ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Χρ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης: 36/2012
Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113
και
Αναφορικά με την Εταιρεία Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd (HE 102856)
------------------------------------------------
Αίτηση ημερομηνίας 22/09/2025 για παραμερισμό της Αίτησης ημερομηνίας 08/10/2024 και της Αίτησης ημερομηνίας 29/01/2025
Ημερομηνία: 07/07/2026
Εμφανίσεις:
Για τον Εκκαθαριστή – Αιτητή: κ. Ν. Κυπραίος για κ.κ. Λ. Παπαφιλίππου & Σία Δ.Ε.Π.Ε.
Για τους κ. Ομάρ Σόποχ και Vameana Estates Ltd – Kαθ’ ων η Αίτηση: κα. Μουσκή για κ.κ. Αργεντούλα Ιωάννου Δ.Ε.Π.Ε.
Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
Ο κ. Κρις Ιακωβίδης είναι ο εκκαθαριστής της εταιρείας Soboh Petroleum(Cyprus) Ltd (από τώρα και στο εξής ο «εκκαθαριστής») από το 2016 κατόπιν απόφασης της γενικής συνέλευσης των πιστωτών της. Η εταιρεία τέθηκε σε εκκαθάριση με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 31/12/2013. Ο κ. Ομαρ Σόποχ είναι διευθυντής της εταιρείας Vameana Estates Ltd.
Ο κ. Σόποχ και η πιο πάνω αναφερόμενη εταιρεία Vameana Estates Ltd, καταχώρησαν στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, την Αίτηση ημερομηνίας 08/10/2024 με την οποία, στην ουσία, αξιώνουν την παύση και αντικατάσταση του εκκαθαριστή συνεπείας ισχυριζόμενης κακοδιαχείρισης και/ή αμέλειας και/ή κακοπιστίας και/ή παράνομης προτίμησης πιστωτών και/ή οικειοποίησης χρημάτων της εκκαθάρισης ως αμοιβή αυτού. Την ίδια ημερομηνία καταχώρισης της πιο πάνω Αίτησης, καταχώρησαν και πέτυχαν την έκδοση, μονομερώς, διαταγμάτων με τα οποία απαγορευόταν στον εκκαθαριστή να συγκαλέσει γενική συνέλευση πιστωτών με σκοπό την έκδοση ψηφίσματος αναφορικά με την αμοιβή του, να αποφασίζει επί οποιασδήποτε επαλήθευσης χρέους, να τερματίσει τις υπηρεσίες του δικηγορικού γραφείου που τον εκπροσωπεί στις Αγ. Αρ. 9921/2010, 5770/2011 και 5432/2010 καθώς και στις εφέσεις αρ. 49/2024 και 55/2024 και να διαπραγματεύεται ή να λαμβάνει οποιαδήποτε μέτρα και/ή απόφαση για τον συμβιβασμό των Αγωγών Αρ. 9921/2010 και 5770/2011 και των Εφέσεων αρ. 49/2024 και 55/2024.
Το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση), μετά από πλήρη εκδίκαση της πιο πάνω ενδιάμεσης Αίτησης, προχώρησε και ακύρωσε τα προσωρινά διατάγματα αποφασίζοντας ότι οι εκεί Αιτητές, Σόποχ και Vameana Estates Ltd, δεν ήταν πιστωτές και δεν είχαν locus standi να προωθούν την Κυρίως Αίτηση. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 29/08/2025, εξέτασε κατά προτεραιότητα το ζήτημα της νομιμοποίησης των εκεί Αιτητών και εδώ Καθ’ ων η Αίτηση στην προώθηση της Κυρίως Αίτησης ημερομηνίας 08/10/2024 και με τα γεγονότα τα οποία είχαν τεθεί ενώπιον του, κατέληξε ότι αυτοί δεν ήταν πιστωτές της Εταιρείας και δεν νομιμοποιούνταν να προωθούν την Κυρίως Αίτηση. Στην σελ. 19 της πιο πάνω απόφασης του Δικαστηρίου λέχθηκαν τα εξής:
“Τα όσα αναφέρονται πιο πάνω καθιστούν φανερό ότι οι Αιτητές 1 και 2 δεν κέκτεινται νομιμοποιητικό έρεισμα (locus standi) στην καταχώρηση της υπό εξέταση Αίτησης και γενικότερα της παρούσας διαδικασίας ενόψει του ότι δεν είναι πιστωτές της υπό εκκαθάρισης Εταιρείας. Συνεπώς η Αίτηση τους είναι καταδικασμένη σε απόρριψη.”
Πέραν των πιο πάνω, ο κ. Σόποχ και η Vameana Estates Ltd στις 29/01/2025 καταχώρησαν Αίτηση εναντίον του εκκαθαριστή με την οποία αξιώνουν αποκάλυψη διαφόρων εγγράφων και πληροφοριών.
Τόσο η Αίτηση ημερομηνίας 08/10/2024 όσο και η Αίτηση ημερομηνίας 29/01/2025, εκκρεμούν προς εκδίκαση.
Για σκοπούς συμπλήρωση της όλης εικόνας, ο κ. Σόποχ καταχώρησε στις 03/10/2025 Αίτηση εναντίον του εκκαθαριστή με την οποία αξιώνει την ακύρωση της απόφασης του τελευταίου ημερομηνίας 15/09/2025 να απορρίψει την επαλήθευση του ημερομηνίας 07/10/2024, να αποφασίζει ότι η επαλήθευση του ανέρχεται στο ποσό των €200.321,20 και να αποφασίζει ότι ο κ. Σόποχ είναι πιστωτής της Εταιρείας.
Ενώπιον του Δικαστηρίου, επίσης, εκκρεμεί η Αίτηση της Vameana Estates Ltd ημερομηνίας 01/11/2024 για ακύρωση της απορριπτικής απόφασης του εκκαθαριστή ημερομηνίας 11/10/2024 αναφορικά με την επαλήθευση χρέους που υπέβαλε η πιο πάνω εταιρεία στις 20/09/2024.
Η Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρείας Λτδ (η οποία μετονομάστηκε σε Εurobank Ltd), καταχώρησε, επίσης, Αίτηση ημερομηνίας 30/10/2024 για την διαφοροποίηση της απόφασης του Εκκαθαριστή να απορρίψει μερικώς την επαλήθευση χρέους που υπέβαλε στις 23/06/2016.
Στις 22/09/2025 καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία ο εκκαθαριστής αξιώνει την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων:
«1. Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή απορρίπτεται η Αίτηση δια Κλήσεως ημερομηνίας 08/10/2024 που καταχωρήθηκε από τους Omar Soboh και Vameana Estates Ltd, ως Αιτητές, με την οποία ζητούν την έκδοση 19 συνολικά συναφών και παρεπομένων διαταγμάτων που αφορούν, μεταξύ άλλων, την παύση του Χριστάκη Ιακωβίδη από το αξίωμα του ως Εκκαθαριστή της Εταιρείας Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd (HE 102856).
2. Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή απορρίπτεται η ενδιάμεση Αίτηση Αποκάλυψης ημερομηνίας 29/01/2025 που καταχωρήθηκε από τους Omar Soboh και Vameana Estates Ltd, ως Αιτητές, στο πλαίσιο της Δια Κλήσεως Αίτησης ημερομηνίας 8/10/2024.»
Η νομική βάση της Αίτησης βασίζεται στα Άρθρα 90, 91, 218, 226, 228, 230, 233, 234, 235, 237, 238, 239 Α, 243, 251, 282, 290, 298, 298 Β, 299, 300, 301, 316 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στους Κανονισμούς 3, 18, 30, 31, 42, 43, 48, 52, 53, 68, και 69 των περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών 1933-1999, στο Άρθρο 70 του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, ως έχουν τροποποιηθεί, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, ΘΘ 1-9, στην εγχώρια Νομολογία, στο κοινοδίκαιο, στις αρχές της επιείκειας, στη διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
Η Αίτηση, υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Χριστάκης (Κρις) Ιακωβίδη, εκκαθαριστή της εταιρείας.
Συνοπτικά, ο εκκαθαριστής, αφού αναφέρεται στις εκκρεμούσες διαδικασίες και ειδικότερα στις Αιτήσεις ημερομηνίας 08/10/2024 και 29/01/2025, ισχυρίζεται ότι αυτές είναι καταχρηστικές, νομικά αβάσιμες και έχουν ως αποκλειστικό σκοπό να παρεμποδίσουν τη διαδικασία εκκαθάρισης, να ασκήσουν πίεση στον Εκκαθαριστή και να εξυπηρετήσουν ιδιωτικά συμφέροντα των εκεί Αιτητών που είναι αντίθετα προς τα συμφέροντα της Εταιρείας και των πραγματικών πιστωτών.
Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι ο Ομάρ Σόποχ και η Vameana Estates Ltd, Αιτητές στην Κυρίως Αίτηση ημερομηνίας 08/10/2024, δεν είναι πιστωτές και συνεπώς στερούνται νομιμοποίησης να την καταχωρήσουν. Αυτοί, δεν μπορούν να θεωρηθούν πιστωτές, καθότι οι απαιτήσεις τους τελούν υπό εύλογη αμφισβήτηση από την Εταιρεία.
Ισχυρίζεται ότι η εταιρεία Vameana Estates Ltd, με την επαλήθευση την οποία υπέβαλε στις 20/09/2024 και την οποία απέρριψε στις 11/10/2024 ζητούσε να αναγνωριστεί ως πιστωτής της Εταιρείας κάτω από τρία σενάρια:
(α) για το ποσό των €42.781.615, 81 κάτω από το «Σενάριο 1», όπως αυτό περιγράφεται στις παραγράφους 24-26 του Παραρτήματος Α και του Παραρτήματος 13, ή
(β) διαζευκτικά, για το ποσό των €35.358.136,36 κάτω από το «Σενάριο 2», όπως αυτό περιγράφεται στο Παράρτημα 15, ή
(γ) διαζευκτικά, για το ποσό των €19.096.953,65 κάτω από το «Σενάριο 3» όπως αυτό περιγράφεται στο Παράρτημα 16.
Η εν λόγω επαλήθευση χρέους ημερομηνίας 20/09/2024 επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1.
Η επαλήθευση στηρίζεται σε απαίτηση ύψους €42.181.615,78, η οποία προκύπτει από Εκ Συμφώνου Αποφάσεις που εκδόθηκαν στις 14/12/2010 προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου και εναντίον διαφόρων προσώπων, συμπεριλαμβανομένου της Εταιρείας. Το εν λόγω Εξ’ αποφάσεως Χρέος μεταβιβάστηκε στην Gordian και ακολούθως, συμβιβάστηκε, χωρίς την καταβολή οποιουδήποτε ποσού από την Vameana Estates Ltd ή τους GDF Gulf Deep Foundation Ltd (“GDF”), Soboh Holdings Ltd (“ SHL”) και Vameana Management Ltd (“VML”), οι οποίοι εκχώρησαν τα υποτιθέμενα δικαιώματα, αξιώσεις και αιτίες αγωγής στην Vameana Estates Ltd.
H θέση του ενόρκως δηλούντα είναι ότι η Εταιρεία δεν οφείλει κανένα από τα ποσά που αξιώνονται κάτω από τα τρία διαζευκτικά σενάρια για τους λόγους που εξηγεί. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι το Εξ’ αποφάσεως χρέος αφορούσε τις εταιρείες GDF, AS, SHL και την Εταιρεία, αυτό μεταβιβάστηκε στην Gordian και ακολούθως συμβιβάστηκε το 2024 χωρίς την καταβολή οποιουδήποτε ποσού. Το ποσό, αυτό, επίσης, περιλαμβάνει τόκους μετά την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, εκτιμώμενους άνω των €20.000.000,00 κάτι το οποίο δεν επιτρέπεται με βάση το Νόμο και νομολογία ενώ η Επαλήθευση Χρέους, δεν συμμορφώνεται με το Έντυπο αρ. 1 των Κανονισμών.
Οι Εκχωρητές του Χρέους προς την Vameana Estates Ltd δεν έχουν βάση αγωγής εναντίον της Εταιρείας γιατί οι ίδιοι Εκχωρητές ήταν πρωτοφειλέτες στο μεγαλύτερο ποσοστό του Εξ’ Αποφάσεως Χρέους και δεν μπορούν να έχουν βάση αγωγής κατά της Εταιρείας αναφορικά με δικά τους χρέη. Παράλληλα, δεν έχουν καταβάλει κανένα ποσό έναντι του Εξ’ Αποφάσεως Χρέους στο πλαίσιο της Συμφωνίας Διευθέτησης και άρα δεν δικαιούνται να αξιώνουν οποιοδήποτε ποσό εναντίον της Εταιρείας δυνάμει της εν λόγω Συμφωνίας.
Η Vameana Estates Ltd και οι Εκχωρητές δεν εξαναγκάστηκαν να προβούν σε οποιαδήποτε πληρωμή για λογαριασμό της Εταιρείας και ως εκ τούτου δεν μπορούν να επικαλεστούν την αρχή της υποκατάστασης ή της εξόφλησης οφειλής της Εταιρείας, σύμφωνα με την οποία ένα πρόσωπο που αναγκαστικά καταβάλλει χρέος άλλου υποκαθίσταται στα δικαιώματα του πραγματικού δανειστή.
Η Vameana Estates Ltd, επίσης, δεν διαθέτει δικαίωμα αγωγής κατά της Εταιρείας βάση του Άρθρου 70 του Κεφ. 149, καθώς δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει η εν λόγω διάταξη. Ειδικότερα, η Συμφωνία Διευθέτησης και οι σχετικές πράξεις δεν εκτελέστηκαν αποκλειστικά για την Εταιρεία και/ή για λογαριασμό της Εταιρείας αλλά με πρωταρχικό σκοπό το ίδιο συμφέρον των συνδεδεμένων με την οικογένεια Σόποχ προσώπων. Οι GDF, SHL και AS απελευθερώθηκαν από το Εξ Αποφάσεως Χρέος, ενώ η οικογένεια Σόποχ απέκτησε δικαίωμα αγοράς της οικίας Soboh για το ονομαστικό ποσό των €10.000. Επίσης, οι πράξεις των πιο πάνω εταιρειών και της Vameana Estates Ltd έγιναν προς ίδιο όφελος, τα μέρη επωφελήθηκαν από τη διαγραφή υποχρεώσεων και την ανάκτηση περιουσιακών στοιχείων, ενώ δεν υπέστησαν ζημιά.
Περαιτέρω, η Συμφωνία Διευθέτησης προέβλεπε την πληρωμή €10.000.000 από τρίτο πρόσωπο για την απόκτηση του Soboh Tower από την Gordian. Η Vameana Estates Ltd και οι εκχωρητές της δεν κατέβαλαν κανένα ποσό και η αγορά του Soboh Tower από τρίτο πρόσωπο δεν συνιστά εξόφληση των οφειλών της Εταιρείας από VE, GDF, SHL ή VML. Αντίθετα τα μέρη έλαβαν πίσω την οικία Soboh από τη διευθέτηση. Η VE και οι εκχωρητές δεν υπέστησαν καμία ζημιά ούτε ανέλαβαν οποιαδήποτε ευθύνη στο πλαίσιο της Συμφωνίας.
Επιπρόσθετα, η VE, GDF, SHL και VML δεν έχουν δικαίωμα συνεισφοράς από την Εταιρεία ως συνεγγυητές καθώς δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις και η αξίωση είναι νομικά αβάσιμη. Ειδικότερα οι εταιρικές εγγυήσεις που οι GDF, SHL, VE και ο AS είχαν παράσχει, με την υπογραφή της Συμφωνίας Διευθέτησης, αυτές ακυρώθηκαν, απελευθερώθηκαν και εξαλείφθηκαν, σύμφωνα με το Άρθρο 3(ii) της Συμφωνίας. Κατά συνέπεια, γεννάται κώλυμα που απαγορεύει στους συνεγγυητές που απελευθερώθηκαν από τις εγγυήσεις τους να προβάλλουν οποιαδήποτε απαίτηση κατά της Εταιρείας αναφορικά με τις εγγυήσεις τους. Επίσης, δεν κατέβαλαν κανένα ποσό στο πλαίσιο της Συμφωνίας Διευθέτησης και ενέργειες των μερών στην βάση αυτή δεν συνιστούν καταβολή χρέους στο πλαίσιο εγγύησης. Περαιτέρω, οι εταιρικές και προσωπικές εγγυήσεις ακυρώθηκαν πλήρως με την Συμφωνία Διευθέτησης. Το ίδιο και οι εξασφαλίσεις που κατείχε η Gordian.
Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται, επίσης, ότι υπάρχει κώλυμα λόγω πλήρους απαλλαγής και εξάλειψης ευθύνης όλων των λοιπών συνεγγυητών και συνοφειλετών του Εξ Αποφάσεως Χρέους.
Όσον αφορά τον κ. Ομάρ Σόποχ, η επαλήθευση χρέους καταχωρήθηκε στις 07/10/2024 για το ποσό των €200.321,20, δηλαδή μια μέρα πριν την καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης ημερομηνίας 08/10/2024, ενώ στις 10/10/2024 εκδόθηκαν τα προσωρινά διατάγματα με τα οποία του απαγορευόταν να την εξετάσει. Μετά την ακύρωση των προσωρινών διαταγμάτων, εξέτασε και απέρριψε την επαλήθευση χρέους για τους ακόλουθους λόγους:
- Η Επαλήθευση Χρέους δεν υποβλήθηκε στον καθορισμένο από το Νόμο και τους Κανονισμούς τύπο.
- Το ισχυριζόμενο χρέος αφορούσε πληρωμές που έγιναν μετά την 31/12/2013, ενώ κάποιες μεμονωμένες πληρωμές έγιναν αποδεκτές ως έξοδα εκκαθάρισης αλλά όχι ως επαληθεύσιμα χρέη.
- Στην Έκθεση Κατάστασης Ενεργητικού και Παθητικού της Εταιρείας, η οποία καταχωρήθηκε την 6η Νοεμβρίου 2015 από τους τότε διευθυντές (ένας εκ των οποίων ήταν ο Ομάρ Σόποχ), δεν γίνεται καμία αναφορά στα επίδικα χρέη, κάτι το οποίο δημιουργεί σοβαρές αμφιβολίες ως προς την εγκυρότητα και αξιοπιστία της επαλήθευσης χρέους.
- Η Επαλήθευση Χρέους δεν συνοδεύεται από επαρκή και αξιόπιστη τεκμηρίωση.
Ο ενόρκως δηλών, αναφέρει ότι ο κ. Ομάρ Σόποχ έχει το δικαίωμα να αμφισβητήσει την απόφαση του ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 251 του Κεφ. 113.
Επιπλέον, η Εταιρεία έχει η ίδια αξιώσεις κατά του κ. Σόποχ αναφορικά με την κατοχή και χρησιμοποίηση από τον ίδιο και την οικογένεια του δύο διαμερισμάτων που ανήκαν στην Εταιρεία, για την περίοδο μεταξύ 01/01/2014 (μετά την έκδοση του Διατάγματος Εκκαθάρισης) μέχρι 31/03/2022 (ημερομηνία που τα διαμερίσματα εκποιήθηκαν). Σύμφωνα με ανεξάρτητη εκτίμηση (τεκμήριο 7) των ενοικίων που οφείλονται από τον κ. Ομάρ Σόποχ προς την Εταιρεία, τα ενοίκια αυτά ανέρχονται σε €153,000 για το διαμέρισμα με αρ. εγγραφής 0/25315 και €121.000 για το διαμέρισμα με αρ. εγγραφής 0/25319.
Ακολούθως, ο ενόρκως δηλών, αναφέρεται στην νομική πτυχή και ισχυρίζεται ότι οι Καθ’ ων η αίτηση στερούνται νομιμοποίησης (locus standi) να προωθήσουν την Κυρίως Αίτηση καθότι δεν τυγχάνουν πιστωτές. Η αναγνώριση της ιδιότητας του πιστωτή αποτελεί προϋπόθεση για την προώθηση οποιασδήποτε διαδικασίας βάσει του Κεφ. 113.
Η υποβολή της Κυρίως Αίτησης δεν αποτελεί ενδεδειγμένη διαδικασία για την εκδίκαση αμφισβητούμενης οφειλής. Υφίσταται εύλογη και ουσιαστική βάση αμφισβήτησης αναφορικά με την ύπαρξη των ισχυριζόμενων χρεών των Vameana Estates Ltd και Ομάρ Σόποχ. Υπό τις περιστάσεις, όφειλαν να καταχωρήσουν, κατ’ αρχάς αγωγή και, μόνο κατόπιν εξασφάλισης δικαστικής απόφασης υπέρ τους, να προβούν σε εταιρική αίτηση υπό την ιδιότητα τους ως πιστωτές. Μόνο τότε η Εταιρεία θα εμποδιζόταν, λόγω δεδικασμένου, να αμφισβητήσει την απαίτηση επί της ουσίας. Αντιθέτως, οι Vameana Estates Ltd και Ομάρ Σόποχ έκαναν καταχρηστική χρήση τόσο της Κυρίως Αίτησης όσο και της Αίτησης Αποκάλυψης, με σκοπό να ασκήσουν πίεση στον Εκκαθαριστή για να αναγνωριστούν ως πιστωτές.
Πέραν των πιο πάνω, αναφορά γίνεται στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29/08/2025 (υπό άλλη σύνθεση) στην οποία έκρινε ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση, δεν ήταν πιστωτές διότι η απαίτηση τους τελεί υπό αμφισβήτηση και δεν είναι εκκαθαρισμένη και κατά συνέπεια δεν κέκτεινται νομιμοποιητικό έρεισμα (locus standi) για την καταχώρηση της υπό εξέταση Αίτησης και γενικότερα της παρούσας διαδικασίας.
Οι Vameana Estates Ltd και ο κ. Ομάρ Σόποχ (Καθ’ ων η Αίτηση) καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση, στις 18/12/2025 προβάλλοντας τους κάτωθι λόγους ένστασης:
«1. Η υπό κρίση Αίτηση είναι παντελώς αβάσιμη, αντινομική, παράτυπη και χωρίς πιθανότητα επιτυχίας.
2. Οι λόγοι στην Ένορκη Δήλωση του εκκαθαριστή που συνοδεύει την Αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
3. Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση στερείται πειστικότητας και/ή εμπεριέχει δηλώσεις που δεν ευσταθούν και/ή αποτελούν ψεύδη και/ή εκ των υστέρων σκέψεις του Αιτητή – εκκαθαριστή.
4. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η Νομολογία και/ή νομοθεσία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
5. Η παρούσα διαδικασία δεν συνιστά το αρμόδιο δικαιοδοτικό πλαίσιο για να κριθεί κατά πόσον οι Καθ’ ων η Αίτηση έχουν την ιδιότητα του πιστωτή. Η ενδεδειγμένη διαδικασία για την εξέταση του ζητήματος αυτού είναι η αίτηση ακύρωσης της απόφασης του Εκκαθαριστή, δυνάμει της οποίας απορρίφθηκε η επαλήθευση των απαιτήσεων των Καθ’ ων η αίτηση, καθώς και η αίτηση παύσης των Καθ’ ων η Αίτηση ημερομηνίας 08/10/2024.
6. Δεν υφίσταται τελεσίδικη απόφαση ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν είναι πιστωτές και/ή η απόφαση ημερομηνίας 29/08/2015 έχει εφεσιβληθεί και υφίσταται εύλογη και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης.
7. Δεν δύναται να διαταχθεί ο παραμερισμός των πιο πάνω αιτήσεων, εάν δεν αποφασιστεί προηγουμένως η εκκρεμούσα αίτηση προς εκδίκαση που αφορά την ακύρωση της απόφασης του εκκαθαριστή, με την οποία απορρίφθηκε η επαλήθευση των Καθ’ ων η Αίτηση.
8. Η Αίτηση είναι πρόωρη, καθότι δεν έχει ακόμη κριθεί τελεσίδικα η ιδιότητα των Καθ’ ων η Αίτηση ως πιστωτών και/ή η παρούσα διαδικασία δεν αποτελεί το ενδεδειγμένο μέσο για να αναγνωριστεί, αποδοθεί ή αφαιρεθεί η ιδιότητα πιστωτών στους Καθ’ ων η Αίτηση.
9. Ο Αιτητής ενεργεί εκδικητικά και/ή καταχρηστικά έναντι των Καθ’ ων η Αίτηση, επιδιώκοντας την εξυπηρέτηση προσωπικών του σκοπών και ιδίων συμφερόντων.»
Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Οmar Soboh και από τα γεγονότα τα οποία προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης.
Ο κ. Soboh, στην ένορκη δήλωση του, αναφέρει ότι, κατόπιν νομικής συμβουλής που έλαβε, η παρούσα διαδικασία δεν είναι η κατάλληλη για να αποφασιστεί αν θα τους αποδοθεί ή θα τους αφαιρεθεί η ιδιότητα του πιστωτή. Τουναντίον τούτο θα πρέπει να αποφασιστεί στο πλαίσιο της Αίτησης παύσης του εκκαθαριστή ημερομηνίας 08/10/2024 καθώς και στο πλαίσιο των Αιτήσεων ημερομηνίας 01/11/2024 και 03/10/2025 οι οποίες αφορούν την ακύρωση της απόφασης του εκκαθαριστή να απορρίψει τις επαληθεύσεις τους. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει τελεσίδικη απόφαση σε σχέση με το αν είναι εν τέλει πιστωτές της Εταιρείας εφόσον η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29/08/2025 έχει εφεσιβληθεί με ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας και ανατροπής αυτής, ως εκ τούτου η παρούσα Αίτηση είναι πρόωρη και/ή ανεδαφική.
Πέραν των πιο πάνω, ο κ. Soboh υιοθετεί το περιεχόμενο των ένορκων του δηλώσεων ημερομηνίας 08/10/2024 οι οποίες συνοδεύουν την αίτηση για παύση του εκκαθαριστή καθώς επίσης και τη μονομερή αίτηση στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκαν ενδιάμεσα διατάγματα τα οποία στη συνέχεια ακυρώθηκαν.
Επί της ουσίας και συνοπτικά ο ενόρκως δηλών αναφέρει τα κάτωθι:
Η οικογένεια του από μόνη της είχε ξεκινήσει το 2021 διαπραγμάτευση των εξ΄ αποφάσεως χρεών εναντίον του Ομίλου Soboh και του πατέρα του προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου, τα οποία είχε εξαγοράσει η Gordian. Παραθέτει κατάλογο με τις 12 αγωγές και αναφέρει ότι το χρέος της Εταιρείας ανερχόταν στα €42.181.615,81.
Ο εκκαθαριστής απείχε παντελώς από τις εν λόγω διαπραγματεύσεις δηλώνοντας στην οικογένεια του να προχωρήσουν μόνοι τους.
Κατά την έναρξη των διαπραγματεύσεων, η Gordian είχε ανακτήσει όλες τις ενυπόθηκες περιουσίες της οικογένειας, της Εταιρείας και των άλλων συνδεδεμένων εταιρειών του Ομίλου Soboh και μειώθηκε το χρέος, συνολικά σχεδόν κατά το ποσό των 10 εκατομμυρίων ευρώ, παρουσιάζοντας σχετικό πίνακα.
Παρέμεινε το κτίριο Soboh Tower, πρώην ιδιοκτησίας της Καθ’ ης η αίτηση 2, το οποίο αρχικά μεταβίβασε στην Τράπεζα Κύπρου, η οποία στη συνέχεια το μεταβίβασε στην Gordian, όταν της πώλησε τα δάνεια. Η Gordian, με τη σειρά της μεταβίβασε το εν λόγω ακίνητο, στο οποίο προηγουμένως στεγάζονταν τα γραφεία της Εταιρείας, σε εταιρεία ειδικό όχημα με την ονομασία Yaromia Ltd, που άνηκε κατά 100% στην Gordian. Mέχρι να υλοποιηθεί η συμφωνία Settlement Agreement, την κατοχή του Soboh Tower την απολάμβανε η VML από το 2016 με βάση μια συμφωνία ενοικίασης μεταξύ της Καθ’ ης η Αίτηση 2 και της VML ημερομηνίας 16/02/2016. Η αξία του εν λόγω κτιρίου, το οποίο αποτελείται από γραφεία ήταν γύρω στα 16 εκ ευρώ και η VML τα υπενοικίαζε και στέγαζε και η ίδια τα γραφεία της.
Γίνεται αναφορά στις εκκρεμούσες τότε αγωγές από την Gordian για την ανάκτηση της οικίας του πατέρα του και του πιο πάνω κτιρίου καθώς και στην αγωγή του πατέρα του, της Καθ’ ης η αίτηση 2 και της GDF με την οποία ζητούσαν την ακύρωση της μεταβίβασης του Soboh Tower από την Τράπεζα Κύπρου αλλά και από την Τράπεζα Κύπρου προς την Gordian.
Eπιπρόσθετα, η αξία όλων των ακινήτων ανερχόταν σε περίπου 26 εκ. ευρώ. Παραθέτει κατάλογο αυτών και τα οποία φαίνεται να ανήκαν στην GDF και την Καθ’ ης η αίτηση 2. Η θέση του ενόρκως δηλούντα είναι ότι παρόλο που η Gordian για σκοπούς δανείων λόγισε ότι εισέπραξε €9,986,820, στην πραγματικότητα η αξία τους ήταν τουλάχιστον €26 εκατομμύρια. Άρα αυτό το γεγονός δεν μπορεί να αγνοείται, όταν ο εκκαθαριστής εξετάζει την επαλήθευση χρέους της Καθ’ ης η Αίτηση 2, η οποία μαζί με την GDF, την VML και την SHL φρόντισαν με τη Συμφωνία Διευθέτησης να ξοφληθούν τα εξ’ αποφάσεως χρέη της Εταιρείας ύψους €42,181,615.81 (Εξ’ Αποφάσεως Χρέη).
Όσον αφορά το Soboh Tower, η Gordian αδυνατούσε να το πωλήσει λόγω της κατοχής αυτού από τρίτα πρόσωπα και της εκκρεμοδικίας των αγωγών για ανάκτηση κατοχής του καθώς και την εκκρεμοδικίας για ακύρωση της μεταβίβασης στο όνομα της. Εν όψει τούτου, η Gordian αποδέχτηκε τελικό συμβιβασμό των απαιτήσεων της εναντίον όλων των χρεών των εταιρειών της οικογένειας συμπεριλαμβανομένων των Εξ’ Αποφάσεως Χρεών, με αντάλλαγμα την παράδοση της κατοχής του κτιρίου σε ένα ενδιαφερόμενο αγοραστή έναντι του ποσού των €10 εκατομμυρίων.
Στη βάση των πιο πάνω, υπογράφτηκε η Συμφωνία Διευθέτησης ημερομηνίας 15/04/2024 μεταξύ της Gordian και των τεσσάρων συνδεδεμένων εταιρειών GDF, VML, SHL και της Καθ’ ης η Αίτηση 2.
Όταν ζητήθηκε από τον εκκαθαριστή να υπογράψει την Συμφωνία Διευθέτησης για να εξασφαλιστεί η δέσμευση της Gordian και έναντι της Εταιρείας, αναγνωρίζοντας την εξόφληση όλων των χρεών και αυτής, ζήτησε όπως η οικογένεια δεσμευτεί και/ή συμφωνήσει μαζί του στην αύξηση της αμοιβής του σε ποσοστό 11% επί όλων των εσόδων της εκκαθάρισης της Εταιρείας, κάτι το οποίο είχε απορριφθεί από την πλευρά τους. Τελικά, ο εκκαθαριστής υπαναχώρησε και προσυπόγραψε το λεγόμενο «Release Soboh Petroleum Limited» ή «Release Letter» καθότι αντιλήφθηκε ότι δεν αρκούσε μόνο η συγκατάθεση της οικογένειας τους για να αυξήσει την αμοιβή του αλλά και η συγκατάθεση των άλλων πιστωτών, εξ ου και στις 11/09/2024 επιχείρησε να διενεργήσει νέα Γενική Συνέλευση.
Με την πιο πάνω Συμφωνία Διευθέτησης η Gordian θα έπαυε να είναι πιστωτής της Εταιρείας για το Εξ’ Αποφάσεως Χρέος ύψους €42.181 εκ. Η εν λόγω Συμφωνία υλοποιήθηκε περί τα τέλη Ιουνίου του 2024 και ενημερώθηκε ο εκκαθαριστής από τον πατέρα του ότι πέτυχαν την εξόφληση όλων των χρεών της Εταιρείας προς την Gordian, πληροφορώντας τον για την πρόθεση τους να υποβάλουν σχετικές επαληθεύσεις, αφού υποκαταστήσαν τη Gordian ως πιστωτή της Εταιρείας για το ποσό των χρεών και τις εταιρικές εγγυήσεις. Μάλιστα ο ίδιος ο εκκαθαριστής τους προέτρεψε προφορικώς και γραπτώς να υποβάλουν τις εν λόγω επαληθεύσεις. Υπήρξαν, επίσης, και δύο διαδοχικές συναντήσεις από τον ίδιο τον ενόρκως δηλούντα μαζί του, στις 07/08/2024 και 10/08/2024 διαβιβάζοντας σε αυτόν τις θέσεις όλων των εμπλεκόμενων στην εξόφληση των χρεών.
Από το συνδυασμό (α) αφενός της εκποίησης των εν λόγω 18 υποθηκών πάνω σε 11 ακίνητα και είσπραξης €11,997,847 και (β) αφετέρου της Συμφωνίας Διευθέτησης που είχε ως αποτέλεσμα τη διαγραφή χρέους της Εταιρείας ύψους €42.181 εκ, η Εταιρεία απαλλάχθηκε από εξ΄ αποφάσεως χρέη σύνολο περίπου €54 εκ, τα οποία, σε διαφορετική περίπτωση, η Gordian θα μπορούσε να διεκδικεί στην διαδικασία εκκαθάρισης της Εταιρείας.
Όσον αφορά στο γεγονός ποια χρέη η Εταιρεία ήταν πρωτοφειλέτιδα, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι εξοφλήθηκαν χρέη ύψους €10.978.304,87 και τα χρέη και/ή τα ποσά τα οποία εξοφλήθηκαν όπου η υπό εκκαθάριση εταιρεία ήταν συνεγγυήτρια ανέρχονται στα €31.203.310,91. Επίσης, η υπό εκκαθάριση εταιρεία επωφελήθηκε ποσό €10.978.304,87 που εισέπραξε η Τράπεζα Κύπρου από εκποιήσεις ακινήτων της Καθ’ ης η Αίτηση 2 προς όφελος της υπό εκκαθάρισης εταιρείας.
Συνεπώς, η υπό εκκαθάριση εταιρεία ήταν υπόχρεα ως εξ αποφάσεως οφειλέτης στο ποσό των €31.203.310,91 ως συνεγγυήτρια και με την ιδιότητα αυτήν όφειλε κατ’ αναλογία συνεισφορά (ως συνεγγυήτρια επίσης) για τα ποσά τα οποία ξόφλησε η Καθ’ ης η Αίτηση 2, δυνάμει του Περί Συμβάσεων Νόμου. Επίσης, αναφέρεται ότι στην ένορκη δήλωση του εκκαθαριστή ημερομηνίας 20/11/2024 υπάρχει παραδοχή του ότι το ποσό των €4.575.726,21 πλέον τόκοι, σε χρέη όπου η υπό εκκαθάριση Εταιρεία ήταν πρωτοφειλέτης, ξοφλήθηκαν από την Καθ’ ης η Αίτηση 2 και ως εκ τούτου ο ίδιος ο εκκαθαριστής κατέστησε την Καθ’ ης η Αίτηση πιστωτή της υπό εκκαθάρισης εταιρείας.
Αποτελεί θέση του ενόρκως δηλούντα ότι ο εκκαθαριστής απέρριψε την επαλήθευση χρέους της Καθ’ ης η Αίτηση 2 ώστε να αποφύγει τη συμμετοχή της στην συγκληθείσα συνέλευση πιστωτών στις 14/10/2024 με μοναδικό σκοπό να περάσει ψήφισμα για την αύξηση της αμοιβής του, γνωρίζοντας την αρνητική ψήφο της.
Η απόρριψη της επαλήθευσης χρέους της Καθ’ ης η Αίτηση 2 είναι παντελώς λανθασμένη και ατεκμηρίωτη και το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει επ’ αυτής στα πλαίσια της Αίτησης ημερομηνίας 1/11/2024.
Η θέση του ενόρκως δηλούντα είναι ότι ο εκκαθαριστής ενεργεί κακόπιστα και σε σύγκρουση συμφέροντος κατά την λήψη των απορριπτικών αποφάσεων των επαληθεύσεων τους γνωρίζοντας την αρνητική τους θέση για την αύξηση της αμοιβής του.
Αναφορικά με την απόρριψη της δικής του επαλήθευσης χρέους, ο ενόρκως δηλών απορρίπτει τους λόγους που ο εκκαθαριστής επικαλείται για την εν λόγω απόρριψη. Λανθασμένα έκρινε ότι η επαλήθευση του δεν συμμορφώνεται με τον καθορισμένο τύπο και ακόμα και έτσι να είναι δεν επιφέρει ακυρότητα της επαλήθευσης του. Λανθασμένα, επίσης, έκρινε ότι αυτή δεν περιλαμβάνει επαληθεύσιμες απαιτήσεις διότι δημιουργήθηκαν μετά το διάταγμα εκκαθάρισης. Τα ποσά της επαλήθευσης χρέους του τεκμηριώνονται από τις τραπεζικές καταστάσεις λογαριασμών της Εταιρείας ως οφειλές προς τον ίδιο, πιστώσεις της Εταιρείας από τον ίδιο ή των νομικών και φυσικών προσώπων που εκπροσωπεί και ως πληρωμές εκ μέρους και προς όφελος της εταιρείας. Στη δε επαλήθευση χρέους επισυνάπτονται όλα τα αναγκαία έγγραφα τα οποία καταδεικνύουν τις πληρωμές που έγιναν εκ μέρους και για λογαριασμό της Εταιρείας.
Η απόφαση του εκκαθαριστή να απορρίψει την επαλήθευση χρέους του είναι εκδικητική και διακατέχεται από αλλότρια κίνητρα με σκοπό να τους αποστερήσει την ιδιότητα του πιστωτή έτσι ώστε να μπορεί να λάβει απόφαση για αύξηση της αμοιβής του.
Πέραν των πιο πάνω και σε ότι αφορά τον ισχυρισμό ότι η Εταιρεία διατηρεί αξιώσεις εναντίον της οικογένειας του αναφορικά με τη χρήση δύο διαμερισμάτων που ανήκαν στην Εταιρεία, σημειώνει ότι αυτά τα κατέχουν νόμιμα και μάλιστα ο εκκαθαριστής ουδέποτε τους απέστειλε οποιαδήποτε επιστολή ή άλλη έγγραφη ειδοποίηση με την οποία να αμφισβητεί τη νομιμότητα της κατοχής τους.
Η ακρόαση της παρούσας Αίτησης διεξήχθη στην βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες αμφότερες οι πλευρές καταθέσαν στο Δικαστήριο. Οι συνήγοροι των διαδίκων, επίσης, αγόρευσαν και προφορικά. Οι αγορεύσεις των μερών, τόσο οι γραπτές όσο και οι προφορικές έχουν μελετηθεί επισταμένα από το Δικαστήριο, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και δεν κρίνω απαραίτητο στο σημείο αυτό να αναφερθώ σε αυτές. Αναφορά στις θέσεις ή εισηγήσεις των μερών θα γίνει κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της Αίτησης και εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο.
Στην ουσία εκείνο το οποίο επιζητείται με την παρούσα Αίτηση είναι να αποφασιστεί προκαταρκτικά το ζήτημα του locus standi των Καθ’ ων η Αίτηση στις δύο εκκρεμούσες Αιτήσεις τους. Είναι η θέση τους ότι οι εκεί Αιτητές δεν είναι πιστωτές της Εταιρείας και δεν έχουν τη νομιμοποιητική βάση για να υποβάλουν τις εν λόγω Αιτήσεις τους. Κατά συνέπεια, οι εν λόγω Αιτήσεις θα πρέπει να απορριφθούν χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί η ουσία τους.
Από την αντίπερα όχθη η πλευρά των Καθ’ ων η αίτηση, ισχυρίζονται ότι η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη και δεν παρέχει την ευχέρεια στο Δικαστήριο να απορρίψει τις εκκρεμούσες Αιτήσεις. Ακόμη και να θεωρηθεί ότι η παρούσα Αίτηση γίνεται στη βάση ότι οι εκκρεμούσες Αιτήσεις δεν αποδεικνύουν εύλογη αιτία αγωγής ή είναι καταχρηστικές, η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να γίνεται με φειδώ και στην υπό κρίση περίπτωση δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις.
Αρχίζοντας από το δικονομικό ζήτημα το οποίο εγείρουν οι Καθ’ ων η Αίτηση με τον 1ο λόγο ένστασης, κρίνω ότι αυτό δεν ευσταθεί. Οι εκκρεμούσες Αιτήσεις εδράζονται επί των σχετικών Άρθρων του Περί Εταιρειών Νόμου, που αφορούν την παύση του εκκαθαριστή και την υποχρέωση να δίδει πληροφορίες (βλ. Άρθρα 230 (1), 233, 235 και 290). Είναι, κατά κύριο λόγο, επί αυτών των Άρθρων που στηρίζονται οι εκκρεμούσες Αιτήσεις των Καθ’ ων η Αίτηση. Σε εκείνες τις Αιτήσεις που καταχώρησαν οι Καθ’ ων η Αίτηση, προβάλλουν την ιδιότητα των πιστωτών και είναι επί αυτής της ιδιότητας που ισχυρίζονται ότι τις υποβάλλουν. Οι Αιτητές με τις ενστάσεις τους σε εκείνες τις Αιτήσεις αμφισβητούν την ιδιότητα αυτή των Καθ’ ων η Αίτηση.
Με την παρούσα Αίτηση ζητούν να εξεταστεί προκαταρκτικά το ζήτημα της ιδιότητας των Καθ’ ων η Αίτηση και κατά πόσο είναι πιστωτές, όπως επικαλούνται, και κατά συνέπεια μπορούν να υποβάλουν τις Αιτήσεις εκείνες.
Στην ELAMAY LTD κ.α. v. Λοϊζίδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 150/2012, ECLI:CY:AD:2018:A560, Ημερ. 18/10/2018, αποφασίστηκε ότι το θέμα της ιδιότητας του πιστωτή εταιρείας αποφασίζεται οριστικά πριν από οτιδήποτε άλλο. Παραθέτω το κάτωθι απόσπασμα:
«Το θέμα της ιδιότητας του πιστωτή εταιρείας, όπου τούτο εγείρεται σε διαδικασία η οποία αναλαμβάνεται κάτω από τις πρόνοιες του Κεφ. 113, και δη αυτές που αφορούν στην εκκαθάριση της, αποφασίζεται, οριστικά, πριν από οτιδήποτε άλλο, σε κάθε επίπεδο δικαιοδοσίας. Διαφορετικά τεθέντος, η εδραίωση της ιδιότητας του πιστωτή αποτελεί προϋπόθεση, προκειμένου να προχωρήσει η οποιαδήποτε διαδικασία, η οποία αναλαμβάνεται από τον ίδιο, υπό αυτήν του την ιδιότητα.»
(βλ. επίσης Α.&P. (ANDREOU & PARASKEVAIDES) HOLDINGS LTD v. Σε ό,τι Αφορά την Εταιρεία G. PARASKEVAIDES LTD, Πολ. Έφεση Αρ. 2/2014, Ημερ. 09/03/2021, ECLI:CY:AD:2021:A82.)
Δεδομένων των πιο πάνω, κρίνω, κατ’ αναλογία, ότι μπορώ να αποφασίσω το ζήτημα αυτό προκαταρκτικά στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης. Το ζήτημα του κατά πόσο οι Καθ’ ων η Αίτηση είναι πιστωτές ή όχι της Εταιρείας και κατά συνέπεια έχουν το αναγκαίο locus standi να προωθούν τις εκκρεμούσες Αιτήσεις είναι κεφαλαιώδες και αποτελεί προϋπόθεση για να μπορούν να εξεταστούν οι εκκρεμούσες Αιτήσεις τους επί της ουσίας. Ενώπιον μου, επίσης, βρίσκονται όλα τα σχετικά γεγονότα από αμφότερες τις πλευρές. Σημειώνεται, περαιτέρω, ότι, όπως θα αναφερθώ κατωτέρω, το ζήτημα αυτό εξετάστηκε από το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) στα πλαίσια εξέτασης της Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ημερομηνίας 08/10/2024 και τα οποία εκδόθηκαν στα πλαίσια της Κυρίως Αίτησης, της οποία με την παρούσα ζητείται ο παραμερισμός.
Προχωρώντας να εξετάσω την ουσία του ζητήματος, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η Κυρίως Αίτηση με την οποία ζητείται η παύση του εκκαθαριστή, εδράζεται κυρίως στο Άρθρο 230(1) του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 133, το οποίο έχει ως ακολούθως:
«Εκκαθαριστής που διορίστηκε από τους πιστωτές δύναται να παραιτηθεί ή όταν δειχθεί αιτία, να παυθεί από το Δικαστήριο ή τους πιστωτές.»
Το Άρθρο 233 του Κεφ. 113, επίσης, το οποίο αναφέρεται στις γενικές εξουσίες και αρμοδιότητες του εκκαθαριστή, προνοεί ότι αυτές υπόκεινται στον έλεγχο του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα, το Άρθρο 233 (2Α) (3) αναφέρει: «Η άσκηση από τον εκκαθαριστή σε εκκαθάριση από το Δικαστήριο των εξουσιών που του παρέχονται από το άρθρο αυτό είναι υπό τον έλεγχο του Δικαστηρίου, και οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο σχετικά µε οποιαδήποτε άσκηση ή προτεινόµενη άσκηση οποιωνδήποτε τέτοιων εξουσιών.»
Το Άρθρο 235 του Κεφ.113, επίσης, προνοεί ότι «Κάθε εκκαθαριστής εταιρείας που βρίσκεται υπό εκκαθάριση από το Δικαστήριο τηρεί, µε τον καθορισµένο τρόπο, κατάλληλα βιβλία λογαριασµών και βιβλία πρακτικών στα οποία µεριµνά να γίνονται καταχωρήσεις ή πρακτικά διαδικασιών συνεδριάσεων, και τέτοιων άλλων ζητηµάτων που δυνατό να καθοριστούν, και κάθε πιστωτής ή συνεισφορέας, τηρουµένου του ελέγχου από το Δικαστήριο, δύναται να επιθεωρεί τα βιβλία αυτά προσωπικά ή µε αντιπρόσωπο του.»
Πέραν των πιο πάνω, το Άρθρο 290 (1) του Κεφ. 113 προνοεί ότι «Ο εκκαθαριστής ή οποιοσδήποτε συνεισφορέας ή πιστωτής δύναται να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για να αποφασίσει οποιοδήποτε ζήτηµα που προκύπτει κατά τη διάρκεια εκκαθάρισης εταιρείας ή για την άσκηση, σχετικά µε την υλοποίηση κλήσεων ή για οποιοδήποτε άλλο θέµα, όλων ή οποιωνδήποτε των εξουσιών που το Δικαστήριο δύναται να ασκήσει αν η εταιρεία εκκαθαριζόταν από το Δικαστήριο.»
Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι σύμφωνα με το λεκτικό του πιο πάνω Άρθρου 230(1) δεν προκύπτει να αναφέρεται στα πρόσωπα που δύναται να υποβάλουν μια τέτοια Αίτηση για παύση του εκκαθαριστή και ότι κάτι τέτοιο, υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, μπορεί να γίνει και από πρόσωπο που έχει οποιοδήποτε ικανοποιητικό συμφέρον (βλ. Deloitte & Touch AG v. Johnson [1999] 1 WLR 1605 και Steven Goran Stevanovich v. Matthew Richardson and another (as Joint Liquidators of Barringhton Capital Group Ltd (In Liquidation) [2025] UKPC 18). Όπως, προκύπτει, όμως, τόσο από την Κυρίως Αίτηση όσο και από την παρεπόμενη Αίτηση ημερομηνίας 29/01/2025, οι Καθ’ ων η Αίτηση, προκύπτει να επικαλούνται την ιδιότητα του πιστωτή. Επίσης, ουδέποτε τέθηκε οποιοδήποτε ζήτημα άλλης ιδιότητας ή συμφέροντος τους στην βάση του οποίου υποβάλλουν τις εκκρεμούσες Αιτήσεις. Άλλωστε και με την ένσταση τους στην παρούσα Αίτηση οι Καθ’ ων η Αίτηση 2 επιχειρούν να τεκμηριώσουν ότι δεδομένης της Συμφωνίας Διευθέτησης έχουν υποκαταστήσει τα δικαιώματα της Gordian και είναι πιστωτές της Εταιρείας. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να εξεταστεί η νομιμοποιητική τους ιδιότητα στην βάση του κατά πόσο είναι πιστωτές ή όχι της Εταιρείας. Η ιδιότητα αυτή, προκύπτει να προβάλλεται και σε σχέση με την παρεπόμενη Αίτηση ημερομηνίας 29/01/2025 με την οποία αξιώνουν από τον εκκαθαριστή διατάγματα αποκάλυψης.
Ο εκκαθαριστής στην παρούσα Αίτηση, ισχυρίζεται ότι το ζήτημα της ιδιότητας του πιστωτή των Καθ’ ων η Αίτηση έχει αποφασιστεί από το Δικαστήριο στην απόφαση του ημερομηνίας 29/08/2025 που εκδόθηκε στα πλαίσια εκδίκασης της ενδιάμεσης Αίτησης ημερομηνίας 08/10/2024 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Από την αντίπερα όχθη η πλευρά των Καθ’ ων η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η απόφαση εκείνη τελεί υπό έφεση και θα πρέπει το Δικαστήριο να αναμένει την έκβαση της ή στην ουσία δεν θα πρέπει να το δεσμεύει.
Εν όψει των πιο πάνω δεδομένων, εγείρεται ευθέως το ζήτημα της δεσμευτικότητας της προηγούμενης ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της Κυρίως Αίτησης ημερομηνίας 08/10/2024, της οποίας με την παρούσα Αίτηση επιζητείται ο παραμερισμός της. Το ζήτημα αυτό εξετάστηκε στην Recnex Trading Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λίμιτεδ, Πολ. Εφ. 71/2011, ημερομηνία απόφασης 16 Απριλίου, 2014, στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά:
«Οι ενδιάμεσες αποφάσεις, πλην ειδικών περιπτώσεων, δεν θεωρούνται τελεσίδικες ακόμα και αν αποφασίζεται τελικώς ένα ζήτημα το οποίο κρίνεται δεσμευτικό για τη μετέπειτα διαδικασία. Η απόρριψη μιας ενδιάμεσης αίτησης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τελική και ως εκ τούτου η καταχώρηση νέας δεν μπορεί να προσκρούσει στην αρχή του δεδικασμένου. Εναπόκειται πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αν θα εγκρίνει τη δεύτερη αίτηση ή αν θα την απορρίψει, ελλείψει νέων στοιχείων. Στο τέλος της ημέρας το Δικαστήριο δεν μόρφωσε και ούτε εξέφρασε τελική γνώμη με τρόπο καθοριστικό επί νομικού ή πραγματικού αιτήματος. Δεν υπήρξε ενασχόληση με την ουσία του επίδικου ζητήματος που αποτελεί τη βάση για την εφαρμογή του δόγματος res judicata (K.S.R. Commercio Industria de Papel S.A. v. Bluecoral Navigation Ltd (1995) 1A.A.Δ. 309). Εξαρτάται πάντοτε από το κατά πόσο η απορριπτική απόφαση επεκτάθηκε σε ζητήματα επί της ουσίας. Σε αντίθετη περίπτωση, σε ενδιάμεσες αιτήσεις και εκεί όπου δεν αποφασίζεται οτιδήποτε, εκτός από το γεγονός ότι το Δικαστήριο για άλλους λόγους αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θεραπεία που ο διάδικος ζήτησε, τότε το δεδικασμένο δεν καλύπτει την περίπτωση. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Spencer Bower, Turner and Handley, The Doctrine of Res Judicata 1996, σελ. 82: «Although some interlocutory orders may finally determine some question and be binding in later stages of the proceedings, the dismissal of an interlocutory application is not final and will not bar a further application on the ground of res judicata, although the further application is not likely to succeed unless supported by additional evidence or a different argument.
Orders granting interlocutory applications in matters of practice and procedure, such as an interlocutory injunction, remain under the control of the court, subject to review. Such orders do not decide any question finally, not even whether there should be an interlocutory injunction, or its terms. Butters Gas and Oil Co v. Hammer (No.3) (1982) A.C.888» (οι υπογραμμίσεις δικές μου).
Σχετικά με το κατά πόσο, στα πλαίσια της εκδίκασης μιας ενδιάμεσης αίτησης που αφορά στην έκδοση ή ακύρωση (εκδοθέντος) προσωρινού διατάγματος, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίζει τα αμφισβητούμενα ζητήματα και να αποφαίνεται επί της ουσίας τους, στην υπόθεση Recnex (ανωτέρω) αναφέρθησαν και τα εξής σχετικά:
«Έχει επανειλημμένα τονισθεί ότι ζητήματα αμφισβητούμενα θα πρέπει να αφήνονται να ακουστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας. Το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε τελικά συμπεράσματα τα οποία δυνατό να αποβούν βλαπτικά για τα δικαιώματα των διαδίκων. Διιστάμενες απόψεις για διαπραγματεύσεις και θέματα που προηγήθηκαν της υπογραφής των επιδίκων Συμφωνιών, διαφορετικές νομικές ερμηνείες των συμφωνιών ή εγγράφων και άλλη αντίκριση ως προς την επίλυση των προβλημάτων που προκλήθηκαν ή προέκυψαν στη συνέχεια, οικονομικών, φορολογικών ή άλλων, θα πρέπει να εξεταστούν σε βάθος στο τελικό στάδιο κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας: εκδίκασης της ουσίας της αγωγής. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκου Άγγελου Παπακυριακού (2004) 1 Α.Α.Δ. 209.»
Παραπέμπω, επίσης στην Παναγιώτης Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ (1995) 1 Α.Α.Δ. 670, Αντριανή Χαραλάμπους ν. Μαρίας Χαραλάμπους (2008) B Α.Α.Δ. 1298 Halsbury’s Laws of England/Civil Prodecure (Volume 11 (2015) – (2) Res Judicata) και Halsbury’s Laws of England, fourth edition, reissue σελ. 857-868 σε σχέση επί της αρχής του δεδικασμένου.
Στην υπόθεση Carl Zeiss Stiftung v. Rayner & Keeler Ltd and Others (No.3) [1969] 3 All E.R.897, πάντα στα πλαίσια εξέτασης του κανόνα αποκλεισμού λόγω δεδικασμένου σε σχέση με προγενέστερη ενδιάμεση απόφαση σημειώθηκαν τα εξής:
«No finding or decision would occasion an estoppel unless it were final, but it may be set that no finding or decision on an interlocutory application, apart from the actual relief granted (which may or may not be of final nature), is final in the relevant sense unless, in consequence of the doctrine of res judicata, it is a bar to further litigation of that issue. Possibly the solution of this apparent dilemma may depend upon whether the issue was explicitly raised in the earlier proceedings and the parties ought to be treated as having then put forward all the facts and arguments which they then considered to be relevant to its resolution, so that the issue was fully considered on its merits in a judicial manner». (η υπογράμμιση δική μου).
Ως προς το κατά πόσο, το Δικαστήριο με την προγενέστερη απόφασή του απεφάνθη επίτης ουσίας (on the merits) του ζητήματος, στην υπόθεση D.S.V. Silo-Und Verwaltungs Gesellschaft M.B.H. ν. Owners of the Sennar and 13 Other Ships [1985]1 W.L.R. 490, αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά:
«In my opinion, this argument is based on the misconception with regard to the meaning of the expression “on the merits” as used in the context of the doctrine of issue estoppel. Looking at the matter negatively a decision on procedure alone is not a decision on the merits. Looking at the matter positively a decision on the merits is a decision which establishes certain facts as proved or not in dispute; states what are the relevant principles of law applicable to such facts; and expresses a conclusion with regard to the effect of applying those principles to the factual situation concerned».
Στην παρούσα περίπτωση, το ζήτημα του κατά πόσο οι Καθ’ ων η Αίτηση είχαν την ιδιότητα του πιστωτή ή όχι, εξετάστηκε από το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 29/08/2025. Η απόφαση του εκείνη αφορούσε ενδιάμεση Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Το ζήτημα της νομιμοποίησης των Καθ’ ων η Αίτηση να προωθούν την Κυρίως Αίτηση ημερομηνίας 08/10/2024, εγέρθηκε στα πλαίσια εκείνης της διαδικασίας και το Δικαστήριο το εξέτασε κατά προτεραιότητα και ανεξαρτήτως των προϋποθέσεων που εξετάζονται στα πλαίσια μιας διαδικασίας έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Το Δικαστήριο στις σελίδες 11 – 19 της απόφασης του ημερομηνίας 29/08/2025 ασχολείται με το πραγματικό και νομικό πλαίσιο του ζητήματος, στην βάση, όπως προκύπτει, των μη αμφισβητούμενων γεγονότων τα οποία είχαν τεθεί ενώπιον του. Στην σελ. 17 της απόφασης του αναφέρονται και τα εξής, τα οποία αφορούν την Καθ’ ης η Αίτηση 2:
“Από τα όσα έχουν παρατεθεί πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι, αφ’ ης στιγμής η απαίτηση της Αιτήτριας 2 εναντίον της υπό εκκαθάρισης Εταιρείας τελεί υπό αμφισβήτηση, δεν θα μπορούσε να προσδοθεί σ’ αυτήν η ιδιότητα του πιστωτή της υπό εκκαθάρισης Εταιρείας.”
Πιο κάτω στην σελ. 19 της απόφασης αναφέρονται τα εξής σε σχέση τον Καθ’ ου η Αίτηση 1:
“Aπό όσα αναφέρονται πιο πάνω διαφαίνεται ότι η απαίτηση του Αιτητή 1 εναντίον της υπό εκκαθάρισης Εταιρείας, πέραν του ότι τελεί υπό αμφισβήτηση, δεν είναι ούτε εκκαθαρισμένη. Κατά συνέπεια, ούτε στον Αιτητή 1 θα μπορούσε να προσδοθεί η ιδιότητα του πιστωτή της υπό εκκαθάριση Εταιρείας.”
Προκύπτει, ξεκάθαρα, κατά τη κρίση μου, ότι παρόλο που τα πιο πάνω αποφασισθέντα έλαβαν χώρα στα πλαίσια Αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, το ζήτημα της ιδιότητας των Καθ’ ων η Αίτηση αποφασίστηκε επί της ουσίας του (on the merits) στη βάση των μη αμφισβητούμενων γεγονότων που είχαν παρουσιαστεί. Τα γεγονότα αυτά είναι τα γεγονότα τα οποία υποστηρίζουν και σχετίζονται με αυτά της Κυρίως Αίτησης αλλά και της παρεπόμενης Αίτησης ημερομηνίας 29/01/2025, των οποίων με την παρούσα Αίτηση ζητείται η διαγραφή τους.
Όπως μπορεί να διαφανεί, τα εν λόγω γεγονότα επί των οποίων βασίστηκε η πιο πάνω απόφαση του Δικαστηρίου δεν διαφοροποιούνται στην παρούσα διαδικασία, με εξαίρεση μόνο το γεγονός ότι μετά την έκδοση της απόφασης εκείνης, ο εκκαθαριστής απέρριψε την επαλήθευση χρέους και του Καθ’ ου η Αίτηση 1, στοιχείο που δεν διαφοροποιεί την κατάσταση. Σημειώνεται, επίσης, ότι το Δικαστήριο στην απόφαση του εκείνη, δεν εξέτασε τους λόγους απόρριψης της επαλήθευσης χρέους της Καθ’ ης η Αίτηση 2, καθότι, όπως, έκρινε τούτο ήταν ζήτημα που θα αποφασιζόταν στην εκκρεμούσα Αίτηση με την οποία αμφισβητεί την απόφαση του εκκαθαριστή.
Η όλη ουσία είναι ότι το Δικαστήριο αποφάσισε στην Αίτηση εκείνη, εκ προοιμίου και ανεξάρτητα από τις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/60, την ιδιότητα των Καθ’ ων η Αίτηση στη βάση των μη αμφισβητούμενων γεγονότων και έκρινε ότι δεν θα μπορούσε να τους αποδώσει την ιδιότητα των πιστωτών. Το πλέγμα των γεγονότων είναι το ίδιο και δεν διαφοροποιείται στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης, όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω.
Άλλωστε οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν υποστηρίζουν ότι στην παρούσα Αίτηση παρουσιάζονται νέα γεγονότα ή στοιχεία τα οποία δικαιολογούν την απόκλιση του Δικαστηρίου από την απόφαση ημερομηνίας 29/08/2025. Σε κάθε περίπτωση, κατά την κρίση μου, δεν θα μπορούσε να τίθεται ζήτημα νέων γεγονότων, αφού είναι αυτά τα οποία υποστηρίζουν την Κυρίως Αίτηση ημερομηνίας 08/10/2024 και τα οποία παρουσιάστηκαν στην ενδιάμεση Αίτηση για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων.
Εκείνο το οποίο υποστηρίζουν οι Καθ’ ων η Αίτηση, είναι ότι διαφωνούν με την απόφαση ημερομηνίας 29/08/2025 και ότι εκκρεμεί Έφεση. Ισχυρίζονται, επίσης, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αναμένει την έκβαση της εν λόγω Έφεσης για το ζήτημα αυτό. Με όλο το σεβασμό, διαφωνώ με τη θέση αυτή. Η Έφεση, ως είναι πολλάκις νομολογημένο δεν αναστέλλει τη διαδικασία. Η πλευρά των Καθ’ ων η Αίτηση κανένα διάβημα έλαβε έτσι ώστε η περαιτέρω διαδικασία και εκδίκαση των εκκρεμούσων Αιτήσεων να ανασταλεί μέχρι να αποφασιστεί η Έφεση ή τουλάχιστον δεν επιδιώχθηκε με άλλο τρόπο η απόφαση για το ζήτημα της ιδιότητας των Καθ’ ων η Αίτηση, στις Αιτήσεις ημερομηνίας 08/10/2024 και 29/01/2025, να μην αποτελεί εμπόδιο στην περαιτέρω προώθηση τους, εκκρεμούσας της Έφεσης.
Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, κρίνω ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποστεί και είναι δεσμευμένο από την απόφαση ημερομηνίας 29/08/2025 για το ζήτημα της ιδιότητας των Καθ’ ων η Αίτηση, το οποίο αποφασίστηκε επί της ουσίας του και στη βάση των μη αμφισβητούμενων γεγονότων τα οποία είχαν τεθεί ενώπιον του. Διαφορετική αντίκριση του θέματος θα είχε αποτέλεσμα το ίδιο το Δικαστήριο να ενεργούσε ως εφετείο του εαυτού του, κάτι το οποίο είναι ανεπίτρεπτο.
Ανεξάρτητα των πιο πάνω και σε περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί ότι το ζήτημα της ιδιότητας των Καθ’ ων η Αίτηση δεν έχει αποφασιστεί επί της ουσίας του στα πλαίσια της απόφασης ημερομηνίας 29/08/2025, το Δικαστήριο, ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, μπορεί να το αποφασίσει στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης, ως προκαταρκτικό ζήτημα. Σημειώνεται ότι τόσο στην Κυρίως Αίτηση ημερομηνίας 08/10/2024 όσο και στην Αίτηση ημερομηνίας 29/01/2025 έχουν καταχωρηθεί ενστάσεις και όλο τo μαρτυρικό υλικό βρίσκεται εντός του φακέλου. Τα γεγονότα, επίσης, που περιβάλλουν τις Αιτήσεις εκείνες, επαναλαμβάνονται στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης. Κατά συνέπεια, το ζήτημα αυτό μπορεί να αποφασιστεί στα στάδιο αυτό και να κριθεί κατά πόσο οι Καθ’ ων η Αίτηση είναι πιστωτές ή όχι, απαραίτητη προϋπόθεση, υπό τις περιστάσεις, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, για να νομιμοποιούνται να προωθούν τις Αιτήσεις τους ημερομηνίας 08/10/2024 και 29/01/2025.
Εξετάζοντας τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και τα όσα επικαλούνται οι Καθ’ ων η Αίτηση για να καταστήσουν τους εαυτούς τους πιστωτές, είναι ξεκάθαρο, τουλάχιστον κατά το χρόνο που καταχώρησαν τις εκκρεμούσες Αιτήσεις, ότι δεν είχαν την ιδιότητα αυτή και επί του ζητήματος αυτού η απόφαση μου δεν θα ήταν διαφορετική από αυτή του αδελφού Δικαστή κ. Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) που εξέδωσε την απόφαση ημερομηνίας 29/08/2025.
Οι Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2, προς υποστήριξη της θέσης τους ότι είναι πιστωτές παραπέμπουν στις επαληθεύσεις χρέους που επισύναψαν στην Κυρίως Αίτηση ημερομηνίας 08/10/2024, ως τεκμήρια 15 και 16 αντίστοιχα.
Σε σχέση με την Καθ’ ης η Αίτηση 2, υπάρχει ισχυρισμός ότι αυτή και οι υπόλοιπες εταιρείας του Ομίλου Soboh έχουν εξοφλήσει χρέη της εταιρείας προς την Gordian ύψους €42,181,615.81, έχουν υποκαταστήσει τα δικαιώματα της Gordian και άρα είναι πιστωτές της υπό εκκαθάριση εταιρείας. Εξηγούν και παραθέτουν στοιχεία αναφορικά με τον τρόπο που έγινε η εξόφληση των εν λόγω χρεών και αναφέρονται στη Συμφωνία Διευθέτησης. Αναφέρουν, επίσης, ότι από το σύνολο των χρεών η υπό εκκαθάριση εταιρεία ήταν εξ’ αποφάσεως οφειλέτης στο ποσό των €31.203.310,91 ως συνεγγυήτρια και με την ιδιότητα αυτήν όφειλε κατ’ αναλογία συνεισφορά (ως συνεγγυήτρια επίσης) για τα ποσά τα οποία εξόφλησε η Καθ’ ης η Αίτηση 2, δυνάμει των προνοιών του Περί Συμβάσεων Νόμου. Επικαλείται, επίσης, παραδοχή του εκκαθαριστή ημερομηνίας 20/11/2024 ότι το ποσό των €4.575.726,21 πλέον τόκους.
Τα όσα αναφέρονται πιο πάνω πάνω αλλά και τα υπόλοιπα που αναφέρθηκαν κατά την παράθεση της θέσης και εκδοχής της Καθ’ ης η Αίτηση 2 αμφισβητούνται από τον εκκαθαριστή, για τους λόγους που επίσης παρατέθηκαν ανωτέρω.
Είναι δεδομένο και αποτελεί κοινό έδαφος ότι η Καθ’ ης η Αίτηση δεν έχει εξασφαλίσει οποιαδήποτε δικαστική απόφαση εναντίον της υπό εκκαθάρισης εταιρείας για συγκεκριμένο και εκκαθαρισμένο ποσό. Στην Elamay κ.α. v Λοϊζιδη (ανωτέρω) έχουν αναφερθεί τα εξής σχετικά με τον όρο “πιστωτής”:
“Στην υπόθεση Σπανού v. G.I.P. Construction Limited, ανωτέρω, λέχθηκε ότι το πρόσωπο που αναγνωρίζεται ως πιστωτής δυνάμει του άρθρου 243 του Κεφ. 113 είναι το ίδιο πρόσωπο που, δικαιωματικά, μπορεί να καταχωρίσει αίτηση για εκκαθάριση εταιρείας, δυνάμει του άρθρου 213(1) του Κεφ. 113, και, βεβαίως, το ίδιο ισχύει σε σχέση και με το άρθρο 290 του Κεφ. 113· είναι το αντίστοιχο του άρθρου 243 που αναφέρεται σε εκκαθάριση εταιρείας από το δικαστήριο, στην οποία εξουσία γίνεται ειδική αναφορά στο άρθρο 290 , ως εφαρμοζόμενη και στην περίπτωση του άρθρου αυτού.”
Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Χριστάκη Χριστοφόρου v, Αναφορικά με την Εταιρεία STAVROS HOTEL APARTMENTS LTD, Πολιτική Έφεση αρ. 111/2015, Ημερ. 01/11/2023, αναφέρθηκαν τα εξής:
“Στην υπόθεση Σπανού ν. G.I.P. Constructions Ltd (1999) 1 A.A.Δ. 315, το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζοντας την έννοια του «πιστωτή» στο Άρθρο 213 (1) επεσήμανε ότι οι πρόνοιες του εν λόγω Άρθρου ήταν ταυτόσημες με τις πρόνοιες του s. 224(1) του Αγγλικού Νόμου Companies Act 1948. Ανέφερε δε τα ακόλουθα σχετικά στη σελ. 321 της απόφασης:
«Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent" - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golstein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.LR. 523, Palmer's πιο πάνω, σελ. 1127, παρ.85-14 Halsbury’s Laws of England, 4th Ed., Vol. 7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, δηλαδή, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477).»
Πέραν των πιο πάνω, για να αποκτήσει κάποιος την ιδιότητα του πιστωτή, θα πρέπει να υποβάλει επαλήθευση χρέους και η οποία να γίνει αποδεκτή από τον εκκαθαριστή. Αν η απαίτηση του έχει απορριφθεί πλήρως, δε θεωρείται καν πιστωτής και δεν έχει δικαίωμα ψήφου στις γενικές συνελεύσεις (βλ. στο σύγγραμμα του Δρ. Ανδρέα Π. Ποιητή «Η Εκκαθάριση Εταιρειών», 2η έκδοση, σελ. 169 – 170 και τον Κανονισμό 53 των Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών 1933 – 1999).
Στην παρούσα περίπτωση, τα όσα η Καθ’ ης η Αίτηση 2 επικαλείται αμφισβητούνται από τον εκκαθαριστή και σε κάθε περίπτωση, τουλάχιστον κατά το στάδιο καταχώρησης των δύο εκκρεμουσών Αιτήσεων δεν της είχε αναγνωριστεί η ιδιότητα του πιστωτή. Σε κάθε περίπτωση, προκύπτει, με βάση τα γεγονότα, ότι η αμφισβήτηση αυτή είναι εύλογη. Καλύτερα και πάντα για σκοπούς του σταδίου δεν προκύπτει τα όσα η Καθ’ ης η Αίτηση 2 επικαλείται για να καταδείξει ότι είναι πιστωτής της υπό εκκαθάρισης εταιρείας, να είναι από τις περιπτώσεις που η αξίωση της είναι ξεκάθαρη και εκκαθαρισμένη. Τούτο είναι προφανές από τους ίδιους τους ισχυρισμούς της. Δηλαδή, η ίδια ζητεί να αναγνωριστεί ως πιστωτής κάτω από τρία διαφορετικά σενάρια που αφορούν έκαστο τρία διαζευκτικά ποσά, στοιχείο από μόνο του που καταδεικνύει το εύλογο της αμφισβήτησης και ειδικότερα το γεγονός ότι δεν βρισκόμαστε ενώπιον μιας εκκαθαρισμένης απαίτησης.
Τα ίδια ισχύουν και για τον Καθ’ ου η Αίτηση 1, του οποίου, επίσης, οι ισχυρισμοί του αμφισβητούνται από τον εκκαθαριστή. Ο εκκαθαριστής προβάλει, περαιτέρω, την αντιφατικότητα της απαίτησης του αυτής ή τουλάχιστον το γεγονός ότι υπάρχει εύλογη βάση αμφισβήτησης της και το ότι στην Έκθεση Καταστάσεως της υπό εκκαθάρισης Εταιρείας ημερομηνίας 05/11/2015, η οποία ετοιμάστηκε από τους διευθυντές της, ένας εκ των οποίων ήταν και ο Καθ’ ου η Αίτηση 1 και καταχωρίστηκε στο Γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη, δεν καταγράφεται ως πιστωτής της υπό εκκαθάρισης Εταιρείας. Παρ’ όλα αυτά στην επαλήθευση χρέους που υποβλήθηκε από τον Καθ’ ου η Αίτηση 1 περιλαμβάνονται χρέη για πληρωμές που έγιναν κατά τη διάρκεια των ετών 2010 – 2015.
Στην βάση των πιο πάνω, θα κατέληγα στο ίδιο συμπέρασμα. Ότι δηλαδή, τόσο η Καθ’ ης η Αίτηση 2 όσο και ο Καθ’ ου η Αίτηση 1, δεν θα μπορούσαν, κατά το στάδιο καταχώρισης των δύο εκκρεμουσών Αιτήσεων να τους αποδοθεί η ιδιότητα του πιστωτή, την οποία επικαλούνται για να τους προσδοθεί νομιμοποιητική βάση προώθησης τους.
Οι Καθ’ ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι τυχόν απόφαση σε αυτή, θα έχει ως αποτέλεσμα να τους στερηθεί το δικαίωμα να αμφισβητήσουν την απόφαση του εκκαθαριστή να απορρίψει τις επαληθεύσεις των χρεών τους και θα πρέπει πρώτα να αποφασιστούν οι εκκρεμούσες Αιτήσεις τους που αφορούν το ζήτημα αυτό.
Η θέση τους αυτή, κατά την κρίση μου, δεν ευσταθεί. Κατά πρώτο, όταν τέθηκε ζήτημα στο Δικαστήριο αναφορικά με την προτεραιότητα εκδίκασης των εκκρεμουσών Αιτήσεων και συγκεκριμένα κατά πόσο ήταν ορθώς να ακουστεί πρώτα η παρούσα Αίτηση ή οι Αιτήσεις αμφισβήτησης της απόφασης του εκκαθαριστή να απορρίψει τις επαληθεύσεις των Καθ’ ων η αίτηση, το Δικαστήριο ζήτησε τις θέσεις των διαδίκων για να αποφάσιζε το ζήτημα αυτό. Στις 18/12/2025, η πλευρά των Καθ’ ων η Αίτηση, συμφώνησε όπως εκδικαστεί πρώτα η παρούσα Αίτηση και σε μεταγενέστερο στάδιο οι Αιτήσεις τους για την απόρριψη από τον εκκαθαριστή των επαληθεύσεων των χρεών τους. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να επαναφέρεται το ζήτημα αυτό στα πλαίσια της εκδίκασης της ουσίας της παρούσας Αίτησης. Σε κάθε περίπτωση, οι Καθ’ ων η Αίτηση ακούστηκαν πλήρως για το ζήτημα της νομιμοποιητικής τους ιδιότητας και όλο το υλικό το οποίο απαιτείτο για να αποφασιστεί το ζήτημα αυτό τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Aναφορικά με την Αίτηση της Εταιρείας Unibrand Secretarial Services Ltd (2017) 1Β Α.Α.Δ 2132)
Κατά δεύτερο, η απόφαση στην παρούσα δεν στερεί το δικαίωμα των Καθ’ ων η Αίτηση να ασκήσουν τα δικαιώματα τους στη βάση του Νόμου και ειδικότερα στη βάση του Άρθρου 251 του Κεφ.113. Με την παρούσα Αίτηση εξετάζεται η νομιμοποιητική βάση των Καθ’ ων η Αίτηση στις Αιτήσεις τους ημερομηνίας 08/10/2024 και 29/01/2025 και κατά πόσο κατά το χρόνο καταχώρισης τους είχαν την ιδιότητα του πιστωτή, την οποία επικαλέστηκαν. Με τις Αιτήσεις τους για αμφισβήτηση της απόρριψης των επαληθεύσεων θα κριθούν οι λόγοι απόρριψης τους από τον εκκαθαριστή και το υλικό το οποίο είχε τεθεί ενώπιον του και κατά πόσο ορθώς δεν τους αναγνωρίστηκε η ιδιότητα του πιστωτή.
Σε κάθε περίπτωση, είναι οι Καθ’ ων η Αίτηση, οι οποίοι τροχοδρόμησαν τις διαδικασίες με αυτές τον τρόπο. Δηλαδή, επιχείρησαν πρώτα να αποταθούν στο Δικαστήριο με τις Αιτήσεις παύσης του εκκαθαριστή και αποκάλυψης, τη στιγμή που οι απαιτήσεις τους αμφισβητούνταν και δεν τους είχε αποδοθεί η ιδιότητα του πιστωτή και ακολούθως να προχωρήσουν με τις Αιτήσεις αμφισβήτησης της απόφασης απόρριψης των επαληθεύσεων τους. Οι ίδιοι, επίσης, συμφώνησαν να ακουστεί η παρούσα Αίτηση κατά προτεραιότητα.
Επαναλαμβάνω, όμως, ότι δεν τους στερήθηκε το δικαίωμα τους να αμφισβητήσουν τις αποφάσεις του εκκαθαριστή να απορρίψει τις επαληθεύσεις του, άσκησαν το δικαίωμα τους και οι εν λόγω Αιτήσεις τους θα ακουστούν για να αποφασιστούν και κριθούν οι λόγοι απόρριψης τους από τον εκκαθαριστή. Στα πλαίσια της παρούσας, κρίνεται η νομιμοποίηση τους να προωθούν τις δύο εκκρεμούσες Αιτήσεις τους, στη βάση των ισχυρισμών τους και/ή τουλάχιστον στο στάδιο που αυτές καταχωρήθηκαν.
Επομένως, απορρίπτεται και αυτός ο λόγος ένστασης.
Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να επιτύχει και πετυχαίνει. Εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι 1 και 2 του Αιτητικού της Αίτησης.
Τα έξοδα, τόσο της παρούσας Αίτησης όσο και των Αιτήσεων ημερομηνίας 08/10/2024 και 29/01/2025, επιδικάζονται υπέρ του εκκαθαριστή και εναντίον των κ. Ομάρ Σόποχ και Vameana Estates Ltd, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.)…………………………………….
Χρ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
Civil/Other Actions/Interim
Αναφορά: Αίτηση για παραμερισμό
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο