Κλίμακα Εξόδων: € 50,000 – € 100,000
ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 2032/2021
Μεταξύ:-
Ευθύμιος Γεωργίου
Ενάγοντας
και
Απόστολος Γεωργίου, υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Βαρνάβα Χριστοδούλου, τέως από Λεμεσό
Εναγόμενος
Αίτηση ημερ. 2/10/2025 για απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησής της
Ημερομηνία: 26/02/2026
Εμφανίσεις:
Για τον Ενάγοντα/ Καθ’ ου η Αίτηση: κος Λουκαρής με κα Μιχαήλ
Για τον Εναγόμενο/ Αιτητή: κα Χαριλάου
Ενδιάμεση Απόφαση (Ex Tempore)
Με την παρούσα αίτηση, ο Εναγόμενος/ Αιτητής αξιώνει τον παραμερισμό της αγωγής ένεκα της παράλειψης του Ενάγοντα/ Καθ’ ου η Αίτηση να καταχωρίσει κλήση για οδηγίες εντός της προβλεπόμενης από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας προθεσμίας.
Σχετικές Προθεσμίες
H διαδικασία της κλήσεως για οδηγίες ρυθμίζεται από τη Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Δυνάμει της Δ.30, Θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, κλήση για οδηγίες θα πρέπει να καταχωρίζεται εντός 90 ημερών από την ημερομηνία που τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα.
Με βάση τις πρόνοιες της Δ.26, Θ. 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα όταν παρέλθουν 7 ημέρες από την ημερομηνία καταχώρισης του τελευταίου δικογράφου.
Το τελευταίο δικόγραφο στην παρούσα αγωγή ήταν η Υπεράσπιση, η οποία καταχωρίστηκε στις 05/03/2025.
Επομένως, σαφώς κατά την καταχώριση της αίτησης ημερ. 02/10/2025 είχε παρέλθει προ πολλού η προθεσμία καταχώρισης της κλήσεως για οδηγίες και επομένως, δεν συμφωνώ με τη θέση του Ενάγοντα ότι εφόσον καταχωρίστηκε και εκκρεμεί αίτηση ημερομηνίας 22/10/2025 για προσθήκη Ενάγουσας, τα δικόγραφα δεν θεωρούνται συμπληρωμένα.
Παράλειψη καταχώρισης κλήσεως για οδηγίες εντός της προκαθορισμένης προθεσμίας
Όπως αναφέρεται στη Δ.30, Θ. 1(γ) την οποία παραθέτω, αυτολεξεί:
«Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής:
Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα.»
Αυτή είναι και η σχετική δικονομική διάταξη με την οποία δίδεται η δυνατότητα στο Δικαστήριο να απορρίψει την αγωγή λόγω μη καταχώρισης κλήσεως για οδηγίες. Η Δ.26, στην οποία βασίζει την παρούσα αίτηση του ο Εναγόμενος, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση, εφόσον αυτή αφορά μόνο την παράλειψη προώθησης της αγωγής λόγω μη καταχώρισης έκθεσης απαίτησης εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας και όχι την παράλειψη καταχώρισης κλήσεως για οδηγίες.
Σημειώνω ωστόσο ότι η προθεσμία για καταχώριση κλήσεως για οδηγίες μπορεί να παραταθεί εάν συντρέχουν συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως προνοείται στη Δ.30 Θ. 2(β), την οποία παραθέτω αυτολεξεί:
«Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους.»
Ερωτηθείς ο συνήγορος του Ενάγοντα κατά την ακρόαση της αίτησης για το κατά πόσον σε περίπτωση που κριθεί ότι τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν με την καταχώριση της Υπεράσπισης και επομένως, ότι παρήλθε ο χρόνος καταχώρισης της κλήσεως για οδηγίες, θα αιτηθεί παράταση της προθεσμίας, αυτός βεβαίως απάντησε θετικά. Με αυτό ως δεδομένο, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για παράταση της προθεσμίας καταχώρισης κλήσεως για οδηγίες.
Δυνατότητα παράτασης προθεσμίας καταχώρισης κλήσεως για οδηγίες
Με δεδομένο ότι η προθεσμία για καταχώριση κλήσεως για οδηγίες παρήλθε άπρακτη, αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί είναι το κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για παράταση του χρόνου συμμόρφωσης με την υποχρέωση καταχώρισης κλήσεως για οδηγίες.
Απόλυτα σχετική με την παρούσα αίτηση είναι η πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Go Ahead Insurance Consultation Ltd v Πέτρου Πινδάρου Κούλας κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε23/19, Ημερ. 17/02/2025. Στην εν λόγω υπόθεση, το Εφετείο, επιβεβαίωσε ότι μετά την τροποποίηση της Δ.30 στις 28/07/2017 η προθεσμία για καταχώριση κλήσεως για οδηγίες δεν είναι άκαμπτη. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το απόσπασμα στο οποίο γίνεται συνόψιση της νομολογίας επί του θέματος:
«Η απόφαση Στέλιου Χαραλάμπους ν. Έλενα Γεωργίου, (ανωτέρω) στην οποία παραπέμπει το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν οδηγεί σε διαφορετική αντίκριση. Αντιθέτως, επιβεβαιώνεται η αρχή ότι με την τροποποίηση της Δ.30 ημερ. 28.7.2017, η αυστηρότητα της προθεσμίας των 90 ημερών έχει καμφθεί.
Μεταγενέστερη νομολογία επιβεβαιώνει την θέση ότι η πιο πάνω προθεσμία δεν είναι άκαμπτη. Ακολούθησε η απόφαση Αντώνη Χουβαρτά, Πολ. Αίτηση 45/18, ημ. 18.5.2018, ECLI:CY:AD:2018:D240, ECLI:CY:AD:2018:D240 που αφορούσε αίτηση προνομιακού εντάλματος. Στην εν λόγω υπόθεση , το Επαρχιακό Δικαστήριο στα πλαίσια της διακριτικής του ευχέρειας, θεώρησε δικαιολογημένη την παράταση της προθεσμίας της κλήσης για οδηγίες, λόγω του ότι είχε προηγηθεί η εκδίκαση ενδιάμεσης αίτησης του εναγομένου για διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων και φράσεων της έκθεσης απαίτησης ως αχρείαστων, σκανδαλωδών κ.λ.π. Λέχθηκε επί του προκειμένου ότι η εκδίκαση της ως άνω αίτησης για διαγραφή και η επιμονή του αιτητή σε αυτή, οδήγησε εν μέρει στη χρονική εκτροπή ενώ εν πάση περιπτώσει, το Πρωτοκολλητείο δεν ενήργησε στα προβλεπόμενα χρονικά πλαίσια για να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το φάκελο για απόρριψη, υπό το πρίσμα της Δ.30.
Κρίθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι η εν λόγω απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου, αφορούσε άσκηση διακριτικής ευχέρειας και έτσι η ορθότητα της δεν μπορούσε να κριθεί στο πλαίσιο προνομιακού εντάλματος. Λέχθηκαν όμως ταυτόχρονα από το Ανώτατο Δικαστήριο, τα πιο κάτω ως προς την αυστηρότητα των προθεσμιών της Δ.30 Θ.1:
«Η υπόθεση Χαραλάμπους ν. Γεωργίου κ.ά. δεν οδηγεί σε διαφορετική αντίκριση αφού ακριβώς επισημάνθηκε ότι με την τροποποίηση της Δ.30, η πλήρης αυστηρότητα στις προθεσμίες έχει καμφθεί. Εν προκειμένω, η ίδια η ενασχόληση του Δικαστηρίου και των διαδίκων με εκκρεμούσα αίτηση που αφορούσε τη δικογραφία έδιδε έρεισμα στην επίκληση της Δ.30 θ.2(β) και οδήγησε το Δικαστήριο να τη χρησιμοποιήσει σε συνδυασμό με τη Δ.64 για να δώσει παράταση κατά τη διακριτική ευχέρεια που του παρείχετο στα πλαίσια της πιο πάνω Διαταγής.»
Ακολούθησαν δύο αποφάσεις του Εφετείου, οι οποίες επιβεβαιώνουν την νομολογιακή αρχή ότι παραβίαση των προθεσμιών της Δ.30 από μόνη της, δεν οδηγεί χωρίς άλλο στην απόρριψη της αγωγής. Στην υπόθεση Ασφαλιστική Εταιρεία η «Κεντρική» Λτδ κα ν. Agridiotis Insurance Agents, Sub-Agents And Consultants Ltd Πολ. Έφεση Ε79/23 ημ. 26.9.24, λέχθηκε ότι η μη καταχώριση κλήσης για οδηγίες δυνάμει της Δ.30 από μόνη της, ελλείψει περιστάσεων που να δικαιολογούσαν συμπέρασμα εγκατάλειψης του διαδικαστικού διαβήματος, δεν θα ήταν ορθό, άνευ ετέρου, να οδηγούσε σε απόρριψη του διαβήματος.
Η πιο πάνω αρχή, είχε τεθεί με απόλυτη σαφήνεια στην προγενέστερη απόφαση Ασφαλιστική Εταιρεία η «Κεντρική» Λτδ κ.α. v. Naso Eliadou Insurance Agents And Consultants Ltd, Πολ. Έφεση Ε80/2023, ημ. 23.9.2024, όπου λέχθηκαν από το Εφετείο τα εξής χαρακτηριστικά:
«Σε συνέχεια με τα προλεχθέντα, θεωρούμε καθήκον να επισημάνουμε ότι το περιεχόμενο της Δ.30 δεν υπαγόρευε την απόρριψη της Κύριας Αίτησης, ως μονόδρομο, λόγω μη καταχώρισης Κλήσης για Οδηγίες, όταν υποβλήθηκε προφορικό αίτημα από τους εφεσείοντες 1, αλλά παρεχόταν η ευχέρεια στο Δικαστήριο να περισώσει την Κύρια Αίτηση, ούτως ή άλλως, θεωρώντας το αίτημα απόρριψης ως Κλήση για Οδηγίες, και, επειδή ήταν προφορικό, να δώσει οδηγίες για καταχώρηση Κλήσης για Οδηγίες, αν επιθυμούσαν οι διάδικοι να ζητήσουν κάτι συγκεκριμένο, ούτως ώστε να προχωρήσει η διαδικασία. Η μη καταχώριση Κλήσης για Οδηγίες από μόνη της, ελλείψει περιστάσεων που να δικαιολογούν συμπέρασμα εγκατάλειψης του διαδικαστικού διαβήματος, από το πρόσωπο που το εγείρει, δεν είναι ορθό, άνευ ετέρου, να οδηγεί σε απόρριψη του.»
Στην συνέχεια το Εφετείο, αναφέρει ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε να μην απορρίψει την κυρίως αίτηση ως έπραξε, δεδομένου και του αδιαμφησβήτητου γεγονότος ότι εκκρεμούσε κατά τον χρόνο υποβολής του προφορικού αιτήματος των εφεσειόντων 1, η έκδοση απόφασης επί άλλης ενδιάμεσης γραπτής αίτησης για παραμερισμό της κυρίως αίτησης. Πρόκειται κατά το Εφετείο για ένα σοβαρό στοιχείο που καταδεικνύει ότι η διαδικασία ήταν εκκρεμούσα και όχι εγκαταλειφθείσα.»
Στην Go Ahead Insurance Consultation Ltd (ανωτέρω), το Εφετείο ανέτρεψε την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, με την οποία απέρριψε την αγωγή λόγω μη καταχώρισης κλήσεως για οδηγίες εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Το Εφετείο, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, παρέτεινε το χρόνο καταχώρισης της κλήσεως για οδηγίες στη βάση του ότι υπήρχε καλός λόγος για παράταση της προθεσμίας. Παραθέτω το σκεπτικό του Εφετείου:
«Όπως προαναφέρθηκε, μετά την παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας των 90 ημερών, οι εφεσίβλητοι - εναγόμενοι δεν χρησιμοποίησαν την δυνατότητα που τους παρείχε η Δ.30 Θ.1 (γ), να αιτηθούν εντός περαιτέρω 15 ημερών, την απόρριψη της αγωγής. Ούτε το Πρωτοκολλητείο παρουσίασε μετά την λήξη των πιο πάνω προθεσμιών, την υπόθεση ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, προκειμένου η αγωγή να απορριφθεί ως εγκαταλειφθείσα. Αντιθέτως, μετά την καταχώρηση της εκπρόθεσμης κλήσης για οδηγίες, η αγωγή αφέθηκε να προχωρήσει με την καταχώρηση των σχετικών παραρτημάτων, την προσεπίκληση τριτοδιαδίκου και την κλήση οδηγιών της διαδικασίας τριτοδιαδίκου.
Από το σύνολο του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου, δεν θεωρώ ότι διαφαίνεται οπουδήποτε πρόθεση εγκατάλειψης της αγωγής από την εφεσείουσα ή πεποίθηση από οιονδήποτε μέρος της διαδικασίας ότι εγκαταλείφθηκε η αγωγή, ώστε να πρέπει να απορριφθεί η απαίτηση της εφεσείουσας λόγω παραβίασης των προθεσμιών. Ανεξαρτήτως του ότι η εφεσείουσα θα μπορούσε να καταχωρήσει νέα αγωγή δυνάμει της Δ.30 Θ1 (δ), στο στάδιο που βρισκόταν η υπόθεση, μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργούσε κόστος και ταλαιπωρία, η οποία δεν συνάδει με τον σκοπό της Δ.30, που είναι η σύντομη ολοκλήρωση των διαδικασιών.
Το στοιχείο αυτό, σε συνδυασμό με το είδος και το ύψος της απαίτησης της εφεσείουσας και το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης, θα μπορούσε να κατατάξει την απόρριψη της αγωγής ως δυσανάλογη παρέμβαση στο δικαίωμα της εφεσείουσας να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Σημειώνω ότι ουδέποτε ο σκοπός της Δ.30 ήταν να προκαλέσει ταλαιπωρία ή αδικία σε οποιονδήποτε διάδικο, ιδιαίτερα σε αυτόν που με την συμπεριφορά του δεν επέδειξε πλήρη αδιαφορία ή περιφρόνηση για τις διαδικασίες. Συντρέχει ως εκ τούτου κατά την κρίση μου, καλός λόγος για να επεκταθεί η προθεσμία έκδοσης κλήσης για οδηγίες από την εφεσείουσα και να συνεχίσει η αγωγή από το στάδιο που διακόπηκε όταν απορρίφθηκε.»
Εφαρμογή νομικών αρχών στην παρούσα αίτηση
Τα γεγονότα της πιο πάνω υπόθεσης προσομοιάζουν σε αυτά της παρούσας. Ο Εναγόμενος δεν αιτήθηκε εντός 15 ημερών από την ημερομηνία παρέλευσης της προθεσμίας για καταχώριση κλήσεως για κλήσεως για οδηγίες την απόρριψη της αγωγής. Ούτε και το Πρωτοκολλητείο παρουσίασε μετά τη λήξη των πιο πάνω προθεσμιών την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου, προκειμένου η αγωγή να απορριφθεί ως εγκαταλειφθείσα. Αντιθέτως, πέρασαν αρκετοί μήνες μέχρις ότου ο Εναγόμενος προβεί στην καταχώριση της παρούσας αίτησης.
Αμέσως μόλις καταχωρίστηκε η παρούσα αίτηση, ο Ενάγοντας καταχώρισε αίτηση ημερομηνίας 22/10/2025 για προσθήκη Ενάγουσας. Σημειωτέον ότι η αίτηση για προσθήκη Ενάγουσας δεν αποτελεί ένα εκ των υστέρων κατασκεύασμα του Ενάγοντα, αλλά ο Ενάγοντας είχε προβεί σε καταχώριση παρόμοιας αίτησης προηγουμένως, την οποία μεταγενέστερα απέσυρε καθ’ ότι ο Εναγόμενος προέβηκε στην καταχώριση αίτησης για απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησης της για το λόγο ότι δεν είχε καταχωριστεί έκθεση απαίτησης. Ο Ενάγοντας, κατόπιν καταχώρισης της εν λόγω αιτήσεως, προέβηκε στην καταχώριση έκθεσης απαίτησης και ζήτησε άδεια του Δικαστηρίου να αποσύρει την αίτηση για προσθήκη Ενάγουσας άνευ βλάβης, αφού θα χρειαζόταν να καταχωρίσει νέα αίτηση ούτως ώστε να συμπεριλάβει πλέον και αιτητικό για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης.
Από το σύνολο του υλικού που είναι ενώπιόν μου θεωρώ ότι διαφαίνεται μια γενική καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας αγωγής από τον Ενάγοντα και εσφαλμένη αντίληψη σε σχέση με το κατά πόσον τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν προκύπτει πρόθεση εγκατάλειψης της αγωγής ή πεποίθηση από οποιοδήποτε μέρος της διαδικασίας ότι η αγωγή εγκαταλείφθηκε. Εν πάση περιπτώσει, με δεδομένη τη δυνατότητα του Ενάγοντα για καταχώριση νέας αγωγής δυνάμει της Δ.30 θ. 1(δ) σε περίπτωση απόρριψής της από το παρόν δικαστήριο, μια τέτοια εξέλιξη το μόνο που θα δημιουργούσε θα ήταν κόστος και ταλαιπωρία, κάτι το οποίο δεν συνάδει με το πνεύμα της Δ.30. Θεωρώ περαιτέρω ότι η απόρριψη της αγωγής θα ήταν δυσανάλογη παρέμβαση στο δικαίωμα του Ενάγοντα να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Επομένως, συντρέχει κατά την κρίση μου καλός λόγος για να επεκταθεί η προθεσμία έκδοσης της κλήσεως για οδηγίες από τον Ενάγοντα.
Ως επακόλουθο των πιο πάνω, η προθεσμία για παράταση του χρόνου καταχώρισης της κλήσεως για οδηγίες παρατείνεται για περίοδο 15 ημερών από σήμερα. Η αίτηση ημερ. 02/10/2025 για απόρριψη της αγωγής απορρίπτεται. Παρά την απόρριψη της αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη την καθυστέρηση που επέδειξε ο Ενάγοντας και τη μη συμμόρφωσή του με τις προθεσμίες που τίθενται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, θεωρώ ορθότερο όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδά της.
(Υπ.) ………………………….
Μ. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο