ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Πετρίδου, Ε.Δ.
Αγωγή αρ.: 1936/2022
Ανδριανή Κωνσταντίνου
Ενάγουσας
-και-
Trust International Insurance Company (Cyprus) Ltd (HE 42182)
Εναγόμενης
Ημερομηνία: 9 Ιουλίου 2025
Εμφανίσεις:
Για την Αιτήτρια/ Εναγόμενη: κ. Τρίγγας
Για την Καθ’ ης η Αίτηση/ Ενάγουσα: κα Μάρκου
Ενδιάμεση Απόφαση
(στην αίτηση για αντεξέταση ημερ. 11.4.2024)
Εισαγωγή
Μέσω της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, η Ενάγουσα – Καθ’ ης η Αίτηση (στο εξής «η Ενάγουσα») αξιώνει εναντίον της Εναγόμενης – Αιτήτριας (στο εξής «η Εναγόμενη»), το ποσό των €922,70 ως ειδικές ζημίες που υπέστη, συνεπεία τροχαίου ατυχήματος το οποίο επεσυνέβη, μεταξύ των μερών, κατά ή περί τις 19.2.2022.
Σημειώνω εδώ ότι, ενόψει του ότι το αντικείμενο της παρούσας αγωγής είναι κάτω των €3.000, το Δικαστήριο, στο πλαίσιο των οδηγιών του, βάσει της Δ.30 θ. 5(1), εξέδωσε οδηγίες για την καταχώρηση και ανταλλαγή της έγγραφης μαρτυρίας των μερών.
Με την υπό κρίση Αίτηση, η Εναγόμενη επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να διατάσσει την αντεξέταση της Ενάγουσας, επί των παραγράφων 2 και 3 της έγγραφης μαρτυρίας που αυτή κατέθεσε προς απόδειξη της απαίτησης της, στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής.
Η παρούσα Αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στην Δ.30 θ. 6 και 7(δ) – (ε) και στην Δ.48 θ. 1 – 4. Ως προς το πραγματικό υπόβαθρο που υποστηρίζει τούτη, αυτό εμφαίνεται στην ένορκη δήλωση της δικηγόρου (στο εξής «η ομνύουσα») που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Εναγόμενη στην παρούσα αγωγή. Ως η ομνύουσα αναφέρει, είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, καθότι οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας, στις παραγράφους 2 και 3 της έγγραφης μαρτυρίας της, αναφορικά με το ζήτημα της ευθύνης για το επίδικο ατύχημα, αμφισβητούνται από την ασφαλισμένη οδηγό της Εναγόμενης, η οποία ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα οδηγούσε σε δρόμο μονόδρομης κατεύθυνσης.
Η υπό κρίση Αίτηση προσέκρουσε στην Ένσταση της Ενάγουσας, με την οποία αυτή προβάλλει 3 λόγους ένστασης, οι οποίοι έχουν, ουσιαστικά, ως εξής: (1) η Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, καθότι καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και δη κατά παράβαση της Δ.30 θ. 7(β), ενώ, επίσης, πλήττει τη φύση της διαδικασίας ταχείας εκδίκασης υποθέσεων, ως η παρούσα, (2) η Εναγόμενη δεν αποκαλύπτει καλό λόγο και/ή δεν υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την αντεξέταση της Ενάγουσας, η οποία, βάσει της Δ.30 θ. 7(β), αποτελεί εξαίρεση, σε υποθέσεις ταχείας εκδίκασης ως η παρούσα και (3) η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, αντικανονική, αδικαιολόγητη και/ή ατεκμηρίωτη, καθότι τα επίδικα θέματα είναι σαφή και ξεκάθαρα αποκρυσταλλωμένα, ενώ τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 της έγγραφης μαρτυρίας της Ενάγουσας αποτελούν μαρτυρία γνώμης και/ή είναι θέματα που άπτονται των αγορεύσεων των διαδίκων. Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της υπεύθυνης του Τμήματος Απαιτήσεων της ασφαλιστικής εταιρείας που παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στο όχημα της Ενάγουσας, κατά τον επίδικο χρόνο, στην οποία αυτή, ουσιαστικά, επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης, πλην όμως, με περισσότερη λεπτομέρεια και επιχειρηματολογία.
Ακροαματική διαδικασία
Ουδείς εκ των ομνύοντων αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του, ενώ αμφότερες οι πλευρές ετοίμασαν και παρέδωσαν γραπτές αγορεύσεις. Έχω μελετήσει αυτές και αναφορά στα επιχειρήματα των συνηγόρων των διαδίκων θα γίνει, όπου αυτό κριθεί απαραίτητο, κατωτέρω.
Νομική πτυχή
Κατά την εκδίκαση υποθέσεων «ταχείας εκδίκασης», το Δικαστήριο κέκτηται διακριτικής ευχέρειας, κατ' εξαίρεση, σύμφωνα με την Δ.30 θ. 7, να επιτρέψει την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας, στις περιπτώσεις που εκεί προβλέπονται. Ειδικότερα, η Δ.30 θ. 7, προνοεί τα εξής:
«Το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει για τις υποθέσεις που καλύπτονται από την παρ. 6 ανωτέρω, κατ' εξαίρεση και μόνο, διαταγή ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από διάδικο ή μάρτυρα που ήδη κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του ή στην περίπτωση της υποπαραγράφου (γ) κατωτέρω ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από μάρτυρα που δεν κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του στις ακόλουθες περιπτώσεις:
(α) Όπου το Δικαστήριο κρίνει αυτεπαγγέλτως ότι επιβάλλεται η εξέταση ή αντεξέταση του διαδίκου ή του μάρτυρα.
(β) Όπου οποιοσδήποτε των διαδίκων υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική εξέταση ή αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα είτε του ιδίου, είτε του αντιδίκου του.
(γ) Όπου οποιοσδήποτε των διαδίκων υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική μαρτυρία οποιουδήποτε μάρτυρα του ιδίου που ένεκα της ιδιότητας του ή του αντικειμένου της μαρτυρίας του δεν υπήρχε η δυνατότητα να κατονομαστεί ενωρίτερα ή να καταγραφεί η κατάθεση του.
(δ) Το αίτημα καταχωρείται γραπτώς στο Πρωτοκολλητείο με ειδοποίηση προς τους υπόλοιπους διαδίκους και ορίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου για προφορική παράσταση σε χρόνο που το Δικαστήριο καθορίζει.
Στο αίτημα καθορίζεται απαραιτήτως το όνομα του διαδίκου ή μάρτυρα του οποίου η προφορική παρουσίαση απαιτείται, εκείνο το μέρος της μαρτυρίας επί της οποίας καθίσταται αναγκαία η προφορική εξέταση, ο λόγος και η αναγκαιότητα της προφορικής εξέτασης ή αντεξέτασης, καθώς και ο χρόνος που απαιτείται για την προφορική αυτή εξέταση.
(ε) Το Δικαστήριο αφού ακούσει τους διαδίκους, ασκεί αναλόγως τη διακριτική του ευχέρεια και εκδίδει αυθημερόν και με συνοπτική αιτιολογία διάταγμα προφορικής παρουσίασης του διαδίκου ή μάρτυρα για σκοπούς διευκρίνισης της μαρτυρίας του:
Νοείται ότι ο χρόνος που καθορίζεται για την εξέταση ή αντεξέταση κάθε διάδικου ή μάρτυρα δεν θα υπερβαίνει τα 30 λεπτά, αλλά το Δικαστήριο κατά τη διακριτική του ευχέρεια δύναται κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας να επεκτείνει ανάλογα το χρόνο».
Υπενθυμίζω, εδώ, ότι σκοπός της τροποποιηθείσας Δ.30 είναι η διεκπεραίωση των υποθέσεων στις οποίες το αντικείμενο της διαφοράς μεταξύ των μερών είναι κάτω των €3.000, με ταχύτητα και με όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος, χωρίς, βεβαίως, αυτό να υπερφαλαγγίζει το καθήκον του Δικαστηρίου για ακριβοδίκαιη απονομή της δικαιοσύνης. Εξ’ ου και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέπει την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας σε ορισμένες περιπτώσεις, καθώς επίσης και το ότι οι σχετικοί Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας παρέχουν αυτεπάγγελτη εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την προσκόμιση τέτοιας μαρτυρίας. Σημειώνεται, επίσης, ότι, τα όσα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στην έγγραφη μαρτυρία που προσκομίζεται από εκάστη πλευρά, καθορίζονται στην Δ.30 θ. 5(5).
Ως προς την ουσία της αίτησης, χρήσιμη καθοδήγηση σε σχέση με το πότε απαιτείται η αντεξέταση ενόρκως δηλούντα μπορεί να αντληθεί από τη νομολογία σε σχέση με τη Δ.39 θ.1, για αντεξέταση ενόρκως δηλούντων σε ενδιάμεση αίτηση. Εντούτοις, υπάρχει μία ουσιώδης διαφορά, η οποία έγκειται στο γεγονός ότι ενώ το Δικαστήριο, στο πλαίσιο ενδιάμεσων αιτήσεων, δεν ενδείκνυται και, στις πλείστες των περιπτώσεων, δεν απαιτείται, να προβαίνει σε συμπεράσματα ως προς την ουσία της αγωγής, σε υποθέσεις ταχείας εκδίκασης, όπως η παρούσα, το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει και να αποφασίσει την ουσία της διαφοράς των μερών, στη βάση των έγγραφων μαρτυριών που καταχωρήθηκαν από αυτά (τα μέρη) και να καταλήξει σε τελικά ευρήματα.
Στη βάση της Δ.30 θ. 7(ε), το ζήτημα έκδοσης ή μη διατάγματος αντεξέτασης, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η εν λόγω διακριτική ευχέρεια, θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να ασκείται δικαστικά, στη βάση εσωγενών, και όχι εξωγενών, της δίκης, παραγόντων (βλ. ενδεικτικά την απόφαση στην υπόθεση Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd (1993) 1 A.A.Δ. 12), πάντοτε με γνώμονα την ορθή και απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης, καθώς και τις ανάγκες κάθε υπόθεσης, ως αυτές προκύπτουν μέσα από τα ιδιαίτερά της περιστατικά, ενώ το Δικαστήριο δύναται να μην εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα, ακόμα και αν ο ίδιος ο Καθ’ ου η Αίτηση συναινεί στην έκδοση του (βλ. μεταξύ άλλων, Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοϊζου (2008) 1Α Α.Α.Δ. 280).
Θα πρέπει, επίσης, δια της αιτούμενης αντεξέτασης, να διαφαίνεται ότι θα αποκρυσταλλωθούν και θα διασαφηνισθούν τα επίδικα θέματα και όχι να συσκοτισθούν (βλ. Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου (ανωτέρω)).
Ανάμεσα στους παράγοντες που δύνανται να καθοδηγήσουν τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι και οι εξής:
- Η ήδη ύπαρξη ικανοποιητικής μαρτυρίας βάσει της οποίας μπορεί να αποφασισθεί το επίδικο θέμα. Εάν, με άλλα λόγια η αντεξέταση είναι αχρείαστη ή δεν θα εξυπηρετήσει κάποιο χρήσιμο σκοπό (βλ., τηρουμένων των αναλογιών, Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418-419, παράγραφος 878).
- Εάν η αντεξέταση σκοπείται να γίνει επί άσχετων ή επουσιωδών θεμάτων.
- Εάν το αίτημα για αντεξέταση έγινε με σκοπό την καθυστέρηση της ακρόασης της αίτησης και επομένως κακόπιστα (βλ. Halsbury's Laws of England (ανωτέρω)).
Εξέταση της υπό κρίση Αίτησης
Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομικές αρχές, προχωρώ να εξετάσω την παρούσα Αίτηση.
Κατ’ αρχάς, διαπιστώνω ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα και σύμφωνα με την Δ.30 θ. 7(β), εφόσον τούτη καταχωρήθηκε στις 11.4.2024, ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 11.11.2024. Τα όσα δε επικαλείται η πλευρά της Ενάγουσας περί του ότι η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε κατά παράβαση της Δ.30 θ. 7, καθότι τούτη δεν καταχωρήθηκε ένα μήνα πριν την πρώτη φορά που ήταν ορισμένη η υπόθεση για Ακρόαση, δεν με βρίσκουν σύμφωνη, εφόσον πουθενά στην Δ.30 θ. 7(β) προνοείται κάτι τέτοιο. Το μόνο που αναφέρει η Δ.30 θ. 7(β) είναι ότι όταν υποβάλλεται ένα τέτοιο αίτημα, θα πρέπει να υποβάλλεται τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση, πράγμα που εν προκειμένω έγινε.
Παρά ταύτα, διαπιστώνω ότι, μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση, τίποτα δεν αναφέρεται ως προς το κατά πόσο, μέσω της αιτούμενης αντεξέτασης, σκοπείται η διασαφήνιση των επίδικων θεμάτων και της μαρτυρίας της Ενάγουσας, ως τούτη προβάλλεται στις παραγράφους 2 και 3 της έγγραφης μαρτυρίας της (βλ. Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου (ανωτέρω)). Το μόνο που αναφέρει η ομνύουσα προς υποστήριξη της παρούσας Αίτησης είναι ότι, οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στις εν λόγω παραγράφους αμφισβητούνται από την ασφαλισμένη οδηγό της Εναγόμενης, η οποία ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα οδηγούσε σε δρόμο μονόδρομης κατεύθυνσης. Εντούτοις, για το γεγονός τούτο, η Εναγόμενη ήδη προσέφερε μαρτυρία, μέσω της έγγραφης μαρτυρίας της ασφαλισμένης οδηγού της (βλ. παράγραφο 3 και 4 της ένορκης δήλωσης ημερ. 15.12.2023) και, επομένως, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μαρτυρία, βάσει της οποίας μπορεί να αποφασίσει το εν λόγω επίδικο ζήτημα. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η αιτούμενη αντεξέταση είναι αχρείαστη και δεν θα εξυπηρετήσει κάποιο χρήσιμο σκοπό για σκοπούς της ακρόασης της ουσίας της παρούσας υπόθεσης.
Κατάληξη
Ενόψει όλων των όσων προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται.
Ως προς τα έξοδα, δεν έχω κανένα λόγο να αποκλίνω από τον γενικό κανόνα που τα θέλει να ακολουθούν το αποτέλεσμα και, ως εκ τούτου, επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Εναγόμενης – Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της δίκης.
Η αγωγή ορίζεται για Ακρόαση στις 30.1.2026 και ώρα 10.30.
Ν. Πετρίδου, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο