ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

      Υπόθεση Αρ. 5398/22

 

22 Μαΐου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

D.W. C.L.

Αιτητή

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η αίτηση

 

 ..................................................

 

Ο αιτητής παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου

Κασσάνδρα Κουπαρή, Δικηγόρος για τον αιτητή

Θεοφανώ Βασιλάκη, Δικηγόρος για τους Καθ’ ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Ο αιτητής προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 18/08/2022, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω: Ο αιτητής είναι υπήκοος του Καμερούν και υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας στις 30/06/2022, αφού εισήλθε παράτυπα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές. Στις 04/07/2022 παρέλαβε Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας («Confirmation of Submission of an Application for International Protection»).

 

Στις 03/08/2022 πραγματοποιήθηκε προφορική συνέντευξη του αιτητή από αρμόδιο λειτουργό του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο (στο εξής «EUAA»). Ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση ημερομηνίας 09/08/2022 προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου εισηγούμενος την απόρριψη του αιτήματος του αιτητή. Στις 18/08/2022, συγκεκριμένος λειτουργός που δύναται δυνάμει σχετικής εξουσιοδότησης από τον Υπουργό Εσωτερικών να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης. Στις 18/08/2022 η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή, στην οποία συμπεριέλαβε την απορριπτική της απόφαση σχετικά με το αίτημα του αιτητή, η οποία παραλήφθηκε από τον ίδιο αυθημερόν. Στη συνέχεια, ο αιτητής καταχώρισε στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή, ο οποίος τον εκπροσωπούσε από την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας καταχώρησε τη γραπτή αγόρευση η οποία κατόπιν αλλαγής δικηγόρου στις 05/12/2023, δεν προωθήθηκε και η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή προέβη σε συμπληρωματική γραπτή αγόρευση με την οποία προωθεί τον νομικό ισχυρισμό περί μη δέουσας έρευνας εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Ακολούθως, η συνήγορος προέβη στην κατάθεση συμπληρωματικής απαντητικής γραπτής αγόρευσης, με την οποία υποστηρίζει ότι δεν διενεργήθηκε επαρκής εξέταση του κινδύνου τον οποίο ενδέχεται να διατρέχει ο αιτητής σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του και ότι θα έπρεπε να είχε παραπεμφθεί σε ιατρική ή ψυχολογική αξιολόγηση. Κατά συνέπεια, οι νομικοί ισχυρισμοί που αποσύρθηκαν, απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί πως στη συμπληρωματική αγόρευση, η συνήγορος του αιτητή αναφέρει ότι ο αιτητής είναι αγγλόφωνος από τη Bamenda και ότι θα έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί σχετική αξιολόγηση των προσωπικών του περιστάσεων κατά την αξιολόγηση χορήγησης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ωστόσο, η εν λόγω αναφορά δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, όπως θα διαφανεί και από όσα θα επεξηγήσω πιο κάτω.  Κατά συνέπεια, ο προβαλλόμενος ισχυρισμός απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ’ ων η αίτηση, μέσω της γραπτής της αγόρευσης, υποστηρίζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και αναφέρει ότι αυτή λήφθηκε ορθά και νόμιμα, κατόπιν δέουσας έρευνας και ορθής άσκησης των εξουσιών που παρέχει ο νόμος στους Καθ’ ων η αίτηση, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, χωρίς να εμφιλοχωρήσει οποιαδήποτε πλάνη και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Επιπρόσθετα, υποστηρίζει ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος απόδειξης των λόγων ακυρώσεως και των ισχυρισμών του που θεμελιώνουν το αίτημά του για παραχώρηση διεθνούς προστασίας, καθώς δεν απέδειξε βάσιμο φόβο δίωξης για κάποιον από τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου, ώστε να του αναγνωρισθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, αλλά ούτε απέδειξε ότι δύναται να του χορηγηθεί καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας. Κατά συνέπεια, εισηγείται ότι η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο και να επικυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Η συνήγορος των Καθ’ ων η αίτηση, με τη συμπληρωματική γραπτή αγόρευσή της, προς απάντηση των ισχυρισμών της συνηγόρου του Αιτητή, υποστηρίζει ότι η παραπομπή σε ιατρική ή ψυχολογική εξέταση εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του αρμόδιου οργάνου και στη βάση των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του.  

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν. 73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημα του αιτητή για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο αιτητής σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός του, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και αν εξέδωσε δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

 

Ο αιτητής, κατά την υποβολή του αιτήματος διεθνούς προστασίας, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω προβλήματος διαδοχής από την πλευρά της μητέρας του. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι μετά τον θάνατο του παππού του, ο οποίος ήταν πολυγαμικός και δεν είχε άλλα παιδιά αρσενικού φύλου, όφειλε να τον διαδεχθεί. Ωστόσο, η πεθερά της μητέρας του αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να είναι ο διάδοχος. Πρόσθεσε ότι εκείνη απειλούσε να τον σκοτώσει και ως εκ τούτου, αναγκάστηκε να διακόψει τη φοίτηση του στο σχολείο. Ανέφερε επίσης ότι, όταν ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το έτος 2020, βίωσε αρκετές απόπειρες δολοφονίας και εφιάλτες, ξυπνώντας σε άγνωστα μέρη χωρίς ρούχα και για τον λόγο αυτό αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα του και να μην επιστρέψει.

 

Κατά τη διάρκεια της προφορικής του συνέντευξης ως προς τα προσωπικά του στοιχεία, ο αιτητής δήλωσε ότι γεννήθηκε στην περιοχή Mboebo, της Δυτικής Περιφέρειας του Καμερούν, ότι έζησε στη Bafang, της ίδιας περιφέρειας, ενώ διέμεινε και στη Douala για περίπου ένα χρόνο πριν από την αναχώρηση του από τη χώρα (ερυθρό 18 2x 17 1x του διοικητικού φακέλου). Δήλωσε ότι είναι Χριστιανός ως προς το θρήσκευμα του και Bamileke ως προς την εθνοτική του καταγωγή (ερυθρό 20 18 1x του διοικητικού φακέλου). Ως προς την οικογενειακή του κατάσταση, δήλωσε ότι οι γονείς του διαβιούν στη Bafang μαζί με τη μία του αδελφή, ενώ ο αδελφός του διαβιεί στη Douala, προσθέτοντας ότι δεν έχει σταθερή επικοινωνία μαζί τους λόγω προβλημάτων στο δίκτυο τηλεφωνίας (ερυθρό 18 2x του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με το μορφωτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (ερυθρό 18 1x του διοικητικού φακέλου). Ως προς την εργασιακή του εμπειρία, ανέφερε ότι απασχολήθηκε στον τομέα της οικοδομικής για περίπου ένα χρόνο (ερυθρό 18 2x του διοικητικού φακέλου).

 

Όσον αφορά το ταξίδι του προς τη Δημοκρατία, αξίζει να σημειωθεί ότι εγκατέλειψε την χώρα του στις 14/06/2022 από το αεροδρόμιο της Douala και εισήλθε στις μη ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές (ερυθρό 17 1x του διοικητικού φακέλου). Τέλος, δήλωσε ότι ταξίδεψε μόνος του και ότι οργάνωσε το ταξίδι του μέσω ατόμων που εντόπισε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία προσέφεραν ευκαιρίες φοίτησης στις μη ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές (ερυθρό 43 1x του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, ο αιτητής ανέφερε, κατά τη διάρκεια της ελεύθερης αφήγησής του, ότι ο παππούς του από την πλευρά της μητέρας του τον αγαπούσε πολύ και ήταν πολυγαμικός και ότι μέλη της οικογένειάς του δεν επιθυμούσαν να λάβει την κληρονομιά.  Ο αιτητής ανέφερε πως μετά το θάνατο του παππού του, προσπάθησαν να τον βασανίσουν μέσω πνευμάτων και άλλων πρακτικών. Πρόσθεσε ακόμη ότι του είπαν πως, όσο θα βρισκόταν στο Καμερούν, δεν θα είχε ηρεμία, ενώ ανέφερε ότι επιχείρησαν να τον σκοτώσουν, αλλά για καλή του τύχη υπήρχαν άνθρωποι γύρω του. Περαιτέρω, ανέφερε ότι αποφάσισε να εγκαταλείψει τη Bafang και να μεταβεί στη Douala, καθώς ήλπιζε ότι εκεί τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Επιπλέον, δήλωσε ότι επιχείρησαν να τον σκοτώσουν με τη χρήση δηλητηρίου και ότι ενώ κοιμόταν, ξύπνησε και είδε ποντίκια να προσπαθούν να τον σκοτώσουν (ερυθρό 17 2x 16 1x του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν του ζητήθηκε να αναφέρει τι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του, δήλωσε πως δεν επιθυμεί να επιστρέψει στη χώρα του, καθώς, ισχυρίζεται πως δεν θα έχει ηρεμία (ερυθρό 15 1x του διοικητικού φακέλου). Κατά το στάδιο των διευκρινιστικών ερωτήσεων, δόθηκε η ευκαιρία στον αιτητή, μέσω πρόσθετων ερωτήσεων, να εμπλουτίσει την επιχειρηματολογία του και του τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με την κληρονομική διαδοχή μετά τον θάνατο του παππού του. Σχετικά με αυτό, ανέφερε ότι τα εμπλεκόμενα πρόσωπα ήταν τα αδέλφια της μητέρας του, τα οποία ήταν η σύζυγος και τα παιδιά του παππού του (ερυθρό 16 2x του διοικητικού φακέλου). Όταν του ζητήθηκε να αναφερθεί στους κανόνες διαδοχής της κουλτούρας του, ανέφερε ότι τον πατέρα μπορεί να τον διαδεχθεί μόνο κάποιος από το χωριό του πατέρα, ενώ αν η σύζυγος είναι από άλλο χωριό, η διαδοχή δεν μπορεί να λάβει χώρα (ερυθρό 15 1x του διοικητικού φακέλου).

 

Κληθείς να διευκρινίσει γιατί ο παππούς του άφησε την κληρονομιά απευθείας σε εκείνον και όχι στον γιο του, πρακτική που επιβεβαιώνεται από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, απάντησε ότι η μητέρα των εν λόγω ατόμων προέρχεται από άλλο χωριό και ότι ο παππούς του επιθυμούσε η κληρονομιά να παραμείνει στο δικό του χωριό (ερυθρό 16 2x του διοικητικού φακέλου).  Όταν του ζητήθηκε να αναφερθεί στη δήλωση του στην αίτηση καταγραφής ότι ο παππούς του δεν είχε γιους, απάντησε ότι δεν είχε αναφέρει κάτι τέτοιο και ότι ο διερμηνέας το κατέγραψε, ενώ ακολούθως πρόσθεσε ότι η σύζυγος του παππού του είχε ήδη άλλους γιους πριν παντρευτεί τον παππού του (ερυθρό 16 2x του διοικητικού φακέλου).

 

Ακολούθως, του τέθηκαν ερωτήματα αναφορικά με τα προβλήματα που ισχυρίστηκε ότι αντιμετώπισε λόγω της κληρονομικής διαδοχής.  Όταν του ζητήθηκε να αναφέρει τι συνέβη σε εκείνον προσωπικά μετά τον θάνατο του παππού του το 2017, δήλωσε ότι το 2018 δεν πήγε στο σχολείο, ενώ επανήλθε εκ νέου το 2019 και το 2020 έλαβε το απολυτήριο του (ερυθρό 15 1x του διοικητικού φακέλου). Ακολούθως, ερωτήθηκε αν ήρθε ποτέ αντιμέτωπος με τη θεία του και με άλλα μέλη της οικογένειας αναφορικά με την κληρονομική διαδοχή και απάντησε ότι στις πολυγαμικές οικογένειες, κανείς δεν μπορεί να διορθώσει οτιδήποτε συμβεί. Πρόσθεσε ότι ο ίδιος δεν επιθυμούσε να πηγαίνει εκεί, διότι, όταν οι άνθρωποι διαφωνούν, δεν μπορεί να επιτευχθεί οποιαδήποτε λύση (ερυθρό 15 2x του διοικητικού φακέλου). Ανέφερε επίσης ότι εκείνος δεν επιθυμεί την κληρονομιά και όταν ερωτήθηκε για ποιο λόγο τον καταδιώκουν παρόλο που δεν επιθυμεί να λάβει την κληρονομιά, απάντησε ότι κανείς άλλος δεν μπορεί να την λάβει και ότι κανείς δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει όσο βρίσκεται στο Καμερούν, γι’ αυτό και αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα του (ερυθρό 15 2x του διοικητικού φακέλου).

 

Ακολούθως, όταν ρωτήθηκε εκ νέου τι ακριβώς συνέβη στον ίδιο, απάντησε ότι, όταν βρισκόταν στο σχολείο στη Bafang, προσπάθησαν να τον σκοτώσουν, έσπασαν την πόρτα του και πέταξαν τα πράγματά του, χωρίς να πάρουν οτιδήποτε, καθώς, όπως ανέφερε, επιθυμούσαν μόνο να τον σκοτώσουν (ερυθρό 15 2x του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείς ως προς το πως γνώριζε ότι ήταν μέλη της οικογένειας του που ενεπλάκησαν στο εν λόγω περιστατικό, ανέφερε ότι δεν ήθελαν να παραμείνει εκείνος στο σπίτι και όταν ερωτήθηκε αν απλώς εικάζει ότι ήταν εκείνοι, απάντησε θετικά (ερυθρό 15 2x του διοικητικού φακέλου).

 

Επιπλέον, ανέφερε ότι ακόμη και όταν μετέβη στη Douala είχε εφιάλτες και ότι μία ημέρα ξύπνησε χωρίς ρούχα, με γρατζουνιές και βρεγμένος (ερυθρό 15 2x του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείς για ποιο λόγο συνδέει τη μαύρη μαγεία με μέλη της οικογένειας του, απάντησε ότι όσο ζούσε ο παππούς του, του είχε πει να είναι προσεκτικός με εκείνη τη γυναίκα (ερυθρό 14 1x του διοικητικού φακέλου). Όταν ερωτήθηκε αν έχει λάβει απειλές απευθείας από μέλη της οικογένειας του, απάντησε ότι είχε δεχθεί προσβολές, αναφέροντας ότι άτομα στον δρόμο του έλεγαν πως η συγκεκριμένη γυναίκα δεν είναι καλός άνθρωπος (ερυθρό 14 1x του διοικητικού φακέλου). Τέλος, σχετικά με τη δυνατότητα να εγκατασταθεί στη πόλη Douala ανέφερε ότι σε περίπτωση που κάποιος τον αναζητά μέσω μυστικιστικών πρακτικών, θα μπορούσε να τον εντοπίσει ακόμη και εκεί (ερυθρό 15 2x του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, αξιολογώντας τους ισχυρισμούς του αιτητή κατά τη συνέντευξή του, διέκρινε στην έκθεση-εισήγησή του δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς που αφορούν 1) τα προσωπικά του στοιχεία και 2) το ότι έλαβε απειλές από τη θεία του από την πλευρά της μητέρας του και από τα παιδιά της, εξαιτίας της κληρονομιάς του παππού του.  Αναφορικά με τον πρώτο ισχυρισμό του αιτητή, ο αρμόδιος λειτουργός τον αξιολόγησε ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστο και τον έκανε δεκτό, αποδεχόμενος τα στοιχεία του προφίλ του, καθώς κρίθηκε ότι οι δηλώσεις του ήταν συγκεκριμένες, παρείχε επαρκείς πληροφορίες και ότι αυτές επιβεβαιώνονται από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

 

Αναφορικά με τον δεύτερο ισχυρισμό, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του αιτητή ήταν ασυνεπείς, αντιφατικές και δεν περιείχαν λεπτομερείς περιγραφές. Ως προς την εσωτερική αξιοπιστία, ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του αιτητή αναφορικά με τους διώκτες του ήταν ασυνεπείς και αντιφατικές, καθώς διαπιστώθηκε ότι οι αναφορές του σχετικά με τους γιους του παππού του διέφεραν κατά τη διάρκεια της προσωπικής συνέντευξης σε σχέση με την αίτηση καταγραφής. Όταν ερωτήθηκε για την εν λόγω αντίφαση, έδωσε διαφοροποιημένες απαντήσεις, οι οποίες κρίθηκε ότι πλήττουν την αξιοπιστία των ισχυρισμών του. Ακολούθως, ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του αιτητή αναφορικά με τις απειλές που φέρεται να δέχθηκε στερούνταν λεπτομερειών, καθώς περιορίστηκε σε γενικόλογες αναφορές σε περιστατικά που θεωρήθηκε ότι δεν συνιστούν απειλές. Επιπλέον, ο αρμόδιος λειτουργός, αξιολογώντας τους ισχυρισμούς του αιτητή περί μαύρης μαγείας, έκρινε ότι δεν ήταν σε θέση να τεκμηριώσει τη σύνδεση των λεγομένων του με τους ισχυριζόμενους διώκτες του. Εν κατακλείδι, ο λειτουργός έκρινε ότι ο αιτητής δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες αναφορικά με τα περιστατικά τα οποία ο ίδιος βίωσε καθώς και τη σύνδεση αυτών με τα μέλη της οικογένειας του.  Κατά συνέπεια, η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού δεν έγινε αποδεκτή.

 

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο λειτουργός, κατόπιν έρευνας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, επισήμανε ότι το σύστημα διαδοχής στην εθνοτική ομάδα Bamileke ακολουθεί το πατρογραμμικό σύστημα. Παράλληλα, λόγω της υποκειμενικής φύσης των ισχυρισμών του αιτητή, ανέφερε ότι δεν ανευρέθηκαν άλλες πηγές που να επαληθεύουν τα λεγόμενα του. Ως εκ τούτου, ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο εν λόγω ουσιώδης ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός, καθώς δεν θεμελιώθηκε ούτε η εσωτερική ούτε η εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του.

 

Κατόπιν, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη στην αξιολόγηση του κινδύνου σε περίπτωση επιστροφής του αιτητή. Υπό το φως του μοναδικού αποδεκτού ισχυρισμού, ο οποίος αφορά τα προσωπικά στοιχεία του αιτητή.  Ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι ο αιτητής διέμεινε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Bafang και ως εκ τούτου, η εν λόγω περιοχή θεωρήθηκε ως τόπος διαμονής του, ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας.  Ακολούθως, ο λειτουργός έλαβε υπόψη την κατάσταση ασφαλείας στο Καμερούν και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένοπλη σύρραξη εντοπίζεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας και συνεπώς, δεν συντρέχουν εύλογοι λόγοι ώστε να γίνει δεκτό ότι, σε περίπτωση επιστροφής του στη Bafang, ο αιτητής θα υποστεί δίωξη ή σοβαρή βλάβη.

 

Κατά τη νομική ανάλυση στην οποία προέβη ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή δεν δύνανται να αποτελέσουν λόγο παραχώρησης καθεστώτος πρόσφυγα ή καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, όπως προνοείται στα άρθρα 3 και 19 (1) και (2) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000. Περαιτέρω, εξετάζοντας τον πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, ο λειτουργός κατέληξε ότι στη Bafang δεν εντοπίζεται αδιάκριτη άσκηση βίας λόγω διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Ως εκ τούτου, κατέληξε ότι ο αιτητής δεν δύναται να υπαχθεί ούτε σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας και συνεπώς, το αίτημα του απορρίφθηκε στο σύνολό του. Το περιεχόμενο της υπό αναφορά Έκθεσης-Εισήγησης υιοθετήθηκε από τον αρμόδιο, εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργό, που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, ο οποίος και απέρριψε το αίτημα του αιτητή.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα του αιτητή λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τη συνήγορό του, αλλά και από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση. Με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό, ο οποίος ορθά έγινε αποδεκτός και δεν αμφισβητείται από τον αιτητή, δεν θεωρώ αναγκαίο να ασχοληθώ.

 

Αναφορικά με το δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, θα πρέπει να αναφέρω πως διαφαίνεται από το αφήγημα του αιτητή, πως δεν ήταν σε θέση να προβάλει τον ισχυρισμό του με συνέπεια και λεπτομέρεια, αφού δεν παρουσίασε με τρόπο συνεκτικό και λεπτομερή τα όσα αφορούν τον πυρήνα του αιτήματός του.  Ο αιτητής δεν ήταν αξιόπιστος, καθότι οι δηλώσεις του παρουσιάζονταν ασυνεπείς, αντιφατικές και στερούμενες επαρκών λεπτομερειών. Ειδικότερα, διαπιστώθηκαν αντιφάσεις αναφορικά με τα πρόσωπα που φέρονται ως διώκτες του, καθώς οι αναφορές του σχετικά με τους γιους του παππού του διαφοροποιούνταν μεταξύ της αίτησης καταγραφής και της προσωπικής συνέντευξης, ενώ οι εξηγήσεις που παρείχε επί των αντιφάσεων κρίθηκαν μη ικανοποιητικές. Περαιτέρω, οι αναφορές του περί απειλών κρίθηκαν γενικόλογες και ανεπαρκώς εξειδικευμένες, χωρίς να προκύπτουν συγκεκριμένα περιστατικά που να στοιχειοθετούν απειλή. Ως προς τους ισχυρισμούς περί μαύρης μαγείας, διαφαίνεται πως ο αιτητής δεν κατόρθωσε να τεκμηριώσει τη σύνδεση των ισχυρισμών αυτών με τους φερόμενους διώκτες του.

 

Ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες σε θέματα που άπτονται στον πυρήνα του αιτήματος του, προέβηκε σε γενικές και αόριστες αναφορές και δεν αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στον κίνδυνο που διατρέχει στη χώρα καταγωγής του.  Στο αφήγημα του αιτητή παρουσιάζονται ελλείψεις όσον αφορά την συνοχή των γεγονότων καθώς επίσης και ελλείψεις πληροφοριών που στοιχειοθετούν και τεκμηριώνουν τα λεγόμενα και τους ισχυρισμούς του.  Κατά συνέπεια, η εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του δεν τεκμηριώθηκε.

 

Στα πλαίσια αξιολόγησης της εξωτερικής αξιοπιστίας του ισχυρισμού του, διεξήγαγα έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, αναφορικά με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό και τα προβλήματα κληρονομικής διαδοχής που ισχυρίστηκε ότι αντιμετώπισε ο αιτητής.  Εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι, ζητήματα γύρω από την κληρονομιά οδηγούν σε διακρίσεις λόγω φύλου. Καθώς οι σύζυγοί τους πεθαίνουν ή εξαφανίζονται λόγω της κρίσης, οι χήρες δυσκολεύονται να δουν τα δικαιώματά τους να αναγνωρίζονται από τα μέλη της οικογένειας και τους παραδοσιακούς ηγέτες [...] Η αρπαγή γης, η στέρηση κληρονομιάς και ο αναγκαστικός εκτοπισμός αφήνουν πολλές οικογένειες χωρίς πρόσβαση στη γεωργική τους γη και στο εισόδημά τους. Προκύπτουν εντάσεις μεταξύ των κοινοτήτων υποδοχής και των εκτοπισμένων, ιδιαίτερα σε σχέση με την καταπάτηση γης, όπου η γεωργική γη αποτελεί αντικείμενο διεκδίκησης.^[1]

 

Λαμβάνοντας υπόψη την εθνοτική καταγωγή του αιτητή ως Bamileke και τα κληρονομικά συστήματα που ισχύουν στην εν λόγω εθνοτική ομάδα, εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι, ο λαός των Bamileke δίνει έμφαση στην ανδρική γραμμή καταγωγής μέσω πατρογραμμικών σχέσεων. Η πατρογραμμική καταγωγή καθορίζει την ιδιότητα μέλους του χωριού, καθώς και το ποιος αποκτά την κυριότητα τίτλων, γης, της οικογενειακής αυλής/οικισμού και των συζύγων.  Υπάρχει κάποιος ανταγωνισμός μεταξύ των συζύγων του ίδιου άνδρα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις αναπτύσσονται στενές σχέσεις και ζεστή συντροφικότητα.  Η πατρογραμμική καταγωγή καθορίζει την ιδιότητα μέλους του χωριού, καθώς και το ποιος αποκτά την κυριότητα τίτλων, γης, της οικογενειακής αυλής/οικισμού και των συζύγων. Οι γιοι προσπαθούν να εγκατασταθούν σε γη κοντά στον πατέρα τους. «Οι νεαροί άνδρες οργανώνονταν σε πολεμικές ενώσεις, όπως η mandjo».  Οι Bamileke ανιχνεύουν την καταγωγή, την κληρονομιά και τη διαδοχή μέσω της ανδρικής γραμμής, και τα παιδιά ανήκουν στο φοντόμ (παραδοσιακό βασίλειο/αρχηγία) του πατέρα τους.

 

Μετά τον θάνατο ενός άνδρα, όλα τα υπάρχοντά του συνήθως περνούν σε έναν μόνο άνδρα κληρονόμο. Η πολυγαμία (πιο συγκεκριμένα η πολυγυνία) εφαρμόζεται και ορισμένα σημαντικά πρόσωπα μπορεί να έχουν πολλές συζύγους. Οι γάμοι συνήθως περιλαμβάνουν την καταβολή τιμής νύφης προς την οικογένεια της νύφης. Υποστηρίζεται ότι τα έθιμα κληρονομιάς των Bamileke συνέβαλαν στην επιτυχία τους στον σύγχρονο κόσμο: «Οι κανόνες διαδοχής και κληρονομιάς καθορίζονται από την αρχή της πατρογραμμικής καταγωγής. Σύμφωνα με το έθιμο, ο πρωτότοκος γιος είναι ο πιθανός κληρονόμος, αλλά ο πατέρας μπορεί να επιλέξει οποιονδήποτε από τους γιους του για να τον διαδεχθεί. Ο κληρονόμος παίρνει το όνομα του αποθανόντος πατέρα του και κληρονομεί όλους τους τίτλους που κατείχε, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος συμμετοχής σε οποιεσδήποτε κοινωνικές ενώσεις στις οποίες ανήκε. [...] Το σύστημα κληρονομιάς, μαζί με τη μεγάλης κλίμακας μετανάστευση που προκύπτει από την πληθυσμιακή πυκνότητα και την πίεση στη γη, αποτελεί ένα από τα εσωτερικά κίνητρα που εξηγούν την επιτυχία των Bamileke στον μη παραδοσιακό κόσμο».^[2]

 

Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του αιτητή περί μαύρης μαγείας, παλαιότερες πηγές πληροφόρησης, ελλείψει πιο προσφάτων, αναφέρουν ότι όπως συμβαίνει σε πολλές χώρες της υποσαχάριας Αφρικής, η πίστη στη μαγεία αποτελεί χαρακτηριστικό της καθημερινής ζωής στο Καμερούν σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, από τον αγράμματο κάτοικο της υπαίθρου μέχρι τον μορφωμένο αστικό γραφειοκράτη και την πολιτική εξουσία.  Η μαγεία μπορεί να οριστεί ως η κρυφή χρήση υπερφυσικών δυνάμεων για κακό σκοπό.  Παρόλο που η πρακτική της μαγείας ποινικοποιείται σε ολόκληρη την Αφρική, οι διώξεις είναι σπάνιες λόγω της δυσκολίας να αποδειχθεί ένα έγκλημα για το οποίο δεν υπάρχουν απτές αποδείξεις.^[3]  Από τα λεγόμενά του δεν κατάφερε να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του, εφόσον διαφαίνεται πως η εθνοτική του καταγωγή ακολουθεί την πατρογραμμική καταγωγή και προτεραιότητα είχε μετά το θάνατο του παππού του ο πατέρας του.

 

Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, καθώς και της συνολικής αξιολόγησης των στοιχείων του διοικητικού φακέλου σε συνδυασμό με τις διαθέσιμες πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής του αιτητή, κρίνω ότι η εξωτερική αξιοπιστία του αιτητή δεν τεκμηριώνεται. Ειδικότερα, οι διαπιστωθείσες ελλείψεις ως προς τη σαφήνεια, τη συνοχή και την επάρκεια των δηλώσεών του, ιδίως επί ζητημάτων που ευλόγως αναμένεται να δύναται να αναπτύξει με μεγαλύτερη ακρίβεια και λεπτομέρεια, δεν συνάδουν με την εικόνα που προκύπτει από τις σχετικές πηγές πληροφόρησης.  Περαιτέρω, η γενικότητα των ισχυρισμών του και η απουσία συγκεκριμένων και εξατομικευμένων περιστατικών, σε συνδυασμό με την αδυναμία του να παράσχει συνεκτικές και επαρκώς τεκμηριωμένες εξηγήσεις, δεν επιτρέπουν τη διασταύρωση των λεγομένων του με τα αντικειμενικά δεδομένα που προκύπτουν από τις διαθέσιμες πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής του. Ως εκ τούτου, η αφήγησή του δεν παρουσιάζει τον απαιτούμενο βαθμό εσωτερικής και εξωτερικής συνοχής ώστε να καθίσταται πειστική.  Κατ’ ακολουθίαν, καταλήγω ότι ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν υποστηρίζεται επαρκώς ούτε επιβεβαιώνεται από τις διαθέσιμες εξωτερικές πληροφορίες, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει αποδεκτός στο σύνολό του.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί πως ο αιτητής στην ενώπιον μου διαδικασία είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει τον πυρήνα του αιτήματός του, με το ορθό δικονομικό διάβημα, να αντικρούσει τις αναφορές της Υπηρεσίας Ασύλου επί του αφηγήματός του, να προσκομίσει νέα στοιχεία και να ενισχύσει τον ισχυρισμό του περί τον κίνδυνο που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι διατρέχει σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του.  Επιπρόσθετα, εάν αντιμετώπιζε οποιοδήποτε ιατρικό ή ψυχολογικό ή ψυχιατρικό πρόβλημα, είχε τη δυνατότητα να το θέσει ενώπιον μου συγκεκριμενοποιώντας και παρουσιάζοντας με πειστικότητα και σαφήνεια και όχι να αναφέρει γενικά και αόριστα πως όφειλε να τον παραπέμψει η Υπηρεσία Ασύλου σε ιατρό για να εξακριβώσει τα τραύματα που ισχυρίστηκε ότι προέρχονταν από τη μαύρη μαγεία.  Παρόλα αυτά ο αιτητής σε ουδεμία ενέργεια προέβη προς την κατεύθυνση αυτή, ούτε προσκόμισε νεότερα στοιχεία ή ισχυρισμούς. Όπως αναλύω ανωτέρω, το αφήγημα του αιτητή δεν παρατέθηκε με λεπτομέρεια και δεν πρόβαλε ισχυρισμούς ικανούς να στοιχειοθετήσουν την ανάγκη χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όλο το πιο πάνω ιστορικό στο οποίο στηρίζεται το αίτημα διεθνούς προστασίας που υπέβαλε ο αιτητής δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής της.  Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):  «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής […]».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3 του Ν.6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (Βλ. σχ. παρ.37 και 38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών).

 

Ως νομολογιακά έχει κριθεί, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και ισχυρισμοί για κίνδυνο ζωής χωρίς στοιχειοθετημένες και τεκμηριωμένες αναφορές, δεν θεμελιώνουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ώστε να ισοδυναμεί με εκείνη της προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση και δεν στοιχειοθετεί περιστάσεις, οι οποίες λαμβανομένης υπόψη της εξατομικευμένης κατάστασης του αιτητή να συνιστούν απειλή έτσι ώστε ευλόγως να δύναται να θεωρηθεί ότι ο αιτητής έχει βάσιμο φόβο δίωξης (βλ. απόφασή στην υπόθεση υπ' αριθμόν 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης στο σύνολό της, κρίνω ότι δεν υπάρχει κάποιος βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. Κατά συνέπεια, προκύπτει πως ορθά αποφασίστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του αιτητή εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που στοιχειοθετούν δικαιολογημένο φόβο δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχω αναλύσει ανωτέρω, ορθά κρίθηκε από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6(Ι)/2000, για να παρασχεθεί στον αιτητή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6(Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι». Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής ή εκτέλεσης βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (Βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Αναφορικά με την επικρατούσα κατάσταση στη χώρα καταγωγής του Αιτητή, επικαιροποιημένες πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι, τον Σεπτέμβριο του 2024, η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) ανέφερε ότι «το Καμερούν αντιμετωπίζει μια πολυδιάστατη ανθρωπιστική και προστατευτική κρίση που προκαλείται από συγκρούσεις, διακοινοτική βία και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής».^[4] Άλλες πηγές ανέφεραν ότι το Καμερούν συνέχιζε να επηρεάζεται από δύο κύριες συγκρούσεις: τη σύγκρουση στη Λίμνη Τσαντ στον Βορρά Άπω (Far North) και την εσωτερική κρίση στις περιοχές Northwest και Southwest (NWSW).^[5] Η Human Rights Watch (HRW) έκανε αναφορές σε αυξανόμενη τάση περιορισμών στην ελευθερία της έκφρασης στο Καμερούν, η οποία αναδύεται ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2025.^[6] Ομοίως, μετά από επίσκεψη στο Καμερούν τον Αύγουστο του 2024, το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCHR) εξέφρασε «σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τους περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι, καθώς και στο δικαίωμα ειρηνικής συνάθροισης».^[7] Στις περιοχές Northwest και Southwest, ευρέως γνωστές ως οι Αγγλόφωνες περιοχές, οι συγκρούσεις μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των αυτονομιστών μαχητών συνεχίζονται από το 2017, όταν οι αυτονομιστές επιχείρησαν να εγκαθιδρύσουν ανεξάρτητο κράτος.^[8]

 

Αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή καταγωγής του Αιτητή, στη Bafang, η οποία ανήκει στη Δυτική Περιφέρεια, εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι κατά το πρώτο τετράμηνο του 2025 σημειώθηκε ένα περιστατικό ασφαλείας στην περιοχή Magba, της Δυτικής Περιφέρειας, το οποίο οδήγησε σε δύο ανθρώπινες απώλειες.^[9] Σύμφωνα με προσαρμοσμένη έρευνα στη βάση δεδομένων του ACLED για την πληρότητα της έρευνας κατά το προηγούμενο έτος (ημερομηνία τελευταίας πρόσβασης του έτους 2026) σημειώθηκαν εννιά περιστατικά στην Δυτική περιφέρεια, οδηγώντας σε εννιά ανθρώπινες απώλειες.^[10] Να σημειωθεί ότι ο πληθυσμός της Δυτικής περιφέρειας το 2025 ανερχόταν σε 2,232,800 κατοίκους.^[11]

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του, όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του εκεί να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις του αιτητή, παρατηρώ ότι αυτός είναι ενήλικας υγιής, πλήρως ικανός προς εργασία, με προηγούμενη εργασιακή εμπειρία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό/οικογενειακό δίκτυο στη χώρα καταγωγής του. Ο αιτητής δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για επαρκή και/ή δέουσα έρευνα. 

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε ο αιτητής, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα. Από τα στοιχεία του φακέλου που έχω ενώπιον μου, μπορεί να λεχθεί ότι αυτά βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ούτως ή άλλως διαφαίνεται η αιτιολογία της απόφασης και από το κείμενό της (Ηλιόπουλος ν. Α.Η.Κ., Α.Ε. 2452, ημερομηνίας 21.7.2000, Χρυστάλλα Συμεωνύδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.97).  Από όσα έχω επεξηγήσει ανωτέρω προκύπτει ότι, το αρμόδιο όργανο έλαβε δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση.  Συνεπώς, ο ισχυρισμός της ευπαίδευτης συνηγόρου του αιτητή περί έλλειψης δέουσας έρευνας των στοιχείων που σχετίζονται με την προσβαλλόμενη απόφαση εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα του αιτητή εξετάστηκε με επάρκεια και επιμέλεια σε όλα τα στάδια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη Έκθεση-Εισήγηση της αρμόδιας λειτουργού, στην οποία εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της είναι  απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας και των εξουσιών του αρμόδιου οργάνου.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον του αιτητή.

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.