ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ.
Μεταξύ:
ΣΤΑΥΡΟΥ ΓΕΝΕΤΙΔΗ
Ενάγοντα
και
1. ΑΝΔΡΕΑ ΧΕΙΜΩΝΙΔΗ
2. ΚΛΙΝΙΚΗ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΥ, δια του Υπεύθυνου Ιατρού Σοφοκλή Κούνδουρου
Εναγόμενων
(Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 23/9/2024)
Μεταξύ:
ΣΤΑΥΡΟΥ ΓΕΝΝΕΤΙΔΗ
Ενάγοντα
και
1. ΑΝΔΡΕΑ ΧΕΙΜΩΝΙΔΗ
2. ΚΛΙΝΙΚΗ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΥ, δια του Υπεύθυνου Ιατρού Σοφοκλή Κούνδουρου
Εναγόμενων
---------------------
Αίτημα για παροχή άδειας καταχώρησης αίτησης τροποποίησης
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 7/1/2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για ενάγοντα - αιτητή: κ. Λεωνίδας Γ. Γεωργίου
Για εναγόμενο 1 - καθ’ ου η αίτηση: κ. Α. Γλυκής, για ΗΛΙΑΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ
Για εναγόμενο 2 - καθ’ ου η αίτηση: κα Π. Καλυβίτου, για Κ.Κ. ΣΑΒΕΡΙΑΔΗΣ & Σία Δ.Ε.Π.Ε.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Αντικείμενο της παρούσας αποτελεί το αίτημα του ενάγοντα να του δοθεί άδεια καταχώρησης αίτησης τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης της αγωγής του, με την οποία αξιώνει εναντίον των εναγόμενων, γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και άλλες συναφείς ζημιές και/ή απώλειες και/ή έξοδα που υπέστη συνεπεία ιατρικής επέμβασης που διενεργήθηκε από τον εναγόμενο 1 κατά ή περί τις 6/6/2012 και/ή συνεπεία της παραμονής και/ή νοσηλείας του στην κλινική του εναγόμενου 2, λόγω της αμέλειας και/ή παράβασης συμφωνίας και/ή λόγω αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου και/ή Κανονισμών και/ή εκ των περιστάσεων απορρεόντων καθηκόντων του εναγόμενου 1 και/ή του εναγόμενου 2.
Παρεμβάλλεται ότι η αγωγή εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των περί της Εκδίκασης Καθυστερημένων Υποθέσεων (Ειδικών) Διαδικαστικών Κανονισμών του 2022 (35/2022), ως επίσης, ότι το υπό κρίση αίτημα έχει ως δικαιοδοτικό υπόβαθρο τον Κανονισμό 4 των εν λόγω Κανονισμών. Ο ενάγοντας υπόβαλε ανάλογο αίτημα και στις 19/12/2023. Συναινούντων τότε των ευπαίδευτων δικηγόρων των εναγόμενων, το Δικαστήριο - με διαφορετική σύνθεση από το παρόν - του έδωσε την άδεια. Η αίτηση τροποποίησης καταχωρήθηκε στις 26/1/2024 και οι εναγόμενοι καταχώρησαν σ’ αυτή ένσταση. Το Δικαστήριο, με την έκδοση της αιτιολογημένης απόφασής του, ημερομηνίας 23/9/2024 επέτρεψε τις αιτούμενες τροποποιήσεις.
Επειδή οι εναγόμενοι αυτή τη φορά έφεραν ένσταση στο αίτημα ζήτησα από τους ευπαίδευτους δικηγόρους των μερών, σχετική επιχειρηματολογία. Για το σκοπό αυτό και οι τρεις υπόβαλαν γραπτή αγόρευση.
Ο Κανονισμός 4 των περί της Εκδίκασης Καθυστερημένων Υποθέσεων (Ειδικών) Διαδικαστικών Κανονισμών του 2022 (ανωτέρω) προνοεί τα ακόλουθα:
«Για όλες τις υποθέσεις μεταξύ των πιο πάνω ετών για τις οποίες υπάρχει ήδη ορισμένη ημερομηνία έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας ή που έχουν οριστεί για οποιονδήποτε σκοπό ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν επιτρέπεται, χωρίς την προηγούμενη άδεια του δικαστηρίου, η καταχώριση οποιασδήποτε ενδιάμεσης αίτησης. Το αίτημα για άδεια τίθεται προφορικώς ενώπιον του δικαστηρίου προς έγκριση ή απόρριψη αναλόγως της περιπτώσεως. Εναπόκειται στο δικαστήριο να εξετάσει το αίτημα για να δώσει όλες τις πρέπουσες οδηγίες ή/και να αποφασίσει ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια προς το συμφέρον της δικαιοσύνης.»
Σχετικός είναι και ο Κανονισμός 2. Προνοεί τα ακόλουθα:
«Οι Κανονισμοί αφορούν σε όλες τις εκκρεμούσες υποθέσεις που καταχωρίστηκαν μέχρι την 31η Δεκεμβρίου, 2021 και στις οποίες δεν έχει κατά την ημερομηνία δημοσίευσης των Κανονισμών αρχίσει επί της ουσίας η ακροαματική διαδικασία.»
Για σκοπούς ορθής ερμηνείας, οι δυο αυτοί Κανονισμοί, ασφαλώς θα πρέπει να ιδωθούν υπό το φως του σκοπού για τον οποίον θεσπίστηκαν οι περί της Εκδίκασης Καθυστερημένων Υποθέσεων (Ειδικών) Διαδικαστικών Κανονισμών του 2022 (ανωτέρω), ο οποίος είναι εξ ορισμού κατάδηλος. Δεν είναι άλλος, παρά μόνο η δραστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση της πλημμυρίδας των καθυστερημένων υποθέσεων που ταλανίζουν το σύστημα απονομής δικαιοσύνης στον τόπο μας και κλονίζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών έναντι της δικαιοσύνης, καθώς συνιστούν παραβίαση του συνταγματικού δικαιώματος των πολιτών για δίκη εντός ευλόγου χρόνου, ως έκφραση του ευρύτερου δικαιώματός τους για δίκαιη δίκη.
Των παραπάνω λεχθέντων, ο Κανονισμός 4, ο οποίος θα πρέπει να ιδωθεί σε συνάρτηση με τον Κανονισμό 2 κατά τη γνώμη μου έχει την εξής έννοια:
Για όλες τις υποθέσεις που καταχωρήθηκαν μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου, 2021 και στις οποίες δεν έχει αρχίσει η ακρόασή τους, κατά κανόνα, δεν επιτρέπεται η καταχώρηση οποιασδήποτε ενδιάμεσης αίτησης. Η καταχώρηση τέτοιας αίτησης, επιτρέπεται μόνο κατ’ εξαίρεση, με άδεια του Δικαστηρίου, κατόπιν υποβολής σχετικού αιτήματος το οποίο υποβάλλεται προφορικά. Η απόφαση του Δικαστηρίου επί του αιτήματος ανάγεται στη διακριτική του ευχέρεια η οποία θα πρέπει να ασκείται με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης. Το οποίο (συμφέρον της δικαιοσύνης), ασφαλώς δε θα πρέπει να αντικρίζεται μονοσήμαντα, υπό την εξής έννοια:
Το Δικαστήριο, κατά τη διαμόρφωση της κρίσης του επί του αιτήματος, θα πρέπει να σταθμίσει τα οφέλη που συνεπάγεται η παραχώρηση της αιτούμενης, κατά περίπτωση, άδειας, σε συνάρτηση με τις πιθανές επιπτώσεις από τη μη παραχώρησή της, όχι μόνο για το μέρος που υποβάλλει το αίτημα, αλλά και για το αντίδικο μέρος.
Και κάτι ακόμη. Δεδομένου του σκοπού των περί της Εκδίκασης Καθυστερημένων Υποθέσεων (Ειδικών) Διαδικαστικών Κανονισμών σε συνδυασμό και με το γεγονός, ότι - για να επαναλάβω - μόνο κατ’ εξαίρεση και κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου επιτρέπεται η καταχώρηση ενδιάμεσης αίτησης, κάθε τέτοιο αίτημα, για να συγκεντρώνει καλές πιθανότητες να γίνει δεκτό, θα πρέπει να είναι άρτια δομημένο και να περιβάλλεται με ισχυρή αιτιολογία, κυρίως, σε σχέση με το χρόνο υποβολής του.
Με υπαγωγή των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης στις πιο πάνω ερμηνευτικές αρχές, παρατηρώ τα εξής:
Ο ενάγοντας καταχώρησε την αγωγή του, στις 14/5/2015, δηλαδή, πριν από 11 σχεδόν χρόνια.
Όπως αναφέρεται και πιο πάνω, στις 19/12/2023, σε εφαρμογή και πάλι του Κανονισμού 4 των παραπάνω Κανονισμών υπόβαλε ανάλογο αίτημα, το οποίο έγινε αποδεκτό. Καταχώρησε τη σχετική αίτηση τροποποίησης, στις 26/1/2024 και μετά από ακρόαση, αυτή εγκρίθηκε. Με την εν λόγω αίτηση ζήτησε την αντικατάσταση αριθμού παραγράφων της έκθεσης απαίτησης με αριθμό νέων παραγράφων, οι οποίες περικλείουν λεπτομέρειες σωματικών βλαβών και/ή απώλειας ανέσεων και/ή πόνου και/ή ταλαιπωρίας, καθώς και λεπτομέρειες ειδικών ζημιών.
Προς υποστήριξη της αίτησης προέβη σε ένορκη δήλωση η μητέρα του, η οποία σ’ αυτή - για ό,τι μας ενδιαφέρει - μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής:
Η τελευταία διορθωτική επέμβαση έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 2022. Διενεργήθηκε από το Δρ. Νικόλαο Τσεκούρα στην Αθήνα και αφορούσε επέμβαση ενδοφλεβεκτομής της αριστερής κοινής μηριαίας φλέβας και τοποθέτησης τριών ενδοαυλικών ναρθήκων/stents. Με την ολοκλήρωση της εγχείρησης, κανένας δεν μπορούσε να γνωρίζει τα επίπεδα επιτυχίας της. Αντίθετα, ο ενάγοντας έπρεπε να παρακολουθείται και παρακολουθείτο από το γιατρό εντατικά τον επόμενο 1 χρόνο. Η εικόνα της κατάστασης της υγείας του ξεκαθάρισε και αποκρυσταλλώθηκε στο βαθμό που αυτό ήταν δυνατό, με την εξέτασή του τον Οκτώβριο του 2023 και ακόμη περαιτέρω, με πρόσθετη εξέτασή του το Νοέμβριο του 2023. Η εγχείρηση, όπως τους ενημέρωσε ο γιατρός ήταν επιτυχής και ο ενάγοντας δεν προβλέπεται να χρειαστεί κάποια άλλη άμεση διορθωτική εγχείρηση στο άμεσο μέλλον.
Ο Δρ. Τσεκούρας εξέδωσε μια προκαταρκτική γνωμάτευση για την κατάσταση της υγείας του ενάγοντα, στις 23/10/2023, ενώ εξέδωσε μια τελική και πιο εμπεριστατωμένη (Τεκμήριο Α) μετά την εξέταση το Νοέμβριο του 2023, με ημερομηνία 22/1/2024. Το συγκεκριμένο τεκμήριο, όπως και η ημερομηνία έκδοσής του καταδεικνύουν ακριβώς ότι μέρος των γεγονότων και ειδικών ζημιών που προσπαθεί να εισαγάγει η αίτηση δεν ήταν γνωστά νωρίτερα και δεν μπορούσαν να ήταν γνωστά νωρίτερα.
Οι δικηγόροι του ενάγοντα έδρασαν άμεσα, υποβάλλοντας αίτημα για άδεια καταχώρησης της αίτησης τη στιγμή που ξεκαθάρισε η κατάσταση της υγείας του ενάγοντα, διαφάνηκε ότι η τελευταία διορθωτική εγχείρηση ήταν επιτυχής, εξάλειψε η πιθανότητα να χρειαστεί άμεσα άλλη διορθωτική εγχείρηση και ο ενάγοντας ενημερώθηκε ότι οι τρεις υδραυλικοί νάρθηκες που τοποθετήθηκαν θα πρέπει να αντικαθίστανται κάθε 10 με 12 έτη.
Είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης η ολοκληρωμένη παρουσίαση της υπόθεσης και η τροποποίηση είναι επιθυμητή ώστε να προσδιορίζονται επακριβώς τα πραγματικά γεγονότα και η ουσία της διαφοράς των διαδίκων σύμφωνα με τις αρχές της απονομής της δικαιοσύνης και της καλής πίστης. Σε περίπτωση που δεν επιτραπεί η παρούσα τροποποίηση η θέση του ενάγοντα θα επηρεαστεί δυσμενώς, αφού δε θα μπορέσει να εγείρει ουσιώδη γεγονότα για την υπόθεσή του και να εγείρει και παρουσιάσει την πλήρη απαίτησή του εναντίον των εναγόμενων και όλων των υπόχρεων με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
Και ενώ αυτά αναφέρει η μητέρα του ενάγοντα στην ένορκη δήλωσή της, ημερομηνίας 26/1/2024 προς υποστήριξη της αίτησης τροποποίησης, ίδιας ημερομηνίας, η οποία έγινε αποδεκτή, ας δούμε και τι αναφέρει ο ευπαίδευτος δικηγόρος του ενάγοντα στη γραπτή αγόρευσή του για σκοπούς αιτιολόγησης του υπό εξέταση αιτήματος. Μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής:
Είναι η θέση του ενάγοντα ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η έγκριση του αιτήματος εξυπηρετεί το συμφέρον της δικαιοσύνης.
Οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί του ενάγοντα αναφορικά με την αμέλεια των εναγόμενων 1 και 2 στηρίχθηκαν αποκλειστικά στην ιατρική μαρτυρία του ιατροδικαστή, Δρ. Ματσάκη, ο οποίος είχε ετοιμάσει σχετικό πιστοποιητικό. Οι τροποποιήσεις που έγιναν στο περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης αφορούσαν λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών και/ή απώλειας ανέσεων και/ή πόνου και/ή ταλαιπωρίας του ενάγοντα, λεπτομέρειες ειδικών ζημιών του και η προσθήκη που έγινε αφορούσε μελλοντικές επεμβάσεις και έξοδα του ενάγοντα.
Στην ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση τροποποίησης επισυνάφθηκε ως τεκμήριο η ιατρική βεβαίωση του Δρ. Τσεκούρα (τεκμήριο Α, ανωτέρω), η οποία αφορούσε αποκλειστικά στην κατάσταση της υγείας του ενάγοντα και στις διαχρονικές διακυμάνσεις της, περιλαμβάνοντας και τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο ενάγοντας και τις θεραπείες που υποβλήθηκε από το 2015 μέχρι και τη σύνταξη της βεβαίωσης, στις 21/1/2024 καθώς και τις θεραπείες και τη φαρμακευτική αγωγή που θα πρέπει να ακολουθηθεί. Στην εν λόγω ιατρική βεβαίωση δεν περιλαμβάνεται καμιά τοποθέτηση του Δρ. Τσεκούρα αναφορικά με τις αιτίες πρόκλησης των σωματικών βλαβών του ενάγοντα ή με ζητήματα ορθής ιατρικής πρακτικής που άπτονται της ευθύνης των εναγόμενων 1 και/ή 2.
Στόχος τους είναι να κληθεί στο Δικαστήριο ο Δρ. Τσεκούρας προκειμένου να παράσχει μαρτυρία που θα καλύπτει τόσο τα επίδικα ζητήματα σχετικά με την κατάσταση της υγείας του ενάγοντα όσο και τα ζητήματα ευθύνης τα οποία σχετίζονται με την ισχυριζόμενη ιατρική αμέλεια των εναγόμενων και είναι αναγκαίο να σχολιάσει ισχυρισμούς των γιατρών των εναγόμενων και συγκεκριμένα, του αγγειοχειρουργού, Δρ. Παππά, ο οποίος θα κληθεί από τον εναγόμενο 1 να δώσει μαρτυρία. Επομένως θεωρούν ότι είναι κρίσιμο για την υπόθεση και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να επιτραπεί η καταχώρηση της αίτησης τροποποίησης με την οποία ο ενάγοντας θα ζητήσει όπως οι θέσεις του Δρ. Τσεκούρα ενσωματωθούν στην έκθεση απαίτησης και τεθούν σε ευθυγράμμιση με τις ήδη δικογραφημένες θέσεις του ενάγοντα, ιδίως, αναφορικά με την αμέλεια των εναγόμενων 1 και/ή 2.
Στο ιατρικό πιστοποιητικό του, ημερομηνίας 11/11/2025, ο Δρ. Τσεκούρας αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην αναγκαιότητα χορήγησης φαρμακευτικής αντιπηκτικής αγωγής σε ημιπληγικό ασθενή - όπως ήτο η κατάσταση του ενάγοντα - για σκοπούς θρομβοπροφύλαξης, μετά τη χειρουργική επέμβαση, εκτελεσθείσα υπό γενική αναισθησία στο κάτω άκρο. Περαιτέρω παραπέμπει σε διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες, οι οποίες συστήνουν το συνδυασμό φαρμακευτικής και μηχανικής θρομβοπροφύλαξης σε ασθενείς με ημιπληγία, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος μετεγχειρητικού θρομβοεμβολικού επεισοδίου από τα κάτω άκρα.
Οι θέσεις αυτές συνδέονται άρρηκτα με τη βάση της αγωγής και αποτελούν ισχυρισμούς που σχετίζονται άμεσα με το επίδικο ζήτημα της ευθύνης των εναγόμενων 1 και/ή 2 και καμιά αλλαγή γίνεται στη βάση της αγωγής. Επομένως, με την προτεινόμενη αίτηση τροποποίησης θα επιζητείται η προσθήκη ισχυρισμών αναφορικά με την παράλειψη χορήγησης φαρμακευτικής και μηχανικής θρομβοπροφύλαξης στον ενάγοντα μετά τη χειρουργική επέμβαση στις 6/2/2012 και η διασαφήνιση της θέσης του, περί λανθασμένης ιατρικής πρακτικής των εναγόμενων υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης.
Για να έχει το Δικαστήριο πλήρη εικόνα και να αξιολογήσει σωστά το ζήτημα της ευθύνης, αλλά και για διασφάλιση ότι οι διάδικοι τίθενται επί ίσοις όροις (Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας 2023 Κανονισμός 60.2 και Κανονισμός 1.2) είναι απολύτως αναγκαίο να περιληφθεί στη δικογραφία και η θέση του αγγειοχειρουργού του ενάγοντα. Μόνο έτσι ο εμπειρογνώμονας του ενάγοντα θα μπορέσει να παράσχει ολοκληρωμένη μαρτυρία στο Δικαστήριο και να απαντήσει στους ισχυρισμούς του Δρ. Παππά κατά την ακρόαση.
Χωρίς την άδεια καταχώρησης της αίτησης, ο ενάγοντας θα στερηθεί της δυνατότητας να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το σύνολο τής πρόσφατα εξασφαλισθείσας ιατρικής μαρτυρίας, γεγονός που θα υπονόμευε την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
Η ζητούμενη άδεια για καταχώρηση της αίτησης τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης γίνεται καλόπιστα και σε καμιά περίπτωση με σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας εκδίκασης της αγωγής, εφόσον θεωρούν ότι με βάση τη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως ίσχυε πριν από την τροποποίηση, στις 6/2/2015, η αίτηση τροποποίησης έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας.
Δηλώνω ευθέως, πως δεν είμαι διατεθειμένος να παραχωρήσω την αιτούμενη άδεια. Και τούτο, επειδή, ενώ ο βασικός λόγος για τον οποίο ο ενάγοντας ζητά σήμερα να του επιτραπεί να καταχωρήσει αίτηση τροποποίησης, ουσιαστικά είναι ο ίδιος με αυτό για τον οποίο είχε ζητήσει και πριν από δυο και πλέον χρόνια, ανάλογη άδεια, η οποία του δόθηκε, εντούτοις, ουδεμία εξήγηση ή δικαιολογία προβάλλει για ποιο λόγο δε ζήτησε τότε να συμπεριλάβει στα δικόγραφά του, όχι μόνο αυτά που σήμερα επιθυμεί να συμπεριλάβει, αλλά, ακόμη και αυτά για τα οποία είχε καταχωρήσει τότε την αίτηση τροποποίησης. Αυτό δε, έχοντας υπόψη ότι τα όσα σήμερα προβάλλονται από το δικηγόρο του για σκοπούς στοιχειοθέτησης του υπό εξέταση αιτήματος, όπως και αυτά που τότε είχαν προβληθεί από τη μητέρα του για σκοπούς στοιχειοθέτησης της αίτησης τροποποίησης είναι με αναφορά, αποκλειστικά στη μαρτυρία του Δρ. Τσεκούρα.
Ο εν λόγω γιατρός, στις 22/1/2024 εξέδωσε ιατρική βεβαίωση για τον ενάγοντα, την οποία η μητέρα του - για να επαναλάβω -, στην ένορκη δήλωσή της στην οποία προέβη προς υποστήριξη της αίτησης τροποποίησης αποκαλεί τελική και πιο εμπεριστατωμένη.
Ένας από τους λόγους για τους οποίους ο ενάγοντας ζητά άδεια να του επιτραπεί να καταχωρήσει νέα αίτηση τροποποίησης είναι η θέση του, ότι στην παραπάνω ιατρική βεβαίωση δεν περιλαμβάνεται καμιά τοποθέτηση του Δρ. Τσεκούρα αναφορικά με τις αιτίες πρόκλησης των σωματικών βλαβών του ή με ζητήματα ορθής ιατρικής πρακτικής που άπτονται της ευθύνης των εναγόμενων 1 και/ή 2.
Αρχίζοντας από το πρώτο, δε συμφωνώ. Η εν λόγω ιατρική βεβαίωση αρχίζει με τη φράση «Βεβαιούται ότι ο ασθενής Γ. Σ. πάσχει από μεταθρομβωτικό σύνδρομο του αριστερού κάτω άκρου, ως συνέπεια οξείας λαγονομηριαίας θρόμβωσης προ ετών (2012).» Για το δεύτερο που συνθέτει την παραπάνω θέση, το μόνο που θέλω να πω είναι το εξής: Αποτελεί θέμα γνώμης αυτό, την οποία ο μάρτυρας θα μπορεί να διατυπώσει ελεύθερα κατά την ακρόαση της αγωγής, χωρίς να παρίσταται ανάγκη προδιατύπωσής της σε οποιαδήποτε ιατρική βεβαίωση. Εν πάση περιπτώσει, ουδεμία εξήγηση ή αιτιολογία προβάλλεται για ποιο λόγο δε ζητήθηκε από το μάρτυρα να τοποθετηθεί συναφώς με το θέμα με την ιατρική βεβαίωσή του, ημερομηνίας 22/1/2024.
Προς υποστήριξη και αιτιολόγηση του υπό εξέταση αιτήματος, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του ενάγοντα, στη γραπτή αγόρευσή του, αναφέρει και τα εξής:
Ο Δρ. Τσεκούρας, στο ιατρικό πιστοποιητικό του, ημερομηνίας 11/11/2025, αναφέρεται - μεταξύ άλλων - στην αναγκαιότητα χορήγησης φαρμακευτικής αντιπηκτικής αγωγής σε ημιπληγικό ασθενή - όπως ήτο η κατάσταση του ενάγοντα - για σκοπούς θρομβοπροφύλαξης, μετά από χειρουργική επέμβαση, εκτελεσθείσα υπό γενική αναισθησία στο κάτω άκρο. Περαιτέρω παραπέμπει σε διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες, οι οποίες συστήνουν το συνδυασμό φαρμακευτικής και μηχανικής θρομβοπροφύλαξης σε ασθενείς με ημιπληγία, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος μετεγχειρητικού θρομβοεμβολικού επεισοδίου από τα κάτω άκρα.
Και για τις δυο αυτές θέσεις του κ. Γεωργίου ισχύει περίπου ό,τι και για τις δυο προηγούμενες. Να πω απλώς, ότι ο Δρ. Τσεκούρας, στη βεβαίωσή του, ημερομηνίας 22/1/2024 αναφέρει αυτολεξεί τα εξής: «Ο ασθενής θα πρέπει να βρίσκεται σε χρόνια αντιπηκτική και αντιαιμοπεταλιακή αγωγή…». Απ’ εκεί και πέρα, ο μάρτυρας, κατά την ακρόαση της αγωγής, θα μπορεί να αναφερθεί στις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες και γενικά να καταθέσει τη γνώμη του για κάθε σχετικό με την ειδικότητά του θέμα, υπό την ιδιότητά του, ως πραγματογνώμονα.
Όμως είναι και μερικά ακόμη που έχουν αναφερθεί προς υποστήριξη και αιτιολόγηση του υπό εξέταση αιτήματος, τα οποία, με κάθε σεβασμό, συν τοις άλλοις προκαλούν σύγχυση αναφορικά με τους λόγους υποβολής του αιτήματος, το οποίο, εξ αυτού καθίσταται ακόμη πιο προβληματικό.
Για παράδειγμα, ένας από τους λόγους για τους οποίους ο ενάγοντας ζητά να του δοθεί άδεια καταχώρησης της αίτησης τροποποίησης είναι για να ζητήσει όπως οι θέσεις του Δρ. Τσεκούρα, οι οποίες περιέχονται στο πιστοποιητικό του, ημερομηνίας 11/11/2025, ενσωματωθούν στην έκθεση απαίτησης και τεθούν σε ευθυγράμμιση με τις ήδη δικογραφημένες θέσεις του, ιδίως, αναφορικά με την αμέλεια των εναγόμενων 1 και/ή 2.
Τα όσα αναφέρει ο Δρ. Τσεκούρας στο εν λόγω πιστοποιητικό είτε καλύπτονται από την έκθεση απαίτησης και με τις ήδη δικογραφημένες θέσεις του ενάγοντα είτε δεν καλύπτονται. Προφανώς δεν μπορεί να ισχύουν και τα δυο. Ανάγκη ενσωμάτωσής τους στην έκθεση απαίτησης, ασφαλώς, μόνο στη δεύτερη περίπτωση υπάρχει.
Η τελευταία από τις θέσεις του ευπαίδευτου δικηγόρου του ενάγοντα υπέρ του αιτήματος επί της οποίας θα ήθελα να τοποθετηθώ είναι ότι χωρίς την άδεια καταχώρησης της αίτησης, ο ενάγοντας θα στερηθεί της δυνατότητας να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το σύνολο της πρόσφατα εξασφαλισθείσας ιατρικής μαρτυρίας, γεγονός που θα υπονόμευε την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
Η χωρίς εξήγηση και αιτιολογία παράλειψη, είτε του ενάγοντα είτε των προηγούμενων δικηγόρων του, να ζητήσουν από το Δρ. Τσεκούρα να περιλάβει στην ιατρική βεβαίωσή του, ημερομηνίας 22/1/2024 τα όσα περιέχονται στο ιατρικό πιστοποιητικό του, ημερομηνίας 11/11/2025 σε καμιά περίπτωση καθιστούν το περιεχόμενο του πιστοποιητικού «πρόσφατα εξασφαλισθείσα ιατρική μαρτυρία». Αυτό θα ίσχυε, μόνο σε περίπτωση που στο εν λόγω ιατρικό πιστοποιητικό περιέχεται οτιδήποτε το οποίο έγινε ή προέκυψε στον ενάγοντα, μετά την ετοιμασία της ιατρικής βεβαίωσης, ημερομηνίας 22/1/2024. Με αυτό δεδομένο, υπονόμευση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, αλλά και κατάφωρη καταστρατήγηση του σκοπού των περί της Εκδίκασης Καθυστερημένων Υποθέσεων (Ειδικών) Διαδικαστικών Κανονισμών, θα συνιστούσε, η για δεύτερη φορά παραχώρηση στον ενάγοντα, άδειας να καταχωρήσει αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης της αγωγής του, τη στιγμή που, ενώ του δόθηκε τέτοια άδεια και δυνατότητα, δυνάμει των ίδιων Κανονισμών, χωρίς καμιά εξήγηση ή αιτιολογία, στο πλαίσιο της σχετικής αίτησης τροποποίησης που είχε καταχωρήσει, δεν προώθησε τις, κατά την κρίση του, αναγκαίες ή όλες τις αναγκαίες τροποποιήσεις της έκθεσης απαίτησης της αγωγής του.
Και κάτι τελευταίο. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Loukos Trading Co. Ltd v. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Ντάιγκ Κο. Λτδ (2000) 1(Β) Α.Α.Δ. 1014:
«΄Εχει νομολογηθεί ότι τα δικαστήρια έχουν εξουσία να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεως της δικαστικής διαδικασίας. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της (βλ. Constantinides v. Vima Ltd (1983) 1 C.L.R. 348, ΄Ελληνας ν. Δημοκρατίας (1989) 2 Α.Α.Δ. 149, Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ. 2) (1993) 1 Α.Α.Δ. 248, Διευθυντής Φυλακών ν. Περρέλλα (1995) 1 Α.Α.Δ. 217, Re Beogradska D.D., Πολιτική ΄Εφεση 9495/6.9.1996 και Βασιλείου ν. Μακρίδη, Ποινική ΄Εφεση 6804/24.2.2000).
Στην Περρέλλα, πιο πάνω, σελ. 222, υποδείχθηκε ότι "η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας, που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του".»
Στην απουσία εξήγησης για το γεγονός ότι ο ενάγοντας στο πλαίσιο της αίτησης τροποποίησης που είχε καταχωρήσει - κατόπιν άδειας που του είχε δοθεί δυνάμει του Κανονισμού 4 - δεν επιδίωξε να περιλάβει στην έκθεση απαίτησης της αγωγής του όσα επιθυμεί σήμερα να περιλάβει, η υποβολή του ίδιου αιτήματος για δεύτερη φορά θεωρώ ότι συνιστά κλασσική περίπτωση κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας.
Πολύ περισσότερο, που σύμφωνα με τη Loukos Trading Co και πάλι (ανωτέρω) θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και ο παράγοντας προστασίας της άλλης πλευράς από ταλαιπωρία που προκύπτει από συμπεριφορά του αντιδίκου η οποία συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και στην προκειμένη περίπτωση, ενώ σε λίγο θα συμπληρωθούν 11 χρόνια από την καταχώρηση της αγωγής και η ακρόασή της δεν έχει ακόμη αρχίσει, οι εναγόμενοι, οι οποίοι δικαίως απαιτούν διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεών τους εντός ευλόγου χρόνου, ενώ αντιμετώπισαν την προηγούμενη αίτηση τροποποίησης του ενάγοντα, στην οποία - ως είχαν κάθε δικαίωμα - καταχώρησαν ένσταση, με την ενδιάμεση απόφαση επί της αίτησης, ουσιαστικά καταδικάστηκαν στα έξοδά της, ενώ, σε περίπτωση που επιτραπεί στον ενάγοντα να καταχωρήσει νέα αίτηση τροποποίησης, θα αναγκαστούν να ετοιμάσουν και καταχωρήσουν νέα ένσταση και σχετικές ένορκες δηλώσεις, να εμφανιστούν στο Δικαστήριο όσες φορές χρειαστεί για σκοπούς εκδίκασης της αίτησης και σε περίπτωση που αυτή γίνει αποδεκτή, αναπόφευκτα, θα υποχρεωθούν να καταχωρήσουν και νέα δικόγραφα. Και ενώ θα υποβληθούν σε όλη αυτή την ταλαιπωρία, ο χρόνος εκδίκασης της αγωγής, εξ αντικειμένου θα παραταθεί ακόμη περισσότερο.
Κατ’ ακολουθία όλων των παραπάνω, για να χρησιμοποιήσω τη φρασεολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη Loukos Trading Co (ανωτέρω) στην άσκηση της σύμφυτης δικαιοδοσίας μου, η οποία αποβλέπει στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου θεωρώ ότι πρέπει να δοθεί οριστικά τέλος, στις όποιες διαδικασίες ανακόπτουν την έναρξη της ακρόασης της αγωγής και προκαλούν ακόμη μεγαλύτερη καθυστέρηση στην εκδίκασή της. Και θα δοθεί τέλος με την απόρριψη του αιτήματος, αυτοτελώς και γι’ αυτό το λόγο και με τον προγραμματισμό της αγωγής σε ακρόαση.
Το αίτημα απορρίπτεται.
Αναφορικά με τα έξοδα, δε βλέπω για ποιο λόγο μπορώ να αποστώ του κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Με αυτό δεδομένο, τα έξοδα του αιτήματος, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόμενων και σε βάρος του ενάγοντα και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής.
(Υπ.) ….….………………………
Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΚΚ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο