ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης – Έφεσης: 97/2026 (i)
Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965) ως και τις τροποποιήσεις του
και
Αναφορικά με την Αίτηση:
ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ ΒΑΛΙΑΝΤΗΣ
Εφεσείοντας / Αιτητής
και
SKY CAC LIMITED
Εφεσίβλητη / Καθ’ ης η αίτηση
Ημερομηνία: 18.05.2026.
Εμφανίσεις:
Για τον Εφεσείοντα / Αιτητή: κ. Κ. Χατζηλαμπρής με κ. Λ. Βρυωνίδη για Λ. Βρυωνίδης ΔΕΠΕ.
Για την Εφεσίβλητη / Καθ’ ης η αίτηση: κ. Χρ. Κωνσταντινίδης για Πανάγος & Πανάγος ΔΕΠΕ.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την υπό κρίση Αίτηση-Έφεση επιδιώκεται ο παραμερισμός της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» ημερ. 10.12.2025 δυνάμει της οποίας πρόκειται να πωληθεί στις 20.05.2026 σε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό το ακίνητο ιδιοκτησίας του Εφεσείοντα / Αιτητή (στο εξής «Αιτητής») το οποίο καλύπτεται από την υπ’ αριθμό Υ3969/2007 υποθήκη του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας.
Η Αίτηση-Έφεση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή ο οποίος, μεταξύ άλλων, ισχυρίζεται ότι η επίμαχη ειδοποίηση «ΙΑ» δεν του επιδόθηκε δεόντως. Συγκεκριμένα, η επίδοση έγινε μέσω ιδιώτη επιδότη στις 19.03.2026 προτού καταδειχθεί το ανέφικτο της επίδοσης διά συστημένου ταχυδρομείου.
Περαιτέρω, το περιεχόμενο της ειδοποίησης «ΙΑ» είναι λανθασμένο και δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο προϋποθέσεις. Ειδικότερα, δεν προσδιορίζεται η ημερομηνία υπολογισμού του αξιούμενου τόκου.
Επιπλέον, η ειδοποίηση «ΙΑ» είναι πρόωρη, αφού η προηγηθείσα ειδοποίηση τύπου «Ι» δεν συνάδει με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Πιο συγκεκριμένα, στην ειδοποίηση «Ι» δεν επεξηγείται ο τρόπος υπολογισμού των χρηματικών ποσών που αξιώνει η Εφεσίβλητη / Καθ’ ης η αίτηση (στο εξής «Καθ’ ης η αίτηση»), δεν αναγράφεται το ποσοστό επιτοκίου με το οποίο επιβαρύνεται το ενυπόθηκο χρέος και δεν συνοδεύεται από λεπτομερή κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους.
Επιπροσθέτως των ανωτέρω, η Καθ’ ης η αίτηση δεν επέδωσε την ειδοποίηση «ΙΑ» σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ήτοι σε πρόσωπα που έχουν εγγράψει εμπράγματο βάρος (MEMO) επί του ενυπόθηκου ακινήτου, καθώς και στο Τμήμα Αφερεγγυότητας. Η επίδοση στο Τμήμα Αφερεγγυότητας ή τον Επίσημο Παραλήπτη ήταν αναγκαία, διότι εκδόθηκε διάταγμα πτώχευσης του Αιτητή και το ενυπόθηκο ακίνητο εμπίπτει στην πτωχευτική περιουσία.
Η Καθ’ ης η αίτηση στην ένστασή της εγείρει 15 λόγους, οι οποίοι μπορούν να συνοψισθούν στους ακόλουθους:
- Δεν συντρέχουν λόγοι παραμερισμού της ειδοποίησης «ΙΑ» και/ή ο Αιτητής δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του.
- Η υπό κρίση Αίτηση-Έφεση δεν περιλαμβάνει όλους τους αναγκαίους διάδικους και/ή δεν έχει επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.
- Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να προωθεί την παρούσα διαδικασία στηριζόμενος σε λόγους που αφορούν άλλα ενδιαφερόμενα μέρη.
- Οι λόγοι έφεσης είναι διατυπωμένοι αόριστα και/ή δεν διευκρινίζονται με επάρκεια τα επίδικα θέματα.
Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι το ενυπόθηκο ακίνητο βαρύνεται με εμπράγματα βάρη (ΜΕΜΟ) τα οποία εγγράφηκαν από τρεις άλλους πιστωτές του Αιτητή. Περαιτέρω, δύο πρόσωπα εγγυήθηκαν δυνάμει σχετικής σύμβασης τις υποχρεώσεις του Αιτητή έναντι της Καθ’ ης η αίτηση. Όλα τα προαναφερόμενα πρόσωπα είναι ενδιαφερόμενα μέρη στην παρούσα διαδικασία και ο Αιτητής παρέλειψε να τους επιδώσει την υπό κρίση Αίτηση–Έφεση.
Το διάταγμα πτώχευσης εκδόθηκε στις 09.12.2014 και ως διαχειριστής της περιουσίας του Αιτητή διορίστηκε ο Επίσημος Παραλήπτης. Ο Αιτητής αποκαταστάθηκε αυτοδίκαια στις 13.08.2016.
Η ειδοποίηση «Ι», συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, στάλθηκε στον Αιτητή μέσω ταχυδρομείου και ο τελευταίος την παρέλαβε δεόντως. Μάλιστα, προς άρση οποιασδήποτε αμφιβολίας ως προς το κατά πόσο ο Αιτητής έλαβε γνώση της ειδοποίησης «Ι», η Καθ’ ης η αίτηση προχώρησε και σε επίδοσή της μέσω ιδιώτη επιδότη.
Εν συνεχεία, στις 18.02.2026 στάλθηκε με συστημένο ταχυδρομείο στον Αιτητή η ειδοποίηση «ΙΑ». Η εν λόγω ειδοποίηση δεν παραλείφθηκε από το ταχυδρομείο και μετά πάροδο εύλογου χρόνου επιστράφηκε στην Καθ’ ης η αίτηση ως αζήτητη. Η Καθ’ ης η αίτηση στις 19.03.2026, 29 δηλαδή ημέρες μετά την αποστολή δια συστημένου ταχυδρομείου της ειδοποίησης «ΙΑ», προχώρησε στην επίδοσή της μέσω ιδιώτη επιδότη.
Το ποσό που αναγράφεται στην ειδοποίηση «ΙΑ» είναι ορθό και νόμιμο. Σε κάθε περίπτωση, ο Αιτητής, μέσω της ειδοποίησης «Ι» κλήθηκε να προβάλει οποιαδήποτε τυχόν αντίρρηση ως προς το ύψος του οφειλόμενου ποσού και δεν το έπραξε.
Τέλος, ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να προβάλλει ισχυρισμούς αναφορικά με την επίδοση των ειδοποιήσεων στα ενδιαφερόμενα μέρη εφόσον δεν κατέστησαν διάδικοι στην παρούσα διαδικασία.
Η ακρόαση της Αίτησης / Έφεσης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις αγορεύσεις τους προέβαλαν την επιχειρηματολογία τους. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους και ειδική αναφορά σε αυτές θα γίνει πιο κάτω, όπου αυτό κριθεί σκόπιμο.
Νομική πτυχή
Με τον τροποποιητικό νόμο 142(Ι)/2014 εισάχθηκε στον Ν.9/65 το Μέρος VIA, το οποίο προνοεί για τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή.
Η δυνατότητα καταχώρησης έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο προς παραμερισμό της ειδοποίησης «ΙΑ», προβλέπεται στο άρθρο 44Γ(3) του Μέρους VIA του Ν.9/65. Στο εν λόγω άρθρο απαριθμούνται κατά τρόπο περιοριστικό οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να προσβληθεί η ειδοποίηση «ΙΑ». Όπως τονίστηκε πρόσφατα, στην Έλληνα ν. Eurobank Ltd κ.α, Πολ. Έφεση αρ.255/2019, ημερ.19.02.2026, οι λόγοι για παραμερισμό τίθενται εξαντλητικά και δεν επιτρέπεται ο παραμερισμός ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» για οποιοδήποτε άλλο λόγο πλην αυτών που προβλέπονται στο άρθρο 44Γ(3).
Παραθέτω αυτούσιο το άρθρο 44Γ(3) του Ν.9/65:
«(3) Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο µέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε (45) ηµερών από την ηµεροµηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύµφωνα µε το εδάφιο (2) να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό ∆ικαστήριο για παραµερισµό της ειδοποίησης της σκοπούµενης πώλησης, µόνο για τους ακόλουθους λόγους:
(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούµενες κατά τον προβλεπόµενο τύπο και περιεχόµενο, προϋποθέσεις·
(β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί·
(γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσµίας για καταβολή της πληρωµής προς τον ενυπόθηκο δανειστή·
(δ) έχει εκδοθεί παρεµπίπτον απαγορευτικό διάταγµα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύµφωνα µε το άρθρο 32 του περί ∆ικαστηρίων Νόµου·
(ε) ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι επιλέξιµος οφειλέτης και το αδειοδοτηµένο ίδρυµα, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάµει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης ∆ιαφορών Χρηµατοοικονοµικής Φύσεως Νόµου, δεν έχει προσέλθει σε διαµεσολάβηση δυνάµει των διατάξεων του Μέρους VIA του εν λόγω Νόµου·
(στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγµα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάµει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωµής και ∆ιατάγµατα Απαλλαγής Οφειλών) Νόµου ή εκκρεµεί ενώπιον ∆ικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγµατος·
(ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συµµετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο “ΕΣΤΙΑ για αντιµετώπιση των µη εξυπηρετούµενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών οµάδων” ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουµένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συµφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεµεί σχετική αίτηση·
(η)(i) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση µε το οποίο, έχει εγκριθεί αίτηση για ένταξη στο Σχέδιο·
ή (ii) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση µε το οποίο, έχει υποβληθεί και εκκρεµεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο Σχέδιο, αναφορικά µε την οποία-
(αα) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο ή οποιοδήποτε µέλος της οικογένειάς του, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.2.2 του Σχεδίου.
ή (ββ) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.5 του Σχεδίου:
Νοείται ότι, για σκοπούς εφαρµογής των διατάξεων της παρούσας παραγράφου, ο όρος “Σχέδιο” σηµαίνει το σχέδιο “Ενοίκιο Έναντι ∆όσης”, το οποίο εγκρίθηκε µε την υπ’ αριθµόν 95.054 Απόφαση του Υπουργικού Συµβουλίου, ηµεροµηνίας 12 Ιουλίου 2023, ως αυτό εκάστοτε τροποποιείται.»
Συμπεράσματα
Ένας από τους λόγους ένστασης που ήγειρε η Καθ’ ης η αίτηση και προώθησε με την αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της αφορά την παράλειψη επίδοσης της Αίτησης – Έφεσης σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Θεωρώ ότι το εν λόγω ζήτημα θα πρέπει να εξεταστεί κατά προτεραιότητα, καθώς ενδεχόμενη επιτυχία του υπό αναφορά λόγου ένστασης θα οδηγήσει σε απόρριψη της παρούσας Αίτησης – Έφεσης χωρίς να απαιτείται η εξέταση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος.
Καταρχάς, θα πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως προκύπτει από τον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης, η Αίτηση – Έφεση επιδόθηκε στις 07.05.2026 στα πρόσωπα που έχουν εγγράψει εμπράγματο βάρος επί της ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας και στον Επίσημο Παραλήπτη. Δεν έχει, ωστόσο, επιδοθεί στα πρόσωπα που εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις του Αιτητή.
Η Καθ’ ης η αίτηση υποστηρίζει ότι η παρούσα διαδικασία θα έπρεπε να επιδοθεί και στους εγγυητές, εφόσον οι εγγυητές του ενυπόθηκου χρέους περιλαμβάνονται στην έννοια του ενδιαφερόμενου προσώπου σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ . Πρόκειται, κατά την Καθ’ ης η αίτηση, για αναγκαίους διαδίκους η απουσία των οποίων, στη βάση πάγιας νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καθιστά τη διαδικασία θνησιγενή και άκυρη. Ο κ. Κωνσταντινίδης παρέπεμψε, επίσης, σε αριθμό πρωτόδικων αποφάσεων στις οποίες αποφασίστηκε ότι η διαδικασία της Αίτησης – Έφεσης ήταν εξ υπαρχής άκυρη διότι δεν πραγματοποιήθηκε επίδοση της σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
Το ερώτημα, επομένως, που καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει συνίσταται στο κατά πόσο ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο που καταχωρεί αίτηση – έφεση προς παραμερισμό της ειδοποίησης «ΙΑ» δυνάμει του άρθρου 44Γ(3) του Ν.9/65 οφείλει να επιδώσει την αίτηση -έφεση στα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
Καταρχάς, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA αποτελεί μία ειδική διαδικασία η οποία παρέχει στον ενυπόθηκο δανειστή τη δυνατότητα να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο με πλειστηριασμό. Ταυτόχρονα, ο νομοθέτης προέβλεψε και τον μηχανισμό αναχαίτισης της εν λόγω διαδικασίας, παρέχοντας προς τούτο ένδικο μέσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Επομένως, η πρωτοβουλία της πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου βρίσκεται αποκλειστικά στους ώμους του ενυπόθηκου δανειστή και, από την άλλη, η δυνατότητα αναχαίτισής της παρέχεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
Τα πιο πάνω αναφερόμενα αποτυπώνονται με καθαρότητα στο άρθρο 44Γ(1)(3) του Ν.9/65. Το μεν άρθρο 44Γ (1) και (2) του Ν.9/65 υποχρεώνει τον ενυπόθηκο δανειστή να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο τις ειδοποιήσεις «Ι» και «ΙΑ» με τις οποίες ενημερώνονται για το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος και την σκοπούμενη πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό. Το δε άρθρο 44Γ(3) παρέχει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο το δικαίωμα να καταχωρήσουν έφεση προς παραμερισμό της ειδοποίησης «ΙΑ».
Η ίδια δομή ακολουθείται και στο στάδιο μετά την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Συγκεκριμένα, το άρθρο 44Ι(2) προβλέπει για την υποχρέωση του ενυπόθηκου δανειστή να ενημερώσει τον ενυπόθηκο οφειλέτη και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο για την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης. Ακολούθως, το άρθρο 44Ι(3) προβλέπει για τη δυνατότητα καταχώρησης έφεσης από τον ενυπόθηκο οφειλέτη και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα σε περίπτωση αμφισβήτησης της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης.
Ως εκ των ανωτέρω, η επίδοση της έφεσης προς παραμερισμό της ειδοποίησης «ΙΑ» στα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα που είχαν το δικαίωμα να καταχωρήσουν έφεση και δεν το έπραξαν, δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε σκοπό. Εξού και ο νόμος δεν επιβάλλει τέτοια υποχρέωση στο πρόσωπο που καταχωρεί έφεση. Ούτε και μπορεί να εξαναγκαστεί ένα ενδιαφερόμενο πρόσωπο να καταστεί διάδικος σε μία διαδικασία σε σχέση με την οποία είχε το δικαίωμα να την προσβάλει και επέλεξε να μην το πράξει.
Δεν παραβλέπω τη θέση του συνηγόρου της Καθ’ ης η αίτηση, ότι τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα θα μπορούσαν να εμφανιστούν για να υποστηρίξουν τη διενέργεια του προγραμματισμένου πλειστηριασμού. Θεωρώ, ότι το Μέρος VIA δεν παρέχει τέτοια δυνατότητα στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Όπως υποδείχθηκε πιο πάνω, η διαδικασία του Μέρους VIA έχει τους δικούς της ιδιαίτερους κανόνες στη βάση των οποίων καθορίζεται κατά τρόπο περιοριστικό τόσο το πρόσωπο που μπορεί να προωθήσει τη διαδικασία πλειστηριασμού, που δεν είναι άλλο από τον ενυπόθηκο δανειστή, όσο και τα πρόσωπα που μπορούν να ζητήσουν στη βάση συγκεκριμένων μάλιστα λόγων τον παραμερισμό της διαδικασίας.
Ανεξαρτήτως των πιο πάνω αναφερόμενων, θεωρώ ότι ο Αιτητής δεν είχε υποχρέωση να επιδώσει την υπό κρίση έφεση στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ούτε και στη βάση της νομολογιακής αρχής ότι στις περιπτώσεις που επηρεάζονται δικαιώματα τρίτων προσώπων αναφορικά με ακίνητη ιδιοκτησία, τα τρίτα αυτά πρόσωπα πρέπει να συνενώνονται ως αναγκαίοι διάδικοι (Γεωργιάδου ν. Γεωργιάδου (1999) 1 Α.Α.Δ. 1210, Κωνσταντίνου κ.ά. ν. Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (2012) 1 Α.Α.Δ. 1990 και Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφεση Αρ. 26/2021, ημερ. 28.02.2024).
Εν προκειμένω, με την έφεση δεν επηρεάζονται οποιαδήποτε δικαιώματα των ενδιαφερόμενων προσώπων επί της ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας. Τυχόν επιτυχία μίας Αίτησης – Έφεσης δυνάμει του Μέρους VIA του Ν.9/65 έχει ως μοναδικό αποτέλεσμα τον παραμερισμό της ειδοποίησης «ΙΑ». Με άλλα λόγια, η επιτυχία της Αίτησης – Έφεσης θα διατηρήσει την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων, χωρίς να επιφέρει οποιαδήποτε αλλαγή σε εμπράγματα ή άλλα δικαιώματα. Εν πάση περιπτώσει, οι εγγυητές δεν έχουν οποιοδήποτε δικαίωμα
στο ενυπόθηκο ακίνητο ή σε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης.
Ο κ. Κωνσταντινίδης εισηγήθηκε, ότι δεν μπορεί να εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά, υπό την έννοια ότι ο ενυπόθηκος δανειστής υποχρεούται να επιδώσει τις ειδοποιήσεις «Ι» και «ΙΑ» στον ενυπόθηκο οφειλέτη και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ενώ, από την άλλη, οι τελευταίοι δεν έχουν υποχρέωση να επιδώσουν την τυχόν έφεση που καταχωρήσουν στα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. O συλλογισμός του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ’ ης η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η υποχρέωση του ενυπόθηκου δανειστή προς επίδοση των ειδοποιήσεων δεν συνεπάγεται και υποχρέωση του ενυπόθηκου οφειλέτη ή των άλλων ενδιαφερόμενων προσώπων προς επίδοση της έφεσης. Τα αποτελέσματα των ειδοποιήσεων «Ι» και «ΙΑ» και της έφεσης είναι εντελώς διαφορετικά. Η υποχρέωση επίδοσης των ειδοποιήσεων «Ι» και «ΙΑ» επιβάλλεται λόγω ακριβώς της δυνατότητας που παρέχεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα για παραμερισμό της διαδικασίας πλειστηριασμού.
Ολοκληρώνοντας την αναφορά μου στον επίμαχο λόγο ένστασης σημειώνω ότι η απόφαση στην Αναφορικά με την Αίτηση της Bank of Cyprus Public Co Ltd, Πολ. Έφεση αρ. 68/2019, ημερ. 08.05.2020, ECLI:CY:AD:2020:A144, στην οποία παρέπεμψε ο συνήγορος της Καθ’ ης η αίτηση, δεν είναι βοηθητική. Συγκεκριμένα, σε εκείνη την υπόθεση το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε εκδώσει διάταγμα που επέτρεπε την εκπρόθεσμη κατάθεση αγοραπωλητηρίου εγγράφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης δυνάμει του Ν.81(Ι)/2011. Το Ανώτατο Δικαστήριο έδωσε άδεια για καταχώρηση αίτησης για έκδοση εντάλματος certiorari επί του ότι η αίτηση για κατάθεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου δεν είχε επιδοθεί στην εφεσείουσα η οποία είχε εγγράψει πρώτη υποθήκη επί των επίδικων ακινήτων σε χρόνο που αυτά ήταν ελεύθερα παντός εμπράγματου βάρος ή άλλης επιβάρυνσης. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι προέκυπτε ζήτημα ως προς το κατά πόσο το Δικαστήριο ενήργησε καθ’ υπέρβαση δικαιοδοσίας, καθώς και ζήτημα παραβίασης του δικαιώματος φυσικής δικαιοσύνης, ήτοι του δικαιώματος της εφεσείουσας να ακουστεί.
Πρόκειται, επομένως, για εντελώς διαφορετική διαδικασία, αλλά και διαφορετικά γεγονότα από αυτά που περιβάλλουν την παρούσα.
Κλείνοντας το ζήτημα της επίδοσης της Αίτησης – Έφεσης σημειώνω και το εξής σε ό,τι αφορά τον Επίσημο Παραλήπτη. Η Καθ’ ης η αίτηση υποστήριξε ακροθιγώς, ότι όχι μόνο θα έπρεπε να επιδοθεί η παρούσα διαδικασία στον Επίσημο Παραλήπτη, αλλά ότι ουσιαστικά ο τελευταίος είναι αυτός που έχει το δικαίωμα να την προωθήσει.
Θεωρώ, ότι το πιο πάνω επιχείρημα δεν ευσταθεί. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση (βλ. παράγραφο 21) και το Τεκμήριο 7 που επισυνάφθηκε σε αυτή, ο Αιτητής αποκαταστάθηκε αυτοδικαίως στις 13.08.2016. Συνεπώς, είχε το δικαίωμα να καταχωρήσει ο ίδιος την παρούσα διαδικασία. Απόλυτα σχετικό είναι το άρθρο 27Α(10) του Κεφ.5, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα:
«(10) Μετά την αποκατάσταση πτωχεύσαντα, δυνάμει των προνοιών του παρόντος Νόμου, οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία εγείρεται πλέον ή καταχωρείται, αντίστοιχα, από τον ίδιο ή εναντίον του, ανάλογα με την περίπτωση.»
Προχωρώ στην εξέταση της Αίτησης επί της ουσίας.
Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Αιτητή στο στάδιο της ακρόασης περιόρισαν τους λόγους έφεσης μόνο στο ζήτημα της δέουσας επίδοσης της ειδοποίησης «ΙΑ». Όπως προσδιορίζεται στο λόγο έφεσης 1.1 η ειδοποίηση «ΙΑ» επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη προτού αποκρυσταλλωθεί το ανέφικτο της επίδοσης μέσω συστημένου ταχυδρομείου.
Μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την Αίτηση και την ένσταση και τα συνημμένα τεκμήρια προκύπτουν τα ακόλουθα ως παραδεκτά γεγονότα:
· Η Καθ’ ης η αίτηση παρέδωσε την ειδοποίηση «ΙΑ» προς αποστολή στον Αιτητή με συστημένο ταχυδρομείο στις 18.02.2026.
· Στις 19.02.2026 η ειδοποίηση «ΙΑ» αφίχθηκε στο ταχυδρομείο της Λάρνακας προκειμένου να παραληφθεί από τον Αιτητή.
· Η παράδοση της ειδοποίησης εκκρεμούσε μέχρι και τις 23.03.2026 ημερομηνία κατά την οποία στάλθηκε πίσω στο Ταχυδρομείο Λευκωσίας στο οποίο είχε αρχικά κατατεθεί.
· Στις 19.03.2026 η ειδοποίηση «ΙΑ» επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη στον Αιτητή.
Το άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/65 διαλαμβάνει τα ακόλουθα ως προς την επίδοση:
««επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο:
……………………………………………………………………………………………………»
Στη Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Παντέλα, Πολ. Έφεση αρ. 159/2021, ημερ. 01/12/2023, εξετάστηκε από το Εφετείο το ζήτημα της ορθής ερμηνείας και εφαρμογής του όρου «επίδοση» εν τη εννοία του άρθρου 44ΙΕ. Αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:
« Στην προκειμένη περίπτωση ο σκοπός του Νομοθέτη είναι ξεκάθαρος. Θέλησε να ιεραρχήσει τον τρόπο επίδοσης, δίδοντας επιτακτικό προβάδισμα στη συστημένη επιστολή. Μόνον όταν η επίδοση με αυτόν τον τρόπο είναι ανέφικτη, διανοίγεται ο δρόμος εναλλακτικά για ιδιωτική επίδοση, συμφώνως των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, κατόπιν βεβαία σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου.
……………………………………………………………………………………………………..
Η υποκειμενική άποψη του Δικαστηρίου επί του ορθολογισμού ή μη του δεδηλωμένου σκοπού, δεν δικαιολογεί ερμηνευτική εκτροπή. Συνεπώς, το γεγονός ότι με την προσωπική επίδοση, ο παραλήπτης/ενδιαφερόμενος μιας ειδοποίησης, επικοινωνίας ή εγγράφου, σαφέστατα λαμβάνει γνώση και δύναται να υπερασπιστεί ή να ασκήσει τα όποια ένδικα μέσα του παρέχονται, όπως εξάλλου έχει επισυμβεί στην προκειμένη περίπτωση, δεν δικαιολογεί ερμηνεία άλλη απ' εκείνη που είναι κρυστάλλινα καθαρή στο μάτι.
Εναπόκειται στον Νομοθέτη - εν τη σοφία του - να νομοθετεί κατά τρόπο που διευκολύνει, παρά να δυσχεραίνει διαδικασίες και καταστάσεις.
……………………………………………………………………………………………………..
Ενόψει των πιο πάνω κρίνουμε ότι η εφεσείουσα όφειλε να επιχειρήσει να επιδώσει την επίμαχη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» με συστημένη επιστολή και μόνον αν τούτο ήταν ανέφικτο να προχωρήσει με τη διαδικασία της ιδιωτικής επίδοσης. Την υποχρέωση επίδοσης της ειδοποίησης τη φέρει ασφαλώς ο ενυπόθηκος δανειστής, ο οποίος συνακόλουθα φέρει και το βάρος να αποδείξει το «ανέφικτο» της δια Νόμου επιβαλλόμενης μεθόδου επίδοσης. Στην προκειμένη περίπτωση κανένα τέτοιο στοιχείο προσκομίστηκε από πλευράς εφεσείουσας.
Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι ένας από τους βασικούς λόγους βάσει του οποίου ενδιαφερόμενο πρόσωπο δικαιούται δυνάμει του άρθρου 44Γ να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο και να πετύχει παραμερισμό της ειδοποίησης, είναι ακριβώς ότι «η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί» (άρθρο 44Γ(3)(β)).»
Προκύπτει με σαφήνεια από τα ανωτέρω ότι ο ενυπόθηκος δανειστής οφείλει να επιδίδει την ειδοποίηση «ΙΑ» μέσω συστημένης επιστολής και προχωρεί στην επίδοση μέσω ιδιώτη επιδότη μόνο όταν καταστεί ανέφικτη η διαδικασία επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο. Το βάρος απόδειξης, ως προς το ανέφικτο της επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο, φέρει ο ενυπόθηκος δανειστής, εν προκειμένω η Καθ’ ης η αίτηση. Σημειώνω, ότι δεν έχει προσδιοριστεί νομολογιακά πότε καθίσταται ανέφικτη η επίδοση ειδοποίησης με συστημένη επιστολή. Συνεπώς, το όλο ζήτημα θα αποφασιστεί στη βάση των ιδιαίτερων περιστάσεων της υπόθεσης.
Εν προκειμένω, θεωρώ ότι δεν έχει καταδειχθεί από την Καθ’ ης η αίτηση το ανέφικτο της επίδοσης με συστημένη επιστολή. Η Καθ’ ης η αίτηση περιορίστηκε στο να επισημάνει το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την παράδοση της ειδοποίησης στο ταχυδρομείο (18.02.2026) μέχρι την πραγματοποίηση της ιδιωτικής επίδοσης (19.03.2026). Θεωρώ ότι, η περίοδος των 28 ημερών κατά την οποία εκκρεμούσε η παράδοση της ειδοποίησης «ΙΑ» μέσω του ταχυδρομείου δεν αποτελεί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα το οποίο από μόνο του να καθιστά την επίδοσή της ανέφικτη.
Στην αγόρευση της Καθ’ ης η αίτηση προβάλλεται η θέση ότι η τελευταία προχώρησε στην ιδιωτική επίδοση ούτως ώστε ο Αιτητής να λάβει γνώση της ειδοποίησης «ΙΑ» εντός των χρονικών πλαισίων που καθορίζονται από τον Ν.9/65.
Με κάθε σεβασμό, θεωρώ ότι η Καθ’ ης η αίτηση δεν μπορεί να επικαλείται τη δική της απόφαση για έκδοση της ειδοποίησης «ΙΑ» σε χρονικό σημείο πλησίον της ορισθείσας ημερομηνίας πλειστηριασμού για να υποστηρίξει στη συνέχεια ότι η επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο ήταν ανέφικτη και ως εκ τούτου κατέστη αναγκαία η ιδιωτική επίδοση προκειμένου να τηρηθούν οι προβλεπόμενες στο άρθρο 44Γ(2) προθεσμίες. Επισημαίνω, ότι η ειδοποίηση «Ι» εκδόθηκε στις 03.09.2024 και παραλήφθηκε από τον Αιτητή στις 10.09.2024. Η Καθ’ ης η αίτηση μπορούσε να εκδώσει και να παραδώσει προς επίδοση την ειδοποίηση «ΙΑ» μετά πάροδο 45 ημερών από τις 10.09.2024. Επέλεξε, ωστόσο, να παραδώσει προς επίδοση την ειδοποίηση «ΙΑ» στις 18.02.2026, μετά πάροδο 17 περίπου μηνών από την παραλαβή της ειδοποίησης «ΙΑ», ορίζοντας ως ημερομηνία διεξαγωγής του πλειστηριασμού την 20.05.2026. Επομένως, η ίδια η Καθ’ ης η αίτηση ήταν αυτή που δημιούργησε στενά χρονικά πλαίσια για την τήρηση των προβλεπόμενων προθεσμιών.
Περαιτέρω, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 11 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, η παράδοση της ειδοποίησης «ΙΑ» στον Αιτητή μέσω του ταχυδρομείου βρισκόταν σε εκκρεμότητα μέχρι και τις 23.03.2026, οπότε και επιστράφηκε στον τόπο της αρχικής κατάθεσής της, δηλαδή στο Ταχυδρομείο Λευκωσίας. Τούτο συνάγεται από την αναφορά «item not delivered / pending delivery» η οποία εντοπίζεται στον πίνακα «Track & Trace Αποτελέσματα». Η Καθ’ ης η αίτηση, η οποία έφερε και το σχετικό βάρος απόδειξης, ουδεμία μαρτυρία προσκόμισε με την οποία να επεξηγεί ότι η αναφορά «item not delivered / pending delivery» σημαίνει ότι η παράδοση της ειδοποίησης διά συστημένου ταχυδρομείου ήταν ανέφικτη.
Ως εκ των ανωτέρω, κατά τον χρόνο διενέργειας της ιδιωτικής επίδοσης στις 19.03.2026 δεν είχε καταστεί ανέφικτη η επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο. Επομένως, η επίδοση της ειδοποίησης «ΙΑ» στον Αιτητή δεν ήταν η δέουσα.
Κατάληξη
Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνω ότι η Καθ’ ης η αίτηση δεν επέδωσε την ειδοποίηση «ΙΑ» στον Αιτητή κατά τον τρόπο που ο Νόμος επιβάλλει, καθώς η ιδιωτική επίδοση έγινε προτού καταστεί ανέφικτη η επίδοση μέσω συστημένου ταχυδρομείου.
Ως εκ των ανωτέρω, η ειδοποίηση «ΙΑ» ημερομηνίας 10.12.2025 παραμερίζεται. Τα έξοδα της Αίτησης-Έφεσης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ’ ης η αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) …………………………….
Μ. Αγιομαμίτης, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο