Κλίμακα Εξόδων: € 50,000 – € 100,000
ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 789/2022
(i-Justice)
Μεταξύ:-
Themis Portfolio Management Holdings Limited
Ενάγοντες
και
Παναγιώτα Βακανά
Εναγομένης
Αίτηση ημερ. 07/05/2026 για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος
Ημερομηνία: 08/05/2026
Εμφανίσεις:
Για την Εναγόμενη/ Αιτήτρια: κος Στυλιανού με κα Στυλιανού για Στέλιος Κ. Στυλιανού & Σία Δ.Ε.Π.Ε.
Ενδιάμεση Απόφαση (Ex tempore)
Στις 07/05/2026, η Εναγόμενη/ εξ ανταπαιτήσεως Ενάγουσα («Εναγόμενη») καταχώρισε την υπό κρίση μονομερή αίτηση με την οποία ζητείται η αναστολή του πλειστηριασμού που είναι προγραμματισμένος να διεξαχθεί την ερχόμενη Δευτέρα, 11/05/2026. Στην ένορκη δήλωσή της, η Εναγόμενη επεσύναψε ως τεκμήριο την ειδοποίηση, η οποία της επιδόθηκε στις 28/04/2026, υπό τον Τύπο «ΙΓ» («η ειδοποίηση»), ο οποίος αποστέλλεται δυνάμει του άρθρου 44Η(1) του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν. 9/1965.
Σε σχέση με την καταχώριση της παρούσας αίτησης μονομερώς, θα πρέπει να σημειώσω ότι δεν αναφέρεται στην παρούσα ένορκη δήλωση ο,τιδήποτε σχετικό. Ωστόσο, θεωρώ ότι συνάγεται με ευκολία από τη μαρτυρία που προσκομίσθηκε η κατεπείγουσα φύση της παρούσας αίτησης, με δεδομένο ότι η ειδοποίηση επιδόθηκε στην Εναγόμενη μόλις 10 ημέρες προηγουμένως, μεσολάβησε σαββατοκύριακο και ο πλειστηριασμός είναι προγραμματισμένος για την ερχόμενη Δευτέρα.
Με αυτό ως δεδομένο, θα προχωρήσω να εξετάσω τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/1960 («άρθρο 32»). Με βάση το άρθρο 32, ο αιτητής σε αιτήσεις για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων θα πρέπει να καταδείξει:
- την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
- την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας στην αγωγή,
- ότι, αν δεν εκδοθούν τα διατάγματα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, και
- ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των διαταγμάτων.
Σε σχέση με τις πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32, σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν σχετικά στην αυθεντία επί του θέματος, Odysseos v Pieris Estates and others (1982) 1 CLR 557. Όπως λέχθηκε, ούτως ώστε να ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση, χρειάζεται απλώς συζητήσιμη υπόθεση με βάση τη δύναμη των δικογράφων («disclosure of an arguable case on the strength of the pleadings»). Η δεύτερη προϋπόθεση συσχετίζεται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα («the evidential strength of the case of the plaintiff»). Σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση της ουσίας της υπόθεσης, πέραν της αναγκαίας αξιολόγησης για τον περιορισμένο σκοπό του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 32 και η νομολογία (Κωνσταντίνου Λόρδος κ.ά. ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, ημερ. 23/3/2017), ECLI:CY:AD:2017:A102.
Η αξίωση της Εναγομένης στην ανταπαίτηση είναι για αναγνωριστική θεραπεία με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η «συμφωνία δανείου ημερομηνίας 18/05/2016 είναι παράνομη άκυρη και χωρίς καμιά νομική ισχύ».
Μεταξύ άλλων, η Ενάγουσα βασίζεται σε παράβαση της συμφωνίας δανείου που υπογράφτηκε μεταξύ της τράπεζας και της Εναγομένης. Στη βάση των όσων αναφέρονται, υπάρχει θεωρώ σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση σε σχέση με την κατ’ ισχυρισμό παράβαση σύμβασης.
Περαιτέρω, γίνεται αναφορά σε διάφορα σημεία και σε παράβαση νόμων, ωστόσο δεν εξειδικεύονται οι νόμοι οι οποίοι κατ΄ ισχυρισμόν παραβιάστηκαν. Περαιτέρω, γίνεται αναφορά σε παραβάσεις καταχρηστικών ρητρών, οι οποίες δεν δικογραφούνται, ως θα έπρεπε. Επομένως, από τη στιγμή που τα εν λόγω σημεία δεν δικογραφήθηκαν επαρκώς, κρίνω ότι δεν πληρείται η πρώτη προϋπόθεση σε σχέση με αυτά.
Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν είναι αναγκαία η επίκληση οποιασδήποτε βάσης αγωγής για την απόδοση αναγνωριστικής θεραπείας, θα πρέπει να σημειώσω ότι οι ισχυρισμοί περί αποποίησης της τράπεζας του δικαιώματός τους να τερματίσουν τη συμφωνία, καθώς και οι ισχυρισμοί περί ύπαρξης κωλύματος δια συμπεριφοράς δύναται να τύχουν εξέτασης από το Δικαστήριο για σκοπούς έκδοσης αναγνωριστικής θεραπείας και ως εκ τούτου, κρίνω ότι πληρείται η πρώτη προϋπόθεση σε σχέση με αυτά.
Θα προχωρήσω στην εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 μόνο σε σχέση με τα σημεία για τα οποία έκρινα ότι ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση. Από την μαρτυρία που προσκομίστηκε, διαπιστώνεται κατ’ αρχάς ότι σε σχέση με την ακυρότητα και/ή την ανυπαρξία νομικής ισχύος της συμφωνίας δανείου, η Εναγόμενη επαναλαμβάνει απλώς τις σχετικές παραγράφους της Υπεράσπισής της και δεν προσκομίζει καθόλου μαρτυρία από την οποία να προκύπτει ότι η επίδικη συμφωνία είναι άκυρη και/ή άνευ νομικής ισχύος. Επομένως, ουδόλως προκύπτει η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας στην ανταπαίτηση της Εναγομένης.
Τουναντίον, η Εναγόμενη εστιάζει κυρίως την υπόθεσή της στη βάση ότι η συμφωνία είναι καθ’ όλα νόμιμη και αναφέρεται στις προσπάθειες που κατέβαλλε μέχρι πρόσφατα με τους Ενάγοντες για καθορισμό του «πραγματικά και νομικά οφειλόμενου υπολοίπου». Οι εν λόγω ισχυρισμοί, ωστόσο, ουδεμία σχέση έχουν με την αξίωση της Εναγομένης για αναγνωριστική θεραπεία ότι η συμφωνία είναι άκυρη και/ή σε σχέση με την ανταπαίτηση. Επομένως, είναι παντελώς άσχετοι με την ικανοποίηση της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32.
Με αυτά τα δεδομένα, η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.
Ωστόσο, κρίνω περαιτέρω σημαντικό να σημειώσω και τα εξής: Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, ακόμη και να κατέληγα θετικά ως προς την ικανοποίηση της δεύτερης προϋπόθεσης, θα μου ήταν δύσκολο να καταλήξω ότι πληρείται. Σε καμία περίπτωση δεν είναι πιθανό η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος να επηρεάσει την απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, σε περίπτωση που πετύχει η ανταπαίτηση.
Κατ’ αρχάς, σημειώνω ότι η ζημιά της Εναγομένης είναι αποτιμητή εις χρήμα και δεν τέθηκε οποιοδήποτε ζήτημα αφερεγγυότητας των Εναγόντων (Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.α. ν. Hellenic Bank Public Company Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1104/2018, ημερ. 31/1/2019).
Περαιτέρω, σχετική με την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης στην προκειμένη περίπτωση είναι και η απόφαση Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.ά. v Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. Ε203/2013, ημερ. 11/09/2019, ECLI:CY:AD:2019:A360, όπου αναφέρθηκαν τα εξής από τον Παμπαλλή Δ.:
«H παραμονή της ιδιοκτησίας στους εφεσείοντες με δική τους συγκατάθεση έχει εκ των προτέρων τεθεί υπό αμφισβήτηση, καθ' ότι τα συγκεκριμένα ακίνητα έχουν αποτελέσει αντικείμενο υποθήκης. Με αυτό τον τρόπο οι ίδιοι οι εφεσείοντες έχουν απεμπολήσει ένα μέρος της δικής τους απολύτου ιδιοκτησίας, θέτοντας την περιουσία υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποίησης της υποθήκης.»
Για σκοπούς πληρότητας, σημειώνω ότι ακόμη και να πωληθεί το ακίνητο στον επικείμενο πλειστηριασμό, η Εναγόμενη δεν θα χάσει οποιαδήποτε τυχόν δικαιώματά της για αμφισβήτηση της διαδικασίας πλειστηριασμού, ούτε βεβαίως και του οφειλόμενου ποσού (Χατζησοφρωνίου ν Gordian Holdings Ltd, Αρ. Αίτησης 4/2023 ημερ. 21/11/2024).
Τέλος, σημειώνω ότι εάν η Εναγόμενη πετύχει στην ανταπαίτησή της θα εκδοθεί αναγνωριστική θεραπεία με την οποία η συμφωνία δανείου να αναγνωρίζεται ως άκυρη. Δεν ζητείται όμως οποιοδήποτε διηνεκές διάταγμα υπό την μορφή που ζητείται με την παρούσα αίτηση. Απολύτως σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην απόφαση Preford Ltd ν Bomar Navigation Co Ltd (1994) 1 ΑΑΔ 277, όπου αναφέρθηκαν τα εξής από τον Κωνσταντινίδη, Δ.:
«Η τύχη της αίτησης προκαθορίζεται από το γεγονός ότι η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι δυνατό να συσχετισθεί προς τις ανάγκες της υπόθεσης όπως αυτές διαγράφονται από τις ίδιες τις τελικές θεραπείες που επιζητούν οι ενάγοντες. Και με την υπόθεση ότι θα φανεί στο τέλος ότι πράγματι οι εναγόμενοι άδικα ή παράνομα ή αντισυμβατικά κατακρατούν τα φορτία, σε καμιά περίπτωση δεν θα εκδοθεί τελικό διάταγμα με περιεχόμενο όπως αυτό που επιδιώκεται τώρα, γιατί δεν αξιώνεται κάτι τέτοιο. Αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60) στο οποίο στηρίζεται η αίτηση, να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, ότι εκτός αν εκδοθεί θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
Δεν μπορώ να δω με ποιό τρόπο είναι δυνατό να επηρεαστεί η δυνατότητα απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εγκριθεί η αίτηση. Ούτε η παροχή των θεραπειών που ζητούν οι ενάγοντες ούτε η εκτέλεση της όποιας απόφασης η οποία ενδεχομένως θα εκδοθεί υπέρ τους θα επηρεαστούν ανάλογα με το αν θα εκδοθεί ή όχι το διάταγμα που ζητούν τώρα.»
Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα.
(Υπ.) ………………………….
Μ. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο