EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.
Αίτηση/Έφεση: 72/26
Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και Αναφορικά με τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224, ως και τις τροποποιήσεις τους.
Μεταξύ:
Τριανταφυλιά Μιχαήλ, εκ Πάφου
Εφεσείουσα / Αιτήτρια
και
SKY CAC LIMITED, εκ Λευκωσίας
Εφεσίβλητη / Καθ’ ης η αίτηση
Ημερομηνία: 11 Μαΐου, 2026.
Εμφανίσεις:
Για Εφεσείουσα / Αιτήτρια: κος Ρ. Ροδοσθένους
Για Εφεσίβλητη / Καθ’ ης η αίτηση: Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμους Δ.Ε.Π.Ε.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την υπό κρίση έφεση, η αιτήτρια αιτείται την ακύρωση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ ημερομηνίας 11.12.25 και την ακύρωση του πλειστηριασμού ο οποίος είναι ορισμένος στις 12.5.26, αναφορικά με την Υποθήκη Υ2604/2001 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου.
Η έφεση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9(Ι)/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στο Μέρος VIA το οποίο διέπει την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή.
Η έφεση, εδράζεται στο ότι οι ειδοποιήσεις τύπος Ι και ΙΑ δεν έχουν δεόντως επιδοθεί στην αιτήτρια και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, συγκεκριμένα στο Τμήμα Φορολογίας και η ειδοποίηση τύπος Ι δεν επιδόθηκε δεόντως στην αιτήτρια και δεν έχει παρέλθει η ταχθείσα προθεσμία για καταβολή του ποσού στην καθ’ ης η αίτηση. Οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης δεν προωθήθηκαν.
Η έφεση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της αιτήτριας, στην οποία αναφέρει ότι κάποια στιγμή παρέλαβε ειδοποίηση τύπου Ι με ιδιωτική επίδοση χωρίς να προηγηθεί η αποστολή της με συστημένο ταχυδρομείο και ουδέποτε έλαβε ειδοποίηση τύπου Θ. Στην συνέχεια η καθ’ ης η αίτηση της επέδωσε ειδοποίηση τύπου ΙΑ, την οποία επισύναψε ως τεκμήριο 1, η οποία ως υποστηρίζει είναι άκυρη σύμφωνα με τους λόγους έφεσης τους οποίους επαναλαμβάνει. Υποστηρίζει επίσης ότι η καθ’ ης η αίτηση όφειλε να αποστείλει την ειδοποίηση τύπου ΙΑ ταχυδρομικώς στην τελευταία της γνωστή διεύθυνση και μόνο εάν αυτή δεν ήταν εφικτό να προχωρήσει με ιδιωτική επίδοση καθώς επίσης η ειδοποίηση στάληκε σε λανθασμένη διεύθυνση.
Από πλευράς εφεσίβλητης, καταχωρήθηκε ένσταση με την οποία προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι η αίτηση είναι αβάσιμη, οι ειδοποιήσεις επιδόθηκαν σύμφωνα με το Νόμο στην αιτήτρια και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, η αιτήτρια δεν δύναται να προωθεί λόγους που αφορούν άλλα ενδιαφερόμενα μέρη τα οποία δεν είναι διάδικοι και τα οποία επέλεξαν να μην προσφύγουν στο Δικαστήριο, η πώληση του ακινήτου διατάχθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου στην αγωγή 51/15 Ε.Δ. Πάφου, η αιτήτρια παρέλειψε να επιδώσει την αίτηση σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και μεταξύ άλλων στον ιδιοκτήτη του ενυπόθηκου ακινήτου και οι ισχυρισμοί της αιτήτριας είναι γενικοί και αόριστοι.
Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κου Ε. Θεοδώρου, με την οποία υποστηρίζει και αναπτύσσει τους λόγους ένστασης και στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στο ιστορικό σύναψης της συμφωνίας δανείου προς τον πρωτοφειλέτη, την παροχή της υποθήκης από τον ίδιο και στη συμφωνία της τράπεζας με την αιτήτρια ως εγγυήτρια, καθώς και στην έκδοση της απόφασης για το χρέος το οποίο εξασφαλίζεται δια της επίδικης υποθήκης. Καταθέτει επίσης τεκμήρια σύμφωνα με τα οποία υποστηρίζει ότι οι ειδοποιήσεις στάληκαν αρχικά με συστημένο ταχυδρομείο στην αιτήτρια και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και προς την ίδια η επίδοση μέσω ταχυδρομείου ήταν ανέφικτη εξού και η καθ’ ης η αίτηση προχώρησε με ιδιωτική επίδοση.
Καταχωρήθηκε επίσης η ένορκη δήλωση της κας Ε. Κορακίδου στην οποία αναφέρει ότι εκδόθηκε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης των ειδοποιήσεων προς τους Μιχαήλ Μιχαήλ και Χρίστο Μιχαήλ, τεκμήριο Α και οι οποίες επιδόθηκαν σ’ αυτούς σύμφωνα με το Διάταγμα ως φαίνεται στο τεκμήριο Β - Στ.
Κατά την ακρόαση της έφεσης, οι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν τις θέσεις έκαστης πλευράς με τις γραπτές τους αγορεύσεις, οι οποίες έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη χωρίς να κρίνεται αναγκαία η επανάληψη του περιεχομένου τους. Έλαβα επίσης υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από αμφότερες πλευρές, στην οποία θα γίνεται αναφορά πιο κάτω όπου κριθεί αναγκαίο.
Η εφεσίβλητη, επέλεξε να προωθήσει τη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου 9(Ι)/1965, ως αυτή έχει εισαχθεί με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 και τις τροποποιήσεις που έχουν ακολουθήσει, ως πιο κάτω προβλέπεται από το άρθρο 44Γ:
«44Γ.-(1) Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του απαιτούμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του απαιτούμενου ποσού:
Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του απαιτούμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους:
Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος:
Νοείται έτι περαιτέρω ότι, η έγγραφη ειδοποίηση από αδειοδοτημένο ίδρυμα κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος, αποστέλλεται μόνο μετά την παρέλευση τουλάχιστον τριάντα (30) ημερών από την αποστολή της ειδοποίησης που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος.
(2) Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου (1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των σαράντα πέντε (45) ηµερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
…»
Όλα τα πιο πάνω, ακολουθούν τα όσα προβλέπονται από το άρθρο 44Β το οποίο προβλέπει ότι σε περίπτωση υπερημερίας, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται που έχει αναφερθεί πιο πάνω, εκτός εάν με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων νόμων ή Κανονισμών ή οδηγιών, η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, ανασταλεί.
Με την παραλαβή της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, ο ενυπόθηκος οφειλέτης και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος, δύναται, δυνάμει του άρθρου 44Γ(3), εντός σαράντα (45) ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης της πώλησης, για συγκεκριμένους και περιοριστικούς λόγους ως αυτοί περιλαμβάνονται στο άρθρο 44Γ, ως έχει τροποποιηθεί και είναι οι ακόλουθοι, οι οποίοι είναι αυτοτελείς, χωρίς να απαιτείται η συνύπαρξή τους:
«(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙
(β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙
(γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙
(δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙
(ε) ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι επιλέξιμος οφειλέτης και το αδειοδοτημένο ίδρυμα, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάμει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του εν λόγω Νόμου.
(στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙
(ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο “ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων” ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση.
(η)(i) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει εγκριθεί αίτηση για ένταξη στο Σχέδιο. ή
(ii) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει υποβληθεί και εκκρεμεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο Σχέδιο, αναφορικά με την οποία-
(αα) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.2.2 του Σχεδίου. ή
(ββ) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.5 του Σχεδίου:
Νοείται ότι, για σκοπούς εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας παραγράφου, ο όρος “Σχέδιο” σημαίνει το σχέδιο “Ενοίκιο Έναντι Δόσης”, το οποίο εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμόν 95.054 Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 12 Ιουλίου 2023, ως αυτό εκάστοτε τροποποιείται.»
Αρχικά θα πρέπει να λεχθεί ότι εξέτασα τον λόγο ένστασης, με τον οποίο η καθ’ ης η αίτηση υποστηρίζει ότι η έφεση θα πρέπει να απορριφθεί λόγω του ότι δεν κλήθηκαν όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι, και συγκεκριμένα ο πρωτοφειλέτης ο οποίος είναι και ο ιδιοκτήτης του ενυπόθηκου ακινήτου. Προς τούτο εξέτασα τα όσα η καθ’ ης η αίτηση έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Κρίνω όμως ότι ο ως άνω λόγος ένστασης δεν μπορεί να πετύχει, εφόσον σύμφωνα με το Νόμο, άρθρο 44Γ η εφεσίβλητη ως ενυπόθηκος δανειστής έχει την υποχρέωση να επιδώσει τις ειδοποιήσεις σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Σκοπός του Νόμου είναι να λάβουν γνώση ο ενυπόθηκος οφειλέτης και όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα για τη διαδικασία του πλειστηριασμού, παρέχοντας δικαίωμα σε αυτούς, εάν επιθυμούν να προσβάλουν τη διαδικασία. Ο Νόμος όμως δεν προσδίδει υποχρέωση στον ενυπόθηκο οφειλέτη ή σε ενδιαφερόμενο πρόσωπο που προσβάλει τη διαδικασία να συνενώσει τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, εφόσον αυτά δεν εξέφρασαν τέτοια πρόθεση. Ο Νόμος παρέχει όπως φαίνεται αυτόνομο δικαίωμα σε κάθε πρόσωπο που επιθυμεί να προσβάλει την ειδοποίηση τύπου ΙΑ, διαφοροποιώντας έτσι τη διαδικασία του μέρους αυτού του Νόμου από την γενικότερη αρχή ότι σε διαδικασίες που αφορούν ακίνητη περιουσία θα πρέπει να συνενώνονται όλα τα πρόσωπα τα οποία έχουν συμφέρον στην περιουσία αυτή. Ενδεχομένως αντίθετη να ήταν η προσέγγιση του Δικαστηρίου εάν ο Νόμος δεν προέβλεπε γενικά για το δικαίωμα άσκησης έφεσης απ’ όλα τα πρόσωπα τα οποία εμπλέκονται στη διαδικασία του πλειστηριασμού και λαμβάνουν ειδοποιήσεις ως προβλέπεται από το Νόμο. Άλλωστε, από πρακτικής σκοπιάς, πως θα μπορούσε ένα ενδιαφερόμενο μέρος το οποίο επιθυμεί να καταχωρήσει έφεση να εξαναγκάσει κάποιον τρίτο να λάβει μέρος στη διαδικασία εάν το πρόσωπο αυτό δεν το επιθυμεί. Σε κάθε περίπτωση τέτοιας φύσεως, κάθε πρόσωπο το οποίο λαμβάνει τις προβλεπόμενες από το Νόμο ειδοποιήσεις διατηρεί το δικαίωμα καταχώρησης έφεσης. Εάν το ίδιο το πρόσωπο το οποίο επηρεάζεται δεν επιλέγει να το πράξει, δεν θα μπορούσε να εξαναγκαστεί το πρόσωπο το οποίο επιθυμεί να προωθήσει την έφεση να συνενώσει διάδικο που δεν επέλεξε να ασκήσει το αντίστοιχο δικαίωμα.
Προχωρώ στην εξέταση των λόγων έφεσης.
Η εφεσείουσα υποστηρίζει ότι δεν επιδόθηκε δεόντως και σύμφωνα με το Νόμο η ειδοποίηση τύπου Ι και προτού σταλεί ταχυδρομικώς η ειδοποίηση, την έλαβε με ιδιώτη επιδότη σε κάποια ακαθόριστη από την ίδια, χρονική στιγμή. Σύμφωνα με τη μαρτυρία την οποία παρουσίασε η καθ’ ης η αίτηση και παραπέμπω στα τεκμήρια 5 και 7, φαίνεται ότι στις 24.5.24 η καθ’ ης η αίτηση παρέδωσε στο ταχυδρομείο την ειδοποίηση τύπου Ι ημερομηνίας 13.5.24 για να σταλεί με συστημένο ταχυδρομείο στην αιτήτρια και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ως προέκυπταν από την έρευνα ακίνητης ιδιοκτησίας τεκμήριο 4, πλην του Τμήματος Φορολογίας. Η ειδοποίηση στάληκε στη διεύθυνση της αιτήτριας ως είχε δηλωθεί στην τράπεζα κατά την υπογραφή της σύμβασης εγγύησης ενώ η αιτήτρια δεν υποστηρίζει ότι διαμένει σε άλλη διεύθυνση από αυτήν που στάληκε η ειδοποίηση, παρά τον γενικό και αόριστο ισχυρισμό της ότι οι ειδοποιήσεις στάληκαν σε λανθασμένη διεύθυνση. Με βάση την πορεία της ταχυδρόμησης ως φαίνεται στο τεκμήριο 7, στις 28.5.24 καταγράφεται από την υπηρεσία του ταχυδρομείου η ένδειξη «Item not delivered/Pending Delivery» και η ένδειξη επίσης «Notification Issued» και ακολούθως φαίνεται ότι η επιστολή επιστράφηκε στην Λευκωσία απ’ όπου ταχυδρομήθηκε στις 10.7.24.
Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω στις 28.5.24 εκδόθηκε ειδοποίηση από το ταχυδρομείο, προφανώς για την παραλαβή της επιστολής, ενώ αυτή δεν είχε παραληφθεί μέχρι την 10.7.24 όπου επιστράφηκε. Το επόμενο ερώτημα το οποίο θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο μέχρι την 7.6.24 όπου η ειδοποίηση επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη, η επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο ήταν ανέφικτη.
Ο Νόμος δεν προβλέπει πότε η επίδοση μέσω ταχυδρομείου καθίσταται ανέφικτη, ούτε όμως υποχρεώνει τον ενυπόθηκο δανειστή να αναμένει τα αποτελέσματα του ταχυδρομείου προτού προχωρήσει σε ιδιωτική επίδοση. Στην προκειμένη περίπτωση η παρέλευση δέκα ημερών από την ένδειξη του ταχυδρομείου ότι εκδόθηκε η ειδοποίηση μέχρι την ιδιωτική επίδοση, ήτοι από 28.5.24 μέχρι 7.6.24, κρίνεται ότι ο χρόνος αυτός έκδηλα κατέστησε την επίδοση μέσω συστημένου ταχυδρομείου ανέφικτη. Η ως άνω διαπίστωση σε συνδυασμό με το επιβεβαιωμένο γεγονός ότι η ειδοποίηση επιστράφηκε στον αποστολέα ενάμιση μήνα μετά την ταχυδρόμηση της, χωρίς να παραληφθεί, στο σύνολο τους αποτελούν γεγονότα τα οποία καταδεικνύουν το ανέφικτο της επίδοσης μέσω συστημένου ταχυδρομείου.
Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ο Νόμος δεν καθιστά την καθ’ ης η αίτηση υπόχρεη να αναμένει τα αποτελέσματα του ταχυδρομείου, εφόσον αυτά εξαρτώνται από τις διαδικασίες τις οποίες ακολουθούν οι υπηρεσίες και λειτουργοί του ταχυδρομείου.
Είναι σημαντικό επίσης να γίνει αναφορά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αίτηση Αναφορικά με την Αίτηση της Κυπριακής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λίμιτεδ για άδεια για την καταχώρηση αίτησης για την έκδοση Εντάλματος Certiorari, Πολιτική Αίτηση Αρ. 114/25, 18/6/2025, όπου τονίστηκε ότι ο Νόμος δεν συσχετίζει το ανέφικτο της επίδοσης μόνο με την επιστροφή της επιστολής ως αζήτητη, ως υποστηρίζει η αιτήτρια, λέγοντας τα ακόλουθα:
«Η κατάληξη του κατώτερου Δικαστηρίου ότι το ανέφικτο της επίδοσης δια συστημένου ταχυδρομείου μπορεί να διαπιστωθεί μόνο εφόσον η συστημένη επιστολή επιστραφεί ως αζήτητη δεν φαίνεται να βρίσκει έρεισμα στο λεκτικό του εν λόγω άρθρου είτε στην προαναφερόμενη απόφαση του Εφετείου. Το κατώτερο Δικαστήριο τόνισε εμφατικά ότι μόνο σε τέτοια περίπτωση καθίσταται ανέφικτη η επίδοση με συστημένη επιστολή. Το άρθρο όσο και η προαναφερόμενη απόφαση του Εφετείου δεν συγκεκριμενοποιούν τα στοιχεία εκείνα που δυνατό να δεικνύουν το ανέφικτο της επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο. Το μεν άρθρο μιλά γενικά για το ανέφικτο τέτοιας επίδοσης και στην απόφαση λέχθηκε η γενική νομική αρχή και ότι εκεί δεν είτε τεθεί οποιοδήποτε στοιχείο που να καταδείκνυε το ανέφικτο της επίδοσης, χωρίς όμως να γίνει ρητή αναφορά σε συγκεκριμένα στοιχεία που όντως δεικνύουν το ανέφικτο αυτής.»
Κρίνω συνεπώς ότι η επίδοση της ειδοποίησης τύπου Ι στην αιτήτρια και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα έγινε νόμιμα και σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου με αποτέλεσμα η προθεσμία των 45 ημερών για την καταβολή του οφειλόμενου ποσού από την αιτήτρια να είχε ξεκινήσει στις 7.6.24, ημερομηνία κατά την οποία επιδόθηκε η ειδοποίηση τύπος Ι και η ειδοποίηση τύπος ΙΑ εκδόθηκε στις 11.12.24 δηλαδή πολύ πιο μετά την λήξη της προθεσμίας αυτής. Το γεγονός ότι η ειδοποίηση τύπου Ι δεν επιδόθηκε στο Τμήμα Φορολογίας, δεν αποτελεί λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης τον οποίο θα μπορούσε να επικαλεστεί η αιτήτρια αλλά μόνο το Τμήμα Φορολογίας, στο οποίο επιδόθηκε η ειδοποίηση τύπου ΙΑ χωρίς να την εφεσιβάλει σύμφωνα με το Νόμο. Είναι σημαντικό επίσης να λεχθεί ότι η ειδοποίηση επιδόθηκε στον πρωτοφειλέτη και στον Χρίστο Μιχαήλ μέσω επίδοσης μετά από έκδοση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, ως η ένορκη δήλωση της κας Κορακίδου και το διάταγμα αυτό δεν έχει προσβληθεί. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αν και η ειδοποίηση τύπου Ι επιδόθηκε στον πρωτοφειλέτη και Χρίστο Μιχαήλ, μέσω υποκατάστατης επίδοσης, σχεδόν ένα χρόνο μετά την έκδοση της ειδοποίησης τύπου Ι, ο χρόνος των 45 ημερών για πληρωμή του χρέους τόσο από μέρους των ιδίων όσο και από μέρους της αιτήτριας, είχε παρέλθει μέχρι την έκδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ ημερομηνίας 11.12.25, χωρίς να επηρεάζεται το νόμιμο της επίδοσης των ειδοποιήσεων τύπου Ι. Εις ότι αφορά τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα η ειδοποίηση τύπου Ι επιδόθηκε σ’ αυτούς σύμφωνα με το Νόμο, ως επιμαρτυρείται από τα τεκμήρια 10 και 11 και τα όσα καταγράφει ο κος Θεοδώρου, στην παρ. 15 της ένορκης δήλωσης του.
Συνεπώς ο λόγος έφεσης υπ’ αριθμό 2(β) και (δ) δεν γίνεται αποδεκτός.
Η αιτήτρια υποστηρίζει επίσης ότι η επίδοση της ειδοποίησης τύπος ΙΑ στην ίδια και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δεν επιδόθηκε νομότυπα.
Όπως φαίνεται στα τεκμήρια 14 και 15, η καθ’ ης η αίτηση κατέθεσε στο ταχυδρομείο τις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ για να σταλούν με συστημένο ταχυδρομείο στην αιτήτρια και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Όπως επίσης φαίνεται από τα ως άνω τεκμήρια η ειδοποίηση αυτή στάληκε και στο Τμήμα Φορολογίας. Στην προκειμένη περίπτωση, η ειδοποίηση τύπος ΙΑ προς την αιτήτρια και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ταχυδρομήθηκε στις 12.2.26, σύμφωνα με το τεκμήριο 15. Σύμφωνα επίσης με το τεκμήριο 15, στις 16.2.26, καταγράφεται η ένδειξη στην στήλη «Γεγονός» «Item not delivered/Pending delivery», ότι δηλαδή το αντικείμενο, ήτοι η επιστολή δεν παραδόθηκε και εκκρεμεί η παράδοση της. Μετά την ένδειξη αυτή και ενώ η καθ’ ης η αίτηση ανέμενε την παραλαβή της επιστολής, προχώρησε σε ιδιωτική επίδοση της στην αιτήτρια στις 16.3.26, δηλαδή ένα και πλέον μήνα μετά την ταχυδρόμηση της. Χωρίς να χρειάζεται να επαναλάβω τα όσα αναφερθήκαν πιο πάνω σε σχέση με την ταχυδρόμηση και επίδοση της ειδοποίησης τύπου Ι, κρίνεται ότι εφόσον η καθ’ ης η αίτηση ταχυδρόμησε την συστημένη επιστολή προς την αιτήτρια στις 12.2.26, δεν ήταν υποχρεωμένη σύμφωνα με το Νόμο να αναμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα τα αποτελέσματα του ταχυδρομείου. Συνεπώς στην προκειμένη περίπτωση, η επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο κατέστη ανέφικτη, εφόσον ένα και πλέον μήνα μετά την ταχυδρόμηση της αυτή δεν είχε παραληφθεί ενώ από τις 16.2.26 το ταχυδρομείο σημειώνει ότι το αντικείμενο δεν είχε παραδοθεί. Η επιστολή επιστράφηκε από το ταχυδρομείο ως αζήτητη στις 6.4.26. Η καθ’ ης η αίτηση όμως έχει υποχρέωση εκ του Νόμου να προχωρήσει σε επίδοση της ειδοποίησης λαμβάνοντας υπόψη και τις προθεσμίες που προβλέπει ο Νόμος. Ότι δηλαδή η αιτήτρια, θα πρέπει να λάβει γνώση της ειδοποίησης με την οποία ορίστηκε ο πλειστηριασμός στις 12.5.26, δίδοντας στην αιτήτρια το δικαίωμα για να καταχωρήσει έφεση εντός 45 ημερών. Δεν θα ήταν λογικό επομένως η καθ’ ης η αίτηση να αναμένει πότε οι ταχυδρομικές υπηρεσίες θα επέστρεφαν την επιστολή ως αζήτητη, εφόσον σε τέτοια περίπτωση η αιτήτρια δεν θα μπορούσε να ασκήσει το δικαίωμα της για έφεση.
Σε κάποια ενδιαφερόμενα πρόσωπα, όπως προκύπτει από το τεκμήριο 16 αποστάληκε και παραλήφθηκε η ειδοποίηση τύπου ΙΑ ενώ στον Νικόλα Νικολάου η ειδοποίηση επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη και στον πρωτοφειλέτη και στον Χρίστο Μιχαήλ, αυτή επιδόθηκε μέσω του Διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, το οποίο επαναλαμβάνω δεν προσβλήθηκε, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της κας Κορακίδου. Ουδείς εκ των ως άνω προσώπων εφεσίβαλε την ειδοποίηση τύπου ΙΑ, ενώ η μαρτυρία που έχει παρουσιάσει η καθ’ ης η αίτηση κρίνεται πειστική και τεκμηριωμένη ως προς τη νόμιμη επίδοση των ειδοποιήσεων αυτών σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
Ενόψει των ως άνω κρίνω ότι οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ επιδόθηκαν νομότυπα στην αιτήτρια και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και ως εκ τούτου ο λόγος έφεσης 6 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.
Κατά συνέπεια, ουδείς εκ των λόγων έφεσης γίνεται αποδεκτός και η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εφεσίβλητης - καθ’ ης η αίτηση και εναντίον της εφεσείουσας - αιτήτριας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) .................................................
Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο