ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕYKΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ.Γεωργίου Ε.Δ.
Αρ.Αγωγής: 26/22 (i-Justice)
Μεταξύ:-
ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Ενάγοντα
- και -
ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
Εναγομένου
Ημερομηνία: 30/04/2026
Εμφανίσεις:
Για Ενάγοντα: κ.Ν.Ξάνθου για
Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ
Για Εναγόμενο: Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ
ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την παρούσα Αγωγή, η οποία εκδικάστηκε με την μέθοδο της ταχείας εκδίκασης, ο Ενάγοντας αξιώνει από τον Εναγόμενο γενικές, επαυξημένες και παραδειγματικές αποζημιώσεις εξαιτίας βλάβης στην αξιοπρέπεια του, καθώς και Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος να του επιστρέψει την κάρτα που αναφέρεται στο αιτητικό Δ της Έκθεσης Απαίτησης.
ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ
Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, οι διάδικοι είναι ένοικοι των διαμερισμάτων 102 και 101 σε κοινόκτητη οικοδομή, τα στοιχεία της οποίας αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης (στο εξής η «πολυκατοικία»). Περί την 13/11/2019 ο Εναγόμενος επιτέθηκε στον Ενάγοντα σπρώχνοντας τον βίαια στο στήθος, με αποτέλεσμα ο Ενάγοντας να κτυπήσει τους ώμους και το κεφάλι του σε παρακείμενο τοίχο, ενώ ο Εναγόμενος ακινητοποίησε τον Ενάγοντα πάνω στον τοίχο τοποθετώντας το δεξί του χέρι πάνω στον ώμο του. Περαιτέρω Εναγόμενος άρπαξε σκόπιμα και με τη βία από τα χέρια του Ενάγοντα την ηλεκτρονική κάρτα την οποία χρησιμοποιούσε ο Ενάγοντας για την ενεργοποίηση του ανελκυστήρα της πολυκατοικίας. Ο Ενάγοντας προσπάθησε να πάρει πίσω την κάρτα του και ο Εναγόμενος τον έσπρωξε με βία με αποτέλεσμα να χτυπήσει τη σπονδυλική του στήλη στη γωνία παρακείμενου αλουμινένιου κάγκελου. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο Ενάγοντας να υποστεί σωματική βλάβη και/ή να υποστεί βλάβη στα αισθήματα αξιοπρέπειας του κα/ή ψυχική οδύνη. Οι λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών που υπέστη ο Ενάγοντας είναι κάκωση/ θλάση αυχένα, κάκωση κεφαλής, κάκωση οσφύος, συμπτώματα άλγους αυχένα, συμπτώματα άλγους οσφύος και κεφαλαλγία- ζάλη. Περαιτέρω ο Εναγόμενος κατακρατεί από τις 13/11/19 παράνομα την κάρτα χρήσης του ανελκυστήρα, το δικαίωμα της κατοχής και αποκλειστικής χρήσης της οποίας ανήκει στον Ενάγοντα και παραλείπει να την επιστρέψει, η δε αξία της κάρτας είναι €5. Για τους λόγους αυτούς ο Ενάγοντας αξιώνει από τον Εναγόμενο γενικές αποζημιώσεις, παραδειγματικές αποζημιώσεις και Διάταγμα με τον οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος να επιστρέψει την κάρτα.
Με την υπεράσπιση του Εναγόμενος απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα και αναφέρει ότι ο ανελκυστήρας αποτελεί κοινόκτητη ιδιοκτησία της πολυκατοικίας και ως εκ τούτου ανήκει ή θα έπρεπε να ανήκει και να κατέχεται από τους ενοίκους και ιδιοκτήτες των μονάδων και δεν μπορεί να παραχωρηθεί στον Ενάγοντα η αποκλειστική χρήση. Περαιτέρω αναφέρει ότι ο Ενάγοντας αποφάσισε να τοποθετήσει το σύστημα ελέγχου πρόσβασης στον ανελκυστήρα, το οποίο λειτουργεί με κάρτα, την οποία μονομερώς και χωρίς προηγούμενη συγκατάθεση των υπολοίπων ενοίκων και/ή ιδιοκτητών των μονάδων της πολυκατοικίας, αποφάσισε να χρησιμοποιεί μόνο ο ίδιος και επομένως οι πράξη του αυτή ήταν παράνομη και/ή παράτυπη. Επιπλέον ο Εναγόμενος αναφέρει ότι ουδέποτε επιτέθηκε στον Ενάγοντα ή τον έσπρωξε ή τον ακινητοποίησε, ούτε του προκάλεσε οποιαδήποτε σωματική βλάβη. Περαιτέρω δεν άρπαξε με τη βία την κάρτα από το Ενάγοντα αλλά ο Ενάγοντας του την παραχώρησε οικειοθελώς με σκοπό να τη χρησιμοποιήσει. Περαιτέρω ο Εναγόμενος προβάλλει ανταπαίτηση ζητώντας Διατάγματα που να απαγορεύουν στον Ενάγοντα να χρησιμοποιεί μόνο ο ίδιος τον ανελκυστήρα ή να προβαίνει σε μετατροπές οι προσθήκες στην πολυκατοικία χωρίς τη συγκατάθεση όλων των κατόχων ή ενοίκων ή ιδιοκτητών της πολυκατοικίας, καθώς και Διάταγμα που να αναγνωρίζεται το δικαίωμα χρήσης της κάρτας από τον Εναγόμενο και γενικές αποζημιώσεις εξαιτίας της παρατυπίας και/ή παρανομίας που προκλήθηκε από την τοποθέτηση του συστήματος ελέγχου πρόσβασης στον ανελκυστήρα από τον Ενάγοντα.
Με την Απάντηση στην υπεράσπιση και την υπεράσπιση στην ανταπαίτηση ο Ενάγοντας απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Εναγομένου, εμμένει στους δικούς του και αναφέρει ότι όλοι οι ένοικοι της πολυκατοικίας έχουν τη δική τους κάρτα για τον ανελκυστήρα, ενώ ο εναγόμενος δεν έχει γιατί δεν πληρώνει το μερίδιο που του αναλογεί προς την εταιρεία συντήρησης του ανελκυστήρα.
Η ΑΚΡΟΑΣΗ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
Το αξιούμενο με την Αγωγή ποσό δεν υπερβαίνει τις €3.000 και ακολουθήθηκε πορεία ταχείας εκδίκασης, δυνάμει της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Ακρόαση διεξήχθη στη βάση της γραπτής μαρτυρίας των μερών και δεν ζητήθηκε η διεξαγωγή αντεξέτασης, ούτε η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας, δυνάμει της Δ.30 θ.7. Προσκομίστηκαν, επίσης, γραπτώς στο Δικαστήριο οι αγορεύσεις των δικηγόρων των μερών.
Προς υποστήριξη της αξίωσης του Ενάγοντα κατατέθηκε Γραπτή Μαρτυρία του ιδίου (στο εξής η «ΜΕ»), η οποία συνοδεύεται από πέντε Τεκμήρια και προς υποστήριξη της υπεράσπισης κατατέθηκε Γραπτή Μαρτυρία του Εναγομένου (στο εξής η «ΜΥ»), η οποία συνοδεύεται από τρία Τεκμήρια.
ΜΑΡΤΥΡΙΑ
ΜΕ
Σύμφωνα με την Γραπτή Μαρτυρία του Ενάγοντα, αυτός ήταν και είναι ένοικος στην πολυκατοικία στο Διαμέρισμα 102 και είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης της κάρτας με κωδικό 00073016816302 036, 12974 και έχει το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης της. Η εν λόγω κάρτα χρησιμοποιείται για την ενεργοποίηση του ανελκυστήρα.
Ο Εναγόμενος ήταν και παραμένει να είναι ένοικος στην πολυκατοικία στο Διαμέρισμα 101.
Η ηλεκτρονική κάρτα δεν μπορεί και δεν ανήκει σε όλους τους ενοίκους, αφού ο καθένας έχει την δική του, είτε ένοικος, είτε ιδιοκτήτης. Το σύστημα που χρησιμοποιείται για ενεργοποίηση του ανελκυστήρα, εγκαταστάθηκε κατόπιν της συγκατάθεσης όλων των ενοίκων της πολυκατοικίας πλην του Εναγομένου. Ο κάθε ένοικος και κάθε ιδιοκτήτης έχει τη δική του κάρτα χρήσης του ανελκυστήρα, η οποία ανήκει στον κάθε ένα προσωπικά. Ο Εναγόμενος δεν έχει κάρτα χρήσης, επειδή δεν πλήρωσε και δεν πληρώνει το μερίδιο που του αναλογεί για τη συντήρηση του ανελκυστήρα αλλά ούτε και τα υπόλοιπα κοινόχρηστα που του αναλογούν.
Ως το πρόσωπο το οποίο διαχειρίζεται τα προβλήματα της πολυκατοικίας, ο Ενάγοντας έγινε δέκτης τηλεφωνικής κλήσης από την αδελφή του Εναγόμενου, για τον λόγο ότι ο ανελκυστήρας έκανε τρομερό θόρυβο και στη συνέχεια η νύφη του Εναγόμενου, του ανέφερε τηλεφωνικώς πως κάποιος έχει τοποθετήσει μια γλάστρα μεταξύ των θυρών του ανελκυστήρα.
Μαθαίνοντας αυτό, ο Ενάγοντας πήγε να επιθεωρήσει και να προσπαθήσει να εντοπίσει το πρόβλημα και εκεί βρήκε όντως μια γλάστρα ανάμεσα στις θύρες του ανελκυστήρα. Η γλάστρα βρισκόταν στον 3ο όροφο όπου διαμένει η νύφη του Εναγόμενου. Η νύφη του Εναγόμενου, είναι άτομο με αναπηρία και κινητικά προβλήματα.
Στις 13/11/2019, ο Ενάγοντας συνάντησε τον Εναγόμενο έξω ακριβώς από τον ανελκυστήρα της πολυκατοικίας και τον ρώτησε γιατί τοποθέτησε στην πόρτα του ανελκυστήρα μία γλάστρα, ακινητοποιώντας έτσι τον ανελκυστήρα στον τρίτο όροφο. Τότε, ο Εναγόμενος τον ρώτησε ποιος έβαλε το «reader» (τη συσκευή αναγνώρισης των καρτών) για να δουλεύει ο ανελκυστήρας. Ο Ενάγοντας του απάντησε πως το τοποθέτησαν οι τεχνικοί του ανελκυστήρα.
Τότε, ο Εναγόμενος σκοπίμως και με πρόθεση του επιτέθηκε, σπρώχνοντας τον βίαια στο στήθος με αποτέλεσμα να χτυπήσει στους ώμους και στο κεφάλι του στον παρακείμενο τοίχο. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος τον ακινητοποίησε πάνω στον τοίχο τοποθετώντας το αριστερό του χέρι πάνω από τον ώμο του. Τον ρώτησε με έντονο ύφος πώς δουλεύει το reader και ο Ενάγοντας του απάντησε με κάρτα, την οποία ζήτησε να δει. Όταν του την έδειξε, ο Εναγόμενος του την άρπαξε αμέσως με βία από το χέρι. Ο Ενάγοντας προσπάθησε να πάρει πίσω την κάρτα του, αλλά ο Εναγόμενος τον έσπρωξε σκόπιμα και με βία στο αλουμινένιο κάγκελο τραυματίζοντας τον. Κατά συνέπεια, ο Ενάγοντας κτύπησε τη σπονδυλική του στήλη στη γωνιά του παρακείμενου αλουμινένιου κάγκελου.
Σχετικά με αυτό το συμβάν ο Ενάγοντας προέβηκε σε καταγγελία στην Αστυνομία. Σύμφωνα με επιστολή ημερομηνίας 28/01/2020 που έλαβαν οι δικηγόροι του από τον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λευκωσίας, έχει σχηματιστεί ποινικός φάκελος ο οποίος διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία για ποινική δίωξη του Εναγομένου. Προς τούτο κατέθεσε τα Τεκμήρια 2 και 3.
Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, ο Ενάγοντας υπέστη σωματική βλάβη, επλήγη το αίσθημα της αξιοπρέπειας του και υπέστη ψυχική οδύνη. Συγκεκριμένα, έχει υποστεί, κάκωση/θλάση στον αυχένα, κάκωση κεφαλής, κάκωση οσφύος, είχε και έχει συμπτώματα άλγους στον αυχένα, συμπτώματα άλγους οσφύος και κεφαλαλγία ζάλη.
Έπειτα από τις εξειδικευμένες ιατρικές εξετάσεις στις οποίες τον παρέπεμψε ο προσωπικός του ιατρός μέσω ΓΕΣΥ, στον Δρ. Δημητριάδη, υπεβλήθη σε επιπρόσθετες εξετάσεις και ακτινογραφίες αυχένα και οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Σε σχέση με τους τραυματισμούς του ο Ενάγοντας κατέθεσε τα Τεκμήρια 4 και 5.
Επιπλέον ο Ενάγοντας αναφέρει ότι έχει κάνει δύο εγχειρήσεις, μία στην πλάτη με μία τομή περίπου 33 εκατοστά και μία στην κοιλιακή χώρα με μία τομή περίπου 25 εκατοστά. Πάσχει επίσης από την νόσο κρονς, η οποία είναι αυτοάνοσο. Ο Εναγόμενος γνώριζε και για τις δύο αυτές εγχειρήσεις αλλά και για την νόσο κρονς αφού ήταν αυτός που τον συνόδευσε στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Αγγλία για να υποβληθεί σε αυτές τις εγχειρήσεις. Ο Εναγόμενος επίσης γνώριζε, πως λόγω των επεμβάσεων αλλά κυρίως λόγο του αυτοάνοσου, δεν είναι σε θέση να έρχεται σε αντιπαραθέσεις με τον οποιοδήποτε, αφού κάτι τέτοιο επηρεάζει την ασθένεια του.
Επιπλέον ο Ενάγοντας αναφέρει ότι ο Εναγόμενος από τις 13/11/2019 κατακρατεί παράνομα και χωρίς τη συγκατάθεση του την κάρτα χρήσης του ανελκυστήρα, το δικαίωμα ιδιοκτησίας, κατοχής και αποτελεσματικής χρήσης της οποίας του ανήκει και ο Εναγόμενος αρνείται και παραλείπει να του την επιστρέψει παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του. Η αξία της κάρτας ανέρχεται στο ποσό των €5.
Για όλους τους πιο πάνω λόγους αξιώνει ως η Απαίτηση του και αιτείται από το Δικαστήριο την απόρριψη της Ανταπαίτησης του Εναγόμενου με έξοδα σε βάρος του.
ΜΥ
Ο Εναγόμενος αναφέρει στη Γραπτή του Μαρτυρία ότι ήταν και είναι ιδιοκτήτης του διαμερίσματος 101 της πολυκατοικίας. Η πολυκατοικία αποτελεί μια οικογενειακή πολυκατοικία στην οποία μεταξύ άλλων, διαμένει ο ίδιος με την οικογένεια του και η αδελφή του με τον σύζυγο της, ο οποίος είναι ο Ενάγοντας. Παρόλο που με τον Ενάγοντα έχουν συγγένεια εξ αγχιστείας και διαμένουν στην ίδια πολυκατοικία, η σχέση τους είχε διαταραχθεί λόγω συνεχών προβλημάτων και διαφωνιών μεταξύ τους.
Η πολυκατοικία ουδέποτε είχε διορίσει διαχειριστή και ουδέποτε οι κάτοικοι που διέμεναν σ' αυτή κατέβαλαν κοινόχρηστα. Αναφορικά με τα έξοδα που προέκυπταν από τον ηλεκτρισμό της σκάλας, οι κάτοικοι της πολυκατοικίας τα επωμίζονταν εξ αδιαιρέτου, ενώ ο Εναγόμενος πλήρωνε τα έξοδα που προέκυπταν από τον ανελκυστήρα. Προς τούτο επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της απόδειξης εισπράξεως από την εταιρεία Τ.Ε.Ρ. LIFTS LTD (στο εξής η «Εταιρεία») ημερομηνίας 01/02/2019.
Είναι ισχυρισμός του Εναγομένου ότι ο Ενάγοντας τοποθέτησε το σύστημα ελέγχου πρόσβασης στον ανελκυστήρα το οποίο λειτουργεί με κάρτα χωρίς να λάβει την προηγούμενη συγκατάθεση των υπόλοιπων ενοίκων, κατόχων και ιδιοκτητών των μονάδων της πολυκατοικίας, καθότι ο Ενάγοντας αποφάσισε να χρησιμοποιεί μόνο ο ίδιος τον ανελκυστήρα, παρόλο που ο ανελκυστήρας προορίζεται να εξυπηρετεί όλους τους ένοικους, κατόχους και ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας. Ο Ενάγοντας παραχώρησε κάρτα σε όλους τους κατοίκους της πολυκατοικίας εκτός από τον Εναγόμενο και την οικογένεια του.
Περαιτέρω, περί τον Αύγουστο του 2023, υπάλληλος της Εταιρείας τηλεφώνησε στην σύζυγο του Εναγομένου αναφορικά με τις οφειλές που είχαν δημιουργηθεί από την πολυκατοικία και έλαβε χώρα συνάντηση μεταξύ της συζύγου του και της Εταιρείας. Οι οφειλές αφορούσαν το σύστημα ελέγχου πρόσβασης που τοποθέτησε ο Ενάγοντας και άλλες επιδιορθώσεις που απαιτούνταν επί του ανελκυστήρα, εξαιτίας ζημιών που προκάλεσε μέλος της οικογένειας του Ενάγοντα. Η σύζυγος του Εναγομένου, ανέφερε στην Εταιρεία ότι δεν ενίσταται να πληρώνει εκείνη και ο Εναγόμενος το μερίδιο που τους αναλογεί, καθότι κατέχουν περίπου μόνο το 1/6 του 50% της πολυκατοικίας.
Περί τον Δεκέμβριο του 2023 και έπειτα από την εν λόγω συνάντηση της συζύγου του Εναγομένου με την Εταιρεία, το σύστημα πρόσβασης ελέγχου απενεργοποιήθηκε και μάλιστα εξακολουθεί να βρίσκεται απενεργοποιημένο μέχρι σήμερα.
Ουδέποτε ο Ενάγοντας κατείχε αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης και ήταν ο νόμιμος ιδιοκτήτης της κάρτας η οποία ενεργοποιούσε τον ανελκυστήρα, καθώς ο ανελκυστήρας αποτελεί κοινόκτητη ιδιοκτησία της πολυκατοικίας και κατά συνέπεια η κάρτα ανήκει σε όλους τους ένοικους, κάτοχους και ιδιοκτήτες των μονάδων σε εξ αδιαιρέτου ιδανικές μερίδες.
Περαιτέρω, αναφορικά με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα περί επίθεσης και πρόκλησης σωματικής βλάβης εκ μέρους του Εναγομένου εναντίον του, είναι η θέση του Εναγομένου ότι δεν ευσταθούν, ούτε ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ουδέποτε έσπρωξε, ακινητοποίησε ή προκάλεσε οποιαδήποτε σωματική βλάβη στον Ενάγοντα.
Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι έχει σχηματιστεί ποινικός φάκελος ο οποίος διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία για ποινική δίωξη εναντίον του Εναγομένου, είναι η θέση του Εναγομένου ότι αυτός είναι αόριστος. Ουδέποτε ασκήθηκε ποινική δίωξη εναντίον του, ούτε καταχωρίστηκε κατηγορητήριο. Ενόψει της καταγγελίας του Ενάγοντα προς την Αστυνομία, η Αστυνομία έλαβε κατάθεση από τον Εναγόμενο, πλην όμως εφόσον δεν υπήρχε υπόθεση και στοιχεία εναντίον του για την διάπραξη ποινικού αδικήματος, η Αστυνομία δεν προχώρησε με ποινική δίωξη εναντίον του.
Σε κάθε περίπτωση, ο Ενάγοντας καμία σωματική βλάβη δεν υπέστη από τον Εναγόμενο. Ειδικότερα, ο Εναγόμενος εισήλθε εντός της πολυκατοικίας και συνάντησε έξω από τον ανελκυστήρα τον Ενάγοντα. Ο Ενάγοντας, του επέδειξε το σύστημα ελέγχου πρόσβασης και την κάρτα και του επεξήγησε ότι το σύστημα τοποθετήθηκε για να ελέγχεται ποιος εισέρχεται στην πολυκατοικία. Έπειτα, ο Εναγόμενος παρακάλεσε τον Ενάγοντα, χωρίς να τον αρπάξει με τη βία από τα χέρια του ή να ασκήσει οποιαδήποτε βία επάνω του, να του παραχωρήσει την κάρτα προκειμένου να εξετάσει πως λειτουργεί και εκείνος του την παρέδωσε οικειοθελώς.
Περαιτέρω, σε σχέση με τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι ο Εναγόμενος τον έσπρωξε με βία στο αλουμινένιο κάγκελο, τραυματίζοντας τον στην σπονδυλική στήλη, ο Εναγόμενος αναφέρει ότι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν ευσταθεί, καθότι ο Ενάγοντας είναι ένας ψηλός, σωματώδης άντρας και το κάγκελο που βρίσκεται κοντά στον ανελκυστήρα είναι περίπου μόλις 80 εκατοστόμετρα. Συνεπώς, όχι μόνο δεν είχε τη δύναμη για να τον σπρώξει αλλά ακόμα και εάν αποδεχόταν ότι τον έσπρωξε, το κάγκελο είναι πολύ πιο κοντό από την σπονδυλική στήλη του Ενάγοντα και επομένως δεν θα χτυπούσε σ' αυτό. Προς τούτου επισυνάπτει ως δέσμη, Τεκμήριο 2, φωτογραφίες από το αλουμινένιο κάγκελο.
Επιπρόσθετα, η υποβολή του Ενάγοντα σε φυσιοθεραπείες δεν υποδηλώνει ότι υπήρξε καβγάς μεταξύ των δύο, ούτε ότι ο Εναγόμενος του προκάλεσε τραυματισμούς καθότι, ο Ενάγοντας αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας εδώ και χρόνια, πριν το δήθεν καβγά. Μάλιστα, ο Εναγόμενος στον συνόδευσε στην Αγγλία πριν περίπου 30 χρόνια για εγχείρηση στην σπονδυλική στήλη.
Επιπλέον, ο Ενάγοντας πέρα από την Ιατρική Βεβαίωση ημερομηνίας 18/11/2019 δεν παρουσίασε ακτινολογικές εξετάσεις από τις οποίες να διαφαίνονται τα τραύματα που όπως ισχυρίζεται του προκάλεσε ο Εναγόμενος, εφόσον ακτινολογικές εξετάσεις δεν υπάρχουν. Περαιτέρω, ο δήθεν καυγάς, όπως ισχυρίζεται ο Ενάγοντας έλαβε χώρα στις 13/11/2019, πλην όμως επισκέφθηκε τον Δρ. Δημητριάδη στις 18/11/2019. Είναι η θέση του Εναγομένου ότι εάν προκαλούσε στον Ενάγοντα σωματική βλάβη όπως ισχυρίζεται δεν θα καθυστερούσε τόσο, ήτοι 5 μέρες να επισκεφθεί τον εν λόγω ιατρό.
Είναι περαιτέρω η θέση του Εναγομένου ότι ο Ενάγοντας είναι εκείνος που άσκησε βία κατά του ιδίου και της οικογένειας του στο παρελθόν, καθότι υπήρξαν κι' άλλες αντιδικίες με τον Ενάγοντα, στις οποίες ο Εναγόμενος αναφέρει ότι είχε δικαιωθεί. Είναι η θέση του ότι η παρούσα Αγωγή ασκείται εκδικητικά ενόψει των αντιδικιών που υπήρξαν στο παρελθόν με τον Ενάγοντα. Αυτή η συμπεριφορά του Ενάγοντα φαίνεται να είναι μέρος μιας εξακολουθητικής προσπάθειας του να προσάψει ψευδείς κατηγορίες στον Εναγόμενο και στην οικογένεια του, με σκοπό να αποσπάσει νομικά οφέλη, χωρίς να έχει νομική ή ηθική βάση. Η όλη κατάσταση αποτελεί αποτέλεσμα των διαρκών συγκρούσεων των διαδίκων και των ανώμαλων σχέσεων τους με υπαίτιο τον Ενάγοντα στην πολυκατοικία.
Ο Ενάγοντας τόσο στο παρελθόν όσο και μετά τις 13/11/2019 είχε προκαλέσει πολλά προβλήματα στον Εναγόμενο και στην οικογένεια του, όπως για παράδειγμα λίγες μέρες μετά τις 13/11/2019, ο Ενάγοντας τοποθέτησε το αυτοκίνητο του μπροστά από εκείνο του Εναγομένου, ώστε να τον εμποδίζει να χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο του για περίπου 1,5 μήνα (Τεκμήριο 3) . Αυτό και άλλες ενέργειες του Ενάγοντα ενίσχυσαν την ένταση και τη διατάραξη της σχέσης τους. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα μόνο παράδειγμα από τις συνεχείς προστριβές που έχει ο Εναγόμενος με τον Ενάγοντα, λόγω της συμπεριφοράς του.
Τέλος, ο Εναγόμενος αναφέρει ότι την κάρτα την κατέχει νόμιμα, καθώς ο ανελκυστήρας ανήκει σε όλους τους ένοικους, κατόχους και ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας και ουδέποτε επιτέθηκε στον Ενάγοντα ούτε του προκάλεσε τραυματισμούς.
ΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Από το περιεχόμενο των δικογράφων και το σύνολο της ενώπιον μου μαρτυρίας, προκύπτουν τα κάτωθι ως μη αμφισβητούμενα γεγονότα:
- Ο Ενάγοντας ήταν και είναι ένοικος του διαμερίσματος 102 και ο Εναγόμενος ήταν και είναι ιδιοκτήτης του διαμερίσματος 101 της πολυκατοικίας.
- Στον ανελκυστήρα εγκαταστάθηκε σύστημα ελέγχου πρόσβασης το οποίο ενεργοποιείται με την κάρτα με κωδικό 00073016816302 036, 12974.
- Όλοι οι κάτοικοι της πολυκατοικίας έχουν κάρτα χρήσης εκτός από τον Εναγόμενο και την οικογένεια του.
- Ο Ενάγοντας προέβηκε σε καταγγελία στην Αστυνομία για επίθεση και τραυματισμό του από τον Εναγόμενο.
- Ο Ενάγοντας αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και ο Εναγόμενος τον συνόδευσε στο παρελθόν στην Αγγλία για να υποβληθεί σε εγχείρηση.
Εκείνο που αμφισβητείται στην προκειμένη περίπτωση είναι:
- Κατά πόσον η εγκατάσταση του συστήματος ελέγχου πρόσβασης του ανελκυστήρα έγινε με τη σύμφωνη γνώμη όλων των ενοίκων και ιδιοκτήτων της πολυκατοικίας ή αν έγινε μονομερώς από τον Ενάγοντα.
- Κατά πόσον δικαίωμα χρήσης της κάρτας με κωδικό 00073016816302 036, 12974 έχει μόνον ο Ενάγοντας ή έχει δικαίωμα χρήσης της και ο Εναγόμενος.
- Κατά πόσον ο Εναγόμενος επιτέθηκε στον Ενάγοντα και τον τραυμάτισε με τον τρόπο που αναφέρει στην μαρτυρία του και εάν υπήρξαν όντως τραυματισμοί.
- Κατά πόσον ο Εναγόμενος απέσπασε με βία την κάρτα από τον Ενάγοντα ή αν του δόθηκε οικειοθελώς.
ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ
Αμφότερες οι πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις και θα αναφερθώ σε αυτές κατωτέρω στον βαθμό και την έκταση που χρειάζεται.
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Εν όψει του ότι η Αγωγή εκδικάστηκε με την μέθοδο της ταχείας εκδίκασης, στη βάση μόνο γραπτής μαρτυρίας, η αξιολόγηση γίνεται χωρίς αναφορά σε εξωτερικές εντυπώσεις ή στην συμπεριφορά και στις αντιδράσεις του μάρτυρα στο εδώλιο, πλην όμως δεν μεταβάλλονται οι Νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση και αποδοχή της μαρτυρίας, ούτε συνεπάγεται και χαλάρωση των σχετικών κανόνων, οι οποίοι εφαρμόζονται κατ’ αναλογία.
Σε σχέση με την εκδίκαση των αγωγών ταχείας εκδίκασης, ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η σχετικά πρόσφατη Απόφαση του Εφετείου Συμβούλιο Αποχευτεύσεων Λάρνακας ν. Α.Σ. Εργοληπτική Εταιρεία ΛΤΔ, Πολ.Έφ.104/2019, ημερ.19/07/2024 στην οποία αναφέρονται τα εξής:
«Δυο λόγια πρώτα για το βάρος απόδειξης. Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή ότι σε πολιτικές υποθέσεις, το βάρος απόδειξης ή το γενικό βάρος όπως κάποτε περιγράφεται (burden/onus of proof) το έχει κατά κανόνα ο ενάγοντας και το επίπεδο απόδειξης (standard of proof) το οποίο θα πρέπει να αποσείσει είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities), δηλαδή να αποδείξει ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (more probable than not). Σχετική είναι η υπόθεση Χρυσάνθου κ.α. v. Φραντζή (2010) 1Β Α.Α.Δ. 1295, όπου λέχθηκαν τα ακολούθα:
«Όπως διευκρινίστηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.α. v. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ (2001) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1858‑
«το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδειχτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). »
Το βάρος απόδειξης, όπως ορθά παρατηρεί το πρωτόδικο Δικαστήριο, δεν υποβαθμίζεται ούτε αντιμετωπίζεται εκπτωτικά σε υποθέσεις «ταχείας εκδίκασης» που διέποντο από τις πρόνοιες της Διαταγής 30. Ο ενάγοντας έχει το ίδιο βάρος απόδειξης και θα πρέπει να το αποσείσει στο ίδιο επίπεδο, αν θέλει να δικαιούται σε απόφαση. Συνεπώς, σε μια υπόθεση όπως την παρούσα, οι ενάγοντες/εφεσείοντες όφειλαν να προσκομίσουν αξιόπιστη, σαφή, πειστική, αλλά και την καλύτερη, υπό τις περιστάσεις, μαρτυρία που να αποδείκνυε (α) ότι είχαν τη διά Νόμου εξουσία επιβολής αποχετευτικών τελών και επιβαρύνσεων στην επίδικη περιοχή, (β) ότι η εναγόμενη/εφεσίβλητη ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο πρόσωπο (νομικό επί του προκειμένου) υποκείμενο στην επιβολή τέτοιων τελών - αυτό προϋπόθετε την απόδειξη κυριότητας και/ή κατοχής του ακινήτου και (γ) ότι πράγματι επιβλήθηκαν τα τέλη και επιβαρύνσεις για την αυτή περίοδο στο ύψος που διεκδικούντο - αυτό προϋπόθετε την απόδειξη της δημοσίευσης ή της κοινοποίησης της αρχικής επιβολής των τελών/επιβαρύνσεων προς το υποκείμενο πρόσωπο και/ή τουλάχιστον της επαναβεβαίωσης της επιβολής και της προειδοποίησης ότι υπήρξε καθυστέρηση πληρωμής και (δ) ότι το επιβαλλόμενο ποσό παραμένει απλήρωτο.
Ο συνοπτικός τρόπος εκδίκασης, ήτοι δια της προσαγωγής ενόρκων δηλώσεων, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις δεδηλωμένης δικογραφημένης αντίθεσης, θα πρέπει να θέτει σε εγρήγορση τον ενάγοντα κατά τη διεργασία απόδειξης της υπόθεσης του. Θα πρέπει να προσκομίσει ένορκες δηλώσεις από τα αρμόδια πρόσωπα με συνημμένα όλα τα σχετικά τεκμήρια, και αναλόγως αμφισβήτησης, να είναι έτοιμος να ζητήσει την κατ' εξαίρεση ενεργοποίηση του μηχανισμού αντεξέτασης ή ακόμα και προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας δυνάμει της Διαταγής 30, Θεσμός 7.»
Επιπλέον στην Σοφοκλέους Κυριάκος v Γιώτας Κυριάκου (2010) 1ΑΑΔ665 τονίστηκε ότι:
«Το βάρος απόδειξης σε μια πολιτική δίκη το φέρει κατά κανόνα ο ενάγων ο οποίος και θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του.»
Με γνώμονα τα ανωτέρω, προχωρώ να αξιολογήσω την μαρτυρία των μερών επί των ουσιωδών αμφισβητούμενων γεγονότων.
Η μαρτυρία του Ενάγοντος επί των ουσιωδών επίδικων γεγονότων παρατίθεται με επαρκή λεπτομέρεια και εκτενή αναφορά στα όσα προηγήθηκαν του επίδικου συμβάντος, αλλά και των όσων έγιναν την 13/11/19. Η μαρτυρία του Ενάγοντα, παρουσιάζει συνοχή και επάρκεια και συνάδει με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων. Από τα Τεκμήρια και τη μαρτυρία του Ενάγοντα φαίνεται ότι αυτός προέβη σε καταγγελία στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λευκωσίας την 13/11/19 και παραπέμφθηκε σε ιατρό για εξέταση, όπου την 18/11/19 ο Δρ.Δημητριάδης μετά από κλινικό και ακτινολογικό έλεγχο, κατέληξε σε ευρήματα εμμονής συμπτωμάτων λόγω άλγους αυχένα, οσφύος και κεφαλαλγίας- ζάλης και συνέστησε να ακολουθηθεί συντηρητική θεραπεία και συστήθηκε επανεξέταση (Τεκμήριο 5 ΜΕ). Περαιτέρω το Τεκμήριο 4 δεικνύει το σύνολο των φυσιοθεραπειών στις οποίες υπεβλήθη ο Ενάγοντας ενισχύοντας την εκδοχή του. Επιπλέον σύμφωνα με το Τεκμήριο 3, εναντίον του Εναγομένου έχει σχηματιστεί ποινικός φάκελος ο οποίος διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία για ποινική δίωξη εναντίον του. Τα όσα ανέφερε ο Ενάγοντας ήταν πειστικά στο βαθμό που απαιτείται εν προκειμένω ούτως ώστε η μαρτυρία του να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο στην ολότητα της.
Αντιθέτως, στα ουσιώδη ζητήματα, η μαρτυρία του Εναγομένου δεν παρατέθηκε με την απαιτούμενη λεπτομέρεια, επάρκεια και σαφήνεια, προκειμένου να έχει την ποιότητα εκείνη που θα της προσέδιδε πειστικότητα. Η εντύπωση που αποκόμισα από την μαρτυρία του Εναγομένου είναι η εκ των υστέρων προσπάθεια αποφυγής των συνεπειών των πράξεων του. Συγκεκριμένα σχολιάζοντας την Ιατρική Βεβαίωση ημερομηνίας 18/11/2019- Τεκμήριο 5 ΜΕ, αναφέρει ότι ο Ενάγοντας δεν παρουσίασε ακτινολογικές εξετάσεις από τις οποίες να διαφαίνονται τα τραύματα που όπως ισχυρίζεται του προκάλεσε ο Εναγόμενος, εφόσον ακτινολογικές εξετάσεις δεν υπάρχουν, πλην όμως στην ίδια την βεβαίωση ο Δρ.Δημητριάδης αναφέρει ότι έγινε ακτινολογικός έλεγχος του Ενάγοντα ανατρέποντας τη θέση του Εναγομένου. Περαιτέρω η θέση του Εναγομένου, ότι ο Ενάγοντας είναι εκείνος που άσκησε βία κατά του ιδίου και της οικογένειας του στο παρελθόν καθότι υπήρξαν κι άλλες αντιδικίες με τον Ενάγοντα στις οποίες ο Εναγόμενος αναφέρει ότι είχε δικαιωθεί, παραμένει μετέωρη, γενική και αόριστη, εφόσον δεν αναφέρθηκε σε οποιοδήποτε συγκεκριμένο περιστατικό επίθεσης ή να προσκομίσει οποιοδήποτε Τεκμήριο προς απόδειξη της θέσης του. Στο μόνο περιστατικό το οποίο αναφέρεται είναι η στάθμευση του οχήματος του Ενάγοντα για 1,5 μήνα μπροστά από το δικό του χωρίς να αναφέρει όμως εάν προέβη σε σχετική καταγγελία ο ίδιος στην Αστυνομία για το συμβάν αυτό ή για οποιοδήποτε άλλο συμβάν επίθεσης του Ενάγοντα προς τον ίδιο και την οικογένεια του. Επιπλέον θα πρέπει να αναφέρω ότι η εν λόγω μαρτυρία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και επειδή οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν είναι δικογραφημένοι (βλ. Zαμπάς Kώστας ν. A & G Tsiarkezos Constructions Limited κ.ά. (1998) 1ΑΑΔ820).
Ούτε και ο ισχυρισμός του Εναγομένου ότι παρακάλεσε τον Ενάγοντα, χωρίς να ασκήσει βία, να του παραχωρήσει την κάρτα προκειμένου να εξετάσει πως λειτουργεί και εκείνος του την παρέδωσε οικειοθελώς, μπορεί να είναι πειστικός, ειδικότερα από τη στιγμή που ο ίδιος ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ο Ενάγοντας τοποθέτησε το σύστημα ελέγχου πρόσβασης στον ανελκυστήρα, χωρίς να λάβει την προηγούμενη συγκατάθεση των υπόλοιπων ενοίκων, κατόχων και ιδιοκτητών των μονάδων της πολυκατοικίας, καθότι ο Ενάγοντας αποφάσισε να χρησιμοποιεί μόνο ο ίδιος τον ανελκυστήρα, ενώ παραχώρησε κάρτα σε όλους τους κατοίκους της πολυκατοικίας εκτός από τον Εναγόμενο και την οικογένεια του. Εδώ επισημαίνονται ουσιώδεις αντιφάσεις στη μαρτυρία του Εναγομένου. Ουσιαστικά ο Εναγόμενος υποστηρίζει ότι ο Ενάγοντας τοποθέτησε το σύστημα για να χρησιμοποιεί μόνο ο ίδιος τον ανελκυστήρα, αλλά έδωσε κάρτα σε όλους εκτός από τον Εναγόμενο και την οικογένεια του και ακολούθως στις 13/11/19 παρέδωσε την δική του κάρτα στον Εναγόμενο, μετά από ευγενική παράκληση του Εναγομένου, την οποία κάρτα ουδέποτε ο Εναγόμενος παρέδωσε στον Ενάγοντα.
Με βάση τα ανωτέρω η μαρτυρία του Εναγομένου επί αμφισβητούμενων γεγονότων απορρίπτεται στην ολότητα της.
ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει τη μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα και σε συνδυασμό με όσα γεγονότα είναι μη αμφισβητούμενα, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα:
- Ο Ενάγοντας ήταν και είναι ένοικος του διαμερίσματος 102 και ο Εναγόμενος ήταν και είναι ιδιοκτήτης του διαμερίσματος 101 της πολυκατοικίας.
- Στον ανελκυστήρα εγκαταστάθηκε σύστημα ελέγχου πρόσβασης το οποίο ενεργοποιείται με ξεχωριστές κάρτες χρήσης.
- Ο Ενάγοντας είχε στην κατοχή του την κάρτα με κωδικό 00073016816302 036, 12974, της οποίας είχε το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης.
- Το σύστημα εγκαταστάθηκε κατόπιν της συγκατάθεσης όλων των ενοίκων της πολυκατοικίας πλην του Εναγομένου.
- Όλοι οι κάτοικοι της πολυκατοικίας έχουν δική τους κάρτα χρήσης εκτός από τον Εναγόμενο και την οικογένεια του.
- Στις 13/11/2019, ο Ενάγοντας συνάντησε τον Εναγόμενο έξω ακριβώς από τον ανελκυστήρα της πολυκατοικίας και τον ρώτησε γιατί τοποθέτησε στην πόρτα του ανελκυστήρα μία γλάστρα, ακινητοποιώντας έτσι τον ανελκυστήρα στον τρίτο όροφο και ο Εναγόμενος τον ρώτησε ποιος έβαλε το «reader» (τη συσκευή αναγνώρισης των καρτών) για να δουλεύει ο ανελκυστήρας. Ο Ενάγοντας του απάντησε πως το τοποθέτησαν οι τεχνικοί του ανελκυστήρα.
- Ο Εναγόμενος επιτέθηκε στον Ενάγοντα, σπρώχνοντας τον βίαια στο στήθος με αποτέλεσμα να χτυπήσει στους ώμους και στο κεφάλι του στον παρακείμενο τοίχο.
- Περαιτέρω, ο Εναγόμενος ακινητοποίησε του Ενάγοντα πάνω στον τοίχο τοποθετώντας το αριστερό του χέρι πάνω από τον ώμο του, τον ρώτησε με έντονο ύφος πώς δουλεύει το reader και ο Ενάγοντας του απάντησε με κάρτα, την οποία ζήτησε να δει.
- Όταν ο Ενάγοντας του έδειξε την κάρτα, ο Εναγόμενος του την άρπαξε αμέσως με βία από το χέρι, ο Ενάγοντας προσπάθησε να πάρει πίσω την κάρτα του, αλλά ο Εναγόμενος τον έσπρωξε με βία στο αλουμινένιο κάγκελο με αποτέλεσμα ο Ενάγοντας να κτυπήσει τη σπονδυλική του στήλη στη γωνιά του παρακείμενου αλουμινένιου κάγκελου.
- Ο Ενάγοντας προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία και έχει σχηματιστεί ποινικός φάκελος ο οποίος διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία για ποινική δίωξη του Εναγομένου.
- Ο Ενάγοντας υπέστη κάκωση/θλάση στον αυχένα, κάκωση κεφαλής, κάκωση οσφύος, είχε και έχει συμπτώματα άλγους στον αυχένα, συμπτώματα άλγους οσφύος και κεφαλαλγία- ζάλη.
- Μετά από ιατρικές εξετάσεις υπεβλήθη σε επιπρόσθετες εξετάσεις και ακτινογραφίες αυχένα και οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης καθώς και σε αριθμό φυσιοθεραπειών.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Η Αγωγή του Ενάγοντα εδράζεται στο αστικό αδίκημα της επίθεσης. Το άρθρο 26 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, προβλέπει τα ακόλουθα:
«(1) Επίθεση συνίσταται στην εκ προθέσεως χρήση κάθε είδους βίας κατά του προσώπου άλλου, είτε με κτύπημα, επαφή, μετακίνηση είτε άλλως πως, είτε άμεσα είτε έμμεσα, χωρίς τη συναίνεσή του, ή με τη συναίνεσή του αν η συναίνεση για αυτό λήφθηκε με απάτη, ή κατόπιν απόπειρας ή απειλής με πράξη ή χειρονομία χρήσης τέτοιας βίας κατά του προσώπου άλλου αν το πρόσωπο που αποπειράται ή απειλεί τη χρήση βίας προκαλεί στον άλλο πεποίθηση η οποία εδραιώνεται σε εύλογη αιτία, ότι αυτός έχει κατά τον εν λόγω χρόνο την πρόθεση και την ικανότητα για πραγμάτωση του σκοπού του.
(2) Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού, η έκφραση "χρήση βίας" περιλαμβάνει και τη χρήση θερμότητας, φωτός, ηλεκτρικής ενέργειας, αερίου, οσμής ή οποιασδήποτε άλλης ουσίας ή πράγματος, αν χρησιμοποιούνται σε τέτοιο βαθμό ώστε να προκαλείται ζημιά.»
Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, Κεφ. 148, Αστικά Αδικήματα, Δίκαιο και Αποφάσεις, Τόμος 1, σελ. 93-94, το αδίκημα της επίθεσης περιλαμβάνει τα δύο συναφή αδικήματα του κοινοδικαίου της απειλής χρήσης βίας (assault) και της χρήσης βίας (battery). Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι:
- η χρήση βίας ή η απειλή χρήσης βίας
- η ύπαρξη πρόθεσης
- η έλλειψη συναίνεσης.
Περαιτέρω το αδίκημα της επίθεσης είναι αγώγιμο per se και, συνεπώς, δεν απαιτείται η πρόκληση ζημιάς από την επίθεση.
Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα μου κρίνω ότι ο Εναγόμενος επιτέθηκε παράνομα στον Ενάγοντα προκαλώντας του κάκωση/θλάση στον αυχένα, κάκωση κεφαλής, κάκωση οσφύος, είχε και έχει συμπτώματα άλγους στον αυχένα, συμπτώματα άλγους οσφύος και κεφαλαλγία- ζάλη.
Σκοπός της επιδίκασης αποζημιώσεων είναι να αποδοθεί Δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά, χωρίς να τίθεται υπέρμετρο βάρος στον αδικοπραγούντα. Οι γενικές αποζημιώσεις συναρτώνται άμεσα με τον φυσικό πόνο, την ταλαιπωρία, την απώλεια των ανέσεων και απολαύσεων της ζωής. Το ύψος των αποζημιώσεων πρέπει σύμφωνα με τη Νομολογία μας να είναι αλληλένδετο με τα ιδιαίτερα περιστατικά του κάθε τραυματισθέντα και στον τομέα των αποζημιώσεων, ο ανθρώπινος πόνος και η δυσχέρεια αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη ευαισθησία, ενώ οι αποζημιώσεις είναι το μέσο για την αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου και την αντιμετώπιση των λειτουργικών δυσχερειών που επιφέρει ο τραυματισμός (βλ. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ ν. ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, Πολ.Έφ.15/2011, ημερ.11/09/2017, ECLI:CY:AD:2017:A288).
Περαιτέρω στην Jamal Ismail ν. Μιχαήλ Αντωνίου κ.α. (2014) 1ΑΑΔ347 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση. Αυτή τούτη η ατέλεια του χρήματος ως μέσου για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων (Βλ. Μαυροπετρή ν. Λουκά (1995) 1 Α.Α.Δ. 66, 74).
Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει επιδείξει μια σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων. Έχει τονίσει την ανάγκη για μια πιο δίκαιη και φιλελεύθερη αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου και των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας (Βλ. Ioannou and Paraskevaides (Overseas) (πιο πάνω), Παναγή ν. Θεοδώρου (1992) 1 Α.Α.Δ. 1303, Ηρακλέους ν. Πίτρου (1994) 1 Α.Α.Δ. 239, Παναγιώτου ν. Φραγκέσκου κ.ά. (1999) 1 Α.Α.Δ. 687, Μαΐττα v. Γεωργίου κ.ά. (1998) 1(Α) Α.Α.Δ. 1 και Βρυωνίδης ν. Σωφρονίου (1997) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1181). Προηγούμενες αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο υπό την έννοια της αρχής του stare decisis αλλά παρέχουν καθοδήγηση (βλ. Παναγή, πιο πάνω). Πρέπει, επίσης, να λαμβάνεται υπόψη η συνεχής μείωση της αξίας του χρήματος.»
Επιπλέον η Νομολογία αναφέρει ότι προηγούμενες Αποφάσεις που αφορούν το ποσό των αποζημιώσεων μόνο ενδεικτική σημασία μπορεί να έχουν, γιατί κάθε ειδική περίπτωση διαφέρει ανάλογα με το είδος και την έκταση του τραυματισμού, καθώς και τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε υπόθεσης. (βλ.Ερωτοκρίτου κ.α. v. Καραολή (1998) 1ΑΑΔ445).
Στην υπόθεση Παπαβασιλείου κ.ά. ν. Λουκά Μιχαηλίδη (1999) 1ΑΑΔ252, η οποία αφορούσε τραυματισμούς που ήταν σοβαρότεροι από αυτούς της παρούσης, επιδικάστηκε ποσό ΛΚ3.000 ως γενικές αποζημιώσεις, σε άντρα ηλικίας 31 ετών, ο οποίος δέχθηκε επίθεση, με αποτέλεσμα να υποστεί εκδορές στην αριστερή παρειά, το κάτω χείλος και τον αριστερό βραχίονα καθώς και ενδοκρανιακό αιμάτωμα, εγκεφαλική διάσειση, απώλεια συνείδησης, κεφαλαλγία, αγχώδης υπερένταση και ίλιγγο.
Στην ΑΝΤΩΝΙΟΥ v. ΕΥΘΥΜΙΟΥ, ΠΟΛ.ΕΦ.72/2013, ημερ.05/06/2019, ECLI:CY:AD:2019:A218 το ΑΔ σε υπόθεση επίθεσης η οποία συνίστατο σε δυνατό σπρώξιμο με αποτέλεσμα ο Ενάγοντας να υποστεί εκδορές, επικυρώθηκε το ποσό των €1.000 που είχε επιδικαστεί πρωτόδικα ως γενικές αποζημιώσεις και θεωρήθηκε ότι αυτό συνιστούσε δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για τις εκδορές γενικά που υπέστη ο Ενάγοντας από την επίθεση και την βλάβη στα αισθήματα και αξιοπρέπεια του.
Στην υπόθεση Δημητρίου ν. Ιωάννου κ.α. (2003) 1ΑΑΔ274 το Πρωτόδικο Δικαστήριο επιδίκασε το ποσό των ΛΚ800 για διάστρεμμα του αυχένα και της οσφυϊκής μοίρας, πόνο, ζάλη, κεφαλαλγία και περιορισμό των κινήσεων, για ένα διάστημα 10 εβδομάδων. Δεν κρίθηκε ανεπαρκές και επικυρώθηκε κατ’ Έφεση.
Στην υπόθεση Αρετούλα Μερακλή κ.α. v. Α. Ταλιώτη (1997) 1ΑΑΔ1148 ο εφεσίβλητος είχε υποστεί θλάση του αυχένα και μωλώπισμα δεξιού ώμου. Πρωτόδικα επιδικάστηκαν ΛΚ3.500 ως γενικές αποζημιώσεις οι οποίες μειώθηκαν σε ΛΚ1.500 κατ' έφεση.
Στην Απόφαση Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης v. Μιλίτσας Παπαμιλτιάδους κ.α. (2007) 1ΑΑΔ733 επικυρώθηκαν γενικές αποζημιώσεις ύψους ΛΚ1.000 σε γυναίκα, η οποία συνεπεία ατυχήματος είχε υποστεί πόνο στον αυχένα, κεφαλαλγία και ζάλη, για τα οποία έπαιρνε για αρκετό καιρό φάρμακα.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο Ενάγοντας προσκόμισε σχετικά Τεκμήρια όπου αναφέρονται οι τραυματισμοί του και ως προκύπτει από αυτά, υπέστη τραυματισμούς παρόμοιους με αυτούς της Δημητρίου, Μερακλή και Κωνσταντινίδη ανωτέρω, κάπως σοβαρότερους από εκείνους της ΑΝΤΩΝΙΟΥ, αλλά ελαφρύτερους από εκείνους της Παπαβασιλείου. Περαιτέρω από τη μαρτυρία δεν φαίνεται να χρειάστηκε να νοσηλευτεί, χρειάστηκε όμως να κάνει φυσιοθεραπείες.
Με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, κρίνω το ποσό των €1.500, για γενικές και επαυξημένες αποζημιώσεις, ως εύλογο και δίκαιο για τις σωματικές βλάβες που υπέστη ο Ενάγοντας ένεκα της επίθεσης που δέχτηκε από τον Εναγόμενο, καθώς και τον πόνο την ταλαιπωρία και την ταπείνωση που ένιωσε μετά το περιστατικό, το οποίο συνιστούσε απαράδεκτη επέμβαση στην αυτονομία και σωματική ακεραιότητα του Ενάγοντος, υπό τα περιστατικά που αναφέρθηκαν από τον Ενάγοντα.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ
Όσον αφορά την αξίωση για επιδίκαση, επιπλέον, παραδειγματικών αποζημιώσεων στην Αντώνης Νικολάου ν. Επίσημου Παραλήπτη (2009) 1ΑΑΔ1339 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Οι παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις, αποσκοπούν στο να τιμωρήσουν τον εναγόμενο και να τον αποτρέψουν από παρόμοια συμπεριφορά στο μέλλον. Δεν αποσκοπούν στην αποκατάσταση του θύματος, όπως είναι οι συνήθεις αποζημιώσεις. Όμως, όπου οι περιστάσεις διάπραξης αστικού αδικήματος είναι τέτοιες, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να επιδικάσει επαυξημένες (aggravated) αποζημιώσεις αν διαπιστώσει βλάβη στα αισθήματα αξιοπρέπειας του ενάγοντα[2]. Η διαφορά μεταξύ των δύο φαίνεται να είναι περισσότερο θεωρητική και όπως επισήμανε ο Λόρδος Devlin στη Rookes v. Barnard (1964) 1 All ER 367, οι επαυξημένες αποζημιώσεις μπορεί να καλύψουν όλες τις περιπτώσεις, εκτός από κάποιες σπάνιες περιστάσεις που ενδεχομένως να υπάρχουν ιδιάζοντα γεγονότα που να συνηγορούν υπέρ της κατ΄ εξαίρεση χορήγησης της θεραπείας των παραδειγματικών αποζημιώσεων (Βλ. Papakokkinou v. Kanther (1982) 1ΑΑΔ 65, στις σελ. 76-78).»
Περαιτέρω έχει τονιστεί Νομολογιακά ότι οι παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις αποσκοπούν στο να τιμωρήσουν τον Εναγόμενο και να τον αποτρέψουν από παρόμοια συμπεριφορά στο μέλλον (βλ. ΓΕ ν. Ανδριανής Πάλμα κ.α. (2015) 1ΑΑΔ2489), ενώ η δυνατότητα επιδίκασης τιμωρητικών αποζημιώσεων έχει αναγνωριστεί και στην περίπτωση παραβίασης συνταγματικών δικαιωμάτων και ελευθεριών του ανθρώπου (βλ. Γιάλλουρος ν. Νικολάου (2001) 1ΑΑΔ558 και Πάλμα ανωτέρω).
Στην Απόφαση Papakokkinou ν. Kanther (1982) 1CLR65, το Δικαστήριο, ανέφερε στα εξής:
«The award of exemplary damages is justified whenever the Court concludes that the wrongdoer committed the wrong in gross disregard to the rights of the victim thereof motivated by a desire to reap profit thereby. Also, oppressive and unconstitutional conduct need not of necessity emanate from servants of the Crown. An award is equally justified if officials of local government and members of the police are guilty of such unacceptable conduct.»
Περαιτέρω στην Κωνσταντίνου Λουκάς ή Λούκας Κ. Μήτα ν. Γ. & Κ. Σοφοκλέους Λίμιτεδ (2003) 1ΑΑΔ1952 αναφέρθηκε ότι οι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη προς επιδίκαση παραδειγματικών αποζημιώσεων είναι η σοβαρότητα της συμπεριφοράς του Εναγομένου και η οικονομική του κατάσταση.
Στην παρούσα περίπτωση, παρατηρώ ότι οι ισχυρισμοί αυτοί τέθηκαν από το Ενάγοντα με γενικό και αόριστο τρόπο χωρίς να τύχουν εξειδίκευσης και χωρίς να δοθούν οποιεσδήποτε σχετικές και στοιχειώδεις λεπτομέρειες. Συνεπώς, δεν έχει τεθεί το πραγματικό υπόβαθρο που θα μπορούσε να δικαιολογήσει και να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς αυτούς, προκειμένου να μπορεί το Δικαστήριο να τους αξιολογήσει και να κρίνει κατά πόσο μπορούν να αποτελέσουν βάση για επιδίκαση, επιπρόσθετα, παραδειγματικών αποζημιώσεων. Τέλος, δεν έχουν προσκομιστεί ούτε οποιαδήποτε στοιχεία σε σχέση με την οικονομική κατάσταση του Εναγομένου, ως ενδείκνυται όταν ζητούνται τέτοιας φύσης αποζημιώσεις, αφού η οικονομική κατάσταση του αδικοπραγήσαντος είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπ’ όψιν (βλ. Papakokkinou και Μήτα ανωτέρω).
ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ
Ενόψει των όσων ανέφερα ανωτέρω και ειδικότερα ότι ο Ενάγοντας είχε στην κατοχή του την κάρτα, της οποίας είχε το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης, ότι το σύστημα εγκαταστάθηκε κατόπιν της συγκατάθεσης όλων των ενοίκων της πολυκατοικίας πλην του Εναγόμενου και ότι όλοι οι κάτοικοι της πολυκατοικίας έχουν δική τους κάρτα χρήσης εκτός από τον Εναγόμενο και την οικογένεια του, καθώς και ότι ο Εναγόμενος απέσπασε με βία την κάρτα από τον Ενάγοντα, ο Εναγόμενος απέτυχε να αποδείξει την Ανταπαίτηση του.
ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Εν όψει όλων των πιο πάνω, η Αγωγή επιτυγχάνει και η Ανταπαίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζεται προς όφελος του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγομένου το ποσό των €1.500 ως γενικές και επαυξημένες αποζημιώσεις, πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώριση της Αγωγής μέχρι εξοφλήσεως.
Περαιτέρω εκδίδεται Διάταγμα το οποίο διατάσσει τον Εναγόμενο να επιστρέψει στον Ενάγοντα την κάρτα με αριθμό 00073016816302 036, 12974 εντός 4 ημερών από την επίδοση του παρόντος Διατάγματος.
Επιδικάζονται επιπλέον προς όφελος του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγομένου τα έξοδα της Αγωγής και Ανταπαίτησης, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, με νόμιμο τόκο από σήμερα.
(Υπ.)
Κ.Γεωργίου, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο