ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

Κ. ΒΑΡΝΑΒΑΣ Ε.Δ.

Αρ.Αγωγής:1863/22

Μεταξύ:

1.    DAVE MC CANN, εξ Ιρλανδίας, αρ. Διαβατηρίου [ ]                     

2.    ΑΜΑΝΤΑ ΝΙΚΟΛΑΙΔΟΥ, εξ Ιρλανδίας, ΑΔΤ [ ]

Εναγόντων / Αιτητών

και

1.      CAPRICE 22 PROPERTIES LTD (ΗΕ 369801)

2.      ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Εναγόμενων— Καθ' ων η Αίτηση

Ημερομηνία: 17/2/2026

Εμφανίσεις:

Για Ενάγοντες / Αιτητές: Λεύκος Κληρίδης & Υιοί

Για Εναγόμενους / Καθ’ ων η Αίτηση: Σ. Βασιλείου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

(αίτηση ημερ. 12/03/2025  για προσωρινά διατάγματα)

Α. Εισαγωγή

1.    Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές επιζητούν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων που να διατάζουν τους Καθ’ ων η Αίτηση να παραδώσουν στους Αιτητές ΄κατοχή΄ και ‘ελευθέραν κατοχή’ καθορισμένου διαμερίσματος. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 2 ημερ. 12/3/2025 (εφεξής η «Ε/Δ Α.2»). Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί.

2.    Η παρούσα αίτηση προσέκρουσε σε έντεκα λόγους ένστασης, οι οποίοι καταγράφηκαν στην ειδοποίηση ένστασης των Καθ’ ων η Αίτηση ημερ. 20/5/2025. Η ένσταση υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις του κ. Χαράλαμπου Αγγελή και του Καθ’ ου η Αίτηση 2, αμφότερες ημερ. 19/5/2025 (εφεξής η «Ε/Δ Χ.Α.» και «Ε/Δ Κ.Α.2.»).

3.    Δεν κρίνεται σκόπιμο να καταγραφούν αυτούσιοι οι λόγοι ένστασης. Επί της ουσίας, οι Καθ’ ων η Αίτηση θεωρούν ότι η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί λόγω κατάχρησης διαδικασίας, εφόσον οι Αιτητές, βασιζόμενοι στα ίδια γεγονότα, καταχώρισαν προγενέστερη αίτηση με τα ίδια αιτητικά, η οποία και οδηγήθηκε σε απόρριψη. Περαιτέρω, οι Καθ’ ων η Αίτηση αμφισβητούν ότι πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/60, ενώ σε κάθε περίπτωση προβάλλουν ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ τους. Επίσης, προωθούν περαιτέρω λόγους ένστασης αναφορικά με την παράλειψη των Αιτητών να εξοφλήσουν το τίμημα αγοράς του επίδικου διαμερίσματος. Αμφισβητούν την αλήθεια του περιεχομένου της Ε/Δ Α.2 και τέλος, επικαλούνται ότι η διατήρηση του status quo είναι προς το δικό τους όφελος.

4.    Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη στη βάση των πιο πάνω ενόρκων δηλώσεων, ενώ ουδείς εκ των ομνυόντων αντεξετάστηκε.

5.    Κρίνεται απαραίτητο όπως πρωτίστως καταγραφεί περιληπτικά το πραγματικό υπόβαθρο που τέθηκε ενώπιον Δικαστηρίου με τις πιο πάνω ένορκες δηλώσεις, καθώς και η διαδικασία έκδοσης και ακύρωσης μονομερών διαταγμάτων που προηγήθηκε της καταχώρισης της υπό κρίσης αίτησης. Ακολούθως, το Δικαστήριο θα εξετάσει τα επίδικα ζητήματα με τη σειρά που κρίνει ορθή για τις ανάγκες αιτιολόγησης της παρούσας απόφασης.

Β. Πραγματικό υπόβαθρο

Οι θέσεις των Αιτητών

6.    Σύμφωνα με την Ε/Δ Α.2., η Καθ’ ης η Αίτηση 1 αποτελεί Κυπριακή εταιρεία που ασχολείται με την κατασκευή και πώληση ακινήτων. Αποτελεί επίσης ιδιοκτήτρια του τεμαχίου γης επί του οποίου ανεγέρθηκε το επίδικο διαμέρισμα.

7.    Στις 6/8/2019 υπογράφηκε πρώτη γραπτή συμφωνία για πώληση του τότε υπό ανέγερση επίδικου διαμερίσματος. Εντούτοις η συμφωνία αυτή ακυρώθηκε, καθότι ουδέποτε συστάθηκε η εταιρεία που κατονομαζόταν ως πωλητής. Στη συνέχεια, στις 11/3/2021 υπογράφηκε δεύτερη συμφωνία αγοραπωλησίας του επίδικου διαμερίσματος, αυτή τη φορά μεταξύ της πωλήτριας - Καθ’ ης η Αίτηση 1 και του αγοραστή - Αιτητή 1. Το αγοραπωλητήριο αυτό έγγραφο κατατέθηκε στο αρμόδιο Κτηματολογικό Γραφείο.

8.    Κύρια θέση των Αιτητών αποτελεί η πλήρης εξόφληση της συμφωνημένης τιμής πώλησης του επίδικου διαμερίσματος. Προς τεκμηρίωση αυτής της θέσης, στην Ε/Δ Α.2 επισυνάπτονται αποδείξεις πληρωμών. Η ομνύουσα αναφέρει περαιτέρω ότι τον Απρίλιο του 2022 οι Καθ’ ων η Αίτηση παρέδωσαν στους Αιτητές τα κλειδιά του επίδικου διαμερίσματος και της εισόδου του κυρίως κτιρίου. Ακολούθως, οι Αιτητές τοποθέτησαν στο επίδικο διαμέρισμα εξοπλισμό συνολικής αξίας €56.344,47, ενώ ξεκίνησαν να αποπληρώνουν τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, οι οποίοι ήταν συνδεδεμένοι με το επίδικο διαμέρισμα. Αποδεικτικά των πληρωμών αυτών επισυνάπτονται επίσης στην Ε/Δ Α.2.

9.    Στις 31/10/2022 οι Αιτητές διαπίστωσαν ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση άλλαξαν την κλειδαριά του επίδικου διαμερίσματος, με αποτέλεσμα οι Αιτητές να προβούν σε σχετική καταγγελία στην αστυνομία. Συνεπώς, το κύριο παράπονο των Αιτητών, επί του οποίου εδράζεται και η αγωγή, είναι η άρνηση των Καθ’ ων η Αίτηση να εγγράψουν στο όνομα των Αιτητών, αλλά και να παραδώσουν στους Αιτητές κατοχή του πλήρως εξοφλημένου διαμερίσματος, κατά παράβαση των συμφωνημένων όρων του αγοραπωλητηρίου εγγράφου. Η ομνύουσα παραπέμπει επίσης σε αλληλογραφία που έλαβε χώρα μεταξύ των μερών και των δικηγόρων τους, χωρίς όμως να υπάρξει σύγκλιση των θέσεων ώστε να λήξει η διαφορά.

10.  Στις 5/3/2025 η Αιτήτρια 2 ενημερώθηκε τηλεφωνικώς από την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ότι γίνεται προσπάθεια για να αλλάξει το όνομα στο οποίο είναι εγγεγραμμένος ο λογαριασμός ρεύματος του επίδικου διαμερίσματος. Σύμφωνα με την ομνύουσα, τούτο υποδηλώνει πιθανότητα ενοικίασης του διαμερίσματος. Ως εκ τούτου, η ομνύουσα διατείνεται πως η έγκριση της παρούσας αίτησης είναι αναγκαία, ώστε οι Αιτητές να αναχαιτήσουν τους Καθ’ ων η Αίτηση από το να ενοικιάσουν το διαμέρισμα σε τρίτο.

Οι θέσεις των Καθ’ ων η Αίτηση

11.  Εκ διαμέτρου αντίθετες είναι οι θέσεις των Καθ’ ων η Αίτηση. Με την Ε/Δ Χ.Α. ο ομνύων εξηγεί ότι κατέχει θέση Διευθυντή στην Καθ’ ης η Αίτηση 1. Αρνείται ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση 2 εργάζεται στην Καθ’ ης η Αίτηση 1 και διευκρινίζει ότι ο τελευταίος αποτελεί μόνο συνεργάτη για χωματουργικές εργασίες. Εξηγεί αναλυτικά τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι οι Αιτητές δεν έχουν εξοφλήσει το συνολικό συμφωνημένο τίμημα για την αγορά του επίδικου διαμερίσματος. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει διαφορά ύψους €75.000 και αμφισβητεί ότι οι αποδείξεις που παρουσίασαν οι Αιτητές εκδόθηκαν από την Καθ’ ης η Αίτηση 1. Διευκρινίζει επίσης ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση 2 δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος του επίδικου αγοραπωλητηρίου, ούτε εξουσιοδοτήθηκε για να εισπράξει οποιαδήποτε ποσά για λογαριασμό της Καθ’ ης η Αίτηση 1. Ένεκα παράλειψης των Αιτητών να τηρήσουν τις συμβατικές υποχρεώσεις αποπληρωμής, η Καθ’ ης η Αίτηση 1 αναγκάστηκε να τερματίσει τη σχετική συμφωνία, αποστέλλοντας ειδοποίηση τερματισμού προς τους Αιτητές.

12.  Επιπρόσθετα, αναφέρει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση 1 ουδέποτε παρέδωσε κατοχή στους Αιτητές βάσει του αγοραπωλητηρίου εγγράφου, εφόσον δεν εξοφλήθηκε το συμφωνημένο τίμημα. Απεναντίας, οι Αιτητές φαίνεται να προέβησαν αυθαίρετα σε παράνομη είσοδο και εγκατάσταση εξοπλισμού στο επίδικο διαμέρισμα, προτού εξοφλήσουν τη συμφωνηθείσα τιμή. Ως προς την αλλαγή κλειδαριάς του διαμερίσματος, αναφέρει ότι εφόσον δεν έγινε παράδοση δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα. Η μόνη παρέμβαση της Καθ’ ης η Αίτηση 1 ήταν η τοποθέτηση φρουρού στην είσοδο του κυρίως κτιρίου, καθότι παρατηρήθηκαν βανδαλισμοί στο έργο. Ως προς τις συζητήσεις μεταξύ των μερών, ο ομνύων αναφέρει ότι δεν τελεσφόρησαν, εφόσον οι Αιτητές δεν προσέφεραν λογικό ποσό για να διευθετηθεί η διαφορά.

13.  Παραδέχεται ότι έδωσε οδηγίες για μεταγραφή του λογαριασμού ηλεκτρικού ρεύματος στο όνομα της Καθ’ ης η Αίτηση 1, εφόσον αυτή αποτελεί κάτοχο του διαμερίσματος. Αρνείται όμως ότι η πρόθεση του είναι να προχωρήσει σε ενοικίαση του διαμερίσματος, κάτι το οποίο ο δικηγόρος των Καθ’ ων η Αίτηση μετέφερε προς τον δικηγόρο των Αιτητών πριν την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης.

14.  Με την Ε/Δ Κ.Α.2 ο ομνύων επιβεβαιώνει ότι δεν αποτελεί υπάλληλος, ούτε συνεργάζεται με την Καθ’ ης η Αίτηση 1 με σκοπό την πώληση ακινήτων. Διευκρινίζει ότι διεξάγει χωματουργικές εργασίες και μόνο σε αυτό το καθορισμένο πλαίσιο συνεργάστηκε με την Καθ’ ης η Αίτηση 1. Αρνείται επίσης ότι ο ίδιος, σε συνέργεια με την Καθ’ ης η Αίτηση 1, πώλησε διαμέρισμα  στους Αιτητές. Εξηγεί ότι γνώριζε προσωπικά τους Αιτητές και ήταν ο αρχικός αγοραστής του επίδικου διαμερίσματος βάσει γραπτής συμφωνίας. Αποφάσισε όμως να παραχωρήσει την ευκαιρία αγοράς του διαμερίσματος στους Αιτητές, με αποτέλεσμα να ακυρώσει την αρχική συμφωνία στο πλαίσιο της οποίας ήταν ο ίδιος αγοραστής και να συναφθεί η επίδικη συμφωνία μεταξύ της Καθ’ ης η Αίτηση 1 και των Αιτητών. Σχολιάζει επίσης ότι οι χειρόγραφες αποδείξεις που παρουσιάζουν οι Αιτητές δεν αποτελούν πληρωμές των Αιτητών προς την Καθ’ ης η Αίτηση 1, αλλά ποσά που καταβλήθηκαν στο πλαίσιο ανεξάρτητων δοσοληψιών μεταξύ του ιδίου και των Αιτητών. Τονίζει ότι ο ίδιος ουδέποτε εισέπραξε χρήματα για λογαριασμό της Καθ’ ης η Αίτηση 1.

15.  Περαιτέρω, αναφέρει ότι μετά τον τερματισμό της επίδικης συμφωνίας μεταξύ των Αιτητών και της Καθ’ ης η Αίτηση 1, επέδειξε εκ νέου ενδιαφέρον για αγορά του επίδικου διαμερίσματος. Έτσι, προέβη προσωπικά σε κάποιες πληρωμές για  εγκατάσταση ειδών υγιεινής, ώστε να ολοκληρωθεί το διαμέρισμα, εφόσον οι Αιτητές αρνούνταν να καταβάλουν τα αντίστοιχα ποσά.

Γ.  Η διαδικασία που προηγήθηκε της υπό κρίσης αίτησης

16.  Τα προηγούμενα δικονομικά διαβήματα που έλαβαν χώρα στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την παρούσα αίτηση. Από τον ηλεκτρονικό φάκελο του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι στις 17/11/2020 οι Αιτητές καταχώρισαν μονομερή αίτηση, με την οποία αιτήθηκαν και αυθημερόν εξασφάλισαν τα ίδια διατάγματα που αιτούνται και με την παρούσα αίτηση.

17.  Τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα ορίστηκαν επιστρεπτέα. Κατόπιν καταχώρισης ένστασης από πλευράς Καθ’ ων η Αίτηση, στις 15/11/2024 το Δικαστήριο (υπό διαφορετική σύνθεση) ακύρωσε τα εν λόγω διατάγματα, λόγω παραβίασης του καθήκοντος των Αιτητών για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, που ενδεχομένως να επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου κατά το χρόνο έκδοσης των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων. Πρόκειται για καλά εδραιωμένη αρχή στην Κυπριακή νομολογία.[1]

18.  Ειδικότερα, με την προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, κρίθηκε ότι οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν πως οι Καθ’ ων η Αίτηση απέστειλαν επιστολή τερματισμού της επίδικης συμφωνίας αγοραπωλησίας, αλλά και ότι οι ίδιοι οι Αιτητές απέστειλαν απαντητική επιστολή αναφέροντας ότι ουδέποτε απέκτησαν κατοχή του επίδικου διαμερίσματος. Επίσης, παρέλειψαν να αποκαλύψουν ότι υπήρξε συνάντηση μεταξύ των μερών, κατά την οποία οι Αιτητές παραδέχτηκαν ότι υπήρξε υπόλοιπο και υπήρξε προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης.[2]

19.  Αξιολογώντας τα πιο πάνω, το Δικαστήριο έκρινε ότι κατά το μονομερές στάδιο οι Αιτητές παρουσίασαν επιλεκτικά τα γεγονότα. Ειδικότερα, παρουσίασαν την καταφανή εικόνα πως οι ίδιοι ήταν τυπικοί με τις υποχρεώσεις αποπληρωμής του τιμήματος αγοράς του επίδικου διαμερίσματος, ενώ οι Καθ’ ων η Αίτηση τους αποστέρησαν το διαμέρισμα αφότου τους παραδόθηκε κατοχή.[3] Σε αυτή τη βάση, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα στοιχεία που δεν αποκαλύφθηκαν ήταν τέτοιας βαρύτητας, ώστε να ακυρώσει τα διατάγματα ημερ.17/11/2020.

Δ. Επίδικα ζητήματα

20.  Αμφότεροι οι συνήγοροι καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις στον ηλεκτρονικό φάκελο του Δικαστηρίου, οι οποίες μελετήθηκαν και λήφθηκαν υπόψη. Νοείται ότι οι θέσεις και τα επιχειρήματα των μερών εξετάζονται στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες και το περιορισμένο πλαίσιο της παρούσας αίτησης. Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης η διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται.[4]

Επανέκδοση διαταγμάτων κατόπιν μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων

21.  Ως θέμα λογικής προτεραιότητας, κρίνω αναγκαίο όπως εξετάσω πρώτα το κατά πόσο οι Αιτητές δικαιούνται να επιζητούν για δεύτερη φορά τα ίδια διατάγματα, όταν ήδη κρίθηκε με την ενδιάμεση απόφαση ημερ.15/11/2024 ότι κακώς εξασφάλισαν μονομερώς ταυτόσημες θεραπείες κατά παράβαση του καθήκοντος πλήρους αποκάλυψης. Διευκρινίζω ότι το ζήτημα δεν αφορά δεδικασμένο, εφόσον κατά γενικό κανόνα οι ενδιάμεσες αποφάσεις δεν θεωρούνται τελεσίδικες.[5] Το ζήτημα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Συνεπώς, πρέπει να εντοπιστούν τα σχετικά κριτήρια της νομολογίας που θα καθοδηγήσουν την κρίση του Δικαστηρίου.

22.  Οι Αιτητές παραπέμπουν στην ΑΚ International UK Limited v Του Πλοίου «Naime S” Σημαίας Comoros Islands (Αρ. 2. ) (2004) 1 Α.Α.Δ. 1456. Σε αυτή την υπόθεση, με παραπομπή σε σχετικές Αγγλικές αυθεντίες,[6] το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έχει εξουσία να συνεχίσει ή να εκδώσει δεύτερο διάταγμα, «όταν τα γεγονότα, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που δεν είχαν αποκαλυφθεί, τεθούν ενώπιόν του και νοουμένου ότι καταλήγει για το αθώο της μη αποκάλυψης και την ύπαρξη δυνατότητας έκδοσής του, εάν αποκαλύπτονταν τα σχετικά γεγονότα.»

23.  Εντούτοις, στην CommerzBank AuslandsBanken Holding A.G. κ.a. ν. Adeona Holdings Limited, Π.Ε. Ε6/2014, ημερ. 27.2.2015, λέχθηκε ότι η διακριτική ευχέρεια για επανέκδοση διατάγματος πρέπει να ασκείται με περισυλλογή, ώστε να μην εξουδετερώνεται «το μοναδικό κόστος ή ‘τιμωρία’ για μη αποκάλυψη, που δεν είναι άλλο από την ακύρωση του διατάγματος». Είναι μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις που το Δικαστήριο μπορεί να εφαρμόσει την αρχή του locus poenitentiae (ευκαιρία για μεταμέλεια ή διόρθωση), ειδικά για τις περιπτώσεις που η μη αποκάλυψη ήταν αθώα.

24.  Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, προκύπτει ανάγκη περαιτέρω ερμηνείας του ‘αθώου΄ της μη αποκάλυψης. Πότε, δηλαδή, η συμπεριφορά ενός Αιτητή είναι τέτοια ώστε η παραβίαση του καθήκοντος πλήρους αποκάλυψης να τυγχάνει συγχώρεσης και πότε δημιουργεί απροσπέλαστο εμπόδιο στη συνέχιση ή την επανέκδοση των ίδιων διαταγμάτων;

25.  Στην Αγγλική απόφαση Ali & Fahd Shobokshi Group Ltd v Moneim and others [1989] 2 AII ER του Chancery Division, λέχθηκε ότι ο Ενάγων δεν αποκλείεται από το να αιτηθεί δια κλήσεως τη θεραπεία που λανθασμένα εξασφάλισε μονομερώς, νοουμένου ότι στη δια κλήσεως διαδικασία υπάρχει πλήρης αποκάλυψη και παρέχεται πλήρης επεξήγηση για την προγενέστερη παράλειψη των γεγονότων.[7] Εντούτοις, επισημάνθηκε και σε αυτή την απόφαση ότι η διακριτική ευχέρεια ασκείται με φειδώ (sparingly).[8] Ως προς το τι εστί αθώα μη αποκάλυψη, με παραπομπή στην Behbehani v Salem [1989] 2 AII ER 143, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:

«all three members of this court defined an innocent non-disclosure as one where there was no intention to omit or withhold information which was thought to be material. Since it is accepted both that the non-disclosure justified or required immediate discharge of the ex parte order and that the whole of the facts are now before the court, the questions to which we should start by addressing ourselves are, first whether it was innocent and, second, whether an injunction could properly have been granted if full disclosure had been made..»

26.  Στη βάση των πιο πάνω, συμπεραίνω ότι στις περιπτώσεις όπου διάδικος εξασφαλίζει μονομερές διάταγμα, το οποίο συνακόλουθα ακυρώνεται ένεκα παράβασης του καθήκοντος πλήρους αποκάλυψης, δύναται να ενεργοποιηθεί εκ νέου η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για επανέκδοση του ίδιου διατάγματος, εφόσον ο διάδικος (i) αποκαλύψει στη νέα αίτηση δια κλήσεως όλα τα πραγματικά γεγονότα,  (ii) εξηγήσει την προγενέστερη παράλειψη αποκάλυψης των ουσιωδών γεγονότων, ώστε να πείσει το Δικαστήριο πως η παράλειψη αυτή δεν ήταν σκόπιμη αλλά αθώα,  (iii) πείσει το Δικαστήριο ότι, εάν τα γεγονότα είχαν αποκαλυφθεί εξ αρχής, θα υπήρχε δυνατότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.

27.  Διευκρινίζεται ότι βάσει της Shobokshi Group (ανωτέρω), η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι προσβάσιμη, μόνο εάν ο Αιτητής ικανοποιήσει τις πιο πάνω προϋποθέσεις. Αναφέρεται συγκεκριμένα ότι μόνο τότε το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια για να εξετάσει το κατά πόσο θα χορηγήσει εκ νέου την αιτούμενη θεραπεία (then the court has a discretion).[9] Σε αντίθετη περίπτωση, το Δικαστήριο απορρίπτει την αίτηση χωρίς περαιτέρω συλλογισμό.

28.  Εν προκειμένω, παρατηρώ ότι στην Ε/Δ Α.2. γίνεται αναφορά στα γεγονότα που είχαν κριθεί ως μη αποκαλυφθέντα με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 15/11/2024. Η ομνύουσα αναφέρεται στην επιστολή τερματισμού ημερ. 19/9/2022 που απέστειλαν οι Καθ’ ων η Αίτηση,[10] στην απαντητική επιστολή των Αιτητών ημερ. 5/10/2022,[11] αλλά και στις διαπραγματεύσεις που έλαβαν χώρα μεταξύ των μερών. Επίσης, η ομνύουσα αναφέρει ότι η προγενέστερη παράλειψη αποκάλυψης της απαντητικής επιστολής των Αιτητών ημερ. 5/10/2022 ήταν αθώα, εφόσον η εν λόγω επιστολή υποστηρίζει πως οι Αιτητές έχουν εξοφλήσει το επίδικο διαμέρισμα.[12]

29.  Δεν ικανοποιούμαι από τα πιο πάνω. Μπορεί οι Αιτητές να αποκάλυψαν στην παρούσα δια κλήσεως αίτηση τα γεγονότα που παρέλειψαν προηγουμένως, ωστόσο δεν είναι πειστική η πιο πάνω θέση ότι η απαντητική επιστολή ημερ. 5/10/2022 αθώα δεν αποκαλύφθηκε, διότι υποστηρίζει την εξόφληση του διαμερίσματος.  Τουναντίον, με την εν λόγω επιστολή οι συνήγοροι των Αιτητών απαιτούν την παράδοση κατοχής του επίδικου διαμερίσματος, αναφέροντας ρητά  ότι «μέχρι σήμερα οι πελάτες μας δεν έχουν κατοχή του επίδικου διαμερίσματος». Πρόκειται για εκ διαμέτρου αντίθετη θέση με τα όσα οι Αιτητές προώθησαν ενόρκως ενώπιον Δικαστηρίου στο αρχικό μονομερές στάδιο. Δηλαδή, με την εικόνα πως οι Καθ’ ων η Αίτηση είχαν παραδώσει στους Αιτητές τα κλειδιά του επίδικου διαμερίσματος και της αποθήκης.[13] Προφανώς η παράλειψη αποκάλυψης της εν λόγω επιστολής δεν έγινε ‘αθώα’, δηλαδή χωρίς σκοπιμότητα, εφόσον το περιεχόμενο της επιστολής ήταν ικανό να ανατρέψει ουσιωδώς την οπτική γωνία της υπόθεσης που οι Αιτητές παρουσίασαν μονομερώς.

30.  Εν πάση περιπτώσει, οι Αιτητές παρέλειψαν να προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία που να εξηγεί την προηγούμενη παράλειψη αποκάλυψης των λοιπών γεγονότων που κρίθηκαν από το Δικαστήριο ως μη αποκαλυφθέντα. Ήτοι, της ρηθείσας επιστολής τερματισμού, αλλά και των διαπραγματεύσεων που έλαβαν χώρα μεταξύ των μερών. Στην απουσία εναλλακτικής εκδοχής, το μόνο λογικό συμπέρασμα στο οποίο το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει, είναι ότι η προγενέστερη μη αποκάλυψη των πιο πάνω ήταν και πάλι σκόπιμη.

31.  Ειδικότερα, η επιστολή τερματισμού και οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών θα καταδείκνυαν στο Δικαστήριο ότι η πλήρης εξόφληση του τιμήματος αγοράς του διαμερίσματος αποτελούσε αμφισβητούμενο ζήτημα μεταξύ των μερών. Αξίζει να αναφέρω ότι τούτο δεν θα ήταν απαραιτήτως μοιραίο για την αρχική μονομερή αίτηση, εάν είχε αποκαλυφθεί, εφόσον το έργο του Δικαστηρίου δεν ήταν να προβεί σε οποιοδήποτε τελικό εύρημα επί της πιθανότητας επιτυχίας στην αγωγή. Εντούτοις, οι Αιτητές επέλεξαν να παρουσιάσουν μια ξεκάθαρη περίπτωση πλήρους εξόφλησης του συμφωνημένου τιμήματος, ώστε προφανώς να μεγιστοποιήσουν τις πιθανότητες έκδοσης των μονομερών διαταγμάτων.

32.  Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι η μη αποκάλυψη των γεγονότων που κρίθηκαν ως ουσιώδη με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ.15/11/2024 δεν ήταν αθώα, αλλά σκόπιμη. Τοιουτοτρόπως, οι Αιτητές αποκόπτονται από το να έχουν πρόσβαση στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Αυτό σφραγίζει και την τύχη της παρούσας αίτησης, η οποία απορρίπτεται.

Προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/60

33.  Παρά την πιο κάτω κατάληξη του Δικαστηρίου, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης, αλλά και σε περίπτωση που η πιο πάνω κρίση είναι λανθασμένη, θα προβώ και σε εξέταση και των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 του Ν.14/60.

34.  Ως προς το κατά πόσο οι Αιτητές παρουσίασαν ‘σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση’, ως η πρώτη προϋπόθεση του Άρθρου 32, «είναι αρκετό να αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση».[14] Εν προκειμένω, στην Έκθεση Απαίτησης γίνεται αναφορά σε γραπτή συμφωνία ημερ.11/3/2021 για αγοραπωλησία του επίδικου διαμερίσματος. Ειδικότερα, βάσει των δικογραφημένων προτάσεων των Εναγόντων υπήρξε πλήρης αποπληρωμή, αλλά χωρίς οι Εναγόμενοι να τιμήσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις για παράδοση του διαμερίσματος και εγγραφή τίτλου ιδιοκτησίας στο όνομα των Εναγόντων. Πρόκειται δηλαδή για δικογράφηση παράβασης σύμβασης. Δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο από το να προκύπτει μέσα από το δικόγραφο αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο στην Κυπριακή έννομη τάξη. Ως εκ τούτου, θα ικανοποιούμουν ότι οι Αιτητές εκπλήρωσαν την πρώτη προϋπόθεση του Άρθρου 32.

35.  Ως προς το κατά πόσο οι Αιτητές έχουν αποδείξει πιθανότητα να δικαιούνται θεραπεία, ως η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, το φράγμα απόδειξης δεν είναι πολύ ψηλό. Το μόνο που χρειάζεται να καταδειχθεί είναι ‘σοβαρές ενδείξεις δικαιωμάτων’, που να ξεπερνούν την απλή δυνατότητα επιτυχίας,[15] αλλά να είναι κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων.[16]

36.  Αμφότεροι οι συνήγοροι παρέπεμψαν στις ένορκες δηλώσεις και ανέλυσαν τεκμήρια που άπτονται του αμφισβητούμενου ζητήματος περί εξόφλησης της συμφωνημένης τιμής του επίδικου διαμερίσματος. Αφενός, οι Αιτητές επικαλέστηκαν αποδείξεις πληρωμής διαφόρων ποσών, αφετέρου, οι Καθ’ ων η Αίτηση, μεταξύ άλλων, αμφισβήτησαν ότι οι αποδείξεις αφορούν στην ολότητά τους πληρωμές προς την Καθ’ ης η Αίτηση 1 για σκοπούς αγοράς του διαμερίσματος. Αξιοσημείωτη διάσταση υπάρχει μεταξύ των διαδίκων και ως προς τα πραγματικά γεγονότα που προκύπτουν από τη μεταξύ τους εκτεταμένη αλληλογραφία, σε σχέση με το ποιος από αυτούς εν τέλει διάρρηξε τις συμβατικές του υποχρεώσεις.

37.  Παρά ταύτα, στο πλαίσιο εξέτασης της δεύτερης προϋπόθεσης του Άρθρου 32, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση μαρτυρίας, καθότι αυτό αποτελεί αντικείμενο της δίκης.[17] Αποτελεί δεσμευτική αρχή της νομολογίας ότι τα Δικαστήρια «αποφεύγουν να υπεισέρχονται σε βάθος στο μαρτυρικό υλικό που τίθεται ενώπιον τους.  Δεν εκδικάζεται σ΄ αυτό το στάδιο η διαφορά, και δεν καθορίζονται από αυτό το πρόωρο στάδιο δικαιώματα και υποχρεώσεις».[18] Απεναντίας, για σκοπούς της παρούσας απόφασης δεν πρέπει να αφεθεί να αιωρείται ούτε καν σκιά[19] ότι το Δικαστήριο προέβη σε τελικά ευρήματα που άπτονται της ουσίας της αγωγής.

38.  Το ζητούμενο είναι ότι οι Αιτητές μέσα από την Ε/Δ Α.2. παρουσίασαν μια συζητήσιμη υπόθεση που ξεφεύγει από την απλή δυνατότητα επιτυχίας. Παρέθεσαν ιστορικό που καλύπτει πλέγμα ενεργειών, με αφετηρία τη σύναψη γραπτής συμφωνίας. Χωρίς να προβαίνω σε ουσιαστική αξιολόγηση, εξ όψεως προκύπτει ότι οι Αιτητές κατέχουν στοιχεία για σημαντικές πληρωμές έναντι της συμφωνίας αγοραπωλησίας, ενώ υπήρξαν εκτεταμένες συζητήσεις ως προς την εκτέλεση των εκατέρωθεν υποχρεώσεων. Η παρούσα αίτηση δεν αποτελεί πλαίσιο για να αποφασιστεί κατά πόσο το όποιο ποσό κατέβαλαν οι Αιτητές καλύπτει το συμφωνημένο τίμημα. Σημασία έχει ότι προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις δικαιωμάτων, με το μείζον ζήτημα της αγωγής, ήτοι το κατά πόσο εξοφλήθηκε πλήρως το εν λόγω τίμημα, να παραμένει ανέπαφο μέχρι την τελική κρίση του Δικαστηρίου. Συνακόλουθα, θα ικανοποιούμουν ότι οι Αιτητές προσπέρασαν με επιτυχία και τη δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32.

39.  Ακολουθεί η εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του Άρθρου 32. Οι Αιτητές οφείλουν να καταδείξουν μέσα από τη μαρτυρία που προσκόμισαν ότι «θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov».

40.  Ως αναφέρθηκε ανωτέρω, οι Αιτητές παραπονούνται ότι περί τις 31/10/2022 οι Καθ’ ων η Αίτηση προέβησαν χωρίς ειδοποίηση στην αλλαγή κλειδαριάς του επίδικου διαμερίσματος και της αποθήκης. Ακόμη,  τοποθετήθηκε φρουρός στην είσοδο του κτηρίου, ώστε να αποτραπούν οι Αιτητές από το να εισέλθουν στο διαμέρισμα. Στην Ε/Δ Α.2. καταγράφεται πως στις 5/3/2025 η Αιτήτρια 2 ενημερώθηκε πως γίνεται προσπάθεια για να αλλάξει το όνομα που συνδέεται με το λογαριασμό ρεύματος του επίδικου διαμερίσματος. Όταν οι Αιτητές επισκέφθηκαν την Κύπρο, εντόπισαν στην είσοδο του κτιρίου κάλυμμα jacuzzi σημαντικής αξίας, που οι ίδιοι εγκατέστησαν στο διαμέρισμα. Στη βάση αυτών των γεγονότων, η ομνύουσα ισχυρίζεται ότι υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς και ειδικότερα πως:[20]

(i)            Θα είναι αδύνατο να παραλάβουν το διαμέρισμα σε καινούρια κατάσταση και καμία ανακαίνιση δεν μπορεί να το επαναφέρει στη σημερινή κατάσταση.

(ii)           Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο οι Καθ’ ων η Αίτηση να χρησιμοποιήσουν ή να ενοικιάσουν το διαμέρισμα.

(iii)          Οι Αιτητές δεν έχουν άλλη περιουσία στην Κύπρο, με αποτέλεσμα, όταν επισκέπτονται από το εξωτερικό (όπου και διαμένουν), να αναγκάζονται να καταβάλουν μεγάλα ποσά για τη διαμονή τους.

(iv)          Οι Καθ’ ων η Αίτηση παραβιάζουν τα ‘εισοδηματικά δικαιώματα’ των Αιτητών, καθότι όχι μόνο δεν μπορούν να χρησιμοποιούν το διαμέρισμα, αλλά δεν μπορούν καν να το ενοικιάσουν σε τρίτους.

41.  Το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει ότι η αξιολόγηση της δυσκολίας ή του αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και μεταβλητά κριτήρια, χωρίς να περιορίζεται  μόνο στο χρηματικό παράγοντα.[21] Καθοριστικό ρόλο έχουν τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης.[22]

42.  Εντούτοις, από το σύνολο της Ε/Δ Κ.Α.2. αλλά και από τα όσα η ομνύουσα αναφέρει ειδικότερα σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, αποδυναμώνεται, παρά ενισχύεται, η θέση πως η δυνητική ζημιά των Αιτητών εκφεύγει της χρηματικής και μετρήσιμης απώλειας. Η ομνύουσα αναφέρει ότι η ίδια και ο σύζυγος της, Αιτητής 1, αποτελούν μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού, οι οποίοι επισκέπτονται συχνά την Κύπρο. Συνεπώς, το επίδικο διαμέρισμα δεν αποτελεί μόνιμη κατοικία, αλλά την επιθυμητή διαμονή για τις επισκέψεις των Αιτητών. Τα ποσά που καταβάλλονται για να εξεύρουν προσωρινή διαμονή κατά τις επισκέψεις τους είναι σαφώς μετρήσιμα. Το ότι δεν μπορούν να παραλάβουν το διαμέρισμα σε καινούρια κατάσταση δεν αντιστοιχεί σε μεταβλητή ή μη υλική ζημιά, εφόσον χρηματική και μετρήσιμη είναι η αξία όχι μόνο του ίδιου του διαμερίσματος,[23] αλλά και του εξοπλισμού που έχει εγκατασταθεί σε αυτό. Το ίδιο ισχύει και για την ενδεχόμενη απώλεια χρήσης του διαμερίσματος.

43.  Σε κάθε περίπτωση, το παράπονο των Αιτητών ότι αποστερούνται της ευκαιρίας να ενοικιάσουν το διαμέρισμα σε τρίτους, δεικνύει ότι και οι ίδιοι ως περιουσιακό στοιχείο αντικρίζουν το επίδικο διαμέρισμα, χωρίς οποιαδήποτε απόχρωση στη μαρτυρία τους που να αναδεικνύει άλλη συγκεκριμένη ιδιαιτερότητα.

44.  Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, καταλήγω στο συμπέρασμα πως η ενδεχόμενη ζημιά των Αιτητών είναι χρηματική αλλά και μετρήσιμη. Ως συνεπακόλουθο, η προσοχή του Δικαστηρίου στρέφεται προς τη φερεγγυότητα των Καθ’ ων η Αίτηση.[24] Σημειώνεται πως οι Αιτητές φέρουν το βάρος να καταδείξουν ότι η οικονομική κατάσταση των Καθ’ ων η Αίτηση δεν τους επιτρέπει να καταβάλουν αποζημιώσεις, ώστε να δικαιούνται προσωρινό διάταγμα.[25] Ωστόσο, δεν υπάρχουν σχετικές αναφορές στην Ε/Δ Α.2. Απεναντίας, η Καθ’ ης η Αίτηση 1 προσέφερε αναντίλεκτη μαρτυρία πως η ίδια χαρακτηρίζεται από αξιοπιστία και φερεγγυότητα, εφόσον έχει πωλήσει και παραδώσει περισσότερα από 80 διαμερίσματα και οικίες, ενώ με δικά της έξοδα εξασφάλισε τίτλους για περισσότερα από 20 διαμερίσματα.[26] Έπεται πως δεν έχει διαφανεί, σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τυχόν αποζημιώσεις, τις οποίες οι Αιτητές αξιώνουν με τα παρακλητικά της Έκθεσης Απαίτησης.

45.  Υπό το φως των ανωτέρω, θα απέρριπτα την παρούσα αίτηση και για τον ανεξάρτητο λόγο ότι οι Αιτητές δεν έχουν ικανοποιήσει την τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32. Με δεδομένη την κατάληξη της αίτησης για όλους τους λόγους που προανέφερα, παρέλκει η ανάγκη εξέτασης των λοιπών λόγων ένστασης.

46.  Όσο αφορά τα έξοδα, δεν εντοπίζω οποιοδήποτε λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα επιδίκασης εξόδων. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των επιτυχόντων διαδίκων, ήτοι των Καθ’ ων η Αίτηση, και εναντίον των Αιτητών, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

 

Κ. ΒΑΡΝΑΒΑΣ Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

 

 

Πρωτοκολλητής