρισμό περί έλλειψης δέουσας έρευνας, κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Κατά συνέπεια, οι νομικοί ισχυρισμοί που αποσύρθηκαν, απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης, αλλά και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρίζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και αναφέρει πως αυτή έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, κατόπιν δέουσας έρευνας αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά στοιχεία της υπόθεσης και αναφέρει πως η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Υποστηρίζει ότι η επίδικη απόφαση είναι καθόλα νόμιμη και ορθή, σύμφωνη με τις σχετικές νομοθετημένες διατάξεις και προϊόν δέουσας έρευνας, αιτιολογίας και ορθής ενάσκησης των εξουσιών που παρέχει ο Νόμος στο αρμόδιο όργανο. Κατά συνέπεια, εισηγείται πως η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο και να επικυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε η αιτήτρια σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός της, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και αν εξέδωσε δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

 

Κατά το στάδιο υποβολής της αίτησής της, η αιτήτρια προέβαλε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της διότι οι γονείς της την πίεζαν να μεταστραφεί στο Ισλάμ και την προειδοποίησαν πως σε περίπτωση άρνησης, θα δημιουργούνταν προβλήματα στην ίδια (ερυθρό 1 του διοικητικού φακέλου).  Η αιτήτρια προσκόμισε ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου το πρωτότυπο διαβατήριό της, εκδοθέν από τις αρχές της χώρας καταγωγής της (ερυθρά 13, 9 του διοικητικού φακέλου).

 

Στις 22/02/2023, ενόσω η αιτήτρια βρισκόταν ακόμα στο Κέντρο Πρώτης Υποδοχής (ΚεΠΥ) «Πουρνάρα», διενεργήθηκε αξιολόγηση ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας από αρμόδιο λειτουργό, μέσα από σχετική συνέντευξη. Ο λειτουργός σημείωσε επί του σχετικού εντύπου ως «Χαμηλό» το επίπεδο πιθανολόγησης σοβαρού κινδύνου για την προσωπική ασφάλεια της αιτήτριας, (ερυθρό 24 του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της, σε σχέση με την αξιολόγηση της ευαλωτότητα της, η αιτήτρια δήλωσε ότι είναι χριστιανή, αλλά  οι γονείς της ωστόσο επιθυμούσαν να μεταστραφεί στο Ισλάμ. Η ίδια αρνήθηκε τη μεταστροφή και οι γονείς της αποδοκίμαζαν την απόφασή της να ασπαστεί τον Χριστιανισμό. Της ανέφεραν πως σε περίπτωση που δεν ασπαζόταν το Ισλάμ, ότι θα αντιμετώπιζε προβλήματα και άσκησαν μαύρη μαγεία σε βάρος της με αποτέλεσμα η ίδια να ασθενήσει και να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στομάχου λόγω διόγκωσης αυτού. Η αιτήτρια ισχυρίστηκε πως είχε υποστεί, προ έξι ετών, σωματική κακοποίηση από δύο άντρες (ένας εκ των οποίων, πατέρας του ενός τέκνου της, ο οποίος δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή). Η αιτήτρια δήλωσε ότι είχε συνάψει σχέση με έναν εξ αυτών επί 4 έτη κατά τη διάρκεια των οποίων εκείνος την κτυπούσε. Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει εάν γνωρίζει τον λόγο, απάντησε ότι η οικογένεια αυτού δεν την είχε αποδεχθεί λόγω της διαφορετικής εθνοτικής καταγωγής της και επιθυμούσε να νυμφευθεί  μία άλλη γυναίκα, ίδιας εθνοτικής καταγωγής με εκείνον. Ισχυρίστηκε πως μία φορά δέχθηκε γροθιά στο στήθος και χρειάστηκε να λάβει νοσοκομειακή περίθαλψη. Η αιτήτρια δήλωσε πως έχει δύο τέκνα στη χώρα καταγωγής της, τα οποία διαμένουν με τις οικογένειες των πατέρων τους και με τα οποία βρίσκεται σε επικοινωνία (ερυθρά 22, 21του διοικητικού φακέλου). 

 

Στο πεδίο «Ανάγκες προστασίας και αξιολόγηση ευαλωτότητας», ο αρμόδιος λειτουργός σημείωσε «Σωματική βία» και «Θύμα ενδοοικογενειακής βίας» στη βάση των ισχυρισμών της αιτήτριας (ερυθρό 19 του διοικητικού φακέλου).  Ο λειτουργός σημείωσε ότι η αιτήτρια δεν χρήζει παραπομπής σε κάποια υπηρεσία (ερυθρό 16 του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά τη διάρκεια της προφορικής της συνέντευξης και ως προς τα προσωπικά της στοιχεία, η αιτήτρια επιβεβαίωσε ότι γεννήθηκε στην Yekepa που αποτελεί και τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής της, μετακινούνταν δε μεταξύ Yekepa και Monrovia για σκοπούς εργασίας και διέμεινε στην Sanniquellie ενόσω φοιτούσε σε εκπαιδευτικό ίδρυμα (ερυθρό 41 του διοικητικού φακέλου). Έχει έξι αδέλφια, ορισμένα εκ των οποίων διαμένουν στην Yekepa και ορισμένα στην Monrovia και οι γονείς της διαμένουν στην Yekepa και διατηρεί επικοινωνία μαζί τους (ερυθρό  40/1Χ – 3Χ του διοικητικού φακέλου). Η αιτήτρια έχει δύο τέκνα στη χώρα καταγωγής της (ερυθρό 40/5Χ του διοικητικού φακέλου). Σε σχέση με το εκπαιδευτικό της υπόβαθρο, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και κατόπιν φοίτησε Περιβαλλοντικές Επιστήμες σε κολέγιο, αποκτώντας πτυχίο. Σε σχέση με το επαγγελματικό της προφίλ ανέφερε ότι απασχολούνταν στην πώληση αντλίας λαδιού, υποδημάτων και ενδυμάτων (ερυθρά 40/8Χ, 39/1Χ, 2Χ, 4Χ, 5Χ του διοικητικού φακέλου). Ομιλεί αγγλικά και Lofa (ερυθρό 39/3Χ του διοικητικού φακέλου). Ως προς το ταξίδι της στη Δημοκρατία, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της από το διεθνή αερολιμένα, αφίχθη στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί μετέβη στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές όπου διέμεινε ένα βράδυ (ερυθρό 39/9Χ, 10Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με τους λόγους που την ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής της, η αιτήτρια υποστήριξε ότι αποχώρησε από τη χώρα της, στις 04/02/2023 αφενός εξαιτίας της θρησκείας και αφετέρου εξαιτίας απειλών που δέχθηκε στη σχέση που είχε συνάψει. Η αιτήτρια προέρχεται από μία μουσουλμανική οικογένεια, η ίδια ωστόσο ασπάζεται τον Χριστιανισμό στον οποίο μετεστράφη. Οι σχέσεις μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων δεν είναι ομαλές στη χώρα της, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένταση μεταξύ της ιδίας και της οικογένειάς της. Η αιτήτρια σύναψε σχέση με έναν άντρα με τον οποίο απέκτησε ένα τέκνο, ωστόσο, εκείνος την κακομεταχειριζόταν και είχαν διαφωνίες, οπότε και αποφάσισε να τον εγκαταλείψει.

 

Μετέβη σε ένα χωριό όπου ασθένησε – λόγω μαύρης μαγείας που εξαπέλυσαν οι γονείς της κατά αυτής – και χρειάστηκε να υποβληθεί σε επέμβαση στομάχου λόγω διόγκωσης αυτού. Ακολούθως, μετοίκησε σε άλλο μέρος όπου σύναψε σχέση με έναν άντρα, η οικογένεια του οποίου είχε δηλώσει πως δεν μπορούσαν να νυμφευθούν διότι εκείνη ήταν χριστιανή και με εκείνον απέκτησε άλλο ένα τέκνο. Η κατάσταση ήταν πολύ άσχημη και μέσω της εργασίας της συνέλεξε το απαραίτητο ποσό ώστε να εγκαταλείψει τη χώρα. Ο πατέρας του ενός τέκνου της έχει αποβιώσει και ο άλλος είναι στη ζωή. Καταληκτικά δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα της για να έχει τη δυνατότητα να αναθρέψει τα παιδιά της διότι δεν μπορούσε να εξεύρει μία βιώσιμη λύση για τα παιδιά της (για τα ανωτέρω βλ. ερυθρό 38/1Χ του διοικητικού φακέλου). Στο πλαίσιο διευκρινιστικών ερωτήσεων, η αιτήτρια δήλωσε ότι μετεστράφη στον Χριστιανισμό σε ηλικία 15 ετών (ερυθρό 37/4Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει εάν αντιμετώπισε κάποια πρόκληση κατά την μετάβαση στους χριστιανικούς τρόπους ζωής, απάντησε ότι αφενός αντιμετώπιζε πρόβλημα με την οικογένειά της και πως θα μπορούσαν να την είχαν σκοτώσει διότι έπληξε την υπόληψη της οικογένειας (ερυθρό 36/2Χ του διοικητικού φακέλου).  Σε σχέση με την αντιμετώπιση της από τους γονείς της, δήλωσε ότι άλλοτε της απηύθυναν τον λόγο και άλλοτε όχι και ότι της έλεγαν ότι διακήρυττε ανοησίες.  Στη συνέχεια δε ανέφερε, ερωτηθείσα εάν κακοποιήθηκε σωματικά από εκείνους όταν εξέφρασε την επιθυμία να μεταστραφεί στον Χριστιανισμό, ότι αρχικά δεν την πίστεψαν, αλλά στη συνέχεια ανέφεραν πως δεν επιθυμούσαν να ακούσουν ξανά γι’ αυτό το θέμα. Πρόσθεσε, πως κάποια άλλη φορά, όταν επέστρεψε από την εκκλησία, την κτύπησαν και διευκρίνισε πως την είχαν κτυπήσει αρκετές φορές (ερυθρά 36/4Χ, 34/1Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Κληθείσα να εξηγήσει πως συνειδητοποίησε ότι οι γονείς της είχαν ασκήσει μαύρη μαγεία εναντίον της, απάντησε ότι απλά κάποιος το γνωρίζει αυτό και σε εκ νέου ερώτηση, δήλωσε ότι η ασθένεια που προκύπτει από μαύρη μαγεία δεν είναι φυσιολογική ασθένεια (ερυθρό 36/5Χ, 6Χ του διοικητικού φακέλου). Επιπρόσθετα, η αιτήτρια δήλωσε ότι οι γονείς της θα στράφηκαν σε κάποιον που θα γνώριζε πως να ασκήσει μαύρη μαγεία υποκινούμενοι από τη μεταστροφή της (ερυθρό 34/7Χ του διοικητικού φακέλου).  Σε σχέση με τις συνέπειες σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της, η αιτήτρια ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ποιες θα είναι αυτές και διευκρίνισε πως δεν επιθυμεί να επιστρέψει (ερυθρό 33 του διοικητικού φακέλου). Κληθείσα να εξηγήσει τον λόγο που φοβάται να επιστρέψει εφόσον, ως δήλωσε, βρίσκεται σε επικοινωνία με τους γονείς της, απάντησε ότι δεν τους φοβάται και πως ο σεβασμός προς τους γονείς προβλέπεται ακόμα και από την Βίβλο (ερυθρό 33/1Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Στη βάση των ανωτέρω πληροφοριών ο αρμόδιος λειτουργός σχημάτισε στην Έκθεση – Εισήγησή του δύο (2) ουσιώδεις ισχυρισμούς ως κατωτέρω: 1) Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ της αιτήτριας και 2) Ισχυριζόμενος φόβος για διαφωνίες με την οικογένειά της για λόγους θρησκείας, για τις οποίες ανέφερε πως δέχθηκε μαγεία από αυτούς.  Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε δεκτός, καθώς στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία του, σε συνάρτηση με το προσκομισθέν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου από την αιτήτρια πρωτότυπο διαβατήριο αυτής, εκδοθέν από τις αρχές της χώρας καταγωγής της.

 

Αναφορικά με τον δεύτερο ισχυρισμό της αιτήτριας, ο οποίος έτυχε απόρριψης, ο αρμόδιος λειτουργός κατέγραψε ότι οι δηλώσεις της αιτήτριας ήταν ανεπαρκείς, ασυνεπείς, ασυνεχείς και μη ευλογοφανείς. Ειδικότερα, έλλειψη ευλογοφάνειας σημειώθηκε όσον αφορά το λόγο που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, που ήταν οι γονείς της, από τους οποίους αντιμετώπισε προβλήματα και κακοποίηση, ενώ δήλωσε ότι διατηρεί επικοινωνία με εκείνους και δεν τους φοβάται. Έλλειψη πληροφοριών και λεπτομερειών σημειώθηκε όσον αφορά τις πεποιθήσεις και πρακτικές του Ισλάμ και τις διδαχές της οικογένειάς της κατά τα παιδικά της χρόνια, στοιχείο που πλήττει την αξιοπιστία των ισχυρισμών της, ενώ παράλληλα δεν παρείχε μια συνεκτική και λεπτομερή περιγραφή της ζωής της ως μέλος μιας μουσουλμανικής οικογένειας.

 

Έλλειψη ευλογοφάνειας εντοπίστηκε και όταν δήλωσε ότι το Ισλάμ δεν την ενδιέφερε και πως ήταν μικρή σε ηλικία, εφόσον μέχρι την ηλικία των 15 χρόνων διαβιούσε με την οικογένειά της που εξασκούσε τις μουσουλμανικές πρακτικές. Ο λειτουργός κατέγραψε ότι η έλλειψη πληροφοριών σχετικά με το Ισλάμ καθιστά δύσκολη την εξακρίβωση της θρησκευτικής της ταυτότητας και των λόγων μεταστροφής της. Ομοίως, έλλειψη επαρκών πληροφοριών και ασυνέχεια σημειώθηκε αναφορικά με την μεταστροφή της στον Χριστιανισμό και την κακοποίηση που υπέστη από τους γονείς της.  Αρχικά δήλωσε ότι οι γονείς της άλλοτε της απηύθυναν τον λόγο και άλλοτε όχι, δηλώνοντας της πως έλεγε ανοησίες ενώ μετέπειτα δήλωσε ότι υπέστη σωματική κακοποίηση από αυτούς. Περαιτέρω, ανέφερε ότι εγκατέλειψε την οικία της και διέμενε δύο έτη σε οικία έτερων ατόμων, ιδίας πίστης, διάστημα κατά το οποίο ξεκίνησε την επιχειρηματική της δραστηριότητα, στοιχείο το οποίο κρίθηκε ως μη ευλογοφανές καθότι εκείνο το διάστημα δεν απολάμβανε οικονομική υποστήριξη ενώ το γεγονός ότι διατηρεί επικοινωνία με τους γονείς της αξιολογήθηκε επίσης ως μη ευλογοφανές. Τέλος, έλλειψη πληροφοριών και ευλογοφάνειας καθώς και αοριστία καταγράφηκε σε σχέση με την ισχυριζόμενη μαύρη μαγεία, τον λόγο για τον οποίο πιστεύει ότι δέχθηκε μαύρη μαγεία, τα συμπτώματα που εκδήλωσε ως απόρροια αυτής και τη φύση και διάγνωση της ασθένειας που αντιμετώπισε και που είχε ως αποτέλεσμα τη νοσηλεία της, δεν είχε πρόσθετα στην κατοχή της αποδεικτικά έγγραφα σχετικά με την επέμβαση στην οποία υπεβλήθη.

 

Σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός κατέγραψε ότι η αιτήτρια δεν παρέδωσε κάποιο σχετικό έγγραφο που να συνάδει με τους ισχυρισμούς της, οι οποίοι αφορούν προσωπικά της βιώματα και δεν υπάρχουν εξωτερικές πηγές πληροφόρησης που θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν τα λεγόμενά της, καταλήγοντας στην απόρριψη του ισχυρισμού.

 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, ο αρμόδιος λειτουργός, στη βάση του αποδεκτού ισχυρισμού, παραπέμποντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την κατάσταση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λιβερία και τηνθρησκευτική ελευθερία, καθώς και την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα και συνυπολογίζοντας το προσωπικό προφίλ της αιτήτριας, κατέληξε ότι δεν υφίστανται εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι η αιτήτρια σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της και ειδικότερα στην πόλη Yekepa, θα αντιμετωπίσει δίωξη ή κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

 

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση των ισχυρισμών της αιτήτριας, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπό της εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της, για έναν από τους λόγους του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου Ν.6(Ι)/2000 και του άρθρου 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951. Επιπλέον, κρίθηκε ότι σε περίπτωση επιστροφής της στη Λιβερία, η  αιτήτρια δεν θα κινδυνεύσει με θανατική ποινή ή εκτέλεση σύμφωνα με το άρθρο 19(2)(α) του περί Προσφύγων Νόμου, ούτε ενδέχεται να υποστεί βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία δυνάμει του άρθρου 19 (2)(β). Αναφορικά δε με το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε ότι η αιτήτρια δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας υπό την έννοια του συγκεκριμένου άρθρου σε περίπτωση επιστροφής της, αφού στη χώρα καταγωγής της και στην πόλη Yekepa, όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν παρατηρούνται συνθήκες ενόπλων συγκρούσεων και ως εκ τούτου, το ενδεχόμενο υπαγωγής της σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας απορρίφθηκε.  Το περιεχόμενο της έκθεσης – εισήγησης εξέτασε ο αρμόδιος εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός, που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου και απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα της αιτήτριας λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τη συνήγορο της, αλλά και από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση.  Με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό, ο οποίος ορθά έγινε αποδεκτός, δεν θεωρώ αναγκαίο να ασχοληθώ. 

 

Αναφορικά με το δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, σε σχέση με τον ισχυριζόμενο φόβο για τις διαφωνίες  που είχε με την οικογένειά της για λόγους θρησκείας και που ανέφερε πως δέχθηκε μαγεία από αυτούς, θα πρέπει να αναφέρω πως διαφαίνεται από το αφήγημά της ότι δεν ήταν σε θέση να προβάλει τον ισχυρισμό της με συνέπεια και λεπτομέρεια, αφού δεν παρουσίασε με τρόπο συνεκτικό και λεπτομερή τα όσα αφορούν τον πυρήνα του ισχυρισμού της.  Η αιτήτρια δεν έδωσε επαρκείς πληροφορίες για τον κίνδυνο που διέτρεχε και δεν περιέγραψε τα στοιχεία αυτά που κατά τον ισχυρισμό της θα την έθεταν σε κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της.  Η έκθεση του αρμόδιου λειτουργού ως προς την αξιολόγηση του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού είναι πλήρης και έχουν καταγραφεί όλα τα σημεία που αναδύουν πως η αιτήτρια είναι εσωτερικά αναξιόπιστη στις δηλώσεις της.  Ενόψει των ανωτέρω δεδομένων διαπιστώνω πως η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού της δεν τεκμηριώθηκε, εφόσον στήριξε τον πυρήνα του αιτήματός της σε γενικές και αόριστες αναφορές από τις οποίες δεν προκύπτει η προσωπική της εμπειρία.

 

Όσον αφορά την εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων της αιτήτριας, θεωρώ αναγκαίο να διεξάγω έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης προκειμένου να διασταυρωθούν τα όσα ανέφερε η αιτήτρια.  Πέραν των όσων εντόπισε και κατέγραψε ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγα έρευνα σε αξιόπιστες εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, αναφορικά με τον εν λόγω ισχυρισμό που προώθησε η αιτήτρια. Αναφορικά με την κατάσταση θρησκευτικής ελευθερίας στη χώρα καταγωγής της, κατόπιν έρευνας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, διαπιστώθηκε, σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή Πληθυσμού και Κατοικιών του 2022, το 84,9% του πληθυσμού είναι χριστιανοί και το 12% μουσουλμάνοι.^[1] Μουσουλμανικές οργανώσεις αναφέρουν ότι οι Μουσουλμάνοι μπορεί να αποτελούν μέχρι και το 20% του πληθυσμού.^[2]

 

Σύμφωνα με την έκθεση του 2024 του Freedom House που καλύπτει τα γεγονότα του 2023, η θρησκευτική ελευθερία προστατεύεται από το Σύνταγμα, ωστόσο, μέλη της μουσουλμανικής κοινότητας αναφέρουν διακρίσεις σε κρατικούς διορισμούς και ισχυρίζονται ότι υποεκπροσωπούνται στις απογραφές.^[3] Παρ’ όλα αυτά, βελτιώσεις στην κυβερνητική πολιτική ως προς την κοινότητά τους έχουν αναφερθεί από μουσουλμανικές ομάδες.^[4] Η ίδια έκθεση αναφέρει ότι «κατά καιρούς εμφανίζονται προτάσεις για την αναθεώρηση του συντάγματος με σκοπό την καθιέρωση του Χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας, γεγονός που μπορεί να εντείνει τις διαθρησκευτικές εντάσεις.»^[5]

 

Η έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών για τη θρησκευτική ελευθερία στη Λιβερία που καλύπτει το έτος 2023 αναφέρει ότι μουσουλμάνοι θρησκευτικοί ηγέτες στη Λιβερία κάλεσαν τους πιστούς να παραμείνουν ψύχραιμοι ενόψει προεκλογικών δηλώσεων πολιτικών που επιδιώκουν να μετατρέψουν τη χώρα σε χριστιανικό κράτος, ενώ παράλληλα, τους προέτρεψαν να μην ψηφίζουν υποψήφιους με μόνο κριτήριο υποσχέσεις για καθιέρωση ισλαμικών εορτών ως εθνικές.^[6]

 

Σύμφωνα με πρόσφατες πληροφορίες, ένα νέο νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Γερουσία της Λιβερίας και επιδιώκει να αναγνωρίσει επίσημα τις κύριες μουσουλμανικές γιορτές μαζί με τις ήδη καθιερωμένες χριστιανικές αργίες, όπως τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, γεγονός το οποίο προκάλεσε αντιδράσεις κυρίως από χριστιανικές κοινότητες, που θεωρούν ότι οι γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα είναι βαθιά ριζωμένες στην παράδοση της Λιβερίας και αμφισβητούν την ανάγκη αλλαγής, ενώ άλλοι βλέπουν το νομοσχέδιο ως ένα δίκαιο και αναγκαίο βήμα προς την εθνική ενότητα και τον αμοιβαίο σεβασμό σε μια πολυθρησκευτική κοινωνία.^[7]

 

Σύμφωνα με άρθρο τοπικού τύπου, ημερομηνίας Δεκεμβρίου 2024, ένας νεαρός άντρας φερόταν να αντιμετωπίζει καταδίκη και απειλές θανάτου από μέλη της οικογένειάς του επειδή προσηλυτίστηκε από το Ισλάμ στον Χριστιανισμό.^[8] Σύμφωνα με το νεαρό άντρα, η μεταστροφή του προκάλεσε σοκ στην οικογένειά του και σε ολόκληρο το τέμενος στο οποίο προσευχόταν, καθώς τους είχαν αναφέρει επανειλημμένα ότι κάτι τέτοιο απαγορεύεται για έναν μουσουλμάνο και τιμωρείται με θάνατο.^[9]

 

Αναφορικά με τις πρακτικές μαγείας στη χώρα καταγωγής της, κατόπιν έρευνας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, διαπιστώθηκε πως στη Λιβερία υφίστανται ευρέως αντιλήψεις περί «voodoo» και «juju powers», οι οποίες συνδέονται ακόμη και με δομές εξουσίας και πολιτικής επιρροής.^[10] Περαιτέρω, καταγράφεται επίσης η ύπαρξη «τελετουργικής βίας» στη Λιβερία, συμπεριλαμβανομένων πράξεων που σχετίζονται με πεποιθήσεις περί απόκτησης υπερφυσικής δύναμης μέσω τελετουργιών, ακόμη και με χρήση βίας κατά προσώπων.^[11] Οι κατηγορίες για μαγεία είναι συχνές στη Λιβερία και απευθύνονται κυρίως σε γυναίκες και παιδιά.^[12]

 

Άρθρο τοπικού τύπου, ημερομηνίας Ιουλίου 2024, αναφέρει ότι έξι άτομα έχασαν τη ζωή τους στην περιοχή Gbiah-Gblor της κομητείας Nimba, αφού εξαναγκάστηκαν να καταναλώσουν ένα φίλτρο για να αποδείξουν την αθωότητά τους έναντι κατηγοριών για μαγεία.^[13]  Άρθρο που δημοσιεύθηκε το Φεβρουάριο του 2026 αναφέρει ότι σε πολλές αγροτικές κοινότητες σε ολόκληρη τη Λιβερία, οι κατηγορίες για μαγεία μπορούν να εντείνουν τις μακροχρόνιες εντάσεις και μερικές φορές, να προκαλέσουν πράξεις βίας, παρά τις συνεχιζόμενες εκστρατείες ευαισθητοποίησης του κοινού που αποσκοπούν στην αποθάρρυνση των επιβλαβών παραδοσιακών κατηγοριών.^[14]

 

Επιπρόσθετα, άρθρο του Φεβρουαρίου 2026 σημειώνει ότι οι παραδοσιακοί αρχηγοί και οι πρεσβύτεροι της κομητείας Nimba κάλεσαν το Εθνικό Κοινοβούλιο να θεσπίσει νόμο που θα τους παρέχει την εξουσία να ασκούν δίωξη σε άτομα που κατηγορούνται για συμμετοχή σε δραστηριότητες μαγείας.^[15] Σύμφωνα με τους τοπικούς ηγέτες, μια τέτοια νομοθεσία θα συνέβαλε στον περιορισμό της φερόμενης αυτής πρακτικής και στη βελτίωση της ασφάλειας, ιδίως στις αγροτικές κοινότητες, όπου ο φόβος και η ένταση παραμένουν έντονα.^[16] Όπως αναφέρεται στο ίδιο άρθρο, σε κάποιες περιοχές, ορισμένα άτομα έχουν ομολογήσει δημοσίως ότι φέρεται να έχουν αφαιρέσει τη ζωή ανθρώπων μέσω μαγείας.^[17]

 

Παρόλο που υπάρχουν πληροφορίες που επιβεβαιώνουν την κατάσταση που επικαλείται η αιτήτρια σε σχέση βέβαια με την πίστη των ανθρώπων στη μαγεία, αυτό δεν αρκεί για να στοιχειοθετηθεί καθεστώς διεθνούς προστασίας, λαμβάνοντας υπόψη πως δεν έχει επιβεβαιωθεί από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ο προσωπικός προβαλλόμενος ισχυρισμός της.  Η έλλειψη εσωτερικής συνοχής στους ισχυρισμούς της και η έλλειψη επαρκών λεπτομερειών και βιωματικών περιγραφών στην αφήγηση της αιτήτριας είναι τέτοια που στο πλαίσιο της συνολικής αξιολόγησης και αποτίμησης των στοιχείων της υπόθεσης, δεν επαρκεί για να δοθεί καθεστώς.  Για να καταστούν αποδεκτοί οι ισχυρισμοί της αιτήτριας, απαιτείται να συνοδεύονται από σαφή, λεπτομερή και εξατομικευμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ουσιώδη ισχυρισμό της.  Κατά συνέπεια, με δεδομένο ότι η αιτήτρια δεν κατάφερε να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό της, εφόσον προέβη σε γενικές και αόριστες αναφορές κατά το αφήγημά της, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.

 

Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):  «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής […]».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3 του Ν.6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (Βλ. σχ. παρ.37 και 38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών).

 

Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης στο σύνολό της, κρίνω ότι δεν υπάρχει κάποιος βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης της αιτήτριας σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της. Κατά συνέπεια, προκύπτει πως ορθά αποφασίστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο της αιτήτριας εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που στοιχειοθετούν δικαιολογημένο φόβο δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχω αναλύσει ανωτέρω, ορθά κρίθηκε από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6(Ι)/2000, για να παρασχεθεί στην αιτήτρια το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6(Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι».  Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής ή εκτέλεσης βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (Βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής της αιτήτριας, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της αιτήτριας, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Ως αναφέρει το Freedom House στην έκθεση του έτους 2025 αναφορικά με τα γεγονότα του έτους 2024, από τη λήξη του δεύτερου εμφυλίου πολέμου το 2003, η Λιβερία απολαμβάνει δύο δεκαετίες ειρήνης και σταθερότητας, σημειώνοντας σημαντική πρόοδο στην αποκατάσταση της κυβερνητικής ικανότητας, στην επανακαθιέρωση του κράτους δικαίου και στην εξασφάλιση των πολιτικών δικαιωμάτων και των ατομικών ελευθεριών των πολιτών.^[18] Το 2017, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, η χώρα γνώρισε ειρηνική μεταβίβαση εξουσίας μεταξύ εκλεγμένων ηγετών, και οι ιδιαίτερα ανταγωνιστικές εκλογές του 2023 οδήγησαν σε άλλη μία δημοκρατική παράδοση εξουσίας στις αρχές του 2024.^[19] Ωστόσο, επίμονα προβλήματα παραμένουν, όπως η διαφθορά, η ατιμωρησία, οι πιέσεις στην ελευθερία του Τύπου και η βία κατά των γυναικών.^[20]

 

Σύμφωνα με την έκθεση του έτους 2026, του Ινστιτούτου Bertelsmann Stiftung που καλύπτει τα γεγονότα από 1 Φεβρουαρίου 2023 έως 31 Ιανουαρίου 2025, οι προσπάθειες του κράτους για τη διατήρηση της τάξης και της ασφάλειας αντιμετωπίζουν σημαντικούς περιορισμούς, ενώ οι τοπικοί μηχανισμοί διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαφύλαξη της ασφάλειας.^[21] Επίσης, υφίστανται πολλές ανταγωνιστικές εθνοτικές ταυτότητες οι οποίες αποδυναμώνουν την εθνική ταυτότητα της χώρας.^[22] Παρότι οι νομικές υπηρεσίες είναι θεωρητικά διαθέσιμες τόσο στις αστικές, όσο και στις αγροτικές περιοχές, είναι δαπανηρές και παρεμποδίζονται από τη διαφθορά.^[23] Σε σχέση με τις διαθέσιμες υπηρεσίες, η ως άνω έκθεση αναφέρει ότι εκτός της πρωτεύουσας, οι αποστάσεις ακόμη και προς τα πιο βασικά ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης είναι συχνά μεγάλες, ενώ το φάσμα των διαθέσιμων υπηρεσιών και φαρμάκων περιορίζεται στις βασικές ανάγκες.^[24] Το επίσημο ποσοστό ανεργίας μειώθηκε ελαφρώς στο 2,9% κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, ωστόσο τα χαμηλά εισοδήματα και η γενική υποαπασχόληση αποτελούν μεγαλύτερες προκλήσεις για την κοινωνική πρόνοια.^[25]

 

Σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 05/05/2026), στην κομητεία Nimba, όπου υπάγεται η πόλη Yekepa, καταγράφηκαν 10 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 7 θάνατοι.^[26] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της κομητείας Nimba σύμφωνα με επίσημα δημογραφικά στοιχεία του 2022 ανήλθε σε 621,841 κάτοικους και της πόλης Yekepa (New Yekepa) σε 24,695 κατοίκους σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2026.^[27]

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή της κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της αιτήτριας όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας της εκεί να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή της. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις τη αιτήτριας, παρατηρώ ότι αυτή είναι ενήλικη, υγιής, με ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, πλήρως ικανή προς εργασία, με προηγούμενη εργασιακή εμπειρία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με οικογενειακό/ υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής της.  Η αιτήτρια δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα ανωτέρω παρατέθηκαν και το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι ορθώς κρίθηκε επί της ουσίας ότι η αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή της στο καθεστώς του πρόσφυγα ή για την παραχώρηση σε αυτήν συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει των προνοιών του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων.

  

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για δέουσα έρευνα.  Από όσα έχω επεξηγήσει ανωτέρω προκύπτει ότι, το αρμόδιο όργανο έλαβε δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση.  Συνεπώς, ο ισχυρισμός της ευπαίδευτης συνηγόρου της αιτήτριας περί έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου και το σύνολο το στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι ακολουθήθηκε η ορθή διερευνητική διαδικασία και ορθώς το αίτημα της αιτήτριας για αναγνώριση καθεστώτος διεθνούς προστασίας έχει απορριφθεί. Οι Καθ' ων η αίτηση, στα πλαίσια εξέτασης και αξιολόγησης του αιτήματος της αιτήτριας, συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε η αιτήτρια, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι η προσφυγή της αιτήτριας εξετάστηκε με επάρκεια και επιμέλεια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη Έκθεση-Εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου, στην οποία εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της είναι  απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον της αιτήτριας.

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.