ΧΑΡΗ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ ν. OLAFOR TRADING LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3114/2018, 27/3/2026
print
Τίτλος:
ΧΑΡΗ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ ν. OLAFOR TRADING LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3114/2018, 27/3/2026

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. ΒΑΡΝΑΒΑ Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 3114/2018

ΜΕΤΑΞΥ:

ΧΑΡΗ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ

Ενάγοντα / Καθ’ ου η Αίτηση

και

1.    OLAFOR TRADING LTD

2.    ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΣΙΑ

3.    ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ

Εναγομένων / Αιτητών

Ημερομηνία: 27/3/2026

Εμφανίσεις:

Για Ενάγοντα / Καθ’ ου η Αίτηση: κ. Κωνσταντίνος Μαρκίδης

Για Εναγόμενους / Αιτητές: κ. Γιώργος Τ. Χριστοφίδης για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

(αίτηση ημερ. 16/9/2025  για ασφάλεια εξόδων)

Α. Εισαγωγή

1.    Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας της αγωγής, καταχωρίστηκε η παρούσα αίτηση. Οι Αιτητές επιζητούν την έκδοση Διατάγματος που να διατάττει τον Καθ’ ου η Αίτηση να καταβάλει εντός συγκεκριμένης χρονικής προθεσμίας το ποσό των 8.071,53, ως ασφάλεια για τα δικηγορικά έξοδα που είναι εύλογο να επιδικαστούν εναντίον του σε περίπτωση που η αγωγή αποτύχει. Επίσης, ζητείται αναστολή της διαδικασίας μέχρι την κατάθεση του πιο πάνω ποσού και απόρριψη της αγωγής σε περίπτωση παράλειψης κατάθεσης εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Τώνιας Χριστοφίδου («Ε/Δ ΤΧ»). Η νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη Δ.60.

2.    Ο Καθ’ ου η Αίτηση καταχώρισε ειδοποίηση ένστασης. Δεν κρίνεται σκόπιμο να καταγραφούν αυτούσιοι οι λόγοι ένστασης. Επί της ουσίας, ο Καθ’ ου η Αίτηση προβάλλει με δέκα λόγους ένστασης ότι η αίτηση είναι καταπιεστική και κακόπιστη, ο Καθ΄ ου η Αίτηση είναι Κύπριος πολίτης που κατέχει ακίνητη ιδιοκτησία, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, επιζητείται διάταγμα εναντίον προσώπου που δεν είναι διάδικος, το αιτούμενο ποσό είναι υπερβολικό, τυχόν έγκριση της αίτησης θα αποστερήσει τον Ενάγοντα από την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, ενώ υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Η ειδοποίηση ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Λούη Μάρκου («Ε/Δ ΛΜ»).

3.    Κρίνεται απαραίτητο όπως πρώτα καταγραφούν περιληπτικά οι δικογραφημένες θέσεις των μερών. Ακολούθως, θα παρατεθεί το πραγματικό υπόβαθρο που τέθηκε με τις πιο πάνω ένορκες δηλώσεις. Στη συνέχεια, το Δικαστήριο θα επιλύσει τα επίδικα ζητήματα με τη σειρά που κρίνει ορθή για τις ανάγκες αιτιολόγησης της παρούσας απόφασης.

Β. Σύνοψη των δικογραφημένων θέσεων

4.    Με την αγωγή ο Καθ΄ ου η Αίτηση επιζητεί αποζημιώσεις για λίβελο, δυσφήμηση και επιζήμια ψευδολογία, ένεκα δημοσίευσης δυσφημιστικού δημοσιεύματος από τους Αιτητές. Η Αιτήτρια 1 αποτελεί την εκδότρια εταιρεία της εφημερίδας ‘Γνώμη’. Ο Αιτητής 2 είναι ο Διευθυντής της Αιτήτριας 1 και ο Αιτητής 3 ο αρθογράφος του επίδικου δημοσιεύματος.

5.    Ειδικότερα, ο Καθ’ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι περί το έτος 2018 υπήρξε υποψήφιος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περί τον Ιανουάριο του 2018 δημοσιεύτηκε το επίδικο δημοσίευμα, το περιεχόμενο του οποίου παρατίθεται στην Έκθεση Απαίτησης. Η εφημερίδα ήταν ευρείας κυκλοφορίας και προσβάσιμη σε οποιοδήποτε πολίτη. Παρατίθενται οι λεπτομέρειες για το πώς εκλήφθηκε το συγκεκριμένο δημοσίευμα από τους αναγνώστες, καθώς και για το ποιος ήταν ο σκοπός του δημοσιεύματος.

6.    Με την Υπεράσπιση οι Αιτητές παραδέχονται ότι ο Αιτητής 3 συνέταξε το επίδικο δημοσίευμα, το οποίο δημοσιεύτηκε από την Αιτήτρια 1, στην οποία ο Αιτητής 2 είναι Διευθυντής. Αρνούνται, όμως, ότι το δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό. Καταγράφουν ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση, υπό την ιδιότητα του υποψηφίου για την Προεδρία της Δημοκρατίας, εμφανίστηκε σε τηλεοπτική εκπομπή, όπου και προέβη σε δηλώσεις που περιλαμβάνουν χαρακτηρισμούς για την Κυπριακή σημαία. Δικογραφούν ότι δεν φέρουν ευθύνη, εφόσον τα όσα δημοσιεύτηκαν αποτελούν πολιτική πληροφόρηση, θεμιτή κριτική, καθώς και έντιμο σχόλιο που έγινε καλόπιστα επί θέματος δημοσίου συμφέροντος.

7.    Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση, ο Καθ’ ου η Αίτηση ισχυρίζεται, επί της ουσίας, ότι το δημοσίευμα δεν εμπίπτει στις υπερασπίσεις της δυσφήμησης, εφόσον η κριτική δεν είναι ανεκτή όταν επιχειρείται να πληγεί η αξιοπρέπεια του ατόμου μέσω γελοιοποίησης.

 

Γ. Πραγματικό Υπόβαθρο

8.    Με την Ε/Δ ΤΧ η ομνύουσα αναφέρει ότι η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε καθότι, κατά την αντεξέταση του Καθ’ ου η Αίτηση, ο τελευταίος ανέφερε ότι διαμένει σε τρίτη χώρα με την οικογένειά του, ενώ πηγαινοέρχεται στην Κύπρο. Η μη παράθεση στοιχείων ως προς τον τόπο διαμονής του, δεν προσδίδει διαβεβαίωση στους Αιτητές ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση θα βρίσκεται σε θέση να καλύψει τα έξοδα που ενδεχομένως να επιδικαστούν εναντίον του. Στην Ε/Δ ΤΧ επισυνάπτεται προτεινόμενος κατάλογος εξόδων, ώστε οι Αιτητές να αιτιολογήσουν το ποσό ασφάλειας εξόδων που ζητούν.

9.    Στην αντίπερα όχθη, με την Ε/Δ ΛΜ αναφέρεται ότι το επιζητούμενο ως ασφάλεια ποσό είναι διογκωμένο και αμφισβητούνται συγκεκριμένες χρεώσεις επί του καταλόγου εξόδων. Επιπρόσθετα, αναφέρεται ότι οι Αιτητές δεν δικαιούνται ασφάλεια εξόδων για το μόνο λόγο ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση διαμένει στο εξωτερικό. Καταγράφεται ότι ο Ενάγων διαμένει στο εξωτερικό για ασφάλεια, [ ]. 

10.  Περαιτέρω, αναφέρεται ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση έχει ισχυρή υπόθεση, ενώ είναι Κύπριος πολίτης με ακίνητη περιουσία που ξεπερνά σε αξία το ποσό των 500.000. H εν λόγω ακίνητη περιουσία δεν πρόκειται να αποξενωθεί ή να πωληθεί. Επιπρόσθετα, ο ομνύων αναφέρει ότι τυχόν έκδοση του διατάγματος θα αποκόψει τον Ενάγοντα από την πρόσβαση στο Δικαστήριο, εφόσον δεν είναι σε θέση να μεταβεί άμεσα στην Κύπρο για να  καταβάλει την ασφάλεια που ζητείται.

11.  Τέλος, ο ομνύων αναφέρει ότι η αίτηση υποβλήθηκε με ιδιαίτερη καθυστέρηση, εφόσον καταχωρίστηκε επτά έτη μετά την καταχώριση της αγωγής και μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας.  Προς επίρρωση αυτής της θέσης, επισυνάπτει τεκμήριο αποτελούμενο από ηλεκτρονικά μηνύματα, με τα οποίο οι συνήγοροι των Αιτητών ενημερώθηκαν από τον Φεβρουάριο του 2023 ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση αποτελεί κάτοικο εξωτερικού.

Δ. Άδεια βάσει των Περί της Εκδίκασης Καθυστερημένων Υποθέσεων (Ειδικών) Διαδικαστικών Κανονισμών του 2022 (‘Κανονισμοί’).

12.  Οι Κανονισμοί τροποποιήθηκαν τελευταία φορά με τους Περί της Εκδίκασης Καθυστερημένων Υποθέσεων (Ειδικούς) (Τροποποιητικούς) (Αρ.1) Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2024. Με την εν λόγω τροποποίηση η εμβέλεια των Κανονισμών επεκτάθηκε, ώστε να καλύπτει τις αγωγές που καταχωρίστηκαν μέχρι τις 31/12/21. Συνεπώς, η παρούσα αγωγή εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των Κανονισμών.

13.  Σύμφωνα με το Άρθρο 4 των Κανονισμών,[1] η προηγούμενη άδεια Δικαστηρίου αποτελεί προϋπόθεση για καταχώριση ενδιάμεσης αίτησης σε αγωγή που είναι ορισμένη είτε για ακρόαση είτε για οποιοδήποτε σκοπό.  Το πνεύμα των Κανονισμών «στοχεύει στην αποτροπή καταχώρισης ενδιάμεσων αιτήσεων κατά την κρίση των διαδίκων, επιλεκτικά και ανεξέλεγκτα κάτι που οδηγεί σε ατέρμονες δικαστικές διαδικασίες».[2]

14.  Θεωρώ ότι οι πρόνοιες του Άρθρου 4 είναι επιτακτικής φύσεως, εφόσον ρητά αναφέρεται ότι χωρίς «προηγούμενη» άδεια  «δεν επιτρέπεται» η καταχώριση ενδιάμεσης αίτησης. Το λεκτικό είναι διατυπωμένο με απόλυτο τρόπο. Επίσης, δεν εντοπίζεται στους Κανονισμούς πρόνοια που να επιτρέπει παρέκκλιση από το Άρθρο 4 υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Συνεπώς, καθίσταται αντιληπτό ότι η άδεια Δικαστηρίου πρέπει χρονικά να προηγηθεί της καταχώρισης της αίτησης ενώ, σε περίπτωση που δεν δοθεί τέτοια άδεια, η καταχωρισθείσα αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη.

15.  Η παρούσα αγωγή τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στις 19/2/2026, με σκοπό την εξ υπαρχής εκδίκαση (de novo), ένεκα του ότι η Δικαστής ενώπιον της οποίας ακροάστηκε η αγωγή δεν υπηρετεί πλέον στη Δικαστική Υπηρεσία.  H υπό κρίση αίτηση ήταν ήδη ορισμένη για ακρόαση στις 5/3/2026.

16.  Κατόπιν αιτήματος αναβολής, η αίτηση επαναορίστηκε για ακρόαση στις 16/3/2026, όπου και το Δικαστήριο ζήτησε από την πλευρά των Αιτητών να διευκρινίσει κατά πόσο παραχωρήθηκε άδεια δυνάμει των Κανονισμών για να καταχωριστεί η υπό κρίση αίτηση. Η θέση των Αιτητών ήταν ότι δεν κατέστη δυνατή η εξασφάλιση άδειας από το Δικαστήριο, καθότι την 1/7/2025, όπου η αγωγή ήταν ορισμένη για καταχώριση γραπτών αγορεύσεων, η υπόθεση ‘τέθηκε εκτός’ λόγω των εξελίξεων. Επίσης, η παρούσα αίτηση καταχωρίσθηκε στις 16/9/25 πριν οριστεί νέος φυσικός Δικαστής.

17.  Από το περιεχόμενο του Δικαστηριακού φακέλου προκύπτει το ακόλουθο διαδικαστικό ιστορικό:

            i.        Στις 4/6/2025 ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία και η αγωγή ορίστηκε την 1/7/2025 για τελικές αγορεύσεις.

           ii.        Στις 30/6/2025 διακόπηκαν οι υπηρεσίες της Δικαστού, ενώπιον της οποίας ακροάστηκε η αγωγή.

          iii.        Την 1/7/2025, όπου η αγωγή ήταν ορισμένη για αγορεύσεις, η αγωγή τέθηκε ενώπιον Δικαστηρίου, υπό νέα σύνθεση. Ορίστηκε για προγραμματισμό στις 18/9/2025, ώστε, σύμφωνα με το σχετικό πρακτικό, να ζητηθεί άδεια από το Ανώτατο Δικαστήριο για επανεκδίκαση.

          iv.        Στις 16/9/2025 καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση, η οποία ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο για ακρόαση στις 18/11/2025.

           v.        Στις 18/9/2025 η αγωγή τέθηκε ενώπιον Δικαστηρίου, υπό διαφορετική και πάλι σύνθεση. Ορίστηκε για οδηγίες στις 18/11/2025, όπου ήταν ήδη ορισμένη για ακρόαση η υπό κρίση αίτηση.

          vi.        Στις 18/11/2025 δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο για καταχώριση ένστασης εντός 30 ημερών. Η παρούσα αίτηση ορίστηκε για οδηγίες στις 13/1/2026.

         vii.        Στις 18/12/2025 καταχωρίστηκε η ειδοποίηση ένστασης.

        viii.        Στις 13/1/2026, η παρούσα αίτηση ορίστηκε για ακρόαση. Η ημερομηνία ακρόασης καθορίστηκε για τις 5/3/2026.

18. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η υπόθεση ουδέποτε τέθηκε εκτός πινακίου. Απεναντίας, προκύπτει ότι το Δικαστήριο (υπό διαφορετική σύνθεση) επιλήφθηκε της παρούσας αίτησης, δίδοντας οδηγίες για καταχώριση ένστασης και ορίζοντας ημερομηνία ακρόασης.

19. Η θέση των Αιτητών ότι δεν υπήρχε φυσικός Δικαστής για να παραχωρήσει άδεια βάσει των Κανονισμών δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ο φυσικός Δικαστής «είναι ο δικαστής, στον οποίο παραπέμπεται η υπόθεση προς εκδίκαση, στο πλαίσιο της απρόσωπης κατανομής της δικαστικής εργασίαςνοουμένου πάντα ότι η υπόθεση ανάγεται στη δικαιοδοσία του».[3] Επίσης, εφόσον η υπόθεση ανατεθεί σε Δικαστή με καθ’ ύλη αρμοδιότητα, αυτός καθίσταται φυσικός Δικαστής.[4]

20. Εν προκειμένω,  η υπό κρίση αίτηση εκδικάζεται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση. Τουτέστιν, η έκβαση της παρούσας αίτησης δεν βασίζεται στη μαρτυρία που ακούστηκε ενώπιον της αρχικής Δικαστού, η οποία μαρτυρία θα μπορούσε να αξιολογηθεί μόνο από την ίδια.

21. Περαιτέρω, υπό τις περιστάσεις, η αρχική Δικαστής δεν απουσίαζε αλλά έπαυσε να υπηρετεί στη Δικαστική Υπηρεσία. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι το να τεθεί η παρούσα υπόθεση ενώπιον διαφορετικού Δικαστή, με καθ’ ύλη αρμοδιότητα, αποτελεί ‘νόμιμη μεταβολή στη σύνθεση του Δικαστηρίου’,[5] μέσω της απρόσωπης διοικητικής κατανομής υποθέσεων. Οι Δικαστές που επιλήφθηκαν της παρούσας υπόθεσης μετά την αρχική Δικαστή δεν αποτελούσαν έκτακτα Δικαστήρια, αλλά φυσικοί Δικαστές. Σαφώς και δεν θα μπορούσε να εκδοθεί τελική απόφαση, εφόσον η αγωγή ακροάστηκε ενώπιον της αρχικής Δικαστού. Εντούτοις, θεωρώ ότι δεν υπήρχε εμπόδιο για να εκδικαστεί η υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση, στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που την υποστηρίζουν. Εξάλλου και οι ίδιοι οι συνήγοροι των Αιτητών ζήτησαν με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 9/1/2026 όπως η υπό κρίση αίτηση οριστεί για ακρόαση, με αποτέλεσμα η αίτηση να οριστεί για ακρόαση στις  5/3/2026.

22. Σε κάθε περίπτωση, όπως αναφέρθηκε, οι πρόνοιες του Άρθρου 4 των Κανονισμών είναι επιτακτικής φύσεως, χωρίς περιθώριο παρέκκλισης. Επομένως, ακόμα και εάν οι Αιτητές δεν ήταν σε θέση να εξασφαλίσουν άδεια από το φυσικό Δικαστή της υπόθεσης, θα έπρεπε να αναμένουν τη σχετική ανακατανομή της υπόθεσης ώστε να λάβουν την απαραίτητη άδεια, προτού καταχωρίσουν την υπό κρίση αίτηση.

23. Για τους πιο πάνω λόγους, θεωρώ ότι η παρούσα αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη και απορρίπτεται, ένεκα του ότι καταχωρίστηκε χωρίς να ληφθεί η απαραίτητη άδεια βάσει των Κανονισμών. Παρά αυτή την κατάληξη του Δικαστηρίου, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης, αλλά και σε περίπτωση που η πιο πάνω κρίση είναι λανθασμένη, θα προβώ και σε εξέταση της ουσίας της αίτησης.

 

 

Ε. Νομική πτυχή και κατάληξη

24. Οι συνήγοροι παρέδωσαν γραπτές αγορεύσεις, οι οποίες μελετήθηκαν και λήφθηκαν υπόψη. Παραθέτω πιο κάτω τα κριτήρια που θεωρώ ότι το Δικαστήριο καλείται να εφαρμόσει στην υπό κρίση αίτηση.

25. Η αίτηση εδράζεται στην Δ.60 Θ.1., η οποία προνοεί ότι:

«A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»

26. Η έκδοση διαταγής για καταβολή ασφάλειας εξόδων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η διακριτική ευχέρεια δεν ενεργοποιείται, εκτός εάν πρώτα καταδειχθεί ότι ο Ενάγων έχει τη συνήθη κατοικία του εκτός Κύπρου ή εκτός Κράτους Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.[6]  Ακολούθως, «οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι κατεξοχή δύο, η κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας, και ιδίως ακίνητης (που δε μετακινείται εύκολα), στην Κύπρο, και η ισχύς της υπόθεσής του».[7] Περαιτέρω, ο χρόνος υποβολής της αίτησης αποτελεί επίσης παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη, εφόσον εκτεταμένη καθυστέρηση μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο σε απόρριψη της αίτησης.[8]

27. Όσο αφορά το ύψος της ασφάλειας εξόδων, η διαταγή δεν πρέπει να αποστερήσει τον Ενάγοντα από το θεμελιώδες δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο.[9] Δηλαδή, δεν ενδείκνυται να επιβάλλεται ασφάλεια εξόδων, όταν ο διάδικος δεν έχει τα μέσα για να συμμορφωθεί.   

28. Στην παρούσα περίπτωση, με την Ε/Δ ΤΧ η ομνύουσα αναφέρει για λογαριασμό των Αιτητών ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση μετακόμισε στο εξωτερικό μαζί με την οικογένειά του, χωρίς όμως ο Καθ’ ου η Αίτηση να αναφέρει την τοποθεσία.

29. Ωστόσο, στην Ε/Δ ΛΜ, που υποστηρίζει την ειδοποίηση ένστασης, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 ηλεκτρονικό μήνυμα του δικηγόρου του Καθ’ ου η Αίτηση προς το Δικαστήριο και τους δικηγόρους των Αιτητών, με το οποίο αναφέρεται ότι «ο Ενάγων είναι πλέον μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και συγκεκριμένα χώρας εκτός Ευρώπης». Συνεπώς, η πλευρά του ίδιου του Καθ’ ου η Αίτηση έθεσε το υπόβαθρο για ενεργοποίηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, εφόσον με το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό μήνυμα καταδεικνύεται ότι πληρείται η αναγκαία προϋπόθεση της Δ.60 Θ.1. Ήτοι, πως ο Καθ’ ου η Αίτηση έχει τη συνήθη κατοικία του εκτός Κύπρου και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

30. Στρέφομαι, συνεπώς, στο να εξετάσω τις αρχές που καθοδηγούν τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ως προς την ισχύ της υπόθεσης του Καθ’ ου η Αίτηση, το Δικαστήριο δεν δύναται σε αυτό το στάδιο να υπεισέλθει στην ουσία της διαφοράς.[10]  Η ισχύς της υπόθεσης του Καθ’ ου η Αίτηση αποτελεί ζήτημα που προσμετρά σε αιτήσεις για ασφάλεια εξόδων, όταν υπάρχει ξεκάθαρη υψηλή πιθανότητα επιτυχίας ή αποτυχίας.[11]

31.  Εν προκειμένω, βάσει της Έκθεσης Απαίτησης, το κατ’ ισχυρισμό δυσφημιστικό δημοσίευμα περιλαμβάνει το ακόλουθο λεκτικό:

[ ]

32. Κρίνω ότι, υπό τις περιστάσεις, το ζήτημα της πιθανότητας επιτυχίας είτε του Καθ’ ου η Αίτηση είτε των Αιτητών δεν μπορεί να διαδραματίσει ρόλο στην παρούσα αίτηση. Βάσει των δικογραφημένων ισχυρισμών, ο Καθ’ ου η Αίτηση αποτελούσε κατά τον επίδικο χρόνο υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι το δημοσίευμα δεν είναι δυσφημιστικό, ενώ σε κάθε περίπτωση αποτελεί έντιμο σχόλιο έναντι των δηλώσεων στις οποίες προέβη δημόσια ο Καθ’ ου η Αίτηση. Το έργο του Δικαστηρίου σε υποθέσεις όπως η παρούσα είναι λεπτό και δύσκολο, εφόσον χρειάζεται να εξισορροπηθεί η προστασία της ιδιωτικής ζωής και της υπόληψης του ατόμου με το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου. Εύλογα θα μπορούσε να προβληθεί εκτεταμένη επιχειρηματολογία και από τις δύο πλευρές. Ως εκ τούτου, στο περιορισμένο πλαίσιο της παρούσας αίτησης, το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να διακρίνει τις πιθανότητες επιτυχίας οποιασδήποτε πλευράς.

33. Όσον αφορά το ζήτημα κατοχής περιουσιακών στοιχείων από πλευράς του Καθ’ ου η Αίτηση, με την Ε/Δ ΛΜ, ο ομνύων αναφέρει ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση έχει εγγεγραμμένη στο όνομά του ακίνητη περιουσία στην Κύπρο, η οποία ξεπερνά σε αξία το ποσό των 500.000. Με τη γραπτή τους αγόρευση, οι Αιτητές προβάλλουν τη θέση ότι, εφόσον ο ενόρκως δηλών δεν επισυνάπτει οποιαδήποτε στοιχεία για να αποδείξει ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση όντως κατέχει ακίνητη περιουσία, η έγκριση της παρούσας αίτησης είναι αναγκαία.

34. Ωστόσο, η πιο πάνω μαρτυρία που προσκομίστηκε με την Ε/Δ ΛΜ παρέμεινε αναντίλεκτη, εφόσον δεν προσκομίστηκε αντίθετη μαρτυρία. Επίσης, ο ομνύων δεν αντεξετάστηκε. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει στοιχείο ενώπιον του Δικαστηρίου βάσει του οποίου εύλογα να διασαλεύεται η μαρτυρία του ομνύοντος. Λαμβάνοντας συνεπώς υπόψη ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση κατέχει ακίνητη περιουσία στην Κύπρο, που υπερβαίνει κατά παρασάγγας την αιτούμενη ασφάλεια εξόδων, υπό τις περιστάσεις, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου  δεν θα μπορούσε να ασκηθεί υπέρ των Αιτητών. Ως εκ τούτου, θα απέρριπτα την παρούσα αίτηση, ακόμα και εάν είχε ληφθεί άδεια βάσει των Κανονισμών.

35. Υπό το φως της πιο πάνω κατάληξης, παρέλκει η ανάγκη εξέτασης των λοιπών λόγων ένστασης. Η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του Καθ’ ου η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

36. Η αγωγή ορίζεται για προγραμματισμό ακρόασης στις 2/4/2026, ώρα 9.15 π.μ., με τη φυσική παρουσία των συνηγόρων που θα χειριστούν την ακροαματική διαδικασία.

 

Κ. ΒΑΡΝΑΒΑΣ Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

 

 

Πρωτοκολλητής



[1] «Για όλες τις υποθέσεις μεταξύ των πιο πάνω ετών για τις οποίες υπάρχει ήδη ορισμένη  ημερομηνία έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας ή που έχουν οριστεί για οποιονδήποτε σκοπό ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν επιτρέπεται, χωρίς την προηγούμενη άδεια του δικαστηρίου, η καταχώριση οποιασδήποτε ενδιάμεσης αίτησης. Το αίτημα για άδεια τίθεται προφορικώς ενώπιον του δικαστηρίου προς έγκριση ή απόρριψη αναλόγως της περιπτώσεως. Εναπόκειται στο δικαστήριο να εξετάσει το αίτημα για να δώσει όλες τις πρέπουσες οδηγίες ή/και να αποφασίσει ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια προς το συμφέρον της δικαιοσύνης»

[2] Fintailor Investments Limited  v Promsvyazbank PJSC  Αρ. Αγωγής: 200/2018 ημ. 01/12/2025 «Ο σκοπός θέσπισης των εν λόγω Κανονισμών δεν μπορεί να είναι άλλος από την απρόσκοπτη προώθηση και εκδίκαση των υποθέσεων, οι οποίες συσσωρεύτηκαν, χρονολογούνται και είναι παλαιές και καθυστερημένες. Στοχεύει στην αποτροπή καταχώρισης ενδιάμεσων αιτήσεων κατά την κρίση των διαδίκων, επιλεκτικά και ανεξέλεγκτα κάτι που οδηγεί σε ατέρμονες δικαστικές διαδικασίες και καθυστέρηση στη διάγνωση των δικαιωμάτων των διαδίκων. Ο σκοπός και πνεύμα του εν λόγω Διαδικαστικού Κανονισμού θα πρέπει να εφαρμόζεται αυστηρά, κατά την κρίση μου και η παροχή άδειας για καταχώριση οποιασδήποτε αίτησης θα πρέπει να γίνεται σε περιπτώσεις όπου γεγονότα έχουν προκύψει μεταγενέστερα της θέσπισης του και τα οποία, όμως, να είναι αναγκαία για την ορθή απονομής της δικαιοσύνης»

[3] Αναφορικά με την αίτηση του Ευθύβουλου Λιασίδη (1999) 1 ΑΑΔ 185 «Η διασφάλιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του διαδίκου και, γενικά, η εξασφάλιση δίκαιης δίκης αποτελεί καθήκον του δικαστή ο οποίος επιλαμβάνεται της υπόθεσης. Αυτός είναι ο δικαστής, στον οποίο παραπέμπεται η υπόθεση προς εκδίκαση, στο πλαίσιο της απρόσωπης κατανομής της δικαστικής εργασίας. Μετά την ανάθεση της υπόθεσης, αυτός καθίσταται ο φυσικός δικαστής για την εκδίκασή της, όπως είχαμε την ευκαιρία να εξηγήσουμε στη Makrides v. Republic (1984) 3 C.L.R. 304, νοουμένου πάντα ότι η υπόθεση ανάγεται στη δικαιοδοσία του.»

[4] Πασχάλης Λ. Πασχαλίδης και άλλοι v Πέτρου Γιασεμίδη και άλλων (1992) 1 ΑΑΔ 1330 «Μετά την ανάθεση υπόθεσης σε μέλος του Επαρχιακού Δικαστηρίου, η οποία εμπίπτει στην καθ' ύλη αρμοδιότητα του Δικαστή, αυτός καθίσταται ο φυσικός Δικαστής της υπόθεσης και ο μόνος αρμόδιος να την εκδικάσει.»

[5] Αναφορικά με την αίτηση του Δώρου Γεωργιάδη (2002) 1 ΑΑΔ 1428 «Συμφωνούμε με τον πρωτόδικο Δικαστή πως η «ανάθεση καθηκόντων σε κάθε Κακουργιοδικείο σε μία ή περισσότερες πόλεις αποτελεί διοικητική ρύθμιση».  Και επίσης πως η έννοια της αρχής του φυσικού Δικαστή δεν αποκλείει τις νόμιμες μεταβολές στη σύνθεση Δικαστηρίου και εν ουδεμιά περιπτώσει μπορεί το Δικαστήριο που δίκασε τον αιτητή να θεωρηθεί ως έκτακτο Δικαστήριο, αφού καθιδρύθηκε σύμφωνα με τις συνταγματικές και νομοθετικές πρόνοιες και διοικητικά ρυθμίστηκε η σύνθεση του λόγω προσωπικού κωλύματος ενός Δικαστή και για αποφυγή καθυστερήσεων στην εκδίκαση ποινικών υποθέσεων. Εν ουδεμιά περιπτώσει τα πιο πάνω μπορεί να θεωρηθούν πως δικαιολογούν τη θέση του αιτητή, πως το Δικαστήριο που δίκασε την υπόθεση του ήταν έκτακτο Δικαστήριο.»

[6] Σωκράτους v Νικολάρου Π.Ε. 405/2016 ημερ. 15/4/2021, ECLI:CY:AD:2021:A154 «Είναι η Δ.60 κ.1 που θέτει ως προϋπόθεση ότι για να μπορεί να διαταχθεί ασφάλεια εξόδων θα πρέπει ο ενάγων να διαμένει συνήθως εκτός Κύπρου ή εκτός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»

[7] Abdulla Ahmad Alahmari v Alia The Royal Jordanian Airline (1990) 1 ΑΑΔ 43

[8] Union de Cooperatives Agricoles de Cereales de semences v Apak Agro Industries κ.α. (1992) 1 ΑΑΔ 1170 «Δεν αποκλείεται να υπάρχουν περιπτώσεις που η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί για ασφάλεια εξόδων σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες δυνατό να προσανατολίσει ένα δικαστήριο στην απόρριψη τέτοιου αιτήματος (βλέπε Lindsay Parkinson Ltd vTriplan Ltd [1973] 2 All E.R. 273). Όμως ο δικαστής εδώ δεν παραγνώρισε την καθυστέρηση. Την επισημαίνει. Ιδιαίτερα αναφορικά με την εφεσίβλητη 2. Έκρινε όμως ότι σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία που σχετίζονται με τη βασιμότητα της υπεράσπισης και την πορεία που πήρε η υπόθεση, η βραδύτης με την οποία ενήργησαν οι εφεσίβλητοι δεν ήταν αρκετή για να τους αρνηθεί θεραπεία.»

[9] Biblio – Globus Ltd v Derova Ltd Π.Ε. 390/2017 ημερ. 18/9/2023: «Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι δεν εκδίδεται διαταγή για ασφάλεια εξόδων, εκεί όπου η έκδοση τέτοιας διαταγής απολήγει σε στέρηση του θεμελιώδους δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο (Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και Άρθρο 6(1) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την  προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, η οποία έχει κυρωθεί με τον Ν. 39/62). Και το εν λόγω δικαίωμα πλήττεται, όταν διάδικος που θα διαταχθεί να δώσει τέτοια ασφάλεια, δεν διαθέτει τα μέσα για την εξασφάλιση των εξόδων του αντιδίκου του (Conway v. Ηλία (2002) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1653). Σε τέτοια περίπτωση η ανάγκη προστασίας του διαδίκου που ζητά τη διαταγή, υποτάσσεται στο δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο του αντιδίκου του (Δημητρίου ν. Δημητρίου άλλως Στυλιανού (2014) 1(Α) 768).»

 

[10] Libra capital limited κ.α. v Φελίξ Μπίτσιος Αρ. Αγωγής: 1339/2020 ημερ. 20/11/2024, αναφέρθηκε από τον Π.Ε.Δ. Θεοδώρου: «Αναφορικά με τον παράγοντα της ισχύς της υπόθεσης των Εναγόντων / Καθ΄ ων η Αίτηση σε αίτηση για παροχή ασφάλειας εξόδων, ως προκύπτει από τη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το Δικαστήριο δεν δύναται να υπεισέλθει στην ουσία της διαφοράς και να συνυπολογίσει τα όσα ισχυρίζονται οι διάδικοι στα δικόγραφά τους. Ως σημειώθηκε, σχετικώς, τούτο προκύπτει εξάλλου, και από τις ίδιες τις πρόνοιες της Δ.48 θ.9, στην οποία προβλέπεται ότι μια αίτηση για παροχή ασφάλειας εξόδων δεν είναι αναγκαίο να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση (βλ. Π.Τ. Ασουράνσι Τόκιο Μαρίν Ιντονήσια v. Σήσκοπ Ναβικέισιον Λτδ και Άλλων (Αρ. 2) (1999) 1 ΑΑΔ 174). Συναφώς, στην CNP Asfalistiki (ανωτέρω), αποφασίσθηκε ότι το Δικαστήριο δεν θα έπρεπε να αναλώνεται σε λεπτομέρειες που αφορούν την ουσία της υπόθεσης.»

[11] Ecology Support Services Ltd and Another v Hill and Others [2019] EWHC 3144 (Comm): «It has long been established in relation to security applications that the merits of a claim and the defences that are run in relation are not material to the exercise of discretion unless it can be shown that there is a high probability of success or failure. This principle is reflected in Paragraph 4 within Appendix 10 of the Commercial Court Guide, which emphasises that a party alleging such a high probability of success or failure must make good that case without requiring the court to undertake a detailed investigation of either the facts or the law.»

 

 

 


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο