ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 124/2015
Μεταξύ:
1. Loizos Iordanou Constructions Ltd, από την Πάφο
2. Εργοληπτική Εταιρεία Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λτδ &
Loizos Iordanou Constructions Ltd Joint Venture, από την Πάφο
Εναγόντων
και
Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου, από την Πάφο
Εναγομένων
και
1. SOGREAH/A.F. MODINOS & S.A. VRAHIMIS JOINT VENTURE
2. A.F. MODINOS & S.A. VRAHIMIS ARCHITECTS AND
ENGINEERS S.A.
3. S.A. VRAHIMIS LIMITED
4. Σαβέριος Α. Βραχίμης
5. ARTELIA VILLE & TRANSPORT
Τριτοδιαδίκων
ΚΑΙ ΔΙΑ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΕΩΣ
Μεταξύ:
Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου, από την Πάφο
Εξ’ ανταπαιτήσεως Εναγόντων
και
1. Loizos Iordanou Constructions Ltd, από την Πάφο
2. Εργοληπτική Εταιρεία Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λτδ &
Loizos Iordanou Constructions Ltd Joint Venture, από την Πάφο
3. ΣΑΒΒΑ ΒΕΡΓΑ
4. ΕΥΤΥΧΙΟΥ ΜΑΛΗΚΙΔΗ
5. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Εξ’ ανταπαιτήσεως Εναγομένων
Αίτημα ημερομηνίας 07.05.26 για διαγραφή
παραγράφων από Γραπτή Δήλωση Μάρτυρος
Ημερομηνία: 04.06.26
Εμφανίσεις:
Για Ενάγουσα 1/Εξ’ Ανταπαιτήσεως Εναγομένη 1/Αιτήτρια: κος Δ. Αραούζος μαζί με κ. Κ. Γεωργιάδη για CHRYSSES DEMETRIADES & CO L.L.C.
Για Εναγόμενη/Εξ’ ανταπαιτήσεως Ενάγουσα/Καθ’ ης η αίτηηση: κος Δ. Κρονίδης μαζί με κ. Σάντη για κ.κ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Η παρούσα υπόθεση αφορά ένα από τα συμβόλαια εργοληπτικών εργασιών του Συμβουλίου Αποχετεύσεως Πάφου (στο εξής το «ΣΑΠΑ»). Το όλο έργο είχε ως στόχο την κατασκευή, λειτουργία και συντήρηση του αποχετευτικού συστήματος της Επαρχίας Πάφου. Το συγκεκριμένο συμβόλαιο αφορά μέρος του αποχετευτικού συστήματος. Πρόκειται για το συμβόλαιο ‘Β’ της ‘Β’ Φάσης του Αποχετευτικού Έργου στην Επαρχία Πάφου με το οποίο οι Ενάγοντες ανέλαβαν την προμήθεια και εγκατάσταση αποχετευτικού αγωγού λυμάτων, αγωγών πιέσεως, αποχετευτικού αγωγού όμβριων και φρεατίων καθώς επίσης κατασκευή αντλιοστασίων και αγωγών για οικιακές συνδέσεις και άλλων συναφών εργασιών έναντι συμφωνημένου ποσού €21.271.330,95 χωρίς Φ.Π.Α. Οι εργασίες διεξήχθησαν στις κοινότητες Έμπας, Κονιών και Αναβαργού.
Πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας αποσύρθηκε η ανταπαίτηση των Εξ’ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων 3, 4 & 5 με την κάθε πλευρά να επιβαρύνεται τα δικά της έξοδα.
Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης η αγωγή οδηγήθηκε σε ακρόαση αναφορικά με την απαίτηση των Εναγόντων εναντίον της Εναγομένης και της ανταπαίτησης της τελευταίας εναντίον των πρώτων. Με βάση τη διαδικασία εκδίκασης που καθορίστηκε, ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσιάστηκαν τόσο οι μάρτυρες της απαίτησης όσο και οι μάρτυρες της υπεράσπισης αλλά και της ανταπαίτησης της Εναγομένης. Για την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας παρέμειναν να εμφανιστούν οι μάρτυρες της υπεράσπισης στην ανταπαίτηση της Εναγομένης.
Στο σημείο αυτό θεωρώ χρήσιμο να αναφέρω ότι στις 07.05.26 πριν από τη συνέχιση της ακρόασης της υπόθεσης δηλώθηκε από τους διαδίκους ως παραδεκτό γεγονός ότι η Ενάγουσα 2/Εξ’ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 2 είχε διαγραφεί από το μητρώο του Εφόρου Εταιρειών από τις 17.12.21.
Κατά την κυρίως εξέταση του ΜΥΑ1, κυρίου Νέαρχου Μιχαήλ, επιχειρήθηκε η κατάθεση πολυσέλιδης γραπτής δήλωσης δυνάμει του άρθρου 25 του περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ. 9). Η προσπάθεια κατάθεσης του εγγράφου προσέκρουσε στην ένσταση της Εναγομένης, η οποία ζήτησε τη διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων από το κείμενο της. Για ορισμένες παραγράφους η διαγραφή αφορούσε μέρος τους και για άλλες ολόκληρο το περιεχόμενο τους.
Ενόψει του ζητήματος που εγέρθηκε κλήθηκαν και αγόρευσαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι. Η νομική επιχειρηματολογία τους είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί. Εκεί και όπου χρειάζεται θα αναφέρομαι σε αποσπάσματα της.
Για σκοπούς εξέτασης του ζητήματος είχα την ευκαιρία να αναγνώσω τα δικόγραφα της αγωγής σε συνάρτηση με το περιεχόμενο του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου. Έχω επίσης μελετήσει με προσοχή τις νομικές επιχειρηματολογίες των συνηγόρων των διαδίκων. Να σημειωθεί ότι υπήρξε διασαφήνιση επιδίκων θεμάτων που έχουν διαμορφωθεί μέσα από τα δικόγραφα της υπόθεσης και υπό το πνεύμα των θεσμών πολιτικής δικονομίας.
Αποτελεί πάγια δικονομική αρχή ότι οι διάδικοι δεσμεύονται από τη δικογραφία όπως αυτή έχει οριστικοποιηθεί πριν από την έναρξη της δίκης, επί τη βάσει της οποίας αυτή διεξάγεται (Petrolina (Holdings) Public Ltd v. Ταλιάς κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 129/2015 ημερ. 30.10.24). Μαρτυρία που προσάγεται για θέματα που δεν καλύπτονται από τα δικόγραφα, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Στυλιανού κ.α. (2002) 1 ΑΑΔ 1718). Εδώ θα πρόσθετα ότι τα επίδικα θέματα, όπως αυτά διαμορφώνονται από τα δικόγραφα, έχουν διασαφηνιστεί πριν από την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης, στη βάση της οποίας καθορίστηκε και η διαδικασία εκδίκασης που ακολουθείται.
Καθοδηγούμενος από τις πιο πάνω αρχές στρέφομαι ευθύς στην εξέταση του εγειρόμενου ζητήματος.
Η Εναγόμενη ζητεί διαγραφή του μέρους της §4 και συγκεκριμένα της φράσης που ξεκινά από το τέλος της 4η γραμμής στη σελίδα 3 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου μέχρι το τέλος της παραγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, δεν αποτελεί επίδικο ζήτημα τόσο της απαίτησης όσο και της ανταπαίτησης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγομένης δεν συμμερίζεται την άποψη του συναδέλφου του συνδέοντας την αναφορά αυτή ως μέρος της ανταπαίτησης υπό την έννοια της ανάγκης προσκόμισης μαρτυρίας προς απόδειξη θέσης ότι η αναπροσαρμογή στον τελικό λογαριασμό που έγινε από την ΜΥ2, Άννα Ιακώβου Στυλιανού, προς όφελος της Ενάγουσας 1 με μείωση του κατά €760.732, είναι μεγαλύτερη.
Το επίμαχο μέρος της §4 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου πραγματεύεται κονδύλι ύψους €483.248 που δεν πληρώθηκε αφού δεν εξετάστηκε από τον σύμβουλο μηχανικό αλλά σύμφωνα με την Ενάγουσα 1 θα έπρεπε να είχε πληρωθεί. Σύμφωνα με την Ενάγουσα 1, το ποσό αυτό αφορά πρόσθετη αμοιβή του που θεωρεί ότι τη δικαιούται για «διαφορετικό/σκληρό έδαφος». Όπως εδώ αναφέρεται, το ποσό αυτό περιλαμβάνεται σε έγγραφο που η ίδια αναφέρει ως πιστοποιητικό αρ. 34.
Θα πρέπει να λεχθεί ότι το επικαλούμενο πιστοποιητικό αρ. 34 δεν είναι ανάμεσα σ’ αυτά που συγκροτούν την απαίτηση της Ενάγουσας 1. Αν κάποιος αναγνώσει την έκθεση απαίτησης θα διαπιστώσει την προβαλλόμενη θέση ότι η οικονομική αξίωση αφορά τα εκδοθέντα από τον επιβλέποντα/σύμβουλο μηχανικό του έργου αλλά μη πληρωθέντα από την Εναγόμενη ενδιάμεσα πιστοποιητικά αρ. 2, 14, 15, 20-22, 25-29 & 31-33 συνολικού ύψους €2.780.453,65 (§16 έκθεσης απαίτησης). Το επικαλούμενο πιστοποιητικό αρ. 34 που περιέχει το συγκεκριμένο ποσό δεν αξιώνεται για πληρωμή στα πλαίσια της απαίτησης για να αποτελεί επίδικο θέμα αυτής. Περαιτέρω αν κάποιος ανατρέξει στη συνοπτική κατάσταση της ΜΥ2 (διορθωμένη/τροποποιημένη σελίδα 142 του Τεκμηρίου 137) που συγκροτεί την ανταπαίτηση της Εναγομένης, θα παρατηρήσει ότι το ποσό αυτό επειδή δεν πληρώθηκε δεν ανταπαιτείται από την Εναγόμενη. Επομένως μπορεί να λεχθεί ότι δεν αποτελεί επίδικο θέμα της ανταπαίτησης.
Η προσπάθεια διασύνδεσης του κονδυλιού αυτού με το ποσό της αναπροσαρμογής από την Ενάγουσα 1 το οποίο όμως δεν σχετίζεται οποιοδήποτε ποσό ανταπαιτείται, αποτελεί, με κάθε σεβασμό, λογιστικό καμουφλάρισμα. Η δε αναφορά μέσα από το επίμαχο μέρος ότι το επικαλούμενο πιστοποιητικό αρ. 34 δεν εξετάστηκε και δεν αξιολογήθηκε από σύμβουλο μηχανικό, άρα δεν εκδόθηκε, ενδεχομένως να καθιστά ανακριβή την παρουσίαση του εγγράφου ως πιστοποιητικού, με ορθότερη τη θέση ότι πιθανό να πρόκειται για αίτηση πληρωμής/διατακτικό πληρωμής από τον εργολάβο του έργου. Σε τελευταία ανάλυση όμως, επιδιώκεται η προσκόμιση μαρτυρίας επί ενός ζητήματος που δεν είναι επίδικο τόσο στην απαίτηση όσο και στην ανταπαίτηση.
Κάτω από αυτά τα δεδομένα, το επίμαχο μέρος της υπό συζήτησης παραγράφου διαγράφεται.
Η Εναγόμενη επίσης ζητεί διαγραφή μέρους της §7 και συγκεκριμένα της φράσης που ξεκινά από την 3η γραμμή στη σελίδα 7 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου μέχρι το τέλος της παραγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, αφορά ζήτημα της απαίτησης στην αγωγή για αντίστοιχη αξίωση και δεν αφορά την ανταπαίτηση. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 προέβαλε τα δικά της επιχειρήματα.
Το επίμαχο μέρος της §4 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου προβάλλει τη θέση της Ενάγουσας περί αποκοπής συγκεκριμένου ποσού από διάφορα ενδιάμεσα πιστοποιητικά από μέρους της Εναγομένης χωρίς να ερωτηθεί είτε ο σύμβουλος μηχανικός είτε ο εργολάβος του έργου, η οποία αποκοπή και μη πληρωμή, κατά την κρίση του μάρτυρα, δεν τεκμηριώνεται μέσα από την προσκόμιση μαρτυρίας.
Θα πρέπει να λεχθεί ότι στο στάδιο αυτό η πλευρά της Ενάγουσας παρουσιάζει μαρτυρία που αφορά την υπεράσπιση της στην προβαλλόμενη ανταπαίτηση της Εναγομένης. Ωστόσο το ζήτημα που ο μάρτυρας αναδεικνύει μέσα από το επίμαχο μέρος κάθε άλλο παρά σχετίζεται μ’ αυτό. Η ανταπαίτηση της Εναγομένης δεν περιλαμβάνει και βέβαια ούτε θα μπορούσε να συμπεριλάβει ποσά που έχουν αποκοπεί από ενδιάμεσα πιστοποιητικά. Μόνο στην απαίτηση θα μπορούσε να ίσχυε αυτό, στάδιο που έχει ήδη ολοκληρωθεί. Επομένως επιδιώκεται η προσκόμιση μαρτυρίας επί θέματος που δεν είναι επίδικο στην ανταπαίτηση. Με κάθε σεβασμό, τα όσα ανάφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας 1 δεν βρίσκουν έρεισμα στην περίπτωση αυτή.
Στη βάση των πιο πάνω, το επίμαχο μέρος της υπό συζήτησης παραγράφου διαγράφεται.
Η Εναγόμενη ακόμη ζητεί διαγραφή του τίτλου «Ενότητα Β-Παράγραφοι 5.1.2.1.1-5.1.2.1.19 της Έκθεσης ΑΣ (Απαίτηση για €350,000.00-Επιπρόσθετη πληρωμή για Υπηρεσίες (CROSSINGS)-Παραρτήματα 18, 6, 7 και 11 στην Έκθεση ΑΣ)» μαζί με το εδάφιο (ii) της §10 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου, με το οποίο συνδέεται επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, αφορά ζήτημα της απαίτησης στην αγωγή και όχι της ανταπαίτησης. Προς αντίκρουση της θέση αυτής, η πλευρά της Ενάγουσας 1 πρόταξε τα δικά της επιχειρήματα, τα οποία, όπως λέχθηκε, υποστηρίζονται από την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 29.08.25.
Όπως σημειώνεται στο επίμαχο κομμάτι, το επικαλούμενο ποσό αφορά απαίτηση του εργολάβου για συγκεκριμένο ζήτημα και πιστοποιήθηκε με το ενδιάμεσο πιστοποιητικό αρ. 33. Αν κάποιος ανατρέξει στη συνοπτική κατάσταση της ΜΥ2 (διορθωμένη/τροποποιημένη σελίδα 142 του Τεκμηρίου 137) που συγκροτεί την ανταπαίτηση της Εναγομένης, θα παρατηρήσει ότι το ποσό αυτό επειδή δεν πληρώθηκε δεν ανταπαιτείται από την Εναγόμενη. Οπότε δεν αποτελεί μέρος της ανταπαίτησης της Εναγομένης. Επομένως μπορεί να λεχθεί ότι δεν αποτελεί επίδικο θέμα της ανταπαίτησης για να χρήζει η προσκόμιση μαρτυρίας από την Ενάγουσα 1. Η κατάληξη αυτή συνάδει πλήρως με το σκεπτικό του Δικαστηρίου στην ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 29.08.25, στην οποίαν με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας 1, αφήνοντας έτσι εκτεθειμένα τα επιχειρήματα της Εναγομένης στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Κατά συνέπεια, το επίμαχο μέρος της υπό συζήτησης παραγράφου διαγράφεται.
Περαιτέρω η Εναγόμενη ζητεί διαγραφή ολόκληρου του περιεχομένου των §11-§15 αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, ασχολούνται με ζητήματα που δεν εμπίπτουν στο πεδίο της ανταπαίτησης. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 προέβαλε τα δικά της επιχειρήματα.
Είχα την ευκαιρία να αναγνώσω τις επίμαχες παραγράφους. Μέσα από αυτές κυρίως προβάλλονται θέσεις του μάρτυρα αναφορικά με το ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 33, οι οποίες φαίνεται να αντικρούουν ισχυρισμούς που είχαν δοθεί από μάρτυρες της Εναγομένης στα πλαίσια της υπεράσπισης της. Έχει λεχθεί προηγουμένως ότι το συγκεκριμένο ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αποτελεί επίδικο ζήτημα στην απαίτηση και όχι της ανταπαίτησης, για την οποίαν στο παρόν στάδιο η πλευρά του εργολάβου καλείται να παρουσιάσει μαρτυρία σχετικά με την υπεράσπιση της. Πέραν ειδικά του πιο πάνω ενδιάμεσου πιστοποιητικού, ο μάρτυρας επεκτείνει τα επιχειρήματα και στα υπόλοιπα ενδιάμεσα πιστοποιητικά που έχουν εκδοθεί αλλά δεν έχουν πληρωθεί είτε ολόκληρα είτε μέρος τους, τα οποία όμως δεν αποτελούν επίδικο θέμα στην ανταπαίτηση. Τα αναφερόμενα ενδιάμεσα πιστοποιητικά αποτελούν επίδικο θέμα της απαίτησης, στα πλαίσια της οποίας ήδη δόθηκε μαρτυρία η οποία θα αξιολογηθεί στο τέλος της ακροαματικής διαδικασίας. Μνεία γίνεται και για το έγγραφο που η Ενάγουσα 1 επικαλείται ως πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 34. Για τους λόγους που έχω ήδη έχω εξηγήσει το εν λόγω έγγραφο δεν αποτελεί επίδικο θέμα τόσο στην απαίτηση όσο και στην ανταπαίτηση. Επομένως επιχειρείται η εισαγωγή και σχολιασμός ενός θέματος που δεν εμπίπτει στο πεδίο της παρούσας αγωγής. Με κάθε σεβασμό, τα επιχειρήματα που ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας 1 υπέβαλε προκειμένου να προωθήσει τη θέση του δεν είναι βοηθητικά.
Κατά συνέπεια, οι επίμαχες παράγραφοι διαγράφονται στην ολότητα τους.
Η Εναγόμενη ακόμη ζητεί διαγραφή ολόκληρου του περιεχομένου των §16 και §17 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, ασχολούνται με ζητήματα που δεν εμπίπτουν στο πεδίο της ανταπαίτησης. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 προέβαλε τα δικά της επιχειρήματα.
Κατόπιν μελέτης των επίμαχων παραγράφων, δεν συμμερίζομαι τις θέσεις της Ενάγουσας 1. Τα όσα αναφέρονται δεν βρίσκουν έρεισμα. Οι εν λόγω παράγραφοι εγείρουν ζήτημα επιστροφής υπολοίπου κράτησης σχετικά με την εκτέλεση των εργασιών του έργου καθώς και επιστροφής κράτησης για τα κατασκευαστικά σχέδια. Πρόκειται για θέματα που σαφώς δεν εμπίπτουν στο πεδίο της ανταπαίτησης αφού είναι κατ’ ισχυρισμό ποσά που η Εναγόμενη δεν έχει πληρώσει στον εργολάβο και να τα ανταπαιτεί ώστε να χρήζει η προσκόμιση μαρτυρίας από μέρους της Ενάγουσας για σκοπούς υπεράσπισης της.
Ως εκ τούτου, οι επίμαχες παράγραφοι διαγράφονται στην ολότητα τους.
Επιπλέον η Ενάγουσα ζητεί διαγραφή ολόκληρου του περιεχομένου των §37-§43 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, προβάλουν θέματα που αφορούν την απαίτηση και όχι την ανταπαίτηση. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 προέβαλε τα δικά της επιχειρήματα.
Μελετώντας τις επίμαχες παραγράφους γίνεται αντιληπτό ότι ο μάρτυρας συνεχίζει να σχολιάζει το περιεχόμενο του ενδιάμεσου πιστοποιητικού πληρωμής αρ. 33 και να προβάλλει τις θέσεις του σε σχέση με απαιτήσεις του εργολάβου για επιπρόσθετα έξοδα που προφανώς δεν έχουν πληρωθεί. Δεν χρειάζεται να γίνω φορτικός. Ισχύουν τα όσα έχω αναφέρει προηγουμένως. Όλες οι αναφορές του μάρτυρα δεν εμπίπτουν στο πεδίο της ανταπαίτησης της Εναγομένης.
Ως εκ τούτου, οι επίμαχες παράγραφοι διαγράφονται στην ολότητα τους.
Επιπρόσθετα η Εναγόμενη ζητεί διαγραφή μέρους της §60 και συγκεκριμένα της φράσης που ξεκινά από την 6η γραμμή στη σελίδα 37 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου και αρχίζει με τη φράση «Σε αυτά …» μέχρι το τέλος της παραγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, αφορά δήλωση του μάρτυρα σε άλλη αγωγή σε σχέση με ζήτημα για το οποίο δεν υπάρχει αξίωση στην ανταπαίτηση που προκύπτει από τις ζημιές στο δίκτυο υδροδότησης στην Έμπα. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 παρουσίασε τα δικά της επιχειρήματα.
Το περιεχόμενο της συγκεκριμένης παραγράφου παραπέμπει στην προσκόμιση δήλωσης του εν λόγω μάρτυρα που, όπως υποδεικνύει, δόθηκε στην αγωγή αρ. 2053 Ε.Δ. Πάφου. Συνδυασμένη ανάγνωση της επίμαχης παραγράφου και της §5.3.1 σελ. 136 & 137 του Τεκμηρίου 137 αναφέρει ότι η αγωγή εκείνη καταχωρίστηκε από το Κ.Σ. Έμπας εναντίον της Εναγομένης με τριτοδιάδικο τον εργολάβο του έργου. Το Κ.Σ. Έμπας απαιτούσε την πληρωμή αποζημιώσεων ύψους €51.594 από την Εναγόμενη. Με βάση το Τεκμήριο 137 η αγωγή εκείνη τελικά αποσύρθηκε (§5.3.1.2 Τεκμηρίου 137), πλην όμως στο έγγραφο υποδεικνύεται η ανάγκη αποκοπής αντίστοιχου ποσού από οφειλόμενες πληρωμές στον εργολάβο του έργου.
Η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου δεν υποστηρίζεται από το δικόγραφο της υπεράσπισης & ανταπαίτησης αλλά και από το Τεκμήριο 137. Ειδικότερα στην §27(Γ) του πιο πάνω δικογράφου υπό τον τίτλο «Πληρωμές σε τρίτους» υπάρχουν συγκεκριμένο ποσό που ανταπαιτείται. Παράλληλα στην τροποποιημένη σελίδα 142 του Τεκμηρίου 137 στην §5.3 υπό τον τίτλο «Πληρωμές σε τρίτους» δηλώνεται ότι συγκεκριμένα ανταπαιτείται ποσό ύψους €51.594 για αγωγή κοινοτήτων (§5.3.1 τροποποιημένη σελίδα 142 του Τεκμηρίου 137).
Εάν η θέση της Εναγομένης είναι ότι στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης δεν ανταπαιτείται το ποσό των €51.594 που αφορά το Κ.Σ. Έμπας, τότε το επίμαχο μέρος της παραγράφου 60 διαγράφεται. Σε αντίθετη περίπτωση, δεν τίθεται θέμα διαγραφής του εν λόγω μέρους, το οποίο και θα παραμείνει ως έχει. Είναι ορθό, λογικό και δίκαιο όπως η πλευρά της Εναγομένης, δια του συνηγόρου της, ξεκαθαρίσει το ζήτημα αυτό προβαίνοντας σχετικά σε σαφή και ανεπιφύλακτη δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου.
Η Εναγόμενη ακόμη ζητεί διαγραφή ολόκληρου του περιεχομένου των §61, §62, §64 & §65 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, αφορά αποκλειστικά το ενδιάμεσο πιστοποιητικό αρ. 33 που δεν αποτελεί ζήτημα της ανταπαίτησης. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 προέβαλε τα δικά της επιχειρήματα.
Πράγματι η επίμαχη παράγραφος §61 πραγματεύεται το ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 33, οπότε ισχύουν ακριβώς τα όσα έχω πει σε σχέση μ’ αυτό. Με μία λέξη το ποσό που έχει πιστοποιηθεί από το εκδομένο εν λόγω πιστοποιητικό δεν ανταπαιτείται και ως εκ τούτου δεν εμπίπτει στο πεδίο της ανταπαίτησης για να χρήζει η προσκόμιση μαρτυρίας για σκοπούς υπεράσπισης. Σχετικά με την επίμαχη §62, ο μάρτυρας αναφέρεται σε επιπρόσθετες απαιτήσεις που υπέβαλε ο εργολάβος του έργου, τις οποίες επιθυμεί να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου. Ωστόσο πρόκειται για ζήτημα που δεν εμπίπτει στο πεδίο αντεξέτασης για να χρήζει η προσκόμιση μαρτυρίας. Σε ότι αφορά τις επίμαχες παραγράφους §64 & §65, το περιεχόμενο τους συνδέεται άμεσα με το ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 33, οπότε ισχύουν πάλι αυτά που έχω ει σε σχέση με το έγγραφο αυτό.
Συνεπώς οι επίμαχες παράγραφοι διαγράφονται στην ολότητα τους.
Η Εναγόμενη επίσης ζητεί διαγραφή ολόκληρου του περιεχομένου των §66-§78 αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, δεν εμπίπτει στο πεδίο της ανταπαίτησης. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 προέβαλε τα δικά της επιχειρήματα.
Έχω μελετήσει με προσοχή τις επίμαχες παραγράφους. Εκείνο που αβίαστα παρατηρώ είναι ότι μέσα από τις §66 & §67 ο μάρτυρας σχολιάζει τη θέση της Εναγομένης με την οποίαν αμφισβητείται το ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 33 και παράλληλα προβάλλει ισχυρισμούς του εργολάβου του έργου σε σχέση με το περιεχόμενο του. Ακολούθως οι παράγραφοι §68 & §69 περιέχουν αναφορές και γεγονότα που ο μάρτυρας επικαλείται τα οποία παραπέμπουν και/ή σχετίζονται με το ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 33, προς υποστήριξη έτσι των ισχυρισμών του στις προηγούμενες παραγράφους (§66 & §67).
Δεν χρειάζεται να επαναλάβω οτιδήποτε. Ισχύουν τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω αναφορικά με το ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 33. Το περιεχόμενο των εν λόγω παραγράφων δεν αφορά την ανταπαίτηση.
Οι παράγραφοι §70 μέχρι §76 συμπεριλαμβανομένη καταγράφουν απαίτηση του εργολάβου του έργου για εκτέλεση εργασιών που αφορούν ιδιωτικές παροχές, το κόστος των οποίων επρόκειτο να συμπεριληφθεί στο ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 32, η μη πληρωμή μέρους του οποίου αποτελεί μέρος της απαίτησης του εργολάβου του έργου. Χωρίς αμφιβολία το περιεχόμενο των εν λόγω επίμαχων παραγράφων δεν εμπίπτει στο πεδίο ανταπαίτησης της Εναγομένης.
Οι δε παράγραφοι §77 & §78 περιέχουν θέσεις της Ενάγουσας 1 σχετικά με συγκεκριμένο ποσό που εγκρίθηκε στο ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 33. Δεν θα επαναλάβω οτιδήποτε προκειμένου να μην είμαι φορτικός. Ισχύουν τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω αναφορικά με το ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 33. Το περιεχόμενο των εν λόγω παραγράφων δεν αφορά την ανταπαίτηση.
Κατά συνέπεια, οι επίμαχες παράγραφοι διαγράφονται στην ολότητα τους.
Επιπλέον η Εναγόμενη ζητεί διαγραφή των υποπαραγράφων (i) έως (vi) αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων της παραγράφου 80 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, δεν εμπίπτει στο πεδίο της ανταπαίτησης. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 προέβαλε τα δικά της επιχειρήματα.
Το συγκεκριμένο μέρος της παραγράφου 80 περιέχει θέσεις του μάρτυρα που αφορούν την απαίτηση του εργολάβου του έργου για εργασίες ιδιωτικών παροχών, το κόστος των οποίων διεκδικείται. Το ζήτημα αυτό ξεκάθαρα δεν αφορά την ανταπαίτηση.
Κάτω από αυτά τα δεδομένα, τα επίμαχα μέρη της συγκεκριμένης παραγράφου διαγράφονται.
Η Εναγόμενη περαιτέρω ζητεί διαγραφή ολόκληρου του περιεχομένου των §81-§94 αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, δεν εμπίπτει στο πεδίο της ανταπαίτησης. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 προέβαλε τα δικά της επιχειρήματα.
Έχω αναγνώσει με προσοχή τις επίμαχες παραγράφους. Μέσα από αυτές ο μάρτυρας ασχολείται με το ποσό που εγκρίθηκε στο ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 33 και αφορά τις ιδιωτικές παροχές, το οποίο όμως, όπως ο μάρτυρας υποδεικνύει, δεν είναι αυτό που είχε απαιτηθεί από τον εργολάβο του έργου για να εγκριθεί. Σε σχέση με το θέμα αυτό, ο μάρτυρας προβάλλει τις δικές του θέσεις.
Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, αυτά που ο μάρτυρας αναφέρει στις συγκεκριμένες παραγράφους αφορούν απαίτηση του εργολάβου του έργου, μέρος της οποίας εγκρίθηκε στο ενδιάμεσο πιστοποιητικό ενδιάμεσης αρ. 33, το οποίο όμως ότι εκδόθηκε δεν πληρώθηκε. Να υπενθυμίσω ότι το εν λόγω πιστοποιητικό αποτελεί αντικείμενο της απαίτησης του εργολάβου του έργου, για το οποίο ήδη δόθηκε μαρτυρία. Σε ότι αφορά το υπόλοιπο ποσό που απαιτήθηκε αλλά δεν εγκρίθηκε με το συγκεκριμένο πιστοποιητικό ή με οποιοδήποτε άλλο πιστοποιητικό που εκδόθηκε, αυτό δεν αποτελεί επίδικο θέμα στην υπόθεση γενικότερα. Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα που ο μάρτυρας εγείρει με τις αναφορές του στις συγκεκριμένες παραγράφους δεν εμπίπτει στο πεδίο ανταπαίτησης της Εναγομένης.
Συνεπώς οι επίμαχες παράγραφοι διαγράφονται στην ολότητα τους.
Επιπρόσθετα η Ενάγουσα ζητεί διαγραφή ολόκληρου του περιεχομένου των §172-§186 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, αφορά αποκλειστικά την αποκοπή που έγινε στο ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 20, το οποίο είναι αντικείμενο της απαίτησης στην αγωγή και σχετίζεται με υπερωριακή εργασία, χωρίς έτσι να εμπίπτει το πεδίο της ανταπαίτησης της υπόθεσης. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 προέβαλε τα δικά της επιχειρήματα.
Προέβηκα σε προσεκτική ανάγνωση των επίμαχων παραγράφων. Εκείνο που αβίαστα γίνεται αντιληπτό είναι ότι το κατ’ εξοχήν ζήτημα που ο μάρτυρας εδώ σχολιάζει είναι η εκτέλεση υπερωριακών εργασιών από τον εργολάβο του έργου. Όπως ο ίδιος ο μάρτυρας αποκαλύπτει, συγκεκριμένο κονδύλι που αφορά τις αναφερόμενες υπερωριακές εργασίες εγκρίθηκε με την ενσωμάτωση/συμπερίληψη του στο ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 20 που εκδόθηκε αλλά τελικά δεν πληρώθηκε εξ’ ολοκλήρου (§173 & §182). Το ότι το ποσό για αμοιβή υπερωριακών εργασιών εγκρίθηκε στο εν λόγω ενδιάμεσο πιστοποιητικό υποστηρίζεται από την §5.1.8 στη σελίδα 110 του Τεκμηρίου 137 (έκθεση κας Άννας Ιακώβου Στυλιανού). Αν κάποιος ανατρέξει στην έκθεση απαίτησης, θα παρατηρήσει ότι από το συγκεκριμένο πιστοποιητικό παρέμεινε απλήρωτο ποσό ύψους €300.000 που αποδίδεται στις αναφερόμενες υπερωριακές εργασίες. Αυτό εξάλλου παραδέχεται και ο μάρτυρας μέσα από την §183 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου. Με τη θέση αυτή συμφωνεί και η πλευρά της Εναγομένης, εξ’ ου η πιο πάνω δήλωση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Εναγομένης. Η σχετική δήλωση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Εναγομένης, όπως αυτή γνωστοποιήθηκε στο Δικαστήριο με τη γραπτή του αγόρευση έχει καταγραφεί, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Συνεπώς αποτελεί επίδικο θέμα της απαίτησης της αγωγής. Παράλληλα, εφόσον το συγκεκριμένο ποσό δεν πληρώθηκε, σημαίνει ότι δεν ανταπαιτείται από την Εναγόμενη. Επομένως το συγκεκριμένο ζήτημα δεν αποτελεί επίδικο στα πλαίσια της ανταπαίτησης ώστε να χρήζει η προσκόμιση μαρτυρίας από μέρους της Ενάγουσας 1 για σκοπούς υπεράσπισης της.
Με το ζήτημα των υπερωριακών εργασιών που σύμφωνα με τον μάρτυρα η αξία τους εγκρίθηκε με την έκδοση του ενδιάμεσου πιστοποιητικού πληρωμής αρ. 20 στο οποίο συμπεριλήφθηκε αλλά δεν πληρώθηκε, ασχολούνται εξ’ ολοκλήρου οι §172-§181 και η §183. Σε ότι αφορά τις §184-§186, το περιεχόμενο τους αφορά σε παράταση χρόνου που σύμφωνα με τον μάρτυρα δεν εγκρίθηκε προκειμένου να εξουδετερωθεί το επιχείρημα του εργολάβου να ζητήσει αμοιβή για τις υπερωριακές εργασίες που υπέβαλε μέσα από το ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής αρ. 20. Έπεται ότι πρόκειται για θέμα που συνιστά απαίτηση του εργολάβου του έργου, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το ζήτημα των υπερωριακών εργασιών και του συγκεκριμένου ενδιάμεσου πιστοποιητικού πληρωμής. Σαφώς δεν εμπίπτει το πεδίο ανταπαίτησης της Εναγομένης.
Σε σχέση με την §182 υπάρχει μια μικρή διαφοροποίηση. Η αρχή της παραγράφου με τη φράση «Στη συνέχεια …» μέχρι το σημείο «(βλέπε σελίδα 484 του Παραρτήματος 7)» σχετίζεται με το ζήτημα των υπερωριακών εργασιών, οπότε ισχύουν τα όσα έχω αναφέρει προηγουμένως. Ωστόσο το υπόλοιπο κομμάτι της εν λόγω παραγράφου αναφέρεται σε «ζήτημα της χρέωσης για πρόσθετους ασφάλτους που είναι το αντικείμενο της αξίωσης του ΣΑΠΑ υπό σημείο 5.1.3 στην Έκθεση της κας Στυλιανού, Τεκμήριο 137 …» Ανατρέχοντας στην τροποποιητική σελίδα 142 του Τεκμηρίου 137 παρατηρώ ότι υπό το σημείο 5.1.3 υπάρχουν ποσά που αφορούν το ζήτημα του ασφαλτικού οδοστρώματος και ανταπαιτούνται από την Εναγόμενη. Η πιο πάνω παρατήρηση υποστηρίζεται από την §27 της υπεράσπισης & ανταπαίτησης της Εναγομένης, στην οποίαν παραπέμπω.
Στη βάση των πιο πάνω:
(α) οι επίμαχες παράγραφοι 172-181 & 183-186 διαγράφονται στην ολότητα τους,
(β) το μέρος της επίμαχης παραγράφου 182 που ξεκινά από την αρχή με τη φράση «Στη συνέχεια …» μέχρι το σημείο «(βλέπε σελίδα 484 του Παραρτήματος 7)» διαγράφεται,
(γ) το κομμάτι της επίμαχης παραγράφου 182 που ξεκινά από το σημείο με τη φράση «Στην ίδια επιστολή …» μέχρι το τέλος της, παραμένει. Ωστόσο για σκοπούς καλύτερης διατύπωσης του συγκεκριμένου κομματιού χωρίς δημιουργία παρεξήγησης ή λανθασμένης εντύπωσης, η λέξη «ίδια» στην αρχή του μέρους που παραμένει και βρίσκεται ανάμεσα στις λέξεις «Στην» και «επιστολή» καθώς επίσης η λέξη «επίσης» στην τελευταία γραμμής της εν λόγω παραγράφου που βρίσκεται ανάμεσα στις λέξεις «για το οποίο» και «ο Γενικός Ελεγκτής ζήτησε διευκρινίσεις», διαγράφονται.
[η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου]
Ακόμη η Εναγόμενη ζητεί διαγραφή ολόκληρου του περιεχομένου των §187 & §188 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, δεν σχετίζονται με την ανταπαίτηση της Εναγομένης. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 προέβαλε τα δικά της επιχειρήματα.
Με κάθε σεβασμό στην Ενάγουσα 1, οι συγκεκριμένες παράγραφοι καλύπτουν ζητήματα που παραπέμπουν σε απαιτήσεις του εργολάβου του έργου. Συνεπώς δεν βλέπω πως εμπίπτουν στο πεδίο ανταπαίτησης της Εναγομένης.
Κάτω από αυτά τα δεδομένα, οι επίμαχες παράγραφοι διαγράφονται στην ολότητα τους.
Περαιτέρω η Εναγόμενη ζητεί διαγραφή μέρους της §208 και συγκεκριμένα της φράσης που ξεκινά από την 4η γραμμή στη σελίδα 127 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου και αρχίζει με τη φράση «και τότε το ΣΑΠΑ …» μέχρι το τέλος της παραγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, αφορούν θέματα και αξιώσεις εκτός δικογράφων. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 παρουσίασε τα δικά της επιχειρήματα.
Θα πρέπει να λεχθεί ότι το επίμαχο μέρος της συγκεκριμένης παραγράφου αναφέρεται στο ζήτημα επιστροφής υπολοίπου κράτησης σχετικά με την εκτέλεση των εργασιών του έργου. Με την εν λόγω αναφορά του ο μάρτυρας επανέρχεται στο θέμα αυτό, το οποίο αρχικά εγείρει στις §16 και §17 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου. Δεν χρειάζεται να επαναλάβω οτιδήποτε. Απλά ισχύουν τα όσα έχω σχολιάσει προηγουμένως στις εν λόγω παραγράφους.
Ως εκ τούτου, το επίμαχο μέρος της συγκεκριμένης παραγράφου διαγράφεται.
Η Εναγόμενη επιπλέον ζητεί διαγραφή των υποπαραγράφων (i) και (ii) της παραγράφου 276 του σκοπούμενου προς κατάθεση εγγράφου επειδή, όπως ευσεβάστως εισηγήθηκε, δεν εμπίπτει στο πεδίο της ανταπαίτησης. Η πλευρά της Ενάγουσας 1 προέβαλε τα δικά της επιχειρήματα.
Έχω αναγνώσει με προσοχή τα επίμαχα μέρη της συγκεκριμένης παραγράφου. Μέσα από το περιεχόμενο τους, ο μάρτυρας παραθέτει τις θέσεις του σχετικά με ποσά που σύμφωνα με τον ίδιο θα έπρεπε να είχαν πληρωθεί στον εργολάβο του έργου αλλά δεν έχουν. Ουσιαστικά πρόκειται για απαιτήσεις επιπρόσθετων ποσών που ο εργολάβος του έργου επιδιώκει να πληρωθεί. Ο μάρτυρας εξηγεί τους λόγους που κατά τη γνώμη του ο εργολάβος του έργου δικαιούται σε πληρωμής τους παραπέμποντας σε ενδιάμεσα πιστοποιητικά πληρωμής. Σαφώς είναι ζητήματα που μόνο στο πεδίο απαίτησης θα μπορούσα να ενταχθούν. Εφόσον, όπως έχει λεχθεί, δεν έχουν πληρωθεί δεν μπορούσαν να ανταπαιτηθούν από την Εναγόμενη. Οπότε δεν εμπίπτουν στο πεδίο ανταπαίτησης της Εναγομένης. Ο μάρτυρας επίσης αναφέρεται σε έγγραφο που αποκαλεί ως πιστοποιητικό αρ. 34. Έχω ήδη σχολιάσει τη σημασία του εν λόγω εγγράφου στην υπόθεση αυτή και ως εκ τούτου παραπέμπω στις προηγούμενες αναφορές μου. Το επιχείρημα της Ενάγουσας 1 ότι περαιτέρω πληρωμές του εργολάβου σημαίνει μείωση της ανταπαίτησης της Εναγομένης και άρα συνδέεται μ’ αυτήν, με κάθε σεβασμό, είναι άστοχο. Επαναλαμβάνω ότι η προσκόμιση μαρτυρίας στο στάδιο αυτό γίνεται μόνο για σκοπούς υπεράσπισης της Ενάγουσας 1 σε θέματα που ανταπαιτεί η Εναγόμενη. Οι όποιες τυχόν επιπρόσθετες πληρωμές απαιτούνται από την Ενάγουσα 1 και εμπίπτουν στην απαίτηση της, αν και εφόσον κριθούν δικαιολογημένες, αναπόφευκτα θα ρυθμίσουν απλώς μαθηματικά και/ή λογιστικά το ποσό που θα διαμορφωθεί μέσα από τη συσχέτιση απαίτησης και ανταπαίτησης, με βάση πάντοτε τα δικόγραφα της υπόθεσης και τα επίδικα θέματα που καλύπτονται από αυτά και έχουν διασαφηνιστεί.
Κάτω από αυτά τα δεδομένα, τα επίμαχα μέρη της συγκεκριμένης παραγράφου διαγράφονται.
Καταληκτικά να αναφέρω ότι εάν κατά την αξιολόγηση μαρτυρίας διαπιστωθεί ότι έχει παρεισφρήσει οποιαδήποτε μαρτυρία διαδίκου, είτε γραπτή είτε προφορική, που στο στάδιο που είχε δοθεί δεν ήταν σχετική με τον σκοπό αυτού, δεν θα ληφθεί υπόψη και/ή δεν θα της αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Σε περίπτωση που οι συνήγοροι των διαδίκων εντοπίσουν τέτοιου είδους μαρτυρία μπορούν να την υποδείξουν στο Δικαστήριο μέσα από νομικά επιχειρήματα στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων τους.
Σε ότι αφορά τα έξοδα που έχουν προκύψει σε σχέση με το αίτημα που υπεβλήθηκε, κρίνω ορθό, λογικό και δίκαιο όπως αυτά αποτελούν μέρος των εξόδων της εκδίκασης της υπόθεσης αλλά σε καμία περίπτωση εναντίον της Εναγομένης.
(Υπ.) .................................
Γ. Κ. Βλάμης, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο