ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. ΒΑΡΝΑΒΑ Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 1109/2024

ΜΕΤΑΞΥ:

CLOUD RIDERS LIMITED (HE 144292)

Εναγόντων / Καθ’ ων η Αίτηση

και

1.    V.S. 4 BUY AND SELL LTD (HE 434545)

2.    ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ ΣΠΥΡΟΥ

Εναγομένων / Αιτητών

 

Ημερομηνία: 25/8/2026

Εμφανίσεις:

Για Αιτητές / Εναγόμενους: κ. Σ.Κόκκινος και κα Σ.Νικολάου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε.

Για Καθ’ ων η Αίτηση / Ενάγοντες: κ. Ν.Κούρρης για Ν.Παπαθεοχάρους & Σια Δ.Ε.Π.Ε.

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

(αίτηση δια κλήσεως ημερ. 10/6/2026  για αναστολή εκτέλεσης προσωρινών διαταγμάτων)

Α. Εισαγωγή

1.    Με την παρούσα αίτηση οι Εναγόμενοι 1 και 2 («Αιτητές») επιζητούν αναστολή εκτέλεσης της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 7/5/2026 και όλων των σχετικών διαδικασιών εκτέλεσης και συμμόρφωσης, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της Πολιτικής Έφεσης με αρ. 63/2026 («Πολιτική Έφεση»), με την οποία προσβάλλεται η ρηθείσα απόφαση. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 2, Διευθύντριας και μετόχου της Αιτήτριας 1 («Ε/Δ Β.Σ.»). Μεταξύ άλλων, η αίτηση εδράζεται στoυς Κανονισμούς 1(11),(12) και (13) του Μέρους 47 των Κ.Π.Δ. 2023.

2.    Με την ενδιάμεση απόφαση ημερ. 7/5/2026 εκδόθηκαν, κατόπιν ακρόασης αίτησης δια κλήσεως, τα ακόλουθα διατάγματα εναντίον των Αιτητών («τα Προσωρινά Διατάγματα» - οι Αιτητές της παρούσας αίτησης αναφέρονται ως οι Καθ’ ων η Αίτηση στο λεκτικό των Προσωρινών Διαταγμάτων):

«(Α) Διάταγμα που να απαγορεύει στις Καθ΄ων η Αίτηση 1 και 2 και/ή στους αντιπροσώπους τους και/ή στους εκπροσώπους τους και/ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο σχετιζόμενο με αυτές να εμπορεύονται και/ή να προβάλλουν την επωνυμία και/ή το όνομα και/ή το σήμα '4BUYANDSELL' και/ή να διαφημίζονται και/ή να δραστηριοποιούνται υπό την επωνυμία και/ή το όνομα και/ή το σήμα ‘4BUYANDSELL' και/ή να εκμεταλλεύονται και/ή να χρησιμοποιούν την επωνυμία και/ή το όνομα και/ή το σήμα '4BUYANDSELL' ως μέρος της ετικέτας ή και του σήματος ή και της ονομασίας με την οποίαν πωλούν ή και διαφημίζουν ή και προωθούν ακίνητα ή επενδύσεις.

(Β) Διάταγμα που να διατάζει τις Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2, είτε διά των διευθυντών, ή και αξιωματούχων, ή και υπηρετών, ή και υπαλλήλων, ή και πρακτόρων, ή και μέσω προσώπων ενεργούντων υπό τον ελέγχο, ή και τα οποία τελούν κάτω από τις εντολές των Καθ’ ων η Αίτηση 1 και/ή 2, να σταματήσουν να διαφημίζουν ακίνητα προς πώληση και/ή επενδύσεις ακινήτων υπό το όνομα και/ή επωνυμία και/ή σήμα '4BUYANDSELL' σε έντυπο υλικό, ή και σε άλλου είδους υλικό ή και σε πινακίδες ή και σε πλαστικό υλικό και/ή σε ηλεκτρονική μορφή και/ή στο διαδίκτυο και/ή σε ιστοσελίδα και/ή σε οποιοδήποτε υλικό διαφημίσεως και/ή προωθήσεως.»

3.    Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγόντων («Καθ’ ων η Αίτηση»). Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Φίλιππου Νικηφόρου («Ε/Δ Φ.Ν.»). Δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους τους 20 λόγους ένστασης που προβλήθηκαν. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως:

(i)    Η νομική βάση της αίτησης είναι εσφαλμένη.

(ii)   Δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις για έγκριση της αίτησης.

(iii)  Τυχόν έγκριση της αίτησης θα στερήσει τους Καθ’ ων η Αίτηση από τους καρπούς της επιτυχίας τους, ενώ σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης οι Αιτητές δεν θα επηρεαστούν ουσιαστικά.

(iv)  Η μαρτυρία που προσκόμισαν οι Αιτητές είναι ανεπαρκής.

(v)   Η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και είναι καταχρηστική

4.    Οι Αιτητές καταχώρισαν επίσης συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 2 («Σ.Ε/Δ Β.Σ.»). Οι Καθ’ ων η Αίτηση αντέδρασαν, αναφέροντας ότι η Σ.Ε/Δ Β.Σ. δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη.

5.    Κρίνεται απαραίτητο όπως πρωτίστως καταγραφεί περιληπτικά το πραγματικό υπόβαθρο που τέθηκε με τις πιο πάνω ένορκες δηλώσεις. Ακολούθως, το Δικαστήριο θα εξετάσει τα επίδικα ζητήματα με τη σειρά που κρίνει ορθή για τις ανάγκες αιτιολόγησης της παρούσας απόφασης.

Β. Πραγματικό υπόβαθρο

Οι θέσεις των Αιτητών

6.    Σύμφωνα με την Ε/Δ Β.Σ., αφότου εκδόθηκε η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 7/5/2026, οι Αιτητές καταχώρισαν στις 21/5/2026 την Πολιτική Έφεση. Η υπό κρίση αίτηση δεν καταχωρίστηκε ταυτόχρονα με την Πολιτική Έφεση, καθότι οι Αιτητές ανέμεναν να δοθεί αριθμός στην Πολιτική Έφεση. Επίσης, οι Αιτητές διόρισαν νέους δικηγόρους, οι οποίοι χρειάστηκαν χρόνο για μελέτη των δεδομένων της υπόθεσης. Σύμφωνα με τη νομική συμβουλή που λαμβάνει η ομνύουσα, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ανατροπής της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου. Η Ε/Δ Β.Σ. συνοδεύεται από δύο τεκμήρια, ήτοι την ειδοποίηση πολιτικής έφεσης και την εφεσιβαλλόμενη ενδιάμεση απόφαση.

7.    Περαιτέρω, η ομνύουσα αναφέρει ότι με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά, εφόσον η αγωγή θα εκδικαστεί το συντομότερο και είναι ταυτόσημη με τα εκδοθέντα διατάγματα. Ισχυρίζεται επίσης ότι δύναται να επιβληθούν ‘προσωρινοί όροι διαφοροποίησης ή διευκρίνισης της χρήσης του σήματος’, καθότι τα διατάγματα επιβάλλουν ένα ‘rebranding effect’. Εκφράζει επίσης την ετοιμότητά της να παράσχει εγγύηση σε περίπτωση που εγκριθεί η παρούσα αίτηση, αναφέροντας ότι η ίδια είναι φυσικό πρόσωπο που ζει και δραστηριοποιείται στην Κύπρο ως κτηματομεσίτρια για πολλά χρόνια.

8.    Απεναντίας, η ομνύουσα θεωρεί ότι σε περίπτωση που η υπό κρίση αίτηση απορριφθεί, η Έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Αυτό διότι οι Αιτητές θα πρέπει να προβούν σε έξοδα χιλιάδων ευρώ ώστε να συμμορφωθούν με τα Προσωρινά Διατάγματα. Περαιτέρω, οι Αιτητές θα υποστούν με βεβαιότητα ζημιά από την απαγόρευση χρησιμοποίησης του κατοχυρωμένου σήματος και ονόματος της Αιτήτριας 1, σε σχέση με τα υπό εξέλιξη έργα και συμφωνίες.

9.    Η ομνύουσα αναφέρει επίσης ότι δεν υπάρχει εγγύηση επιτυχούς ανάκτησης των εξόδων που θα καταβληθούν από πλευράς των Αιτητών και αμφισβητεί το ύψος της εξασφάλισης που κατέβαλαν οι Καθ’ ων η Αίτηση για έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων. Ισχυρίζεται ότι είναι άγνωστη η περιουσιακή κατάσταση των Καθ’ ων η Αίτηση, οι οποίοι δεν διαφαίνονται να έχουν σχέση με την Κυπριακή Δημοκρατία.

 

Οι θέσεις των Καθ’ ων η Αίτηση

10.  Με την Ε/Δ Φ.Ν., ο ομνύων ισχυρίζεται ότι τα γεγονότα που παρουσιάστηκαν από την πλευρά των Αιτητών είναι αόριστα, αναληθή και ότι επιχειρείται παράκαμψη των δικαιωμάτων των Καθ’ ων η Αίτηση.

11.  Περαιτέρω, ο ομνύων προβάλλει τη θέση ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε με καθυστέρηση, αφότου παρήλθαν 20 ημέρες από την καταχώριση της Πολιτικής Έφεσης. Διερωτάται πώς είναι δυνατόν οι Αιτητές να επικαλούνται ανάγκη μελέτης του φακέλου της υπόθεσης, ενώ είχαν ήδη καταχωρίσει έφεση. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, αυτή η συμπεριφορά υποδηλώνει ότι οι Αιτητές αποσκοπούν στο να καθυστερήσουν και να αποφύγουν τη συμμόρφωση με τα Προσωρινά Διατάγματα. Αναφέρει επίσης ότι οι Αιτητές γνώριζαν την πιθανότητα έκδοσης των Προσωρινών Διαταγμάτων, εφόσον η πιο πάνω αγωγή και η αίτηση για Προσωρινά Διατάγματα καταχωρίστηκαν από το 2024.

12.  Επίσης, ο ομνύων αναφέρει ότι το Δικαστήριο ήδη διέταξε τους Καθ’ ων η Αίτηση κατά την έκδοση της απόφασης ημερ. 7/5/2026 να καταθέσουν  τραπεζική επιταγή ύψους €30.000 για κάλυψη τυχόν ζημιάς των Αιτητών. Από την άλλη, οι Αιτητές επικαλούνται ζημιά χιλιάδων ευρώ, χωρίς να παρέχουν σαφή μαρτυρία ή να συγκεκριμενοποιήσουν με αριθμούς τους ισχυρισμούς τους.

13.  Σε σχέση με αυτό το ζήτημα και σύμφωνα με τον ομνύοντα, οι Καθ’ ων η Αίτηση ζήτησαν από τη γνωστή διαφημιστική εταιρεία, Enigma Advertising Ltd («Enigma»), να ετοιμάσει σχετική προσφορά για τυχόν αναδημιουργία  της εταιρικής ταυτότητας των Αιτητών (rebranding). Αφότου οι Καθ’ ων η Αίτηση εφοδίασαν τον Διευθυντή της Enigma με τα απαραίτητα στοιχεία, ο τελευταίος προέβη σε επιτόπιο έλεγχο στην οδό όπου βρίσκονται τα γραφεία των Αιτητών. Τοιουτοτρόπως, ο Διευθυντής της Enigma ετοίμασε ένορκη δήλωση με δύο διαφορετικά σενάρια κοστολόγησης για ‘rebranding’. Η ένορκη δήλωση επισυνάπτεται στην Ε/Δ Φ.Ν. Το πρώτο σενάριο ανέρχεται στο ποσό των €7.502 + Φ.Π.Α. και το δεύτερο σενάριο, το οποίο αποτελεί την πιο ακριβή επιλογή (premium allowance), ανέρχεται σε €14.377 + Φ.Π.Α. Επομένως, κατά τον ομνύοντα, η εγγύηση που διέταξε το Δικαστήριο υπερκαλύπτει τα έξοδα των Αιτητών για ‘rebranding’.

14.  Επιπλέον, ο ομνύων αναφέρει ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση έχουν άρρηκτους δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία, στην οποία δραστηριοποιούνται από το 2001, με έδρα την Πάφο, κατέχοντας ακίνητη περιουσία και τραπεζικούς λογαριασμούς. Προς επίρρωση των θέσεών του, παρουσιάζει αντίγραφο της τραπεζικής επιταγής που κατατέθηκε ως εξασφάλιση για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων και πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας. Επίσης, επιχειρηματολογεί ότι εάν οι  ίδιοι οι Αιτητές είχαν οικονομική ευρωστία, θα είχαν ήδη προβεί στην αναδημιουργία εταιρικής ταυτότητας (rebranding).

15.  Τέλος, ο ομνύων αναφέρει ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση, εφόσον σε αντίθετη περίπτωση οι Καθ’ ων η Αίτηση θα στερηθούν τα θετικά αποτελέσματα της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 7/5/2026 και κατ’ επέκταση θα συνεχίσει η παράνομη χρήση του σήματος και της επωνυμίας 4BUYANDSELL.

H Σ.Ε/Δ Β.Σ.

16.  Με τη Σ.Ε/Δ Β.Σ. η ομνύουσα αμφισβητεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Διευθυντή της Enigma. Αναφέρει ότι η συγκεκριμένη ένορκη δήλωση ετοιμάστηκε χωρίς πλήρη γνώση του φάσματος των εργασιών της Αιτήτριας. Προς απάντηση στη μαρτυρία του Διευθυντή της Εnigma, η ομνύουσα επισυνάπτει προσφορές που έλαβε από διάφορους επαγγελματίες σε σχέση με την τροποποίηση της εταιρικής ταυτότητας της Αιτήτριας 1, οι οποίες περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, αμοιβή δικηγόρου, λογιστή, ετοιμασία γραφικής ύλης, σχεδιασμό λογότυπου, δικαιώματα νέας διαδικτυακής διεύθυνσης, ‘content creation package’, ‘rebranding launch package’ κ.ά. Η ομνύουσα αναφέρει επίσης ότι ενδεχομένως να χρειάζεται να προβεί σε τροποποιήσεις στις σχετικές συμβάσεις και στο μητρώο κτηματομεσιτών. Στη βάση των όσων αναλυτικά παραθέτει, η ομνύουσα καταλήγει ότι τα έξοδα των Αιτητών για συμμόρφωση με τα Προσωρινά Διατάγματα ανέρχονται σε περίπου €85.000.

17.  Περαιτέρω, η ομνύουσα προβάλλει ισχυρισμούς ώστε να καταδείξει ότι τα μέρη της παρούσας διαδικασίας έχουν διαφορετικό κύκλο εργασιών. Αναφέρει επίσης ότι η Αιτήτρια 1 είναι φερέγγυα, παραθέτοντας μη ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις. Ισχυρίζεται επίσης ότι η ακίνητη περιουσία που φαίνεται να κατέχουν οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν αποδεικνύει ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση μπορούν να αποζημιώσουν την Αιτήτρια, ενώ βάσει στοιχείων από το Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών για τα έτη 2016 και 2017 οι Καθ’ ων η Αίτηση κατέγραψαν ζημιές.

Γ. Νομικό πλαίσιο και αξιολόγηση Δικαστηρίου

18.  Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι παρέδωσαν γραπτές αγορεύσεις. Νοείται ότι οι θέσεις και τα επιχειρήματα των μερών εξετάζονται στον βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες επίλυσης της διαφοράς. Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης μιας δικαστικής απόφασης η ανάλυση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται.^[1]

Η καταχώριση της Σ.Ε/Δ Β.Σ.

19.  Ως θέμα λογικής προτεραιότητας, θα εξετάσω πρώτα το κατά πόσο πρέπει να ληφθεί υπόψη η Σ.Ε/Δ Β.Σ., με δεδομένο ότι η πλευρά των Καθ’ ων η Αίτηση ενίσταται στην καταχώρισή της. Παραθέτω το σχετικό δικονομικό ιστορικό που προηγήθηκε της ακρόασης της παρούσας αίτησης:

(i)    7/5/2026: εκδόθηκαν τα Προσωρινά Διατάγματα, κατόπιν ακρόασης της δια κλήσεως αίτησης.

(ii)   15/5/2026: οι υφιστάμενοι δικηγόροι των Αιτητών καταχώρισαν ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου, προς αντικατάσταση των προηγούμενων δικηγόρων των Αιτητών.

(iii)  19/5/2026: το Δικαστήριο προχώρησε αυτεπάγγελτα βάσει του Κ.4(1)(α) του Μ.28 στο προκαταρκτικό στάδιο διαχείρισης υποθέσεων, δίνοντας οδηγίες όπως η απαίτηση προχωρήσει ως συνήθης απαίτηση. Η απαίτηση ορίστηκε για Συνεδρία Διαχείρισης στις 19/6/2026.

(iv)  21/5/2026: οι Αιτητές καταχώρισαν Ειδοποίηση Έφεσης, ζητώντας τον παραμερισμό και τη διαφοροποίηση των Προσωρινών Διαταγμάτων.

(v)   10/6/2026: καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση,[2] η οποία ορίστηκε από τον Πρωτοκολλητή για Ακρόαση Διαδικαστικών Οδηγιών («ΑΔΟ») στις 6/7/2026.

(vi)  19/6/2026: οι συνήγοροι των δύο πλευρών εμφανίστηκαν με φυσική παρουσία για σκοπούς διεκπεραίωσης της Συνεδρίας Διαχείρισης. Αμφότεροι τοποθετήθηκαν σε σχέση με τους αναγκαίους μάρτυρες, το χρονοδιάγραμμα και τις ημερομηνίες ακρόασης της απαίτησης. Στη βάση των τοποθετήσεών τους δόθηκαν σχετικές διαδικαστικές οδηγίες.

(vii)  6/7/2026: οι συνήγοροι των δύο πλευρών εμφανίστηκαν και πάλι με φυσική παρουσία ενώπιον του Δικαστηρίου, για σκοπούς διεκπεραίωσης της ΑΔΟ της υπό κρίσης αίτησης, έχοντας καταχωρίσει διαφορετικά χρονοδιαγράμματα. Βάσει των τοποθετήσεων των συνηγόρων, το Δικαστήριο καθόρισε χρονοδιάγραμμα, σύμφωνα με το οποίο:

·         Η ένσταση των Καθ’ ων η Αίτηση έπρεπε να καταχωριστεί μέχρι 27/7/2026.

·         Οι γραπτές αγορεύσεις αμφότερων των μερών  έπρεπε να καταχωριστούν μέχρι τις 10/8/2026.

·         Η υπό κρίση αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στις 14/8/2026.

(viii)  Ακολούθως, οι διάδικοι προέβησαν στα ακόλουθα διαβήματα:

·         16/7/2026: Οι Καθ’ ων η Αίτηση καταχώρισαν ένσταση στην υπό κρίση αίτηση.

·         24/7/2026: οι Αιτητές καταχώρισαν ‘τροποποιημένο χρονοδιάγραμμα’ της υπό κρίση αίτησης και τη Σ.Ε/Δ Β.Σ.

·         5/8/2026: καταχωρίστηκε η γραπτή αγόρευση των Καθ’ ων η Αίτηση.

·         10/8/2026: καταχωρίστηκε η γραπτή αγόρευση των Αιτητών.

·         14/8/2026: Βάσει του χρονοδιαγράμματος, ακροάστηκε η παρούσα αίτηση.

20.  Η θέση που προβάλλεται μέσα από τη γραπτή αγόρευση των συνηγόρων των Αιτητών είναι ότι η Σ.Ε/Δ Β.Σ. καταχωρίστηκε, αφότου οι Αιτητές επιφύλαξαν, κατά τη δια ζώσης εμφάνιση της ΑΔΟ, το δικαίωμα να καταχωρίσουν συμπληρωματική μαρτυρία στην υπό κρίση αίτηση. Περαιτέρω, οι συνήγοροι των Αιτητών προωθούν τη θέση ότι καταχώρισαν και απέστειλαν ‘τροποποιημένο χρονοδιάγραμμα’ προς τους Καθ’ ων η Αίτηση για να συμφωνηθεί. Με το ‘τροποποιημένο χρονοδιάγραμμα’ δίδεται το δικαίωμα στους Καθ’ ων η Αίτηση να καταχωρίσουν με τη σειρά τους συμπληρωματική μαρτυρία, χωρίς να επηρεάζονται οι ημερομηνίες καταχώρισης αγορεύσεων και ακρόασης της παρούσας αίτησης.

21.  Αντίθετη είναι η θέση των Καθ’ ων η Αίτηση. Μέσω της ‘Επικοινωνίας’ του συστήματος i-justice, οι συνήγοροι των Καθ’ ων η Αίτηση προέβαλαν ένσταση στην καταχώριση της Σ.Ε/Δ Β.Σ. Αναφέρουν ότι δεν ζητείται τροποποίηση των χρονικών περιθωρίων  του χρονοδιαγράμματος, αλλά καταχώριση συμπληρωματικής μαρτυρίας, κάτι το οποίο δεν ζητήθηκε και δεν προνοείται στο υφιστάμενο χρονοδιάγραμμα. Σύμφωνα με τον Κ.12 του Μ.23 ο διάδικος που επιθυμεί να τροποποιήσει το χρονοδιάγραμμα πρέπει να καταχωρίσει σχετική αίτηση.

22.  Εν πρώτοις, οι θέσεις των Καθ’ ων η Αίτηση είναι ορθές. Το χρονοδιάγραμμα εκδίκασης της υπό κρίσης αίτησης, όπως αυτό καθορίστηκε από το Δικαστήριο κατά την ΑΔΟ της παρούσας αίτησης, δεν περιλαμβάνει πρόνοια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Οι διαδικαστικές οδηγίες του Δικαστηρίου προνοούσαν μόνο την καταχώριση ένστασης και αγορεύσεων, καθώς και την ημερομηνία ακρόασης της παρούσας αίτησης.

23.  Βάσει του Κ.12(1) του Μ.23, οι διάδικοι μπορούν να συμφωνήσουν μεταξύ τους τροποποιήσεις στο χρονοδιάγραμμα σε σχέση με τις χρονικές προθεσμίες των καθορισμένων διαβημάτων, εφόσον δεν επηρεάζονται οι ημερομηνίες καταχώρισης αγορεύσεων και  ακρόασης της αίτησης. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ διαδίκων ή διάδικος επιθυμεί πρόσθετες οδηγίες, τότε, στη βάση του Κ.12(2)(α) του Μ.23, πρέπει να υποβληθεί αίτηση. Σύμφωνα με τον Κ.12(2)(α)(i) του Μ.23, η αίτηση υποβάλλεται το συντομότερο δυνατόν μετά που προκύπτει λόγος προς τούτο.[3]

24.  Στη βάση των ανωτέρω, εξαρχής δεν ετίθετο ζήτημα συγκατάθεσης των Καθ’ ων η Αίτηση, εφόσον η πρόθεση των Αιτητών δεν ήταν να τροποποιήσουν τις ημερομηνίες του υφιστάμενου χρονοδιαγράμματος, αλλά να προβούν σε πρόσθετο διάβημα που δεν καλύπτεται από το χρονοδιάγραμμα. Ως εκ τούτου, βάσει του Κ.12(2)(α) του Μ.23, οι Αιτητές όφειλαν να υποβάλουν αίτηση για τροποποίηση του χρονοδιαγράμματος. Η καταχώριση ‘τροποποιημένου χρονοδιαγράμματος’ κατά το δοκούν δεν βρίσκει έρεισμα στους Κ.Π.Δ. 2023. Επομένως, η εν λόγω ενέργεια των Αιτητών δεν εξυπηρετεί τις θέσεις τους και δεν χρήζει περαιτέρω εξέτασης.

25.  Όσον αφορά τη θέση των συνηγόρων των Αιτητών ότι ‘επιφύλαξαν δικαίωμα’ κατά την ΑΔΟ για καταχώριση συμπληρωματικής μαρτυρίας, θα παραθέσω για σκοπούς πληρότητας το σχετικό απόσπασμα από το πρακτικό ημερ. 6/7/2026 (ΑΔΟ της παρούσας αίτησης):

«Δικαστήριο: έχετε πρόθεση να καταχωρίσετε είτε αίτηση για αντεξέταση είτε συμπληρωματική ένορκη δήλωση;

κ. Κούρρης: όχι

Δικαστήριο: απλά ένσταση και αγορεύσεις;

κ. Κούρρης: ναι

κ. Κόκκινος: να δούμε την ένσταση αλλά 99% συμφωνούμε ότι μάλλον αυτό θα γίνει.

Δικαστήριο: ένσταση να καταχωριστεί μέχρι 27 Ιουλίου, γραπτές αγορεύσεις μέχρι 10 Αυγούστου και η Αίτηση ημερ. 10/6/2026 ορίζεται για ακρόαση 14/8/2026, ώρα 9:15. Εάν δεν επιθυμείτε να προβείτε σε προφορικές διευκρινίσεις δεν χρειάζεται φυσική παρουσία, θα αναρτήσετε αγορεύσεις στο i-justice. Έξοδα στην πορεία.»

 

26.  Επισημαίνεται ότι, κατά την ΑΔΟ της παρούσας αίτησης, οι διάδικοι είχαν καταχωρίσει διαφορετικά και μη συμφωνηθέντα χρονοδιαγράμματα. Με το προτεινόμενο χρονοδιάγραμμα των Αιτητών, δεν ζητήθηκε ημερομηνία για καταχώριση συμπληρωματικής μαρτυρίας. Επομένως, εάν ο συνήγορος της Αιτήτριας επιθυμούσε να βασιστεί στην εναπομένουσα πιθανότητα του 1% που εξέφρασε προφορικά κατά την ΑΔΟ της παρούσας αίτησης για καταχώριση συμπληρωματικής μαρτυρίας, μπορούσε να ζητήσει ρητά όπως συμπεριληφθεί στο χρονοδιάγραμμα ημερομηνία για καταχώριση τυχόν συμπληρωματικής μαρτυρίας. Σε κάθε περίπτωση, σημασία έχει το χρονοδιάγραμμα που εν τέλει καθορίστηκε και όχι το κατά πόσο τα πιο πάνω λεγόμενα εκ των υστέρων αποτελούν ‘επιφύλαξη’ δικαιώματος.

27.  Επιπρόσθετα, οι συνήγοροι των Αιτητών επιχειρηματολογούν ότι η καταχώριση της Σ.Ε/Δ Β.Σ. δεν θα μπορούσε να γίνει με άλλο τρόπο, αφ’ ης στιγμής «το Δικαστήριο απουσίαζε για τις θερινές του διακοπές και δεν υπήρχε η ευχέρεια επικοινωνίας με αυτό».[4] Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνο.

28.  Σύμφωνα με τον Κ.2(1) του Μ.23, «Ο γενικός κανόνας είναι ότι ο αιτητής ζητά δικαστικό διάταγμα με αίτηση». Βάσει του Κ.1(1) του Μ.23 αίτηση σημαίνει έγγραφο με το οποίο ο αιτητής ζητά την έκδοση διατάγματος, ενώ σύμφωνα με τον Κ.4(6) του Μ.23, η αίτηση καταχωρίζεται με το Έντυπο 34. Επομένως, εάν οι Αιτητές επιθυμούσαν να τροποποιήσουν το χρονοδιάγραμμα, ώστε να καταχωρίσουν συμπληρωματική μαρτυρία προς απάντηση της Ε/Δ Φ.Ν., όφειλαν να καταχωρίσουν γραπτή αίτηση και, ως επιτάσσει το Μ.23 Κ.12(2)(α)(i), να το πράξουν το συντομότερο δυνατόν μετά την ανάκυψη της ανάγκης, δηλαδή μετά την καταχώριση της Ε/Δ Φ.Ν.

29.  Από την καταχώριση της Ε/Δ Φ.Ν. στις 16/7/2026 μέχρι και την ακρόαση της παρούσας αίτησης στις 14/8/2026, οι Αιτητές δεν καταχώρισαν οποιαδήποτε γραπτή αίτηση στο Δικαστήριο. Επισημαίνεται ότι η ‘επικοινωνία’ με τον δικαστή δεν είναι προϋπόθεση για να καταχωριστεί, πλέον ηλεκτρονικά, γραπτή αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο, το οποίο, σε κάθε περίπτωση, παραμένει  στελεχωμένο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Ως εκ τούτου, η θέση των συνηγόρων των Αιτητών ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να προβούν στους συγκεκριμένους χειρισμούς, διότι ‘το Δικαστήριο απουσίαζε για τις θερινές του διακοπές’, πέραν του ότι διατυπώνεται με τρόπο άκομψο προς το Δικαστήριο, είναι και αβάσιμη.

30.  Η εξουσία του Δικαστηρίου να ελέγχει τη μαρτυρία προκύπτει από το Μ.32 Κ.1. Περαιτέρω, σύμφωνα με το Μ.1 Κ.3, κατά την προαγωγή του πρωταρχικού σκοπού, το Δικαστήριο οφείλει, μεταξύ άλλων, να διασφαλίζει στον βαθμό που είναι πρακτικά εφικτό ότι ‘οι διάδικοι τίθενται επί ίσοις όροις’. Στην παρούσα περίπτωση, το υφιστάμενο χρονοδιάγραμμα δεν προβλέπει την καταχώριση συμπληρωματικής μαρτυρίας από καμία πλευρά. Η Σ.Ε/Δ Β.Σ. καταχωρίστηκε κατά παρέκκλιση από τις διαδικαστικές οδηγίες του Δικαστηρίου. Κατά συνέπεια, εάν επιτραπεί η συμπληρωματική μαρτυρία που οι Αιτητές καταχώρισαν κατά το δοκούν, η πλευρά των Καθ’ ων η Αίτηση θα βρεθεί σε δυσμενή θέση, εφόσον δεν της δόθηκε αντίστοιχη ευκαιρία για καταχώριση συμπληρωματικής μαρτυρίας. Για αυτούς τους λόγους, η Σ.Ε/Δ Β.Σ. αποκλείεται από το μαρτυρικό υλικό και δεν θα ληφθεί υπόψη.

Αναστολή εκτέλεσης των Προσωρινών Διαταγμάτων ενόσω εκκρεμεί Έφεση

31.  Τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν από πλευράς Αιτητών αφορούν τις πρόνοιες του Κ.1(12) του Μ.47, σύμφωνα με τον οποίο:

«(12) (α) Έφεση δεν επενεργεί ως αναστολή της εκτέλεσης ή της διαδικασίας στην προσβαλλόμενη απόφαση παρά μόνο στην έκταση που το δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση ή το Εφετείο ή δικαστής οποιουδήποτε εκ των δικαστηρίων αυτών, δύναται να διατάξει· και

(β) καμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία δεν ακυρώνεται, παρά μόνο αν διατάξει το δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Πριν την καταχώριση οποιουδήποτε διατάγματος αναστολής εκτέλεσης, το πρόσωπο το οποίο εξασφαλίζει το διάταγμα προσκομίζει τέτοια εξασφάλιση (αν υπάρχει) ως δυνατόν να έχει διαταχθεί. Αν η εξασφάλιση δίδεται υπό μορφή ομολόγου, το ομόλογο εκδίδεται προς το πρόσωπο υπέρ του οποίου εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση.»

32.  Οι πιο πάνω πρόνοιες είναι πανομοιότυπες με τη Δ.35 Θ.18[5] των ‘παλαιών’ θεσμών πολιτικής δικονομίας. Σύμφωνα με το Εφετείο στην Θεοφάνους v Γ.Ε. κ.α. Π.Ε. 207/2021 ημερ. 6/9/2023: «η ουσία της ρύθμισης της αναστολής δεν άλλαξε… Κατ' επέκταση η μέχρι σήμερα σχετική, επί του θέματος της αναστολής εκτέλεσης αποφάσεων, νομολογία εξακολουθεί να ισχύει και να αποτελεί δεσμευτικό προηγούμενο». Περαιτέρω, οι πιο πάνω πρόνοιες προσομοιάζουν με το Part 52 r.16[6] των Civil Procedure Rules που εφαρμόζονται στη Αγγλία και Ουαλία. Ως εκ τούτου, η σχετική αγγλική νομολογία μπορεί να είναι καθοδηγητική. Σημειώνεται επίσης ότι, βάσει του Μ.41 Κ.7, η αίτηση για αναστολή διατάγματος ή απόφασης γίνεται πρώτα στο κατώτερο Δικαστήριο.

33.  Το ζήτημα αναστολής δικαστικής απόφασης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και αποφασίζεται στη βάση των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης.[7] Κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας, το Δικαστήριο εξισορροπεί δύο σημαντικούς παράγοντες, το δικαίωμα του Εφεσιβλήτου να ‘δρέψει άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας του’ και την ανάγκη να μη μείνει ο Εφεσείοντας με κενά χέρια, δηλαδή να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του δικαιώματος για έφεση.[8]

34.  Στην παράγραφο 52.16.3 του White Book Volume 1 (2018, Sweet & Maxwell), συνοψίζονται οι γενικές αρχές για αναστολή απόφασης ενόσω εκκρεμεί έφεση, με αναφορά στην Leicester Circuits Ltd v Coates Brothers plc [2002] EWCA Civ 474 του Court of Appeal. Καταγράφονται τα ακόλουθα:

«while the general rule is that a stay of judgment will not be granted, (1) the court has an unfettered discretion, (2) no authority can lay down rules for its exercise, (3) the proper approach is to make the order which best accords with the interests of justice, (4) the court has to balance the alternatives to decide which is less likely to cause injustice, and (5) where the justice of letting the general rule take effect is in doubt, the answer may well depend on the perceived strength of the appeal. The court added it is relevant that the appellant may be unable to recover from the respondent the sum awarded in the event of judgment being set aside on appeal»

(η έμφαση γίνεται από το Δικαστήριο)

 

35.  Σύμφωνα με την Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων (1991) 1 Α.Α.Δ. 1147, για την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων, επιβάλλεται «η στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης».[9] Ωστόσο, η Έφεση από μόνη της δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα και για να διαταχθεί αναστολή απαιτούνται ‘ειδικές περιστάσεις’.[10] Ο Αιτητής φέρει το βάρος απόδειξης των ‘ειδικών περιστάσεων’.[11]

 

36.  Όπως αναφέρεται στην Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs v. Downs [2009] EWCA Civ 257, η αναστολή χορηγείται κατ’ εξαίρεση. Ο Αιτητής οφείλει πρώτα να αποδείξει βάσιμους λόγους (solid grounds) για αναστολή και τότε το Δικαστήριο θα προχωρήσει να σταθμίσει τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η έγκριση ή η απόρριψη της αίτησης για κάθε διάδικο:

 

«A stay is the exception rather than the rule, solid grounds have to be put forward by the party seeking a stay, and, if such grounds are established, then the court will undertake a balancing exercise weighing the risks of injustice to each side if a stay is or is not granted. It is fair to say that those reasons are normally of some form of irremediable harm if no stay is granted... It is unusual to grant a stay to prevent the kind of temporary inconvenience that any appellant is bound to face because he has to live, at least temporarily, with the consequences of an unfavourable judgment which he wishes to challenge in the Court of Appeal.»

(η έμφαση και η υπογράμμιση γίνονται από το Δικαστήριο)

 

37.  Παράδειγμα εξαιρετικών περιστάσεων που συνηγορούν υπέρ της αναστολής, όπως αναφέρεται στην Downs (ανωτέρω), είναι η ανεπανόρθωτη βλάβη (irremediable harm). Η ύπαρξη ανεπανόρθωτης βλάβης μπορεί να εξαρτηθεί από την οικονομική αφερεγγυότητα του Εφεσίβλητου. Δηλαδή, εξετάζεται κατά πόσο, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, ο Εφεσίβλητος θα είναι σε θέση να επιστρέψει το ποσό που επιδικάστηκε υπέρ του και καταβλήθηκε σε αυτόν από τον Εφεσείοντα.[12]

38.  Ως προς τα ερωτήματα που μπορεί να καθοδηγήσουν τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κατά την εξισορρόπηση των εκατέρωθεν δικαιωμάτων, θεωρώ ιδιαίτερα διαφωτιστικό το ακόλουθο απόσπασμα από την Hammond Suddard Solicitors Agrichem International Holdings Ltd (2001) EWCA Civ 2065:

«Whether the court should exercise its discretion to grant a stay will depend upon all the circumstances of the case, but the essential question is whether there is a risk of injustice to one or other or both parties if it grants or refuses a stay. In particular, if a stay is refused what are the risks of the appeal being stifled? If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? On the other hand, if a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover any monies paid from the respondent?»

(η έμφαση γίνεται από το Δικαστήριο) 

39.  Όπως προκύπτει από την Leicester Circuits (ανωτέρω), όταν η εξισορρόπηση των σχετικών δικαιωμάτων των διαδίκων δεν είναι ξεκάθαρη, το αποτέλεσμα μπορεί να εξαρτηθεί από τις πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης. Ωστόσο, στις πλείστες περιπτώσεις η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης είναι μόνο οριακής σημασίας. Όπως εξηγείται στην Ναυτικός Όμιλος Πάφου (ανωτέρω): «Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου».

40.  Σε περίπτωση που το Δικαστήριο επιλέξει να αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης, τότε, στο πλαίσιο άσκησης διακριτικής ευχέρειας, δύναται να επιβάλει τους κατάλληλους όρους για να τεθεί σε ισχύ η αναστολή. Ο σκοπός των όρων είναι «να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης».[13] Η συνήθης πρακτική είναι είτε η κατάθεση τραπεζικής εγγύησης είτε η πληρωμή ποσού στο Δικαστήριο.

41.  Λαμβάνοντας υπόψη τις ανωτέρω αρχές, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει μέσα από την Ε/Δ Β.Σ. εξαιρετικές περιστάσεις, ώστε να δικαιολογείται η αναστολή των Προσωρινών Διαταγμάτων. Η ομνύουσα αναφέρει ότι σε περίπτωση που δεν ανασταλούν τα Προσωρινά Διατάγματα, η Πολιτική Έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου, αφού οι Αιτητές «θα πρέπει να προβούν σε θετικές πράξεις και συμπεριφορές ούτως ώστε να συμμορφωθούν». Ειδικότερα, η ομνύουσα αναφέρει τα ακόλουθα ως προς τις ενέργειες στις οποίες οι Αιτητές οφείλουν να προβούν:[14]

«Οι αιτητές θα κληθούν, προς συμμόρφωση με τα όσα το Δικαστήριο διατάζει στην ενδιάμεσή του απόφαση, συγκεκριμένα, να αλλάξουν τις πινακίδες που χρησιμοποιούν εις τα γραφεία τους, να ξανακτιστεί εξ' ολοκλήρου η ιστοσελίδα τους, να τροποποιηθούν οι διαφημίσεις τους, να καταστρέψουν τα έντυπα που χρησιμοποιούν με το όνομα ως αποτυπώνεται και που είναι εγγεγραμμένοι στο Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών κτλ, προβαίνοντας σε έξοδα αρκετών χιλιάδων ΕΥΡΩ. Ως αποτέλεσμα, οι Αιτητές θα υποχρεωθούν να λάβουν μέτρα και να υποστούν έξοδα, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε εγγύηση επιτυχούς ανάκτησης τους, χωρίς να υπεισέρχομαι καν στην ζημιά που θα προέλθει μετά βεβαιότητας στους αιτητές από την απαγόρευση χρησιμοποίησης του κατοχυρωμένου σήματος και ονόματος της εταιρείας, σε σχέση με τα υπό εξέλιξη έργα και συμφωνίες στις οποίες έχουν ήδη εισέλθει και υπογράψει με πελάτες.»

42.   Περαιτέρω, η ομνύουσα αμφισβητεί τη φερεγγυότητα των Καθ’ ων η Αίτηση, αναφέροντας ότι οι Αιτητές δεν γνωρίζουν κατά πόσο οι Καθ’ ων η Αίτηση είναι ιδιοκτήτες οποιασδήποτε περιουσίας στην Κυπριακή Δημοκρατία, με την οποία φαίνεται να μην έχουν δεσμούς.

43.  Κατά την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων επιβλήθηκε όρος, προς εξασφάλιση των Αιτητών (της παρούσας αίτησης), όπως οι Καθ’ ων η Αίτηση καταθέσουν στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού τραπεζική επιταγή (banker’s draft) ύψους €30.000, για οποιαδήποτε ζημιά τυχόν υποστούν οι Αιτητές κατά την εκτέλεση του Διατάγματος, αν διαφανεί ότι το Διάταγμα βασίστηκε επί ανεπαρκών λόγων. Η απόδειξη κατάθεσης βρίσκεται καταχωρισμένη στο Δικαστηριακό φάκελο (i-justice) και η ίδια η τραπεζική επιταγή επισυνάφθηκε στην Ε/Δ Φ.Ν. Βάσει του Άρθρου 32(3) του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), ως έχει τροποποιηθεί, οι Αιτητές έχουν τη δυνατότητα να αποζημιωθούν από αυτή την εξασφάλιση εάν, μεταξύ άλλων, διαφανεί ότι τα Προσωρινά Διατάγματα βασίστηκαν επί ανεπαρκών λόγων.[15]

44.  Η αναφορά της ομνύουσας σε καταβολή ‘αρκετών χιλιάδων ευρώ’ για την υλοποίηση των διαβημάτων, που ενδεικτικά αναφέρει, προς συμμόρφωση με τα Προσωρινά Διατάγματα, καθώς και η αναφορά σε ‘ζημιά’ που θα προέλθει από την απαγόρευση του ονόματος της Αιτήτριας 1 στις υπό εξέλιξη εργασίες των Αιτητών, αποτελούν γενικές αναφορές, που κατά την κρίση μου δεν θεμελιώνουν εξαιρετικές περιστάσεις. Οι πιο πάνω αναφορές της Ε/Δ Β.Σ. καταδεικνύουν απλώς τις ευλόγως αναμενόμενες επιπτώσεις που απορρέουν από την υποχρέωση συμμόρφωσης με τα Προσωρινά Διατάγματα, χωρίς να παρέχονται επαρκείς λεπτομέρειες που να στοιχειοθετούν την κατ’ ισχυρισμό ανεπάρκεια της εξασφάλισης ύψους €30.000 που δόθηκε προς όφελος των Αιτητών. Κατά συνέπεια, με την Ε/Δ Β.Σ. δεν αποδεικνύεται ότι οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, σε περίπτωση που προβούν στις αναγκαίες ‘θετικές πράξεις’ προς συμμόρφωση με τα Προσωρινά Διατάγματα.

45.  Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, η πλευρά των Καθ’ ων η Αίτηση παρουσίασε με την Ε/Δ Φ.Ν. λεπτομερή μαρτυρία ότι τα έξοδα των Αιτητών για αναδημιουργία της εταιρικής τους ταυτότητας (rebranding), υπολογίζονται βάσει της ‘ακριβότερης επιλογής’ (premium) σε €14.377 + Φ.Π.Α.  Υπό αυτό το δεδομένο, οι Καθ’ ων η Αίτηση έχουν καταδείξει ότι παρεχόμενη εξασφάλιση είναι επαρκής, τουλάχιστον σε σχέση με τα έξοδα που αφορούν την υλοποίηση του ‘rebranding’.

46.  Επιπρόσθετα, οι Καθ’ ων η Αίτηση παρουσίασαν πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας με εμπράγματα βάρη από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, το οποίο καταδεικνύει ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ακινήτου στην περιοχή του Ακάμα, που ξεπερνά σε αξία τις €400.000. Οι συνήγοροι των Αιτητών, μέσω της αγόρευσής τους, επιχειρηματολογούν ότι πρόκειται για ακίνητο επιβαρυμένο με εμπράγματο βάρος. Ωστόσο, από το περιεχόμενο της έρευνας, προκύπτει ότι υπάρχει μια επιβάρυνση που καταγράφεται ως «Καμία δικαιοπραξία. Πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών». Ως εκ τούτου, δεν φαίνεται να πρόκειται για επιβάρυνση που θα μπορούσε να αποστερήσει τους Καθ’ ων η Αίτηση από την ιδιοκτησία του ακινήτου. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ακίνητο σημαντικής αξίας, χωρίς να υπάρχει σαφής ένδειξη ότι δεν θα είναι διαθέσιμο σε περίπτωση που οι Καθ’ ων η Αίτηση κληθούν να αποζημιώσουν τους Αιτητές. Με αυτά τα δεδομένα, δεν θεωρώ ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση είναι αφερέγγυοι.

47.  Περαιτέρω, μέσω της αγόρευσης των συνηγόρων των Αιτητών, προβάλλεται η θέση ότι η Έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου, διότι σε περίπτωση που οι Εναγόμενοι συμμορφωθούν με τα Προσωρινά Διατάγματα, δεν θα υπάρχει ανάγκη να επανέλθουν πίσω και να χρησιμοποιήσουν την ονομασία με την οποία ασκούσαν την επιχείρησή τους. Οι Αιτητές θα αναγκαστούν να κτίσουν ξανά κανάλια επικοινωνίας με το καταναλωτικό κοινό και θα περιέλθουν σε ένα νέο status quo.[16] Στον αντίποδα της επιχειρηματολογίας, οι Καθ’ ων η Αίτηση υποστηρίζουν ότι οι Αιτητές επιθυμούν να συνεχίσουν μεθοδευμένα να μην διαχωρίζουν τις υπηρεσίες τους κατά διακριτό τρόπο από τους Καθ’ ων η Αίτηση, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό.[17]

48.  Δεν θεωρώ ότι η πιο πάνω θέση των Αιτητών θεμελιώνει εξαιρετική περίσταση, που να υποδηλώνει ότι η Έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Πρόκειται για επιχειρηματολογία που δεν υποστηρίζεται από το πραγματικό υπόβαθρο που τέθηκε με την Ε/Δ Β.Σ. Η αναδημιουργία εταιρικής ταυτότητας ‘rebranding’ αναμενόμενα θα επιφέρει ταλαιπωρία και κόστος, ώστε να υπάρξει συμμόρφωση με τα Προσωρινά Διατάγματα. Εντούτοις, δεν έχει διαφανεί μέσα από την Ε/Δ Β.Σ. ότι το πελατολόγιο των Αιτητών συνδέεται με την ονομασία της Αιτήτριας 1 και ότι, σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης, η δυνητική επιστροφή στην ‘απαγορευμένη’ ονομασία θα ήταν ανώφελη.

49.  Ειρήσθω εν παρόδω, οι επιπτώσεις που επιφέρουν τα Προσωρινά Διατάγματα για κάθε διάδικο έχουν εξισορροπηθεί με την ενδιάμεση απόφαση ημερ. 7/5/2026, κατά την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του Άρθρου 32, του ισοζυγίου της ευχέρειας και της ανάγκης διατήρησης του status quo.[18] Το Δικαστήριο κατέληξε ότι χωρίς ενδιάμεση θεραπεία διακινδυνεύουν σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό τα δικαιώματα των Καθ’ ων η Αίτηση, σε σχέση με τη δυνητική ζημιά που θα προκαλείτο στους Αιτητές. Προς τούτο, λήφθηκε υπόψη, μεταξύ άλλων, ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση δραστηριοποιούνται στην Κύπρο για πολύ μεγαλύτερη χρονική περίοδο από την Αιτήτρια 1, ενώ, βάσει των όσων τέθηκαν ενόρκως από την Αιτήτρια 2 στο πλαίσιο της αίτησης δια κλήσεως για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, το πελατολόγιο των Αιτητών γνωρίζει την προσωπική πορεία και φήμη της ίδιας της Αιτήτριας 2. Η Ε/Δ Β.Σ. δεν θέτει οποιοδήποτε νέο δεδομένο που να στοιχειοθετεί ότι, σε περίπτωση που δεν ανασταλούν τα Προσωρινά Διατάγματα, το συμφέρον τη δικαιοσύνης και η πλάστιγγα των εκατέρωθεν δικαιωμάτων γέρνει υπέρ των Αιτητών.

50.  Όσον αφορά τις πιθανότητες επιτυχίας της Πολιτικής Έφεσης, με την ειδοποίηση έφεσης προωθούνται 14 λόγοι έφεσης, με τους οποίους προσβάλλεται η ενδιάμεση απόφαση ημερ. 7/5/2026 σε όλο της το φάσμα. Ωστόσο, οι λόγοι έφεσης αφορούν επί της ουσίας θέματα που εμπίπτουν στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και που σχετίζονται με συμπεράσματα του Δικαστηρίου, τα οποία στηρίχθηκαν στη νομολογιακά περιορισμένη αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε μέσω ενόρκων δηλώσεων. Τούτων λεχθέντων, χωρίς σε καμία περίπτωση να αποκλείεται η πιθανότητα ανατροπής της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 7/5/2026 από το Εφετείο, θεωρώ ότι οι πιθανότητες επιτυχίας ή αποτυχίας της Έφεσης δεν μπορούν να προβλεφθούν με βεβαιότητα σε αυτό το στάδιο. Συνεπώς, η δυνητική έκβαση της έφεσης μόνο οριακή σημασία έχει.

51.   Για όλους τους πιο πάνω λόγους, συμπεραίνω ότι οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την αναστολή των Προσωρινών Διαταγμάτων. Κατά συνέπεια, παρέλκει η ανάγκη εξέτασης των λοιπών λόγων ένστασης. Η αίτηση απορρίπτεται.

52.  Όσον αφορά τα έξοδα, σύμφωνα με τον Κ.7 του Μ.39, «το δικαστήριο προβαίνει σε συνοπτικό υπολογισμό των εξόδων κατά την ολοκλήρωση οποιασδήποτε ακρόασης η οποία διήρκεσε συνολικά όχι πέραν των 6 ωρών και σε τέτοια περίπτωση η διαταγή θα καλύπτει τα έξοδα της αίτησης». Βάσει του Κ.9 του Μ.39, αποτελεί καθήκον των διαδίκων να υποβοηθούν το Δικαστήριο στην πραγματοποίηση συνοπτικού υπολογισμού εξόδων, καταχωρώντας κατάλογο εξόδων δύο ημέρες πριν από την ακρόαση. Παράλειψη συμμόρφωσης, χωρίς εύλογη αιτία, λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο όταν αυτό αποφασίζει το ζήτημα των εξόδων.

53.  Στην παρούσα περίπτωση, δεν έχει καταχωριστεί κατάλογος εξόδων από καμία πλευρά. Επίσης, δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε ‘εύλογη αιτία’ ως προς τούτη την παράλειψη. Βάσει του Κ.2(στ) του Μ.1, το Δικαστήριο εφαρμόζει τον πρωταρχικό σκοπό λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, την επιβολή συμμόρφωσης με τους κανονισμούς.

54.  Συνεπώς, τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, μειωμένα όμως κατά το 1/3, ένεκα παράλειψης συμμόρφωσης με τον Κ.9 του Μ.39.

 

Κ. ΒΑΡΝΑΒΑΣ Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής