ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.3677/24

 

9 Ιουλίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Μ. Κ. Κ.

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Κκ Αλ Τάχερ Μπενέτης και Σια ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για Αιτητή

Κα Α. Παπαδοπούλου, Δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημ.26/08/24, η οποία του κοινοποιήθηκε αυθημερόν, και απόφαση του Δικαστηρίου δια της οποίας να αναγνωρίζεται ο αιτητής ως πρόσφυγας ή, διαζευκτικά, να αναγνωρίζεται ως δικαιούχος συμπληρωματικής προστασίας ή δια της οποίας να αναγνωρίζεται ότι η απόφαση επιστροφής που εκδόθηκε αντίκεται στα αρ.2 και 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (στο εξής ΕΣΔΑ).

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από τη Σιέρρα Λεόνε, εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων στις 09/05/22 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 16/06/22 (ερ.1-3, 26).

Στις 18/06/24 διεξήχθη συνέντευξη με τον αιτητή από την Υπηρεσία προς εξέταση του αιτήματός ασύλου, όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.18-26). Μετά το πέρας της συνέντευξης ετοιμάστηκε σχετική Έκθεση και στις 01/07/24 η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε (ερ.33-41).

Ακολούθως, ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας, η οποία δόθηκε διά χειρός στις 26/08/24 στην μητρική του γλώσσα (ερ.42).

Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής καταγράφει ότι έφυγε από τη χώρα καταγωγής του για να αναζητήσει διεθνή προστασία, αφού απειλήθηκε από την μητριά του ότι θα τον σκοτώσει δηλητηριάζοντας τον, λόγω της κληρονομητέας περιουσίας του αποθανόντος πατέρα του και πλήρωσε και κακοποιό (gangster) να του ρίξει οξύ και μετά είπε στον αιτητή ότι θα τον πολεμήσει «με όλα τα μέσα που διαθέτει και θα θάψει το πτώμα [του] στον τάφο» και γι’ αυτό ο αιτητής δεν θέλει να επιστρέψει στη χώρα του και ζητά προστασία.

Στη συνέντευξη ο αιτητής ανέφερε ότι είναι υγιής, γεννήθηκε στο χωριό Gembeh και έζησε στη Freetown από 10 χρονών μέχρι που έφυγε από τη χώρα, όπου διέμενε μαζί με την μητέρα, την μητριά και τα ετεροθαλή (2 αδελφοί / 1 αδελφή) και αμφιθαλή αδέλφια του (1 αδελφός / 1 αδελφή). Ο πατέρας του απεβίωσε την 01/05/20 αφότου ασθένησε και «έκανε εμετό αίμα», όμως δεν γνωρίζει από τι έπασχε, η δε μητέρα και μητριά του δεν εργάζονται και ο αιτητής δεν διατηρεί επικοινωνία μαζί τους, ως ανέφερε. Ο αιτητής τελείωσε το λύκειο και φοίτησε 2 έτη στο πανεπιστήμιο, όμως σταμάτησε τις σπουδές του καθώς, ως ανέφερε, αισθάνονταν ανασφαλής.

Κατά την ελεύθερη αφήγηση των λόγων που έφυγε από τη Σιέρρα Λεόνε ο αιτητής κατ’ ουσία επανέλαβε, εν πολλοίς αυτολεξεί, τα όσα είχε καταγράψει στην επίδικη αίτηση περί του ότι η μητριά του απείλησε να τον σκοτώσει εξαιτίας της περιουσίας του αποβιώσαντος πατέρα του (της οποίας είναι νόμιμος δικαιούχος ο ίδιος, ως ανέφερε). Οι απειλές άρχισαν τον Νοέμβριο 2020, ο ίδιος δεν κατάγγειλε τις απειλές στην αστυνομία και τους τίτλους ιδιοκτησίας, στους οποίους, ως ανέφερε, καταγράφεται ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της περιουσίας, τους έχει ο αδελφός του και τους είχε στο τηλέφωνο του ο αιτητής όμως αυτό έσπασε και δεν μπορεί πλέον να τους βρει. Σταμάτησε να λαμβάνει απειλές τον Νοέμβριο 2020 και – ως ανέφερε – κάποιος φίλος του, που είναι ο καλύτερος φίλος της μητριάς του, ανέφερε στον αιτητή ότι αυτή πλήρωσε κακοποιό για να του επιτεθεί και όταν το έμαθε ο αιτητής πήγε και έμεινε σε φίλους του στην πόλη Lungi για 6 μήνες, κατά τους οποίους δεν του συνέβη κάτι άλλο, και, αφού διευθέτησε τα απαραίτητα έγγραφα για το ταξίδι του, έφυγε από τη Σιέρρα Λεόνε και έκτοτε δεν γνωρίζει αν υπήρξε κάποια εξέλιξη, καθώς δεν επικοινωνεί με κανένα.

Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα λεγόμενα του αιτητή στην αίτηση και τη συνέντευξη, κατέταξαν αυτούς στους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή

2.    Λόγω του ότι ήθελε να τον σκοτώσει η μητριά του

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1^ον εκ των ως άνω ισχυρισμών, απέρριψαν δε τον 2^ο ισχυρισμό ως αναξιόπιστο.

Αναφορικά με τον 2^ο ως άνω ισχυρισμό κρίθηκε ότι στα λεγόμενα του εντοπίζεται έλλειψη επαρκών πληροφοριών, αφού ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να παρέχει αναμενόμενες λεπτομέρειες και στοιχεία για τις κατ’ ισχυρισμό απειλές που δέχθηκε από την μητριά του, δεν ήταν σε θέση να παρέχει καμία πληροφορία ή να προσκομίσει κάποιο έγγραφο ή και άλλη απόδειξη της ιδιοκτησίας της κατ’ ισχυρισμό διαφιλονικούμενης περιουσίας, ούτε να εξηγήσει γιατί δεν μπορεί να εξασφαλίσει σχετικά έγγραφα, δεν εξήγησε γιατί, δεδομένων των απειλών, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου, τόσο η μητριά όσο και η μητέρα αλλά και τα ετεροθαλή και αμφιθαλή αδέλφια του διέμεναν στο ίδιο σπίτι και ούτε εξήγησε γιατί, κατόπιν των κατ’ ισχυρισμών απειλών ουδέν συνέβη στον ίδιο, παρόλο που, σύμφωνα και πάλι με τα λεγόμενα του ιδίου, αυτός έφυγε από τη χώρα περί το ένα έτος μετά την 1^η (και τελευταία) απειλή που δέχθηκε από την μητριά του. Επί της εξωτερικής συνοχής οι καθ’ ων η αίτηση σημείωσαν ότι, δεδομένης της αμιγώς προσωπικής φύσης των όσων ο αιτητής ανέφερε, δεν ήταν σκόπιμη η αναζήτηση πληροφοριών (ΠΧΚ) και, ενόψει του ότι τα λεγομένα του αιτητή στερούνταν – ως κρίθηκε – εσωτερικής συνοχής ο 2^ος ισχυρισμός απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος.

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, και επί τη βάσει του ισχυρισμού που έχει γίνει αποδεκτός, ήτοι του προφίλ του, κατόπιν και ανασκόπησης της γενικής κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής (Freetown), οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι, δεδομένου του προφίλ του αιτητή, δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα να εκτεθεί σε κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης κατά την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής.  

Συνεπεία των ως άνω η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Κατά τις διευκρινήσεις ο συνήγορος του αιτητή απέσυρε ρητά κάθε ισχυρισμό που άπτεται του κατά πόσο η επίδικη απόφαση λήφθηκε αρμοδίως, υιοθετώντας δε τους λοιπούς στην αγόρευση προωθούμενους ισχυρισμούς του.

Στην αγόρευση ο συνήγορος του, κατόπιν παράθεσης του οικείου νομικού πλαισίου και σχετικής νομολογίας, αλλά και αναφορών στους ισχυρισμούς του αιτητή στη συνέντευξη, εισηγείται ότι η επίδικη απόφαση λήφθηκε άνευ δέουσας έρευνας και εξατομικευμένης εξέτασης των λεγομένων του αιτητή, τα οποία – ως αναφέρει – συνάδουν με πληροφορίες που εντοπίζονται (ΠΧΚ), τις οποίες παραθέτει (σελ.7-9 αγόρευσης), στη δε Σιέρα Λεόνε, ως εισηγείται, παραθέτοντας σχετικές ΠΧΚ (σελ.10-11 αγόρευσης), επικρατούν συνθήκες αδιάκριτης βίας, συνεπεία δε των ως άνω ελλείψεων η εδώ επίδικη απόφαση είναι προϊόν πλάνης και δεν αιτιολογείται. Σημειώνει σχετικώς ότι ο αιτητής διατρέχει βάσιμο φόβο δίωξης ή σοβαρής βλάβης και συνεπώς θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι εδώ πληρούνται οι προϋποθέσεις παροχής προσφυγικού καθεστώτος ή – κατ’ ελάχιστο – συμπληρωματικής προστασίας και προστασίας από την επαναπροώθηση.

Οι καθ' ων η αίτηση αντέταξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν άπαντες οι ισχυρισμοί του αιτητή, είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και ορθή επί της ουσίας αυτής, όλα δε τα ευρήματα τους επί της (μη) αξιοπιστίας των ισχυρισμών του αλλά και της (μη) συνδρομής των προϋποθέσεων για παροχή διεθνούς προστασίας είναι απολύτως εύλογα και ορθά.

Δεδομένου ότι οι ως άνω μόνοι προωθούμενοι από τον αιτητή ισχυρισμοί συμπλέκονται άρρηκτα με την επί της ουσίας ορθότητα της επίδικης απόφασης, προχωρώ λοιπών με επί της ουσίας εξέταση της, εξ υπαρχής και επί όλων των ενώπιον μου στοιχείων, η οποία τελείται σε κάθε περίπτωση (βλ. και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ.107/2023, Q. B. T. v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημ.11/02/25).

Προχωρώ λοιπόν με αξιολόγηση των ενώπιον μου στοιχείων και ισχυρισμών.

Στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, αναφέρεται στην σελ.98, ότι «[...] απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από ένα πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.». Στην σελ.102 του ιδίου εγχειριδίου, αναφέρεται ότι «[…] οι δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες που προσδιορίστηκαν ανωτέρω (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου ⁽³⁰⁵⁾.  […] Από την ανωτέρω ανάλυση προκύπτει ότι δεν υπάρχει απλή απάντηση στο ερώτημα που αφορά τον τρόπο αξιολόγησης της αξιοπιστίας σε υποθέσεις διεθνούς προστασίας. Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών που αναφέρονται στην παρούσα ανάλυση. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή ⁽³⁰⁷⁾, αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.»

Ενόψει των ως άνω θα συμφωνήσω με την κατάληξη τους επί της αξιοπιστίας του 2^ου ουσιώδους ισχυρισμού του αιτητή, καθώς όσα ανέφερε στην επίδικη συνέντευξη, ως οι καθ’ ων η αίτηση καταγράφουν λεπτομερώς στην επίδικη έκθεση (ερ.35-37), στερούνταν, επί πάσης πτυχής τους, κάθε ψήγματος αναμενόμενης λεπτομέρειας ή και βιωματικού στοιχείου και έβριθαν κενών, ασαφειών και προφανών αντιφάσεων. Σημειώνω ενδεικτικά ότι ουδέν στοιχείο, λεπτομέρεια ή και σαφές χρονικό πλαίσιο ήταν σε θέση να αναφέρει τόσο σχετικά με τις κατ’ ισχυρισμό απειλές που δεχόταν από την μητριά του όσο και περί της διαφιλονικούμενης περιουσίας και ουδέν βιωματικό στοιχείο ή επαρκείς λεπτομέρειες παρέθεσε αναφορικά με όλα όσα εξιστόρησε.

Ενόψει των ως άνω δεν έχω τίποτε να προσθέσω αναφορικά με την εσωτερική συνοχή των λεγομένων του αιτητή που άπτονται του 2^ου ισχυρισμού, πέραν των όσων επί τούτου ενδελεχώς καταγράφονται στην επίδικη έκθεση, τα οποία και παρατίθενται πιο πάνω, στα πλαίσια της παρούσης, τα οποία υιοθετώ και δεν θεωρώ σκόπιμο να τα επαναλάβω.

Σημειώνω ότι, δεδομένης της παντελούς έλλειψης εσωτερικής συνοχής των λεγομένων του αιτητή περί απειλών από την μητριά του δεν θεωρώ ότι ήταν απαραίτητη η αναζήτηση πληροφορίων αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία των ισχυρισμών του. Σχετικώς, στο εγχειρίδιο του EASO για την «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», σελ.132, αναφέρεται, η αναζήτηση ΠΧΚ «ενδέχεται να μην είναι απαραίτητ[η] σε περίπτωση αρνητικής διαπίστωσης περί της αξιοπιστίας βάσει καταφανούς έλλειψης εσωτερικής συνοχής ή μη ικανοποιητικής επεξήγησης αποκλίσεων ή παραλλαγών σε ό,τι αφορά τα ουσιώδη στοιχεία μιας αίτησης ή, ακόμη περισσότερο, σε περίπτωση απόρριψης προσφυγής ως απαράδεκτης.».

Λεχθέντων των ως άνω σημειώνω ότι δεν εντοπίστηκαν πληροφορίες (ΠΧΚ) σχετικά με περιουσιακές διαμάχες πέραν των όσων αναφέρει στην αγόρευση του ο αιτητής. Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και στη βάση των πηγών που ο αιτητής παραθέτει στην αγόρευση του[1], το γεγονός και μόνον ότι συμβάντα ως αυτά που εξιστορεί ο εδώ αιτητής απαντώνται στη χώρα καταγωγής δεν αρκεί – άνευ ετέρου - για να υπερκεράσει ή και να ανατρέψει εν προκειμένω την παντελή έλλειψη εσωτερικής συνοχής, ενόψει της συνολικής θεώρησης των δεικτών αξιοπιστίας και λαμβανομένου υπόψη του ότι, ως και στο εγχειρίδιο EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», σελ.97, αναφέρεται, «[…] είναι αναγκαία η επαγρύπνηση για καταστάσεις στις οποίες ορισμένοι αιτούντες μπορεί να προσαρμόσουν τους ισχυρισμούς τους ώστε να είναι συνεπείς με συναφείς ΠΧΚ, οι οποίες κατά την άποψή τους θα στηρίξουν την αίτησή.». Στη δε σελ.131 τονίζεται παρεμφερώς ότι «[η] γενικευμένη προσβασιμότητα πολλών πηγών ΠΧΚ […] συνεπάγεται την ανάγκη οι δικαστικοί λειτουργοί να έχουν υπόψη τους την πιθανότητα ορισμένες αιτήσεις διεθνούς προστασίας να έχουν καταρτιστεί κατά τρόπο ώστε να είναι συνεπείς με τις συναφείς ΠΧΚ.»

Απομένει εν προκειμένω μια αποτίμηση της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή (Freetown).

Σύμφωνα με την βάση δεδομένων ACLED, κατά το τελευταίο έτος (τελευταία ενημέρωση 02/05/26) στη Δυτική Περιφέρεια της Σιέρρα Λεόνε (όπου βρίσκεται και η πόλη Freetown) σημειώθηκαν 4 περιστατικά πολιτικής βίας (ο ορισμός "Political violence" περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις, απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), με αποτέλεσμα 1 θάνατο ^[2], εκ των οποίων 3 έλαβαν χώρα στη Freetown, χωρίς θάνατο. Ο πληθυσμός της Δυτικής Περιφέρειας ανέρχεται περί το 1.27 εκατομμύρια κατοίκων και της Freetown περί τις 600.000. ^[3], [4]

Είναι κατάληξη μου, αποτιμώντας τις ως άνω πληροφορίες, ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στην περιοχή όπου διέμενε, και στην οποία εύλογα αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του στην περιοχή. Δεν μπορώ δε να εντοπίσω ιδιαίτερες περιστάσεις που επιτείνουν τον κίνδυνο ειδικώς για τον αιτητή σε σύγκρισή με τον γενικό πληθυσμό της περιοχής, στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας» και λαμβανομένης υπόψη της φύσεως των περιστατικών που καταγράφηκαν, ως εκτίθενται πιο πάνω [5] (βλ. και απόφαση ΔΕΕ, ημ.10/06/21, C-901/19, CF and DN). Σημειώνω ότι ουδέν εκ των ως άνω διαπιστώσεων δύναται να διαφοροποιηθεί από τις ΠΧΚ που παραθέτει ο συνήγορος του αιτητή στην αγόρευση του (βλ. σελ.11), δεδομένων των στοιχείων για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή σήμερα, που παρατίθενται αμέσως πιο πάνω.

Συνυπολογίζω εδώ ότι ο αιτητής είναι υγιής, ενήλικας, περί των 26 ετών σήμερα, έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Freetown, με ικανοποιητική μόρφωση, διαθέτει εργασιακή εμπειρία (ερ.21 – 1Χ) και διατηρεί εκτενές οικογενειακό δίκτυο εκεί (μητέρα, αδέλφια), τα οποία και επιτρέπουν να θεωρηθεί ότι αυτός αναμένεται ευλόγως να λάβει - έστω προσωρινά - στήριξη κατά την επιστροφή του και ότι διαθέτει τα κατάλληλα μέσα να βιοποριστεί και να μπορέσει να εξασφαλίσει στέγαση, καθώς και τα προς το ζην, παρά τις όποιες αντιξοότητες ήθελε αντιμετωπίσει.

Έπεται λοιπόν ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει βάσιμο φόβο «καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» και δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως αμφότερες αυτές οι έννοιες ορίζονται στα αρ.3 και 19 του Νόμου. Δεν έχω εντοπίσει στοιχεία εκ των οποίων να καταδεικνύεται, δεδομένων των όσων πιο πάνω αναφέρω, ότι επιστροφή του αιτητή στη χώρα καταγωγής θα είναι αντίθετη με την εκ του αρ.3 της ΕΣΔΑ κατοχυρωμένη αρχή της μη επαναπροώθησης.

Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €1000 υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.

 

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.