ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 1141/2019
Μεταξύ:
1. Omar Mahmoud Sayed Abbas, εκ Αιγύπτου
2. Al-Haitham Nabil Hassan Ali Safar, εκ Αιγύπτου
3. Hazem Mohamed Abd El-Moneim Mansour, εκ Αιγύπτου
κ.α., έως τον Ενάγοντα υπ’ αριθμό 64 ως ο Επισυναπτόμενος
Κατάλογος Εναγόντων, όλοι δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου
τους κ. Abdel Moaty Abdel Fattah Saoudi, εκ Αιγύπτου
Εναγόντων
και
Windsor Brokers Limited, εκ Λεμεσού
Εναγομένων
Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει της Διαταγής 25 Θ.1(2)
Μεταξύ:
1. Omar Mahmoud Sayed Abbas, εκ Αιγύπτου
2. Al-Haitham Nabil Hassan Ali Safar, εκ Αιγύπτου
3. Hazem Mohamed Abd El-Moneim Mansour, εκ Αιγύπτου
κ.α., έως τον Ενάγοντα υπ’ αριθμό 64 ως ο Επισυναπτόμενος
Κατάλογος Εναγόντων
Εναγόντων
και
Windsor Brokers Limited, εκ Λεμεσού
Εναγομένων
Αίτηση ημερ. 04.06.25 για παροχή ασφάλεια εξόδων
Ημερομηνία: 30.12.25
Εμφανίσεις:
Για Εναγόμενη-Αιτήτρια: κα Μ. Γιωρκάτζη για Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε.
Για Ενάγοντες-Καθ’ ων η αίτηση: κα Χρ. Κωνσταντίνου για Κλεόπας &
Παρασκευά Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την παρούσα δια κλήσεως αίτηση που υπεβλήθηκε στις 04.06.25 η Εναγόμενη (Αιτήτρια) ζητεί την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάζονται οι Ενάγοντες να παράσχουν εντός καθορισμένου χρονικού διαστήματος ποσό €390.000 ως ασφάλεια των εξόδων που η ίδια υπολογίζει ότι θα υποστεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Περαιτέρω η Εναγόμενη αιτείται την έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται κάθε περαιτέρω διαδικασία στην αγωγή αυτή μέχρι να καταβληθεί το ποσό της ασφάλειας εξόδων και εφόσον αυτό δεν ικανοποιηθεί εντός της περιόδου που θα καθοριστεί η αγωγή να θεωρείται απορριφθείσα με έξοδα υπέρ της και εναντίον των Εναγομένων.
Νομική βάση της αίτησης είναι, ανάμεσα σ’ άλλα, η Δ.48 Θ.1-4, Θ.8 & Θ.9 και η Δ.60 Θ.1 & Θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που ίσχυαν μέχρι τις 31.08.23, στις αρχές επιείκειας, στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου.
Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κυρίας Μανουέλας Σωκράτους, δικηγορικής υπαλλήλου που συνεργάζεται με το δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί την Εναγόμενη στην υπόθεση αυτή, η οποία δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένη για τον σκοπό αυτό. Προς υποστήριξη του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης επισυνάπτονται έγγραφα ως Τεκμήρια 1 και 2. Από αυτά το Τεκμήριο 2 είναι προκαταρκτικός κατάλογος των δικηγορικών εξόδων της Εναγομένης που έχουν υπολογιστεί από την τελευταία τα οποία έχουν δημιουργηθεί και κατά λογική πρόβλεψη θα επωμιστεί η Εναγόμενη.
Η ένορκη δήλωση περιέχει θέσεις της Εναγομένης οι οποίες δικογραφούνται στην έκθεση υπεράσπισης της. Δεν θα τις επαναδιατυπώσω αλλά εκεί και όπου κριθεί ότι χρειάζεται θα γίνεται αναφορά σ’ αυτές. Με βάση τους ισχυρισμούς που προβάλλονται η Εναγόμενη επικαλείται ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την επιτυχία της παρούσας αίτησης. Το σύνολο των αναφορών που παρουσιάζονται προδιαγράφουν την εκδοχή της Εναγομένης.
Για καλύτερη ενημέρωση του ιστορικού έχω ανατρέξει στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης (Γεωργίου v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου (1999) 1Γ Α.Α.Δ. 1938, Εύζωνος v. Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία Λίμιτεδ (2016) 1 Α.Α.Δ. 2146). Μέσα από τη μελέτη του φακέλου παρατηρώ ότι η αγωγή αποσύρθηκε για τους Ενάγοντες αρ. 5, 11, 23, 30, 56, 57, 60 και 61. Ως εκ τούτου, στο εξής η αναφορά σε «Ενάγοντες» θα αφορά τους Ενάγοντες που απέμειναν μ’ αυτή την ιδιότητα στην παρούσα αγωγή, οι οποίοι να σημειωθεί ότι είναι όλοι φυσικά πρόσωπα.
Επίσης παρατηρώ ότι τα δικόγραφα της υπόθεσης έχουν ολοκληρωθεί με αποτέλεσμα στις 09.01.25 η πλευρά των Εναγόντων να έχει καταχωρίσει αίτηση κλήσης για οδηγίες μαζί με το Παράρτημα Τύπου 25, ως προνοεί η τροποποιημένη Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που ίσχυαν μέχρι τις 31.08.23. Η Εναγόμενη καταχώρισε το δικό της Παράρτημα Τύπου 25 στις 10.01.25.
Η αντίδραση των Εναγόντων (Καθ’ ων η αίτηση) στην αίτηση αυτή εκδηλώθηκε στις 07.10.25 με την καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης επί 8 λόγους. Δεν χρειάζεται να τους απαριθμήσω. Αναφορά σ’ αυτούς θα γίνει στη συνέχεια. Κοινό σημείο τους είναι η εγειρόμενη θέση ότι δεν δικαιολογείται η επιτυχία της υπό κρίση αίτησης.
Η νομική βάση της ένστασης των Εναγόντων ομοιάζει μ’ αυτήν της υπό κρίση αίτησης.
Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κυρίου Ανδρέα Παρασκευά, δικηγόρου και συνέταιρου στο δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί νομικά τους Ενάγοντες στην υπόθεση αυτή. Στην ένορκη δήλωση απλά δηλώνεται ότι γίνεται παραπομπή στους λόγους ένστασης και στο περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης η απόρριψη της υπό κρίση αίτησης καθότι, όπως εισηγούνται, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομοθεσίας. Οι προβαλλόμενοι λόγοι ένστασης ουσιαστικά σκιαγραφούν την εκδοχή των Εναγόντων.
Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις.
Στις αγορεύσεις τους αμφότεροι συνήγοροι, με αναφορά σε θεσμούς πολιτικής δικονομίας και παραπομπή σε νομολογία, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν και παράλληλα εκ διαμέτρου αντίθετες νομικές θέσεις και ισχυρισμούς τους. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων.
Εφόσον η παρούσα υπόθεση καταχωρίστηκε το έτος 2019, διέπεται από το δικονομικό καθεστώς που ίσχυε μέχρι τις 31.08.23. Το ζήτημα της ασφάλειας εξόδων που είναι το αντικείμενο εκδίκασης της παρούσας αίτησης ρυθμίζεται από τον Κ.1 της Δ.60, το λεκτικό του οποίου έχει ως εξής:
«A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους – Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος – Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων.»
Όπως γίνεται αντιληπτό από το λεκτικό του πιο πάνω θεσμού, με τη χρήση της λέξης «may» η κρίση για χορήγηση ασφάλειας εξόδων και ο καθορισμός του ύψους της είναι θέματα που εμπίπτουν στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά σε οποιοδήποτε στάδιο της αγωγής ανάλογα με τα περιστατικά που τη περιβάλλουν. Τα πιο πάνω επιβεβαιώνονται στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37 όπου στην §304 της σελίδας 231 σημειώνονται τα εξής:
«Thus the former inflexible rule of practice that a plaintiff ordinarily resident abroad will be ordered to give security for costs must now yield to the discretionary power of the court.»
Η πρόνοια για ασφάλεια εξόδων σκοπό έχει να διασφαλίσει στον εναγόμενο την είσπραξη των εξόδων που θα δοθούν υπέρ του στις περιπτώσεις που ο ενάγοντας είναι κάτοικος εξωτερικού και δεν έχει περιουσία στην Κύπρο, διασφαλίζοντας έτσι ταυτόχρονα και την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης στο θέμα των εξόδων. Στην αγωγή ναυτοδικείου Sally Line Ltd v. Greenmar Navigation Limited κ.ά. (1993) 1 Α.Α.Δ. 633 αποφασίστηκε ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα ασκείται συνήθως υπέρ του αιτητή στις περιπτώσεις όπου ο Καθ' ου η αίτηση είναι αλλοδαπός και δεν διαθέτει περιουσία μέσα στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου που θα μπορούσε να εκποιηθεί για την ικανοποίηση οποιασδήποτε τυχόν διαταγής για έξοδα, εκτός αν ειδικές περιστάσεις της υπόθεσης καθιστούν άδικη την έκδοση τέτοιας διαταγής.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οποτεδήποτε ο ενάγοντας είναι κάτοικος εξωτερικού επιβάλλεται η έκδοση διατάγματος για χορήγηση ασφάλειας εξόδων αλλά, όπως έχει ήδη αναφερθεί, το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου που ασκείται δικαστικά εξετάζοντας όλα τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετική είναι η υπόθεση Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline (1990) 1 Α.Α.Δ. 434.
Στην The Continental Insurance Company of Hampshire v. Sac Eugene O’ Regan (1998) 1 Α.Α.Δ. 1087 τέθηκαν οι παράγοντες που το Δικαστήριο εξετάζει υπό το φως των προνοιών του Κ.1 της Δ.60 στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του. Συγκεκριμένα εφόσον πληρείται η τιθέμενη προϋπόθεση συνήθους διαμονής του ενάγοντος στο εξωτερικό, οι παράγοντες αυτοί είναι κατεξοχήν δύο: (1) η κατοχή εκ μέρους του ενάγοντος περιουσίας και ιδίως ακίνητης (που δεν μετακινείται εύκολα) στην Κύπρο και (2) η ισχύς της υπόθεσης του ενάγοντα. Σε σχέση με τον δεύτερο παράγοντα εξετάζεται κατά πόσο η εκδοχή του ενάγοντα έχει λογικά καλή προοπτική επιτυχίας (whether the plaintiff has a reasonably good prospect of success (αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 304, σελίδα 231). Η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα έχει σημασία επειδή αν έχει καλή υπόθεση σημαίνει ότι η υπεράσπιση δεν συγκεντρώνει λογικές πιθανότητας να ευσταθεί. Κάτω από τέτοιες συνθήκες θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων αφού κάτι τέτοιο θα επιβραβεύσει ουσιαστικά τον εναγόμενο και θα καθυστερήσει την όλη διαδικασία (Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ (2011) 1 Α.Α.Δ. 1314)).
Αν και ο Κ.1 προνοεί ότι η παροχή ασφάλειας εξόδων μπορεί να διαταχτεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, εντούτοις ο αιτητής δεν πρέπει να ολιγωρήσει στην προώθηση τέτοιας αίτησης. Στην υπόθεση Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ (πιο πάνω) υποδείχτηκε ότι ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος. Σχετική ακόμη είναι η υπόθεση Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd κ.ά. (Αρ. 2) (1992) 1 Α.Α.Δ. 1170, στην οποίαν και παραπέμπω.
Παρόλα αυτά, η νομολογία υποδεικνύει με δεικτικό τρόπο ότι, με εξαίρεση ορισμένες αναγνωρισμένες περιπτώσεις όπως της αφερέγγυας εταιρείας, του αναξιόχρεου μόνο κατ' όνομα ενάγοντος ή του εκδηλώσαντος με εσκεμμένες ενέργειες την πρόθεση να αποφύγει εν καιρώ τις όποιες δικές του εκ της αντιδικίας υποχρεώσεις, η οικονομική αδυναμία ενάγοντος δεν αποτελεί λόγο για εξασφάλιση των εξόδων εναγομένου (Michiels v. The Empire Palace Ltd [1892] 66 L.T.R. 132). Το ίδιο δεν πρέπει η οικονομική αδυναμία ενάγοντος εκτός δικαιοδοσίας να απολήγει σε στέρηση της πρόσβασης του στο δικαστήριο. Αυτή η διάσταση υπογραμμίζεται ακόμα περισσότερο όπου την αγωγή δεν την κίνησε ο διάδικος από τον οποίο ζητείται η εξασφάλιση και ο οποίος, με δεδομένη πια την εμπλοκή του, χρησιμοποίησε τις προσφερόμενες από το σύστημα διαδικασίες για τη διεκδίκηση των όποιων συναφών δικαιωμάτων του. Συνεπώς, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται υπό το πρίσμα των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος και των αντίστοιχων διατάξεων του άρθρου 6(1) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών που η Κυπριακή Δημοκρατία κύρωσε με το Ν.39/62, οι οποίες πρόνοιες κατοχυρώνουν την πρόσβαση του ατόμου στο Δικαστήριο ως θεμελιώδες δικαίωμα του (The Continental Insurance Company of Hampshire v. Sac Eugene O’ Regan (πιο πάνω)).
Επομένως δεν χωρεί διαταγή για την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα, όπου η έκδοσή της απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο του ενάγοντος ή του εφεσείοντος. Όπως λέχθηκε στην Conway v. Ηλία (2002) 1 Α.Α.Δ. 1653 στην οποίαν μνημονεύεται η Γιωργαλλά v. Χ" Χριστοδούλου (2000) 1 Α.Α.Δ. 2060, όροι περιοριστικοί του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, ή, ακριβέστερα ρυθμιστικοί της άσκησής του, μπορεί να τεθούν, νοουμένου ότι δεν πλήττουν τον πυρήνα του δικαιώματος, ο οποίος εντοπίζεται στη λελογισμένα ανεμπόδιστη πρόσβαση στο δικαστήριο. Ο πυρήνας του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο πλήττεται και το δικαίωμα παραβιάζεται, εφόσον ο προσφεύγων στο Δικαστήριο δεν διαθέτει τα μέσα για εξασφάλιση των εξόδων του αντιδίκου. Το γεγονός ότι ο προσφεύγων κατοικεί εκτός της επικράτειας, θα μπορούσε να δικαιολογήσει την επιβολή υποχρέωσης για παροχή ασφάλειας για τα έξοδα του εναγόμενου ή του εφεσίβλητου, ως η περίπτωση, εφόσον καταδεικνύεται ότι αυτός διαθέτει τα μέσα για το σκοπό αυτό.
Η πιο πάνω θέση επιβεβαιώθηκε στη μεταγενέστερη υπόθεση Χαραλαμπίδης v. Πέτρου κ.ά. (2003) 1 Α.Α.Δ. 1698 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε πως η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση τέτοιας αίτησης, έχει ως βάση τη δυνατότητα του ενάγοντα να παράσχει την αιτούμενη ασφάλεια. Αν ο ενάγοντας δεν διαθέτει τα οικονομικά μέσα το αίτημα απορρίπτεται. Η λογική πίσω από τη σκέψη έγκειται στην αρχή πως, αν η έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, τότε δεν εκδίδεται η διαταγή. Επομένως, μπροστά στην ανάγκη διασφάλισης της συνταγματικής επιταγής της ελεύθερης και απρόσκοπτης πρόσβασης του ενάγοντα στο Δικαστήριο οι υπόλοιποι παράγοντες άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υποχωρούν, με το προαναφερόμενο κατοχυρωμένο συνταγματικό ανθρώπινο δικαίωμα έτσι να υπερισχύει.
Όσον αφορά το ύψος του ποσού ασφάλειας εξόδων, έχει λεχθεί πιο πάνω ότι εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου. Τα έξοδα όμως δεν πρέπει να είναι ούτε φανταστικά αλλά ούτε καταπιεστικά. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την αγγλική υπόθεση Lindsay Parkinson Ltd v Triplan Ltd [1973] 2 All E.R. 273 στη σελ. 280, αναφορά της οποίας έγινε μέσα από την κυπριακή υπόθεση Standard Fruit Company (Bermuda) Limited v. Gold Seal Shipping Company Ltd (1993) 1 A.A.Δ. 121:
«The court is always mindful of the possibility that an order for security can become a weapon of oppression available to the strong to prevent the weak from getting access to the courts or the arbitrator to have their claims properly adjudicated according to law.»
Ως θέμα ορθής πρακτικής, το ποσό το οποίο επιζητείται ως ασφάλεια, πρέπει να υποστηρίζεται με λεπτομέρειες (προκαταρκτικό κατάλογο εξόδων) που να τείνουν να καθορίζουν το ύψος του (Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline (πιο πάνω)). Παρόλο ότι δεν προνοείται από οποιαδήποτε δικονομική πρόνοια, εντούτοις η επισύναψη τέτοιου καταλόγου είναι υποβοηθητική. Η απουσία καταλόγου στο τέλος της ημέρας απλώς δεν βοηθά την ίδια την εφεσίβλητη, ως αιτήτρια, στο να υποστηρίξει με την αναγκαία λεπτομέρεια το ύψος του ποσού που επιδιώκεται (Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ (πιο πάνω)).
Σε περίπτωση που εκδοθεί διάταγμα για παροχή ασφάλειας εξόδων η αγωγή δύναται να ανασταλεί για το χρονικό διάστημα που έχει καθοριστεί από το Δικαστήριο ως χρόνος συμμόρφωσης. Εάν με τη λήξη αυτού του χρονικού διαστήματος δεν υπάρξει συμμόρφωση, τότε η αγωγή δύναται να απορριφθεί. Σε σχέση με το σημείο αυτό, παραπέμπω στον Κ.5 της Δ.60 όπου σημειώνονται τα εξής:
«Where the Court orders security for costs to be given it may stay the proceedings in the action until such security is given, and in the event of the security not being given within the time appointed may dismiss the action.»
Στην υπόθεση Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline (πιο πάνω) που αφορούσε ζήτημα παροχής ασφάλειας εξόδων σε διαδικασία έφεσης, το Ανώτατο Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια καθόρισε το ποσό που διέταξε να παρασχεθεί ως ασφάλεια σε Λ.Κ.£1.000,00. Ακολούθως υπέδειξε τα πιο κάτω:
«Η ασφάλεια θα παρασχεθεί είτε με την κατάθεση του ποσού στον πρωτοκολλητή ή με την παροχή τραπεζικής εγγύησης για το ίδιο ποσό στον πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, μέσα σε δύο μήνες από σήμερα. Μέχρι την καταβολή του ποσού, σύμφωνα με τα πιο πάνω, ή την εκπνοή του χρόνου που έχει ορισθεί, η διαδικασία της έφεσης αναστέλλεται. Αν ο εφεσείων παραλείψει να παράσχει την ορισθείσα ασφάλεια, η υπόθεση θα θεωρηθεί ως εγκαταλειφθείσα και ο εφεσίβλητος θα είναι ελεύθερος να διεκδικήσει τα έξοδα της έφεσης. Αν υπάρξει συμμόρφωση με τη διαταγή ως προς την ασφάλεια των εξόδων, το Πρωτοκολλητείο θα θέσει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου για ορισμό, το συντομότερο.»
Ανάλογο λεκτικό διατυπώθηκε στην Sally Line Ltd v. Greenmar Navigation Limited κ.ά. (πιο πάνω):
«Για τους πιο πάνω λόγους εκδίδω διαταγή με την οποία οι ενάγοντες διατάσσονται να παράσχουν προς όφελος των εναγομένων ασφάλεια εξόδων ύψους £1.500 υπό μορφή κατάθεσης σε μετρητά ή τραπεζικής ή άλλης εγγύησης προς ικανοποίηση των εναγομένων ή των δικηγόρων τους. Η ασφάλεια να παρασχεθεί εντός ενός μηνός από σήμερα. Στο μεταξύ και μέχρι να παρασχεθεί η ως άνω ασφάλεια, κάθε διαδικασία στην αγωγή αναστέλλεται. Αν σε ένα μήνα από σήμερα δεν παρασχεθεί η πιο πάνω ασφάλεια, η αγωγή θα απορριφθεί, εκτός αν στο μεταξύ εκδοθεί οποιοδήποτε άλλο διάταγμα επί του προκειμένου. Τα έξοδα της αίτησης θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής αλλά δε θα είναι σε καμιά περίπτωση εναντίον των εναγομένων.»
Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω ακόμη μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που μου έχει παρουσιαστεί.
Αποτελεί κοινό έδαφος των διαδίκων ότι όλοι οι Ενάγοντες, οι οποίοι είναι φυσικά πρόσωπα, κατάγονται από την Αίγυπτο. Παράλληλα οι Ενάγοντες, δια του συνηγόρου τους, δήλωσαν στο Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ότι έχουν τη συνήθη κατοικία τους εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας και εκτός χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης οι Ενάγοντες, δια του συνηγόρου τους, δήλωσαν στο Δικαστήριο, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, ότι διαμένουν μόνιμα στην Αίγυπτο.
Εφόσον πληρείται η προϋπόθεση της του Κ.1 της Δ.60 για διαμονή των Εναγόντων εκτός Κύπρου αλλά και χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προχωρώ να εξετάσω τους παράγοντες που έχουν αναγνωριστεί μέσα από τη νομολογία (Ηλία v. Marfin Popular Bank Public Co Ltd (2017) 1B Α.Α.Δ. 1785).
Στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας οι Ενάγοντες δεν ήταν σε θέση να καταδείξουν ότι διαθέτουν οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο. Κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον μου που να αποδεικνύει ότι διαθέτουν είτε κινητή είτε ακίνητη περιουσία στην Κύπρο. Μάλιστα η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων δήλωσε στο Δικαστήριο ότι παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της οι πελάτες της ουδέποτε της απέστειλαν έγγραφα που να αποδεικνύουν την ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων τους εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας είτε σε χρήματα είτε υπό μορφή άλλης κινητής είτε ακίνητης περιουσίας. Με επιπρόσθετη δήλωση της στο Δικαστήριο στα πλαίσια της ίδιας διαδικασίας η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων ανάφερε ότι οι πελάτες της δεν έχουν κανένα δεσμό με την Κυπριακή Δημοκρατία.
Η παρούσα αγωγή εγείρεται από μεγάλο αριθμό φυσικών προσώπων που επιχείρησαν να επενδύσουν χρήματα τους χρησιμοποιώντας τις επαγγελματικές υπηρεσίες της Εναγομένης. Προς το σκοπό αυτό οι Ενάγοντες αναφέρουν ότι έκαστος από αυτούς έχει καταβάλει ποσό χρημάτων σε λογαριασμό που ανοίχτηκε και τύγχανε διαχείρισης από την Εναγόμενη. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι η Εναγόμενη παραβίασε συμβατικές υποχρεώσεις της, οι ίδιοι υπήρξαν θύματα απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων από την Εναγόμενη, ότι η Εναγόμενη με καταδολιευτικές πράξεις οικειοποιήθηκε τα ποσά των Εναγόντων από τους σχετικούς λογαριασμούς για δικό της όφελος, ότι η Εναγόμενη υποχρεώσεις που είχε ως θεματοφύλακας των χρημάτων τους, ότι η Εναγόμενη παραβίασε νομοθετικές υποχρεώσεις της και ότι η Εναγόμενη παρείχε πλημμελώς επαγγελματικές υπηρεσίες στους Ενάγοντες κατά παράβαση τόσο των συμβάσεων που είχε με τους Ενάγοντες όσο και του καθήκοντος επιμέλειας της ως επαγγελματικός οργανισμός που ήταν και ασκούσε το συγκεκριμένο επάγγελμα. Λεπτομέρειες των παραβάσεων παρέχονται στην έκθεση απαίτησης. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι συνεπεία της επιλήψιμης συμπεριφοράς που χρεώνουν στην Ενάγουσα υπέστησαν ζημιές συνολικού ύψους $4.430.774,89 (ισότιμο σε €3.940.753,34). Γι’ αυτό οι Ενάγοντες αξιώνουν την επιδίκαση αποζημιώσεων ίση με το συνολικό ύψος της επικαλούμενης ζημιάς, την επιδίκαση τιμωρητικών και/ή παραδειγματικών αποζημιώσεων, επιδιώκουν την έκδοση διατάγματος με το οποίο να κηρύσσονται άκυρες οι εντολές μεταφοράς χρημάτων από τους λογαριασμούς τους και αιτούνται την έκδοση διατάγματος που να προστάζει την Εναγόμενη να αποκαλύψει συγκεκριμένα στοιχεία.
Από την άλλη, η Εναγόμενη στην έκθεση υπεράσπιση της απορρίπτει την επιλήψιμη συμπεριφορά που της αποδίδεται και ισχυρίζεται ότι ορισμένοι από τους Ενάγοντες ήταν πελάτες της, τους οποίους και απαριθμεί. Όσοι υπήρξαν πελάτες της υπέγραψαν μέσω πληρεξουσίου αντιπροσώπου τους σχετικό συμφωνητικό έγγραφο με την Εναγόμενη. Αντικρούοντας τις δικογραφημένες αναφορές των Εναγόντων, η Εναγόμενη προβάλλει τις δικές της θέσεις και παραθέτει τις δικές της λεπτομέρειες.
Ωστόσο, στην αίτηση τους οι Ενάγοντες δεν παρέχουν κανένα στοιχείο που εκ πρώτης όψεως να αναδεικνύει τη δύναμη της υπόθεσης τους. Καμία πληροφορία παρέχουν, καμία μαρτυρία και κανένα έγγραφο περιέχεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης απλά δηλώνει ότι υιοθετεί τους λόγους ένστασης και παραπέμπει λεκτικά στην έκθεση απαίτησης. Στη δε γραπτή αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων δεν προβάλλει κανένα νομικό επιχείρημα που να βοηθά στην παρουσίαση της δυναμικής της υπόθεσης των πελατών της. Υπό αυτή την έννοια η ισχύς της απαίτησης των Εναγόντων παρέμεινε σε γενικό και θεωρητικό επίπεδο χωρίς έτσι να συγκεντρώνει πιθανότητες λογικής προοπτικής επιτυχίας.
Σε αντίθεση με τους Ενάγοντες, η Εναγόμενη στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της συμπεριέλαβε πίνακα πληροφοριών στον οποίον καταγράφονται αναλυτικά τα ονόματα των Εναγόντων εκείνων που θεωρεί πελάτες της, την ημερομηνία που έκαστος από αυτούς κατέστη πελάτης της, την ημερομηνία του πληρεξουσίου εγγράφου για έκαστο από αυτούς, το συνολικό ποσό που κατάθεσε έκαστος από αυτούς, το συνολικό ποσό που αποσύρθηκε από έκαστο λογαριασμό και ο παλαιός και νέος αριθμός λογαριασμού για έκαστο από αυτούς που χρησιμοποιήθηκε για σκοπούς επένδυσης των χρημάτων. Επίσης η Εναγόμενη επισύναψε πληρεξούσια έγγραφα που οι Ενάγοντες έκαναν με συγκεκριμένο πρόσωπο. Μέσα από τα πληρεξούσια έγγραφα που έχουν το ίδιο περιεχόμενο δηλώνεται ότι οι Ενάγοντες εξουσιοδοτούν την Εναγόμενη να λαμβάνουν οδηγίες από τον αντιπρόσωπο τους σε σχέση με τις συναλλαγές που θα διεξάγονται με δικό τους ρίσκο και έξοδα. Επίσης περιέχεται όρος με τον οποίον οι Ενάγοντες μέσω του πληρεξούσιου αντιπροσώπου τους να επιβεβαιώνουν και/ή επικυρώνουν τις οδηγίες που θα δίδουν στην Εναγόμενη για εκτέλεση συναλλαγών. Τα διάφορα πληρεξούσια έγγραφα φέρουν υπογραφές που φαίνεται να αποδίδονται στους Ενάγοντες. Βάση των υπογραμμένων πληρεξουσίων εγγράφων, ανοίχτηκαν λογαριασμοί στους Ενάγοντες. Εκείνο ακόμη που σημειώνεται είναι ότι βάση των οδηγιών που οι Ενάγοντες έδιδαν μέσω του πληρεξουσίου αντιπροσώπου τους, η Εναγόμενη προχωρούσε σε συναλλαγές. Τα στοιχεία, οι πληροφορίες και τα έγγραφα που η Εναγόμενη παραθέτει προς υποστήριξη της παρούσας αίτησης προσδίδουν εκ πρώτης όψεως βαρύτητα στην υπεράσπιση τους. Χωρίς να αξιολογείται οποιαδήποτε εκδοχή και σε καμία περίπτωση να προδικάζεται ή να προαποφασίζεται το αποτέλεσμα της αγωγής, παρατηρώ ότι η προβαλλόμενη υπεράσπιση της Εναγόμενης έχει λογικά καλή προοπτική επιτυχίας, χωρίς βέβαια να αποκλείεται κάθε δυνατό ενδεχόμενο κατά την ακρόαση της ουσίας της αγωγής.
Την ίδια στιγμή δεν έχει αποδειχτεί ότι οι Ενάγοντες είναι άτομα που αντιμετωπίζουν οικονομική αδυναμία. Ενώπιον μου κανένα στοιχείο έχει τεθεί που να καταδεικνύει ότι οι Ενάγοντες στερούνται κινητής και/ή ακίνητης περιουσίας τόσο στην Αίγυπτο που είναι η χώρα καταγωγής και μόνιμης διαμονής τους όσο και σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, εξαιρουμένης βέβαια της Κύπρου στην οποίαν η δήλωση τους ότι δεν διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία παρέμεινε αναντίλεκτη. Σε τελευταία ανάλυση, ουδεμία μαρτυρία παρουσιάστηκε που να τεκμηριώνει ότι οι Ενάγοντες ή οποιοσδήποτε από αυτούς στερούνται πηγές εισοδήματος. Αντίθετα, αν κάποιος αναλογιστεί ότι μέσα από την έκθεση απαίτησης τους δικογραφείται ισχυρισμός ότι αποτάθηκαν στην Εναγόμενη με σκοπό την επένδυση χρημάτων τους που κατέθεσαν σε ξεχωριστούς λογαριασμούς, σε συνδυασμό με το ύψος του ποσού που έκαστος από αυτούς ισχυρίζεται ότι κατέβαλε για τον σκοπό αυτό και με τον προβαλλόμενο ισχυρισμό του ύψους της ζημιάς που κάθε ένας από αυτούς επικαλείται ότι υπέστη, γίνεται αντιληπτό ότι κάθε άλλο παρά μπορεί να λεχθεί πως οι Ενάγοντες γενικά στερούνται περιουσιακών στοιχείων.
Κάτω από αυτά τα δεδομένα, δεν μπορεί να λεχθεί ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει ότι δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος παροχής ασφάλειας εξόδων, η κρίση του αυτή θα οδηγήσει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης των Εναγόντων και/ή οποιουδήποτε από αυτούς στο Δικαστήριο στα πλαίσια εκδίκασης της παρούσας αγωγής.
Σε ότι αφορά το χρόνο προώθησης της υπό κρίση αίτησης, παρατηρώ ότι αυτή υπεβλήθηκε πέντε μήνες περίπου μετά την καταχώρηση αίτησης κλήσης για οδηγίες από τους Ενάγοντες (09.01.25) και προτού δοθούν οποιεσδήποτε οδηγίες από το Δικαστήριο σχετικά με τη διαδικασία αυτή. Από το φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνω ότι η πρόθεση της Εναγομένης για καταχώρηση της παρούσας αίτησης υπήρχε από τις 07.03.25, δηλαδή δύο μόλις μήνες περίπου μετά την καταχώρηση της πιο πάνω αίτησης κλήσης για οδηγίες, γεγονός που είχε γνωστοποιηθεί στην πλευρά των Εναγόντων. Γι’ αυτό ζητήθηκε άδεια για καταχώρηση της, η οποία δόθηκε από το Δικαστήριο. Υπό τις περιστάσεις, παρατηρώ ότι η Εναγόμενη δεν επέδειξε αδιαφορία και/ή ολιγωρία στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης στις 04.06.25. Το χρονικό διάστημα που παρήλθε δεν είναι υπέρμετρο και εν πάση περιπτώσει δικαιολογείται με αποτέλεσμα να μην θεωρείται ότι η αίτηση υπεβλήθηκε με καθυστέρηση. Θα έλεγα ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε σε προκαταρκτικό στάδιο της υπόθεσης και αμέσως μετά την αποκρυστάλλωση των επιδίκων θεμάτων μέσω της ολοκλήρωσης των δικογράφων.
Υπό το φως των πιο πάνω και για τους λόγους που έχω καταλήξει, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κλίνει υπέρ της έκδοσης διατάγματος παροχής ασφάλειας εξόδων από τους Ενάγοντες προς την Εναγόμενη. Εκείνο που με έχει προβληματίσει είναι το ύψος του ποσού της ασφάλειας εξόδων. Ο επισυνημμένος προκαταρκτικός κατάλογος εξόδων της Εναγομένης δεν είναι βοηθητικός.
Ενδεικτικά να αναφέρω ότι τα σημεία 10-15 του καταλόγου δεν λαμβάνονται υπόψη ενόψει της διαταγής του Δικαστηρίου ότι η συγκεκριμένη αίτηση τελικά αποσύρθηκε χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Περαιτέρω από τον κατάλογο δεν λαμβάνονται υπόψη τα σημεία 25, 30-40, 44, 48-50 και 54 επειδή δεν χρήζουν χρέωσης. Σε ότι αφορά το σημείο 22, οι εμφανίσεις ήταν δύο (2) και όχι 4, όπως καταγράφεται στον προκαταρκτικό κατάλογο. Επίσης στο σημείο 46 οι ακροαματικές συνεδριάσεις δεν αναμένεται να υπερβούν τις τριάντα (30). Παράλληλα υπάρχουν δύο αιτήσεις για απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης στις οποίες τα έξοδα που προέκυψαν από τη σύνταξη τους (εις διπλούν), τη σύνταξη της ένορκης δήλωσης τους (εις διπλούν), την καταχώρηση των δύο αυτών αιτήσεων (εις διπλούν) και σύνολο 20 εμφανίσεις επιδικάστηκαν προς όφελος των Εναγόντων και θα πρέπει να συνυπολογιστούν. Σε ότι αφορά το ύψος των πραγματικών εξόδων που σημειώνονται στον κατάλογο, αυτό είναι αποδεκτό.
Προβαίνοντας στις πιο πάνω αναπροσαρμογές, το σύνολο των αφαιρέσεων από το δηλωμένο στον προκαταρκτικό κατάλογο ποσό των €350.438 ανέρχεται στα €274.842. Επομένως το ύψος των δικηγορικών εξόδων που έχουν υπολογιστεί χωρίς Φ.Π.Α. και πραγματικά έξοδα ανέρχεται στα €75.596. Το συνολικό ύψος μαζί με 19% Φ.Π.Α. (€14.363,24) και πραγματικά έξοδα (318,50) ανέρχεται σε €90.277,74.
Έπεται ότι η ένσταση απορρίπτεται στην ολότητα της ως αβάσιμη.
Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο οι Ενάγοντες διατάζονται να παράσχουν εντός 45 ημερών από σήμερα ποσό €95.000 προς όφελος της Εναγομένης ως ασφάλεια των εξόδων που η ίδια θα υποστεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Η ασφάλεια εξόδων να παρασχεθεί υπό μορφή κατάθεσης σε μετρητά στον Πρωτοκολλητή του ΕΔ Λεμεσού ή τραπεζικού εμβάσματος ιδίου ποσού σε λογαριασμό του ΕΔ Λεμεσού ή τραπεζικής εγγύησης για το ίδιο ποσό στον Πρωτοκολλητή του ΕΔ Λεμεσού προς ικανοποίηση της Εναγομένης ή των δικηγόρων της. Μέχρι τότε αναστέλλεται κάθε περαιτέρω δικαστική διαδικασία στην υπόθεση. Σε περίπτωση που η διαταχθείσα ασφάλεια εξόδων δεν κατατεθεί εντός του χρόνου των 45 ημερών που έχει καθοριστεί, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταληφθείσα και αυτομάτως απορριφθείσα και η Εναγόμενη θα είναι ελεύθερη να διεκδικήσει τα έξοδα που έχουν προκύψει μέχρι εκείνη τη στιγμή στην αγωγή, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Σε περίπτωση όμως που το ποσό της ασφάλειας εξόδων κατατεθεί εντός της πιο πάνω προθεσμίας, ο φάκελος της υπόθεσης να τεθεί ενώπιον μου από το Πρωτοκολλητείο στις 20.02.26 και ώρα 09:30, οπότε η αγωγή εκείνη την ημέρα και ώρα ορίζεται για οδηγίες με φυσική παρουσία των δικηγόρων που χειρίζονται την υπόθεση.
Σε ότι αφορά τα έξοδα, δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Συνεπώς τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Εναγομένης/Αιτήτριας και εναντίον των Εναγόντων/Καθ’ ων η αίτηση και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας.
(Υπ.) .................................
Γ. Κ. Βλάμης, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
Subject: Civil/Other/Interim
(Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/ Αίτηση για παροχή ασφάλειας εξόδων/Διαταγή 60/Ενδιάμεση Απόφαση)
4. Sameh Tayseer Abd El-Aal Hassan (εκ Αιγύπτου)
5. Hesham Abd El-Maksoud Mohamed Shalaby (εκ Αιγύπτου)
6. Sherif Yahia (εκ Αιγύπτου)
7. Magdy Sobhy Zekry Guirguis (εκ Αιγύπτου)
8. Nady Naeem (εκ Αιγύπτου)
9. Mohamed Mahmoud Abdou Mohamed El-Rayes (εκ Αιγύπτου)
10. Mohamed Yousri Mostafa Ali (εκ Αιγύπτου)
11. Haitham Mostafa Ibrahim Badawy (εκ Αιγύπτου)
12. Maha Mamdouh Mohamed Yacoub (εκ Αιγύπτου)
13. Mohamed Ehab Moustafa Mohamed Elwy (εκ Αιγύπτου)
14. Mahy Abd El-Moniem Aly Hassan (εκ Αιγύπτου)
15. Hosam Salah El-Din Mohamed Abdalah (εκ Αιγύπτου)
16. Ghada Mahmoud Youssif El-Ashi (εκ Αιγύπτου)
17. Hesham Mahmoud Mahmoud El-Sayed Shalaby (εκ Αιγύπτου)
18. Omar Mostafa Mohamed Saleh (εκ Αιγύπτου)
19. Mohamed Fawzy Ali Sayed El-Komy (εκ Αιγύπτου)
20. Mohamed Sayed Mosaad Masoud (εκ Αιγύπτου)
21. Cherif Mostafa Ahmed Hanafi (εκ Αιγύπτου)
22. Azzam Mohamad El-Kheir (εκ Αιγύπτου)
23. Mohamed Farouk Zaki El-Din Shaaban (εκ Αιγύπτου)
24. Hera Mohamed Sayed Mossad Massoud (εκ Αιγύπτου)
25. Maged Wahib Assaad Hanna (εκ Αιγύπτου)
26. Dalal Rizk Fahmy Hanna (εκ Αιγύπτου)
27. Gasser Fouad Mostafa Hamdy (εκ Αιγύπτου)
28. Tamer Mohamed Hussein Genedy (εκ Αιγύπτου)
29. Tawhida Ibrahim Ghanem Soliman (εκ Αιγύπτου)
30. Mohamed Baher Abd El-Hamid Mohamed Mehrez (εκ Αιγύπτου)
31. Mohamed Nayer Mosaad Abd El-Hamid Gadallah (εκ Αιγύπτου)
32. Ahmed Saleh Ahmed El-Bestawy (εκ Αιγύπτου)
33. Saher Ibrahim Mohammed Refat Al-Far (εκ Αιγύπτου)
34. Naila Abd El-Rahman Soliman (εκ Αιγύπτου)
35. Mohamed Khaled Said Zein El-Din (εκ Αιγύπτου)
36. Hassan Ahmed Nooh Ahmed (εκ Αιγύπτου)
37. Mona Mahmoud Hassan Al-Assel (εκ Αιγύπτου)
38. Ahmed Nabil Ahmed Mohamed (εκ Αιγύπτου)
39. Elie Tanios El-Haddad (εκ Αιγύπτου)
40. Wessam Ahmed Sabry Mohamed El-Monir El-Zawahry (εκ Αιγύπτου)
41. Omar Mohsen Abd El-kawy Mabrouk El-Dieb (εκ Αιγύπτου)
42. Amr Samy Shafik Karim (εκ Αιγύπτου)
43. Mohamed Zaky Aly El-Sayed (εκ Αιγύπτου)
44. Khamis Omar Mohamed Omar (εκ Αιγύπτου)
45. Raouf Samir Raouf Naaman (εκ Αιγύπτου)
46. Mohamed Emad Esmat Nour El-Din Esmat Ahmed Esmat (εκ
Αιγύπτου)
47. Mohamed Ahmed Mohamed Ibrahim (εκ Αιγύπτου)
48. Mohamed Salem Ahmed Ahmed Rateb (εκ Αιγύπτου)
49. Hebatalla Fahmy Ahmed El-Deken (εκ Αιγύπτου)
50. Hassan Mohamed Hassan Ahmed Abd El-Naby (εκ Αιγύπτου)
51. Noura Fathy Abd El-Wahab Owis (εκ Αιγύπτου)
52. Mohamed Salah ElDin Mohamed Ibrahim (εκ Αιγύπτου)
53. Engy Mohamed Youssef El-Tabbakh (εκ Αιγύπτου)
54. Amr Mahmooud Abdelwahab Elashry (εκ Αιγύπτου)
55. Shehenda Hossny Elhawary (εκ Αιγύπτου)
56. Georges Boutros Nader (εκ Αιγύπτου)
57. Manaf Ismail Mohamed Abu-Shammala (εκ Αιγύπτου)
58. Mohamed Serif Ibrahim Swidan (εκ Αιγύπτου)
59. Tamer Serour Abd El-Aziz Mohamed Farag Alla (εκ Αιγύπτου)
60. Kamal Abd El-Rahman Kamal Abd El-Rahman El-Maraghi
(εκ Αιγύπτου)
61. Amr Ihab Ezz El-Din Debesse (εκ Αιγύπτου)
62. Salah Ahmed Abdelaziz Salaheldin Sherif (εκ Αιγύπτου)
63. Mohamed Sorour (εκ Αιγύπτου)
64. Mohamed Sherif Hosny Abdalla Elhawary (εκ Αιγύπτου)
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο