ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 2959/24

28 Ιουλίου, 2026

[Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΔΔΔΔΠ.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

M.T.

Αιτητής

-και-

Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

Ο Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Ν. Νικολάου (κος) Δικηγόρος για τους Καθ’ ων η Αίτηση

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π:  Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 22/04/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για διεθνή προστασία.

 

Τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν ως ακολούθως:

Ο Αιτητής είναι ενήλικας υπήκοος της Τουρκίας. Στις 10/06/2020 εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και στις 11/06/2020 εισήλθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία δια μέσω των μη ελεγχόμενων από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχών. Κατόπιν, στις 18/06/2020 συμπλήρωσε αίτηση παροχής διεθνούς προστασίας, βεβαίωση υποβολής της οποίας παρέλαβε από το Επαρχιακό Γραφείο Αλλοδαπών Αμμοχώστου αυθημερόν.

 

Προς εξέταση της ουσίας της αίτησης του Αιτητή διεξήχθη προσωπική συνέντευξη στις 17/04/2024 από λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Στις 22/04/2024 ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε έκθεση-εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία εγκρίθηκε από τον τελευταίο αυθημερόν. Στις 05/08/2024 η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή μαζί με την αιτιολόγηση της απόφασης της, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφτηκε ιδιοχείρως από τον Αιτητή στις 05/08/2024.

 

Στις 05/08/2024 καταχωρήθηκε η υπό κρίση προσφυγή.

 

Ο Αιτητής παραστάθηκε αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου. Στο έντυπο αρ. 1 της προσφυγής του ισχυρίζεται ότι δεν αποδέχεται την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου. Ισχυρίζεται ότι είναι Κούρδος, ότι διαμένει στην Κύπρο τα τελευταία πέντε έτη και ότι μετέβη στη χώρα λόγω συμμετοχής του σε διάφορες εκδηλώσεις με Κούρδους, υποστηρίζοντας ότι κατέχει στοιχεία από την αστυνομία της Τουρκίας σύμφωνα με τα οποία τον αναζητούν. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι η Υπηρεσία Ασύλου δεν εξέτασε τα στοιχεία που ο ίδιος προσκόμισε κατά τη διαδικασία αξιολόγησης της αίτησής του.

 

Ο συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση, με την γραπτή του αγόρευση, υποστήριξε ότι το βάρος απόδειξης το φέρει ο Αιτητής ο οποίος δεν έχει καταφέρει να το αποσείσει, ούτε και να αποδείξει βάσιμο λόγο δίωξης.  Τόνισε δε ότι ο λόγος που δεν έγινε δεκτό το αίτημα του Αιτητή ήταν ο κλονισμός της αξιοπιστίας του λόγω ουσιωδών αντιφάσεων και ελλείψεων που παρουσιάστηκαν κατά την συνέντευξή του και ότι ο κεντρικός του ισχυρισμός απορρίφθηκε ως γενικός και αόριστος. Διατείνεται δε, ότι της αξιολόγησης του αρμόδιου λειτουργού προηγήθηκε επαρκής εξέταση και έρευνα, ως φαίνεται από την εμπεριστατωμένη εισήγησή του, και πως οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί διάκρισης λόγω της ιδιότητας του ως Κούρδος έρχονται σε ρήξη με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.   

 

Το παρόν Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας να εξετάσει και την ορθότητα της παρούσας υπόθεσης, η οποία απορρέει από τα εδάφια (2), (3) και (4) του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(Ι)/ 2018), εφόσον η αίτηση του Αιτητή για διεθνή προστασία υποβλήθηκε στις 09/03/2023.  Λαμβάνω δε υπόψη μου, ότι ο Αιτητής  δεν εκπροσωπείται από συνήγορο αλλά εμφανίζεται προσωπικά και δεν αναμένεται από αυτόν να προωθήσει νομικούς ισχυρισμούς εμπεριστατωμένα και αιτιολογημένα ως προνοούν οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί σε υποθέσεις όπου τα μέρη εκπροσωπούνται από δικηγόρο (βλ. συναφώς Διαδικαστικός Κανονισμός 7 του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962). Προς το σκοπό αυτό, κρίνω σκόπιμη την σύντομη παράθεση των ισχυρισμών του Αιτητή, ως αυτοί προβλήθηκαν καθ' όλη τη διαδικασία εξέτασης του αιτήματός του.

 

Κατά το στάδιο υποβολής της αίτησής του για διεθνή προστασία, ο Αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω της έντονης πίεσης που ασκείται από τους Τούρκους εις βάρος των Κούρδων (βλ. ερ. 1 του διοικητικού φακέλου και μετάφραση αυτού στο ερ. 17).

 

 

Κατά το στάδιο της προσωπικής του συνέντευξης, ο Αιτητής δήλωσε, κατ’ αρχάς, αναφορικά με τα προσωπικά του στοιχεία και το προφίλ του, ότι είναι υπήκοος Τουρκίας, γεννηθείς στις 24/03/1990 στην πόλη Mardin Derik, όπου διέμεινε μέχρι το έτος 1992, και εν συνεχεία μετακόμισε με την οικογένειά του στην πόλη Adana, και συγκεκριμένα στο χωριό Bahçelievler. Κατά συνέπεια, η πόλη Adana θεωρείται ως ο τελευταίος τόπος συνήθους διαμονής του. Ως προς την πατρική του οικογένεια, δήλωσε ότι η μητέρα του έχει αποβιώσει, ενώ ο πατέρας του διαμένει στην πόλη Adana, εργάζεται ως αγρότης και εργολάβος και η οικονομική του κατάσταση είναι άριστη. Ως προς την οικογενειακή του κατάσταση, δήλωσε ότι είναι παντρεμένος με την Argulte Keim και έχει τέσσερις γιους, οι οποίοι διαμένουν με τη μητέρα τους στην πόλη Adana. Ως προς το μορφωτικό του επίπεδο, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε τρία χρόνια δημοτικής εκπαίδευσης και στη συνέχεια εγκατέλειψε το σχολείο. Ως προς την εργασιακή του εμπειρία, δήλωσε ότι βοηθούσε τον πατέρα του στις επιχειρήσεις του, οι οποίες αφορούσαν την οικοδόμηση κατοικιών και την αγροτική απασχόληση. Δήλωσε περαιτέρω ότι είναι Μουσουλμάνος ως προς το θρήσκευμά του και Κούρδος ως προς τη φυλετική του καταγωγή.

 

Αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι το έπραξε λόγω της διακριτικής μεταχείρισης που υφίστανται οι Κούρδοι στην Τουρκία (λόγω της κουρδικής γλώσσας), ενώ αναφέρθηκε στη φυλάκιση του πατέρα του εξαιτίας της εθνοτικής του καταγωγής (βλ. ερ. 39 1Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Ερωτηθείς σχετικά με τον τρόπο που γίνονται αντιληπτοί οι Κούρδοι στην κοινωνία, ανέφερε ότι έχουν διαφορετική κουλτούρα και η πλειονότητα αυτών κατοικεί στην πόλη Diyarbakir, ενώ σχετικά με τη διακριτική μεταχείριση που βιώνουν, αναφέρθηκε στους περιορισμούς της κουρδικής γλώσσας. Σε σχέση με το τελευταίο, δήλωσε ότι ο ίδιος αναζητείται από τις αρχές της Κυβέρνησης, λόγω της Κουρδικής γλώσσας, επισημαίνοντας ότι οι Τούρκοι δεν δέχονται τους Κούρδους. Ερωτηθείς αν ο ίδιος ή οικογένεια του αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα λόγω της εθνοτικής τους καταγωγής, απάντησε αρνητικά (βλ. ερ. 37 7Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Σχετικά με τη φυλάκιση του πατέρα του, δήλωσε ότι το 2015 τους κατηγόρησαν ως τρομοκράτες με αποτέλεσμα τη φυλάκιση του πατέρα και του θείου του και την υποβολή τους σε βασανιστήρια, ενώ όταν του ζητήθηκε να παράσχει περισσότερες λεπτομέρειες για το περιστατικό, δήλωσε ότι όλοι στην περιοχή του το γνωρίζουν. Ερωτηθείς σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση του πατέρα του, δήλωσε ότι διατηρεί την επιχείρησή του, είναι εύπορος και πως ουδείς τον αναζητεί.

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο Αιτητής προσκόμισε την πρωτότυπη ταυτότητα του, αντίγραφο εντάλματος σύλληψης και αντίγραφο έκθεσης σχετικά με τις κατηγορίες που τον βαραίνουν. Ερωτηθείς σχετικά με τα εν λόγω έγγραφα, δήλωσε ότι αφορούσαν την εμφάνισή του σε τηλεοπτικό σταθμό το έτος 2022, όπου μαζί με φίλους του διεκδικούσαν δικαιώματα για τους Κούρδους, αναφέροντας ότι τα προσκομισθέντα έγγραφα εκδόθηκαν το 2018. Όταν του ζητήθηκε να επεξηγήσει την χρονολογική αντίφαση της παρουσίας του στον τηλεοπτικό σταθμό και της έκδοσης των προσκομισθέντων εγγράφων, δήλωσε ότι όλα συνέβησαν όταν βρισκόταν στη Κύπρο, όπου συμμετείχε σε διαδηλώσεις υπέρ του Οτσαλάν και του Κουρδικού λαού. Όταν του ζητήθηκε να παράσχει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τη πολιτική του δράση, δήλωσε ότι συμμετείχε σε διάφορες διαμαρτυρίες και πως οι Τούρκοι δεν αποδέχονται την γλώσσα τους, σημειώνοντας πως δεν υπήρξε μέλος κάποιου πολιτικού κόμματος, αλλά απλός υποστηρικτής του HDP.

 

Ερωτηθείς εάν επιθυμεί να σχολιάσει περαιτέρω σχετικά με τα εντάλματα σύλληψης ή να αναφερθεί σε προσωπικές εμπειρίες που αντιμετώπισε λόγω διακρίσεων ως Κούρδος, απάντησε αρνητικά.

 

Ερωτηθείς εάν είχε ποτέ συλληφθεί στη χώρα καταγωγής του, δήλωσε ότι κρατήθηκε για 3 ημέρες σε τοπική φυλακή, λόγω της συμμετοχής του σε διαμαρτυρίες υπέρ του Κουρδικού λαού (βλ. ερ. 36 3Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Όσον αφορά τον μελλοντικό του φόβο σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, δήλωσε ότι θα γίνει αντιληπτός ως Κούρδος λόγω της γλώσσας του και θα συλληφθεί, ενώ όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει τους λόγους που το πιστεύει αυτό, ανέφερε ότι είχε πολύ καλή ζωή στη Τουρκία και οικονομική άνεση, όμως θα συλληφθεί.  Σχετικά με τη δυνατότητα του να μετεγκατασταθεί σε κάποια άλλη περιοχή της Τουρκίας και ειδικότερα στη γενέτειρα του Mardin Derik, απάντησε αρνητικά, δεδομένου ότι η κυβέρνηση είναι ίδια σε όλη τη Τουρκία.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός με την εισηγητική του έκθεση διέκρινε τους ακόλουθους δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς:

(α) Ταυτότητα, προφίλ και χώρα καταγωγής του Αιτητή

(β) Ισχυρισμός του Αιτητή ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του λόγω διάκρισης, επειδή είναι Κούρδος

 

Ο αρμόδιος λειτουργός έκανε αποδεκτό τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή  αφού οι δηλώσεις του επιβεβαιώθηκαν και/ή εντοπίστηκαν σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ενώ δεν προέκυψαν περί του αντιθέτου στοιχεία.

 

Αντίθετα ο δεύτερος ισχυρισμός, απορρίφθηκε ελλείψει αξιοπιστίας στις δηλώσεις του Αιτητή. Ειδικότερα, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι όσον αφορά τη φυλάκιση το πατέρα του, δεν αποτελεί κίνδυνο για τον Αιτητή, καθώς όπως δήλωσε ο ίδιος, ο πατέρας του δεν αναζητείται πλέον από τις αρχές της χώρα καταγωγής του, ενώ εξακολουθεί να δραστηριοποιείται επιτυχώς με τις επιχειρήσεις του. Περαιτέρω, και όσον αφορά τα προσκομισθέντα εντάλματα σύλληψης κρίθηκε ότι οι δηλώσεις του ήταν αντιφατικές αναφορικά με τους λόγους έκδοσής τους, δεδομένου ότι ανέφερε ότι αφορούσαν την εμφάνισή του σε τηλεοπτικό σταθμό προς υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Κούρδων το έτος 2022, ενώ η ημερομηνία έκδοσής τους ήταν το έτος 2018. Τέλος, αξιολογήθηκε η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς περί των ενταλμάτων κατά την ελεύθερη αφήγησή του, ενώ οι δηλώσεις του για τους λόγους αποχώρησής του από τη χώρα καταγωγής του κρίθηκαν ανεπαρκείς. Βάσει της ανωτέρω αξιολόγησης, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε τον υπό εξέταση ισχυρισμό ως εσωτερικά μη αξιόπιστο.

 

Όσον αφορά την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε σχετική έρευνα εκ της οποίας παρατέθηκαν πληροφορίες από τις οποίες προκύπτει ότι οι γλωσσικοί περιορισμοί της κουρδικής γλώσσας στην Τουρκία έχουν αμβλυνθεί, με την εισαγωγής της ως μάθημα σε σχολεία και ιδιωτικά ιδρύματα, αλλά και την αποδοχή της σε τοπωνύμια και οδικά σήματα υπό την ανοχή της κυβέρνησης.

 

Λαμβάνοντας υπόψη την εξωτερική αξιοπιστία και ότι οι σχετικές με τον υπό εξέταση ισχυρισμό δηλώσεις του Αιτητή δεν ήταν σαφής και συνεκτικές ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε στο σύνολο του.  

 

Επί τη βάσει του μοναδικού αποδεκτού ισχυρισμού σχετικά με το προφίλ, την ταυτότητα και τη χώρα καταγωγής του Αιτητή, και λαμβάνοντας υπόψη μετά από εξατομικευμένη εξέταση του αιτήματος, το προσωπικό του προφίλ και καθώς ότι δεν διαπιστώθηκε ότι ο Αιτητής είχε υποστεί στη χώρα καταγωγής του κάποια μορφή δίωξης ή σοβαρής βλάβης κρίνεται ότι δεν υπάρχουν εύλογοι/βάσιμοι λόγοι σε περίπτωση που επιστρέψει στην χώρα καταγωγής του και συγκεκριμένα στη πόλη Adana, να αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  

 

Αναφορικά με το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, διαπιστώνεται ότι πρόκειται για νέο και υγιή άτομο, το οποίο διαθέτει υποστηρικτικό δίκτυο στην Τουρκία, περιλαμβανομένου του πατέρα του, ο οποίος βρίσκεται σε άριστη οικονομική κατάσταση, των αδελφών του, της συζύγου του και των παιδιών του. Κατά συνέπεια, δεν προκύπτει πιθανότητα επιπλέον κινδύνων για το πρόσωπό του που να συνδέονται με τα προσωπικά του χαρακτηριστικά.

 

Υπό το φως των ανωτέρω και προχωρώντας στη νομική ανάλυση, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις υπαγωγής του Αιτητή σε ένα από τους πέντε λόγους που προβλέπονται από το άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου και ως εκ τούτου ο Αιτητής δεν δικαιούται προσφυγικό καθεστώς. Επιπλέον, κρίθηκε ότι σε περίπτωση επιστροφής του στην Τουρκία, ο Αιτητής δεν θα κινδυνεύσει με θανατική ποινή ή εκτέλεση σύμφωνα με το άρθρο 19 (2) (α), ούτε ενδέχεται να υποστεί βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία δυνάμει του άρθρου 19 (2) (β) του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 καθώς δεν προέκυψε κανένα στοιχείο που να συνηγορεί υπέρ αυτού.

 

Αναφορικά δε με το άρθρο 19(2)(γ) ίδιου Νόμου, ο λειτουργός κατέληξε ότι δεν στοιχειοθετείται η υπαγωγή του Αιτητή στις πρόνοιές του, καθώς μετά από σχετική έρευνα δεν προέκυψαν πληροφορίες από εξωτερικές πηγές που να επιβεβαιώνουν ότι στην Τουρκία επικρατούν συνθήκες ένοπλης σύρραξης ικανές να επιφέρουν αδιακρίτως ασκούμενη βία κατά των αμάχων.

 

Κατά συνέπεια, από τα ανωτέρω προκύπτει ότι έγινε δέουσα έρευνα πριν τη λήψη της επίδικης απόφασης, η αιτιολόγηση της οποίας συμπληρώνεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου ως ανωτέρω αναλύεται (βλ. άρθρο 29 του Ν. 158(Ι)/1999, Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου κ.α. ν. Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 1171 και Διογένους ν. Δημοκρατίας (1999) 4 Α.Α.Δ. 371 και Στέφανος Φράγκου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 270).  Είναι δε πάγια νομολογημένο ότι η έρευνα είναι επαρκής εφόσον εκτείνεται στη διερεύνηση κάθε γεγονότος που σχετίζεται με το θέμα που εξετάζεται (βλ. Motorways Ltd v. Δημοκρατίας Α.Ε. 2371/25.6.99).  Εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός, μετά από μελέτη της εισηγητικής έκθεσης, ενέκρινε την εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού και ορθά και νόμιμα απορρίφθηκε το αίτημα του Αιτητή. Η έρευνα που είχε προηγηθεί ήταν επαρκής και είχαν συλλεγεί και διερευνηθεί όλα τα ουσιώδη στοιχεία σε συνάρτηση πάντα με τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει ο Αιτητής, όπως αναλύεται ανωτέρω.

  

Με την γραπτή του αγόρευση ο Αιτητής δεν προέβαλε άλλους ουσιώδεις ισχυρισμούς και δεν παρέθεσε επιπρόσθετες λεπτομέρειες σχετικά με το αίτημά του ώστε να ανατρέψει το εύρημα αναξιοπιστίας στο οποίο προέβηκαν οι Καθ’ων η αίτηση.  Ανέφερε δε γενικά και αόριστα ότι δεν έχει επιστρέψει στην Τουρκία από το 2020 και έχει αποξενωθεί από την οικογένειά του. Κατά το στάδιο των διευκρινήσεων, ο Αιτητής δήλωσε ότι αν επιστρέψει στη χώρα του θα αντιμετωπίσει τα ίδια με τον πατέρα του, δηλαδή φυλάκιση 20–30 ετών. Όταν ρωτήθηκε σχετικά με την αγόρευσή του ότι φεύγει επειδή οι Τούρκοι θεωρούσαν ότι ήταν μέλος του PKK, απάντησε ότι αυτό οφείλεται στο ότι μιλούσε κουρδικά και το τμήμα μετανάστευσης της Τουρκίας τον θεωρούσε μέλος του PKK. Το Δικαστήριο έκρινε σημαντικό ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν αναφέρθηκε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης. Επιπλέον, το Δικαστήριο διαπίστωσε πως κατά τη συνέντευξη, ο Αιτητής αναφέρθηκε γενικά στη μεταχείριση των Κούρδων στην Τουρκία, χωρίς να παραθέτει συγκεκριμένα γεγονότα που αφορούσαν τον ίδιο, πλην από εκείνα που αφορούσαν τον πατέρα του.

 

Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι ο Αιτητής γενικά και αόριστα συνεχίζει να επικαλείται φόβο δίωξης ή κίνδυνο να υποστεί βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στην χώρα του, χωρίς να παρέχει ευλογοφανή στοιχεία στα οποία στηρίζεται ο φόβος του αυτός. Τονίζω στο στάδιο αυτό ότι το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του βαραίνει αρχικά τον ίδιο.

 

Ως προς τον ισχυρισμό του Αιτητή περί του ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, λόγω διάκρισης, επειδή είναι Κούρδος,  το Δικαστήριο κρίνει ότι ορθώς αξιολογήθηκε η αξιοπιστία του συγκεκριμένου ισχυρισμού από τους Καθ’ ων η Αίτηση για τους λόγους που αναγράφονται στην έκθεση-εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού.

 

Ειδικότερα, όσον αφορά την εσωτερική αξιοπιστία του υπό εξέταση ισχυρισμού, παρατηρείται ότι ο Αιτητής δεν επιχείρησε να τον υποστηρίξει με προσωπικά παραδείγματα ή συγκεκριμένα περιστατικά διακρίσεων λόγω της χρήσης της κουρδικής γλώσσας, παρά το γεγονός ότι αυτός αποτέλεσε τον κύριο λόγο για τον οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του, εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του.

 

Παράλληλα, μέσω της γραπτής του αγόρευσης, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι αδυνατεί να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, καθότι συνελήφθη και τέθηκε υπό κράτηση από το 2018. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του προσκόμισε έγγραφα που, κατά τον ίδιο, αφορούν την αναζήτηση και τη σύλληψή του, καθώς και βίντεο από τηλεοπτικές ειδήσεις, ισχυριζόμενος περαιτέρω ότι σε περίπτωση επιστροφής του θα φυλακιστεί και θα υποβληθεί σε βασανιστήρια.

 

Ωστόσο, προκύπτουν χρονικές αντιφάσεις μεταξύ των ενταλμάτων σύλληψης που προσκομίστηκαν, τα οποία φέρουν ημερομηνία έκδοσης το 2018, και του ισχυριζόμενου λόγου σύλληψής του, ήτοι της εμφάνισής του σε τηλεοπτική εκπομπή προς υποστήριξη των δικαιωμάτων των Κούρδων περί το 2022. Επιπλέον, στο σχετικό έγγραφο αναφέρεται ως κατηγορία το αδίκημα της προπαγάνδας τρομοκρατικής οργάνωσης.

 

Η εν λόγω αντίφαση αποδυναμώνει ουσιωδώς την αξιοπιστία του Αιτητή ως προς τον προβληθέντα ισχυρισμό, χωρίς να προκύπτει οποιαδήποτε πράξη παρελθούσας δίωξης εις βάρος του. Η δε αναφορά του, δια της γραπτής του αγόρευσης, ότι η αρμόδια υπηρεσία δεν έλαβε υπόψη τα έγγραφα που κατέθεσε, κρίνεται ως απλή προσπάθεια ενίσχυσης ενός ήδη μη αξιόπιστου ισχυρισμού, χωρίς την παράθεση πρόσθετων στοιχείων ή πληροφοριών. Υπό τα δεδομένα αυτά, η απουσία συγκεκριμένων περιστατικών διάκρισης ή στοχοποίησης προς το πρόσωπό του, παρά τις ευκαιρίες που του δόθηκαν σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, αποδυναμώνει περαιτέρω την αξιοπιστία του ισχυρισμού του.

 

Τέλος, αναφορικά με το ισχυριζόμενο ένταλμα σύλληψης που φέρεται να εκκρεμεί σε βάρος του Αιτητή, σημειώνεται ότι ο Αιτητής εισήλθε παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ είχε εξέλθει από την Τουρκία μέσω λιμανιού, χρησιμοποιώντας ταυτότητα που εκδόθηκε από δημόσια υπηρεσία της Adana. Οι δηλώσεις του Αιτητή ως προς τον τρόπο με τον οποίο κατάφερε να αναχωρήσει από ελεγχόμενο λιμάνι της χώρας του, παρά το γεγονός ότι φερόταν να εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης σε βάρος του, δεν κρίνονται ικανοποιητικές.

 

Για τους ανωτέρω λόγους, το Δικαστήριο κρίνει το συγκεκριμένο ισχυρισμό εσωτερικά μη αξιόπιστο.

 

Για την πληρότητα της εξέτασης της υπόθεσης και αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, το Δικαστήριο προέβη σε έρευνα σχετικά με την κατάσταση των Κούρδων στην Τουρκία, ιδίως ως προς ζητήματα διακρίσεων και περιθωριοποίησης, καθώς και αναφορικά με την έκδοση ενταλμάτων σύλληψης, από την οποία προέκυψαν τα ακόλουθα:

 

Έκθεση του UK Home Office που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 2023 αναλύει την επικρατούσα κατάσταση για τα κόμματα HDP της Τουρκίας. Παρά την ιδιότητά του ως νόμιμο πολιτικό κόμμα, το HDP συγχέεται συχνά από τις τουρκικές αρχές με την απαγορευμένη τρομοκρατική οργάνωση PKK (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν).[1]

Δεδομένης της ταύτισης του HDP με το PKK από τις τούρκικες αρχές, όπως στην περίπτωση του Αιτητή, η έκθεση του UK Home Office αναφέρει σχετική υπόθεση όπου το Ανώτατο Δικαστήριο (Upper Tribunal) καθόρισε 15 (μη εξαντλητικούς) παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση αιτημάτων που βασίζονται σε πολιτικές ή "αυτονομιστικές" πεποιθήσεις και δραστηριότητες, οι οποίοι ως υπογραμμίζεται, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως λίστα ελέγχου (check list). Η έκθεση αναφέρει πως ενώ η νομολογία είναι 20 ετών, οι γενικές αρχές που θέτει σχετικά με τον τρόπο εξέτασης του κινδύνου παραμένουν επίκαιρες (με βάση τις πιο πρόσφατες πληροφορίες). Το σημείο εκκίνησης θα πρέπει να είναι η ισχυριζόμενη συμμετοχή του ατόμου στο HDP και οι δραστηριότητές του στο κόμμα.

 

Η έκθεση σε γενικές γραμμές εκτιμά πως το να είναι κανείς απλό μέλος ή υποστηρικτής του HDP δεν είναι πιθανό να οδηγήσει σε δίωξη. Ωστόσο, ο κίνδυνος που πιθανόν να αντιμετωπίσει το άτομο θα εξαρτηθεί από το προφίλ και τις δραστηριότητές του. Εάν το άτομο είναι υψηλόβαθμο μέλος του HDP, για παράδειγμα, ένας βουλευτής, τοπικός αξιωματούχος ή εκλεγμένος δήμαρχος, ή  ακτιβιστής ή ασκεί έντονη κριτική στη στάση της κυβέρνησης προς τους Κούρδους μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ή έχει έρθει με άλλο τρόπο στη δυσμενή προσοχή των αρχών λόγω υποψίας εμπλοκής του με το PKK, πιθανόν να κινδυνεύει με σύλληψη σύμφωνα με την ευρεία ερμηνεία της κυβέρνησης των κατηγοριών που σχετίζονται με την τρομοκρατία.[2] Το ανωτέρω δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση του Αιτητή, δεδομένου ότι, κατά τους ίδιους τους ισχυρισμούς του κατά τη συνέντευξή του, δεν ήταν μέλος του HDP αλλά απλός υποστηρικτής του.

 

Στη βάση των λοιπών στοιχείων του προφίλ του Αιτητή και ιδίως αναφορικά με την κουρδική του καταγωγή, Δικαστήριο προέβη σε περαιτέρω έρευνα, πέραν των όσων παρέθεσαν οι Καθ' ων η αίτηση, σχετικά με το ζήτημα των διακρίσεων και της περιθωριοποίησης που τυγχάνουν οι Κούρδοι στην Τουρκία. Έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών της Αυστραλίας του 2020 (DFAT) αναφέρει πως κανένας νόμος δεν εμποδίζει τους Κούρδους (ή άλλες εθνοτικές μειονότητες) να αποκτήσουν θέσεις στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα απασχόλησης, να συμμετέχουν στη δημόσια ζωή ή να έχουν πρόσβαση στις κρατικές υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης όπως και οι υπόλοιποι Τούρκοι πολίτες. Ωστόσο, η δυνατότητα των Κούρδων πολιτών να το κάνουν αυτό στην πράξη εξαρτάται σημαντικά από τις ατομικές συνθήκες και τη γεωγραφική τους θέση. Όσοι διαμένουν στη δυτική Τουρκία έχουν καλύτερη πρόσβαση στις κυβερνητικές υπηρεσίες από εκείνους που κατοικούν σε περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας που πλήττονται από συγκρούσεις. Η ίδια έκθεση αναφέρει πως ενώ οι Κούρδοι συμμετέχουν σε όλες τις πτυχές του τουρκικού δημόσιου βίου, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης, της δημόσιας διοίκησης και του στρατού, παραδοσιακά υποεκπροσωπούνται σε ανώτερες θέσεις.

 

Το DFAT καταλήγει πως παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να αναχαιτίσει τους περιορισμούς που εισάγουν διακρίσεις στη δημόσια έκφραση της μειονότητας των Κούρδων, εκτιμά ότι οι Κούρδοι στην Τουρκία αντιμετωπίζουν κρατικές διακρίσεις και κάποιες κοινωνικές διακρίσεις λόγω της εθνοτικής τους καταγωγής. Η έκταση και η μορφή αυτών των διακρίσεων εξαρτάται από τη γεωγραφική θέση και τις προσωπικές συνθήκες. Όσοι διαμένουν στα νοτιοανατολικά και όσοι δραστηριοποιούνται (ή θεωρούνται ότι είναι ενεργοί) σε κουρδικές πολιτικές οργανώσεις ή οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από εκείνους που είναι πολιτικά ενεργοί, ή όσους υποστηρίζουν το κόμμα ΑΚΡ. Το DFAT αξιολογεί ότι οι συνεχιζόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία και στο Ιράκ δεν επιδεινώνουν την κατάσταση για τους Κούρδους στο εσωτερικό της Τουρκίας.[3]

 

 Έκθεση του US Department of State (στο εξής: USDS) για το 2023 αναφέρει ότι ενώ το Σύνταγμα της Τουρκίας απαγορεύει τις διακρίσεις με βάση τη γλώσσα, τη φυλή ή το χρώμα και προβλέπει την ισότητα ενώπιον του νόμου, ωστόσο οι αρχές δεν εφαρμόζουν με συνέπεια αυτές τις διατάξεις. Ο νόμος επέτρεψε στους πολίτες να ανοίγουν ιδιωτικά ιδρύματα για την παροχή εκπαίδευσης σε γλώσσες και διαλέκτους που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στην καθημερινή τους ζωή, υπό την προϋπόθεση ότι τα σχολεία υπάγονταν στο νόμο και επιθεωρούνταν από το Υπουργείο Παιδείας. Ο νόμος επέτρεψε την επαναφορά των προηγούμενων μη τουρκικών ονομάτων χωριών και γειτονιών και παρείχε στα πολιτικά κόμματα και τα μέλη τους το δικαίωμα να διεξάγουν προεκλογική εκστρατεία και να χρησιμοποιούν διαφημιστικό υλικό σε οποιαδήποτε γλώσσα, αλλά το δικαίωμα αυτό δεν προστατεύθηκε. Ο νόμος περιόρισε τη χρήση άλλων γλωσσών εκτός της τουρκικής στην κυβέρνηση και στις δημόσιες υπηρεσίες.[4] 

 

Έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 2023 αναφέρει πως περίπου 15 εκατομμύρια Κούρδοι ζουν στην Τουρκία (περίπου 18-20% του πληθυσμού). Ο κουρδικός λαός έχει διατηρήσει τη δική του γλώσσα, τον πολιτισμό και μια έντονη αίσθηση ταυτότητας, παρά το γεγονός ότι δεν έχουν το δικό τους κράτος. Οι Κούρδοι της Τουρκίας συγκεντρώνονται στα νοτιοανατολικά της χώρας, αλλά ένα μεγάλο ποσοστό έχει μετακομίσει στις πόλεις της δυτικής πλευράς, συμπεριλαμβανομένης της Άγκυρας και της Κωνσταντινούπολης. Η τουρκική κυβέρνηση έχει ιστορικά προσπαθήσει να περιορίσει την κουρδική επιρροή και ταυτότητα εν μέρει για να προστατέψει την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και για να διατηρήσει την πολιτική σταθερότητα. Ενάντια σε αυτό, οι Κούρδοι επιδιώκουν εδώ και καιρό μεγαλύτερες πολιτιστικές και πολιτικές ελευθερίες. Αυτή η σύγκρουση συμφερόντων και στόχων οδήγησε σε διακρίσεις και περιόδους βίας. Υπάρχουν ενδείξεις για συνεχιζόμενες κοινωνικές διακρίσεις έναντι των Κούρδων και πολυάριθμες αναφορές για ρατσιστικές επιθέσεις κατά των Κούρδων το 2023. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι επιθέσεις αυτές μπορεί να μην έχουν διερευνηθεί σωστά ή να μην έχουν αναγνωριστεί ως ρατσιστικές. Οι Κούρδοι που διαμένουν σε πόλεις της δυτικής Τουρκίας μπορεί να αισθάνονται φόβο να αποκαλύψουν την κουρδική τους ταυτότητα ή να μιλήσουν κουρδικά δημοσίως, και οι ευκαιρίες απασχόλησης μπορεί να είναι περιορισμένες για τους Κούρδους, ιδιαίτερα αν είναι ενεργοί στην κουρδική πολιτική ή αν εκφράζουν την υποστήριξή τους στους αγώνες των Κούρδων. Ωστόσο, η έκθεση αναφέρει πως οι περισσότεροι μη πολιτικά ενεργοί Κούρδοι και όσοι υποστηρίζουν το κόμμα ΑΚΡ μπορούν να ζήσουν χωρίς διακρίσεις. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι οι Κούρδοι μπορεί να μην έχουν πρόσβαση σε κάποια ενοικιαζόμενα καταλύματα λόγω της εθνικότητάς τους. Επίσης, Κούρδοι που δεν μιλούν τούρκικα μπορεί να αντιμετωπίσουν κάποια δυσκολία σχετικά με την πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες. Η έκθεση εκτιμά πως γενικά, οι διακρίσεις που αντιμετωπίζουν οι Κούρδοι λόγω της φύσης ή της επανάληψης τους, ακόμη και αθροιστικά, δεν συνιστούν πραγματικό κίνδυνο δίωξης ή/και σοβαρής βλάβης.[5]

 

Ως προς τα έγγραφα που προσκόμισε ο Αιτητής προς υποστήριξη του ισχυρισμού του περί ποινικής δίωξης και κινδύνου φυλάκισης αρχικά σημειώνω ότι δεν πρόκειται για πρωτότυπα ούτε πιστά αντίγραφα. Παρατηρώ ότι ο λειτουργός έδωσε την ευκαιρία στον Αιτητή να εξηγήσει περαιτέρω τα γεγονότα τα οποία προσπαθεί να υποστηρίξει με τα εν λόγω έγγραφα καθώς και να τοποθετηθεί επί του περιεχομένου των εγγράφων κατά την διάρκεια της συνέντευξης του, αλλά ο Αιτητής δεν σχολίασε περαιτέρω.

 

Ως εκ τούτου, τα έγγραφα αυτά δεν δύναται να αποδοθούν με ιδιαίτερη αποδεικτική βαρύτητα ως προς την απόδειξη της έκδοσης έγκυρου εντάλματος σύλληψης σε βάρος του Αιτητή. Παρά ταύτα, να τονίσω ότι ο Αιτητής βρισκόταν στη χώρα καταγωγής του κατά το χρονικό διάστημα από το 2018 έως το 2020, χωρίς να του συμβεί οτιδήποτε πέραν του ότι κρατήθηκε για τρεις ημέρες σε τοπικό κρατητήριο, λόγω της συμμετοχής του σε διαδηλώσεις υποστήριξης των Κούρδων. Σημειώνεται περαιτέρω ότι, αναφορικά με τα εντάλματα σύλληψης, ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι αυτά εκδόθηκαν επειδή εμφανίστηκε σε τηλεοπτική εκπομπή το 2022, κατά την οποία υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των Κούρδων. Ωστόσο, κατά τον χρόνο εκείνο ο Αιτητής ήδη βρισκόταν στην Κύπρο, ενώ τα έγγραφα που ο ίδιος προσκόμισε φέρουν ημερομηνία έκδοσης το 2018, γεγονός που δημιουργεί εμφανή χρονική ανακολουθία ως προς τον ισχυρισμό του περί της αιτίας έκδοσης των ενταλμάτων.

 

Συνεπώς, υπό το φως όλων των πιο πάνω και των ασαφειών που εντοπίστηκαν τόσο από την Υπηρεσία Ασύλου αλλά και κατόπιν εξέτασης των ισχυρισμών του Αιτητή από το Δικαστήριο, κρίνω πως ότι ορθά η Υπηρεσία Ασύλου κατέληξε στο εύρημα περί γενικής αναξιοπιστίας του Αιτητή. Ο Αιτητής αρκέστηκε σε γενικότητες και αοριστολογίες, ενώ υπέπεσε και σε χρονικές αντιφάσεις, και δεν θεμελίωσε επαρκώς και με τον ενδεδειγμένο βαθμό σαφήνειας και λεπτομερειών τον ισχυρισμό του περί δίωξής του λόγω διάκρισης ως Κούρδος στην χώρα καταγωγής του, ώστε να του αναγνωριστεί το προσφυγικό καθεστώς. 

 

 

Επί τη βάσει των ανωτέρω, το Δικαστήριο απορρίπτει τον ισχυρισμό του Αιτητή ως προς τους λόγους που φέρεται να εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του ως μη αξιόπιστο.

 

Ως εκ τούτου, επί τη βάσει του μοναδικού αποδεκτού ισχυρισμού του Αιτητή, ήτοι αυτού σχετικά με το προφίλ, τη ταυτότητα και τη χώρα καταγωγής του, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν αναδεικνύεται κάποιος βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του Αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής και ως εκ τούτου δε στοιχειοθετείται η υπαγωγή του σε καθεστώς πρόσφυγα υπό τις πρόνοιες του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου.

 

Δεδομένου ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή ως προς του λόγους που φέρεται να εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής απορρίφθηκε στο σύνολό του ως μη αξιόπιστος, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν προκύπτει κάποιος βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος του Αιτητή να κινδυνεύσει  σοβαρή βλάβη στη χώρα καταγωγής καθώς δεν προέκυψαν στοιχεία περί του ότι σε περίπτωση επιστροφής του στην Τουρκία και συγκεκριμένα στη πόλη Adana, ο Αιτητής θα κινδυνεύσει με θανατική ποινή ή άλλως με απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 19 (2) (α) και (β). Προκειμένου δε να εφαρμοστούν οι πρόνοιες των συγκεκριμένων άρθρων και να υπαχθεί ο Αιτητής σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει αυτών, απαιτείται υψηλός βαθμός εξατομίκευσης των περιστάσεων που σχετίζονται με τον επικαλούμενο φόβο.[6] Στην παρούσα υπόθεση δεν διαπιστώνω να συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις. 

 

Αναφορικά με το ενδεχόμενο υπαγωγής του Αιτητή σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, το οποίο προϋποθέτει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας, λόγω αδιακρίτως ασκούμενης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, υπάρχει ευρεία νομολογία τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015, ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619) όσο και του ΔΕΕ (βλ. C-285/12, A. Diakité v. Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides, 30/01/2014, C-465/07, Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v. Staatssecretaris van Justitie, 17/02/2009), καθώς επίσης και του ΕΔΔΑ (βλ. K.A.B. v. Sweden, 886/11, 05/09/2013 (final 17/02/2014), Sufi and Elmi v. the United Kingdom, 8319/07 and 11449/07, 28/11/2011) στις οποίες ερμηνεύεται η έννοια της αδιακρίτως ασκούμενης βίας και της ένοπλης σύρραξης και τίθενται κριτήρια ως προς τη σοβαρότητα του κινδύνου που προϋποτίθεται για την αξιολόγηση των περιπτώσεων στις οποίες εξετάζεται η πιθανότητα παραχώρησης συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου.

 

Εν προκειμένω, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Αιτητή και βάσει της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των ισχυρισμών του ως παρατέθηκε ανωτέρω, η περιοχή της προηγούμενης συνήθους διαμονής του στη χώρα καταγωγής ήταν η πόλη Adana. Προκειμένου δε να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, σε περίπτωση επιστροφής του στη συγκεκριμένη περιοχή, ο Αιτητής θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως οι διατάξεις του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε έγκυρες πηγές πληροφόρησης προς εξέταση της κατάστασης που επικρατεί στην Τουρκία και συγκεκριμένα στη πόλη Adana στην οποία ευλόγως αναμένεται να εγκατασταθεί ο Αιτητής με τη επιστροφή του στη χώρα καταγωγής.

 

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, στη πόλη Adana, τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, τη χρονική περίοδο 11/06/2024 - 11/06/2025, καταγράφηκε μόνο 1 περιστατικό πολιτικής βίας, χωρίς, ωστόσο, οποιεσδήποτε καταγεγραμμένες απώλειες.[7]

 

Τα εν λόγω στοιχεία καταδεικνύουν ότι δεν υπάρχουν συνθήκες αδιάκριτης βίας και γενικά δεν υφίσταται πραγματικός κίνδυνος για έναν πολίτη να επηρεαστεί προσωπικά μόνο από την παρουσία του στην εν λόγω περιοχή, υπό την έννοια του άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ.

 

Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν στο σύνολό τους, ότι στη πόλη Adana, τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, δεν επικρατούν συνθήκες ένοπλης εσωτερικής σύγκρουσης και κατ΄ επέκταση συνθήκες βίας ασκούμενης αδιακρίτως κατά αμάχων όπως το άρθρο 19 (2) (γ) του περί Προσφύγων Νόμου προνοεί. Ως εκ τούτου,  το Δικαστήριο κρίνει ότι παρέλκει περαιτέρω διερεύνηση των προσωπικών περιστάσεων του Αιτητή για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη νομολογία του ΔΕΕ.

 

Επομένως, στη βάση των όσων αναλύθηκαν ανωτέρω, κρίνω πως ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πάσχει η ορθότητα και νομιμότητα της επίδικης απόφασης και ότι στο πρόσωπό του πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του σε καθεστώς πρόσφυγα ή για να του παραχωρηθεί συμπληρωματική προστασία, σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6(Ι)/2000) και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται €500 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.