ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Χ. Σατσιά, Ε. Δ.
Αρ. Αγωγής: 682 / 2023
Μεταξύ:
R2S RETURN2SERVICE LTD (HE394352)
Ενάγουσα
και
A.P.K. GARAGES LTD (HE73033)
Εναγόμενη
Ημερομηνία: 07.01.2026
Εμφανίσεις:
Για Ενάγουσα / Αιτήτρια: κα Κ. Ορφανίδου για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Για Εναγόμενες / Αιτήτριες : κος Χ. Νεοφύτου για Νεοφύτου & Νεοφύτου Δ.Ε.Π.Ε.
Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
Αίτηση ημερομηνίας 04.12.2024 για διαγραφή παραγράφων στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση («Αίτηση»)
Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Δια της παρούσης αγωγής η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον της Εναγόμενης το ποσό των €61.452,50 ως υπόλοιπο λογαριασμού και/ή δυνάμει τιμολογίων και / ή για υπηρεσίες οι οποίες είχαν παρασχεθεί και/ή δυνάμει εύλογης και/ή συμφωνηθείσας αμοιβής.
2. Το ζήτημα το οποίο τίθεται εν προκειμένω είναι το κατά πόσον ένας διάδικος μετά από τροποποίηση στο δικόγραφο του αντιδίκου του μπορεί, χωρίς άδεια του Δικαστηρίου να προβεί σε μεγαλύτερης εμβέλειας τροποποιήσεις στο δικό του δικόγραφο ή/και σε τροποποιήσεις οι οποίες δεν συνδέονται με την αρχική τροποποίηση.
Β. ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
3. Η αγωγή καταχωρίστηκε την 21.03.2023 με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα εναντίον της A.P.K. GARAGE LTD (ΗΕ73033). Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι τον Απρίλιο του 2019 συνάφθηκε μεταξύ αυτής και της Εναγόμενης σύμβαση δυνάμει της οποίας η πρώτη θα παρείχε υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης στο συνεργείο της δεύτερης το οποίο βρισκόταν στον Διεθνή Αερολιμένα Λάρνακας έναντι του ποσού των €11.600 μηνιαίως. Η Εναγόμενη καθυστερούσε στην εξόφληση των τιμολογίων τα οποία εξέδιδε η Ενάγουσα κατά παράβαση ουσιωδών όρων της σύμβασης. Την 31.03.2020 η Ενάγουσα τερμάτισε τη σύμβαση. Παραμένει, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης ένα υπόλοιπο της τάξης των €61.462,50, το οποίο εξακολουθεί να οφείλεται από την Εναγόμενη.
4. Στις 20.04.2023 καταχωρίστηκε η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Εναγόμενων. Στην πρώτη παράγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι το όνομα της είναι A.P.K. Garages Ltd και όχι A.P.K. Garage Ltd. Η Εναγόμενη αποδέχεται ότι είχε συνάψει σύμβαση με την Ενάγουσα, ωστόσο, αναφέρει πως υπήρχε και όρος όπως προσφέρει και η Εναγόμενη υπηρεσίες στην Ενάγουσα έναντι του ποσού των €250 μηνιαίως.
5. Περαιτέρω, αμφισβητεί το ότι η σύμβαση τερματίστηκε λόγω καθυστερήσεων της Εναγόμενης στην εξόφληση των τιμολογίων της Ενάγουσας και ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα τερμάτισε τη σύμβαση λόγω του ότι επηρεάστηκαν οι εργασίες της από την πανδημία του Covid-19. Επιπρόσθετα, η Εναγόμενη αναφέρει ότι η Ενάγουσα της οφείλει διάφορα ποσά για τις υπηρεσίες που αυτή προσέφερε και ότι λόγω της ακύρωσης τιμολογίων ύψους €75.862,50, η Εναγόμενη οφείλει στην Ενάγουσα ποσά ύψους €12.558 για υπηρεσίες που προσφέρθηκαν και €88.420,50 για υπηρεσίες που προσφέρθηκαν στην Ενάγουσα και για το «ποσό των προπληρωμένων τιμολογίων τα οποία ακυρώθηκαν».
6. Ακολούθησε η καταχώριση της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση της Ενάγουσας στις 25.07.2023 και η Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση της Εναγόμενης η οποία καταχωρίστηκε την 21.09.2023.
7. Καταχωρίστηκαν κλήσεις για οδηγίες από την Ενάγουσα στις 25.09.2023 και την Εναγόμενη ως εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσα στις 16.10.2023 καθώς και τα σχετικά παραρτήματα (Τύπος 25).
8. Στις 26.03.2024 καταχωρίστηκε αίτηση για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής δια αντικατάστασης του ονόματος της Εναγόμενης με το όνομα «A.P.K. Garages Ltd (ΗΕ73033)». Η πλευρά της Εναγόμενης δεν έφερε ένσταση και έτσι εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης του τίτλου της Αγωγής στις 03.04.2024. Ακολούθησε η καταχώριση του τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος στις 15.04.2024 και στις 16.10.2024 καταχωρίστηκε η επίδικη Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση.
9. Στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση προστέθηκαν τα ακόλουθα:
8.1 πέντε νέες παράγραφοι οι οποίες περιέχουν προδικαστικές ενστάσεις (παρ. 1 – 5),
8.2 η παράγραφος 16 τροποποιήθηκε κατά τρόπο που να προστίθεται ως λόγος τερματισμού της σύμβασης η ειδοποίηση τερματισμού,
8.3 στην παράγραφο 10 (παρ. 6 στο αρχικό δικόγραφο) προστέθηκε μια φράση, ότι δηλαδή από τον Μάρτιο του 2020 η Ενάγουσα σταμάτησε να παρέχει υπηρεσίες,
8.4 στην παράγραφο 11 (παρ. 7 στο αρχικό δικόγραφο) προστέθηκε η φράση «που όμως έληξαν το Μάρτη του 2020»,
8.5 στην Ανταπαίτηση προστέθηκε αξίωση για «επαυξημένες αποζημιώσεις».
Γ. Η ΑΙΤΗΣΗ
10. Στις πιο πάνω αναφερόμενες προσθήκες η Ενάγουσα / Αιτήτρια αντέδρασε με την καταχώριση της Αίτησης δια της οποίας ζητείται η διαγραφή των εν λόγω προσθηκών καθώς και διάταγμα για παράταση καταχώρισης της Τροποποιημένης Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση μέχρι την έκδοση απόφασης στην Αίτηση.
11. Η Αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στις Δ.19 θ.θ. 1 - 4, Δ.19 θ. 26, Δ.27 θ.θ. 2 και 3 και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ν. Ξάνθου στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι η Εναγόμενη δεν συμμορφώθηκε με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας καθότι στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση πρόσθεσε διάφορες παραγράφους χωρίς προγενέστερη άδεια του Δικαστηρίου και χωρίς το περιεχόμενο τους να συνδέεται με την τροποποίηση του ονόματος της Εναγόμενης – ήτοι την αρχική τροποποίηση.
Δ. Η ΕΝΣΤΑΣΗ
12. Η Εναγόμενη / Καθ’ ης η Αίτηση υπέβαλε ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας σωρεία λόγων ένστασης. Μεταξύ άλλων προβάλλεται ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική, αβάσιμη, αποστερεί το δικαίωμα της Καθ’ ης η Αίτηση στην πρόσβαση στη Δικαιοσύνη καθότι δεν απαγορεύεται στην Καθ’ ης η Αίτηση να δικογραφεί τις θέσεις της, ότι είναι παράλογη, παράνομη, αντισυνταγματική, αναιτιολόγητη, επιπόλαιη, παραπλανητική και χωρίς λόγο ύπαρξης.
13. Αναφέρεται επίσης ότι παραβιάζει την αρχή της ισότητας των όπλων και είναι αβάσιμη καθότι η αγωγή καταχωρίστηκε με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και όχι με βάση τους νέους ΚΠΔ 2023. Προβάλλεται επίσης ότι οι τροποποιήσεις στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση προέκυψαν από την τροποποίηση στον τίτλο της Αγωγής.
14. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Α. Φιλίππου, διευθυντή της Καθ’ ης η Αίτηση (εφεξής «ΕΔ ΑΦ»). Στην ΕΔ ΑΦ αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι έχουν προκύψει νέα δεδομένα καθότι λήφθηκαν ορισμένες πληροφορίες οι οποίες δεν ήταν εις γνώση της Εναγόμενης όταν συντάχθηκε αρχικά η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Η Αίτηση έχει ως σκοπό την δόλια και εσκεμμένη απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων τα οποία πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου.
Ε. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ
15. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών υπέβαλαν στο Δικαστήριο εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Τα επιχειρήματα και όλη η μαρτυρία η οποία προσκομίσθηκε, αμφοτέρων των πλευρών, εξετάστηκαν σε όλη τους την εμβέλεια από το Δικαστήριο, χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησής τους καθότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης η ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY, Πολ. Εφ. Αρ. 117/2018, 16.032022, ECLI:CY:AD:2022:A113, Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 490). Η δραστικότητα ενός επιχειρήματος συναρτάται με την επίδραση την οποία μπορεί να έχει στη θεώρηση των επίδικων θεμάτων.
16. Σημειώνω ότι ο συνήγορος της Εναγόμενης / Καθ’ ης η Αίτηση προβάλλει, μεταξύ άλλων, το επιχείρημα ότι η τροποποίηση στην ουσία ήταν αντικατάσταση διαδίκου. Από τη στιγμή που η Αγωγή κατόπιν της τροποποίησης στράφηκε εναντίον του σωστού διάδικου θεωρεί ότι η Καθ’ ης η Αίτηση είχε το δικαίωμα να προβεί σε ανάλογες αλλαγές στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της.
ΣΤ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
17. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Δημοτικό Συμβούλιο Έγκωμης v. Ι. Ιωακείμ και Α. Λοϊζιά (1999) 3 Α.Α.Δ.596, 599 αναφέρθηκε ότι «η τροποποίηση που βγαίνει έξω από τα όρια της εξουσιοδότησης διατάγματος παρέχει αντέρεισμα διαγραφής της. Η ανοχή αυτού του είδους παρεκτροπής θα αποτελούσε σοβαρό ανασχετικό παράγοντα στην απονομή της δικαιοσύνης».
18. Περαιτέρω, με παραπομπή στο σύγγραμμα Annual Practice 1958, σελ. 632, αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο όταν έχει ενώπιον του μια τέτοια περίπτωση τροποποίησης εκτός των ορίων εξουσιοδότησης διατάγματος έχει τη σύμφυτη εξουσία διαγραφής ή ακύρωσης της άνευ αδείας τροποποίησης. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το σχετικό απόσπασμα:
"Does not Amend Accordingly"
If the party who has obtained an order to amend makes amendments which are not authorized by the order, the proper course is for his opponent to apply to have the amendment disallowed with costs. It is true that r. 4, on which Kay, J., relied in Bourne v. Coulter, 50 L.T. 321, applies only to amendments made without leave under rr. 2 and-3 of this Order. But there is, it is submitted, an inherent power in the Court to set aside, at the cost of the offending party, any alteration or amendment of any proceeding in an action which is made by either party without authority, or in excess of any authority which has been given. Indeed, in an extreme case such as Blackmore v. Edwards [1879] W.N. 175 (explained supra, p.627), a still more stringent order as to costs may be made."
19. Στην απόφαση της υπόθεσης Williams and Glyn’s Bank v. Του Πλοίου “Maria” (1992) 1 ΑΑΔ 309 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το υπό εξέταση ζήτημα:
«Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι το εναγόμενο πλοίο προέβηκε στην τροποποίηση χωρίς άδεια. Η τροποποίηση η οποία έγινε στην Υπεράσπιση έγινε σαν συνέπεια αίτησης των εναγόντων για τροποποίηση της Αναφοράς, την οποία αποδέχθηκε το εναγόμενο πλοίο στις 18/9/86. Η τροποποίηση έγινε για να αντικατασταθεί η ενάγουσα Τράπεζα Williams and Glyn's Bank plc με την Royal Bank of Scotland plc, στην οποία μεταβιβάστηκαν δια νόμου όλα τα δικαιώματα. Η θέση των εναγόντων είναι ότι ενώ αναγνωρίζουν στο εναγόμενο πλοίο το δικαίωμα να κάνει τις απαραίτητες τροποποιήσεις, στην αρχική του Υπεράσπιση, συνεπεία της δικής τους τροποποίησης, αναφέρουν ότι αυτό το δικαίωμα περιορίζεται στις τροποποιήσεις που συνεπάγονται ή είναι αναγκαίες από τις τροποποιήσεις που έγιναν. Υποστήριξη στη θέση αυτή βρίσκουν στα λόγια του Λόρδου Russel στην υπόθεση Squire v. Squire [1972] 1 All E.R., σελ. 891, στη σελίδα 897, όπου είπε:
"In our judgment the arguments advanced by the plaintiff are to be preferred, and the leave to amend the defence in circumstances such as the present is limited to those amendments that are consequential in the sense of the formula above mentioned."
(Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου)
Συμφωνώ ότι πράγματι το εναγόμενο πλοίο στην τροποποιημένη Υπεράσπιση του ξέφυγε από τα "επιτρεπτά" πλαίσια. Εάν επιθυμούσε να έκανε περισσότερες τροποποιήσεις από ότι ήταν απαραίτητο, θα έπρεπε να είχε κάνει σχετική αίτηση. Όμως το θέμα είναι τι έπρεπε να έκαναν οι ενάγοντες βλέποντας αυτή την εκτροπή. Σίγουρα θα έπρεπε να έκαναν αίτηση για διαγραφή των παραγράφων της Υπεράσπισης που ξέφυγαν από την εξυπακουόμενη εξουσιοδότηση για τροποποίηση. Σχετικά το Annual Practice (1982) Volume, στη σελίδα 394, 20/9/1 αναφέρει:
"If the party who has obtained an order to amend makes amendments which are not authorised by the order, the proper course is for his oponent to apply to have the amendments disallowed with costs. It is true that r. 4, relied on in Bourne v. Coulter, 50 L.T. 321, applies only to amendments made without leave under r. 3 of this Order. But there is, it is submitted, an inherent power in the Court to set aside, at the cost of the offending party, any alteration or amendment of any proceeding in an action which is made by either party without authority, or in excess of any authority which has been given."
[…] εδώ δεν υπάρχει ρητή διαταγή, ούτε χρειάζεται ρητή διαταγή, αλλά η τροποποίηση γίνεται με βάση αρχική διαταγή που αφορά άλλο δικόγραφο, στην οποία θεωρείται ότι ενσωματώνεται και συνυπάρχει η συμφυής ή εξυπακουόμενη δικαστική εξουσιοδότηση στην άλλη πλευρά να τροποποιήσει και αυτή τα δικόγραφα τα οποία ήδη καταχώρισε σε απάντηση των νέων ισχυρισμών και μόνο. Αυτή η "εξουσιοδότηση" που θεωρείται ότι υπάρχει σε κάθε τέτοιο διάταγμα, έστω και εάν ουσιαστικά στην πρακτική ποτέ δεν αναφέρεται, δεν είναι προκαθορισμένη ρητά, αλλά είναι τελικά θέμα γεγονότων εάν κάποιος την υπερέβηκε ή όχι και σε ποιό βαθμό. Έτσι δεν τίθεται ξεκάθαρα θέμα υπέρβασης ρητής διαταγής του Δικαστηρίου εφόσον πλέον το θέμα ανάγεται από νομικό σε καθαρά πραγματικό.»
20. Το απαύγασμα της νομολογίας αποκρυσταλλώνεται στη θέση ότι το δικαίωμα του εκάστοτε διαδίκου να τροποποιήσει το δικόγραφο του μετά από διάταγμα τροποποίησης δικογράφου του αντιδίκου του περιορίζεται μόνο στις τροποποιήσεις οι οποίες είναι συνεπακόλουθες (consequential) των τροποποιήσεων του αντιδίκου του. Δεν επιτρέπονται τροποποιήσεις οι οποίες σχετίζονται με ισχυρισμούς οι οποίοι περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης και δεν επηρεάζονται από την τροποποίηση της τελευταίας.
21. Στην Squire v. Squire, ανωτέρω, αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα σχετικά με το υπό εξέταση ζήτημα:
«For the plaintiff it was argued, correctly in our view, that apart from RSC Ord 20 a defendant always requires leave to amend his defence; that the need for leave is inconsistent with an unqualified ability to amend the defence after leave is given to amend the statement of claim; although the need for leave is consistent with a universal practice of leave being assumed to be given for consequential amendments as defined above, since justice plainly requires such limited leave. Further (it was contended) it would be unjust that a defendant should, by the slightest amendment permitted to the statement of claim, be able to avoid the imposition of stringent terms of an independent application for leave to amend the defence, or even a refusal of leave. For the defendants to argue that, because the amended statement of claim can be described as a new pleading, the right to the defendant to amend is at large is (it was said) a non sequitur. The fact that, when the plaintiff is given leave to amend his statement of claim, the defendant is not then and there required to formulate the amendments to his defence is precisely because it is assumed that the amendments will be limited and consequential. The defendants' argument (it was said) would confer rights on the defendants wholly unconnected with that which was the sole cause of the ability to amend the defence, i.e. the leave to make particular amendments to the statement of claim.'
[…]
In our judgment the arguments advanced by the plaintiff are to be preferred, and the leave to amend the defence in circumstances such as the present is limited to those amendments that the consequential in the sense of the formula abovementioned.'
22. Από τα όσα έχουν προαναφερθεί, συνάγεται ότι η υπεράσπιση δεν έχει απεριόριστο δικαίωμα τροποποίησης του δικογράφου της σε κάθε περίπτωση στην οποία ο Ενάγων εξασφαλίζει διάταγμα τροποποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος ή της Έκθεσης Απαίτησης, πόσω δε μάλλον όταν απλώς τροποποιείται ένα γράμμα στον τίτλο της Αγωγής χωρίς να μεταβάλλεται η ταυτότητα του διαδίκου και χωρίς οποιαδήποτε τροποποίηση στο σώμα της Έκθεσης Απαίτησης.
23. Η εξυπακουόμενη εξουσιοδότηση και το δικαίωμα καταχώρισης νέου δικογράφου το οποίο χορηγείται, περιορίζεται αποκλειστικά σε ότι είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί και σε σχέση μόνο με τα σημεία στα οποία τροποποιείται η Έκθεση Απαίτησης ή που επηρεάζονται από την τροποποίηση που προηγήθηκε.
Τροποποίηση Δικογράφων
24. Θεωρώ σκόπιμο για σκοπούς ανάλυσης να παραθέσω συνοπτικά τη νομική πτυχή του ζητήματος της τροποποίησης δικογράφων με βάση τη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεδομένου του ότι εν προκειμένω το ζήτημα είναι ότι έγιναν τροποποιήσεις χωρίς να καταχωριστεί αίτηση τροποποίησης.
25. Η Δ.25 στη σημερινή της μορφή τέθηκε σε ισχύ από την 01.01.2016. Επιτρέπει την τροποποίηση σε τρία στάδια. Το πρώτο στάδιο είναι με την καταχώριση της Αγωγής και πριν την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος οπότε η τροποποίηση μπορεί να λάβει χώρα χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου.
26. Το δεύτερο στάδιο είναι μετά την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος και πριν την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες, όπου επιτρέπεται «άπαξ» η τροποποίηση χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Σε περίπτωση που η Κλήση για Οδηγίες εκδίδεται ταυτόχρονα με την συμπλήρωση της δικογραφίας επιτρέπεται η τροποποίηση εντός 15 ημερών.
27. Η έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες σηματοδοτεί το τρίτο στάδιο, στο οποίο κατά κανόνα δεν επιτρέπεται η τροποποίηση:
«Δ.25 Θ. 1(3): Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης.»
28. Εξαίρεση αποτελεί το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στην σύνταξη της δικογραφίας και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά την λήψη των οδηγιών για έγερση της Αγωγής ή της καταχώρισης του Κλητηρίου Εντάλματος ή της δικογραφίας.
29. Επομένως, μπορεί να συναχθεί ότι όσο προχωρά η δικαστική διαδικασία περιορίζεται και η δυνατότητα τροποποίησης του Δικογράφου. Η Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως ισχύει σήμερα έχει περιορίσει την προηγούμενη πιο φιλελεύθερη τάση η οποία επέτρεπε την τροποποίηση των δικογράφων σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ο σταδιακός περιορισμός της δυνατότητας τροποποίησης που διατυπώνει η Δ.25 θ. 1 (3) των Θεσμών όσο προχωρεί η υπόθεση, σε συνάρτηση με την περιοριστική αναφορά σε «εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος» και την επίσης περιοριστική αναφορά στην διόρθωση στη «σύνταξη της δικογραφίας» καθιστά αντιληπτή την αυστηρότητα της εν λόγω Διαταγής.
30. Γεγονότα τα οποία ήταν ήδη γνωστά και δεν δικογραφήθηκαν, ή γεγονότα που θεμελιώνουν περαιτέρω την βάση της Αγωγής ή της Υπεράσπισης δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο Αίτησης για τροποποίηση στο στάδιο που έπεται της έκδοσης της Κλήσης για Οδηγίες.
31. Αυτό το οποίο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο Αίτησης Τροποποίησης στο στάδιο αυτό είναι λεκτικά ή τυπογραφικά ή εκφραστικά λάθη που εμφιλοχωρούν κατά την σύνταξη της δικογραφίας. Ενδεχόμενη εξαίρεση θα αποτελούσε η τροποποίηση στην βάση γεγονότων που προέκυψαν μεταγενέστερα με το βάρος απόδειξης να βρίσκεται στους ώμους του εκάστοτε αιτητή.
Ζ. ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
32. Εν προκειμένω, η Ενάγουσα / Αιτήτρια με την καταχώριση της παρούσας Αίτησης δείχνει ότι δεν αποδέχθηκε τις επίδικες τροποποιήσεις. Θεωρεί η Αιτήτρια ότι ορισμένες εκ των τροποποιήσεων στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση είναι ασύμβατες με το εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης του τίτλου της αγωγής.
33. Υπενθυμίζω ότι ο τίτλος της Αγωγής τροποποιήθηκε μόνο με την προσθήκη ενός γράμματος στο όνομα της Εναγόμενης. Ο αριθμός εγγραφής της Εναγόμενης είχε αναγραφεί σωστά και από το περιεχόμενο της αρχικής Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης προκύπτει κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο ότι η Αγωγή κινήθηκε εναντίον του σωστού νομικού προσώπου, εναντίον του οποίου μάλιστα εγέρθηκε και ανταπαίτηση από την Εναγόμενη.
34. Με την εκ συμφώνου έκδοση διατάγματος τροποποίησης του τίτλου δόθηκαν οδηγίες για καταχώριση τροποποιημένης υπεράσπισης και ανταπαίτησης εντός 20 ημερών. Το ζήτημα είναι σε ποια έκταση εκτείνεται αυτή η εξουσιοδότηση.
35. Η απάντηση θεωρώ δίδεται από την προαναφερθείσα νομολογία. Το δικαίωμα της Εναγόμενης περιοριζόταν μόνο στις τροποποιήσεις οι οποίες συνδέονταν και ήταν επακόλουθες της περιορισμένης τροποποίησης δυνάμει του εκ συμφώνου Διατάγματος τροποποίησης του τίτλου.
36. Δεν είχε δοθεί άδεια του Δικαστηρίου για τροποποίηση του περιεχομένου της Έκθεσης Απαίτησης για να δικαιολογείται οποιαδήποτε τροποποίηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Οι προσθήκες στις οποίες προέβη η Ενάγουσα ουδεμία σχέση έχουν με την πολύ περιορισμένης έκτασης τροποποίηση του τίτλου της Αγωγής.
37. Στην ουσία η Εναγόμενη προέβη σε τροποποιήσεις χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου ενώ, δεδομένου του ότι έλαβαν χώρα μετά την καταχώριση των κλήσεων για οδηγίες, τέτοιες τροποποιήσεις είναι επιτρεπτές μόνο κατ’ εξαίρεση, ως έχει προαναφερθεί. Η Εναγόμενη, με την προσθήκη στο κείμενο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των προαναφερόμενων παραγράφων, προτάσεων και φράσεων κατ’ ουσίαν παράκαμψε τη διαδικασία η οποία προβλέπεται από τη Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
38. Εν ολίγοις, η Εναγόμενη ενήργησε εκτός της παρεχόμενης από το Δικαστήριο άδειας να προβεί σε συνεπακόλουθες (consequential) τροποποιήσεις οι οποίες είναι αναγκαίο να συνδέονται με την αρχική τροποποίηση για την οποία δόθηκε άδεια από το Δικαστήριο.
39. Σημειώνεται ότι η Καθ’ ης η Αίτηση στην ένσταση της αφενός επικαλείται νέες πληροφορίες οι οποίες προέκυψαν μετά την καταχώριση της αρχικής Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Αφετέρου δε αναφέρεται στην Αγόρευση της Καθ’ ης η Αίτηση ότι η τροποποίηση είχε ως αποτέλεσμα την αντικατάσταση διαδίκου γεγονός το οποίο κατά την θέση του κ. Νεοφύτου δίδει το δικαίωμα στην Εναγόμενη να προβεί σε τροποποιήσεις.
40. Κατ’ αρχάς δεν ισχύει το ότι αντικαταστάθηκε διάδικος για τους λόγους τους οποίους έχω προαναφέρει. Ούτε ευσταθεί το ότι η Αγωγή στρεφόταν εναντίον λανθασμένου διαδίκου. Ούτε και ισχυρίστηκε η Εναγόμενη σε οποιοδήποτε στάδιο πως αυτό ήταν το θέμα. Οι δε τροποποιήσεις που εισάχθηκαν στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση χωρίς άδεια δεν έχουν καμία σχέση με το ότι η αγωγή, κατά τον ισχυρισμό της Εναγόμενης, στρεφόταν αρχικά εναντίον διαφορετικού διαδίκου. Για παράδειγμα οι πέντε προδικαστικές ενστάσεις οι οποίες προστέθηκαν αφορούν την κατ’ ισχυρισμόν απόκρυψη από την Ενάγουσα της γεγονότων της υπόθεσης και της πραγματικής έκτασης της συμβατικής τους σχέσης. Οι προδικαστικές ενστάσεις δεν έχουν καμία σχέση με υποτιθέμενη προσθήκη διαδίκου.
41. Εν πάση περιπτώσει, επαναλαμβάνεται ότι δεν άλλαξε ο αριθμός της Εναγόμενης Εταιρείας Ενάγουσας με την εκ συμφώνου τροποποίηση∙ απλώς προστέθηκε ένα “s” στη λέξη “garage”. Στην αρχική Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση το μόνο πράγμα που αναφέρθηκε ήταν ότι το σωστό όνομα της Εναγόμενης είναι A.P.K. Garages Ltd και όχι A.P.K. Garage Ltd. Κατά τα λοιπά, υπήρχε παραδοχή σε σχέση με το ότι η Ενάγουσα και η Εναγόμενη είχαν συμβατική σχέση και παρέχονταν υπηρεσίες εκατέρωθεν και ουδέποτε τέθηκε ζήτημα λανθασμένου διάδικου.
42. Ως προς την θέση ότι είχαν προκύψει νέα δεδομένα, σημειώνω ότι εξειδικεύεται ποια είναι τα νέα δεδομένα που προέκυψαν. Αντιθέτως στην ΕΔ ΑΦ δεν γίνεται αναφορά σε νέα δεδομένα. Αναφέρεται ότι « καθώς απεστάλησαν στην Ενάγουσα / Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη / Αιτήτρια από εμάς και σχετικά τιμολόγια γεγονός το οποίο εσκεμμένα δεν έχει επί της Αγωγής αναφερθεί πέραν του ότι η δήθεν Αγωγή έχει τροποποιηθεί κατά παράβαση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης…». Δεν μπορεί να προέκυψαν νέα δεδομένα εάν τα τιμολόγια τα είχε στην κατοχή της η Εναγόμενη και τα απέστειλε στην Ενάγουσα. Εάν είναι το ζήτημα της παράλειψης της Ενάγουσας να το αναφέρει κάποια ζητήματα στην Έκθεση Απαίτησης της αφού είχε στην κατοχή της τα τιμολόγια τα οποία απέστειλε η Εναγόμενη το νέο γεγονός, αυτό δε σημαίνει ότι μπορεί να παρακαμφθεί η Διαταγή 25 και να λάβουν χώρα τροποποιήσεις σε δικόγραφο χωρίς αίτηση.
43. Κατά συνέπεια, οι τροποποιήσεις / προσθήκες στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση έγιναν χωρίς άδεια του Δικαστηρίου και/ή καθ’ υπέρβαση της άδειας για συνεπαγόμενες τροποποιήσεις σε σχέση με την τροποποίηση του τίτλου της Αγωγής.
44. Η άνευ αδείας του Δικαστηρίου τροποποίηση, ειδικά σε στάδιο στο οποίο μόνο κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η τροποποίηση, αποτελεί παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και παρέχει έρεισμα για άσκηση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου για διαγραφή των εν λόγω τροποποιήσεων.
Η. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
45. Υπό το φως των όσων έχουν προαναφερθεί, η Αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδονται διατάγματα και διατάσσεται η διαγραφή των παραγράφων, προτάσεων και φράσεων από την Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ως οι παράγραφοι Α, Β, Γ και Δ του αιτητικού της Αίτησης.
46. Ενόψει αυτής της κατάληξης μου δίδονται οι ακόλουθες οδηγίες: Η τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, ήτοι το δικόγραφο χωρίς τις αναφορές οι οποίες διαγράφηκαν, να καταχωριστεί εντός 20 ημέρων από αύριο. Εντός περαιτέρω 20 ημερών να καταχωριστεί η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Η Αγωγή ορίζεται για οδηγίες στις 19.03.2026, 08:30 π.μ.
47. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης, ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας.
Υπ. _________________
Χ. Σατσιάς, Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο