ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Απαίτησης: 639/24
Μεταξύ:
SCY CAC LIMITED
Aιτήτρια
και
|
1. CHRISTOPHΕR PAUL TOON 2. G.N. BROS LTD υπό εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή αυτής Λεωνίδα Κίμωνος 3. G.H. & SONS LTD, υπό εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή αυτής Λεωνίδα Κίμωνος 4. LINDA BETTY TOON
|
Καθ΄ων η αίτηση
Μονομερής Αίτηση ημερ. 31.3.2026
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 9 Ιουνίου, 2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για Αιτητές: κα Γ. Ζαχαρίου για ΑΝΔΡΕΑΣ Β. ΖΑΧΑΡΙΟΥ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την υπό κρίση αίτηση η Ενάγουσα (στο εξής «Αιτήτρια») αξιώνει την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων τροποποίησης της εκδοθείσας ερήμην απόφασης ημερ.21.10.2025, καθώς και του εντύπου απαίτησης:
«Τροποποίηση της απόφασης ημερομηνίας 21/10/2025 εναντίον εναγομένων 2 και 3 με την προσθήκη στις παραγράφους Ι, Κ μετά την ημερομηνία 25/07/2005 της ακόλουθης φράσης «και το πωλητήριο έγγραφο ΠΩΕ 1166/2005 ημερ, αποδοχής
25/07/2005»
Β) Τροποποίηση της απόφασης ημερομηνίας 21/10/2025 εναντίον εναγομένων 2 και 3 με την προσθήκη στην παράγραφο Λ και Μ μετά την φράση ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΟΣ της ακόλουθης φράσης: « και το διαμέρισμα 303 επι του ακινήτου με αρ. εγγραφής 7403, Φ/ΣΧ XLI/3, τεμάχιο 241, Πύλα, Λάρνακα ,νέα στοιχεία αρ. εγγραφής /11160, Φ/Σχ. 41/03, τεμάχιο 632, διαμ. 60 στον 1 ο όροφο, ΠΩΕ 1166/2005, ημερ. αποδοχής 25/7/2005»
Γ) Τροποποίηση της απόφασης ημερομηνίας 21/10/2025 εναντίον των εναγομένων 2 και 3 με την προσθήκη στην παράγραφο Ν μετά την ημερομηνία 25/7/2005 της ακόλουθης φράσης : « και ΠΩΕ 1166/2005, ημερ. αποδοχής 25/7/2005»
Δ) Τροποποίηση της απόφασης ημερομηνίας 21/10/2025 εναντίον των εναγομένων 2 και 3 με την αντικατάσταση στην παράγραφο Ξ της φράσης της συμφωνίας εκχώρησης» με τη φράση « των συμφωνιών εκχώρησης»
Ε) Τροποποίηση της απόφασης ημερομηνίας 21/10/2025 εναντίον των εναγομένων 2 και 3 με την προσθήκη στην παράγραφο Ο μετά το τέλος αυτής της φράσης : «νέα στοιχεία αρ. εγγραφής 0/11177, Φ/Σχ 41/03, τεμάχιο 632, διαμ 15 στον 3 ο όροφο και διαμέρισμα 303 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 7403, Φ/ΣΧ XLI/3, τεμάχιο 241, Πύλα, Λάρνακα, νέα στοιχεία αρ. εγγραφής /11160, Φ/Σχ. 41/03, τεμάχιο 632,
διαμ. 60 στον 1ο όροφο»
Στ) Τροποποίηση της απόφασης ημερομηνίας 21/10/2025 εναντίον των εναγομένων 2 και 3 με την προσθήκη στην παράγραφο Π μετά την λέξη όροφος των ακολούθων: « και του διαμερίσματος με αριθμό 303 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 7403, Φ/ΣΧ XLI/3, τεμάχιο 241, Πύλα, Λάρνακα., νέα στοιχεία αρ. εγγραφής /11160, Φ/Σχ. 41/03, τεμάχιο 632, διαμ. 60 στον 1ο όροφο»
Ζ) Τροποποίηση της απόφασης ημερομηνίας 21/10/2025 εναντίον εναγομένων 1 και 4 με την προσθήκη στις παραγράφους Α, Β μετά την ημερομηνία 25/07/2005 της ακόλουθης φράσης «και το πωλητήριο έγγραφο ΠΩΕ 1166/2005 ημερ, αποδοχής 25/07/2005»
Η) Τροποποίηση της απόφασης ημερομηνίας 21/10/2025 εναντίον εναγομένων 1 και 4 με την προσθήκη στην παράγραφο Γ και Δ μετά την φράση ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΟΣ της ακόλουθης φράσης: « και το διαμέρισμα 303 επι του ακινήτου με αρ. εγγραφής 7403, Φ/ΣΧ XLI/3, τεμάχιο 241, Πύλα, Λάρνακα, νέα στοιχεία αρ. εγγραφής /11160, Φ/Σχ. 41/03, τεμάχιο 632, διαμ. 60 στον 1ο όροφο, ΠΩΕ 1166/2005, ημερ. αποδοχής 25/7/2005»
Θ) Τροποποίηση της απόφασης ημερομηνίας 21/10/2025 εναντίον των εναγομένων 1 και 4 με την προσθήκη στην παράγραφο Ε μετά την ημερομηνία 25/7/2005 της ακόλουθης φράσης : « και ΠΩΕ 1166/2005, ημερ. αποδοχής 25/7/2005»
Ι) Τροποποίηση της απόφασης ημερομηνίας 21/10/2025 εναντίον των εναγομένων 1 και 4 με την αντικατάσταση στην παράγραφο ΣΤ της φράσης της συμφωνίας εκχώρησης» με τη φράση « των συμφωνιών εκχώρησης»
Κ) Τροποποίηση της απόφασης ημερομηνίας 21/10/2025 εναντίον των εναγομένων1 και 4 με την προσθήκη στην παράγραφο Ζ μετά το τέλος αυτής της φράσης και διαμέρισμα 303 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 7403, Φ/ΣΧ XLI/3, τεμάχιο 241, Πύλα, Λάρνακα νέα στοιχεία αρ. εγγραφής /11160, Φ/Σχ. 41/03, τεμάχιο 632, διαμ. 60 στον 1ο όροφο»
Λ) ) Τροποποίηση της απόφασης ημερομηνίας 21/10/2025 εναντίον των εναγομένων 1 και 4 με την προσθήκη στην παράγραφο Η μετά την λέξη όροφος των ακολούθων: « και του διαμερίσματος με αριθμό 303 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 7403, Φ/ΣΧ XLI/3, τεμάχιο 241, Πύλα, Λάρνακα, νέα στοιχεία αρ. εγγραφής /11160, Φ/Σχ. 41/03, τεμάχιο 632, διαμ. 60 στον 1ο όροφο»
Μ) Τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος δια της προσθήκης στην παράγραφο
13(β) δια της αντικατάστασης της φράσης το πωλητήριο έγγραφο” με τη φράση
«πωλητήρια έγγραφα”
Ξ) Τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος δια της αντικατάστασης της φράσης
πωλητήριο έγγραφο με τη φράση πωλητήρια έγγραφα όπου αυτή αναγράφεται.
Ο) Τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος δια της αντικατάστασης της φράσης
«την συμφωνία εκχώρησης ” με τη φράση «τις συμφωνίες εκχώρησης όπου αυτή
αναγράφεται.»
Π) Τροποποίηση της παραγράφου 16 του κλητηρίου εντάλματος με την αντικατάσταση της φράσης «γραπτής συμφωνίας» με τη φράση «γραπτών συμφωνιών», της φράσης «το πωλητήριο έγγραφο» με τη φράση «τα πωλητήρια έγγραφα» και την προσθήκη μετά το τέλος της εν λόγω παραγράφου των ακολούθων: « και του διαμερίσματος 303 επί του ιδίου συγκροτήματος»
Ρ) Τροποποίηση της παραγράφου 17 του κλητηρίου εντάλματος με την αντικατάσταση της φράσης «συμφωνίας» με τη φράση «συμφωνιών»¨, της φράσης
«το πωλητήριο έγγραφο» με τη φράση «τα πωλητήρια έγγραφα» , της λέξης οικία με τη λέξη οικίες και την προσθήκη μετά το τέλος της παραγράφου 17 α ) των ακολούθων: « και του διαμερίσματος 303 επί του ιδίου συγκροτήματος».
Η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς και στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:
«Στην εν λόγω απόφαση αναφέρθηκε λόγω τυχαίας ολίσθησης παρότι υπεγράφησαν συμφωνίες εκχώρησης 2 πωλητηρίων, μόνο το 1 πωλητήριοέγγραφο ΠΩΕ 1165/2005 και η σχετική εκχώρηση αναφορικά με το διαμέρισμα 15και δεν αναφέρθηκε το ΠΩΕ1166/205 και η σχετική εκχώρηση αναφορικά με το διαμέρισμα 303. Αυτό έγινε λόγω του ότι εκ παραδρομής στο κλητήριο έγινε αναφορά μόνο στο ένα πωλητήριο και εκχώρηση επειδή ήταν της ίδιας ημερομηνίας. Παρουσιάζω ως τεκμήριο ΜΜ1 σχετική κτηματολογική έρευνα, στην οποία φαίνονται και τα πωλητήρια και τα νέα στοιχεία των ακινήτων, τα οποία σε κάποια σημεία της απόφασης παραλήφθηκαν για τον ίδιο λόγο.».
Η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας στην αγόρευσή της εστίασε στο Μέρος 38.5 των ΚΠΔ και στις αρχές που διέπουν τη διόρθωση λάθους ή παράλειψης σε απόφαση ή διάταγμα. Μάλιστα, στο καταληκτικό σχόλιο η κα Ζαχαρίου ανέφερε ότι δεν θα επιμείνει στην τροποποίηση του εντύπου απαίτησης αν το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν απαιτείται για την έγκριση της τροποποίησης της απόφασης.
Το ζητούμενο, επομένως, είναι κατά πόσο δικαιολογείται η τροποποίηση της απόφασης ημερ.21.10.2025.
Το Μέρος 38.5 των ΚΠΔ, προνοεί τα ακόλουθα:
«(1) Το δικαστήριο δύναται σε οποιοδήποτε χρόνο να διορθώσει τυχαίο λάθος ή παράλειψη σε απόφαση ή διάταγμα.
(2) Διάδικος δύναται να αιτηθεί τη διόρθωση χωρίς ειδοποίηση.»
Όπως ορθά παρατηρεί η συνήγορος, το Μέρος 38.5 των ΚΠΔ είναι πανομοιότυπο με τη Δ.25 θ.6 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Για σκοπούς εύκολης σύγκρισης παραθέτω τη σχετική ρύθμιση:
«Γραφικά λάθη σε δικόγραφα, αποφάσεις ή διατάγματα, ή λάθη που προκύπτουν σ' αυτά από οποιοδήποτε τυχαίο σφάλμα ή παράλειψη, μπορούν σε οποιοδήποτε χρόνο να διορθωθούν ανάλογα με τη φύση και έκταση του λάθους από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης, γραπτής ή προφορικής, χωρίς δικαίωμα έφεσης.»
Επομένως, η νομολογία που διαμορφώθηκε γύρω από την ερμηνεία της Δ.25 θ.6 εξακολουθεί να είναι βοηθητική και για την εφαρμογή του Μέρους 38.5.
Στην υπόθεση Σοφοκλέους κ.α. ν. Alpha Bank Ltd (2011) 1Β Α.Α.Δ 1478, υιοθετήθηκε η προγενέστερη νομολογία ως προς το εύρος της Δ.25 θ.6. Συγκεκριμένα, ειπώθηκαν τα ακόλουθα:
«Στη Σιβιτανίδης v. Χαραλάμπους, πιο πάνω, σελ. 183-184 διαβάζουμε σχετικά τα ακόλουθα:
«Ο όρος «γραμματικό λάθος» ενέχει την ίδια έννοια σε σχέση με δικαστικές αποφάσεις και σκοπεί στην εναρμόνιση του κειμένου της απόφασης με την καταφανή πρόθεση του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με την απόφαση του το δικαστήριο επεδίκασε στην Αγωγή Αρ. 739/84 έξοδα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου. Στη Sofocli v. Leondiou (1988) 1 C.L.R. 573, 587, εξηγείται ότι τόσο η εξουσία η οποία παρέχεται από τη Δ.25 θ.6, όσο και η σύμφυτη δικαιοδοσία του δικαστηρίου για τη διόρθωση λαθών περιορίζεται σε λάθη τα οποία προκύπτουν από παράλειψη του δικαστηρίου να δώσει σωστή λεκτική έκφραση στην εξ συμφώνου αναντίλεκτη πρόθεση του (βλ. επίσης R. v. Cripps [1983] 3 All E.R. 72 (C.A.)]
Μετά την τελειοποίηση απόφασης με την υπογραφή της από το δικαστή ή δικαστές που την έχουν εκδώσει, ο μόνος τρόπος διόρθωσης σφάλματος που περιέχεται σ’ αυτή είναι μέσω της άσκησης έφεσης. Μόνο το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει εξουσία να αναθεωρήσει εκδοθείσα απόφαση. Η εξουσία για διόρθωση απόφασης από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ατελούς κειμένου στην έκδηλη κατά τα άλλα πρόθεση του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση το πρωτόδικο δικαστήριο δεν προέβη στη διόρθωση λάθους αλλά στην αναμόρφωση της προηγούμενης απόφασής του, υπερβαίνοντας τις εξουσίες του.»
Στην προαναφερθείσα υπόθεση Μ. Μονιάτη & Υιοί Λτδ. v. Νεοφύτου, στη σελ. 561, το Ανώτατο Δικαστήριο συνόψισε τις αρχές που διέπουν το θέμα ως ακολούθως:
«Σύμφωνα με τη Δ.25 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία είναι ουσιαστικά πανομοιότυπη με την παλιά αγγλική Ο.28, r.11, το δικαστήριο έχει εξουσία διόρθωσης τόσο γραμματικών λαθών, σε αποφάσεις ή διατάγματα των δικαστηρίων, όσο και λαθών που πηγάζουν από τυχαία αβλεψία (accidental slip) ή παράλειψη. Η εξουσία δηλαδή για διόρθωση απόφασης, από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ενός ατελούς κειμένου (απόφασης ή διατάγματος) στην έκδηλη, κατά τα άλλα, πρόθεση του δικαστηρίου (δέστε: Σιβιτανίδης (ανωτέρω)).
Η αντίστοιχη αγγλική πρόνοια (O.28, r.11) αλλά και η συμφυής εξουσία του δικαστηρίου να διαφοροποιεί τα δικά του διατάγματα με σκοπό την περαιτέρω διευκρίνηση της έννοιας τους ώστε να καθίστανται απόλυτα σαφή, χρησιμοποιήθηκαν από τα αγγλικά δικαστήρια σε σειρά αποφάσεων τους. Χρήσιμη αναφορά, σε υποθέσεις όπου ασκήθηκε αυτή η εξουσία, μπορεί να γίνει, στις εξής αποφάσεις: Re Roper, 45 Ch. D. 226, η οποία αφορούσε οδηγίες ως προς έξοδα, Re Inchcape [1942] Ch. 394, η οποία επίσης αφορούσε οδηγίες ως προς τα έξοδα, Armitage v. Parsons [1908] 2 K.B. 410, η οποία αφορούσε στη διόρθωση υπερβολικού ποσού εξόδων και Doswell v. Norton, 18 T.L.R. 228, η οποία αφορούσε στη διόρθωση της κλίμακας των εξόδων.»
Περαιτέρω, στην Λαζάρου ν. Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά. (2012) 1Β Α.Α.Δ 1101, λέχθηκε ότι εκτός από τη Δ.25 θ.6, υπάρχει πάντοτε η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να τροποποιεί τις αποφάσεις ή τα διατάγματα του ώστε να μεταφερθεί ορθά το μήνυμα τους ή να τα αποσαφηνίσει. Παρατίθεται δε το ακόλουθο απόσπασμα από τη σελ. 633 του Annual Practice 1958, όπου στα πλαίσια του σχολιασμού της Αγγλικής O.28 r.11, εξηγείται και η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου:
«Apart from the Rule, the Court has an inherent power to vary its own orders so as to carry out its own meaning and to make its meaning plain (Lawrie v. Lees, 7 App. Cas. Pp. 34, 35; Milson v. Carter [1893] A.C. 640; Kay v. Lovell, [1941] Ch. 420); City Housing Trust, [1942] Ch. 262. "Where an error of that kind has been committed it is always within the competency of the Court, if nothing has intervened which would render it inexpedient or inequitable to do so, to correct the record in order to bring it into harmony with the order which the Judge obviously meant to pronounce».
Εν προκειμένω, δεν τίθεται ζήτημα περί λάθους ή παράλειψης στη διατύπωσης της πρόδηλης πρόθεσης του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο στην απόφασή του διατύπωσε ό,τι ακριβώς ζητήθηκε από την Αιτήτρια στη βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών της και της αίτησης για έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγόμενων 2 και 3. Το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.10.2025 ομιλεί από μόνο του. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα του εν λόγω πρακτικού:
«Έχω μελετήσει την αίτηση με την υποστηρικτική ένορκη δήλωση και έχω ικανοποιηθεί ότι δικαιολογείται η έκδοση απόφασης ερήμην.
Συνεπώς, εκδίδεται απόφαση εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 ως η παράγραφος Α της αίτησης, αλληλέγγυα και ή ξεχωριστά με τους Εναγόμενους 1 και 4. Επιπροσθέτως, εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 εκδίδονται διατάγματα ως οι παραγράφοι Γ-Ζ και Ι-Π. Σε ότι αφορά το διάταγμα της παραγράφου Π να διαγραφεί η φράση writ of possession και να προστεθεί ότι οι εναγόμενοι θα πρέπει να συμμορφωθούν με το διάταγμα της εν λόγω παραγράφου εντός 21 ημερών από την επίδοση του διατάγματος.»
Η απόφαση, επομένως, εκδόθηκε στη βάση των όσων η Αιτήτρια δικογράφησε και απαίτησε.
Ό,τι ουσιαστικά αξιώνει η Αιτήτρια με την επίδικη αίτηση είναι την εκ των υστέρων εισαγωγή αξίωσης για δεύτερο πωλητήριο έγγραφο και δεύτερη συμφωνία εκχώρησης τα οποία, όμως, δεν συμπεριέλαβε στο έντυπο απαίτησης. Με άλλα λόγια, επιδιώκεται η διαφοροποίηση της ουσίας της απόφασης. Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία, ούτε στη βάση του Μέρους 38.5, ούτε στη βάση των συμφυών εξουσιών του, να τροποποιήσει απόφαση για να συμπεριλάβει πρόσθετα διατάγματα τα οποία δεν δικογραφήθηκαν στο έντυπο απαίτησης και ως εκ τούτου δεν απαιτήθηκαν. Ως υποδείχθηκε στη Λαζάρου ν. Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά. (ανωτέρω), το τελεσίδικο των δικαστικών αποφάσεων δεν αφήνει περιθώρια για διόρθωση αποφάσεων με τη συμπερίληψη διαταγών που αφορούν ουσιαστικές ρυθμίσεις και οι οποίες δεν μπορούν να ταξινομηθούν ως λάθη.
Καταληκτικά σημειώνω, ότι η αγγλική νομολογία στην οποία με παρέπεμψε η συνήγορος της Αιτήτριας δεν είναι βοηθητική. Συγκεκριμένα, οι αποφάσεις που επικαλέστηκε η κα Ζαχαρίου αφορούσαν την παράλειψη δικηγόρου να ζητήσει την επιδίκαση εξόδων που είχαν δημιουργηθεί στη διαδικασία και τον περιορισμό του ποσού της απόφασης. Στις περιπτώσεις των εξόδων (Craigmyle v. Inchape [1942] Ch.394, Fritz v. Hobson 14 Ch. D. 542 και Chessum & Sons v. Gordon (1901) 1 QB 694)) τα δεδομένα ως προς την επιδίκασή τους υπήρχαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά δεν υποδείχθηκαν από τους δικηγόρους. Στην υπόθεση του περιορισμού του ποσού της απόφασης (George Moundreas and Company S.A. v. Navimpex Centrala Navala (1983) W.I.217 131), το Δικαστήριο είχε εκδώσει την απόφασή του στη βάση της δικογραφημένης απαίτησης και ακολούθως κατόπιν αίτησης του επιτυχόντος διαδίκου περιόρισε το ποσό της απόφασης. Επισημαίνω, ότι στις προαναφερόμενες αποφάσεις, τα δεδομένα υπήρχαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Εν προκειμένω, ως ήδη αναφέρθηκε, ζητείται η έκδοση διαταγμάτων σε σχέση με απαιτήσεις που δεν δικογραφήθηκαν.
Για τους λόγους που προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα.
(Υπ.) …………………………….
Μ. Αγιομαμίτης, Π.Ε.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο