ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης: 209/2025 (i-justice)
Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113
και
Αναφορικά με την εταιρεία VERSALA LIMITED
και
Αναφορικά με την Αίτηση της GEORGIAN MANGANESE LLC
Αίτηση, ημερομηνίας 21/11/2025
---------------
Ημερομηνία: 10/6/2026
Εμφανίσεις:
Για αιτητές: Ανδρέας Μ. Σοφοκλέους & ΣΙΑ ΔΕΠΕ
Για καθ’ ων η αίτηση: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Οι καθ’ ων η αίτηση στην υπό κρίση αίτηση, στις 10/6/2025 καταχώρησαν την αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό (στο εξής «αίτηση εκκαθάρισης»), με την οποία ζητούν την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης των αιτητών στην υπό κρίση αίτηση.
Η αίτηση εκκαθάρισης υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (στο εξής «επίμαχη ένορκη δήλωση») στην οποία προέβη η δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων των αιτητών, στην ίδια αίτηση, Μαρία Προκοπίου.
Με την υπό κρίση αίτηση, οι καθ’ ων η αίτηση στην αίτηση εκκαθάρισης ζητούν διάταγμα διαγραφής και/ή παραμερισμού και/ή ακύρωσης της επίμαχης ένορκης δήλωσης, ως παράτυπης και/ή αντικανονικής και/ή λανθασμένης και/ή άκυρης, καθότι ορκίζεται αυτή δικηγόρος, που δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της αίτησης εκκαθάρισης. Ζητούν ακόμη και διάταγμα διαγραφής και/ή απόρριψης και/ή παραμερισμού της αίτησης εκκαθάρισης και/ή όπως αυτή αφαιρεθεί από το φάκελο του Δικαστηρίου και/ή από το πινάκιο του Δικαστηρίου, ως παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή λανθασμένη και/ή άκυρη και/ή ατεκμηρίωτη και/ή εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία και/ή καθότι δεν υποστηρίζεται από νομότυπη ένορκη δήλωση και/ή μαρτυρία και/ή αποδεικτικό υλικό.
Προς υποστήριξη της αίτησης προέβη σε ένορκη δήλωση η μοναδική διευθύντρια των αιτητών, Βίκυ Λοφίτου η οποία αναφέρει σ’ αυτή - μεταξύ άλλων - τα εξής:
Με την παρούσα αίτηση, ουσιαστικά ζητείται η έκδοση διαταγμάτων για παραμερισμό και/ή απόρριψη της αίτησης εκκαθάρισης και της επίμαχης ένορκης δήλωσης.
Εξ όσων την ενημερώνουν οι δικηγόροι που χειρίζονται την υπόθεση σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ. 113, αίτημα στο Δικαστήριο για εκκαθάριση εταιρείας υποβάλλεται με αναφορά (petition) η οποία αποτελεί πρωτογενή εναρκτήρια διαδικασία.
Κατά κανόνα, κάθε αναφορά πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση η οποία επιβεβαιώνει και πιστοποιεί ως αληθή τα γεγονότα που εμπεριέχονται στην αναφορά. Η εν λόγω ένορκη δήλωση πρέπει να γίνεται από τον αιτητή, προσωπικά, εάν είναι φυσικό πρόσωπο και εάν είναι νομικό πρόσωπο, από το διευθυντή ή γραμματέα ή άλλο αρμόδιο αξιωματούχο, εξουσιοδοτημένο από το νομικό πρόσωπο να ορκιστεί την εν λόγω ένορκη δήλωση.
Ως αναφέρεται στην παράγραφο 1 της επίμαχης ένορκης δήλωσης, η κα Προκοπίου είναι δικηγόρος στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους αιτητές στην αίτηση εκκαθάρισης. Η εν λόγω ένορκη δήλωση είναι παράτυπη, λανθασμένη, αντικανονική και άκυρη και ως τέτοια θα πρέπει να διαγραφεί και/ή παραμεριστεί και/ή ακυρωθεί καθότι αυτή ορκίζεται η κα Προκοπίου, η οποία δεν έχει προσωπική γνώση των επίδικων γεγονότων και ισχυρισμών που εκτίθενται στην αίτηση εκκαθάρισης. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να προβεί στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση εκκαθάρισης και να επιβεβαιώσει και πιστοποιήσει ως αληθή, τα γεγονότα και ισχυρισμούς που εκτίθενται στην αίτηση εκκαθάρισης.
Συγκεκριμένα, στην παράγραφο 1 ισχυρίζεται ότι γνωρίζει πολύ καλά και προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από έγγραφα που έχει στην κατοχή της, λόγω της θέσης της και από πληροφορίες που συγκέντρωσε από το δικηγόρο κ. Παναγιώτου, ο οποίος χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση.
Τα όσα αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο δεν αποδίδουν στη δικηγόρο προσωπική γνώση των επίδικων γεγονότων που εκτίθενται στην αίτηση εκκαθάρισης. Η δικηγόρος δε γνωρίζει τα επίδικα γεγονότα της αίτησης εκκαθάρισης από προσωπική και άμεση εμπλοκή με αυτά ή από προσωπική γνώση, αλλά από πληροφόρηση που έλαβε από τρίτα πρόσωπα, όπως ο δικηγόρος που χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση και από άλλες πηγές, όπως διάφορα έγγραφα που έχει στην κατοχή της. Επομένως, όχι μόνο έλαβε πληροφόρηση από άλλες πηγές, η πηγή πληροφόρησής της δεν είναι καν οι καθ’ ων η αίτηση, δια μέσω των αξιωματούχων τους, αλλά ο δικηγόρος που χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση της αίτησης εκκαθάρισης.
Τέτοιου είδους εταιρικές αιτήσεις πρέπει να υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση η οποία περιορίζεται σε γεγονότα τα οποία είναι εντός της προσωπικής γνώσης του ενόρκως δηλούντος, ο οποίος είναι σε θέση να αποδείξει εκ της προσωπικής του γνώσης ότι τα γεγονότα ή δηλώσεις που αναφέρει είναι αληθή, κάτι το οποίο δεν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση.
Περαιτέρω, στην παράγραφο 3 της επίμαχης ένορκης δήλωσης, η κα Προκοπίου αναφέρει ότι οι καθ’ ων η αίτηση είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στη Γεωργία και ασχολείται με την εμπορία σιδηρομεταλλευμάτων και λόγω της απόστασης δεν ήταν δυνατό να έλθει κάποιος από τους αξιωματούχους τους στην Κύπρο για να προβεί στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης εκκαθάρισης. Στην ίδια παράγραφο, η κα Προκοπίου δηλώνει επίσης, ότι είναι εξουσιοδοτημένη από τους καθ’ ων η αίτηση να προβεί στην επίμαχη ένορκη δήλωση.
Το γεγονός και μόνο της κατοικίας των καθ’ ων η αίτηση στο εξωτερικό και της συνεπακόλουθης, δήθεν πρακτικής δυσκολίας των αξιωματούχων τους να προσέλθουν στην Κύπρο για να ορκιστούν, χωρίς καμιά άλλη εξήγηση, δεν αποτελεί καλό, ουσιαστικό και ικανοποιητικό λόγο και εξήγηση, γιατί ορκίζεται η κα Προκοπίου την επίμαχη ένορκη δήλωση, αντί αξιωματούχος των καθ’ ων η αίτηση.
Καθότι η επίμαχη ένορκη δήλωση είναι παράτυπη, λανθασμένη, αντικανονική και εξ υπαρχής άκυρη, τα όσα αναφέρονται σ’ αυτή δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, ως μαρτυρία που υποστηρίζει την αίτηση εκκαθάρισης και πιστοποιεί ως αληθή τα γεγονότα και ισχυρισμούς που εκτίθενται στην εν λόγω αίτηση. Επομένως, συνεπάγεται ότι η αίτηση εκκαθάρισης δεν υποστηρίζεται από νομότυπη ένορκη δήλωση ή από οποιαδήποτε ένορκη δήλωση, μαρτυρία και αποδεικτικό υλικό και επομένως καθίσταται και αυτή παράτυπη, αντικανονική, αναντίλεκτα ανυπόστατη, λανθασμένη, αβάσιμη, θνησιγενής, ατεκμηρίωτη, εξ υπαρχής άκυρη και εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία και ως τέτοια πρέπει να διαγραφεί και/ή παραμεριστεί και/ή απορριφθεί στην ολότητά της από το Δικαστήριο.
Οι αιτητές, στην αίτηση εκκαθάρισης καταχώρησαν ένσταση στην υπό κρίση αίτηση η οποία αποτελείται από 9 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη και πάλι η δικηγόρος, κα Προκοπίου.
Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να το επαναλάβω και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω.
Με το δεύτερο λόγο ένστασης στην αίτηση υποβάλλεται ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή έχει υποβληθεί με ασύγγνωστη καθυστέρηση. Με τον όγδοο λόγο υποβάλλεται ότι η αίτηση καταχωρήθηκε κακόπιστα και με καθυστέρηση, χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση και/ή ικανοποιητική εξήγηση ή λόγος και/ή ικανοποιητικός λόγος για την καθυστέρηση στην καταχώρησή της.
Επειδή με τους δυο αυτούς λόγους ένστασης είναι σαφές, ότι εγείρεται θέμα κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας και επειδή το συγκεκριμένο θέμα είναι δικαιοδοτικής φύσεως, θα εξετάσω τους δυο αυτούς λόγους ένστασης, κατά προτεραιότητα.
Στην πρόσφατη υπόθεση RAZIYE DJEMIL CUFI ΚΑΙ ΜΙΧΑΛΗ ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΥ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ DJEMIL CUFI SULEYMAN v. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Πολ. Έφ. Αρ.: 85/2021, ημερ. 15/12/2025 επισημαίνονται τα εξής:
«Στην υπόθεση Beogradska D.D. (1996) 1 Α.Α.Δ. 911, σε σχέση με έλεγχο για αποτροπή κατάχρησης της διαδικασίας, με αναφορά στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών v. Περέλλα Τζεννάρο (1995) 1 Α.Α.Δ. 217, λέχθηκαν τα ακόλουθα:
«"Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου."
Στην Περέλλα (πιο πάνω) έγινε αναφορά στην Constantinides v. Vima Ltd (1983) 1 C.L.R. 348, στην οποία αποφασίστηκε ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά δικαστήρια, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής δικαιοδοσίας. Αποφασίστηκε, επίσης, ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές, και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της.
...................................
Η σύμφυτη δικαιοδοσία του δικαστηρίου να απορρίπτει αγωγές οι οποίες αποτελούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας έχει αναγνωριστεί στην Αγγλία από τα πολύ παλιά χρόνια.
Στην Lawrance v. Norreys [1890] 15 App. Cas. 210,219 το ζήτημα τέθηκε ως πιο κάτω:
"It cannot be doubted that the Court has an inherent jurisdiction to dismiss an action which is an abuse of the process of the Court. It is a jurisdiction which ought to be very sparingly exercised, and only in very exceptional cases."
Μετάφραση στα ελληνικά:
"Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι το Δικαστήριο έχει σύμφυτη δικαιοδοσία να απορρίψει μια αγωγή η οποία αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής δικαιοδοσίας. Είναι μια δικαιοδοσία που πρέπει να ασκείται πολύ φειδωλά και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις."
(Βλ. και Hardy v. Elphick [1973] 1 All E.R. 914, 918.)»
…..
…..
Αποτελεί, ανέκαθεν, εξουσία αλλά και ιδιαίτερη μέριμνα των Δικαστηρίων να αποτρέπουν καταχρήσεις της δικαστικής διαδικασίας από τους διαδίκους με τους κατάλληλους χειρισμούς και μηχανισμούς. Αν το Δικαστήριο δεν ασκήσει τον έλεγχο αυτό, κινδυνεύει να παραμορφωθεί η δικαστική διαδικασία και να χάσει την αξιοπιστία και το κύρος της, ως μέσο εφαρμογής του δικαίου.»
Για το ίδιο θέμα προστίθενται και τα εξής από τη Loukos Trading Co. Ltd v. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Ντάιγκ Κο. Λτδ (2000) 1(Β) Α.Α.Δ. 1014:
«Θα πρέπει να τονιστεί ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και ο παράγοντας προστασίας της άλλης πλευράς από ταλαιπωρία που προκύπτει από συμπεριφορά του αντιδίκου η οποία συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.»
Με υπαγωγή των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης, σ’ όλες τις παραπάνω αρχές, παρατηρώ τα εξής:
Οι αιτητές καταχώρησαν την αίτηση εκκαθάρισης, στις 10/6/2025 και την επέδωσαν στους καθ’ ων η αίτηση. Οι δικηγόροι των τελευταίων, στις 30/6/2025 καταχώρησαν στο Δικαστήριο ειδοποίηση η οποία απευθύνεται στον Πρωτοκολλητή με την οποία τον πληροφορούν ότι θα εμφανιστούν για τους καθ’ ων η αίτηση οι οποίοι προτίθενται να φέρουν ένσταση.
Η αίτηση εκκαθάρισης ορίστηκε για πρώτη φορά, στις 7/7/2025. Οι δικηγόροι των καθ’ ων η αίτηση, με γραπτό μήνυμά τους στο σύστημα, ημερομηνίας 4/7/2025 ζήτησαν από το Δικαστήριο να τους δοθεί χρόνος περί τους τρεις μήνες για να καταχωρήσουν ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης και όπως η αίτηση εκκαθάρισης οριστεί για οδηγίες.
Συναινούντων των δικηγόρων των αιτητών δέχθηκα το αίτημα και όρισα την αίτηση εκκαθάρισης, στις 15/10/2025, με οδηγίες για καταχώρηση ένστασης, το αργότερο, 10 μέρες προηγουμένως.
Οι καθ’ ων η αίτηση δεν καταχώρησαν την ένστασή τους εντός της παραπάνω προθεσμίας. Οι δικηγόροι τους, με νέο γραπτό μήνυμά τους στο σύστημα, ημερομηνίας 13/10/2025 ζήτησαν περαιτέρω χρόνο 30 ημερών για να την καταχωρήσουν και όπως η αίτηση εκκαθάρισης οριστεί και πάλι για οδηγίες.
Οι δικηγόροι των αιτητών, με δικό τους γραπτό μήνυμα στο σύστημα, ημερομηνίας 14/10/2025 συναίνεσαν και πάλι να δοθεί η αιτούμενη παράταση. Με τη σειρά τους ζήτησαν οδηγίες του Δικαστηρίου για δημοσίευση της αίτησης εκκαθάρισης, προς αποτροπή περαιτέρω καθυστέρησής της.
Το αίτημα έγινε και πάλι αποδεκτό, οπότε, στις 15/10/2025 όρισα την αίτηση εκκαθάρισης εκ νέου για οδηγίες, στις 25/11/2025, με οδηγίες για καταχώρηση ένστασης, το αργότερο, εντός 30 ημερών.
Οι καθ’ ων η αίτηση ούτε και αυτή τη φορά καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης, καθώς, στις 21/11/2025 καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητούν τη διαγραφή της επίμαχης ένορκης δήλωσης και κατ’ επέκταση, της αίτησης εκκαθάρισης.
Οι λόγοι για τους οποίους ζητούν τη διαγραφή της επίμαχης ένορκης δήλωσης αναφέρονται στην υποστηρικτική της ένορκη δήλωση και εκτίθενται σε άλλο σημείο πιο πάνω. Επομένως δεν προτίθεμαι να τους επαναλάβω. Αυτό που δεν αναφέρεται στην εν λόγω ένορκη δήλωση είναι ο λόγος ή λόγοι για τους οποίους οι καθ’ ων η αίτηση, ενώ είχαν ζητήσει από το Δικαστήριο, δυο φορές χρόνο για να καταχωρήσουν ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης και το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα τους, αντί να την καταχωρήσουν, καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση, τεσσεράμισι μήνες μετά που είχαν ζητήσει για πρώτη φορά χρόνο για να καταχωρήσουν ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης και σχεδόν πέντε μήνες από τις 30/6/2025 που οι δικηγόροι τους είχαν ενημερώσει γραπτώς το Δικαστήριο - μέσω Πρωτοκολλητή - για την εμφάνισή τους στην αίτηση εκκαθάρισης και ότι προτίθενται να φέρουν σ’ αυτή, ένσταση.
Οι ακόλουθες θέσεις των ευπαίδευτων δικηγόρων τους - σύμφωνα με το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσής τους - δε με βρίσκουν σύμφωνο και θα έλεγα πως, ούτε και μπορούν να ληφθούν υπόψη:
Αναφορικά με τους λόγους ένστασης περί κατάχρησης και καθυστέρησης της υποβολής της παρούσας αίτησης, τους απορρίπτουμε και αναφέρουμε ότι στα πλαίσια της μελέτης και ετοιμασίας της ένστασης της αιτήτριας κατά της αίτησης εκκαθάρισης προέκυψαν οι ανωτέρω λόγοι απόρριψης της αίτησης εκκαθάρισης, οι οποίοι αφορούν παρατυπίες στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση εκκαθάρισης και κατ’ επέκταση, σε παρατυπίες στην αίτηση εκκαθάρισης, οι οποίες είναι καθαρά νομικής φύσεως.
Οι εν λόγω λόγοι απόρριψης της αίτησης εκκαθάρισης, λόγω του ότι είναι καθαρά νομικής φύσης κρίθηκε καταλληλότερο όπως τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, μέσω αίτησης παραμερισμού για να εκδικαστούν κατά προτεραιότητα των λόγων απόρριψης που αφορούν την ουσία της αίτησης εκκαθάρισης και πριν ακουστεί επί της ουσίας της η αίτηση εκκαθάρισης.
Είναι καλά γνωστό ότι η αγόρευση του δικηγόρου διαδίκου, ούτε ισοδυναμεί μα ούτε και υπέχει θέση μαρτυρίας. Με αυτό δεδομένο, οι λόγοι για τους οποίους οι καθ’ ων η αίτηση εκδήλωσαν την παραπάνω δικονομική συμπεριφορά, σε σχέση, τόσο με το χρόνο όσο και το λόγο για τον οποίο επέλεξαν να καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση, μετά που είχαν ζητήσει δυο φορές χρόνο για να καταχωρήσουν ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης, χωρίς να παραγνωρίζω και τη σχετική ειδοποίηση των δικηγόρων τους, στις 30/6/2025 ότι θα φέρουν ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης, θα έπρεπε να αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση και όχι στο πλαίσιο της γραπτής αγόρευσης των δικηγόρων τους, οι οποίοι, με τα πιο πάνω που αναφέρουν σ’ αυτή επιχειρούν να αντικρούσουν τους υπό εξέταση λόγους ένστασης και τα όσα αναφέρονται συναφώς με αυτούς στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένταση στην υπό κρίση αίτηση.
Όμως, με μόνο λόγο ότι οι καθ’ ων η αίτηση πληροφόρησαν το Δικαστήριο, τρεις φορές ότι θα καταχωρούσαν ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης, που και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, αυτό σημαίνει ότι προηγουμένως, είχαν μελετήσει την αίτηση εκκαθάρισης - άλλως πως, διερωτώμαι για το νόημα της εν λόγω πληροφόρησης -, δεν μπορεί να ισχυρίζονται ότι είναι στα πλαίσια της μελέτης και ετοιμασίας της ένστασης κατά της αίτησης εκκαθάρισης που προέκυψαν οι λόγοι απόρριψής της.
Ότι πρόκειται για αίτηση εκκαθάρισης, η αίτηση στο πλαίσιο της οποίας καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση, το αντιλήφθηκαν από την πρώτη στιγμή. Όπως επίσης αντιλήφθηκαν από την πρώτη στιγμή ότι αυτή καταχωρήθηκε από νομικό πρόσωπο και υποστηρίζεται από την επίμαχη ένορκη δήλωση, στην οποία προέβη δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων των αιτητών και όχι ο διευθυντής ή γραμματέας ή άλλος αρμόδιος αξιωματούχος τους, κατόπιν εξουσιοδότησής τους, γεγονός το οποίο, όπως είναι η θέση τους καθιστά την επίμαχη ένορκη δήλωση παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή λανθασμένη και/ή άκυρη.
Των παραπάνω λεχθέντων και επειδή ακριβώς - σε συμφωνία με τους ευπαίδευτους δικηγόρους τους - οι προβαλλόμενοι λόγοι απόρριψης της αίτησης εκκαθάρισης, είναι καθαρά νομικής φύσης, οι ίδιοι, εάν ήθελαν να προβούν στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, δεδομένης της φύσης της, και μπορούσαν και κυρίως, όφειλαν, να την είχαν καταχωρήσει, εξ αρχής, οποτεδήποτε μετά τους είχε επιδοθεί η αίτηση εκκαθάρισης και όχι να χρησιμοποιούν το Δικαστήριο και τις δικαστικές διαδικασίες, παρελκυστικά, προκειμένου να επιμηκύνουν το χρόνο εκδίκασης της αίτησης εκκαθάρισης, η οποία, ως εκ της φύσης της, θα πρέπει να εκδικαστεί τάχιστα.
Η όλη συμπεριφορά και διαγωγή που επέδειξαν, η οποία εκλαμβάνεται και ως εμπαιγμός, τόσο του Δικαστηρίου όσο και των αντιδίκων τους, κατά τη γνώμη μου αποτελεί κλασσική περίπτωση κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Διαγωγή, η οποία περικλείει και το στοιχείο της αδιαφορίας για την ταλαιπωρία στην οποία έχουν υποβάλει τους αντιδίκους τους, οι οποίοι, ενώ συγκατάνευσαν δυο φορές στο αίτημά τους να τους δοθεί χρόνος για να καταχωρήσουν ένσταση στη δική τους αίτηση και μάλιστα, χωρίς, είτε να ζητήσουν είτε να τους επιδικαστούν τα έξοδα των σχετικών δικασίμων, ξαφνικά βρέθηκαν αντιμέτωποι με την υπό κρίση αίτηση, με την οποία οι καθ’ ων αίτηση, ουσιαστικά ζητούν την απόρριψη της αίτησης εκκαθάρισης, όχι για λόγους που αφορούν στην ουσία της, αλλά στην καταλληλότητα του προσώπου που ορκίστηκε προς υποστήριξή της.
Με κάθε σεβασμό, τέτοιου είδους συμπεριφορές, δεν μπορεί να παρά να τυγχάνουν της έντονης αποδοκιμασίας των Δικαστηρίων, η οποία, ασφαλώς, για να έχει αξία θα πρέπει να εκδηλώνεται έμπρακτα.
Δεδομένου λοιπόν ότι η υπό κρίση αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας για να χρησιμοποιήσω τη φρασεολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη Loukos Trading Co (ανωτέρω) στην άσκηση της σύμφυτης δικαιοδοσίας μου η οποία, όπως υποδείχθηκε στην Constantinides (ανωτέρω) αποβλέπει στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, θεωρώ ότι πρέπει να δοθεί τέλος στην παρούσα διαδικασία, με διάταγμα απόρριψης της αίτησης.
Μολονότι η αίτηση έχει κριθεί εντούτοις, θα ήθελα να προβώ και σε μερικές ακόμη επισημάνσεις, προκειμένου να εξηγήσω γιατί θεωρώ ότι αυτή δε θα είχε σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας, εάν εξεταζόταν επί της ουσίας.
Όσα ακολουθούν - με τα οποία να πω συμφωνώ - τα οποία παρατίθενται στην πρωτόδικη απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την εταιρεία Mesco Limited, Αρ. Αίτησης: 32/24, ημερ. 30/12/2024 αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι διέπουν γενικά αίτηση εκκαθάρισης καθώς και την υποστηρικτική της ένορκη δήλωση. Κατ’ ακρίβεια λέχθηκαν από το ίδιο Δικαστήριο στην υπόθεση Αίτηση της Εταιρείας VTB BANK (PUBLIC JOINT-STOCK COMPANY) ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ PROMODANA ENTERPRISES LIMITED, Αίτηση Αρ.: 429/2017, ημερ. 13/12/2017:
««.Η αίτηση, στο σώμα της οποίας παρατίθενται, και αυτό ορθά εφόσον πρόκειται για ΑΝΑΦΟΡΑ - PETITION, τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται, δεν αναφέρει ρητά ποια είναι η νομική της βάση ούτε παραπέμπει σε οποιαδήποτε υποστηρικτική ή βεβαιωτική (verifying) ένορκο δήλωση (βλ. μεταξύ άλλων Κ.30 Companies (Winding Up) Rules 1949).[1].
….
· Αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας από το Δικαστήριο δυνάται να υποβληθεί, μεταξύ άλλων, από την εταιρεία, πιστωτή της εταιρείας, περιλαμβανομένου οποιουδήποτε ενδεχόμενου ή μελλοντικού πιστωτή ή από συνεισφορέα. (βλ. αρ.213). Ως προς τις έννοιες «πιστωτής» και «ενδεχόμενος πιστωτής», βλ. Σπανού Έφη M ν. GIP Constructions Limited (1999) 1 ΑΑΔ 315 και ως προς την έννοια συνεισφορέας βλ. επιφύλαξη αρ. 213 και Mιχαήλ Xριστάκης και Άλλοι ν. Eπίσημου Παραλήπτη και Άλλου (1999) 1 ΑΑΔ 1033.
· Η αίτηση υποβάλλεται με ΑΝΑΦΟΡΑ - PETITION και πρέπει να εδράζεται σε μία ή περισσότερες από τις πρόνοιες του αρ.211, στο βαθμό βέβαια, που ο προτιθέμενος συνδυασμός δεν αλληλοσυγκρούεται. Οι εν λόγω πρόνοιες είναι πανομοιότυπες με τις πρόνοιες του αρ.222 του Companies Act 1948.
….
· Η αίτηση, η οποία θα πρέπει να αναφέρει στο σώμα της τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται, θα πρέπει να υποστηρίζεται από «βεβαιωτική» ένορκο δήλωση ή αλλιώς θέσμια ένορκο δήλωση (statutory affidavit), η οποία είναι τυπική, περιορίζεται δε σε επιβεβαίωση των όσων αναφέρονται στην αίτηση και ουσιαστικά, μέχρι την καταχώρηση οποιασδήποτε ένστασης και παράθεσης υποστηρικτικών της ένστασης γεγονότων, συνιστά εκ πρώτης όψεως απόδειξη των όσων αναφέρονται στην αίτηση και είναι, υπό κανονικές συνθήκες, επαρκής για να εγκριθεί η αίτηση. (βλ. Pennington σελ. 698). Ο λόγος που η δήλωση είναι τυπική είναι διότι σε εκείνο το στάδιο, ο αιτητής δεν γνωρίζει και δεν μπορεί να γνωρίζει, αν και πώς η αίτηση του θα αμφισβητηθεί και στη βάση ποιων γεγονότων.»
Για ό,τι μας ενδιαφέρει από τα πιο πάνω προκύπτουν τα εξής:
Τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται αίτηση εκκαθάρισης, θα πρέπει να αναφέρονται στο σώμα της αίτησης. Η οποία, θα πρέπει να υποστηρίζεται από «βεβαιωτική» ένορκη δήλωση, που είναι τυπική, η οποία περιορίζεται σε επιβεβαίωση των όσων αναφέρονται στην αίτηση. Μέχρι και την καταχώρηση της ένστασης και της παράθεσης των γεγονότων που την υποστηρίζουν, η εν λόγω ένορκη δήλωση συνιστά εκ πρώτης όψεως απόδειξη των όσων αναφέρονται στην αίτηση και θεωρείται επαρκής για να εγκριθεί η αίτηση. Και ο λόγος που η εν λόγω ένορκη δήλωση είναι τυπική είναι επειδή σε εκείνο το στάδιο, ο αιτητής δε γνωρίζει εάν, πώς και στη βάση ποιων γεγονότων η αίτησή του θα αμφισβητηθεί.
Στην προκειμένη περίπτωση, οι καθ’ ων η αίτηση, οι οποίοι δεν έχουν καταχωρήσει ακόμη ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης και που για όλους τους λόγους που προβάλλουν ζητούν τη διαγραφή της επίμαχης ένορκης δήλωσης και κατ’ επέκταση και της αίτησης εκκαθάρισης παραβλέπουν ότι τα όσα η ομνύουσα - κατ’ εξουσιοδότηση των αιτητών - αναφέρει στην επίμαχη ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης εκκαθάρισης, στο σύνολό τους σχεδόν απορρέουν από το περιεχόμενο των 78, συνολικά εγγράφων, τα οποία επισυνάπτονται ως τεκμήρια στην επίμαχη ένορκη δήλωσή της.
Είναι γεγονός, ότι η κα Προκοπίου, στην παράγραφο 1 της επίμαχης ένορκης δήλωσης αναφέρει ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης από έγγραφα που έχει στην κατοχή της, λόγω της θέσης της και από πληροφορίες που συγκέντρωσε από το δικηγόρο ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση. Ωστόσο, με προσεκτική μελέτη της επίμαχης ένορκης δήλωσης είναι τελείως ξεκάθαρο, ότι στην ουσία, η επίμαχη ένορκη δήλωση εδράζεται στο περιεχόμενο των παραπάνω εγγράφων/τεκμηρίων που επισυνάπτονται σ’ αυτή.
Και, με δεδομένο ότι οι καθ’ ων η αίτηση δεν έχουν καταχωρήσει ακόμη την ένστασή τους στην αίτηση εκκαθάρισης, οπότε μου είναι άγνωστο σε ποιο βαθμό θα αμφισβητηθεί οτιδήποτε αναφέρει η ομνύουσα επί της ουσίας της αίτησης εκκαθάρισης στην επίμαχη ένορκη δήλωση, είτε ακόμη, οτιδήποτε προκύπτει από το περιεχόμενο των εγγράφων που επισυνάπτονται σ’ αυτή, για σκοπούς στοιχειοθέτησης της αίτησης εκκαθάρισης, για την ώρα θεωρώ πως είναι από κάθε άποψη πρόωρο - συν τοις άλλοις - να αμφισβητείται από τους καθ’ ων η αίτηση, είτε η καταλληλότητα της ίδιας να προβεί στην επίμαχη ένορκη δήλωση είτε η κανονικότητα και εγκυρότητα της εν λόγω ένορκης δήλωσης και κατ’ επέκταση, της ίδιας της αίτησης εκκαθάρισης.
Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ.
Κατ’ ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται.
Αναφορικά με τα έξοδα δε βλέπω για ποιο λόγο μπορώ να αποστώ του κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Με αυτό δεδομένο, τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των αιτητών, στην αίτηση εκκαθάρισης και σε βάρος των καθ’ ων η αίτηση, στην ίδια αίτηση.
(Υπ.) ….…………………………..
Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΚΚ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο