ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Χαβιαρά Ε.Δ.
Αρ. Αιτ.: 40/26(i)
Aναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/65)
-και-
Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο ΚΕΦ 224
Μεταξύ:
ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΑΜΠΙΖΑ
Αιτητή
-και-
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΙΜΙΤΕΔ
Καθ’ ης η Αίτηση
Ημερομηνία: 18.6.2026
Εμφανίσεις:
Για Αιτητή: κ. Αδαμίδης για ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΔΑΜΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε.
Για Καθ’ ης η Αίτηση: κα Φωτιάδη για ΠΑΝΑΓΟΣ & ΠΑΝΑΓΟΣ Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Εισαγωγικά
Με την υπό εξέταση αίτηση ο Αιτητής αιτείται ως ακολούθως:
«1. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/3673, Φύλλο/Σχέδιο 0/2-271-373, στην Ορμήδεια, της επαρχίας ΛΑΡΝΑΚΑΣ, καθότι η Καθ’ ης η αίτηση – Εφεσίβλητη παρέλειψε να επιδώσει νομότυπα στον Αιτητή – Εφεσείοντα την Ειδοποίηση Τύπου «Ι», την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» ως προνοεί ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (9/1965).
2. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να αναστέλλεται η περαιτέρω διαδικασία που προβλέπεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο του 1965 (9/1965) ως αυτός έχει τροποποιηθεί ένεκα της ακυρότητας και/ή παραμερισμού της Ειδοποίησης, η οποία αφορά την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης του ακινήτου
3. Οιονδήποτε άλλο Διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει πρέπον υπό τας περιστάσεις.
4. Τα έξοδα της Αίτησης πλέον Φ.Π.Α.».
Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Καθ’ ης η Αίτηση οπότε η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση χωρίς οποιαδήποτε πλευρά να ζητήσει να αντεξετάσει την άλλη. Σημειώνω επίσης ότι, καμία πλευρά δεν καταχώρηση συμπληρωματική / απαντητική μαρτυρία παρά του ότι δόθηκε το δικαίωμα σε αμφότερες τις πλευρές από το Δικαστήριο.
Οι συνήγοροι παράδωσαν στο Δικαστήριο γραπτώς τις θέσεις τους, τις οποίες υιοθέτησαν. Αναφέρω ευθύς εξ’ αρχής ότι το περιεχόμενο τους έχει εξεταστεί από το Δικαστήριο και είναι υπόψιν μου έστω και αν δεν γίνεται ρητή αναφορά στο κείμενο της παρούσας απόφασης.
Αίτηση
Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στα άρθρα 27, 36, 44, 44Α-44ΙΑΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965, στο άρθρο 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο ΚΕΦ 224, στους Κανονισμούς 5, 7-9, 14, 15 και 17 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-3, στο Σύνταγμα, στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου.
Προς υποστήριξη της, η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή ο οποίος αναφέρει ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου το οποίο περιγράφεται στο αιτητικό «1» πιο πάνω και το οποίο ακίνητο υποθήκευσε προς όφελος της Καθ’ ης η Αίτηση για περαιτέρω εξασφάλιση και εγγύηση των υποχρεώσεων του, οι οποίες απορρέουν από δανειακή σύμβαση.
Κατά ή περί την 15.2.2026 πληροφορήθηκε από αρμόδιο λειτουργό της Καθ’ ης η Αίτηση ότι η τελευταία απέστειλε στον αιτητή ειδοποίηση αναφορικά με την προτεινόμενη διάθεση προϊόντος πώλησης ύψους €26.000 του εν λόγω ακινήτου, πλην όμως ουδέποτε έλαβε την ειδοποίηση. Σύμφωνα με ισχυρισμό του αιτητή, η προτεινόμενη διάθεση είναι άκυρη, παράνομη και αντικανονική καθότι η Καθ’ ης η Αίτηση παράλειψε να του επιδώσει νομότυπα την Ειδοποίηση Τύπου Ι, την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ και την Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ.
Ως επιπρόσθετα αναφέρει ο αιτητής, δεν του παραδόθηκαν οι ειδοποιήσεις με συστημένη επιστολή, η οποία να απευθύνεται σε εκείνον, στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας του ή στην σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρημένη σε μητρώο του Κτηματολογίου και δεν έγινε επίδοση των ειδοποιήσεων σε εκείνον λόγω του ότι η παράδοση τους με συστημένη επιστολή δεν ήταν εφικτή με συνέπεια, η διαδικασία του πλειστηριασμού να είναι άκυρη και η Καθ’ ης η Αίτηση δεν έχει το δικαίωμα να πουλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο.
Καταληκτικά σημειώνει ότι είναι σε θέση να καταβάλει στην Καθ’ ης η Αίτηση το ποσό των €26.000.
Ένσταση
Με την ένσταση της η Καθ’ ης η Αίτηση προτάσσει τους ακόλουθους 17 λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η υπό εξέταση αίτηση πρέπει να απορριφθεί και τους μεταφέρω αυτούσιους:
«1. Η Έφεση είναι άνευ αντικειμένου και/ή ουσίας, και/ή πάσχει νομικά και ουσιαστικά καθότι η διαδικασία πώλησης και/ή πλειστηριασμού του επίδικου ακινήτου έχει ολοκληρωθεί και δεν εκκρεμεί οιαδήποτε διαδικασία πώλησης του Ακινήτου.
2.Οι αιτούμενες θεραπείες είναι άσχετες με την μαρτυρία που εισφέρεται ενώπιον του Δικαστηρίου με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση.
3. Οι αιτούμενες θεραπείες δεν υποστηρίζονται από σχετική, κατάλληλη και αποδεκτή μαρτυρία ούτως ώστε το Δικαστήριο να κέκτηται εξουσίας έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
4. Οι λόγοι έφεσης στο σώμα της Έφεσης, είναι άσχετοι με τις θεραπείες που ο Εφεσείοντας επιζητεί.
5. Οι λόγοι έφεσης αποτελούν επενεργούν υπό τον μανδύα της έφεσης ως καθορίζεται από το Μέρος VΙΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, (στο εξής «ο Νόμος») και/ή ως έφεση εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και/ή της ειδοποίησης Τύπου»Ι» και/ή της ειδοποίησης Τύπος «ΙΒ», δικαίωμα το οποίο δεν παρέχεται στους Εφεσείοντες από τον Νόμο.
6. Η Έφεση και/ή διαδικασία είναι καταχρηστική και/ή δεν προσφέρεται για ακύρωση πλειστηριασμού μετά την ολοκλήρωση της πώλησης του ακινήτου ή για ακύρωση μεταβίβασης ή για επανέναρξη της διαδικασίας εξ υπαρχής και/ή η Έφεση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και/ή αντικανονική και/ή οι αιτούμενες θεραπείες πάσχουν και/ή στερούνται νομικού και/ή πραγματικού ερείσματος.
7. Η διαδικασία πώλησης του επίδικου ακινήτου έχει ακολουθηθεί καθόλα νόμιμα, ορθά και νομότυπα και εν πάση περιπτώσει, οιοδήποτε ελάττωμα στη διαδικασία δεν ακυρώνει την πώληση, ειδικότερα όταν ο Εφεσείοντας δεν υπέστησε ζημία, τουναντίον, επωφελήθηκε από τη διαδικασία λόγω μείωσης του οφειλόμενου προς τους Εφεσίβλητους χρέους.
8. Το τίμημα πώλησης του επίδικου ακινήτου έχει καταβληθεί έναντι των υποχρεώσεων του Εφεσείοντα, με αποτέλεσμα, να μην τοκίζεται όλο το οφειλόμενο υπόλοιπο προς τους Εφεσίβλητους αλλά το εναπομείναν, μετά την πώληση, ποσό.
9. Οι Αιτούμενες θεραπείες είναι ανεδαφικές καθότι στο στάδιο αυτό δεν παρέχεται εξουσία ακύρωσης ή παραμερισμού της πώλησης και της ειδοποίησης διάθεσης του προϊόντος πώλησης, παρά μόνο παρέχεται δυνατότητα αμφισβήτησης του τρόπου διάθεσης του προϊόντος πώλησης.
10. Το τίμημα πώλησης του επίδικου ακινήτου έχει καταβληθεί κανονικά μετά την πώληση του Ακινήτου και το τίμημα πώλησης κατατέθηκε ως οι πρόνοιες του Νόμου στους λογαριασμούς της Εταιρείας.
11. Δεν προσβάλλεται ο τρόπος διανομής του εκπλειστηριάσματος, αλλά το μοναδικό παράπονο του Εφεσείοντα αφορά την διαδικασία επίδοσης των ειδοποιήσεων Τύπος Ι, ΙΒ και ΙΑ.
12. Οι Εφεσείοντες δεν προβάλλουν οποιοδήποτε παράπονο ως προς τον τρόπο διανομής του εκπλειστηριάσματος του Ακινήτου.
13. Οι Εφεσείοντες δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης και δεν παρατίθεται κανένας βάσιμος λόγος στη βάση του οποίου το Δικαστήριο να μπορέσει να εξασκήσει την ενδεχόμενη διακριτική ευχέρεια που τυχόν έχει υπέρ των Εφεσειόντων και/ή τα αναφερόμενα, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση γεγονότα δεν μπορούν να στηρίξουν τις αιτούμενες θεραπείες και/ή δεν δικαιολογούν την έκδοση του Διατάγματος.
14. Η Αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή καταχρηστική καθότι ζητείται αναστολή της διάθεσης του προϊόντος κατόπιν πώλησης και/ή επενεργεί υπό το μανδύα της έφεσης ως καθορίζεται από το Μέρος VΙΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, (στο εξής «ο Νόμος») και/ή ως έφεση εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και/ή της ειδοποίησης Τύπου»Ι» και/ή της ειδοποίησης Τύπος «ΙΒ», δικαίωμα το οποίο δεν παρέχεται στους Εφεσείοντες από τον Νόμο.
15. Η υπό κρίση διαδικασία αποτελεί προσπάθεια και/ή μέτρο αμφισβήτησης των προγενέστερων διαδικασιών πώλησης του Ακινήτου.
16. Όλες οι ειδοποιήσεις που αποστάλθηκαν για τις προσπάθειες πώλησης του Ακινήτου, αποστάλθηκαν δεόντως, ορθά και σύμφωνα με τον Νόμο και οι Εφεσείοντες δεν δύνανται να προβάλλουν ισχυρισμούς που αφορούν αυτές, ισχυρισμοί οι οποίοι μάλιστα προβλήθηκαν σε προγενέστερες διαδικασίες που οι Εφεσείοντες άσκησαν και απορρίφθηκαν οι οποιοιδήποτε ισχυρισμοί τους.
17. Οι Εφεσείοντες προβαίνουν σε γενικούς, αόριστους και αντιφατικούς ισχυρισμούς και/ή δεν αποσείουν το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών τους και/ή η μαρτυρία που παρατίθεται είναι ανεπαρκής, γενική, αναξιόπιστη και αντιφατική και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα».
Η Ένσταση βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 21, 28-33, 42 και 43, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 άρθρα 2, 4-9, στο Σύνταγμα άρθρα 23, 26, 28, 30, 32 και 35, στα άρθρα 6 και 13 της ΕΣΔΑ, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/65) άρθρα 2, 5, 21, 27, 36, 37-44, 44Α-44ΙΑΑ και 51, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο ΚΕΦ 224 άρθρα 2, 75, 80, 81, στους Κανονισμούς 5, 7-9, 14, 15 και 17 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1,Δ.2, Δ.5, Δ.9 θθ. 4,5, 10, Δ.39 θθ. 1-21, Δ.48 θθ.1-9, Δ.58 θθ.1-3 και Δ.64 θθ.1-2, στα άρθρα 2 και 4 της ΚΔΠ 185/15, στο Κοινοδίκαιο και το δίκαιο της επιείκειας, στις αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων, στις συμφυείς εξουσίες, στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου.
Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ανδρέου ο οποίος ως αναφέρει για αρκετά χρόνια και μέχρι τις 31.1.2018 ήταν λειτουργός ανάκτησης χρεών στην υπηρεσία της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (στο εξής «ΣΕΔΙΠΕΣ»), της οποίας η Καθ’ ης η Αίτηση είναι 100% θυγατρική και διαχειρίστρια των περιουσιακών της στοιχείων. Από την 1.2.2018 η εργοδότηση του μεταφέρθηκε στην DOVALUE CYPRUS LIMITED η οποία δυνάμει σχετικής συμφωνίας ενεργεί δια λογαριασμό της Καθ’ ης η Αίτηση και της ΣΕΔΙΠΕΣ και ανάλαβε την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων – εγγυήσεων και άλλων εκ των οποίων και το δάνειο που αφορά στην παρούσα και οι συναφείς με αυτό εξασφαλίσεις.
Σύμφωνα με τον Ανδρέου, η Καθ’ ης η Αίτηση (πρώην ΣΠΕ Ορμήδειας) προσέφερε κατόπιν οδηγιών και αίτησης του Αιτητή δάνειο σε αυτόν στα πλαίσια σχετικών συμφωνιών, συμφωνώντας ότι η χρηματοδότηση του Αιτητή και η χορήγηση των δανείων θα υπόκειτο στους όρους που περιέχονται σε αυτές και ήταν μεταξύ άλλων, όρος ότι παράλειψη ή άρνηση του Αιτητή να καταβάλει οποιαδήποτε δόση ή το οφειλόμενο υπόλοιπο με τους αναλογούντες τόκους ή προμήθειες και άλλα δικαιώματα στις καθορισμένες ημερομηνίες ή μόλις καταστεί απαιτητό, παρείχε στην Καθ’ ης η Αίτηση χωρίς επηρεασμό άλλης θεραπείας ή δικαιώματος, το δικαίωμα να απαιτήσει και να εισπράξει ολόκληρα τα υπόλοιπα των δανείων πλέον τόκους, προμήθειες και δικαιώματα. Με βάση τις πιο πάνω συμφωνίες ανοίχθηκε και λειτούργησε λογαριασμός δανείου. Η Καθ’ ης η Αίτηση εκταμίευσε και κατέβαλε προς όφελος του Αιτητή τα συμφωνηθέντα ποσά.
Προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων του Αιτητή, ο τελευταίος προσέφερε και η Καθ’ ης η Αίτηση αποδέχθηκε την υποθήκευση προς όφελος της του επίδικου ακινήτου και η σύμβαση μαζί με την δήλωση υποθήκης καθώς και τα σχετικά έγγραφα της υποθήκης κατατέθηκαν στο Κτηματολόγιο με αριθμό Υ2992/10 (Τεκμήριο 2). Με βάση τους όρους της υποθήκης, η υποθήκη θα είναι συνεχής εξασφάλιση και τα επεκτείνεται στην κάλυψη οποιωνδήποτε ποσών τα οποία από καιρού εις καιρόν θα συνιστούν το εκάστοτε οφειλόμενο του Αιτητή, το ποσό εξασφάλισης ανέρχεται στις €100.000 πλέον τόκους και τέλη και ο Αιτητής υποχρεούταν σε πρώτη ζήτηση και μόλις το ενυπόθηκο καταστεί απαιτητό και πληρωτέο, να πληρώσει προς την Καθ’ ης η Αίτηση ολόκληρο το ενυπόθηκε χρέος. Σε περίπτωση παράλειψης, η Καθ’ ης η Αίτηση θα δικαιούται να πωλήσει το ακίνητο είτε μέσω Κτηματολογίου είτε μέσω αγωγή στο Δικαστήριο ή και με οποιονδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει χωρίς προηγούμενη ενημέρωση στον Αιτητή. Η Καθ’ ης η Αίτηση επίσης, μπορεί να χρησιμοποιήσει το προϊόν της πώλησης για μερική ή συνολική εξόφληση των υποχρεώσεων οι οποίες εξασφαλίζονται και οποιοδήποτε έλλειμμα θα πρέπει να καταβληθεί από τον Αιτητή.
Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Καθ’ ης η Αίτηση, ο Αιτητής είχε παραλείψει να συμμορφωθεί με τις συμβατικές του υποχρεώσεις με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί εναντίον του η αγωγή 4395/13 και στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε απόφαση εναντίον του στις 11.12.2013 (Τεκμήριο 3). Λόγω μη πληρωμής από πλευράς του Αιτητή οποιουδήποτε ποσού, το ενυπόθηκο χρέος ανήλθε στις €199.551,82 έτσι η Καθ’ ης η Αίτηση απέστειλε όλες τις ειδοποιήσεις ως προνοείται στο Μέρος VΙΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 αποστέλλοντας την ειδοποίηση Τύπου Ι συνοδευόμενη με κατάσταση λογαριασμού και άλλα απαιτούμενα από τον Νόμο έγγραφα, την ειδοποίηση Τύπου ΙΒ και την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ με την οποία τον ενημέρωναν για την ημερομηνία που ορίστηκε να διεξαχθεί ο πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου.
Αποτελεί επιπρόσθετο ισχυρισμό του Ανδρέου ότι η Καθ’ ης η Αίτηση απέστειλε την ειδοποίηση Τύπου Ι συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού την οποία ο Αιτητής παράλειψε να παραλάβει από το ταχυδρομείο. Επίσης, για να είναι βέβαιη η Καθ’ ης η Αίτηση ότι ο Αιτητής θα λάμβανε γνώση προχώρησε και σε επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης με ιδιώτη επιδότη. Ακολούθως, επιδόθηκε η ειδοποίηση Τύπου ΙΒ με την οποία καλείτο ο Αιτητής να διορίσει εκτιμητή πλην όμως ο Αιτητής δεν ανταποκρίθηκε. Επομένως, αναφέρει ο Ανδρέου, εφόσον ο Αιτητής δεν διόρισε εκτιμητή εμποδίζεται να προβάλλει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς και η Καθ’ ης η Αίτηση προχώρησε σε εκτιμήσεις της αγοραίας αξίας του ακινήτου (Τεκμήριο 4).
Ακολούθως, στις 4.9.2025 η Καθ’ ης η Αίτηση απέστειλε με συστημένο ταχυδρομείο την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ την οποία παρέλαβε ο Αιτητής (Τεκμήριο 5) και δεν πρόσβαλε την ειδοποίηση με αίτηση / έφεση εντός 45 ημερών που προνοείται από τον Νόμο με αποτέλεσμα ο πλειστηριασμός να διεξαχθεί κανονικά στις 20.11.2025 και το ακίνητο πωλήθηκε σε τρίτο καλόπιστο αγοραστή ο οποίος ήτα ο υψηλότερος προσφοροδότης σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία.
Ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης ακολούθως και καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει την υπό συζήτηση αίτηση.
Νομική Πτυχή
Στην υπό εξέταση περίπτωση με βάση πάντα τους λόγους για τους οποίους ο Αιτητής προωθεί και επιζητεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι γιατί δεν επιδόθηκαν σε αυτόν οι ειδοποιήσεις Τύπου Ι, ΙΑ και ΙΒ.
Δεν αμφισβητείται από πλευράς Αιτητή ότι η διαδικασία του πλειστηριασμού έχει ολοκληρωθεί και το ακίνητο πωλήθηκε εξ’ ου και στα αιτητικά επιδιώκει την ακύρωση και/ή παραμερισμό του της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης. Δεν έχει επίσης αμφισβητήσει με οποιοδήποτε τρόπο ότι το ακίνητο πωλήθηκε για το ποσό των €26.000 και ότι το εν λόγω ποσό κατατέθηκε στο λογαριασμό δανείου του.
Εφόσον το ακίνητο έχει πωληθεί και λαμβάνοντας υπόψιν ότι εκείνο που διεκδικεί με την παρούσα ο Αιτητής είναι την ακύρωση της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης, τυγχάνει εφαρμογής άρθρο 44Ι του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965 ως τροποποιήθηκε το οποίο προνοεί τα εξής:
«44Ι.-(1) Ο ενυπόθηκος δανειστής, μετά την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ενημερώνει τον ενυπόθηκο οφειλέτη-
(i) για το προϊόν της πώλησης που εισπράχθηκε είτε με πλειστηριασμό είτε με πώληση,
(ii) για το κόστος, τις χρεώσεις, τους φόρους ή τα τέλη που επιβλήθηκαν κατά τη διαδικασία του πλειστηριασμού, σε περίπτωση που η πώληση πραγματοποιήθηκε με πλειστηριασμό.
(2) Ο ενυπόθηκος δανειστής αποστέλλει, εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα (30) ημέρες από την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ταχυδρομείου, ειδοποίηση αναφορικά με την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, καθώς και σε όλους τους κατόχους απαιτήσεων, επιβαρύνσεων ή δικαιωμάτων πληρωμής αναφορικά με το ενυπόθηκο ακίνητο, καταγράφοντας την προτεινόμενη διάθεσή του:
(3) Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης, οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ή ο κάτοχος οποιουδήποτε δικαιώματος αμφισβητεί την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης, δύναται να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο:
(4) Ο ενυπόθηκος δανειστής διαθέτει το προϊόν της πώλησης, σύμφωνα με την επικυρωμένη τελική διάθεσή του δυνάμει του εδαφίου (2), για τα ακόλουθα:
(i) Οποιοδήποτε ποσό έχει καταβληθεί υπό μορφή φόρων, τελών και χρεώσεων αναγκαίων για τη μεταβίβαση του ακινήτου στο όνομα του αγοραστή, περιλαμβανομένου του φόρου κεφαλαιουχικών κερδών·
(ii) εάν υπάρχουν προγενέστερα εμπράγματα βάρη στο ακίνητο, το ποσό που αναλογεί σε κάθε προγενέστερο δικαιούχο τέτοιων βαρών, όπως καθορίζεται από τις διατάξεις του εδαφίου (1) του άρθρου 44Θ, στη δήλωση/συγκατάθεση του δικαιούχου ή στην απόφαση του Δικαστηρίου·
(iii) μετά την καταβολή των ποσών, κατά τα οριζόμενα στις παραγράφους (i) και (ii), το ποσό που αντιπροσωπεύει το ενυπόθηκο χρέος πλέον τόκους·
(iv) εάν υπάρχουν οποιαδήποτε μεταγενέστερα εμπράγματα βάρη, το ποσό που αναλογεί σε τέτοια βάρη με σειρά προτεραιότητας:
Με γνώμονα τα πιο πάνω προχωρώ να εξετάσω όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου.
Εφαρμογή – Συμπεράσματα
Αρχικά θα πρέπει να επισημανθεί ότι η αίτηση / έφεση για παραμερισμό ειδοποιήσεων Τύπου Ι αποτελεί ξεχωριστή και διακριτή διαδικασία από την αίτηση / έφεση για ακύρωση της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης ενός ακινήτου, καθότι η πρώτη ασκείται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 44(Γ) εντός της εκεί καθοριζόμενης προθεσμίας και νοουμένου ότι συντρέχει κάποιος από τους λόγους που καθορίζονται εκεί. Επίσης προηγείται της δεύτερης καθότι πρόκειται για το στάδιο όπου ενημερώνεται ο οφειλέτης ότι θα πωληθεί το ακίνητο σε πλειστηριασμό ενώ, η δεύτερη ασκείται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 44(Ι) πιο πάνω για την οποία προβλέπονται εντελώς διαφορετικές προϋποθέσεις και ακολουθεί της διαδικασίας της πώλησης.
Επομένως, η παρούσα διαδικασία με την οποία επιζητείται η ακύρωση της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης δεν προσφέρεται για εξέταση ή παραμερισμό των ειδοποιήσεων Τύπου Ι, καθότι για τούτο ως αναφέρω ανωτέρω υπάρχει ξεχωριστή διαδικασία από τον Νόμο, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 44(Γ). Δεδομένου του ότι το μοναδικό ζήτημα που εγείρει ο Αιτητής, με βάση το οποίο επιζητεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, είναι η μη επίδοση σε αυτών των σχετικών ειδοποιήσεων Τύπου Ι, θα απέρριπτα την αίτηση καθότι αυτή έχει καταστεί άνευ αντικειμένου.
Σε σχέση όμως με το παράπονο του Αιτητή ότι δεν επιδόθηκαν σε αυτόν οι προβλεπόμενες από τον Νόμο ειδοποιήσεις Τύπου Ι, περιορίζομαι στο να αναφέρω ότι με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και από τα όσα έγγραφα προσκόμισε η Καθ’ ης η Αίτηση το παράπονο του προβάλλει να είναι αβάσιμο. Εξ όσων προκύπτει από το Τεκμήριο 5 ειδικότερα της ένστασης, η ειδοποίηση Τύπου ΙΑ από τις 10.9.2025 παραλήφθηκε από τον Αιτητή. Και αναφέρομαι στην συγκεκριμένη ειδοποίηση καθότι με αυτή ενημερώθηκε για τον προγραμματισμό του πλειστηριασμού. Η προθεσμία συνεπώς για καταχώρηση αίτησης / έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ παρήλθε χωρίς να ασκήσει τέτοιο δικαίωμα ο Αιτητής. Υπενθυμίζω ότι το κύριο παράπονο του Αιτητή ήταν η μη επίδοση σε αυτόν των ειδοποιήσεων πλην όμως ούτε καταχώρησε συμπληρωματική μαρτυρία ούτε επιζήτησε να αντεξετάσει επί τούτου.
Στην περίπτωση που η πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου ήθελε θεωρηθεί λανθασμένη, αναφέρω ότι θα απέρριπτα την αίτηση και για τον λόγο ότι, τόσο από το σώμα της όσο και από την μαρτυρία που προσέφερε ο Αιτητής δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός για τον οποίο το Δικαστήριο θα δικαιολογείτο να παρέμβει στον τρόπο διανομής του προϊόντος πώλησης. Ούτε επίσης προβάλλεται οποιοδήποτε ισχυρισμό σε σχέση με την διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά την πώληση.
Δεν διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ο Αιτητής προβάλλει τον ισχυρισμό ότι δεν του επιδόθηκε η ειδοποίηση αναφορικά με την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης, πλην όμως δεν προωθείται τέτοιος ισχυρισμός ως λόγος ακύρωσης ούτε στο σώμα της αίτησης ούτε στην αγόρευση του συνηγόρου του. Επομένως δεν δύναται να εξεταστεί.
Το εδάφιο (3) του άρθρου 44(Ι) πιο πάνω προβλέπει τη δυνατότητα καταχώρησης έφεσης στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης αμφισβητεί την προτεινόμενη διάθεση και θα πρέπει να το πράξει εντός 30 ημερών από την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο (2) του ίδιου άρθρου. Στην υπό εξέταση περίσταση, η διαδικασία έχει ως αναφέρω και πιο πάνω ολοκληρωθεί με την πώληση του ακινήτου και την κατάθεση του ποσού που εισπράχθηκε στον λογαριασμό δανείων του Αιτητή.
Πέραν και επιπρόσθετα όμως του γεγονότος της ολοκλήρωσης της πώλησης και διάθεσης του προϊόντος αυτής, εκείνο που επιχειρεί να προσβάλει ο Αιτητής είναι την ακύρωση όλης της διαδικασίας του πλειστηριασμού. Είμαι της άποψης ότι στο παρόν στάδιο το μόνο που θα μπορούσε να αμφισβητήσει ο Αιτητής είναι την προτεινόμενη διάθεση και όχι οποιαδήποτε ειδοποίηση και επί τούτου, δεν προσέφερε καμία μαρτυρία. Αντίθετα, ως επισημαίνω και πιο πάνω, η μόνη θέση που προβάλλει που να υποστηρίζεται από τους λόγους έφεσης ως αυτοί προωθούνται με την αίτηση και την αγόρευση του συνηγόρου του, είναι ότι δεν του επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις Τύπου Ι.
Θα απέρριπτα ακόμη την αίτηση και για τον λόγο ότι για να ακυρωθεί η προτεινόμενη διάθεση, εκείνος που επιδιώκει την ακύρωση της δεν είναι αρκετό να καταχωρήσει αίτηση / έφεση η οποία άλλωστε δεν είναι ανασταλτικού χαρακτήρα, αλλά θα πρέπει επίσης σύμφωνα με το εδάφιο (3) του άρθρου 44 ανωτέρω να έχει εξασφαλίσει «σχετικό απαγορευτικό διάταγμα Δικαστηρίου το οποίο να εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ» όταν θα αποτείνεται πλέον στο Δικαστήριο (ο αιτητής) κάτι που στην υπό συζήτηση περίπτωση δεν συμβαίνει.
Κατάληξη
Εν όψει όλων των ανωτέρω, και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται.
Τα έξοδα δεν βλέπω λόγο γιατί να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. Συνεπώς, επιδικάζονται προς όφελος της Καθ’ ης η Αίτηση ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) .....................................
Λ. Χαβιαράς,Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο