ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Αφρ. Χαραλαμπίδη.Ε.Δ.                                                                                     

Αρ. Αγωγής: 1216/2021

 

Μεταξύ:

 

Ν. Σ.

 

Ενάγοντα,

ν.

 

TRUST INTERNATIONAL INSURANCE COMPANY (CYPRUS) LIMITED

 

Εναγόμενης.

 

Ενδιάμεση Αίτηση ημερομηνίας 28/3/25

 

Ημερομηνία: 2 Δεκεμβρίου, 2025

 

Για την Εναγόμενη/Αιτήτρια: κα Ρ.Παύλου για ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ-ΝΕΟΦΥΤΟΥ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.

Για τον Ενάγοντα/Καθ’ου η Αίτηση: κα Θ.Παπαχαραλάμπους για C.Voniatis & Co LLC

 

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

 

I.    ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

1.   Ο Ενάγοντας/Καθ’ου η Αίτηση στην παρούσα (στο εξής θα αναφέρεται ως ο «Καθ’ου η Αίτηση»), καταχώρησε την Πολιτική Έφεση υπ’αριθμό Ε8/2025 (στο εξής η «Έφεση») κατά της εναντίον του ενδιάμεσης απόφασης ημερ.7/1/25. Με την υπό κρίση αίτηση η Εναγόμενη/Αιτήτρια (στο εξής θα αναφέρεται ως η «Αιτήτρια») εξαιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παρατείνεται η προθεσμία καταχώρισης της εκ μέρους της ειδοποίησης Εφεσίβλητου.

 

II.   ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗ & ΕΝΣΤΑΣΗ

ΑΙΤΗΣΗ

2.   Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2023 (στο εξής οι "Κ.Π.Δ.") και ειδικότερα στο Μέρος 1, καν.1.1-1.4, Μέρος 3, Μέρος 41, καν.41.3 και 41.6 και στον καν.60.1(1). Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση μιας εκ των δικηγόρων της Αιτήτριας (στο εξής η "ΕΔ-ΑΠ") και τα όσα αναφέρει, σύμφωνα με την ίδια, προοκύπτουν από προσωπική της γνώση, καθώς επίσης και από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης.

 

3.   Συνοπτικά, στην ΕΔ-ΑΠ αναφέρονται οι λόγοι που δεν καταχωρήθηκε έγκαιρα η ειδοποίηση εφεσίβλητου από την πλευρά της Αιτήτριας. Ειδικότερα, η ομνύουσα αναφέρει ότι στις 21/1/25, καταχωρίστηκε ειδοποίηση εφεσείοντα εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης ημερ.7/1/25 η οποία εκδόθηκε στο πλαίσιο της παρούσας  διαδικασίας.

 

4.   Σύμφωνα με την ομνύουσα, η ειδοποίηση εφεσείοντα, η οποία δεν έφερε αριθμό, επιδόθηκε στον Αιτήτρια στις 3/2/2025 και στάλθηκε άμεσα στους δικηγόρους της και δόθηκαν οδηγίες να ετοιμαστεί ο σχετικός φάκελος. Όμως η γραμματέας που είχε την ευθύνη για την ενημέρωση και τοποθέτηση της ειδοποίησης στον φάκελο της υπόθεσης παραιτήθηκε και έφυγε από το γραφείο τους. Ο φάκελος εντοπίστηκε αργότερα από την ενόρκως δηλούσα, αλλά επειδή δεν έφερε αριθμό, επικοινώνησε με το Εφετείο προκειμένου να λάβει τα απαραίτητα στοιχεία για να ετοιμαστεί και καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης για την Αιτήτρια και προκλήθηκε καθυστέρηση. Μόλις, εντοπίστηκε η υπόθεση από το Εφετείο και επιβεβαιώθηκε ο αριθμός της, η προθεσμία για την καταχώρηση της ειδοποίησης είχε παρέλθει.

 

5.   Περαιτέρω, η ομνύουσα αναφέρει ότι αμέσως μόλις έγινε αντιληπτό το λάθος, προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης και ότι πιστεύει ότι η τελευταία καμία ζημιά θα προκαλέσει, ούτε θα επηρεάσει τα δικαιώματα του Καθ’ου η Αίτηση. Κατά την ομνύουσα, η αίτηση υποβλήθηκε νωρίς, προτού η έφεση οριστεί για προδικασία ή παρθεί οιονδήποτε διάβημα από πλευράς του Καθ’ου η Αίτηση, και η έγκριση της είναι απαραίτητη ώστε να δύναται να εμφανιστεί, να συμμετάσχει στην Έφεση και να προβάλει την υπεράσπιση της.

ΕΝΣΤΑΣΗ

6.   Ο Καθ'ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως, η οποία συνοδεύεται από πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του (στο εξής η "ΕΔ-ΝΣ"). Μέσω της ειδοποίησης ένστασης του προωθεί διάφορους λόγους για την απόρριψη της αίτησης, οι οποίοι συνοψίζονται ως εξής: α) η αίτηση είναι κακόπιστη, παράτυπη, νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, καταχρηστική και/ή απαράδεκτη, προκαλεί κατασπατάληση δικαστικού χρόνου, καθυστέρηση, πρόκληση περαιτέρω εξόδων και ταλαιπωρία στον Καθ’ου η Αίτηση και η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, β) δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και οι λόγοι που προβάλλονται δεν επαρκούν και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, γ) η αίτηση υποβάλλεται με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, και δ) δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έγκριση της σύμφωνα με την σχετική νομολογία.

 

7.   Στα πλαίσια της ΕΔ-ΝΣ, ο ομνύοντας αναφέρει ότι μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Εφεσείοντα στην Αιτήτρια, και συγκεκριμένα στις 26/2/25, του κοινοποιήθηκε δια ηλεκτρονικού μηνύματος από Βοηθό Γραμματειακό Λειτουργό της Δικαστικής Υπηρεσίας, η ειδοποίηση καταχώρησης της Έφεσης στο Μητρώο του Εφετείου, η οποία έφερε τον αριθμό της Έφεσης. Επισυνάπτει αντίγραφο αυτής ως τεκμήριο (Τεκμήριο 2) και υποστηρίζει ότι, από το περιεχόμενο της, φαίνεται ξεκάθαρα ότι αντίγραφο της εν λόγω ειδοποίησης κοινοποιήθηκε ταυτόχρονα και στην Αιτήτρια, αλλά αυτή παρέλειψε να καταχωρήσει την ειδοποίηση εφεσίβλητου εντός της σχετικής προθεσμίας, η οποία έληγε στις 4/3/25.

 

8.   Ο ομνύοντας παραδέχεται την επίδοση της έφεσης στην Αιτήτρια στις 3/2/25 και ότι αυτή απεστάληκε άμεσα στους δικηγόρους της. Σχολιάζει, μεταξύ άλλων, την πρακτική που υιοθετούσε το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε την Αιτήτρια κατά τον ουσιώδη χρόνο και, συγκεκριμένα, την ανάθεση σε γραμματέα αντί δικηγόρου του χειρισμού της έφεσης. Επικαλείται την παράλειψη αναφοράς στην ΕΔ-ΑΠ στον χρόνο που εντοπίστηκε ο φάκελος από την ομνύουσα στην τελευταία και την, κατά τον ίδιο, αντίφαση στο ότι, ενώ ενημερώθηκαν εν τέλει για τον αριθμό έφεσης, καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση ένα μήνα περίπου μετά την λήξη της σχετικής προθεσμίας. Περαιτέρω, προβάλλει επιχείρημα, κατόπιν ενημέρωσης των δικηγόρων του, πως η καταχώρηση ειδοποίησης εφεσίβλητου ήταν εφικτή και χωρίς να λάβει η έφεση αριθμό.

 

9.   Αποτελεί θέση του ομνύοντα ότι η μη συμμόρφωση της Αιτήτριας με την σχετική προθεσμία δεν ήταν αποτέλεσμα καλόπιστου λάθους ή καλόπιστης παράλειψης, εφόσον ενημερώθηκαν για την καταχώρηση της ειδοποίησης καταχώρησης της Έφεσης, η οποία έφερε τον αριθμό αναφοράς της, και ενήργησαν κακόπιστα στα πλαίσια της αίτησης τους, εφόσον δεν αποκάλυψαν το εν λόγω γεγονός και προέβαλαν ψευδείς ισχυρισμούς, για να καλύψουν την αμέλεια και αδιαφορία της Αιτήτριας, και με σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο.

 

III. ΑΚΡΟΑΣΗ

 

10.          Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στην βάση των εμπεριστατωμένων γραπτών και συμπληρωματικών προφορικών αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των μερών στα πλαίσια των οποίων ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους.  Καμία πλευρά δεν ζήτησε αντεξέταση των ενόρκων δηλούντων ή την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.

 

11.          Έχω μελετήσει την αίτηση, την ένσταση, τις εκατέρωθεν υποστηρικτικές ένορκες δηλώσεις και έχω λάβει υπόψη μου τις αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων, το περιεχόμενο των οποίων έχω διεξέλθει με προσοχή. 

 

IV. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ

 

12.          Σύμφωνα με το Μέρος 41, Κανονισμός 3(3) των Κ.Π.Δ., η Ειδοποίηση Εφεσίβλητου, η οποία λογίζεται και ως αντέφεση όπου υπάρχει,[1] καταχωρείται εντός 28 ημερών από την επίδοση στον εφεσίβλητο της Ειδοποίησης Εφεσείοντα, δηλαδή του Έντυπου αρ.ΕΕ63 ή Έντυπο αρ.ΕΕ64 όσο αφορά μικρές απαιτήσεις.[2]

 

13.          Σε ό,τι αφορά τη διαφοροποίηση προθεσμίας για καταχώριση ειδοποίησης έφεσης και/ή εφεσίβλητου, σχετικό είναι το Μέρος 41, Κανονισμός 6 των Κ.Π.Δ. αναφέρει σχετικά τα εξής:

 

«41.6. Διαφοροποίηση προθεσμίας

 

[Δ.Κ. 26.07.2024] (1) Αίτηση για διαφοροποίηση προθεσμίας για καταχώριση ειδοποίησης έφεσης, υποβάλλεται στο κατώτερο δικαστήριο ή στο Εφετείο. Η αίτηση υποβάλλεται πρώτα στο κατώτερο δικαστήριο και σε περίπτωση απόρριψης, στο Εφετείο.

(2) Οι διάδικοι δεν δύνανται να συμφωνήσουν να παρατείνουν οποιαδήποτε ημερομηνία ή χρόνο ο οποίος ορίζεται από:

(α) τους παρόντες κανονισμούς ή

(β) διάταγμα του Εφετείου ή του κατώτερου δικαστηρίου.

[Ο κανονισμός 3.1(2)(α) προνοεί ότι το δικαστήριο δύναται να παρατείνει ή βραχύνει τον χρόνο συμμόρφωσης με οποιονδήποτε κανονισμό ή δικαστικό διάταγμα (ακόμα και αν υποβληθεί αίτηση παράτασης μετά τη λήξη του χρόνου συμμόρφωσης)].

[Ο κανονισμός 3.1(2)(β) προνοεί ότι το δικαστήριο δύναται να αναβάλει ή να επισπεύσει μια ακρόαση].»

 

14.          Η γενική εξουσία του Δικαστηρίου να παρατείνει προθεσμία συμμόρφωσης με οποιοδήποτε κανονισμό, εντοπίζεται στο Μέρος 3, Κανονισμό 1(2)(α), όπου αναφέρονται τα εξής:

 

«3.1. Οι γενικές εξουσίες του δικαστηρίου

 

(1) Ο κατάλογος εξουσιών στον παρόντα κανονισμό είναι πρόσθετος οποιωνδήποτε εξουσιών παρέχονται στο δικαστήριο από οποιονδήποτε άλλο κανονισμό ή οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία ή οποιεσδήποτε εξουσίες δυνατόν αυτό να διαθέτει διαφορετικά.

 

(2) Εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στους παρόντες κανονισμούς, το δικαστήριο δύναται:

(α) να παρατείνει ή σμικρύνει προθεσμία συμμόρφωσης με οποιονδήποτε κανονισμό ή δικαστικό διάταγμα (ακόμη και αν αίτηση για παράταση υποβάλλεται μετά τη λήξη της προθεσμίας συμμόρφωσης)»

 

15.          Η δυνατότητα παράτασης του χρόνου καταχώρισης ειδοποίησης εφεσίβλητου έτυχε εξέτασης στην, σχετικά πρόσφατη, απόφαση του Εφετείου ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΚΑΝΤΟΥΝΑΣ v. ΧΡΙΣΤΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 54/2024, 18/10/2024. Σύμφωνα με το Εφετείο, αφετηρία αποτελεί ο «πρωταρχικός σκοπός»[3] των Κ.Π.Δ. και παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της πιο πάνω απόφασης:

«Εξετάζοντας την Αίτηση, αφετηρία δεν μπορεί παρά να αποτελέσει ο «πρωταρχικός σκοπός». Τον υπενθυμίζουμε για σκοπούς αναφοράς,

«1.2 Πρωταρχικός σκοπός

(1) Οι παρόντες κανονισμοί αποτελούν διαδικαστικό κώδικα, πρωταρχικός σκοπός του οποίου είναι η παροχή στο δικαστήριο δυνατότητας χειρισμού υποθέσεων κατά τρόπο δίκαιο και με αναλογικό κόστος.

(2) Ο χειρισμός υπόθεσης δίκαια και με αναλογικό κόστος περιλαμβάνει, στον βαθμό που είναι πρακτικά εφικτό:

(α) τη διασφάλιση ότι οι διάδικοι τίθενται επί ίσοις όροις∙

(β)  την εξοικονόμηση δαπανών∙

(γ) τον χειρισμό μιας υπόθεσης με τρόπους αναλογικούς προς:

(i)  το υπό αναφορά χρηματικό ποσό∙

(ii) τη σοβαρότητα της υπόθεσης∙

(iii) την πολυπλοκότητα των θεμάτων∙ και

(iv)  τις οικονομικές συνθήκες κάθε διαδίκου∙

(δ)  τη διασφάλιση ταχέος και δίκαιου χειρισμού∙

(ε)  την κατανομή σε αυτήν κατάλληλου μέρους των πόρων του

      δικαστηρίου, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης για

      κατανομή πόρων  και σε άλλες υποθέσεις∙ και

(στ) την επιβολή συμμόρφωσης με κανονισμούς και διατάγματα.»

(η υπογράμμιση είναι δική μας)

 

          Επισημαίνουμε ότι με τη θέσπιση των νέων Κανονισμών, πέραν των ουσιαστικών διαδικαστικών αλλαγών, επιχειρείται μια αλλαγή κουλτούρας και φιλοσοφίας. Μιας κουλτούρας και φιλοσοφίας σύγχρονης και προοδευτικής που θα επιτρέπει στο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του πρωταρχικού σκοπού, να διαχειρίζεται τις υποθέσεις με ευελιξία και πρακτικότητα προς εξυπηρέτηση του δικαίου και της δικαιοσύνης. Παράλληλα σκοπείται η απομάκρυνση από δυσλειτουργικές και αχρείαστες διαδικασίες που ενίοτε συνέτειναν σε καθυστερήσεις, αύξαναν κατά τρόπο αχαλίνωτο τα έξοδα και τη δαπάνη της υπόθεσης και αντιστρατεύονταν την όλη προσπάθεια απονομής δικαιοσύνης. Ο πρωταρχικός σκοπός προάγει τη συμμετοχή στη διαδικασία απονομής δικαιοσύνης και όχι τον αποκλεισμό απ' αυτήν, τηρουμένων βεβαίως της κατά κανόνα συμμόρφωσης με τεθείσες προθεσμίες, τύπους και προϋποθέσεις.»

 

16.          Στην ΚΑΝΤΟΥΝΑΣ (πιο πάνω), όπου ο λόγος για την καθυστέρηση και συνακόλουθα την εκπρόθεσμη προσπάθεια καταχώρησης της ειδοποίησης εφεσίβλητου υπήρξε η «παραδρομή και καλόπιστη παράλειψη που έλαβε χώρα ενώ οι δικηγόροι προσπαθούσαν να εξασφαλίσουν τα αναγκαία διοριστήρια από τους πελάτες τους – αιτητές», αποφασίστηκε ότι:

«.λαμβάνοντας υπόψη μας (α) πως η Αίτηση υποβλήθηκε νωρίς, προτού η έφεση οριστεί για προδικασία ή παρθεί οιονδήποτε διάβημα από πλευράς εφεσείοντος/καθ' ου η αίτηση, (β) ότι καμία κακοπιστία, προσπάθεια παρέλκυσης της διαδικασίας ή υπονόμευσης της απονομής δικαιοσύνης αποδεικνύεται, συνάγεται ή υποβόσκει ως υποψία, από την παράλειψη καταχώρησης της Ειδοποίησης Εφεσίβλητου και/ή από την υποβολή της Αίτησης, (γ) καμία καθυστέρηση στην εκδίκαση της έφεσης θα επέλθει με την έγκριση της Αίτησης. Ούτε επηρεάζονται με οποιονδήποτε τρόπο τα νόμιμα δικαιώματα του εφεσείοντος/καθ' ου η αίτηση και (δ) η καταχώρηση Ειδοποίησης Εφεσίβλητου είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσουν οι αιτητές να εμφανιστούν, να συμμετάσχουν και να υπερασπισθούν την έφεση - κρίνουμε, υπό τις περιστάσεις, ότι προάγεται ο πρωταρχικός σκοπός με την έκδοση διατάγματος ως η Αίτηση. Στο πλαίσιο τούτο, δεχόμαστε τη θέση των αιτητών ότι η μη έγκαιρη καταχώρηση της Ειδοποίησης Εφεσίβλητου οφείλεται σε καλόπιστη παραδρομή.»

 

V.  ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΤΥΧΗΣ ΣΤΑ ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

17.          Ερχόμενη στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός μεταξύ των διαδίκων και προκύπτει επίσης από τον ίδιο τον φάκελο του Δικαστηρίου, ότι ο Καθ’ου η Αίτηση καταχώρησε Ειδοποίηση Εφεσείοντα, και συγκεκριμένα το Έντυπο αρ.ΕΕ63 στις 21/1/25. Η  επίδοση του τελευταίου στην Αιτήτρια στις 3/2/25 κατέστη παραδεκτό γεγονός, μέσω της ΕΔ-ΝΣ. Συνεπώς, με βάση το Μέρος 41, Καν.3(3) των Κ.Π.Δ., η Ειδοποίηση Εφεσίβλητου από πλευράς της Αιτήτριας, έπρεπε να καταχωρηθεί εντός 28 ημερών από τις 3/2/25, δηλαδή, μέχρι και τις 3/3/25, κάτι που είναι αδιαμφισβήτητο μεταξύ των μερών ότι δεν έγινε. Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε στις 28/3/25. Συνεκτιμώντας τα εν λόγω δεδομένα, με το σύνολο της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί ενώπιον μου και κατ’ εφαρμογή των νομικών αρχών που έχω παραθέσει πιο πάνω, λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα:

 

α) Πως η Αίτηση υποβλήθηκε νωρίς, υπό την έννοια ότι υποβλήθηκε προτού η Έφεση οριστεί για προδικασία ή παρθεί οιονδήποτε διάβημα από πλευράς εφεσείοντος/καθ' ου η αίτηση, εφόσον δεν τέθηκε ενώπιον μου μαρτυρία που να δεικνύει το αντίθετο.

 

β) Ότι καμία κακοπιστία, προσπάθεια παρέλκυσης της διαδικασίας ή υπονόμευσης της απονομής δικαιοσύνης αποδεικνύεται, συνάγεται ή υποβόσκει ως υποψία, από την παράλειψη καταχώρησης της Ειδοποίησης Εφεσίβλητου και/ή από την υποβολή της Αίτησης. Δεν παραγνωρίζω φυσικά τα όσα εγείρει η πλευρά του Καθ’ου η Αίτηση, σε σχέση με την δυνατότητα καταχώρησης ειδοποίησης εφεσίβλητου, προτού λάβει αριθμό μητρώου η Έφεση, τα οποία εξάλλου βρίσκουν έρεισμα και στον Μέρος 41, καν.3(3) των Κ.Π.Δ. (πιο πάνω). Ούτε μου διαφεύγει η θέση του ότι η Αιτήτρια ενημερώθηκε για τον αριθμό έφεσης στις 26/2/25, πριν την λήξη της σχετική προθεσμίας, η οποία εξάλλου παρέμεινε αναντίλεκτη, αφού δεν αντικρούστηκε. Παρ’όλα αυτά, είμαι της άποψης ότι, από το σύνολο των γεγονότων, ως αυτά έχουν τεθεί ενώπιον μου, πιο πιθανόν να συνάγεται αμέλεια από πλευράς της Αιτήτριας και των εκπροσώπων της να ενεργήσουν σύμφωνα με την διαδικασία που προνοείται στους Κ.Π.Δ. και εντός των σχετικών προθεσμιών που οι τελευταίοι επιβάλλουν, αλλά δεν συνάγεται κακοπιστία, ως εισηγείται ο Καθ’ου η Αίτηση.

 

γ) Πέραν των σχετικών γενικών αναφορών σε ταλαιπωρία και έξοδα που θα υποστεί ο Καθ’ου η Αίτηση, δεν τέθηκε ενώπιον μου συγκεκριμένη μαρτυρία που να δεικνύει ότι η έγκριση της αίτησης θα τον επηρεάσει δυσμενώς ή ως προς τον τρόπο που θα επηρεαστεί ο Καθ’ου η Αίτηση γενικότερα ή ειδικότερα, για παράδειγμα, σε επίπεδο εξόδων. Οι γενικές αναφορές του Καθ’ου η Αίτηση σε δυσμένεια δεν είναι ικανές να καταδείξουν πως επηρεάζεται ειδικώς. Επιπρόσθετα, ως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω, καμία καθυστέρηση στην εκδίκαση της έφεσης και την διάγνωση των δικαιωμάτων του Καθ’ου η Αίτηση θα επέλθει με την έγκριση της Αίτησης, εφόσον δεν προκύπτει να έχει προωθηθεί η διαδικασία εκδίκασης της, ούτε υπάρχει καθορισμένη ημερομηνία εμφάνισης στην Έφεση ενώπιον του Εφετείου, η οποία ενδεχομένως να επηρεαστεί ή ανατραπεί. Από την άλλη, αν δεν επιτραπεί η καταχώρησης Ειδοποίησης Εφεσίβλητου, νοείται ότι θα έχει ως αποτέλεσμα ουσιαστικά θα αποστερηθεί από την Αιτήτρια η ευχέρεια να ακουστεί, να εκφέρει τις θέσεις της σε σχέση με την πρωτόδικη απόφαση, η οποία την επηρεάζει άμεσα.

 

δ) Ότι η αυστηρή τήρηση των προθεσμιών είναι σημαντική εφόσον ενεργεί ως δείκτης αξιοπιστίας του συστήματος απονομής δικαιοσύνης και, κατά συνέπεια, εκτροπή από την εφαρμογή τους δυνατόν να θεωρηθεί σοβαρή παράβαση αλλά , παράλληλα, από το λεκτικό των πιο πάνω νομικών αρχών και προνοιών, εξυπακούεται διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να παρατείνει οιαδήποτε προθεσμία των Κ.Π.Δ. είτε κατόπιν αίτησης ή και αυτεπάγγελτα, εάν αυτό επικουρεί στην προαγωγή του πρωταρχικού σκοπού.

 

18.          Συνακόλουθα, κρίνω ότι, στην προκειμένη περίπτωση, με τα ιδιαίτερα περιστατικά της, συντρέχουν λόγοι οι οποίοι δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.

 

VII. ΚΑΤΑΛΗΞΗ

 

19.          Υπό το φως των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω στο ότι η Αίτηση πρέπει να εγκριθεί. Συνεπακόλουθα, η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παρατείνεται ο χρόνος καταχώρισης της ειδοποίησης εφεσίβλητου (Αιτήτριας στη παρούσα) σχετικά με την Πολιτική Έφεση με αριθμό Ε.8/2025, η οποία καταχωρίστηκε στις 21/1/25 και επιδόθηκε στις 3/2/2025, για επτά (7) ημέρες από την έκδοση του παρόντος διατάγματος.

 

20.          Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης, τα οποία κατά κανόνα ακολουθούν το αποτέλεσμα, η διαδικαστική παράλειψη που οδήγησε στην ανάγκη καταχώρισης της παρούσας αίτησης οφείλεται στον επιτυχών διάδικο, και δεν κρίνω ορθό να επιβραβευτεί με τα έξοδα. Ωστόσο στην αντίπερα όχθη, δόθηκε αχρείαστη έκταση στην επίδικη παράλειψη από πλευράς Καθ' ου η Αίτηση, οι θέσεις του οποίου δεν έγινα αποδεκτές. Συνακόλουθα θεωρώ ότι ούτε ο Καθ' ου η Αίτηση θα πρέπει να επιβραβευτεί με τα έξοδα της παρούσας (βλ. ΚΑΝΤΟΥΝΑΣ, ανωτέρω). Ως αποτέλεσμα, δεν εκδίδεται καμία διαταγή για έξοδα.

                                   

 

 

                                                                                    (Υπ.)............................

                                                                                   Αφρ. Χαραλαμπίδη, Ε.Δ.

Πιστόν Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής