ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 2067/2015
Μεταξύ:
ΔΗΜΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ
Εναγόντων
και
F & A COFFEE POINTS LTD
Εναγόμενων
---------------------
Αίτηση, ημερομηνίας 2/5/2025
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19/2/2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για εναγόμενους - αιτητές: κ. Ανδρέας Χ. Κυπρίζογλου
Για ενάγοντες - καθ’ ων η αίτηση: κ. Μ. Τζιούτ, για Ηλίας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Στις 3/6/2024 που η υπόθεση (αγωγή και ανταπαίτηση) ήταν ορισμένη για ακρόαση, το Δικαστήριο - με διαφορετική σύνθεση από το παρόν - την όρισε για απόδειξη, στις 20/6/2024.
Την ημέρα αυτή παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, μόνο η δικηγόρος των εναγόντων, η οποία δήλωσε έτοιμη για απόδειξη της υπόθεσης και ζήτησε απόφαση, ως η ένορκη δήλωση. Από το πρακτικό της ημέρας προκύπτει ότι στις 3/6/2024, το Δικαστήριο είχε δώσει οδηγίες στη στενογράφο του να ειδοποιήσει τη δικηγόρο των εναγόμενων - η οποία την ειδοποίησε - ότι η υπόθεση ορίστηκε για απόδειξη, στις 20/6/2024. Όπως αναφέρεται κατά λέξη στη συνέχεια «Παρόλα αυτά, η κα Ηρακλέους σήμερα δεν είναι παρούσα.»
Ακολούθως, το Δικαστήριο, αφού εξέτασε τη μαρτυρία που είχε προσαχθεί από τους ενάγοντες προς απόδειξη των απαιτήσεών τους προχώρησε στην έκδοση απόφασης υπέρ τους και εναντίον των εναγόμενων, για το ποσό των €316.261,86, με νόμιμο τόκο από 8/6/2015, μέχρι εξοφλήσεως. Με την ίδια απόφαση, το Δικαστήριο προέβηκε και σε διάφορες δηλώσεις αναφορικά με το επίδικο υποστατικό και απέρριψε την ανταπαίτηση των εναγόμενων. Τα έξοδα, τόσο της αγωγής όσο και της ανταπαίτησης επιδικάστηκαν υπέρ των εναγόντων και σε βάρος των εναγόμενων.
Οι τελευταίοι, στις 25/6/2024 καταχώρησαν αίτηση παραμερισμού της παραπάνω απόφασης, η οποία ωστόσο απορρίφθηκε - μετά από ακρόαση - με την έκδοση της σχετικής, ενδιάμεσης απόφασης, ημερομηνίας 26/2/2025.
Οι εναγόμενοι, στις 12/3/2025 καταχώρησαν έφεση κατά της τελευταίας απόφασης και στις 2/5/2025 την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητούν διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της εν λόγω απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσής τους.
Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη ο διευθυντής των εναγόμενων, Άγης Αγησιλάου.
Οι ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση. Αποτελείται από 13 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη ο ασκούμενος δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων τους, Χριστόφορος Κυπριανίδης.
Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να το επαναλάβω και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν - γραπτών - αγορεύσεων των δικηγόρων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω.
Οι βασικές θέσεις του διευθυντή των εναγόμενων, υπέρ της αποδοχής της αίτησης σύμφωνα με το περιεχόμενο ένορκης δήλωσής του, είναι οι εξής:
Μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης, με την οποία είχε απορριφθεί η αίτηση παραμερισμού της απόφασης, ημερομηνίας 20/6/2024, όπως φαίνεται και από το φάκελο της υπόθεσης, οι ενάγοντες, στα πλαίσια εκτέλεσης της εν λόγω απόφασης προχώρησαν στην καταχώρηση δυο αιτήσεων για έκδοση διαταγμάτων κατάσχεσης σε χέρια τρίτου. Οι εναγόμενοι, στις 8/4/2025 αποδέχθηκαν - μέσω των δικηγόρων τους - τη δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών τους, από τους οποίους μάλιστα εισπράχθηκαν και €21.000 περίπου, προς το σκοπό διασφάλισης του λαβείν των εναγόντων μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, παρά το γεγονός ότι αμφισβητείται η έκδοση για τη πληρωμή των χρηματικών αποζημιώσεων που διεκδικήθηκαν εντελώς καταχρηστικά, εκ μέρους των εναγόντων.
Στη βάση όλων των πιο πάνω προκύπτουν τα ακόλουθα:
Πρώτο, η καταχωρηθείσα έφεση έχει εκ πρώτης όψεως πιθανότητες επιτυχίας, δεύτερο, το λαβείν και οι καρποί της επιτυχίας των εναγόντων εκ της δικαστικής απόφασης, ημερομηνίας 20/6/2024, διασφαλίστηκαν και τρίτο, σε περίπτωση που η παρούσα αίτηση δεν εγκριθεί, η παρούσα έφεση θα παραμείνει χωρίς αντικείμενο.
Ως εκ τούτου, τηρούνται όλες οι νομοθετικές και νομολογιακές προϋποθέσεις προκειμένου να εγκριθεί η αίτηση.
Υπεισέρχομαι στη νομική πτυχή της αίτησης.
Έχοντας υπόψη ότι η απόφαση, ημερομηνίας 20/6/2024 εκδόθηκε λόγω της παράλειψης των εναγόμενων να εμφανιστούν στο Δικαστήριο την ημέρα που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, αναμφίβολα, η αίτηση διέπεται από τη Δ.35 Θ.Θ. 18 και 19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Και οι δυο αυτοί Θεσμοί ακολουθούν αυτούσιοι:
«18. An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.
19. Wherever under these Rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below.»
Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων (1991) 1 Α.Α.Δ. 1147 επισημαίνονται τα εξής:
«Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από τη Δ.35 Θ. 18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.»
Ουσιαστικά τα ίδια αναφέρονται και στην Χαραλάμπους Νίκος Σταύρου ν. A. Panayides Contracting Ltd. (2001) 1 ΑΑΔ 1978 από την οποία και το απόσπασμα που ακολουθεί:
«Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία** και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως:
(α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης.
(β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης.
Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες· ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Sapphire Seas (2001) 1 Α.Α.Δ. 955, ειπώθηκαν τα εξής:
"Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ' αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας."
Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουομένων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης.»
Οι παραπάνω αρχές επαναλαμβάνονται και σε σωρεία άλλων μεταγενέστερων υποθέσεων (βλ. μεταξύ άλλων, Παπακόκκινου Bερεγγάρια Π. ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd. ως εκπροσώπου της Pearl Assurances Plc κ.ά. (1998) 1 Α.Α.Δ. 513 και Penderhil Holdings Limited και Άλλοι ν. Ιωάννη Κλουκινά και Άλλων (2011) 1 Α.Α.Δ. 1921).
Με υπαγωγή των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης στις παραπάνω αρχές και χωρίς να χρειάζεται να υπεισέλθω καθόλου στη μαρτυρία των εναγόντων, η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη. Ακολουθεί το σκεπτικό:
Ο διευθυντής των εναγόμενων, προκειμένου να με πείσει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, το πρώτο που ισχυρίζεται είναι ότι η έφεση κατά της απόφασης με την οποία είχε απορριφθεί η αίτηση παραμερισμού της απόφασης, ημερομηνίας 20/6/2024, έχει εκ πρώτης όψεως πιθανότητες επιτυχίας.
Η εκκαλούμενη απόφαση προσβάλλεται με δυο λόγους έφεσης. Λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενό τους, το οποίο αξιολογώ σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της εκκαλούμενης απόφασης, θεωρώ το συγκεκριμένο παράγοντα οριακής σημασίας στην άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας που διέπει το θέμα.
Το δεύτερο που ισχυρίζεται ο διευθυντής των εναγόμενων, στο ίδιο πλαίσιο είναι ότι το λαβείν και οι καρποί της επιτυχίας των εναγόντων από τη δικαστική απόφαση, ημερομηνίας 20/6/2024, διασφαλίστηκαν και τούτο, επειδή στο πλαίσιο των δυο αιτήσεων κατάσχεσης σε χέρια τρίτου που είχαν καταχωρήσει για σκοπούς εκτέλεσης της εν λόγω απόφασης, εισέπραξαν περίπου το ποσό των €21.000.
Με κάθε σεβασμό, δε συμφωνώ. Οι ενάγοντες εξασφάλισαν απόφαση εναντίον των εναγόμενων για το ποσό των €316.261,86, με νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα, τόσο της αγωγής όσο και της ανταπαίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Με απλούς μαθηματικούς υπολογισμούς, το συνολικό ποσό που προκύπτει υπερβαίνει τα €400.000. Με αυτό δεδομένο, το γεγονός ότι οι ενάγοντες, έναντι του συνολικού αυτού ποσού εισέπραξαν περίπου το ποσό των €21.000, κάθε άλλο παρά διασφαλίζει το λαβείν και τους καρπούς της επιτυχίας τους από τη δικαστική απόφαση, ημερομηνίας 20/6/2024, όπως εσφαλμένα ισχυρίζεται ο διευθυντής των εναγόμενων.
Ο ισχυρισμός - τέλος - του διευθυντή των εναγόμενων, ότι σε περίπτωση που η παρούσα αίτηση δεν εγκριθεί, η έφεση θα παραμείνει χωρίς αντικείμενο, απορρίπτεται ως γενικός, αόριστος και χωρίς ίχνος τεκμηρίωσης. Ο μάρτυρας, ουδέν αναφέρει γιατί η έφεση θα παραμείνει χωρίς αντικείμενο σε περίπτωση που οι εναγόμενοι καταβάλουν στους ενάγοντες το συνολικό ποσό που τους οφείλουν δυνάμει της δικαστικής απόφασης μα ούτε και ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση που το καταβάλουν και επιτύχει η έφεσή τους στη συνέχεια, θα είναι είτε δύσκολο είτε αδύνατο να το ανακτήσουν από τους ενάγοντες, ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη ότι πρόκειται για δημόσιο οργανισμό, αυτοί και ο μάρτυρας δεν ισχυρίζεται - μα ούτε και προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία - ότι οι ενάγοντες είναι είτε αφερέγγυοι είτε αναξιόχρεοι.
Συγκεφαλαιώνοντας - για να καταλήξω -, ενώ δεν έχει αποδειχθεί ότι σε περίπτωση μη έγκρισης της αίτησης, η έφεση των εναγόμενων θα παραμείνει χωρίς αντικείμενο - όπως είναι η θέση τους - και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη, ότι στην προκειμένη περίπτωση, ο παράγοντας της έφεσής τους είναι οριακής σημασίας, στην άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας που διέπει το θέμα, δεν βλέπω για ποιο λόγο θα πρέπει να στερήσω το δικαίωμα των εναγόντων να δρέψουν άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας του από το δικαστικό αγώνα που διεξήγαν, ο οποίος οδήγησε στην έκδοση της δικαστικής απόφασης που εξασφάλισαν εναντίον των εναγόμενων.
Η αίτηση απορρίπτεται.
Αναφορικά με τα έξοδα, δεν εντοπίζω κανένα λόγο που μου επιτρέπει να αποστώ του κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Με αυτό δεδομένο, τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και σε βάρος των εναγόμενων.
(Υπ.) ….….………………………
Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΚΚ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο