ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης ΠΣΑ 12/2024
iJustice
Αναφορικά με τον Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Aπαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015
-και-
Αναφορικά με τoν Δήμο Μεταξά, με Α.Δ.Τ. […..]
Χρεώστη
Αίτηση εκ μέρους της Κυπριακής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ
Αιτήτριας / Πιστωτή
----------------------------------
Ημερομηνία: 17 Φεβρουαρίου 2026
Εμφανίσεις:
Για τους Αιτητές – Πιστωτές: κα Χλ. Καγιάτου για κ.κ. Στέλιος Στυλιανίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε.
Για την Καθ’ ης η Αίτηση – Χρεώστιδα: κα E. Κωνσταντίνου για P. Angelides & Co LLC
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Η Αιτήτρια, με την υπό κρίση Αίτηση, αιτείται:
«Α. Την ακύρωση του Διατάγματος ημερομηνίας 12/06/2025, το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, και δια του οποίου επιβάλλεται στους Αιτητές/Πιστωτές το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής το οποίο απέρριψαν σε σχέση με τον Χρεώστη Δήμο Μεταξά, με Α.Δ.Τ. [….]»
Η αίτηση βασίζεται στον Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 (Ν. 65(Ι)/2015), ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 41-75, στον Περί Πτώχευσης Νόμο Κεφ.5, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965, και στον Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2016 (5/2016), Κανονισμοί 4,5,10,15,16,22,23 και 24, επί των Νέων Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στο Μέρος 23, Μέρος 25, Μέρος 32.14 και 32.15 και στο Μέρος 39, καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου.
Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Κώστα Κεφάλα, προϊστάμενου του Τμήματος Διαχείρισης Πλαισίου Αφερεγγυότητας της Κυπριακής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ («KΕΔΙΠΕΣ»), ο οποίος παραθέτει τα γεγονότα και τους λόγους που κατά τη θέση του το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής θα πρέπει να παραμεριστεί.
Συνοπτικά, ο ενόρκως δηλών, αναφέρεται στο επίδικο δάνειο του Χρεώστη και πιστωτική διευκόλυνση την οποία αφορά το υπό κρίση ΠΣΑ και η οποία μεταβιβάστηκε στην Αιτήτρια, δυνάμει των προνοιών του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου του 2015 (Ν. 169(Ι)/2015). Στα πλαίσια παροχής της επίδικης πιστωτικής διευκόλυνσης, ο Χρεώστης συνήψε Συμφωνία Δανείου ημερομηνίας 09/02/2012. Για σκοπούς εξασφάλισης της εν λόγω πίστωσης, κατά την 09/02/2012 ενεγράφηκε και παραχωρήθηκε Υποθήκη με Αρ. Υ696/12 στην ακίνητη ιδιοκτησία του Χρεώστη ως αυτή περιγράφεται: Κτήριο αποτελούμενο από 3 διαμερίσματα, ολόκληρο μερίδιο.
Το συνολικό οφειλόμενο ποσό από τον Χρεώστη στην Αιτήτρια ανέρχεται σε €1.554.060,57 πλέον τόκους από 01/07/2024.
Το προτεινόμενο υπό του Συμβούλου Αφερεγγυότητας ΠΣΑ 12/2024 τέθηκε σε ψηφοφορία για τους πιστωτές στις 16/05/2025 και καταψηφίστηκε, με την Αιτήτρια, η οποία κατέχει το 99% του συνολικού χρέους να ψηφίζει κατά του ΠΣΑ. Η Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, η οποία κατέχει το 1% του συνολικού χρέους, ψήφησε και εκείνη αρνητικά.
Κατά τις 17/06/2025 επιδόθηκε στους Αιτητές το ανωτέρω αναφερθέν Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερομηνίας 12/06/2025, με το οποίο το Δικαστήριο διέταξε την επιβολή του ΠΣΑ 12/2024 στους πιστωτές.
Αποτελεί θέση του ενόρκως δηλούντα, ότι το εν λόγω Διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί, καθότι δεν πληρούνται τα κριτήρια που προνοεί η σχετική νομοθεσία. Οι συγκεκριμένες θέσεις του, συνοψίζονται ως ακολούθως:
- Δεν πληρεί ένα από τα κριτήρια επιλεξιμότητας για τα μη συναινετικά ΠΣΑ καθώς η αγοραία αξία της κύριας κατοικίας του Χρεώστη, υπερβαίνει το ποσό των €350,000. Επισυνάπτει την Έκθεση Εκτίμησης του Χρεώστη στην οποία αναφέρεται ότι η συνολική αξία ανέρχεται στις €618,000.
- Δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία ότι ο Χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματος του κατά τουλάχιστον 25%. Από το 2012 που υπογράφηκε η δανειακή σύμβαση και μετά και μέχρι το 2023, φαίνεται ότι τα εισοδήματα του Χρεώστη, με βάση τις Καταστάσεις Κοινωνικών Ασφαλίσεων (τεκμήριο 6), είναι σταθερά και αυξημένα.
- Δεν αποπληρώνει τις οφειλές του, όχι λόγω αδυναμίας ή αφερεγγυότητας αλλά από επιλογή. Από το 2012 μέχρι και το 2024, για το εν λόγω δάνειο κατέβαλε μόνο το συνολικό ποσό των €1,477,75, ποσό που δεν αντιστοιχεί ούτε σε μια μηνιαία δόση, ως η συμφωνία δανείου και η παρούσα αίτηση προωθείται καταχρηστικά.
- Στο ΠΣΑ εντοπίζονται αρκετές ασάφειες, δεν υπάρχει διαφάνεια που να επιτρέπει την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων και δεν προκύπτει ο τρόπος με τον οποίο έχουν γίνει διάφοροι υπολογισμοί, ούτε εξηγεί πώς ο Σύμβουλος Αφερεγγυότητας καταλήγει σε συγκεκριμένα ποσά.
- Δεν γίνεται αναφορά ότι η επιβολή του ΠΣΑ θα φέρει τους πιστωτές σε καλύτερη θέση από την πτώχευση.
- Ο Χρεώστης δεν θα καταστεί φερέγγυος εντός των επόμενων 5 ετών και το ΠΣΑ δεν είναι βιώσιμο.
Ο Χρεώστης καταχώρισε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση προβάλλοντας 7 λόγους για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, ως ακολούθως:
«(α) Δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Νόμο και τη σχετική και/ή καθοδηγητική Νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος.»
(β) Με την παρούσα Αίτηση η Αιτήτρια επιδιώκει την έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος παραβλέποντας και/ή καταστρατηγώντας το σκοπό για τον οποίο είναι δυνατό να γίνει επίκληση και/ή χρήση της δικονομικής δυνατότητας για παραμερισμό και/ή ακύρωση Διατάγματος επιβολής Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής δυνάμει του Ν.65(Ι)/2015.
(γ) Η παρούσα Αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή γίνεται κατά παράβαση του Νόμου και της σχετικής και/ή καθοδηγητικής Νομολογίας.
(δ) Η αίτηση δεν παρουσιάζει στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Ν. 65(Ι)/2015 και ειδικότερα εκείνες του άρθρου 72(1) και/ή ότι ο Αιτητής δεν θα είναι στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρισκόταν ως πιστωτής, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, και/ή δεν έχει παρουσιάσει οποιοδήποτε υποστηρικτικό στοιχείο σχετικά με αυτό και/ή στην ουσιαστική μείωση του εισοδήματος του χρεώστη και/ή οποιαδήποτε άλλα κριτήρια.
(ε) Η κύρια κατοικία και/ή τα περιουσιακά στοιχεία του Χρεώστη δεν υπερβαίνουν σε αξία το όριο που θέτει ο Νόμος.
(στ) Η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί καθότι πληρούνται όλα τα κριτήρια που προβλέπει ο Νόμος για την έκδοση του Διατάγματος ημερ. 12/06/2025.
(ζ) Η παρούσα αίτηση δεν είναι δικαιολογημένη και αντίκειται στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και της ισότητας των όπλων.
Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ίδιου του Χρεώστη, ο οποίος απορρίπτει τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα της Αίτησης και υιοθετεί τους λόγους ένστασης και το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης ημερομηνίας 30/06/2025 (προφανώς πρόκειται για την ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 30/05/2025, που συνόδευε την Αίτηση για Επιβολή). Επί των ουσιωδών γεγονότων, αναφέρει ότι πληρεί όλα τα κριτήρια επιλεξιμότητας. Το ΠΣΑ θα έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία αυτοί θα βρίσκονταν, εάν η περιουσία του διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, παραπέμποντας στην έκθεση που ετοίμασε ο Σύμβουλος Αφερεγγυότητας. Ισχυρίζεται ότι με την πρόταση ΠΣΑ θα εισπράξουν μεγαλύτερο ποσό από ότι θα εισέπρατταν αν πωλούσαν την οικία του για το ποσό της αγοραίας αξίας της αξίας, που εν πάση περιπτώσει θα υπήρχε πιθανότητα να πωληθεί για μικρότερο ποσό από την πλήρη αγοραία αξία. Σημειώνει ότι η φύση της εργασίας του (δημόσιος υπάλληλος στην Εθνική Φρουρά) του προσδίδει μεγάλη ασφάλεια εργασίας και μισθού με επιπρόσθετα, σημαντικά οικονομικά οφέλη υπό τη μορφή του εφάπαξ φιλοδωρήματος που θα λάβει κατά την συνταξιοδότηση του και την επακόλουθη σύνταξη που θα λαμβάνει.
Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι οι πιστωτές δεν θα αναμένετο να εισπράξουν μεγαλύτερο ποσό από αυτό που αναφέρεται στο ΠΣΑ λαμβανομένου υπόψη ότι η αγοραία αξία του υποθηκευμένου ακινήτου είναι €618,000 μειωμένο κατά το ποσό των εξόδων, φόρων και δικαιωμάτων του κτηματολογίου και δηλαδή θα είναι μικρότερο από το ποσό που προνοείται στο ΠΣΑ, πλέον τόκους που θα επωφεληθεί ο πιστωτής. Με βάση την πρόταση ΠΣΑ του Συμβούλου, ο πιστωτής αναμένεται να εισπράξει ποσό μεγαλύτερο από €618,000 που είναι το εξασφαλισμένο χρέος, αφού θα περιέχονται και τόκοι. Με βάση απλά μαθηματικά, θα εισπράξει €825,453.60 και εφόσον ληφθεί υπόψη το ισοζύγιο της ευχέρειας του Δικαστηρίου και η προστασία της κύριας κατοικίας του, η θέση του είναι ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί.
Πέραν των πιο πάνω, ο Χρεώστης ισχυρίζεται ότι η πρόταση ΠΣΑ είναι πολύ λογική και υλοποιήσιμη συμφωνία επεξηγώντας τη θέση του, παραπέμποντας, ουσιαστικά στις πρόνοιες της.
Όσον αφορά την οικοδομή στην οποία βρίσκεται η κύρια κατοικία του, αυτή περιέχει 3 μονάδες που περιλαμβάνουν ισόγειο διαμέρισμα, διαμέρισμα στον 1ον όροφο και διαμέρισμα στον 2ον όροφο. Η κύρια κατοικία του είναι η μονάδα στον πρώτο όροφο με εκτιμηθείσα αγοραία αξία περί τις €204,039.00. Ο μη διαχωρισμός των μονάδων δεν αλλάζει το γεγονός ότι η κύρια κατοικία του είναι το εν λόγω διαμέρισμα και δεν έχει τεθεί από τους πιστωτές οποιοδήποτε στοιχείο που να αντικρούει αυτό το γεγονός.
Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων αμφοτέρων των πλευρών τις οποίες ανάρτησαν στον ηλεκτρονικό φάκελο του Δικαστηρίου. Έχω λάβει υπόψη μου τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή των γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων και των όσων εκεί αναφέρονται και δεν κρίνω απαραίτητο για σκοπούς της παρούσας απόφασης να προβώ σε λεπτομερή αναφορά στο περιεχόμενο τους. Αναφορά σε θέσεις των μερών θα γίνει κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης και εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο.
Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης, κρίνω ορθό να προβώ σε αναφορά στο σκοπό και στις πρόνοιες του Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόµος του 2015, Nόμος 65(Ι)/2015, όπως τροποποιήθηκε.
Όπως προκύπτει από το προοίμιο του πιο πάνω Νόμου, η θέσπιση του κατέστη αναγκαία λόγω της οικονομική κρίσης που έπληξε την Κύπρο το 2012 και εντάσσεται στα πλαίσια των διαφόρων μέτρων που λήφθηκαν για να αποφευχθεί η κατάρρευση της οικονομίας, να προφυλαχτεί η σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος και να εξασφαλιστεί η προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Παράλληλα, εκτός από την προστασία του χρηματοπιστωτικού τομέα, πρέπει να αποτραπεί ταυτόχρονα και η µετακύλιση των επιπτώσεων της κρίσης του στην ευρύτερη οικονομία και κοινωνία και πρέπει να προφυλαχθούν τα δικαιώματα του κοινωνικού συνόλου στη Δημοκρατία.
Εν όψει των πιο πάνω και των όσων υπολοίπων αναφέρονται στο προοίμιο του εν λόγω Νόμου, έπρεπε να θεσπιστεί ειδική διαδικασία και πρόνοιες με τις οποίες να υποβοηθούν αφερέγγυοι χρεώστες να αντιμετωπίσουν τις οφειλές τους και τις έκτακτες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, έτσι ώστε να αποφεύγεται η πτώχευση από τη μια και από την άλλη να διασφαλίζουν τα δικαιώματα των πιστωτών επί των οφειλόμενων από αφερέγγυους χρεώστες με λογικό και οργανωμένο τρόπο και με γνώμονα ότι δεν θα βρίσκονται σε χειρότερη θέση από αυτή στην οποία θα βρίσκονταν αν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Πέρι Πτώχευσης Νόμου (βλ. επίσης τις αναφορές στην In the matter of Joseph O’ Connor, a Debtor [2015] IEHC 320, para.49-51 σε σχέση με το σκοπό του Personal Insolvency Act 2012 της Ιρλανδίας, ο οποίος είναι παρόμοιος με το δικό μας Νόμο).
Σε σχέση με την διαδικασία που ακολουθείται με βάση τον εν λόγω Νόμο αναφορικά με την έκδοση Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, σχετικές είναι οι πρόνοιες του Κεφαλαίου 2 του Νόμου.
Σύμφωνα με το Άρθρο 72(1) του Νόμου σε περίπτωση που το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής απορρίφθηκε από τη συνέλευση των πιστωτών και πληρούνται οι προϋποθέσεις που το εν λόγω Άρθρο τάσσει, ο χρεώστης δύναται να αποταθεί μονομερώς στο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος με το οποίο το εν λόγω Σχέδιο να επιβάλλεται σε όλους τους πιστωτές οι οποίοι το απέρριψαν στην συνέλευση. Το Δικαστήριο, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 73(1) του Νόμου, δύναται να εκδώσει διάταγμα κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 72(1), μόνο στις περιπτώσεις που το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απορρίφθηκε από τους πιστωτές, θα είχε ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν την οποία τέτοιοι πιστωτές θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί Πτώχευσης Νόμου.
Σύμφωνα με το Άρθρο 72(4) του Νόμου, ο χρεώστης, μετά την έκδοση διατάγματος δυνάμει του παρόντος άρθρου δίδει ειδοποίηση στους καθορισμένους πιστωτές, τους εγγυητές, τον σύμβουλο αφερεγγυότητας και την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας.
Το δε Άρθρο 72(5) του Νόμου έχει ως ακολούθως:
«Oποιοδήποτε πρόσωπο αναφέρεται στο εδάφιο (4) δύναται να προσφύγει στο δικαστήριο για ακύρωση του διατάγματος που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος άρθρου εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την ημερομηνία που ειδοποιήθηκε για την έκδοση του.»
Περαιτέρω, σύμφωνα με το Άρθρο 77 του Νόμου, το οποίο εντάσσεται κάτω από τον ΤΙΤΛΟ ΙΙΙ – ΜΗ ΣΥΝΕΝΑΙΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ καθίστανται εφαρμόσιμες οι διατάξεις των άρθρων 62-71 κατ’ αναλογία σε Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής το οποίο επιβάλλεται κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου.
Ειδικότερα, το Άρθρο 65 του Νόμου προνοεί τα εξής:
«65. Οι λόγοι για τους οποίους Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής δύναται να προσβληθεί από πιστωτή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 59, περιορίζονται χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του άρθρου 68, στους ακόλουθους:
(α) Ότι ο χρεώστης έχει με τη συμπεριφορά του κατά τα δύο (2) έτη πριν από την έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39, διευθετήσει τις οικονομικές του υποθέσεις με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να είναι ή να γίνει επιλέξιμος να υποβάλει αίτηση για Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής·
(β) δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις διαδικαστικές απαιτήσεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένης της μη ύπαρξης τελεσίδικης απόφασης δικαστηρίου σε σχέση με την επαλήθευση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 43, όπου αυτό εφαρμόζεται·
(γ) υπάρχει ουσιαστική ανακρίβεια ή παράλειψη στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων, η οποία παραβλάπτει ουσιωδώς τα συμφέροντα του πιστωτή·
(δ) ο χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας που καθορίζονται στο άρθρο 35 όταν προτάθηκε το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής·
(ε) ο χρεώστης έχει διαπράξει αδίκημα που προβλέπεται στον παρόντα Νόμο το οποίο προκαλεί ουσιαστική βλάβη στον πιστωτή·
(στ) ο χρεώστης είχε συναλλαγή με πρόσωπο η οποία έγινε κατά την περίοδο τριών (3) ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος, η οποία δεν έγινε έναντι αξιόλογης αντιπαροχής και η οποία συνέβαλε ουσιαστικά στην ανικανότητα του χρεώστη να αποπληρώσει τα χρέη του, εξαιρουμένων των χρεών τα οποία οφείλονται στα πρόσωπα με τα οποία ο χρεώστης είχε εισέλθει σε συναλλαγές οι οποίες δεν έγιναν έναντι αξιόλογης αντιπαροχής·
(ζ) ο χρεώστης έδειξε προτίμηση δολίως σε πρόσωπο, τηρουμένων των διατάξεων της οικείας νομοθεσίας, κατά την περίοδο των τριών (3) ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση του προστατευτικού διατάγματος, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του διαθέσιμου ποσού για την πληρωμή των χρεών του, εξαιρουμένων των χρεών που οφείλονται στο πρόσωπο στο οποίο δόθηκε η δόλια προτίμηση.»
Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να λεχθεί ότι σε όλα τα στάδια της διαδικασίας που οδηγεί στην έκδοση Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, και ειδικότερα τόσο κατά την έκδοση προστατευτικού διατάγματος όσο και κατά την έκδοση διατάγματος επιβολής του, όπου εμπλέκεται το Δικαστήριο, ο χρεώστης θα πρέπει να ενεργεί καλή τη πίστη (bona fide) και να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών στοιχείων της οικονομικής του κατάστασης τα οποία μπορούν να επιδράσουν στην κρίση του Δικαστηρίου. Απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση είτε του προστατευτικού διατάγματος είτε του διατάγματος επιβολής του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, τα οποία εκδίδονται μονομερώς (βλ. Ιn Re Nugent (A Debtor) [2016] IEHC 127).
Όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης και αποτελεί κοινό έδαφος των διαδίκων, στις 12/06/2025 εκδόθηκε διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο επιβλήθηκε το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής το οποίο ετοιμάστηκε από τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας εκ μέρους του Χρεώστη και το οποίο απορρίφθηκε στην Συνέλευση Πιστωτών στις 16/05/2025. Πιστωτής του Χρεώστη κατά 99% είναι η Αιτήτρια και όπως προκύπτει από το φάκελο το επίδικο διάταγμα επιδόθηκε προς αυτήν στις 17/06/2025 και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 30/06/2025, δηλαδή εντός της ταχθείσα από το Νόμο προθεσμία.
Με βάση το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, το σύνολο του χρέους του Χρεώστη προς την Αιτήτρια ανέρχεται στο €1,554,060.57 και η αγοραία αξία του υποθηκευμένου ακινήτου ανέρχεται στις €618,000 και σύμφωνα με το Σχέδιο το χρέος είναι εξασφαλισμένο κατά το ποσό αυτό ενώ €936,060.57 αποτελεί ανεξασφάλιστο χρέος. Με βάση το Σχέδιο η πιο πάνω αξία αφορά όλο το μερίδιο του τεμαχίου με το κτίριο εντός αυτού, το οποίο αποτελείται από 3 διαμερίσματα, ένα στο ισόγειο, ένα στον 1ον όροφο και ένα στον 2ον όροφο, χωρίς ξεχωριστούς τίτλους ιδιοκτησίας. Η αξία του διαμερίσματος στο ισόγειο ανέρχεται στις €209,664.00, του διαμερίσματος στον 1ον όροφο στις €204,039.00 και του διαμερίσματος στον 3ον όροφο στις €204,039.00.
Στο Σχέδιο αναλύεται η Κατάσταση Εισοδημάτων του Χρεώστη και καταλήγει, το διαθέσιμο εισόδημα να ανέρχεται στις €3,439.39 μηνιαίως.
Προτείνεται στο ΠΣΑ, η αποπληρωμή του εξασφαλισμένου χρέους ύψους €618,000 με 240 μηνιαίες δόσεις ύψους €3,439.39 με διάρκεια 20 χρόνων και με σταθερό επιτόκιο 3%. Οι 240 μηνιαίες δόσεις θα πληρωθούν ως εξής:
1. Με εξήντα (60) σταθερές μηνιαίες δόσεις των €3,439.39 τον μήνα.
2. Με την λήξη του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής εξήντα (60) μήνες και εφόσον ο χρεώστης συμμορφωθεί με όλες τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, θα συνεχίσει η αποπληρωμή με εκατόν ογδόντα (180) σταθερές μηνιαίες δόσεις από €3,439.39 τον μήνα.
3. Η τελευταία (1) δόση θα είναι τέτοιου ποσού ώστε να εξοφλήσει πλήρως το ποσό που θα οφείλεται στο πιο πάνω δάνειο.
Το επιτόκιο του δανείου θα είναι σταθερό, ύψους 3% και θα συνεχίσει να ισχύει για όλη τη διάρκεια του δανείου μέχρι την εξόφληση του δανείου. Η κεφαλαιοποίηση των τόκων θα γίνεται 2 φορές το χρόνο και ο τόκος θα υπολογίζεται επί των ημερήσιων χρεωστικών υπολοίπων με διαιρέτη το ημερολογιακό έτος [365/366] μέρες.
Όσον αφορά το μη εξασφαλισμένο χρέος, δεν παραμένει οποιοδήποτε ποσό, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα και θα παραμείνει «παρκαρισμένο» χωρίς μηνιαίες δόσεις κατά τη διάρκεια του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής (60 μήνες). Κατά τη λήξη του και εφόσον ο Χρεώστης συμμορφωθεί με όλες τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, θα απαλλαγεί από το μη εξασφαλισμένο χρέος ποσού €936,060.57 πλέον τόκους. Το Σχέδιο θα αναθεωρείται σε τακτά χρονικά διαστήματα και σε περίπτωση αύξησης των εισοδημάτων του Χρεώστη αυτό θα τροποποιηθεί ούτως ώστε να πληρώνονται οι ανάλογες δόσεις για το μη εξασφαλισμένο χρέος.
Έχω διεξέλθει όλης της μαρτυρίας που παρουσιάζεται στην παρούσα υπόθεση και έλαβα υπόψη τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς και τις θέσεις των μερών.
Κρίνω ορθό να ξεκινήσω από την εξέταση του λόγου που προβάλλει η Αιτήτρια για ακύρωση του επίδικου ΠΣΑ και αφορά την μη ικανοποίηση του κριτηρίου επιλεξιμότητας του Χρεώστη και συγκεκριμένα ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι υπέστη μείωση των εισοδημάτων του κατά 25%, ως τάσσει ο Νόμος και ο οποίος λόγος περιλαμβάνεται και στα ειδικότερα κριτήρια για μη συναινετικό ΠΣΑ του Άρθρου 72 και ειδικότερα στο Άρθρο 72(1)(ε) και 72(2). Η μαρτυρία που έχει προσκομισθεί για να ικανοποιηθεί το ως άνω κριτήριο είναι οι Καταστάσεις των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, οι οποίες περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του λειτουργού Αφερεγγυότητας ημερομηνίας 19/11/2024 ως Τεκμήριο Γ και επισυνάπτονται εκ νέου στην Αίτηση της Αιτήτριας ως τεκμήριο 6. Έχω διεξέλθει των εν λόγω Καταστάσεων και έλαβα υπόψη μου και την υπόλοιπη μαρτυρία και ισχυρισμούς. Προκύπτει ότι ο Χρεώστης είναι δημόσιος υπάλληλος – Εθνική Φρουρά. Το δάνειο συνάφθηκε το έτος 2012 και κατά συνέπεια ο υπολογισμός θα πρέπει να αρχίζει από την ημέρα σύναψης του δανείου και εντεύθεν. Ως γενική εικόνα εκείνο το οποίο παρατηρείται είναι ότι μετά το έτος 2012 και μέχρι το έτος 2016 τα εισοδήματα του Χρεώστη παρουσιάζουν μια ελαφριά μείωση και ακολούθως και μέχρι το έτος 2023, όπου καταλήγουν οι εν λόγω Καταστάσεις, μια σταθερότητα και αύξηση.
Συγκεκριμένα, κατά το έτος 2012, τα εισοδήματα του Χρεώστη ανέρχονταν στο ποσό των €50,055 ετησίως ενώ κατά τα έτη 2013 – 2016 συμπεριλαμβανομένων, ανέρχονταν στο ποσό των €49,602. Μετέπειτα, τα εισοδήματα του παρουσιάζουν μια σταθερότητα και αυξητική πορεία. Για το έτος 2017 ανέρχονταν σε €50,146 ετησίως, για το έτος 2018 σε €54,363, για το έτος 2019 σε €54,608, για το έτος 2020 σε €54,864, για το έτος 2021 σε €57,408, για το έτος 2022 σε €58,046 και για το έτος 2023 σε €60,060.
Εκείνο το οποίο προκύπτει ο Χρεώστης να επικαλέστηκε είναι ότι, παρά των πιο πάνω εισοδημάτων του, αυτά είναι μειωμένα κατά 25% ένεκα του πληθωρισμού και της αύξησης του κόστους διαβίωσης και κατά συνέπεια οφείλεται σε γεγονότα πέραν του ελέγχου του. Αυτό είναι που εισηγείται και ο συνήγορος του στην αγόρευση του λέγοντας ότι ο νομοθέτης κάνει αναφορά σε «ουσιαστική μείωση» και όχι τυπική, αριθμητική, λογιστική. Με όλο το σεβασμό δεν θα συμφωνήσω με την παρούσα εισήγηση, η οποία δεν προκύπτει να συνάδει με τους σκοπούς του Νόμου και με το προοίμιο του. Στο προοίμιο του Νόμου γίνεται αναφορά στην αύξηση της ανεργίας και στη μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών καθώς επίσης στην μειωμένη οικονομική δραστηριότητα στη Δημοκρατία, με αποτέλεσμα οι Χρεώστες να αντιμετωπίζουν έκτακτες δυσκολίες για να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις που προκύπτουν από δάνεια που έχουν συνάψει και περιέρχονται ή κινδυνεύουν να περιέλθουν σε κατάσταση αφερεγγυότητας. Ο Νόμος θεσπίστηκε με σκοπό να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της οικονομικής κρίσης. Σε κάθε περίπτωση δεν έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία η οποία να επεξηγεί πως το γεγονός αυτό που επικαλείται ο Χρεώστης, εντάσσεται στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης.
Ανεξάρτητα των πιο πάνω, όμως, δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία από τον Χρεώστη που να συσχετίζει τα εισοδήματα του με την αύξηση του κόστους ζωής και να καταδεικνύει, ότι παρά την αύξηση σε αυτά, εντούτοις η αγοραστική τους ικανότητα μειώθηκε και μάλιστα κατά 25%. Ο Χρεώστης στην ένορκη ομολογία που συνόδευε την Αίτηση για την Επιβολή του ΠΣΑ, επισύναψε ως τεκμήριο 6 Πίνακα με τους δείκτες πληθωρισμού ανά έτος. Εισηγήθηκε, κατόπιν συμβουλής του Συμβούλου του, ότι ο πληθωρισμός κατά το έτος 2012 ανερχόταν στα 229,15% ενώ κατά το έτος 2025 στα 258,44 % και σύμφωνα με την συμβουλή που έλαβε υπάρχει αύξηση των αγαθών και υπηρεσιών κατά 29,19% και κατά συνέπεια αύξηση του κόστους διαβίωσης με την πάροδο του χρόνου που μείωσε την αξία του εισοδήματος του κατά τουλάχιστον 25%.
Έχω διεξέλθει του εν λόγω Πίνακα και εκείνο το οποίο παρατηρείται είναι ότι ο δείκτης του πληθωρισμού για τα έτη 2013 – 2021 είναι μειωμένος σε σχέση με το δείκτη του 2012. Παρουσιάζει μια αύξηση κατά τα έτη 2022, 2023 και 2024.
Είναι κοινό έδαφος ότι ο Χρεώστης είναι δημόσιος υπάλληλος και δεν επεξηγεί κατά πόσο οι αυξήσεις στο μισθό του, αντικατοπτρίζουν ή όχι τον πληθωρισμό και την αύξηση του κόστους ζωής. Αξιοσημείωτο, επίσης, είναι και το γεγονός ότι ενώ ο Χρεώστης χρησιμοποιεί το δείκτη πληθωρισμού κατά το έτος 2025 για να τον συγκρίνει με το δείκτη του 2012, παραγνωρίζοντας τους δείκτες των υπόλοιπων ετών, δεν παρουσιάζει και οποιοδήποτε στοιχείο για το μισθό και απολαβές του κατά το έτος 2025 αλλά ούτε και κατά το έτος 2024. Δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής, επίσης, ότι ο Χρεώστης από την ημέρα σύναψης του επίδικου δανείου δεν έχει καταβάλει ούτε μια ολοκληρωμένη δόση έναντι αυτού, χωρίς να παρουσιάσει οποιαδήποτε δικαιολογία.
Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι στην παρούσα δεν έχει αποδειχθεί ότι τα εισοδήματα του Χρεώστη έχουν μειωθεί κατά τουλάχιστον 25% για λόγους πέραν της θέλησης του και κατά συνέπεια, το διάταγμα επιβολής θα πρέπει να ακυρωθεί για το λόγο αυτό και μόνο και το ζήτημα τελειώνει εδώ.
Δεν προκύπτει από την αγόρευση του συνηγόρου του Χρεώστη να προωθούνται οποιοιδήποτε άλλοι λόγοι ένστασης και παρέλκει η εξέταση και των υπόλοιπων λόγων για ακύρωση του διατάγματος επιβολής που προωθούνται από την Αιτήτρια.
Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα ως το αιτητικό Α της Αίτησης. Τα έξοδα, έχοντας υπόψη μου το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Χρεώστη, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.)………….…………………….
Χρ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο,
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο