ΕΠΑΡΧΙΑΚO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙO ΛEΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ.
Αίτηση / Έφεση αρ. 147/2026 (i-justice)
Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι τον περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους.
Μεταξύ:
1. Χρίστου Θεράποντος Άντρη
2. Χρίστου Χριστίνα
Αιτήτριες - Εφεσείουσες
και
Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ
Καθ’ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη
------------------------------------------------------------------
Ημερομηνία: 20/5/2026
Εμφανίσεις:
Για τις Αιτήτριες 1 και 2/Εφεσείουσες: κ. Ν. Καντάρα με κα M. Αθανασίου για M. Αθανασίου και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Για την Καθ’ ης η αίτηση/Εφεσίβλητη: κα Ι. Κορφιώτου για Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Η Αίτηση / Έφεση
Με την παρούσα Αίτηση/Έφεση (στο εξής η Αίτηση), οι Αιτήτριες 1 και 2/Εφεσείουσες (στο εξής οι Αιτήτριες) αιτούνται:
Α. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται και/ή παραμερίζονται οι Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ», με τίτλο «Ειδοποίηση προς Όλα τα Ενδιαφερόμενα Πρόσωπα» ημερομηνίας 30/01/2026 και/ή οι Ειδοποιήσεις για πλειστηριασμό / Δελτίο με τίτλο «Ειδοποίηση Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού» ημερομηνίας 30/01/2026.
Β. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η ημερομηνία εκποίησης και/ή πλειστηριασμού, ήτοι 20/05/2026, του ενυπόθηκου ακινήτου με Αριθμό Υποθήκης 1/Υ/20276/2007 και/ή του ακινήτου με στοιχεία Αριθμός Εγγραφής 0/12401, Φύλλο/Σχέδιο/Τμήμα 2-218-391 9, Τεμάχιο 74, μερίδιο το ½, στην Κοκκινοτριμιθία, Λευκωσίας.
Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνεται και/ή να αναστέλλεται η περαιτέρω διαδικασία που προβλέπεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/1965) ως αυτός έχει τροποποιηθεί ένεκα της ακυρότητας και/ή παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 30/01/2026.
Δ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη να διατάξει.
Ε. Έξοδα, έξοδα επίδοσης πλέον ΦΠΑ.
Η έφεση βασίζεται σε διάφορα νομοθετήματα, μεταξύ αυτών βεβαίως και ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος 9/65 ως έχει τροποποιηθεί. Οι λόγοι έφεσης που προβάλλουν οι Αιτήτριες, δε, για τον παραμερισμό και/ή ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, είναι οι ακόλουθοι:
« 1. Πληρείται η προϋπόθεση του Άρθρου 44Γ(3)(β) του Μέρους VIA του Ν.9/1965 ως αυτός τροποποιήθηκε.
2. Μη επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και/ή της Ειδοποίησης για πλειστηριασμό / Δελτίο με τίτλο «Ειδοποίηση Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού» στους ως άνω Αιτητές - Εφεσείοντες και/ή στην ως άνω Αιτήτρια - Εφεσείουσα αριθμό 1 και/ή στον Επίσημο Παραλήπτη και/ή σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα κατά παράβαση του Ν.9/1965 ως αυτός τροποποιήθηκε με αποτέλεσμα να πληρείται η προϋπόθεση 44Γ(3)(β) του Ν.9/1965 ως αυτός τροποποιήθηκε και/ή με αποτέλεσμα να πρέπει να ακυρωθεί και/ή παραμεριστεί ο καθορισμένος στις 20/05/2026 πλειστηριασμός του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου.
3. Κακή και/ή λανθασμένη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή μη νομότυπη και/ή κατά παράβαση του Ν.9/1965 ως αυτός τροποποιήθηκε και/ή κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 30/01/2026 και/ή των Ειδοποιήσεων για πλειστηριασμό / Δελτίο με τίτλο «Ειδοποίηση Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού» ημερομηνίας 30/01/2026 στους ως άνω Αιτητές - Εφεσείοντες και/ή στην ως άνω Αιτήτρια - Εφεσείουσα αριθμό 1 και/ή στον Επίσημο Παραλήπτη και/ή σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα με αποτέλεσμα να πληρείται η προϋπόθεση 44Γ(3)(β) του Ν.9/1965 ως αυτός τροποποιήθηκε και/ή με αποτέλεσμα να πρέπει να ακυρωθούν και/ή παραμεριστούν οι προσβαλλόμενες στην παρούσα Ειδοποιήσεις και ο καθορισμένος στις 20/05/2026 πλειστηριασμός του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου. »
Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση, προκύπτουν από την επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 2 και του αδελφού της, Μάριου Θεράποντος (στο εξής ο Θεράποντος).
Ως αναφέρει η Αιτήτρια 2, έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση κατόπιν ενημέρωσης και συμβουλής που έλαβε από τους δικηγόρους της και ο λόγος που προβαίνει στην ένορκη δήλωση η ίδια, είναι επειδή δεν διατηρούν καμία επικοινωνία ή επαφή με τη μητέρα της. Ως εκ τούτου, δεν ήταν εφικτό να λάβει οποιαδήποτε σχετική πληροφορία ή/και ενημέρωση από εκείνη για το παρόν ζήτημα.
Περαιτέρω, αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:
« 3. Στις 24/04/2026 ενημερώθηκα από τον αδελφό μου, Μάριο Θεράποντος ότι εντόπισε στο ψυγείο της μητέρας μου κάποια έγγραφα τα οποία αφορούσαν την μητέρα μου κι εμένα. Τα εν λόγω έγγραφα μου τα απόστειλε μέσω της εφαρμογής Viber ο Αδελφός μου. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1 στιγμιότυπο οθόνης από την συνομιλία μου με τον αδερφό μου. Εγώ μόλις τα είδα τα προώθησα στους δικηγόρους μου για να με συμβουλέψουν πως μπορώ να προχωρήσω. Σημειώνω ότι η μητέρα μου διαμένει στην οδό [ ] 47 [ ] Λευκωσία και εγώ διαμένω στην οδό [ ] 8 Διαμ. [ ] Λευκωσία.
4. Ως με ενημερώνουν οι Δικηγόροι μου, βάσει του Άρθρου 44ΙΕ του Ν.9/1965 επίδοση σημαίνει:
…….
5. Επίσης ως με ενημερώνουν οι Δικηγόροι μου, δικαίωμα για επίδοση σε τρίτο πρόσωπο θα δημιουργείτο μόνο στην περίπτωση που ο επιδότης δεν με εύρισκε στην οικία μου και δεν μπορεί να γίνει επίδοση σε τρίτο πρόσωπο πριν να γίνει τέτοια προσπάθεια. Στην προκειμένη περίπτωση ο επιδότης δεν με γύρεψε καν και επέδωσε απευθείας στην μητέρα μου η οποία επαναλαμβάνω δεν διαμένει μόνο διαμένει σε άλλη οικία αλλά και σε άλλη περιοχή και ουδεμία σχέση έχει ή διατηρεί πλέον με εμένα αφού η κύρια διαμάχη μας είναι οι τραπεζικές διαφορές οι οποίες με ενέπλεξε.
6. Ως εκ των ανωτέρω, ως ακράδαντα πιστεύω και ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου η επίδοση των προσβαλλόμενων στην παρούσα Ειδοποιήσεων όχι μόνο είναι κακή, λανθασμένη, παράτυπη, αντικανονική και μη νομότυπη αλλά έγινε και κατά παράβαση του Ν.9/1965 ως αυτός τροποποιήθηκε και έγινε και κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και όχι μόνο αυτό αλλά επίσης αντίκειται κάθε λογικής και ξέφυγε κάθε επιτρεπόμενου ή λογικού ορίου αφού έγινε σε λανθασμένο άτομο και σε άλλη οικία και ενώ το ορθό πρόσωπο ήτοι σε εμένα αφού διαμένω σε διαφορετική περιοχή και κατοικία από τη μητέρα μου. »
Ο Θεράποντος με τη σειρά του, αναφέρει ότι είναι αδελφός της Αιτήτριας και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος για να προβεί στην ένορκη δήλωση, καθώς και ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων κατόπιν ενημέρωσης που έλαβε από τη μητέρα του και από συμβουλή που έλαβε από τους δικηγόρους της αδελφής του.
Ακολούθως, αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής:
« 3. Η Αιτήτρια είναι αδελφή μου. Στο σημείο αυτό δηλώνω ότι η μητέρα μου και η αδελφή μου είχαν αρκετές διαμάχες ένεκα των δανείων και των περιουσιακών, και εδώ και αρκετή περίοδο η μεταξύ τους σχέση έχει αλλοιωθεί, δηλαδή δεν μιλούν ούτε έχουν οποιαδήποτε σχέση ή/και επαφή.
4. Στις 20/04/2026 εντόπισα στο ψυγείο της μητέρας μου κάποιες επιστολές οι οποίες αφορούσαν την μητέρα μου και και την Αδελφή μου. Όταν ρώτησα την μητέρα μου τι αφορούσαν αυτές οι επιστολές, με ενημέρωσε ότι της τα είχε παραδώσει ένας Κύριος, χωρίς να διευκρινήσεις[1] οτιδήποτε άλλο και τα υπόγραψε.
5. Επισυνάπτω στην παρούσα ένορκη δήλωση ως ΤΕΚΜΗΡΙΑ 1 και 2 τα έγγραφα που παρέδωσε στην μητέρα μου ο εν λόγω Κύριος, προφανώς επιδότης, και τα οποία αναγράφουν το όνομα της και το όνομα της αδελφής μου.
…..
6. Στο παρόν στάδιο δηλώνω ότι η μητέρα μου, Άντρη Θεράποντος Χρίστου και η αδελφή μου, Χριστίνα Χρίστου, δεν έχουν ουδεμία σχέση κι επικοινωνία μεταξύ τους ιδιαίτερα λόγω της διαφοράς που προέκυψε από τις τραπεζικές διαμάχες με αποτέλεσμα η μητέρα μου να έχει μονίμως την ανησυχία να μην την εμπλέξει στις εν λόγω διαφωνίες.
7. Ενόψει του γεγονότος ότι δεν έχουν σχέσεις μεταξύ τους, επικοινώνησα εγώ με την αδελφή μου, και της απέστειλα την Ειδοποίηση που αφορούσε την ίδια και δηλαδή το Τεκμήριο 1. »
Η ένσταση
Η Καθ’ ης η αίτηση/Εφεσίβλητη (στο εξής η Καθ’ ης η αίτηση) αντέδρασε στην αίτηση καταχωρώντας ένσταση, με την οποία προβάλλονται 12 λόγοι ένστασης. Επισημαίνεται, ωστόσο, ότι κατά το στάδιο των αγορεύσεων, η συνήγορος της Καθ’ ης η αίτηση απέσυρε τους λόγους ένστασης 2 και 6, με αποτέλεσμα αυτοί να απορριφθούν.
Παρομοίως, η ένσταση βασίζεται σε διάφορα νομοθετήματα, με κύριο εξ αυτών τον Ν.9/1965. Τα δε γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση, εκτίθενται στις επισυνημμένες ένορκες δηλώσεις του Ανδρέα Ανδρέου (στο εξής ο Ανδρέου) και του Αχιλλέα Τσολιά (στο εξής ο Τσολιάς).
Ο Ανδρέου αναφέρει ότι από τον Νοέμβριο του 2015 ήταν λειτουργός στο Τμήμα Εκποίησεων της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΣΕΔΙΠΕΣ), ενώ ακολούθως, από την 1/2/2018, μεταφέρθηκε ως υπάλληλος στην εταιρεία Dovalue Cyprus Limited (ως μετονομάστηκε από Altamira Asset Management (Cyprus) Limited – στο εξής η Dovalue), δυνάμει σχετικής συμφωνίας διαχείρισης και ρύθμισης δανείων μεταξύ της ΣΕΔΙΠΕΣ και της Dovalue. Δυνάμει σχετικών συμφωνιών διαχείρισης και ρύθμισης δανείων μεταξύ της Καθ’ ης η Αίτηση και της Dovalue, η τελευταία ενεργεί δια λογαριασμό της Καθ’ ης η Αίτηση και έχει αναλάβει την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της Καθ’ ης η Αίτηση, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων / εγγυήσεων και συναφών θεμάτων. Στις προαναφερόμενες χρηματοπιστωτικές διευκολύνσεις περιλαμβάνεται και το Δάνειο που αφορά η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση και οι συναφείς με αυτό εξασφαλίσεις. Στην Dovalue, αρχικά ήταν ένας από τους λειτουργούς στο Τμήμα Εκποιήσεων μέχρι τις αρχές Ιανουάριου 2019, όπου μεταφέρθηκε ως λειτουργός στη Διεύθυνση Ανάκτησης Χρεών. Ως επίσης αναφέρει, είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος τόσο από την Καθ’ ης η Αίτηση όσο και από την Dovalue να προβεί στην ένορκη δήλωση.
Στη συνέχεια, αναφέρεται στη συμφωνία δανείου που υπέγραψε η Αιτήτρια 1, στην υποθήκευση εκ μέρους της του επίδικου ακινήτου (Τεκμήριο 1) προς εξασφάλιση του εν λόγω δανείου, καθώς και στην γραπτή εγγύηση της Αιτήτριας 2 αναφορικά με τις υποχρεώσεις της Αιτήτριας 1 (Τεκμήριο 2).
Επίσης, αναφέρεται στον τερματισμό των συμφωνιών λόγω παράλειψης καταβολής των συμφωνηθεισών δόσεων και παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων των Αιτητριών, καθώς και στην καταχώρηση της αγωγής 1152/2016 του Ε. Δ. Λευκωσίας, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε στις 12/10/2023 απόφαση εκ συμφώνου για ποσό €127.034,32 πλέον τόκους και έξοδα, ενώ εκδόθηκε περαιτέρω και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης/του ενυπόθηκου ακινήτου (Τεκμήριο 3).
Περαιτέρω, αναφέρει ότι, στις 27/5/2013, έχει εκδοθεί διάταγμα παραλαβής εναντίον της περιουσίας της Αιτήτριας 2 και έχει διοριστεί ο Επίσημος Παραλήπτης ως παραλήπτης της περιουσίας της (Τεκμήριο 4).
Περιπλέον, αναφέρει τα ακόλουθα:
« 9. Η Καθ’ης η Αίτηση, ως ενυπόθηκος δανειστής, καθόλα νόμιμα και κανονικά προχώρησε με τη διαδικασία εκποίησης του Ενυπόθηκου Ακινήτου παρέχοντας στην Άντρη Χρίστου και την Αιτήτρια 2 και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο τις εκ του Νόμου καθοριζόμενες ειδοποιήσεις. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο του Πιστοποιητικού Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας της Άντρης Χρίστου ημερομηνίας 13.5.2025 σε σχέση με το Ενυπόθηκο Ακίνητο και τα εμπράγματα βάρη αυτού.
10. Όπως φαίνεται από το αναφερόμενο Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 5) επί του Ενυπόθηκου Ακινήτου, κατά τον ουσιώδη χρόνο είχαν προς όφελος τους εμπράγματα βάρη, εκτός από την Καθ’ ης η Αίτηση, το Τμήμα Φορολογίας και η Astrobank Public Company Limited (εφεξής η “Astrobank”).
11. Η αποστολή των Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ και των σχετικών Δελτίων / Ειδοποιήσεων Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού (για τα οποία γίνεται αναφορά πιο κάτω στην παρούσα) απεστάλησαν σε σχέση με την Άντρη Χρίστου στην διεύθυνση [ ] 47, [ ], διεύθυνση που ήταν καταχωρημένη για αυτή στο Μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και διεύθυνση που η ίδια δήλωσε στις σχετικές συμβάσεις που υπογράφηκαν μεταξύ των μερών και στην διεύθυνση [ ] 11, [ ], η οποία επίσης υπήρχε καταγεγραμμένη στο σύστημα της Καθ’ ης η Αίτηση για την Άντρη Χρίστου. Όσον αφορά τη Αιτήτρια 2, η αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και του σχετικού Δελτίου / Ειδοποίηση Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού έγινε στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας της, [ ], Διαμ.202, [ ] η οποία είναι και η διεύθυνση η οποία η ίδια σημειώνει στην παράγραφο 3 της Ένορκης Δήλωσης Α ως διεύθυνση της και στην [ ] 47, [ ] η οποία ήταν η διεύθυνση που η ίδια δήλωσε ως διεύθυνσή της στην Σύμβαση Εγγύησης την οποία υπέγραψε.
12. Μετά την επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου I και τη διεξαγωγή της διαδικασίας εκτίμησης του Ενυπόθηκου Ακινήτου, η Καθ’ ης η Αίτηση προχώρησε, δυνάμει των προνοιών του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 με την αποστολή στην Άντρη Χρίστου, στην Αιτήτρια 2 και σε όλα τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα των Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 30.1.2026, μαζί με τα σχετικά Δελτία - Ειδοποιήσεις Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού, με συστημένη επιστολή. Συγκεκριμένα, η Καθ’ ης η Αίτηση παρέδωσε τις αναφερόμενες Ειδοποιήσεις και Δελτία στα Κυπριακά Ταχυδρομεία στις 6.3.2026 για σκοπούς αποστολής αυτών με την διαδικασία της συστημένης επιστολής στους παραλήπτες τους. Παρουσιάζω ως Τεκμήριο 6 αντίγραφο της σχετικής Απόδειξης για Κατάθεση Συστημένων Αντικειμένων του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών, στην οποία φαίνονται τα πρόσωπα στα οποία είχαν αποσταλεί οι αναφερόμενες
ειδοποιήσεις, οι διευθύνσεις αυτών και ο σχετικός αριθμός συστημένου αντικειμένου για έκαστο εξ’ αυτών.
13. Η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ στην Άντρη Χρίστου έγινε δια συστημένης επιστολής την οποία παρέλαβε στις 20.3.2026. Όσον αφορά την Αιτήτρια 2 η παράδοση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ δια συστημένης επιστολής δεν κατέστη εφικτή και η Καθ’ ης η Αίτηση προχώρησε με την ιδιωτική επίδοση αυτής μέσω ιδιώτη επιδότη στις 16.3.2026. Επισυνάπτω ως δέσμη Τεκμήριο 7, αντίγραφο της ιστοσελίδας των Κυπριακών Ταχυδρομείων με το ιστορικό (Track & Trace) σε σχέση με την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και του σχετικού Δελτίου στην Άντρη Χρίστου μαζί με την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ και το Δελτίο που της απεστάλη. Περαιτέρω, επισυνάπτω ως δέσμη Τεκμήριο 8, αντίγραφα της ιστοσελίδας των Κυπριακών Ταχυδρομείων με το ιστορικό (Track & Trace) σε σχέση με τις προσπάθειες για επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και του σχετικού Δελτίου στην Αιτήτρια 2 μαζί με την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ και το Δελτίο τα οποία της είχαν αποσταλεί. Όσον αφορά τις συνθήκες επίδοσης της Ειδοποίησης Τ ύπου ΙΑ στην Αιτήτρια 2 με ιδιωτική επίδοση, αυτές αναλύονται στην Ένορκη Δήλωση του ιδιώτη επιδότη Αχιλλέα Τσολιά, η οποία επίσης συνοδεύει την Ένσταση της Καθ’ ης η Αίτηση.
14. Οι πιο πάνω αναφερόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ, μαζί με τα σχετικά Δελτία - Ειδοποιήσεις Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού επιδόθηκαν δια συστημένης επιστολής στα ενδιαφερόμενα μέρη Astrobank, Τμήμα Φορολογίας και στον Επίσημο Παραλήπτη ως Παραλήπτη της περιουσίας της Αιτήτριας 2. Επισυνάπτω ως δέσμη Τεκμήριο 9 αντίγραφα από την ιστοσελίδα των Κυπριακών Ταχυδρομείων με το ιστορικό των αποτελεσμάτων παράδοσης (Track and Trace) στα οποία φαίνεται η παραλαβή των Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 30.1.2026, μαζί με τα σχετικά Δελτία - Ειδοποιήσεις Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού στα πιο πάνω αναφερόμενα πρόσωπα αντίστοιχα, συνοδευόμενα από τις αναφερόμενες Ειδοποιήσεις και Δελτία που έλαβε έκαστος εξ αυτών.
15. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας 2 στην Ένορκη Δήλωση Α περί μη ύπαρξης οποιασδήποτε επικοινωνίας ή σχέσης μεταξύ της ίδιας και της μητέρας της, τους οποίους μάλιστα επαναλαμβάνει ο Μάριος Θεράποντος στην Ένορκη Δήλωση Β, σημειώνω ότι καμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Όπως με ενημέρωσε η συνάδελφός μου κα Μαρία Κρόκου, η Άντρη Χρίστου είχε την περίοδο Οκτωβρίου 2025 - Φεβρουάριου 2026 τηλεφωνικές επικοινωνίες μαζί της για σκοπούς εξεύρεσης τρόπου διευθέτησης της υπό αναφορά οφειλής. Στα πλαίσια αυτά, η Άντρη Χρίστου προσκόμισε, μεταξύ άλλων, έγγραφα που αφορούσαν την Αιτήτρια 2, όπως πρόσφατο λογαριασμό κοινής ωφελείας επ’ ονόματι της Αιτήτριας 2 και αποδεικτικό της μισθοδοσίας της, έγγραφα που μόνο η ίδια η Αιτήτρια 2 θα μπορούσε να δώσει στην μητέρα της. Επισυνάπτω ως δέσμη Τεκμήριο 10 τα αναφερόμενα έγγραφα. Στα πλαίσια των εν λόγω συζητήσεων και συνάντησης που έγινε μεταξύ της κας Κρόκου, της Άντρης Χρίστου, του γαμπρού αυτής και του αδελφού της Αιτήτριας 2 στις 25.2.2026, για σκοπούς διευθέτησης της σχετικής οφειλής σε καμία περίπτωση οποιοδήποτε από τα αναφερόμενα πρόσωπα δεν αναφέρθηκε σε οποιαδήποτε ρήξη μεταξύ των δύο γυναικών, αντίθετα όλη η οικογένεια προσπαθούσε να βρει μια λύση, χωρίς όμως να υπάρξει τελικά ουσιαστικό αποτέλεσμα.
16. Εξ όσων κάλλιον πιστεύω και συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους της Καθ’ ης η Αίτηση, η προώθηση από την Καθ’ ης η Αίτηση της διαδικασίας πώλησης του Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 έγινε καθόλα νόμιμα και κανονικά. Οι προβλεπόμενες Ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ, οι οποίες έχουν επιδοθεί στην Άντρη Χρίστου, στην Αιτήτρια 2 και σε όλα τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα μέρη, έχουν δεόντως επιδοθεί, ως προνοείται από τον Νόμο και δεν υφίσταται οποιοσδήποτε λόγος για παραμερισμό και ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, όπως προκύπτει από τα ανωτέρω και τα συνημμένα στην παρούσα Τεκμήρια. Η Αιτήτρια 2 και η Άντρη Χρίστου κωλύονται να αμφισβητούν με την παρούσα διαδικασία θέματα που αφορούν άλλα ενδιαφερόμενα μέρη. Περαιτέρω, η Αιτήτρια 2 δεν νομιμοποιείται να εγείρει και να προωθεί την παρούσα Αίτηση Έφεση αφου μεταξύ άλλων δεν έχει λάβει τις απαραίτητες εξουσιοδοτήσεις από τον Επίσημο Παραλήπτη, τον κατά τον Νόμο Παραλήπτη της Περιουσίας της και άδεια Δικαστηρίου.
17. Σε κάθε περίπτωση, οι σχετικοί ισχυρισμοί που προβάλλονται, είναι αναληθείς και έχουν τεθεί καταχρηστικά και με μοναδικό στόχο την καθυστέρηση και παρακώληση της διαδικασίας.
18. Περαιτέρω, εξ όσων με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι της Καθ’ ης η Αίτηση, η ως άνω Αίτηση / Έφεση δεν έχει επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη τα οποία επηρεάζονται, ώστε να παρουσιαστούν στη διαδικασία και να ακουστούν. »
Με αυτά υπόψη, ζητά την απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος των Αιτητριών.
Ο Τσολιάς αναφέρει ότι είναι ιδιώτης δικαστικός επιδότης και ότι συνεργάζεται με την Καθ’ ης η αίτηση για σκοπούς επίδοσης εγγράφων σε διάφορα πρόσωπα. Περαιτέρω, αναφέρει ότι παρέλαβε από την Καθ’ ης η αίτηση για σκοπούς επίδοσης στις Αιτήτριες 1 και 2, Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 30.1.2026 μαζί με τα σχετικά Δελτία / Ειδοποιήσεις Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού ίδιας ημερομηνίας.
Αρχικά επισκέφθηκε στις 16.3.2026 τη διεύθυνση [ ] 8, Διαμ.202, [ ] στη [ ], Λευκωσία για σκοπούς επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και του σχετικού Δελτίου στην Αιτήτρια 2, την οποία δεν εντόπισε στη δοθείσα διεύθυνση. Στη συνέχεια επισκέφθηκε την [ ] 47, [ ], Λευκωσία για σκοπούς επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και του σχετικού Δελτίου στην Αιτήτρια 1. Όντως εντόπισε την Αιτήτρια 1 στην αναφερόμενη διεύθυνση και της επέδωσε την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ και το σχετικό Δελτίο / Ειδοποίηση Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού. Την ενημέρωσε ότι είχε αντίστοιχη Ειδοποίηση και Δελτίο για την Αιτήτρια 2 και του απάντησε ότι είναι η κόρη της και του είπε να αφήσει τα σχετικά έγγραφα στην ίδια γιατί έχει καθημερινή επικοινωνία μαζί της και θα της τα μετάβιβάσει. Ως εκ τούτου προχώρησε με την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και του σχετικού Δελτίου που απευθύνονταν στην Αιτήτρια 2 στη μητέρα της. Επισυνάπτει δε τις σχετικές ένορκες δηλώσεις επίδοσης ως Τεκμήρια Α και Β.
Ακροαματική Διαδικασία/Επιχειρηματολογία των δύο πλευρών
Στο πλαίσιο της ακρόασης της Αίτησης/Έφεσης δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Οι θέσεις των δύο πλευρών περιλαμβάνονται στις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων τους, οι οποίες έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Δεν κρίνεται, ωστόσο, σκόπιμο να παρατεθούν στο παρόν στάδιο όσα αναφέρονται στις αγορεύσεις, ενώ θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία αυτών κατωτέρω, εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο.
Εξέταση της αίτησης
Κατ’ αρχάς, επισημαίνεται ότι η δυνατότητα καταχώρησης της παρούσας Αίτησης/Έφεσης, για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπος ΙΑ, προβλέπεται στο άρθρο 44Γ(3) του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/1965 (στο εξής ο Νόμος), σύμφωνα με το οποίο:
«(3) Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο (2) να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους:
(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙
(β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙
(γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙
………………………………….»
(έμφαση δοθείσα)
Τα εδάφια 1 και 2 δε, του ίδιου άρθρου, προνοούν τα ακόλουθα:
« (1) Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του απαιτούμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του απαιτούμενου ποσού:
(2) Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου (1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των σαράντα πέντε (45) ηµερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. »
Αυτό που προκύπτει με σαφήνεια βεβαίως από το άρθρο 44Γ(3) ανωτέρω είναι ότι εφέσιμη είναι μόνον η ειδοποίηση Τύπου ΙΑ και, μάλιστα, μόνο για τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο. Συναφώς, το Δικαστήριο, βάσει της συγκεκριμένης διάταξης, έχει εξουσία να παραμερίσει την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ λόγω μη δέουσας επίδοσης, όπως ακριβώς ζητείται στην παρούσα περίπτωση.
Πριν προχωρήσω όμως με την εξέταση των λόγων έφεσης, κρίνεται ορθό να εξεταστεί κατά προτεραιότητα η θέση της Καθ’ ης η αίτηση περί παράλειψης επίδοσης της αίτησης σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη (βλ. λόγο ένστασης 9 και παράγραφο Δ της αγόρευσης της συνηγόρου της Καθ’ ης η αίτηση, σελ. 8-11).
Σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ:
«ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος.»
Κατ’ αρχάς, υπενθυμίζεται ότι η αίτηση καταχωρίστηκε τόσο από την Αιτήτρια 1, ενυπόθηκη οφειλέτιδα όσο και από την Αιτήτρια 2, καθώς και ότι ο λόγος ένστασης 3 ως προς τη μη εξουσιοδότηση εκ μέρους της Αιτήτριας 1 οποιουδήποτε για να καταχωρίσει την αίτηση έχει αποσυρθεί. Συνεπώς, δεν τίθεται ζήτημα ως προς την ενημέρωση της Αιτήτριας 1, η οποία έλαβε γνώση της διαδικασίας και εκπροσωπείται από δικηγόρο.
Από τη μαρτυρία του Ανδρέου, σε συνδυασμό με τα Τεκμήρια 4 και 5, προκύπτει ότι ο Επίσημος Παραλήπτης έχει διοριστεί παραλήπτης της περιουσίας της Αιτήτριας 2 και περαιτέρω ότι η Astrobank και το Τμήμα Φορολογίας έχουν προς όφελος τους εμπράγματα βάρη επί του επίδικου ακινήτου. Συνεπώς πρόκειται για πρόσωπα που αναμφίβολα έχουν δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα της πώλησης.
Ως προκύπτει επίσης από το φάκελο της υπόθεσης, η αίτηση δεν επιδόθηκε στην Astrobank και στο Τμήμα Φορολογίας αλλά ούτε στον Επίσημο Παραλήπτη. Η πλευρά των Αιτητριών δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι έχει γίνει τέτοια επίδοση.
Με αυτά υπόψη, η συνήγορος της Καθ’ ης η αίτηση έχει δίκαιο ότι πρόκειται για πρόσωπα που επηρεάζονται άμεσα από την παρούσα διαδικασία, η οποία έχει ως αντικείμενο ακίνητη ιδιοκτησία, καθώς και ότι η διαδικασία είναι θνησιγενής και άκυρη, ως εκ του γεγονότος ότι τα εν λόγω πρόσωπα δεν έχουν συνενωθεί στη διαδικασία και σε κάθε περίπτωση δεν τους έχει επιδοθεί η αίτηση.
Όπως αναφέρθηκε στην Αναφορικά με την αίτηση της Bank Of Cyprus Public Company Ltd, Πολιτική Έφεση 68/2019, ημερ.8/5/2020:
« Έχουμε εξετάσει την πρωτόδικη απόφαση υπό το πρίσμα της επιχειρηματολογίας που ανέπτυξε ενώπιον μας η ευπαίδευτος συνήγορος της Τράπεζας. Διαμορφώσαμε την άποψη ότι, υπό τα περιστατικά της υπόθεσης η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου πως η Τράπεζα δεν απέδειξε εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Τούτο γιατί, ναι μεν το άρθρο 12[1] του Νόμου αποβλέπει στην προστασία αγοραστή ακινήτου και ναι μεν στις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου απουσιάζει ρητή πρόνοια για επίδοση της αίτησης για κατάθεση στο Κτηματολόγιο σύμβασης «σε οποιοδήποτε χρόνο» σε καθορισμένα πρόσωπα, αλλά δεν μπορεί κατά την άποψή μας να αγνοηθεί το γεγονός ότι η διαδικασία που προνοείται στο υπό αναφορά άρθρο έχει ως αντικείμενο ακίνητη περιουσία. Με αυτό ως δεδομένο θεωρούμε ότι θα έπρεπε να απασχολήσει το πρωτόδικο Δικαστήριο κατά πόσο η μη συνένωση στην αίτηση της Τράπεζας - η οποία είχε εγγράψει στα επίδικα κτήματα πρώτη υποθήκη σε χρόνο που αυτά ήταν ελεύθερα παντός εμπράγματου βάρους ή άλλης επιβάρυνσης - ενδεχομένως να καθιστούσε τη διαδικασία θνησιγενή και άκυρη λόγω του ότι η ίδια δεν είχε συνενωθεί ως διάδικος στη διαδικασία. Υπενθυμίζουμε επί του προκειμένου ότι κατά πάγια νομολογία (Hadjipetrouv. Petsoloukas (1965) 1 CLR 83, HjiSavva and Others v. Loizou (1982) 1 CLR 218, Tιτινίδου ν. Ρεσιάντ (1993) 1 Α.Α.Δ. 429, Γεωργιάδου ν. Γεωργιάδη (1999) 1 Α.Α.Δ. 1210 και Κωνσταντίνου κ.α. ν. Διευθυντή Κτηματολογίου (2012) 1 Α.Α.Δ. 1990), σε διαδικασίες που έχουν ως αντικείμενο ακίνητη ιδιοκτησία επιβάλλεται να συνενώνονται ως διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, κάτι που στην υπό εξέταση περίπτωση δεν έγινε. Και αυτό παρά το γεγονός ότι το κατώτερο Δικαστήριο επέτρεψε την εκπρόθεσμη κατά 26 χρόνια κατάθεση του πωλητηρίου ημερ. 31.10.1991, χωρίς να προβληματιστεί κατά πόσο στο μεσολαβήσαν υπέρμετρα μεγάλο χρονικό διάστημα ενδεχομένως η νομική κατάσταση των επίδικων κτημάτων να είχε διαφοροποιηθεί. Κατά συνέπεια θεωρούμε ότι το κατώτερο Δικαστήριο, εκδίδοντας το διάταγμα ημερ. 27.11.2017 χωρίς να βεβαιωθεί ότι στα επίδικα ακίνητα δεν υπήρχαν εγγεγραμμένα εμπράγματα δικαιώματα άλλων προσώπων, φαίνεται να ενήργησε καθ΄ υπέρβαση δικαιοδοσίας και περαιτέρω φαίνεται να παραβίασε το δικαίωμα της φυσικής δικαιοσύνης τρίτων προσώπων - εδώ της Τράπεζας - να ακουστούν ως προς το όλο ζήτημα.»
Επίσης, στην Αίτηση-Έφεση 34Α/2021, M.A. Motoserve Limited v. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, ημερ. 20/4/2021, η οποία αφορούσε αίτηση ακύρωσης και/ή παραμερισμού Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, ο κ. Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), ανέφερε, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα:
« Σύμφωνα με καλά εδραιωμένη νομολογία, σε διαδικασίες που έχουν ως αντικείμενο ακίνητη ιδιοκτησία, επιβάλλεται να συνενώνονται ως διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, διαφορετικά η όλη διαδικασία είναι θνησιγενής και άκυρη. (Βλ. Hadjipetrou ν. Hadjiloukas (1965) 1 C.L.R. 83, Γεωργιάδου ν. Γεωργιάδη (1999) 1(Β) Α.Α.Δ. 1210 και Κωνσταντίνου κ.ά. ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (2012) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1990). Η ως άνω αρχή, έχει επιβεβαιωθεί και στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια της υπόθεσης Αναφορικά με την Αίτηση της Bank of Cyprus Public Company Ltd, ECLI:CY:AD:2020:A144, Πολ. Έφεση 68/19, ημερ. 08.05.2020, τόσο από την απόφαση της πλειοψηφίας όσο και από την απόφαση της μειοψηφίας. Ως ειδικότερα σημειώθηκε στην απόφαση της πλειοψηφίας των μελών του Δικαστηρίου, παρά την απουσία ρητής πρόνοιας στο άρθρο 12 του Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου του 2011 (Ν.81(Ι)/2011), περί αναγκαιότητας επίδοσης της σχετικής αίτησης σε πρόσωπα που προηγουμένως είχαν εγγράψει εμπράγματα βάρη επί του ακινήτου, τούτο δεν σημαίνει ότι η σχετική αίτηση δεν πρέπει να επιδίδεται σε όλα τα επηρεαζόμενα πρόσωπα, ούτως ώστε να τους δοθεί η ευκαιρία να θέσουν τις θέσεις τους επί αίτησης για εξασφάλιση διατάγματος εκπρόθεσμης κατάθεσης αγοραπωλητηρίου εγγράφου που προωθείτο στην εν λόγω περίπτωση. Τούτο επιβάλλει, σημειώθηκε, ούτως ή άλλως, η καλά καθιερωμένη αρχή της νομολογίας μας πως καθ΄ ην έκταση αντικείμενο μιας διαδικασίας αποτελεί ακίνητη ιδιοκτησία, επιβάλλεται να συνενώνονται ως διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση, είναι φανερό ότι δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος από την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων, ως αυτά περιγράφονται στην ως άνω υποθήκη XXXXX/2012, διατηρεί η ενυπόθηκη οφειλέτιδα XXXXX Γιωργαλλίδου. Δεν παραβλέπω το γεγονός ότι στο άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/1965 στην έννοια του «ενδιαφερόμενου προσώπου» περιλαμβάνονται και οποιοιδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος. Είναι σημαντικό όμως να σημειωθεί ότι η συμπερίληψη των εγγυητών στην ως άνω έννοια του «ενδιαφερόμενου προσώπου» γίνεται ειδικά για σκοπούς της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του συγκεκριμένου νομοθετήματος, ξεκαθαρίζοντας την ανάγκη να ειδοποιηθούν και οι συγκεκριμένοι από τον ενυπόθηκο δανειστή για την δρομολόγηση από μέρους του της σχετικής διαδικασίας πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων (άρθρο 44Γ(1) του Ν.9/1965). Ωστόσο, η αναγκαιότητα αυτή, ως προκύπτει από τις ειδικότερες πρόνοιες του Ν.9/1965, με δεδομένο ότι δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε άλλο στοιχείο υπόψη του Δικαστηρίου, δεν καθιστά τους εγγυητές της πρωτοφειλέτιδας εφεσείουσας στην παρούσα, πρόσωπα που έχουν δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων της ενυπόθηκης οφειλέτιδας, ως αυταπόδεικτα φαίνεται να διατηρεί τέτοιο δικαίωμα η ενυπόθηκη οφειλέτιδα XXXXX Γιωργαλλίδου.
Παρά την ως άνω διαφοροποίηση σε σχέση με τους εγγυητές της πρωτοφειλέτιδας εφεσείουσας, γεγονός παραμένει ότι η μη ενημέρωση και/ή επίδοση της υπό συζήτηση έφεσης στην ως άνω ενυπόθηκη οφειλέτιδα και η μη συνένωση της ως διαδίκου, αποτελεί πραγματικότητα που δεν επέτρεψε στην τελευταία να παρουσιαστεί και να συμμετάσχει αν τελικά το επιθυμεί, στη διαδικασία. Η εξέλιξη αυτή, ως υποδεικνύεται στην υπόθεση Bank of Cyprus Public Company Ltd (ανωτέρω), έχει σαν αποτέλεσμα να παραβιάζεται βασική αρχή της φυσικής δικαιοσύνης, το δικαίωμα δηλαδή της ενυπόθηκης οφειλέτιδας ως ενδιαφερόμενου προσώπου, να ακουστεί ως προς το όλο ζήτημα.
Των ως άνω λεχθέντων, δεν παραβλέπω το γεγονός ότι η ενυπόθηκη οφειλέτιδα, σε χρόνο μεταγενέστερο, όντας προφανώς ενήμερη για την προώθηση της διαδικασίας εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων της, δρομολόγησε η ίδια, αυτοτελώς, έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αίτηση/Έφεση υπ' αριθμό 62/2021), μέσω της οποίας προωθεί τις θέσεις της για το ζήτημα. Η πραγματικότητα όμως αυτή, δεν διαφοροποιεί το γεγονός ότι σύμφωνα με την πιο πάνω καλά καθιερωμένη αρχή, η μη συνένωση της στην υπό συζήτηση έφεση, κατέστησε την παρούσα διαδικασία, εξ' αρχής, θνησιγενή και άκυρη.
Συνακόλουθα, η παράλειψη της εφεσείουσας να επιδώσει ως όφειλε την υπό συζήτηση έφεση στην ενυπόθηκη οφειλέτιδα, XXXXX Γιωργαλλίδου, καθιστώντας την μέρος της διαδικασίας, αναπόδραστα σφραγίζει την τύχη της υπό συζήτηση έφεσης, δυνάμενη από μόνη της να οδηγήσει σε απόρριψη της. »
Στην ίδια κατεύθυνση ήταν και η απόφαση της κας Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), στη Γενική Αίτηση / Έφεση 286/2020, 1. Marios Petinos Constructions & Developers Ltd και άλλος v. Gordian Holdings Ltd, ημερ. 13/1/2021, η οποία επίσης αφορούσε αίτημα ακύρωσης και/ή παραμερισμού Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ. Η αίτηση δεν είχε επιδοθεί ούτε στην περίπτωση εκείνη σε ιδιωτική εταιρεία και στο Τμήμα Φορολογίας, οι οποίοι ενέγραψαν memo στο ακίνητο.
Συμφωνώντας βεβαίως με τα πιο πάνω, και ανεξαρτήτως της επίδοσης των ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ προς τα εν λόγω πρόσωπα[2], η πιο πάνω παράλειψη των Αιτητριών σφραγίζει την τύχη της υπό συζήτηση αίτησης και οδηγεί από μόνη της σε απόρριψη της.
Υπό το φως της πιο πάνω κατάληξης, δεν θα ήταν αναγκαία η εξέταση των λόγων που προβάλλονται στην αίτηση. Εντούτοις, και για σκοπούς πληρότητας, παρατηρώ ότι οι περιστάσεις της επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ προς την Αιτήτρια 2 εγείρουν πράγματι ζητήματα ως προς την επάρκεια της επίδοσης.
Επισημαίνω ότι παρά το ότι οι λόγοι έφεσης εστιάζονται στον τρόπο επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ προς τις Αιτήτριες, εντούτοις πρέπει να επισημανθεί ότι από τη μελέτη της αγόρευσης των συνηγόρων των Αιτητριών, όπου εξειδικεύονται τα ζητήματα που προωθούνται προς απόφανση από το Δικαστήριο, καθίσταται σαφές ότι το επίδικο ζήτημα περιορίζεται στην επίδοση προς την Αιτήτρια 2, η οποία αποτελεί ενδιαφερόμενο πρόσωπο υπό την ιδιότητα της ως εγγυήτριας στο δάνειο της Αιτήτριας 1[3].
Σύμφωνα με το ερμηνευτικό άρθρο 44ΙΕ του Νόμου:
« «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο:
(έμφαση δοθείσα)
Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ v. Γιώργου Παντέλα, Πολ. Έφ.159/2021, ημερ.1/12/2023, το Εφετείο της χώρας μας ασχολήθηκε με το ζήτημα της επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ.
Τόσο το πιο πάνω άρθρο όσο και η προαναφερόμενη απόφαση του Εφετείου, δεν συγκεκριμενοποιούν τα στοιχεία εκείνα που δυνατό να δεικνύουν το ανέφικτο της επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο. Όμως είναι σαφές από την απόφαση ότι ο ενυπόθηκος δανειστής φέρει το βάρος να αποδείξει το «ανέφικτο» της δια του Νόμου επιβαλλόμενης μεθόδου επίδοσης. Συναφώς εναπόκειται στο κάθε Δικαστήριο να κρίνει, με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του, εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει αποδείξει ότι κατέστη ανέφικτη η επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα αδιαμφησβήτητα αρχεία του Ταχυδρομείου που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Τεκμήρια 6 και 8 στην ένορκη δήλωση Ανδρέου), η ειδοποίηση Τύπου ΙΑ παραδόθηκε από την Καθ’ ης η αίτηση στο Ταχυδρομείο, για αποστολή της με συστημένο ταχυδρομείο προς την Αιτήτρια 2, στις 6/3/2026. Από το Τεκμήριο 8 προκύπτει ότι στάλθηκε και στις δύο διαθέσιμες διευθύνσεις της, ήτοι στην [ ] 8, διαμ.202, [ ], Λευκωσία (αρ. συστημένου …371CY) και στην [ ] 47, [ ], Λευκωσία (αρ. συστημένου …385CY). Σημειώνω ότι είναι αποδεκτό και από την ίδια την Αιτήτρια 2 ότι η πρώτη διεύθυνση αφορά πράγματι τη διεύθυνση διαμονής της. Η δεύτερη, η οποία είναι η διεύθυνση που δήλωσε στη σύμβαση εγγύησης (Τεκμήριο 2), είναι επίσης αποδεκτό ότι είναι η διεύθυνση της μητέρας της, Αιτήτριας 1.
Ως περαιτέρω προκύπτει από την κατάσταση του Ταχυδρομείου (Τεκμήριο 8), στις 9/3/2026 δεν έγινε διανομή του συστημένου αρ. …371CY (Item not delivered / Pending delivery). Στις παρατηρήσεις της εν λόγω ημερομηνίας γράφει:
«Scheduled for further action or processing on next working day»,
δηλαδή ότι μετατέθηκε για περαιτέρω ενέργεια ή επεξεργασία την επόμενη εργάσιμη ημέρα. Την ίδια μέρα δε, το αντικείμενο στάλθηκε προς το σημείο παραλαβής (Send item to delivery point / collection point) και συγκεκριμένα στο γραφείο Λακατάμειας 1915.
Στις 10/3/2026, το αντικείμενο έφτασε στο ταχυδρομείο Λακατάμειας 1915 και ήταν πλέον διαθέσιμο για παραλαβή από τον παραλήπτη [Receive item at collection point for pick-up (Inb)].
Η επόμενη καταγραφή είναι στις 23/4/2026, όπου αναφέρεται ότι το αντικείμενο δεν παραλήφθηκε, είναι αζήτητο και επιστρέφεται στον αποστολέα.
Περαιτέρω, ανεξαρτήτως της θέσης της Αιτήτριας 2 περί μη καλής επίδοσης της ειδοποίησης με ιδιώτη επιδότη, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του Τσολιά και δεν αμφισβητείται, η επίδοση της ειδοποίησης προς την Αιτήτρια 2, μέσω της μητέρας της, έγινε στις 16/3/2026 (βλ. Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση Τσολιά).
Έχοντας τα ανωτέρω υπόψη, θεωρώ πως θα μπορούσε πράγματι να υποστηριχθεί ότι στην προκειμένη περίπτωση η επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» δεν έγινε με τον τρόπο που προνοεί ο Νόμος. Η ιδιωτική επίδοση έξι μέρες μετά την άφιξη του αντικειμένου στο γραφείο της Λακατάμειας, στην περιοχή δηλαδή όπου διαμένει η Αιτήτρια 2, προς το σκοπό παραλαβής του, σε συνάρτηση με το γεγονός ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ως προς τη διαδικασία που ακολουθείται για παραλαβή ενός αντικειμένου από τη στιγμή που θα φτάσει στο σημείο παραλαβής του ή ότι η Αιτήτρια 2 ειδοποιήθηκε να παραλάβει την ειδοποίηση σε οποιοδήποτε στάδιο μέχρι τις 16/3/2026, αλλά ούτε ως προς τον εύλογο χρόνο που απαιτείται για να θεωρηθεί, βάσει των διαδικασιών του ταχυδρομείου, ως μη παραδοτέο ένα αντικείμενο, δημιουργούν εύλογα ερωτηματικά ως προς το κατά πόσο μπορεί να θεωρήσει, χωρίς άλλο, ότι η πάροδος έξι ημερών συνιστά εύλογο χρόνο ώστε να θεωρηθεί ανέφικτη η επίδοση. Υπενθυμίζεται μάλιστα εδώ ότι η Αιτήτρια 1 παρέλαβε την ειδοποίηση από το Ταχυδρομείο στις 20/3/2026 (βλ. Τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση Ανδρέου), τέσσερις μέρες μετά την ιδιωτική επίδοση.
Δεν διέλαθαν βεβαίως την προσοχή μου τα όσα ανέφερε η συνήγορος της Καθ’ ης η αίτηση μέσω της αγόρευσης της ως προς τον εύλογο χρόνο που πρέπει να παρέλθει από την αποστολή μιας επιστολής για να θεωρηθεί ότι έχει παραλειφθεί. Σε αυτό το στάδιο και χωρίς να χρειάζεται να αποφασιστεί οριστικά το ζήτημα, αρκούμαι να παρατηρήσω ότι, λαμβανομένου υπόψη ότι η Καθ’ ης η αίτηση φέρει το βάρος να αποδείξει το «ανέφικτο» της δια του Νόμου επιβαλλόμενης μεθόδου επίδοσης, τα ερωτηματικά που εγείρονται στην παρούσα δεν φαίνεται, στο παρόν στάδιο, να αίρονται.
Συναφώς, υπό τις περιστάσεις, παρατηρώ ότι από τα ενώπιον μου στοιχεία προκύπτουν ζητήματα ως προς το κατά πόσον, κατά τον χρόνο της ιδιωτικής επίδοσης, είχε καταστεί ανέφικτη η επίδοση με συστημένη επιστολή.
Για σκοπούς πληρότητας επίσης, αναφέρω εν συντομία ότι ως προς το ζήτημα της ιδιωτικής επίδοσης προς την Αιτήτρια 2 μέσω της μητέρας της, έχοντας υπόψη τα όσα αναφέρονται από τον Τσολιά ότι του μεταφέρθηκαν από την Αιτήτρια 1 και τα οποία δεν αντικρούονται με μαρτυρία της τελευταίας, τη γενικότητα που χαρακτηρίζει τη μαρτυρία του Θεράποντος σε σχέση με αυτό το ζήτημα, ο οποίος εν πάση περιπτώσει δεν ήταν παρών κατά τον χρόνο της επίδοσης για να μπορεί να εκφράσει με θετικό τρόπο συγκεκριμένη θέση, τη γενικότητα που χαρακτηρίζει τη μαρτυρία της Αιτήτριας 2 και του Θεράποντος ως προς τη σχέση της πρώτης με τη μητέρα της, αλλά και όσα αναφέρει ο Ανδρέου στην παράγραφο 15 της ένορκης του δήλωσης ανωτέρω, τα οποία δεν έτυχαν ουσιαστικής αμφισβήτησης, θεωρώ πως δεν τίθεται κάποιο ζήτημα ως προς την επίδοση με τον πιο πάνω τρόπο.
Οι σχετικές διατάξεις των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας [βλ. Μέρος 6.4 (3)(α)(i)(ii)][4], όπου παραπέμπει το άρθρο 44ΙΕ ως ανωτέρω έχει αναφερθεί, επιτρέπουν επίδοση σε μέλος της οικογένειας μόνον εφόσον δεν είναι πρακτικό να διενεργηθεί επίδοση στο προς επίδοση πρόσωπο, το οποίο δεν ανευρίσκεται κατόπιν σχετικής προσπάθειας. Όπως επιβεβαιώνει ο Τσολιάς, τέτοια προσπάθεια έχει γίνει και συνεπώς δεν θεωρώ ότι προκύπτει ζήτημα από την επίδοση στη μητέρα της.
Συνοψίζοντας, παρά τα όσα αναφέρονται ως προς την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει για τους λόγους που έχουν ήδη αναφερθεί αναφορικά με τη μη συνένωση και μη επίδοση σε αναγκαίους διαδίκους.
Πριν αφήσω εντελώς την απόφαση μου και λαμβάνοντας υπόψη τη θέση της συνηγόρου της Καθ’ ης η αίτηση στην παράγραφο Ε της αγόρευσης της (σελ.11) αναφορικά με τα αιτητικά Β και Γ, σημειώνω ότι ως προς το αιτητικό Γ το Δικαστήριο σε κάθε περίπτωση δεν έχει εξουσία εκ του Νόμου να το εκδώσει. Όμως, το αιτητικό Β είναι παρεπόμενο του αιτήματος παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και, σε περίπτωση επιτυχίας της αίτησης, το Δικαστήριο θα είχε εξουσία να ακυρώσει και τον πλειστηριασμό ως συνακόλουθο αποτέλεσμα.
Κατάληξη
Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται.
Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της Καθ’ης η αίτηση/Εφεσίβλητης και εναντίον των Αιτητριών 1 και 2/Εφεσείουσων.
Ως προς το ύψος των εξόδων, λαμβάνοντας υπόψη την κλίμακα της υπόθεσης και τους σχετικούς πίνακες δικηγορικής αμοιβής καθώς και τη φύση και την πορεία της αίτησης, κρίνω εύλογο και επιδικάζω ποσό €2.300.- πλέον ΦΠΑ.
(Υπ.) Μιχάλης Παπαθανασίου
Μ. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ.
Πιστόν αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
[1] Sic.
[2] Από τη μαρτυρία του Ανδρέου, συνδυαστικά με τα Τεκμήρια 6 και 9, προκύπτει ότι οι ειδοποιήσεις επιδόθηκαν με συστημένο ταχυδρομείο τόσο στην Astrobank και το Τμήμα Φορολογίας, όσο και στον Επίσημο Παραλήπτη, ως παραλήπτη της περιουσίας της Αιτήτριας 2. Με τη σειρά που αναφέρθηκαν, η επίδοση σε αυτούς έγινε στις 12/3/2026 (αρ. συστημένου …425CY), στις 9/3/2026 (αρ. συστημένου …411CY) και στις 11/3/2026 (αρ. συστημένου …399CY).
[3] Βλ. άρθρο 44ΙΕ ανωτέρω.
[4] « (3) (α) Η επίδοση πρέπει, οποτεδήποτε αυτό είναι πρακτικό, να διενεργείται αφήνοντας το αντίγραφο στο προς επίδοση πρόσωπο, αλλά αν το πρόσωπο αυτό δεν ανευρίσκεται στην οικία του ή στον συνήθη τόπο εργασίας του, η επίδοση θα θεωρείται ότι διενεργήθηκε αν αντίγραφο αφεθεί:
(i) σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του το οποίο φαίνεται να είναι 16 ετών και άνω και βρισκόταν τότε στην πόλη του ή στο χωριό του ή εντός της περιοχής αυτών∙ ή
(ii) σε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο φαίνεται να είναι 16 ετών και άνω και που είναι υπεύθυνο του χώρου εργασίας του.
Όταν η επίδοση διενεργείται αφήνοντας αντίγραφο σε πρόσωπο άλλο από το προς επίδοση πρόσωπο στο οποίο έπρεπε να γίνει η επίδοση, η ένορκη δήλωση επίδοσης πρέπει να αναφέρει (αν η περίπτωση είναι τέτοια) ότι το προς επίδοση πρόσωπο δεν ανευρέθηκε στην οικία του ή στον συνήθη χώρο εργασίας του. »
Αντίστοιχη διάταξη υπήρχε και στους παλιούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας (Δ.5).
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο