ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.

                                                                                               

Αρ. Αγωγής: 1251/2016

 

Μεταξύ:         

 

Δήμος Πάφου

 

και

 

GREEN DOT (CYPRUS) PUBLIC CO LTD

 

Ημερομηνία: 30 Απριλίου, 2026

 

Εμφανίσεις:

Για Ενάγοντα: κα Α. Χρίστου Γιασεμή για Ιωαννίδης Δημητρίου ΔΕΠΕ

Για Εναγόμενη: κα Ν. Ζερβού με κα Α. Ζερβού για Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

            Ο ενάγοντας είναι Οργανισμός Δημοσίου Δικαίου και αποτελεί την τοπική Αρχή της Επαρχίας Πάφου. Η εναγόμενη αποτελεί μη κερδοσκοπικό οργανισμό και αποτελεί εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με την διαχείριση αποβλήτων συσκευασιών και λειτουργεί δυνάμει άδειας λειτουργίας εκδομένης σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Συσκευασίας και Αποβλήτων Συσκευασιών Νόμους και των σχετικών Κανονισμών.

 

            Κατά ή περί την 4.5.09 υπογράφηκε μεταξύ του ενάγοντα και της εναγόμενης συμφωνία δια της οποίας προβλεπόταν η υλοποίηση προγράμματος διαχείρισης των δημοτικών αποβλήτων του Δήμου Πάφου, σύμφωνα με την οποία η εναγόμενη θα παρείχε προς τον ενάγοντα υπηρεσίες περισυλλογής και διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών έναντι οικονομικής συμμετοχής του ενάγοντα στα έξοδα για λειτουργία του συστήματος περισυλλογής ανακυκλώσιμων υλικών όπως αυτά περιγράφονται στη συμφωνία. Η ως άνω συμφωνία τροποποιήθηκε δια των συμφωνιών ημερομηνίας 7.11.11, 31.5.13 και 30.4.14.   

 

            Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, αλλά και τις λεπτομέρειες δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων εκ μέρους της εναγομένης, ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι κατά παράβαση της συμφωνίας ημερομηνίας 4.5.09, η εναγόμενη παράνομα και/ή δόλια και/ή με σκοπό καταδολίευσης του ενάγοντα, επέβαλλε προς τον ενάγοντα χρέωση ίση με 10% επί του συνολικού κόστους αποκομιδής και διαχείρισης της ροής των αποβλήτων συσκευασιών PMD, το οποίο αποτελεί κατάφωρη παραβίαση της άδειας λειτουργίας της, καθότι σύμφωνα με την άδεια λειτουργίας της εναγομένης είναι υπόχρεη να αναλαμβάνει όλο το κόστος αποκομιδής και διαχείρισης των αποβλήτων συσκευασιών.  Σύμφωνα επίσης με την ισχύουσα Νομοθεσία, ο ενάγοντας δεν φέρει την ευθύνη για την αποκομιδή και διαχείριση των αποβλήτων συσκευασιών που συλλέγονται χωριστά ενώ αποτελούν ευθύνη των υπόχρεων οικονομικών φορέων, η οποία έχει ανατεθεί στην εναγόμενη. Ο ενάγοντας αποδίδει επίσης στην εναγόμενη ότι με δόλο και/ή με απάτη και/ή με ψευδείς παραστάσεις και/ή κατά παράβαση της ισχύουσας Νομοθεσίας, επέβαλε προς τον ενάγοντα χρέωση ύψους πέραν των €28.251,30 πλέον Φ.Π.Α., ότι με δόλο και/ή απάτη και/ή με ψευδείς παραστάσεις και/ή με σκοπό παραπλάνησης του ενάγοντα απέκρυψε και/ή εσκεμμένα παρέλειψε να αποστείλει προς τον ενάγοντα αιτιολογημένη έκθεση των χρεώσεων που επέβαλλε προς τον ενάγοντα με απώτερο σκοπό την αποκομιδή οφέλους, υπερχρέωνε τον ενάγοντα επιβάλλοντας σε αυτόν 65% επί του συνολικού κόστους για την ενοικίαση κάδων, συλλογή ανά επίσκεψη, συλλογή ανά τόνο και διαχείριση/διαλογή των αποβλήτων χαρτιού ανεξάρτητα από την ποσότητα που συλλεγόταν, ότι υπερχρέωνε τον ενάγοντα πέραν της χρέωσης του 65% επί του συνολικού κόστους, ποσό ύψους €1.44 ανά κάτοικο ενώ αργότερα αυτό το ποσό αυξήθηκε στο ποσό των €1.80 ανά κάτοικο, ότι κατά παράβαση της νομοθεσίας επέβαλλε σταθερή χρέωση για την διαλογή και/ή διαχείριση των αποβλήτων και κατά παράβαση της συμφωνίας επέβαλλε χρέωση ύψους €1.80 ανά κάτοικο χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση του ενάγοντα.

 

            Με την παρούσα αγωγή και σύμφωνα με τα όσα ο ενάγοντας ισχυρίζεται στην έκθεση απαίτησης του, η ουσία των οποίων έχει καταγραφεί πιο πάνω, αξιώνει από την εναγόμενη την έκδοση διαφόρων διαταγμάτων αλλά και την επιστροφή του ποσού των €175.000 ως ποσό το οποίο ο ενάγοντας κατέβαλε στην εναγόμενη δυνάμει υπερχρεώσεων.

           

Η εναγόμενη με την υπεράσπιση και ανταπαίτηση της προβάλλει προδικαστικά ότι ο ενάγοντας κωλύεται δια συμπεριφοράς και/ή δια εγγράφου και/ή συμφωνίας να προωθεί την παρούσα αγωγή καθότι δεν έχει προβεί σε τερματισμό των συμφωνιών ημερομηνίας 4.5.09, 7.11.11, 31.5.13 και 30.4.14, καθώς επίσης τα αστικά αδικήματα επί των οποίων στηρίζεται η αγωγή διαπράχθηκαν κατά ή περί την 4.5.09 και/ή σε ημερομηνία προγενέστερη με αποτέλεσμα αυτά να έχουν παραγραφεί δυνάμει του άρθρου 68 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. Η εναγόμενη παραδέχεται την κατάρτιση των επίδικων συμφωνιών αλλά αρνείται τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης και τα όσα της αποδίδει ο ενάγοντας, ισχυριζόμενη ότι πάντοτε έπραττε νόμιμα και σύμφωνα με τους όρους των συμφωνιών, ο ενάγοντας πλήρωνε τα τιμολόγια τα οποία παρουσιάζονταν από την εναγόμενη και τα όσα προωθούνται με την αγωγή έχουν τεθεί στα πλαίσια διαπραγματεύσεων της τροποποιητικής συμφωνίας ημερομηνίας 7.11.11, έχουν καταγραφεί και έχουν οριστικά διευθετηθεί με ρητές πρόνοιες της ως άνω τροποποιητικής συμφωνίας. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί του ενάγοντα αποτελούν εκ των υστέρων θέσεις που προωθήθηκαν μετά την απαίτηση της εναγόμενης για οφειλόμενα τιμολόγια και/ή καταστάσεις λογαριασμών που οφείλονται από τις 30.11.14.

 

            Με την ανταπαίτηση της η εναγόμενη αξιώνει το ποσό των €196.507,08 ως οφειλόμενο ποσό δυνάμει τιμολογίων τα οποία εκδοθήκαν κατόπιν παροχής υπηρεσιών στη βάση της συμφωνίας και/ή δυνάμει κατάστασης λογαριασμού.

 

            Κατά την ακρόαση της αγωγής, από πλευράς ενάγοντα παρουσιάστηκε ο κος Θ. Φιλιππίδης, Δημοτικός Γραμματέας – ΜΕ1, ο κος Κ. Χριστοφόρου, Δημοτικός Ταμίας - ΜΕ2 και ο Δήμαρχος Πάφου κος Φ. Φαίδωνος – ΜΕ3. Από πλευράς εναγομένης παρουσιάστηκε ο κος  Μ. Βραχίμη – ΜΥ Γενικός Διευθυντής της εναγόμενης και εξ’ ανταπαιτήσεως ενάγουσας.

 

            Η μαρτυρία κάθε μάρτυρα εξετάστηκε και λήφθηκε υπόψη στο σύνολο της ως αυτή καταγράφεται στα πρακτικά και ακολούθως θα παραθέσω συνοπτικά την ουσιαστική εκδοχή εκάστου μάρτυρα.

 

            Ο ΜΕ1, κατέθεσε υπό την ιδιότητα του Δημοτικού Γραμματέα, θέση την οποία κατείχε από το 1998. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Σύμφωνα με την δήλωση του μάρτυρα, η αγωγή εγέρθηκε περί το 2016, περίοδο κατά την οποία εντοπίστηκαν κατόπιν εσωτερικής έρευνας τα όσα αναφέρει στην μαρτυρία του. Συγκεκριμένα, όταν ο Δήμαρχος  ανέλαβε καθήκοντα το 2015, έδωσε οδηγίες όπως μελετηθούν οι συμφωνίες που υπογράφηκαν κατά τα προηγούμενα χρόνια μεταξύ του ενάγοντα και της εναγόμενης, όπως επίσης να ελεγχθούν όλα τα τιμολόγια, πληρωμένα ή εκκρεμούντα προς πληρωμή, καθόσον είχε αντιληφθεί ότι με βάση τις συμφωνίες ο ενάγοντες ανέλαβε ευθύνες που δεν του αναλογούσαν σύμφωνα με το Νόμο. Η έρευνα είχε καταδείξει ότι ο ενάγοντας παραπλανήθηκε κατά την υπογραφή των συμφωνιών καθότι στα τιμολόγια υπήρχε υπερχρέωση και δεν παρεχόταν ανάλυση των χρεώσεων των τιμολογίων.

 

            Με βάση τη Νομοθεσία η οποία διέπει τις συσκευασίες και απόβλητα, ο ενάγοντας έχει ευθύνη για τα απόβλητα συσκευασίας που βρίσκονται στο δημοτικό ρεύμα και στον βαθμό που της αναλογεί, εφαρμόζει σύστημα διαχείρισης ή αναθέτει την διαχείριση με σύμβαση σε αδειοδοτημένο ανακυκλωτή. Στην Κυπριακή Δημοκρατία ο μοναδικός αδειοδοτημένος ανακυκλωτής είναι η εναγόμενη. Αποτελεί επίσης ευθύνη του ενάγοντα να διατηρεί καθαρό το κάθε ανακυκλώσιμο ρεύμα από μη ανακυκλώσιμα υλικά. Συνεπώς το ανακυκλώσιμό ρεύμα συσκευασίας χαρτιού δεν πρέπει να περιέχει εφημερίδες, περιοδικά και χαρτί γραφείου για τα οποία ο Νόμος δεν προβλέπει την ανακύκλωση τους.

 

            Κατά τον μάρτυρα, στις 4.5.09, υπογράφηκε μεταξύ ενάγοντα και εναγομένης συμφωνία με την οποία η εναγόμενη θα παρείχε στον ενάγοντα υπηρεσίες περισυλλογής και διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών, έναντι οικονομικής συμμετοχής του ενάγοντα στα έξοδα για τη  λειτουργία του συστήματος συλλογής. Η εν λόγω συμφωνία κατατέθηκε ως τεκμήριο 1. Οι οικονομικές συνεισφορές του ενάγοντα θα καταβάλλονται τέλος κάθε τριμήνου και για τον υπολογισμό της συνεισφοράς του ενάγοντα, η εναγόμενη θα ετοίμαζε αιτιολογημένη έκθεση με σχετικά παραστατικά και θα την παρουσιάζει προς έγκριση στον ενάγοντα.

 

            Δυνάμει του Παραρτήματος Δ της συμφωνίας ημερομηνίας 4.5.09, τεκμήριο 1, προβλέπονταν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

 

Ρεύμα Χαρτιού  

Για το ρεύμα χαρτιού προβλεπόταν η συγχρηματοδότηση των έργων αξιοποίησης του μαζί με τις τοπικές αρχές με τις ακόλουθες ρυθμίσεις:

 

(α)         Το κόστος συλλογής του χαρτιού θα διαμοιράζεται κατά 60% στην Τοπική Αρχή και κατά 40% στην εναγόμενη.

(β)         Τα έσοδα/έξοδα για τη διάθεση του χαρτιού στους ανακυκλωτές θα διαμοιράζονται κατά 60% στην εναγόμενη και κατά 40% στην Τοπική Αρχή.

 

            Ως προς το ως άνω ρεύμα, ο μάρτυρας υποστήριξε ότι ο ενάγοντας δεν έχει καμία υποχρέωση για διαχείριση του χαρτιού συσκευασίας για το οποίο την αποκλειστική ευθύνη έχει η εναγόμενη. Θα μπορούσε δηλαδή ο ενάγοντας χωρίς νομικές συνέπειες, να μην αποφασίσει την ανακύκλωση εφημερίδων, περιοδικών και εντύπων με αποτέλεσμα και αυτά να καταλήγουν μαζί με τα οικιακά απόβλητα στο ΧΥΤΑ. Ωστόσο, με την εν λόγω συμφωνία ο ενάγοντας επέλεξε να συμβάλλει στην ανακύκλωση του χαρτιού παρόλο που με το να συνεισφέρει με ποσοστό 60% και για το χαρτί συσκευασίας και για το υπόλοιπο χαρτί, ουσιαστικά «επιτρέπει» τη «διπλοπληρωμή»  προς την εναγόμενη του κόστους ανακύκλωσης του χαρτιού συσκευασίας. Η χρέωση δε αυτή παραβιάζει τους όρους λειτουργίας της εναγόμενης σύμφωνα με την Έγκριση Συστήματος Συλλογικής Διαχείρισης Αρ. 1/2013, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 2 και της Έγκρισης 1/2006, τεκμήριο 65.

 

Ρεύμα PMD

Για το ρεύμα αυτό, συμφωνήθηκε ότι η τοπική αρχή θα συμμετέχει στη χρηματοδότηση των έργων αξιοποίησης των υλικών του PMD με καταβολή προς την εναγόμενη ως επιδότηση του 10% του κόστους συλλογής και διαλογής του. Αντίστοιχα για την τοπική αρχή συμφωνήθηκε όπως αυτή λαμβάνει το 10% των καθαρών εσόδων από την εμπορία του συνόλου των υλικών που θα προκύπτουν από το ρεύμα αυτό. Ο εν λόγω όρος αποτελεί κατά τον μάρτυρα, κατάφωρη παραβίαση της άδειας λειτουργίας της εναγομένης, λόγω του ότι σύμφωνα με την άδεια λειτουργίας της η εναγόμενη είναι υπόχρεη να αναλαμβάνει όλο το κόστος αποκομιδής και διαχείρισης των αποβλήτων συσκευασιών. Οι εν λόγω εργασίες αποτελούν ευθύνη των υπόχρεων οικονομικών φορέων η οποία ανατέθηκε στην εναγόμενη, η οποία παρά του ότι γνώριζε ότι η ευθύνη για τη συλλογή του ρεύματος PMD ανήκει στους παραγωγούς και τους εμπορευόμενους, με δόλιες και ψευδείς παραστάσεις οδήγησε τον ενάγοντα στην υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 4.5.09 στην οποία περιλαμβάνονται πρόνοιες που αφορούν την επιβολή στον ενάγοντα χρέωσης ίσης με 10% επί της αποκομιδής και διαχείρισης της ροής ανακυκλώσιμων συσκευασιών PMD από νησίδες.

 

            Με βάση τα πιο πάνω, ο μάρτυρας υποστήριξε ότι για την περίοδο από 1.6.09 μέχρι και τις 30.6.11, ο ενάγοντας κατέβαλλε προς την εναγόμενη βάσει τιμολογίων που αποστέλλονταν ανά τρίμηνο ή τετράμηνο από την εναγόμενη προς τον ενάγοντα το συνολικό ποσό των €28.251,30 πλέον Φ.Π.Α., ποσό για το οποίο παραπλανήθηκε και κατέβαλε στην εναγόμενη.

 

            Η συμφωνία προέβλεπε επίσης έσοδα για τον ενάγοντα, ήτοι 10% των καθαρών εσόδων από την εμπορία των υλικών που θα προκύπτουν από το ρεύμα του PMD μετά τους πρώτους 18 μήνες της λειτουργίας των μονάδων διαλογής, χωρίς η εναγόμενη να αποδώσει οποιαδήποτε έσοδα ή μείωση κόστους στον ενάγοντα κατά τους 23 μήνες τιμολόγησης. Προς τούτο κατατέθηκε δέσμη τιμολογίων και ενταλμάτων πληρωμής ως τεκμήριο 3. Προσθέτει επίσης ότι η εναγόμενη ουδέποτε παρουσίασε αιτιολογημένη έκθεση με σχετικά παραστατικά που θα αιτιολογούσαν τον υπολογισμό της συνεισφοράς του ενάγοντα προς την εναγόμενη, ως προέβλεπε η συμφωνία, ενώ παραπλανητικά η εναγόμενη συνόδευε το τιμολόγιο με ανάλυση και κάποιους πίνακες, αποκρύπτοντας το πραγματικό κόστος του οποίου με τη συμφωνία ο ενάγοντας ανέλαβε να καλύψει, γεγονός που συνιστά δόλο και απάτη.

 

            Περί το 2010, αρκετές τοπικές αρχές αμφισβήτησαν τη νομιμότητα των χρεώσεων της εναγομένης και εξουσιοδοτήθηκε ο Δήμος Στροβόλου να διεξάγει διαπραγματεύσεις με την εναγόμενη, οι οποίες κατέληξαν σε τροποποίηση των όρων συνεργασίας με τις τοπικές αρχές, περιλαμβανομένου και του ενάγοντα.

 

 

            Σύμφωνα με την τροποποιητική συμφωνία ημερομηνίας 7.11.11, τεκμήριο 4, το κόστος συλλογής και διαχείρισης του χαρτιού συμφωνήθηκε να διαμοιράζεται κατά 65% στην τοπική αρχή και κατά 35% στην εναγόμενη. Σε σχέση με το Ρεύμα  PMD, συμφωνήθηκε όπως η τοπική αρχή δεν θα έχει καμία υποχρέωση για συμμετοχή στη χρηματοδότηση των έργων αξιοποίησης των υλικών αυτών προς την εναγόμενη για το κόστος συλλογής και διαλογής του συγκεκριμένου ρεύματος υλικών. Τα υλικά δε που θα προκύπτουν από τα δύο ως άνω ρεύματα θα ανήκουν στην εναγόμενη καθώς και τα έσοδα και έξοδα από τη διάθεση τους.

 

            Αποτελεί θέση του μάρτυρα ότι, με την τροποποιητική συμφωνία ο ενάγοντας αρχίζει να χρεώνεται εκτός από τη συλλογή και για τη διαλογή με ποσοστό 65% και χωρίς να το αντιλαμβάνεται, χάνει το δικαίωμα μείωσης κόστους/επιστροφής εσόδου από την διαχείριση σε ποσοστό 40%. Υποστηρίζει ότι κάθε όρος που είχε προστεθεί να έχει εισαχθεί με τη μέθοδο της «εποικοδόμησης ασάφειας» με στόχο να μη γίνεται αντιληπτό τι ακριβώς συμφωνούν τα μέρη. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο πληρώθηκαν τα τιμολόγια χωρίς ο ενάγοντας να αντιληφθεί τι πληρώνεται.

 

            Στις 31.5.13, υπογράφηκε μεταξύ των μερών τροποποιητική συμφωνία, τεκμήριο 5, με την οποία συμφωνήθηκε η αποκομιδή των αποβλήτων συσκευασιών από πόρτα σε πόρτα αντί από νησίδες, ως ίσχυε. Η εναγόμενη πρόσθεσε στην τιμολόγηση και χρέωση ανά κάτοικο €1.44 ως σταθερό κόστος ανά κάτοικο, χωρίς να τροποποιηθεί το οικονομικό σκέλος της συμφωνίας. Η χρέωση αυτή, κατά τον μάρτυρα, είναι αυθαίρετη και η οποία αυξήθηκε στην συνέχεια στο ποσό των €1.80 ανά κάτοικο, ανεξάρτητα από την ποσότητα χαρτιού/χαρτονιού που θα περισυλλεγόταν. Για την χρέωση αυτή, ο ενάγοντας υπερχρεώθηκε για το ποσό των €47.267.

 

            Στις 30.4.14 τα μέρη υπέγραψαν νέα τροποποιητική συμφωνία, τεκμήριο 6, με την οποία αλλάζει η συχνότητα συλλογής από πόρτα σε πόρτα και εισάγονται πρόνοιες για τη διαλογή στην πηγή και συλλογής των υλικών συσκευασίας και την πρακτική εφαρμογή του συστήματος ανά κατηγορία ρεύματος.

 

            Τέλος, ο μάρτυρας υποστηρίζει ότι η εναγόμενη με δόλο παρέσυρε τον ενάγοντα να συμπεριλάβει στη συμφωνία ημερομηνίας 4.5.09 πρόνοια για συγχρηματοδότηση του ρεύματος PMD χρεώνοντας τον ενάγοντα πέραν των €28.251,30 πλέον Φ.Π.Α. και με δόλιο τρόπο επέβαλε στον ενάγοντα την συνεισφορά του κατά ποσοστό 65% στη διαλογή χαρτιού από τον Ιανουάριο του 2012, υποχρεώνοντας τον ενάγοντα να καταβάλει το ποσό των €43.676 πλέον Φ.Π.Α.

 

             O ΜΕ2, είναι ο Δημοτικός Ταμίας του Δήμου Πάφου, θέση την οποία κατέχει από τον Μάιο του 2015. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Σύμφωνα με τα όσα καταγράφει ο μάρτυρας στην δήλωση του, εργοδοτήθηκε στον Δήμο στις 19.1.2009 ως λογιστής και είναι Εγκεκριμένος Λογιστής (FCA), μέλος του Ινστιτούτου Εγκεκριμένων Λογιστών της Αγγλίας και Ουαλίας (ICAEW) και του Συνδέσμου Εγκεκριμένων Λογιστών Κύπρου (ΣΕΛΚ) από το 2006. Είναι επίσης Πιστοποιημένος Ελεγκτής Απάτης (Certified Fraud Examiner) μέλος του Association of Certified Fraud Examiners (ACFE) από το 2019.

 

            Σύμφωνα με τον μάρτυρα, μετά από οδηγίες του Δημάρχου περί το 2015, για να ελεγχθούν όλα τα τιμολόγια πληρωμένα ή εκκρεμούντα προς πληρωμή σε σχέση με την εναγόμενη, διεξήχθη έρευνα, η οποία είχε καταδείξει ότι ο ενάγοντας παραπλανήθηκε κατά την υπογραφή των συμφωνιών αναλαμβάνοντας ευθύνες που δεν του αναλογούσαν σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία καθώς και ότι στα τιμολόγια υπήρχε υπερχρέωση και δεν προσφέρονταν αποδεικτικά των χρεώσεων. Ως εκ τούτου, από το 2015 τα τιμολόγια που η εναγόμενη έστελνε στον ενάγοντα συνέχισαν να καταχωρούνται στο λογιστικό σύστημα από την Υπηρεσία Καθαριότητας ωστόσο δόθηκε οδηγία στο λογιστήριο να μην πληρώνονται διότι ο ενάγοντας είχε παραπλανηθεί. Το τελευταίο τιμολόγιο που πληρώθηκε είναι του Οκτωβρίου του 2014.

 

            Ο μάρτυρας υποστηρίζει ότι, μελετώντας τα τιμολόγια σε συνάρτηση με τις υπογραφείσες συμφωνίες διαπίστωσε τα ακόλουθα: (α) τα τιμολόγια συνοδεύονταν από «ανάλυση» και πίνακες τα οποία δεν επιβεβαίωναν το πραγματικό κόστος της εναγομένης, προκειμένου αυτό να κατανεμηθεί κατά το συμφωνημένο ποσοστό, (β) σε ορισμένα τιμολόγια, η συνοδευτική ανάλυση δεν περιείχε ακριβή ποσά ώστε να μπορούν να επιβεβαιωθούν επακριβώς οι υπολογισμοί. Η εναγόμενη αντ’ αυτού προέβαινε σε στρογγυλοποιήσεις προκαλώντας σύγχυση για τον τρόπο που παρουσιάζονταν τα ποσά στην ανάλυση, (γ) κατά την ετοιμασία του αναλυτικού πίνακα δεν ακολουθούσαν πάντα το ίδιο λεκτικό για την περιγραφή των διαφόρων χρεώσεων με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση και να εξαπατείται ο ενάγοντας.

 

            Αποτελεί επίσης θέση του ότι η εναγόμενη ουδέποτε απέστειλε έκθεση προς τον ενάγοντα με σχετικά παραστατικά που θα δικαιολογούσαν την συνεισφορά του ενάγοντα.  Για να αποδειχθεί το «κόστος» της εναγόμενης - όπως προέβλεπε η συμφωνία - έπρεπε να υποβάλλονται δελτία αποστολής και ζυγιστικά ή αποδεικτικά πληρωμής στις ανάδοχες εταιρείες που ανέλαβαν τη συλλογή (Charalambos Yiaggou

Co Ltd) και τη διαλογή & εμπορία (Barracuda Intertrade Ltd) υλικών και συσκευασιών από χαρτί και PMD, εντούτοις εντελώς παραπλανητικά η εναγόμενη συνόδευε το τιμολόγιο με μια ανάλυση και κάποιους πίνακες ή/και γραφικές παραστάσεις οι οποίες περιλάμβαναν όγκους συλλογής ανά μήνα από τον ενάγοντα και άλλους Δήμους και συγκριτικούς πίνακες. Με τον τρόπο αυτό η εναγόμενη απέκρυπτε το πραγματικό «κόστος» - ποσοστό του οποίου με τη συμφωνία ανέλαβε να καλύψει ο ενάγοντας. Ακολούθως ο μάρτυρας προβαίνει σε ανάλυση των τιμολογίων υποστηρίζοντας την ως άνω ουσιαστική του θέση, καταθέτοντας ως τεκμήριο 40 τα τιμολόγια για την περίοδο από 1.6.09 μέχρι 30.6.11 και ως τεκμήριο 41 απόσπασμα της συμφωνίας με την Barracuda Intertrade Ltd.

 

            Σε σχέση με το ρεύμα του PMD, υποστηρίζει και επαναλαμβάνει τα όσα ανέφερε ο ΜΕ1 και καταγράφηκαν πιο πάνω.

 

            Αναφέρεται στη συνέχεια στην υπογραφή της τροποποιητικής συμφωνίας, τεκμήριο 4, υποστηρίζοντας ότι με την τροποποίηση, παρόλο που επιτηδευμένα δεν καταργήθηκε ρητά η πρόνοια του Παραρτήματος Δ (β), υπό τον τίτλο Ρεύμα Χαρτιού, εντούτοις την καταργούσε έμμεσα θέτοντας στο τέλος της παρ. 1 την ακόλουθη επιφύλαξη: «Ανεξάρτητα από οποιαδήποτε τυχόν περί του αντιθέτου πρόνοια στο Συμφωνητικό Έγγραφο, από την 1.7.2011 τα υλικά που θα προκύπτουν και από τα δύο πιο πάνω ρεύματα θα ανήκουν στην κυριότητα της GDC καθώς και τα έσοδα και έξοδα από τη διάθεση τους.». Με τον τρόπο αυτό έπαυε κάθε δικαίωμα του ενάγοντα  για έσοδα από την διάθεση/εμπορία του χαρτιού, σημειώνοντας ότι μόνο στην ανάλυση του τιμολογίου 1 Οκτωβρίου 2010 - 31 Δεκεμβρίου 2010 έγινε πίστωση ποσού €1.110 στον ενάγοντα.

 

Προβαίνει στη συνέχεια σε ανάλυση τιμολογίων που εμπίπτουν στην τροποποιητική συμφωνία ημερ. 7.11.2011, υποστηρίζοντας ότι όλες οι αναλύσεις τιμολογίων που στέλνονταν παρουσιάζουν ποσότητες/τόνους για συλλογή και διαλογή χαρτιού που δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν, ενώ σκοπίμως και κατ' επανάληψη η εναγόμενη παραλείπει να αποστείλει οποιαδήποτε αποδεικτικά (δελτία ζύγισης, δελτία διαδρομών, τιμολόγια πληρωμής προς τους υπεργολάβους). Κατάθεσε ως τεκμήριο 42 τις αναλύσεις που συνοδεύουν τα τιμολόγια της περιόδου 1^η  Ιουλίου 2011 - 30 Ιουνίου 2013.

 

Αναφέρεται ακολούθως, στην τροποποιητική συμφωνία ημερ. 31.5.2013, τεκμήριο 5, με την οποία άλλαζε ο τρόπος αποκομιδής των αποβλήτων συσκευασιών και έγινε «από πόρτα σε πόρτα», ενώ πριν η αποκομιδή γινόταν από νησίδες, υποστηρίζοντας τα όσα και ο ΜΕ1 ανέφερε και καταγράφηκαν πιο πάνω. Υποστήριξε επίσης ότι με την τροποποιητική συμφωνία ημερ. 30.4.2014, συμφωνήθηκε η αύξηση της συχνότητας συλλογής από πόρτα σε πόρτα, χωρίς οποιαδήποτε «δεδηλωμένη» τροποποίηση στο συμφωνητικό που να επηρεάζει το οικονομικό σκέλος.

 

Αποτελεί επίσης θέση του, ότι σύμφωνα με την τροποποιητική συμφωνία ημερ. 31.5.2013 και την εφαρμογή της αποκομιδής των αποβλήτων συσκευασιών από πόρτα σε πόρτα, «τα σημεία συλλογής των συσκευασιών (νησίδες με τροχηλάτους κάδους των 1100 λίτρων για το χαρτί και το PMD), καταργούνται». Η εναγόμενη συνέχισε εντούτοις να χρεώνει τον ενάγοντα με ενοίκιο κάδων, με αποτέλεσμα να πληρωθεί στην εναγόμενη το ποσό των €3.139,50. Περαιτέρω, ο ενάγοντας υποχρεώθηκε να καταβάλει προς την εναγόμενη το ποσό των €49.627,22 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. ανεξάρτητα από την όποια ποσότητα Χαρτιού/Χαρτονιού θα είχε περισυλλέγει και ανεξάρτητα από το όποιο ποσοστό υλικού μη συσκευασίας περιλαμβανόταν στο ρεύμα Χαρτιού/Χαρτονιού. Κατέθεσε προς τούτο, τις αναλύσεις που συνόδευαν τα τιμολόγια της περιόδου 1.7.13 έως και 31.10.2014, ως τεκμήριο 43.

 

Αποτελεί θέση του ΜΕ2, ότι μελετώντας περαιτέρω όλα τα τιμολόγια τα οποία πλήρωσε ο ενάγοντας στην εναγόμενη, ο ενάγοντας δικαιούται την επιστροφή του ποσού των €28.285,95 συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α., που με δόλο απέσπασε από τον ενάγοντα η εναγομένη, λόγω της συμπερίληψης, στο Παράρτημα Δ της συμφωνίας, την συγχρηματοδότηση του ρεύματος PMD. Προς τούτο, κατέθεσε ως τεκμήριο 44, κατάσταση σε μορφή excel, την οποία ετοίμασε ο ίδιος και παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι αναλύσεις που συνόδευαν τα τιμολόγια περιόδου Ιουνίου 2009 - Ιουνίου 2011, για συλλογή ανά νησίδα του PMD.

 

Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι λόγω του ότι η εναγόμενη επέβαλε προς τον ενάγοντα χρέωση 65% επί του συνολικού κόστους για την ενοικίαση κάδων, τη συλλογή ανά επίσκεψη, τη συλλογή ανά τόνο χωρίς να αποδεικνύει με νόμιμα αποδεικτικά (δελτία ζύγισης, δελτία διαδρομών, τιμολόγια πληρωμής προς τον υπεργολάβο, στον οποίο είχε αναθέσει την συλλογή του χαρτιού) την πραγματική ποσότητα που συλλεγόταν και το ακριβές κόστος που είχε η ίδια η εναγόμενη για τη συλλογή των αποβλήτων χαρτιού, ο ενάγοντας δικαιούται επιστροφή ποσού €40.922.90 συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α (€38.989,96 για την περίοδο Ιουνίου 2009 - Ιούνιο 2013 που η συλλογή γινόταν ανά νησίδα και €1.932,94 για την περίοδο Ιουλίου 2013 - Οκτώβριο 2014 που η συλλογή γινόταν από πόρτα σε πόρτα). Προς τούτο κατέθεσε ως τεκμήριο 45 κατάσταση σε μορφή excel, την οποία ετοίμασε ο ίδιος και παρουσιάζει συγκεντρωτικά τις αναλύσεις που συνόδευαν τα τιμολόγια περιόδου Ιουνίου 2009 - Ιουνίου 2013, για την συλλογή χαρτιού ανά νησίδα και ως τεκμήριο 46 κατάσταση σε μορφή excel, η οποία παρουσιάζει συγκεντρωτικά τις αναλύσεις που συνόδευαν τα τιμολόγια περιόδου Ιουλίου 2013 - Οκτωβρίου 2014, για τη συλλογή χαρτιού από πόρτα σε πόρτα.

 

Η εναγόμενη με σκοπό την υπερχρέωση του ενάγοντα, αυθαίρετα επέβαλλε πέραν της χρέωσης του 65% επί του συνολικού κόστους - όπως προέβλεπε η συμφωνία - ετήσια χρέωση ανά κάτοικο ύψους €1,44 ενώ αργότερα αυτό το ποσό αυξήθηκε στο ποσό των €1,80 ανά κάτοικο. Ο ενάγοντας απαιτεί την επιστροφή του ποσού των €49.627,22 συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. το οποίο υποχρεώθηκε να καταβάλει. Η εναγόμενη επίσης με δόλιο τρόπο επέβαλλε στον ενάγοντα την συνεισφορά του κατά ποσοστό 65% στην διαλογή του χαρτιού, ξεκινώντας την χρέωση από το τιμολόγιο της τριμηνίας Ιανουαρίου - Μαρτίου του 2012. Συνολικά ο ενάγοντας υποχρεώθηκε να καταβάλει το ποσό των €45.860,72 συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. για την διαλογή χαρτιού και ως εκ τούτου απαιτεί την επιστροφή του.

 

Περαιτέρω, η εναγόμενη με δόλιο τρόπο συνέχισε την επιβολή της χρέωσης ενοικίου των κάδων κατά την περίοδο που η αποκομιδή του χαρτιού γινόταν από πόρτα σε πόρτα, ενώ οι κάδοι καταργήθηκαν και ο ενάγοντας πλήρωσε την εναγόμενη το ποσό των €3.139,50, του οποίου απαιτεί την επιστροφή του.

 

Τέλος, υποστηρίζει ότι ο ενάγοντας με την πληρωμή των τιμολογίων έως την 31 Οκτωβρίου 2014 κατέβαλε στην εναγόμενη το συνολικό ποσό των €372.891,06 το οποίο περιλαμβάνει το τιμολόγιο υπ. αρ. 205 και ποσό €718,00 το οποίο δεν αφορά υπηρεσίες συλλογής αποβλήτων και ο ενάγων δεν απαιτεί την επιστροφή του καθώς και διπλοπληρωμή του τιμολογίου υπ. αρ. 436 και ποσό €5.444,25 για το οποίο  απαιτεί επιστροφή από την εναγόμενη. Με την επιστροφή των χρημάτων που με δόλο και απάτη απέσπασε η εναγόμενη από τον ενάγοντα, τα οποία συμποσούνται στα €173.280,54, ο ενάγοντας θα έχει καταβάλει στην εναγόμενη για την ανακύκλωση χαρτιού και εντύπων που εμπίπτει στη σφαίρα ευθύνης του, το συνολικό ποσό των €98.892,52 (για 65 μήνες), δηλαδή το λογικό και δίκαιο ποσό των €3,060 μηνιαίως. Κατέθεσε ως τεκμήριο 47 κατάσταση σε μορφή excel την οποία ετοίμασε και παρουσιάζει συνοπτικά τις αναλύσεις που συνόδευαν τα τιμολόγια και τις αντίστοιχες πληρωμές στην οποίες προέβηκε ο ενάγοντας και ως τεκμήριο 48 κατάσταση λογαριασμού από 1.1.2008 μέχρι 31.12.2014, η οποία τηρείται στο λογιστικό σύστημα του ενάγοντα και η οποία παρουσιάζει όλες τις πληρωμές που έγιναν διαχρονικά από τον ενάγοντα στην εναγομένη.

 

Τελευταίος μάρτυρας από πλευράς ενάγοντα, παρουσιάστηκε ο Δήμαρχος Πάφου, ΜΕ3, ο οποίος κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Γ. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, όταν ανέλαβε καθήκοντα Δημάρχου εκκρεμούσαν απλήρωτα τιμολόγια της εναγομένης για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2014. Ως υποστήριξε, η πρώτη επιστολή που στάληκε από την εναγόμενη στον ίδιο προσωπικά ήταν ημερομηνίας 28.1.15, μέρος του τεκμηρίου 19. Η επιστολή συνοδευόταν από καταστάσεις ποσοτήτων των υλικών που είχαν συλλεχθεί και οι πληροφορίες που είχαν σταλεί ήταν πολύ γενικές και ανεπιβεβαίωτες, όπου και διαπίστωσε ότι όλα τα τιμολόγια συνοδεύονταν από τέτοιες γενικές αναφορές. Τότε έδωσε οδηγίες για να γίνει έρευνα και να παγώσουν οι πληρωμές προς την εναγόμενη. Διαπίστωσε επίσης ότι οι συμφωνίες με την εναγόμενη ήταν υπογραμμένες μόνο από τον τότε Δήμαρχο Πάφου ενώ επί δικής του θητείας όλες οι συμβάσεις υπογράφονταν από τον ίδιο και δύο μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, όπως προβλέπει ο Νόμος. Ακολούθως ο μάρτυρας αναφέρεται στα αποτελέσματα της έρευνας, επαναλαμβάνοντας τα όσα καταγράφηκαν πιο πάνω κατά την έκθεση της μαρτυρίας των ΜΕ1 και ΜΕ2.

 

Υποστηρίζει επίσης ότι περί τον Ιούνιο – Ιούλιο του 2015, άρχισαν να επικοινωνούν μαζί του οι εκπρόσωποι της εναγομένης, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για την καθυστέρηση των πληρωμών. Η εναγόμενη παρά του ότι γνώριζε ότι ο ενάγοντας δεν θα πλήρωνε τις υπερχρεώσεις και άλλες παράνομες χρεώσεις που επέβαλλε, συνέχισε να στέλνει επιστολές και να διεκδικεί πληρωμή, παραπέμποντας στις επιστολές τεκμήρια 19, 27, 32 και 33.  Ο ενάγοντας αποτάθηκε επίσης στο Τμήμα Περιβάλλοντος με επιστολές τις οποίες κατέθεσε ως τεκμήρια 54 και 56.

 

Καταλήγοντας, ο ΜΕ3, υποστηρίζει ότι η υπό εκδίκαση υπόθεση είναι απόρροια μεθοδευμένης και προμελετημένης δόλιας στάσης της εναγομένης προς τον ενάγοντα αλλά και σε άλλους Δήμους. Εκμεταλλευόμενη το περιβάλλον που επικρατούσε στον ενάγοντα αλλά και γενικά στην Υπηρεσία Περιβάλλοντος και άλλες δημόσιες αρχές, η εναγόμενη επιτήδεια επέβαλε ετεροβαρείς, δυσμενείς όρους στον ενάγοντα.

 

Από πλευράς εναγομένης, ο κος Βραχίμης, Γενικός Διευθυντής της εταιρείας, κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Δ. Ο μάρτυρας περιγράφει το νομικό καθεστώς το οποίο διέπει την λειτουργία της εναγομένης και τα όσα προηγήθηκαν της αδειοδότησης της για την δημιουργία του πλαισίου συνεργασίας της με τις τοπικές αρχές. Ακολούθως αναφέρεται στην σύναψη της συμφωνίας ημερομηνίας 4.5.09, τεκμήριο 1 και στα όσα αυτή προέβλεπε καθώς και στις τροποποιητικές συμφωνίες οι οποίες υπογράφηκαν αργότερα, τεκμήρια 4, 5 και 6 στις οποίες λήφθηκαν υπόψη οι παρατηρήσεις των τοπικών αρχών αλλά και η νομική γνωμάτευση του Νομικού Συμβούλου της Ένωσης Δήμων, τεκμήριο 8 αλλά και την υπογραφή του μνημονίου συναντήληψης τεκμήριο 7. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η τροποποίηση των συμφωνιών έγινε μετά από συναντήσεις με τον ενάγοντα και εξηγήθηκε γραπτώς και προφορικά ότι το κόστος θα ήταν αυξημένο και θα υπήρχε επιπλέον της χρέωσης με ποσότητες και χρέωση ανά κάτοικο με σταθερό ποσό. Στη συνέχεια της δήλωσης του, περιγράφει τη διαδικασία τιμολόγησης αναλόγως των παραστατικών και ζυγολογίων που προσκομίζονται από τους εργολάβους συλλογής και διαλογής, τα οποία επιβεβαιώνονται από την εναγόμενη και ακολούθως εκδίδονται τα τιμολόγια. Περιέγραψε τη διαδικασία συλλογής και διαλογής των υλικών καθώς και τον τρόπο υπολογισμού των χρεώσεων μετά την τιμολόγηση των εργολάβων και την λήψη των σχετικών παραστατικών και ζυγολογίων τα οποία κατέθεσε ως τεκμήριο 73 – 75. Αναφορικά με τα ζυγολόγια, αποτέλεσε θέση του ότι αυτά δεν εκδίδονται από την εναγόμενη αλλά τα στέλνει ο ανάδοχος συλλογής στην εναγόμενη και στο Τμήμα Περιβάλλοντος. Υποστήριξε επίσης ότι ουδέποτε είχαν ζητηθεί περαιτέρω στοιχεία από τον ενάγοντα και όποτε αυτά ζητήθηκαν από τον εσωτερικό ελεγκτή, σε ελάχιστες φορές, δίδονταν στον ενάγοντα και ουδέποτε έγινε παράπονο ή αμφισβήτηση σχετικά με την έλλειψη δικαιολογητικών για τις χρεώσεις που αναφέρονται στα τιμολόγια. Τέλος, υποστηρίζει ότι σύμφωνα με τα όσα έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των δύο πλευρών αλλά και τα τιμολόγια τεκμήρια 78 – 81, ο ενάγοντας οφείλει στην εναγόμενη το ποσό των €196.507,08 ως το οφειλόμενο υπόλοιπο κατά την 30.9.18.

 

Πιο πάνω κατέγραψα συνοπτικά τις ουσιαστικές θέσεις τις οποίες προώθησαν οι μάρτυρες κατά την κυρίως εξέταση τους. Θα ακολουθήσει η αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας αντιπαραβάλλοντας τα όσα ο κάθε μάρτυρας υποστήριξε και κατά την αντεξέταση του αλλά και σε συσχετισμό με τα τεκμήρια τα οποία κατατέθηκαν κατά την ακρόαση, έχοντας πάντοτε κατά νου τις πάγιες αρχές της Νομολογίας προς τούτο.

 

Κρίνεται επίσης σημαντικό να λεχθεί ότι η συνεργασία ενάγοντα και εναγομένης, διέπεται από τους όρους της αρχικής συμφωνίας η οποία υπογράφηκε μεταξύ τους στις 4.5.09, τεκμήριο 1 και των όρων των τροποποιητικών συμφωνιών που ακολούθησαν στις 7.11.11, 31.5.13 και 30.4.14, τεκμήρια 4, 5 και 6, αντίστοιχα.  Όπως διεφάνηκε κατά την ακρόαση, δεν υπήρξε ιδιαίτερη ασυμφωνία ως προς την ερμηνεία των όσων προβλέπουν οι συμφωνίες. Η μεγάλη διαφωνία έγκειται στην θέση του ενάγοντα, ως προωθήθηκε από τους μάρτυρες τους οποίους παρουσίασε, ότι παραπλανήθηκε με δόλο και ψευδείς παραστάσεις για την υπογραφή των συμφωνιών, επί τη βάση των οποίων η εναγόμενη προέβαινε σε υπερχρεώσεις και παράνομες χρεώσεις.

 

Ξεκινώντας από την μαρτυρία του ΜΕ1, όπως προκύπτει από την μαρτυρία του, από τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας τεκμήριο 1, ήτοι το 2009, μέχρι και την ανάληψη των καθηκόντων του Δημάρχου, ΜΕ3, ο ίδιος ο ενάγοντας ως οργανισμός δεν εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο σε σχέση με τον τρόπο διεξαγωγής της συνεργασίας του με την εναγόμενη ούτε και για την εκάστοτε τιμολόγηση. Οι δε τροποποιήσεις οι οποίες ακολούθησαν στην αρχική συμφωνία, φαίνεται από τα λεγόμενα του μάρτυρα, να προέκυψαν μετά από διαμαρτυρίες άλλων τοπικών αρχών, όπου εκπροσωπούμενες από τον Δήμο Στροβόλου, περιλαμβανομένου και του ενάγοντα, συζητήθηκαν διάφορα ζητήματα που απασχολούσαν τον τρόπο άσκησης των συμφωνηθέντων από την εναγόμενη και τα οποία επιλύθηκαν μετά και από σχετική νομική γνωμάτευση ημερομηνίας 26.8.10, τεκμήριο 8.

 

Ο μάρτυρας, προσπάθησε να μεταφέρει στο Δικαστήριο την εικόνα η οποία κατά τον ίδιο επικρατούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο στο περιβάλλον του ενάγοντα, αναφέροντας ουσιαστικά ότι ο τότε Δήμαρχος ο οποίος υπέγραψε την συμφωνία με την εναγόμενη, χωρίς την υπογραφή άλλων μελών του δημοτικού συμβουλίου, ήταν εμπλεκόμενος σε διάφορα σκάνδαλα διαφθοράς κατά τρόπο που δεν μπορούσαν να ελεγχθούν οι πράξεις του και η υπογραφή της συμφωνίας αυτής, αποτελούσε μέρος της ευρύτερης κατάστασης που επικρατούσε τότε στον Δήμο Πάφου.

 

Κρίνω όμως, ότι ο μάρτυρας στο μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του, σε μία προσπάθεια να υποστηρίξει τις ενέργειες του ΜΕ3, ο οποίος ενέταξε την συνεργασία των διαδίκων σε ένα ευρύτερο σύστημα διαφθοράς που εμπλέκει επίσης Κυβερνητικά Τμήματα και άλλες Δημόσιες Αρχές, στήριξε την εκδοχή και θέσεις του σε υποθέσεις και εικασίες, παραδεχόμενος σε πολλά σημεία ότι η άγνοια και έλλειψη εμπειρίας του ίδιου του ενάγοντα, οδήγησαν σε παραπλάνηση καθώς επίσης σε δόλια εκμετάλλευση από πλευράς εναγομένης, η οποία έθεσε στον ενάγοντα υποχρεώσεις που δεν της αναλογούσαν σύμφωνα με το Νόμο, χωρίς όμως ο ίδιος να είναι σε θέση να τεκμηριώσει τις θέσεις του συσχετίζοντας αυτές με την σχετική νομοθεσία αλλά και το περιεχόμενο των συμφωνιών που είχαν υπογραφεί. Εντάσσοντας επίσης ο μάρτυρας την υπογραφή των συμφωνιών σε ένα κλίμα διαφθοράς και μονομερών αποφάσεων του πρώην Δημάρχου, φαίνεται να παραγνωρίζει ότι ίδιες συμφωνίες υπογράφονταν με όλες τις τοπικές αρχές και ελέγχονταν από το Τμήμα Περιβάλλοντος.

 

Παρεμβάλλω στη σημείο αυτό ότι αν και ο μάρτυρας στην γραπτή του δήλωση αναφέρθηκε εκτενώς στην ισχύουσα Νομοθεσία που αφορά την διαχείριση αποβλήτων, κατά την αντεξέταση του διεφάνηκε ότι ουσιαστικά κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας ή κατά την υπογραφή και εφαρμογή των τροποποιητικών συμφωνιών, δεν απασχόλησε τον ίδιο ή τον ενάγοντα τι προβλεπόταν από την Νομοθεσία. Για παράδειγμα, ερωτηθείς κατά την αντεξέταση του εάν γνώριζε κατά το 2009 όταν άλλαξε η Νομοθεσία και έγινε η συμφωνία, κατά πόσο μελέτησε αυτήν, αρκέστηκε να αναφέρει ότι λάμβανε γνώση, χωρίς όμως να φαίνεται ποτέ στο παρελθόν και πριν το έτος 2015, να απασχόλησε τον ίδιο ή τον ενάγοντα ως οργανισμό τι προέβλεπε η συγκεκριμένη Νομοθεσία.

 

Εφόσον ο μάρτυρας στήριξε την μία πτυχή της εκδοχής του στην χρέωση του  PMD, ενώ τέτοια υποχρέωση δεν είχε ο ενάγοντας, δεν επεξηγήθηκε ούτε από τον μάρτυρα αυτό ούτε από τους ΜΕ2 και ΜΕ3, για ποιο λόγο ο ενάγοντας συμφώνησε στην ανάθεση της υπηρεσίας αυτής στην εναγόμενη καταβάλλοντας τις εκάστοτε χρεώσεις βάσει τιμολογίων, χωρίς να υπάρξει κάποια αντίδραση προς την εναγόμενη, ενώ για το χρονικό διάστημα όπου ίσχυε ο όρος αυτός για το συγκεκριμένο ρεύμα, πιστώθηκε το ποσό των €1830,18 στον ενάγοντα, ενώ αδικαιολόγητα ο μάρτυρας επέμενε ότι δεν αποδόθηκε έσοδο από το υλικό αυτό.

 

Αυτό που ουσιαστικά ο μάρτυρας, αλλά και ο ΜΕ3, αποδίδουν στην εναγόμενη είναι ότι δεν συμβλήθηκε με τον ενάγοντα καλή τη πίστει και με καθαρά χέρια, λόγω της ευρύτερης κατάστασης που επικρατούσε σε σχέση με την διαφθορά. Καμία όμως συγκεκριμένη ενέργεια της εναγόμενης συσχετίστηκε με τις σοβαρές αυτές κατηγορίες που ο μάρτυρας απέδωσε στην εναγόμενη, αναφέροντας μάλιστα κατά την αντεξέταση του: «Με βάση αυτά που γνωρίζω σήμερα από τους φακέλους και ασκώντας την εμπειρία μου …ως προς τον τρόπο που ενεργούσαν η πέμπτη φάλαγγα εντός του Δήμου. Θεωρώ άκρως πιθανόν αν όχι βέβαιο να διαπράχθηκε και στην περίπτωση της Green Dot το ίδιο πράγμα. Αυτό το λέω με τα γνώσεως δεν έχω το δικαίωμα να μιλήσω και να το πω στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο θα με κρίνει, δεν είναι εικασίες αν ήταν απλές εικασίες δεν θα τολμούσα να έρθω εδώ.»

 

Ενώ δηλαδή ο ΜΕ1, επί τη βάση των πιο πάνω, υποστηρίζει μετά βεβαιότητας ότι η επίδικη σύμβαση αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου οικονομικού σκανδάλου με πολλούς εμπλεκόμενους, κανένα στοιχείο δεν παρουσιάζει που να συνδέει την εναγόμενη με κάποια παραπλάνηση του ενάγοντα ή σκόπιμη απόκρυψη κάποιου όρου της συμφωνίας. Αντιθέτως, αυτό το οποίο διάχυτα προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας του, είναι η συνεργασία και προθυμία της εναγόμενης για επαναδιαπραγμάτευση των όρων της αρχικής συμφωνίας, συλλογικά με τις τοπικές αρχές, προσπαθώντας να εξεύρει λύση για την εύρυθμη συνεργασία των δύο πλευρών. Ο ενάγοντας δε, ουδέποτε διεφάνηκε να αποδέχτηκε κάποιο όρο της συμφωνίας υπό καθεστώς πίεσης ή μη αντίληψης, εφόσον στις τροποποιήσεις που ακολούθησαν υπήρξε ενεργός εμπλοκή των τοπικών αρχών και Νομικού Συμβούλου. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι οι συμφωνίες που υπογράφηκαν στην παρούσα υπόθεση, φαίνεται να αφορούσαν όλες τις τοπικές αρχές με πανομοιότυπο περιεχόμενο και ελέγχονταν από το Τμήμα Περιβάλλοντος. Δεν θα μπορούσε συνεπώς να γίνει αποδεκτή η θέση του μάρτυρα, ότι ο ενάγοντας αγνοούσε το όλο πλαίσιο της συμβατικής του σχέσης με την εναγόμενη σύμφωνα με τη Νομοθεσία ή προχωρούσε στην υπογραφή των συμφωνιών χωρίς να εξασφαλίσει νομική συμβουλή. Κρίνεται επίσης σημαντικό να λεχθεί, ότι εν τέλει ο μάρτυρας δεν αποδίδει στην εναγόμενη κάποια συγκεκριμένη και εσκεμμένη πράξη δόλου ή απάτης, αλλά επιρρίπτει σ’ αυτήν ηθική ευθύνη, κατά γενικό και αόριστο τρόπο, ενώ επαναλαμβάνω δεν έχει αναφερθεί από μέρους του ότι η εναγόμενη προέβηκε σε κάποια παράσταση ή πίεση ή εξαναγκασμό στην υπογραφή της αρχικής συμφωνίας και των τροποποιητικών αυτής.  

 

Είναι σημαντικό επίσης να σημειώσω ότι παρά την θέση του μάρτυρα ότι οι συμφωνίες γίνονταν χωρίς να λαμβάνει γνώση ο ενάγοντας ως οργανισμός ή ο ίδιος του ή τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, υποστηρίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο ότι οι συμφωνίες γίνονταν από τον τότε Δήμαρχο χωρίς να δίδεται λογαριασμό σε κανένα, όπως ανέφερε κατά την αντεξέταση του, οι συμφωνίες ήταν διαθέσιμες προς όλους, ενώ από το 2009 όπου υπήρχαν προβληματισμοί τόσο στον ενάγοντα όσο και στις υπόλοιπες τοπικές αρχές, χωρίς να ζητηθεί από τον ίδιο ή άλλο λειτουργό του ενάγοντα να μελετήσει περαιτέρω τις συμφωνίες, όπως επίσης δεν είχε ζητηθεί από τον ΜΕ3 να ελεγχθούν οι συμφωνίες, ο οποίος ήταν μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου.

 

Εις ότι αφορά το παράπονο του ενάγοντα για την χρέωση συλλογής χαρτιού μη συσκευασίας, αν και αποτέλεσε θέση του ότι τέτοια υποχρέωση δεν ενέπιπτε στις ευθύνες του ενάγοντα, παραδέχτηκε ότι η εναγόμενη παρείχε την υπηρεσία αυτή στον ενάγοντα, χωρίς να αμφισβητηθούν τεκμηριωμένα οι χρεώσεις για τις ποσότητες συλλογής του υλικού αυτού. Πέραν τούτου, ο μάρτυρας δήλωσε ότι εάν η εναγόμενη δεν μάζευε το υλικό αυτό, τότε ο ενάγοντας μέσω της συλλογής οικιακών αποβλήτων θα μάζευε το υλικό αυτό και θα επιβαρυνόταν με μεγαλύτερο βάρος κατά την ζύγιση και διαχείριση των αποβλήτων μέσω του ΧΥΤΑ. Όπως άλλωστε, ανέφερε, ο ενάγοντας είχε την επιλογή να δημιουργήσει δικό του σύστημα συλλογής του υλικού αυτού και δεν το έπραξε, επιλέγοντας να συμβληθεί προς τούτο με την εναγόμενη.  Η δε θέση του ότι ήταν ευθύνη ηθική και θεσμική της εναγόμενης να διαπραγματευτεί το κόστος συλλογής του υλικού αυτού με τους παραγωγούς και εκδότες του χαρτιού μη συσκευασίας, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, εφόσον δεν επεξηγήθηκε γιατί δεν το έπραξε ο ενάγοντας εφόσον το υλικό αυτό εάν δεν συλλεγόταν από την εναγόμενη θα υποχρεωνόταν ο ενάγοντας να το πράξει.

 

Εις ότι αφορά το υλικό PMD, όπως φαίνεται η υπηρεσία αυτή αφαιρέθηκε με την τροποποιητική συμφωνία, ενώ η εναγόμενη ήδη είχε επιστρέψει κάποιο ποσό στον ενάγοντα, ως είχε συμφωνηθεί. Αν και ο μάρτυρας ανέφερε ότι το ποσό αυτό θα έπρεπε να ήταν μεγαλύτερο, ο ίδιος του δεν φαίνεται να έχει κάποια εμπλοκή στον οικονομικό υπολογισμό τέτοιου ποσού, ούτε καθόρισε ποιο ποσό θα έπρεπε να ήταν αυτό, χωρίς να δύναται το Δικαστήριο να αποδεχτεί την μαρτυρία του για το ζήτημα αυτό.

 

Αποτέλεσε επίσης θέση του μάρτυρα ότι η εναγόμενη δεν απέστελλε με τα τιμολόγια εκθέσεις για τις εκάστοτε χρεώσεις ενώ τα στοιχεία που απέστελλε η εναγόμενη ήταν ασαφή και παραπλανητικά. Πέραν του ότι ο ενάγοντας ουδέποτε αμφισβήτησε τις χρεώσεις της εναγόμενης, δεν διεφάνηκε να είχε ποτέ ζητηθεί από τον ενάγοντα κάποιο περαιτέρω στοιχείο και η εναγόμενη να αρνήθηκε να το αποστείλει. Αξιοσημείωτο επίσης αποτελεί το γεγονός ότι οι πληρωμές γίνονταν μέσω του λογιστηρίου του ενάγοντα και μετά από έλεγχο του εσωτερικού ελεγκτή και ουδέποτε είχε αμφισβητηθεί κάποια χρέωση. Όταν δε είχαν ζητηθεί κάποια στοιχεία, όπως φαίνεται με τα τεκμήρια 11 και 12 από τον εσωτερικό ελεγκτή σε δύο περιπτώσεις κατά το έτος 2013, αυτά είχαν σταλεί στον ενάγοντα. Περαιτέρω, όταν ο εσωτερικός ελεγκτής είχε ζητήσει στοιχεία κατά το έτος 2015 μετά από οδηγίες του ΜΕ3 και η εναγόμενη έδειξε προθυμία να συζητήσει ή να παρουσιάσει περαιτέρω στοιχεία, ο εσωτερικός ελεγκτής δεν επανήλθε ζητώντας περαιτέρω δικαιολογητικά ή παραστατικά, κατά τρόπο που η μαρτυρία του ΜΕ1, να αποδυναμώνεται ως προς την θέση του ότι η εναγόμενη δεν συμμορφώθηκε με την υποχρέωση της να αποστέλλει στοιχεία που να συνοδεύουν το κάθε τιμολόγιο. Tα τιμολόγια αποστέλλονταν στον ενάγοντα και αυτό δεν αμφισβητείται, όπως επίσης δεν αμφισβητείται ότι με το εκάστοτε τιμολόγιο η εναγόμενη απέστελλε δικαιολογητικά για τις χρεώσεις, χωρίς να έχει διαφανεί ότι είχαν ποτέ ζητηθεί άλλα στοιχεία τα οποία δεν αποστάληκαν στον ενάγοντα από την εναγόμενη.

 

Τα όσα δε ανέφερε ο μάρτυρας και αφορούν υπολογισμούς ποσών τα οποία κατά τον ίδιο, η εναγόμενη υπερχρέωσε τον ενάγοντα, ο μάρτυρας δεν ανέφερε ότι είχε κάποια εμπλοκή σε τέτοιους υπολογισμούς ή στον έλεγχο των τιμολογίων, καθιστώντας την μαρτυρία του και για το μέρος αυτό, ατεκμηρίωτη.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, επί των ως άνω κύριων σημείων της μαρτυρίας του ΜΕ1, η μαρτυρία του δεν μπορεί να κριθεί πειστική και τεκμηριωμένη, εφόσον περισσότερο φαίνεται να στηρίζεται σε υποθέσεις και δεν γίνεται αποδεκτή, εκτός των όσων δεν αμφισβητούνται και αφορούν την υπογραφή των συμφωνιών και το περιεχόμενο τους.

 

O ME2, ανέλαβε να εξετάσει την υπόθεση περίπου ένα μήνα πριν την παρουσία του στο Δικαστήριο, για τον λόγο ότι ο εσωτερικός ελεγκτής ο οποίος προέβηκε σε έρευνα μετά από οδηγίες του Δημάρχου κατά το 2015, βρισκόταν στο Νοσοκομείο. Να σημειωθεί βεβαίως, ότι δεν ζητήθηκε χρόνος για να παρουσιαστεί το πρόσωπο αυτό στο Δικαστήριο. Ο μάρτυρας βοήθησε όπως είπε στην έρευνα του εσωτερικού ελεγκτή αλλά πρόσφατα μελέτησε τη Νομοθεσία και τα στοιχεία που αφορούν την υπόθεση, καταλήγοντας στα δικά του συμπεράσματα τα οποία κατέγραψε στην γραπτή του δήλωση Έγγραφο Β. Ο μάρτυρας κατέθεσε επίσης τα τεκμήρια 40, 42 – 48, περιλαμβανομένων και των καταστάσεων σε μορφή excel τις οποίες ο μάρτυρας ετοίμασε παρουσιάζοντας τις αναλύσεις σύμφωνα με τους δικούς του υπολογισμούς, των τιμολογίων και αντίστοιχων πληρωμών από τον ενάγοντα προς την εναγόμενη, τεκμήρια 45 – 47.

 

Θα ξεκινήσω κατ’ αρχάς από την διαδικασία πληρωμής τιμολογίων την οποία τηρεί ο ενάγοντας σε κάθε περίπτωση περιλαμβανομένης και της πληρωμής των εκάστοτε τιμολογίων προς την εναγόμενη, όπως επεξηγήθηκε από τον μάρτυρα κατά την αντεξέταση του και συγκεκριμένα, τα τιμολόγια τα οποία στέλνονταν από την εναγόμενη, όπως είπε, ελέγχονταν από το αρμόδιο τμήμα δημόσιας υγείας και καθαριότητας κατά τον ακόλουθο τρόπο: «…ο έλεγχος γινόταν από το τμήμα, διότι το τμήμα είναι υπεύθυνο για τα κονδύλια του, οπόταν ότι δαπάνη γίνει πρέπει να την επιβεβαιώσει με μία υφιστάμενη σύμβαση ότι συμφωνούμε με τους όρους, οπόταν γινόταν το ένταλμα πληρωμής και στέλλετουν στον εσωτερικό ελεγκτή για τον έλεγχο που κάνει, είτε είναι δειγματοληπτικός είτε όχι, υπογράφεται από τον τμηματάρχη προφανώς και μετά στέλλεται στο οικονομικό τμήμα, στο λογιστήριο για να προχωρήσει η έκδοση της επιταγής.»

 

Τα ως άνω λεχθέντα του μάρτυρα, κρίνονται πολύ σημαντικά και ουσιαστικά καθορίζοντας μάλιστα σε ουσιαστικό βαθμό την κρίση του Δικαστηρίου, μεταξύ άλλων λόγων οι οποίοι θα αναφερθούν πιο κάτω, ως προς την αποδοχή ή μη της μαρτυρίας του. Εφόσον συνεπώς η διαδικασία πληρωμής τιμολογίων συναρτάται πάντοτε σύμφωνα με τον μάρτυρα, με τους όρους της σύμβασης αλλά και τον έλεγχο τον οποίο ο εσωτερικός ελεγκτής διεξάγει όταν το ένταλμα πληρωμής τίθεται ενώπιον του και μετά ακολουθεί η πληρωμή του, καμία μαρτυρία παρουσιάστηκε που να επεξηγεί ή να δικαιολογεί με κάποιο τρόπο την πληρωμή όλων των τιμολογίων μετά από τον έλεγχο τους και την εκ των υστέρων εκδοχή του ενάγοντα ότι τα πληρωθέντα τιμολόγια περιλάμβαναν υπερχρεώσεις.

 

Είναι σημαντικό επίσης να τονίσω ότι ο μάρτυρας δεν υποστήριξε ότι η ως άνω διαδικασία δεν ακολουθήθηκε στην προκειμένη περίπτωση. Εφόσον λοιπόν σύμφωνα με τον μάρτυρα, για κάθε πληρωμή τιμολογίου προηγείτο ο έλεγχος των όρων της σύμβασης αλλά και έλεγχος από τον εσωτερικό ελεγκτή του εντάλματος πληρωμής, δημιουργείται ένα ουσιαστικό κενό στην μαρτυρία του μάρτυρα, ως προς τον έλεγχο ο οποίος προηγήθηκε της πληρωμής των τιμολογίων. Τονίζω επίσης ότι σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο εσωτερικός ελεγκτής, προέβηκε σε έρευνα με την οποία διαπίστωσε ότι υπήρχαν υπερχρεώσεις, χωρίς τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου και μάλιστα κατά τρόπο που να επεξηγείται για ποιο λόγο το ίδιο πρόσωπο κατά το στάδιο του ελέγχου πριν την πληρωμή δεν διαπίστωνε υπερχρεώσεις ενώ σε πολύ μεταγενέστερο στάδιο κατέληξε σε αντίθετο συμπέρασμα. Δηλαδή, το ίδιο πρόσωπο το οποίο έλεγχε τις πληρωμές μέχρι το 2015 χωρίς να διαπιστώνει υπερχρεώσεις, λίγους μήνες μετά και κατόπιν δικού του και πάλι ελέγχου καταλήγει στην ύπαρξη υπερχρεώσεων. Το δε κενό αυτό στην προκειμένη περίπτωση κρίνεται ουσιαστικό εφόσον η περίπτωση η οποία εξετάζεται αφορά τιμολόγια τα οποία ήδη έχουν πληρωθεί και τα οποία σύμφωνα με τον μάρτυρα, επαναλαμβάνω έχουν ελεγχθεί.

 

Το ως άνω κενό στην μαρτυρία του ΜΕ2, οδηγεί κατ’ επέκταση και σε αμφιβολία ως προς την εγκυρότητα των συμπερασμάτων του, εφόσον ελλείπει παντελώς από την μαρτυρία την οποία παρουσίασε ο ενάγοντας, η μαρτυρία του προσώπου το οποίο έλεγξε και ενέκρινε την πληρωμή των τιμολογίων. Ο ΜΕ2, με βάση τα δικά του συμπεράσματα κατέληξε ότι με βάση τις συμφωνίες, υπήρξαν υπερχρεώσεις στα τιμολόγια σε συνάρτηση και με την ισχύουσα Νομοθεσία. Για να καταλήξει δε ότι ο όροι της συμφωνίας δεν ανταποκρίνονταν στο ισχύον νομικό καθεστώς, μελέτησε όπως είπε πρόσφατα τη σχετική Νομοθεσία, αναφέροντας συγκεκριμένα ότι μελέτησε τον περί Αποβλήτων Νόμο του 2011, χωρίς να γνωρίζει τον Νόμο στον οποίο αναφέρθηκε ο ΜΕ1 και διέπει την υπόθεση ήτοι τον περί Συσκευασιών και Αποβλήτων Συσκευασιών Νόμο του 2002, που διέπει την συμβατική σχέση των δύο μερών, όπως προκύπτει από το κείμενο της συμφωνίας τεκμήριο 1. Συνεπώς, τα όσα ανέφερε για την ισχύουσα Νομοθεσία και τα όσα προσπάθησε να συσχετίσει με τους συμβατικούς όρους δεν γίνονται αποδεκτά.

 

Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι προέβηκε σε έρευνα μελετώντας τα τιμολόγια, για τα οποία όμως δεν είχε όλα τα αναγκαία στοιχεία, προσθέτοντας μάλιστα ότι εάν ο ίδιος του έλεγχε αρχικά τα στοιχεία που έστελνε η εναγόμενη, θα ζητούσε περαιτέρω παραστατικά και δικαιολογητικά, όπως άλλωστε ήταν υποχρεωμένη η εναγόμενη να πράττει. Τα συμπεράσματα του όμως στα οποία καταλήγει σε σχέση με τις ισχυριζόμενες υπερχρεώσεις, προϋποθέτουν την μελέτη όλων των στοιχείων και δικαιολογητικών, τα οποία ο εσωτερικός ελεγκτής κατά την δική του έρευνα ζήτησε και έλαβε από την εναγόμενη, χωρίς να ζητήσει περαιτέρω στοιχεία. Δεν πρέπει επίσης να παραγνωριστεί το γεγονός ότι ο ΜΕ2, βοήθησε τον εσωτερικό ελεγκτή στην έρευνα που έκανε μετά από οδηγίες του Δημάρχου, γνωρίζοντας έτσι ότι η εναγόμενη απέστειλε τα στοιχεία που είχαν ζητηθεί, χωρίς να ζητηθούν περαιτέρω διευκρινήσεις από τον εσωτερικό ελεγκτή, τον μάρτυρα και γενικότερα από τον ενάγοντα. Γνώριζε μάλιστα ότι ο εσωτερικός ελεγκτής ζήτησε και έλαβε ζυγολόγια κατά το έτος 2013, τα οποία προφανώς ελεγχθήκαν, ενώ ο ίδιος του δεν φαίνεται να μελέτησε αυτά ούτε και εξήγησε πως τα έλαβε εάν τα έλαβε υπόψη του κατά την ετοιμασία του δικού του πορίσματος ούτε και ανέφερε ότι ζήτησε ζυγολόγια για την περίοδο που διερεύνησε.  Κατά την αντεξέταση του, κατατέθηκαν τα ζυγολόγια για τα έτη 2009 – 2015 σε ηλεκτρονική μορφή, ως τεκμήριο 49. Ο μάρτυρας βλέποντας μερικά ζυγολόγια χαρακτήρισε αυτά ως «κόλλες» οι οποίες δεν προσφέρουν κάποια πληροφορία. Γνώριζε όμως ότι ο εσωτερικός ελεγκτής κάποια στιγμή τα είχε δει, χωρίς όμως να αναφερθεί οτιδήποτε σε σχέση με τα συμπεράσματα του για τα ζυγολόγια αυτά, ενώ επαναλαμβάνω και τονίζω ότι ο μάρτυρας, δεν εξέτασε ζυγολόγια επί των οποίων στηρίχθηκαν τα τιμολόγια για να καταλήξει στα συμπεράσματα του, τα οποία κρίνονται αυθαίρετα.

 

Ο μάρτυρας γενικότερα υποστήριξε ότι ο ενάγοντας πλήρωνε τιμολόγια με χρεώσεις για τις οποίες δεν είχε ευθύνη, όπως για παράδειγμα τη συλλογή χαρτιού μη συσκευασίας. Ο μάρτυρας όμως παραγνωρίζει ότι η υπηρεσία αυτή παρεχόταν από την εναγόμενη, όπως αποδέχθηκε ο ΜΕ1, ενώ οι υπολογισμοί του για επιστροφή καταβληθέντος ποσού σε σχέση με το υλικό αυτό, στηρίχθηκε σε αυθαίρετα συμπεράσματα τα οποία δεν στηρίχθηκαν στα στοιχεία και δικαιολογητικά τα οποία η εναγόμενη απέστελλε αλλά ο ενάγοντας δεν είχε ζητήσει διευκρινήσεις οι επεξηγήσεις. Στοιχεία μάλιστα τα οποία σύμφωνα με την διαδικασία την οποία περιέγραψε ο μάρτυρας, ελέγχονταν από τον εσωτερικό ελεγκτή.

 

Αποτέλεσε επίσης θέση του ότι ως καταγράφεται στην γραπτή του δήλωση ότι ο ενάγοντας δεν αντιλαμβανόταν τι πλήρωνε επειδή υπήρχαν ασάφειες στις συμφωνίες. Με όλο τον σεβασμό όμως προς τον μάρτυρα, τέτοια τοποθέτηση δεν είναι αναμενόμενη από ένα Δημοτικό Ταμία, ούτε και από ένα Δήμο, λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε πληρωμή προέρχεται από το Δημοτικό Ταμείο στο οποίο συνεισφέρει ο κάθε δημότης. Επαναλαμβάνω ότι σύμφωνα με τον μάρτυρα πριν την πληρωμή κάθε τιμολογίου προηγείτο έλεγχος από τον εσωτερικό ελεγκτή, ενώ κάθε λειτουργός του ενάγοντα εάν θεωρούσε ότι υπήρχαν ασάφειες σε συμφωνίες να επιδιώξει να ενημερωθεί και να λάβει μια σαφή διευκρίνηση, ενώ η θέση ότι ο ενάγοντας δεν αντιλαμβανόταν τι πλήρωνε, αφήνει τον ίδιο τον Δήμο εκτεθειμένο, χωρίς όμως αυτό να συνδέεται με κάποια πράξη ή παράλειψη της εναγόμενης, από την οποία όπως φαίνεται δεν είχαν ζητηθεί διευκρινήσεις και στοιχεία πριν την πληρωμή των τιμολογίων.

 

Εις ότι αφορά την θέση του ότι ο ενάγοντας δεν έπρεπε να συμμετέχει στην συλλογή υλικού PMD, ο μάρτυρας φαίνεται να παραγνωρίζει ότι η συμμετοχή αυτή του ενάγοντα θα επέφερε επιστροφή ποσοστού 10%. Αναγνωρίζοντας όμως τον συμφωνημένο τρόπο συλλογής του ως άνω υλικού, επέμενε ότι η επιστροφή ποσού προς τον ενάγοντα θα έπρεπε να ήταν μεγαλύτερη. Αρκέστηκε να αναφέρει κατά την αντεξέταση του, ότι το προβλεπόμενο αντιστάθμισμα για το κόστος συλλογής και διαλογής δεν είναι ισόποσο και είναι προφανώς πολύ μεγαλύτερο από τα οποιαδήποτε έσοδα έχει η εναγόμενη από την διάθεση του υλικού, καταλήγοντας ότι δεν είναι αντιστάθμισμα. Το συμπέρασμα του όμως αυτό, παρέμεινε γενικό και αόριστο χωρίς να συσχετιστεί με κάποιο στοιχείο που να προκύπτει από τα τιμολόγια τα οποία εξέδιδε η εναγόμενη ή με το ποσό το οποίο πιστώθηκε στον ενάγοντα και αφορά την επιστροφή ποσοστού 10%, ως είχε συμφωνηθεί. Ενώ επίσης του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση του ότι έγινε διαπραγμάτευση κατά το έτος 2011 με τις τοπικές αρχές και την εναγόμενη, όπου καθορίστηκαν οι όροι με την τροποποιητική συμφωνία της 7.11.11 και αναγνωρίστηκαν οι χρεώσεις του ως άνω υλικού ως ορθές για το διάστημα το οποίο είχαν γίνει, ο μάρτυρας δεν γνώριζε για τις διαπραγματεύσεις ούτε το γεγονός ότι ο Δήμος Στροβόλου διαπραγματευόταν τη συμφωνία με την εναγόμενη εκ μέρους όλων των Δήμων, περιλαμβανομένου του ενάγοντα. Ούτε και είχε δει όπως είπε την πίστωση η οποία αφορούσε το έτος 2010 αλλά εκ παραδρομής έγινε το 2013, τεκμήριο 10. Η δε θέση του ότι η επιστροφή θα έπρεπε να ήταν μεγαλύτερη παρέμεινε γενική και αόριστη χωρίς να γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένο ποσό.  

 

Η μαρτυρία του ΜΕ2, σε σχέση με το υλικό PMD, πέραν του ότι όπως διεφάνηκε δεν λήφθηκε υπόψη η αρχική συμφωνία αλλά και η τροποποιητική συμφωνία της 7.11.11, όπως ο ίδιος ο μάρτυρας ανέφερε κατά την αντεξέταση του ερωτηθείς εάν έχει ανατρέξει σε στοιχεία για τα ποσά που θεωρεί ότι έπρεπε να αποδοθούν στον ενάγοντα απάντησε: «Όχι, δεν έχω ανατρέξει σε οποιαδήποτε στοιχεία», αφήνοντας έτσι την εκδοχή του για το μέρος αυτό της μαρτυρίας του μετέωρη και ατεκμηρίωτη.

 

Ο μάρτυρας υποστήριξε επίσης ότι στα τιμολόγια και την ανάλυση η οποία συνόδευε αυτά, οι ποσότητες συλλογής ήταν ίδιες με τις ποσότητες διαλογής, ενώ κάτι τέτοιο είναι παράλογο. Ο μάρτυρας βλέποντας την συμφωνία διαλογής και εμπορίας υλικών και συσκευασίας, τεκμήριο 50, η οποία συστάθηκε μεταξύ εναγόμενης και της εταιρείας Barracuda Intertrade Ltd, συμφώνησε ότι στα πλαίσια της συμφωνίας αυτής προβλέπεται ότι το υπόλειμμα της διαλογής θα βαραίνει την εναγόμενη, θέτοντας περαιτέρω στον μάρτυρα την θέση ότι αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο οι ποσότητες συλλογής και διαλογής είναι ίδιες σύμφωνα με την ανάλυση που στάληκε στον ενάγοντα. Όπως όμως διεφάνηκε κατά την αντεξέταση του μάρτυρα, ο ίδιος του για να καταλήξει στα ως άνω συμπεράσματα του μελέτησε μόνο την συμφωνία διαλογής μεταξύ εναγόμενης και της εταιρείας Barracuda η οποία ο μάρτυρας θεώρησε ότι ίσχυε για όλα τα τιμολόγια τα οποία εξέτασε, χωρίς να λάβει υπόψη την συμφωνία ημερομηνίας 9.8.06, τεκμήριο 82, η οποία διέφερε ως προς τους όρους αμοιβής, την οποία ο ενάγοντας ουδέποτε ζήτησε να λάβει, στηρίζοντας έτσι την μαρτυρία του ο ΜΕ2, σε συμφωνίες οι οποίες δεν ίσχυαν χρονικά για όλα τα τιμολόγια, αφήνοντας έτσι τα συμπεράσματα του ατεκμηρίωτα.

 

Γενικότερα, θα πρέπει να τονιστεί η διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι ο μάρτυρας, στήριξε τα συμπεράσματα του για τις υπερχρεώσεις αλλά και σε ποσά τα οποία δεν έπρεπε να καταβληθούν σε στοιχεία για τα οποία δεν είχε πλήρη γνώση. Επαναλαμβάνω ότι η εναγόμενη απέστειλε τα στοιχεία τα οποία είχαν ζητηθεί από τον εσωτερικό ελεγκτή, τα οποία όμως ο ΜΕ2 δεν εξέτασε όπως είπε. Πέραν τούτου, όταν ερωτήθηκε για ποιο λόγο δεν είχε ζητήσει διευκρινήσεις από την εναγόμενη όταν ο ίδιος του προέβηκε σε έρευνα και υπολογισμούς, απάντησε ότι παρακολουθώντας διαχρονικά τον τρόπο που τους μεταχειριζόταν η εναγόμενη με τις συμφωνίες, με τους όρους τους οποίους θεωρεί αντισυμβατικούς, πιστεύει ότι δεν θα υπήρχε ανταπόκριση. Ο μάρτυρας όμως, δεν ανέφερε ότι ασχολήθηκε στο παρελθόν με την συμβατική σχέση ενάγοντα και εναγόμενης για να γνωρίζει πως θα αντιδρούσε η εναγόμενη, ούτε όμως διεφάνηκε ότι κατά την συνεργασία τους, ζητήθηκε εκ μέρους του ενάγοντα κάποιο στοιχείο το οποίο η εναγόμενη αρνήθηκε να προσκομίσει.

 

Τα όσα υποστήριξε επίσης σε σχέση με τη συλλογή από πόρτα σε πόρτα αλλά και για τις χρεώσεις των κάδων, όπως ανέφερε κατά την αντεξέταση του δεν είχε ιδίαν γνώση για τα ζητήματα αυτά. Συγκεκριμένα, κατά την αντεξέταση του, ερωτηθείς εάν υπάρχει ανακύκλωση στον Δήμο από πόρτα σε πόρτα, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει, δεν έχει δει και δεν έχει εντοπίσει να γίνεται, χωρίς όμως να στηρίξει σε κάποιο υπαρκτό γεγονός την ως άνω θέση του. Όταν τέθηκε στον μάρτυρα ότι οι κάδοι δεν είχαν αφαιρεθεί και γι’ αυτό χρεώνονταν από την εναγόμενη, απάντησε ότι οι κάδοι είχαν αφαιρεθεί και η εναγόμενη συνέχισε να τους χρεώνει ενώ ακολούθως απάντησε ότι δεν έχει εντοπίσει κάδους, χωρίς όμως να αναφέρει κατά πόσο διεξήγαγε έρευνα προς τούτο ή σε ποια σημεία έλεγξε και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχαν τέτοιοι κάδοι. Εις ότι αφορά τους κάδους, η μαρτυρία του ΜΕ2 αντικρούεται επίσης από το τεκμήριο 36, το οποίο δεν είχε υπόψη του και συγκεκριμένα την επιστολή ημερομηνίας 21.3.16, με την οποία ο ενάγοντας ζήτησε από την εναγόμενη να μην αφαιρεθούν οι κάδοι.

 

Ως προς τα τιμολόγια τα οποία στάληκαν μέχρι το έτος 2018, αν και ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι παραλήφθηκαν από τον Δήμο, η θέση του αυτή δεν γίνεται αποδεκτή, εφόσον κατά πρώτο, τοποθετήθηκε για την ανταπαίτηση την οποία αρνείται, αναφερόμενος γενικά στα τιμολόγια τα οποία παρέλαβε ο ενάγοντας κατά καιρούς, καταδεικνύοντας έτσι ότι ο ενάγοντας λάμβανε τα τιμολόγια που αφορούν την ανταπαίτηση και κατά δεύτερο, ο ΜΕ1, δεν αρνήθηκε ότι παραλήφθηκαν τα τιμολόγια αυτά τα οποία σταλήκαν στην ηλεκτρονική διεύθυνση την οποία αναγνώρισε ο ΜΕ2 αλλά και το τεκμήριο 23, δέσμη των τιμολογίων. Θέση του μάρτυρα αποτέλεσε ότι τα τιμολόγια αυτά ουδέποτε παραλήφθηκαν από το λογιστήριο, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν στάληκαν και δεν παραλήφθηκαν από τον ενάγοντα. Άλλωστε, σύμφωνα με τον ΜΕ2 τα τιμολόγια παραλαμβάνονταν από τον ενάγοντα από το 2015 και συνέχισαν να καταχωρούνται στο λογιστικό σύστημα από την Υπηρεσία Καθαριότητας ωστόσο δόθηκε οδηγία στο λογιστήριο να μην πληρώνονται.

 

Τέλος, θα πρέπει να λεχθεί ότι σύμφωνα με τον μάρτυρα, μελετώντας τις καταστάσεις πληρωμών του ενάγοντα, διαπίστωσε ότι υπήρξε μία διπλοπληρωμή για το ποσό των €5.203,75σ στις 4.8.14 και για το ίδιο τιμολόγιο πληρώθηκε και το ποσό των €5.444,25σ στις 27.11.14. Ο μάρτυρας όμως, δεν συσχέτισε τεκμηριωμένα ότι οι ως άνω πληρωμές αφορούσαν το ίδιο τιμολόγιο. Οι θέσεις του επίσης ότι με τον τρόπο που συμφωνήθηκαν οι όροι των συμφωνιών, ο ενάγοντας πλήρωνε δύο φορές για την υπηρεσία συλλογής του χαρτιού, δεν έχει τεκμηριωθεί σε οποιαδήποτε εκ των αναλύσεων που προέβηκε ο μάρτυρας εφόσον οι θέσεις του για το ως άνω ζήτημα και γενικότερα για τις ισχυριζόμενες υπερχρεώσεις, δεν συσχετίστηκαν με συγκεκριμένα τιμολόγια αλλά και ζυγολόγια για τα οποία η εναγόμενη χρεωνόταν προτού τιμολογήσει τον ενάγοντα.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους αλλά και τις ουσιαστικές διαπιστώσεις του Δικαστηρίου ως προς την μαρτυρία του ΜΕ2, κρίνω ότι η μαρτυρία του διακατέχεται από ουσιαστικά και καίρια κενά τα οποία δεν μπορούν να οδηγήσουν σε ασφαλή συμπεράσματα που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν και να επιβεβαιώσουν την μαρτυρία του. Συνεπώς, η μαρτυρία του ΜΕ2, πέραν των όσων δεν αμφισβητούνται, δεν γίνεται αποδεκτή.

 

Η μαρτυρία του Δημάρχου Πάφου, ΜΕ3, κρίνεται γενική και ασαφής για τους λόγους τους οποίους θα αναφέρω αμέσως πιο κάτω. Όπως ο ίδιος υποστήριξε,  μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως Δήμαρχος, τα οποία ανέλαβε στις 11.1.15 όταν προηγήθηκε όπως είπε: «…κάτω από τις γνωστές συνθήκες. Δηλαδή την προηγούμενη σύλληψη και φυλάκιση του Δημάρχου Πάφου για το σκάνδαλο του ΣΑΠΑ…Μεταξύ άλλων τότε άρχισα να πρωτοσυλλέγω και να ενημερώνομαι πολλές φορές και με τεκμήρια για το σκάνδαλο το οποίο παράλληλα είχε κτιστεί και στο ΧΥΤΑ, ΧΥΤΥ, που είχε πάλι να κάνει περίπου με τον ίδιο κόσμο…Περίπου οι ίδιοι άνθρωποι εμπλέκονταν και με τις υποθέσεις της Green Dot από πλευράς Δήμου, από πλευράς εταιρειών. Να πω ας πούμε ότι η Green Dot είχε στενό συνεργάτη την Barracuda. Η εταιρεία Barracuda, είχε πατέρα τον Ντίνο Μιχαηλίδη, τον άνθρωπο που είχε εμπλακεί στο σκάνδαλο με τους Torren One, τα οπλικά συστήματα. Η Barracuda ανήκε στον Μιχάλη γιο του Ντίνου του Μιχαηλίδη. Ο Μιχαηλίδης φυλακίστηκε στην Αθήνα για τα γνωστά σκάνδαλα…Υπήρχε μία σχέση κατ’ εμένα τότε διαπλοκής. Έπαιρναν το χαρτί για ανακύκλωση και δεν δήλωναν τους τόνους και μάλιστα τότε πήρα στοιχεία 600 τόσοι τόνοι. Ενώ δηλώνουν ότι στην Barracuda παραλάμβαναν Α τόνους χαρτιού. Τελικά η Barracuda διαχειριζόταν Β περισσότερους τόνους με αποτέλεσμα αυτό το χαρτί το επουλούσαν και είχαν περισσότερα έσοδα στο κύκλωμα.»

 

Όπως προκύπτει από το ως άνω απόσπασμα αλλά και όπως διαφαίνεται από το σύνολο της μαρτυρίας του, ο ΜΕ3, ουσιαστικά υποστήριξε ότι η κατάρτιση της συμφωνίας με την εναγόμενη αλλά και η υπογραφή του μνημονίου αλλά και των τροποποιητικών συμφωνιών, ήταν όλα αποτέλεσμα διαφθοράς και δόλιων συνεννοήσεων με εμπλεκόμενα διάφορα πρόσωπα τα οποία κατονόμασε κατά την αντεξέταση του. Αποτέλεσε επίσης έντονη θέση του ότι ο πρώην Δήμαρχος Πάφου, πίσω από κλειστές πόρτες και με δόλιο τρόπο χωρίς να ενημερώνει λειτουργούς του ενάγοντα, συμβλήθηκε με την εναγόμενη, ως μέρος της γενικότερης παράνομης δραστηριότητας την οποία ο ΜΕ3 καταλογίζει σ’ αυτόν. Ενέπλεξε επίσης την εναγόμενη στις μίζες εκατομμυρίων που όπως είπε, λαμβάνονταν από το σκάνδαλο του ΧΥΤΑ όπου την ίδια περίοδο όπως είπε, ο ιδιοκτήτης της Barracuda, απολάμβανε τα εκατομμύρια που πήρε μίζες από τον Άκη Τσοχατζόπουλο.

 

Αποτέλεσε επίσης θέση του, την οποία εξέφρασε κατά την αντεξέταση του, ότι το κόστος για την συλλογή χαρτιού μη συσκευασίας θα έπρεπε να βαραίνει τους εκδότες και όχι τον ενάγοντα, υποστηρίζοντας ότι δεν ρυθμίστηκε νομοθετικά το ζήτημα λόγω του ότι εξυπηρετούνταν τα συμφέροντα των μεγάλων εκδοτών με εμπλοκή των πολιτικών κομμάτων.  

 

Γενικότερα κατά την αντεξέταση του, χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία αλλά και γεγονότα που να σχετίζονται με τις δικογραφημένες θέσεις της έκθεσης απαίτησης, ο ΜΕ3, ενέπλεξε πρόσωπα δημόσια και μη, σε μία πολιτική πλεκτάνη και ένα πλαίσιο διαφθοράς το οποίο συντηρείτο από πολιτικά κόμματα αλλά και τον πρώην Δήμαρχο, για να υποστηρίξει ότι η συνεργασία και οι συμφωνίες με την εναγόμενη αποτελούσαν μέρος της εν λόγω κατάστασης διαφθοράς. Ο ΜΕ3, παρατηρώ ότι παρά τις σοβαρές κατηγορίες που απέδωσε σε πρόσωπα, δεν συσχέτισε αυτές με τα όσα ισχυρίζεται ο ενάγοντας στην παρούσα υπόθεση. Περισσότερο, τα όσα ανέφερε ο ΜΕ3, κρίνονται ως εικασίες και υποθέσεις, οι οποίες εντάσσονται στην γενικότερη προσπάθεια του μάρτυρα να πατάξει την διαφθορά, την οποία όπως είπε αποτέλεσε σημαντικό σκοπό του κατά την ανάληψη των καθηκόντων του. Στα πλαίσια όμως της παρούσας υπόθεσης και σε σχέση με τα επίδικα θέματα οι κατηγορίες του αυτές παρέμειναν ατεκμηρίωτες.

 

Αποτέλεσε επίσης θέση του μάρτυρα, ως καταγράφηκε πιο πάνω ότι η εταιρεία Barracuda διαχειριζόταν περισσότερους τόνους χαρτιού, δηλαδή όπως γίνεται αντιληπτό, αποδίδει στην ως άνω εταιρεία ότι χρέωνε περισσότερους τόνους χαρτιού με αποτέλεσμα να προβαίνει σε πώληση μεγαλύτερης ποσότητας χαρτιού αποκομίζοντας μεγαλύτερο κέρδος. Κανένα όμως στοιχείο παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο είτε από τον ΜΕ3 είτε από τους άλλους δύο μάρτυρες τους οποίους παρουσίασε ο ενάγοντας που θα μπορούσε να υποστηριχθεί ή να επιβεβαιωθεί η θέση αυτή. Προσθέτω στο σημείο αυτό, ότι ουδείς εκ των ΜΕ1 και ΜΕ2, κατάφερε να τεκμηριώσει ότι η εναγόμενη αποκόμιζε παράνομα κέρδος από την συνεργασία των δύο πλευρών. 

 

Υποστήριξε επίσης ότι η εναγόμενη παραποιούσε τα τιμολόγια της και δεν χρέωνε τον ενάγοντα μόνο για το χαρτί μη συσκευασίας αλλά τους χρέωνε και για άλλα πράγματα για τα οποία στη διαιτησία, με άλλο Δήμο, τα έχασε, αναφερόμενος στη συνέχεια της ίδιας απάντησης του στα όσα συμφωνήθηκαν με Δήμαρχο άλλης Επαρχίας και την εναγόμενη. Πέραν του ότι ο μάρτυρας, σχεδόν σε κάθε απάντηση του αναφερόταν σε γεγονότα που δεν αφορούν την υπόθεση περιπλέκοντας κατ’ αυτό τον τρόπο την όλη εκδοχή του, ούτε για την θέση του περί παραποίησης τιμολογίων από μέρους της εναγόμενης παρουσίασε κάποιο στοιχείο που θα μπορούσε να επιβεβαιώσει την θέση του αυτή, ούτε επίσης οποιοσδήποτε εκ των ΜΕ1 και ΜΕ2 παρουσίασαν οποιοδήποτε παραποιημένο τιμολόγιο ούτε και υποστήριξαν κάτι τέτοιο. Τα ίδια ισχύουν και ως προς την θέση του ότι η εναγόμενη αλλά και η Barracuda εξέδιδαν εικονικά τιμολόγια, για λόγους οι οποίοι δεν έγιναν αντιληπτοί από το Δικαστήριο. Αν και υποστήριξε επίσης ότι βασικός παίκτης ήταν η Barracuda και υπήρχε πολλή διαφθορά και η εναγόμενη συνεργαζόταν μαζί της, δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη αναφορά που να συνδέει την ως άνω θέση του με τα επίδικα γεγονότα και τις ισχυριζόμενες υπερχρεώσεις προς τον ενάγοντα ή την ισχυριζόμενη δόλια κατάρτιση των μεταξύ τους συμφωνιών.

 

Είναι σημαντικό επίσης να σημειωθεί ότι ο μάρτυρας, παραγνωρίζει εντελώς και υποβαθμίζει το γεγονός ότι οι εκάστοτε συμφωνίες που υπογράφονταν με την εναγόμενη, ήταν εις γνώση του Υπουργείου Γεωργίας, του Τμήματος Περιβάλλοντος, της Ένωσης Δήμων και όπως επίσης αναφέρθηκε αρχικά, οι εκάστοτε τροποποιητικές συμφωνίες υπογράφονταν μετά από διαπραγματεύσεις και συζητήσεις μεταξύ των τοπικών αρχών και της εναγομένης αλλά και μετά από λήψη νομικής συμβουλής. Προσθέτω στο σημείο αυτό, ότι κατά την αντεξέταση του ήταν έντονος ότι ακόμα και η υπογραφή του μνημονίου συναντήληψης, τεκμήριο 7, το οποίο υπογράφηκε από τον Δήμαρχο Στροβόλου, μετά από διαπραγματεύσεις που έγιναν εκπροσωπώντας όλους τους συμβαλλόμενους Δήμους, αυτό υπογράφηκε από τον κο Λ. Σαββίδη και πάλι πίσω από κλειστές πόρτες και ένα αποδιδόμενο πλέγμα διαπλοκής και διαφθοράς. Σύμφωνα όμως με το τεκμήριο 7, αυτό υπογράφηκε από άλλο Δήμαρχο Στροβόλου ήτοι τον κο Σ. Ηλιοφώτου. Κρίνεται επίσης η μαρτυρία του υπερβολική, εφόσον αποδίδει δόλο και διαφθορά στον πρώην Δήμαρχο Πάφου κατά την υπογραφή των επίδικων συμφωνιών, ενώ τέτοιες συμφωνίες υπογράφηκαν απ’ όλους τους Δήμους της Κύπρου.

 

Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ενώ αποτέλεσε θέση του ότι άμεσα με την ανάληψη καθηκόντων ζήτησε από την εναγόμενη να απομακρύνει όλους τους κάδους η θέση του αυτή έρχεται σε αντίθεση με το τεκμήριο 55 με το οποίο όπως φαίνεται ο μάρτυρας στις 18.4.16 επιμένει όπως η εναγόμενη διατηρήσει την συλλογή όλων των ρευμάτων ήτοι γυαλιού, PMD και χαρτιού συσκευασίας, προφανώς μέσω των κάδων που είχε συμφωνηθεί να τοποθετηθούν για τον σκοπό αυτό.

 

Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να σημειωθεί ότι καμία εκ των θέσεων του ΜΕ3 δεν επιβεβαιώνεται από τις επιστολές του Τμήματος Γεωργίας, τεκμήρια 52 – 54, όπου δεν εκφράστηκε οποιαδήποτε θέση που να συμμερίζεται τις απόψεις του ΜΕ3. Αντιθέτως, αυτό που προτρέπει το Τμήμα Γεωργίας είναι η εξακολούθηση της παροχής των υπηρεσιών της εναγομένης στο σύστημα ανακύκλωσης.

 

Τέλος, επισημαίνω ότι ενώ ενέταξε την όλη συνεργασία του ενάγοντα με την εναγόμενη σε ένα πλαίσιο δολιοφθοράς και διαπλοκής, εκ μέρους συγκεκριμένων προσώπων που βρίσκονταν στην υπηρεσία του ενάγοντα, ο μάρτυρας φαίνεται να παραγνωρίζει ότι σύμφωνα με την διαδικασία πληρωμής των τιμολογίων εμπλέκονταν διάφορα πρόσωπα, ένα εκ των οποίων και ο εσωτερικός ελεγκτής ο οποίος εξέταζε και ενέκρινε την πληρωμή προς την εναγόμενη. Το πρόσωπο δε αυτό, όπως ανέφερε ο ΜΕ3, ήταν πάντοτε της απόλυτης εμπιστοσύνης του, εξού και έδωσε οδηγίες και σ’ αυτόν για την διεξαγωγή έρευνας. Συνεπώς η θέση του περί δόλιας και διεφθαρμένης συνεργασίας του ενάγοντα με την εναγόμενη, αλλά και η κατάρτιση εικονικών τιμολογίων και υπερχρεώσεων, καταρρίπτεται και από το ως άνω γεγονός, εφόσον δεν αιτιολογήθηκε από κάποιο μάρτυρα του ενάγοντα για ποιο λόγο πληρώνονταν τα τιμολόγια χωρίς αντίρρηση ή διαμαρτυρία ενώ αυτά ελέγχονταν από πρόσωπο μάλιστα της εμπιστοσύνης του ΜΕ3.

 

Στο σύνολο της η μαρτυρία του ΜΕ3 δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένα στοιχεία και δεν χαρακτηρίζεται από σαφήνεια. Αντιθέτως, οι σκόρπιες, αφηρημένες και αστοιχείωτες κατηγορίες, σοβαρές μάλιστα εναντίον πολιτικών προσώπων αλλά και λειτουργών του ενάγοντα και άλλων τοπικών και κυβερνητικών αρχών, πέραν του δικογραφημένου πλαισίου της έκθεσης απαίτησης, στερούν από την μαρτυρία του ΜΕ3 την αναγκαία αξιοπιστία χωρίς να παρέχεται περιθώριο στο Δικαστήριο για να αποδεχτεί την μαρτυρία του, με αποτέλεσμα αυτή να μην κρίνεται βάσιμη και δεν γίνεται αποδεκτή.

 

Στρεφόμενη τώρα στην μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα της υπεράσπισης, θα πρέπει αρχικά να λεχθεί ότι αυτός αναφέρθηκε στο ιστορικό ίδρυσης, λειτουργίας και αδειοδότησης της εναγόμενης αλλά και στην επαρκή πληροφόρηση η οποία δόθηκε στις τοπικές αρχές για την συμμετοχή τους στο όλο σύστημα το οποίο εφάρμοσε η εναγόμενη για συλλογή αποβλήτων, σύμφωνα με την σχετική Νομοθεσία. Τα πιο πάνω, όπως προκύπτει από την μαρτυρία την οποία παρουσίασε ο ενάγοντας ήταν γνωστά κατά τον χρόνο που είχε συμβληθεί με την εναγόμενη και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Άλλωστε, είναι αναμενόμενο όταν μία τοπική αρχή αποφασίζει να συμμετέχει σ’ ένα τέτοιο σύστημα με οικονομική συνεισφορά, να γνωρίζει την διαδικασία αλλά και τα αποτελέσματα της για τον Δήμο. Άλλωστε θα πρέπει να τονιστεί ότι από πλευράς ενάγοντα δεν υποστηρίχθηκε ότι η παροχή υπηρεσιών από την εναγόμενη δεν ωφέλησε τον Δήμο της Πάφου, ως οι εκάστοτε μελέτες που εκπονήθηκαν προς τούτο, όπως η μελέτη η οποία έγινε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κύπρου, τεκμήριο 69.

 

Η μαρτυρία του επίσης γίνεται αποδεκτή σε σχέση με τα όσα ανέφερε και σχετίζονται με τις υπογραφές τόσο της αρχικής συμφωνίας ημερομηνίας 4.5.09, όσο και των τροποποιητικών συμφωνιών. Είναι σημαντικό να τονίσω ότι σύμφωνα με τον μάρτυρα, οι συμφωνίες είχαν καταρτιστεί με όλες τις τοπικές αρχές οι οποίες λάμβαναν μέρος στο σύστημα που εφάρμοσε η εναγόμενη, ενώ λόγω του ότι η εφαρμογή του ήταν καινοτόμα, βρισκόταν υπό συνεχή παρακολούθηση τόσο από την εναγόμενη όσο και από τις τοπικές αρχές και αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο οι συμφωνίες τροποποιούνταν, για να μπορέσει το σύστημα να λειτουργεί όσο πιο αποτελεσματικά, λαμβάνοντας υπόψη και την αναμενόμενη αλλαγή στην κουλτούρα των δημοτών σε σχέση με το σύστημα ανακύκλωσης. Όπως επίσης προκύπτει από την μαρτυρία του αλλά και την μαρτυρία η οποία τέθηκε από μέρους του ενάγοντα, οι εκάστοτε τροποποιήσεις επιτυγχάνονταν κατόπιν διαπραγματεύσεων με την εναγόμενη και εκπροσώπους των τοπικών αρχών, όπως μέσω του Δήμου Στροβόλου αλλά και κατόπιν νομικής συμβουλής (τεκμήριο 8). Συνεπώς, τα όσα ο μάρτυρας ανέφερε σε σχέση με τις περιστάσεις κατάρτισης των συμφωνιών, γίνονται αποδεκτά χωρίς να προκύπτει ότι επιτηδευμένα ή μονομερώς η εναγόμενη επέβαλε στον ενάγοντα τις συμφωνίες ή οποιοδήποτε όρου αυτών. Επαναλαμβάνω επίσης ότι από την μαρτυρία την οποία παρουσίασε ο ενάγοντας, δεν προέκυψε οποιαδήποτε μονομερής ή καταπιεστική επιβολή οποιουδήποτε όρου.

 

Ο μάρτυρας επίσης εξήγησε τη διαδικασία που η εναγόμενη ακολουθούσε σε σχέση με τις συμφωνίες και την τιμολόγηση του ενάγοντα, ως ακολούθως:

 

«Η διαδικασία Συλλογής - Διαλογής - Εμπορίας είναι ένας κύκλος ο οποίος αλληλοσυμπληρώνεται. Εξηγώ με παράδειγμα: Ο εργολάβος συλλογής παραδίδει 1000 τόνους χαρτί σε μια μονάδα διαλογής. Από αυτούς τους 1000 τόνους μετά την διαλογή θα υπάρχουν 10 τόνοι υπόλειμμα που θα οδηγηθούν για ανάκτηση ενέργειας και οι άλλοι 990 προς διάθεση για να εισπράξουμε την τιμή πώλησης.

 

Για αυτήν την εργασία η Green Dot έχει ειδικό λογισμικό που λειτουργεί online από το 2012 και οι εργολάβοι συλλογής και διαλογής έχουν πρόσβαση να καταχωρούν τις πληροφορίες του κάθε ζυγολογίου. Αυτό ισχύει μέχρι και σήμερα. Δηλαδή ο εργολάβος συλλογής θα παραδώσει τα υλικά στην μονάδα διαλογής και θα παραλάβει ένα ζυγολόγιο. Μετέπειτα ο εργολάβος συλλογής μπαίνει στο λογισμικό σύστημα καταχωρεί το ζυγολόγιο και δηλώνει τι υλικό αφορούσε το δρομολόγιο και από ποια περιοχή έγινε η συλλογή. Ακολούθως ο εργολάβος διαλογής μπαίνει επίσης στο λογισμικό σύστημα και επιβεβαιώνει τα στοιχεία του ζυγολογίου επιβεβαιώνοντας την παραλαβή των υλικών. Στην συνέχεια επίσης ο εργολάβος διαλογής καταχωρεί την παραγωγή των υλικών δηλαδή έγινε παραγωγή 860 τόνοι μεικτό χαρτί και 130 τόνοι χαρτοκιβώτιο (σύνολο 990). Τα έσοδα από την πώληση αυτών των υλικών ανήκουν στην Green Dot όμως η διάθεση τους στο εξωτερικό δόθηκε ως υπηρεσία στους ανακυκλωτές έναντι αμοιβής. Για να δικαιούται ένας εργολάβος διαλογής να πουλήσει τα υλικά μας πρέπει να ενημερώσει γραπτώς για την τιμή πώλησης των υλικών και να του δώσουμε έγκριση. Εφόσον πραγματοποιηθεί η πώληση στο τέλος κάθε μήνα η Green Dot εκδίδει τιμολόγιο για την πώληση των υλικών προς την μονάδα ανακύκλωσης και εισπράττει τα σχετικά χρήματα. Αν υπάρχουν αποθέματα γίνεται καταμέτρηση και σχετικοί ελέγχου καταγραφής. Δηλαδή έχουμε διαδικασία που ελέγχουμε τις ποσότητες συλλογής Χαρτιού και PMD καθώς πέραν του ότι πληρώνουμε ανά τόνο τον εργολάβο συλλογής, τον εργολάβο διαλογής, πληρώνουμε και την διαδικασία ανάκτηση ενέργειας, εισπράττουμε και ανά τόνο την πώληση του κάθε υλικού χωριστά.

 

Το σύστημα διενεργεί πάντα αρκετούς δειγματοληπτικούς ελέγχους τους οποίους αποβάλλει και στο Τμήμα Περιβάλλοντος για την ποιοτική σύσταση των υλικών που παραδίδονται έτσι ώστε να γνωρίζει την ποιότητα του υλικού που θα παραχθεί από την διαλογή.»

 

            Η ως άνω διαδικασία την οποία περιέγραψε ο μάρτυρας στην γραπτή του δήλωση, αφορά τα όσα προηγούνται της έκδοσης του τιμολογίου και τα οποία ως διαδικασία γενικά, δεν έτυχαν αμφισβήτησης. Η μαρτυρία του ΜΥ προς τούτο, κρίνεται επεξηγηματική και γίνεται αποδεκτή, εφόσον περιγράφεται το κάθε στάδιο της διαδικασίας με επάρκεια και λεπτομέρεια.

 

            Ο μάρτυρας επίσης, περιέγραψε στην γραπτή του δήλωση τη διαδικασία που αφορά το κόστος  της υπηρεσίας συλλογής των υλικών ως ακολούθως, με αναφορά στις συμφωνίες που καταρτίστηκαν με εργολάβους με σκοπό την υλοποίηση των συμφωνηθέντων. Παραθέτω αυτούσια τα σχετικά αποσπάσματα, προσθέτοντας τον αριθμό των τεκμηρίων στα οποία αναφέρθηκε ο μάρτυρας:

 

«Σημειώνω ότι στην Επαρχία Πάφου ο ανάδοχος εργολάβος για τη Συλλογή είναι η εταιρεία Charalambos Yiaggou Co Ltd εδώ και 16 χρόνια. Επιθυμώ να καταθέσω αντίγραφα των Συμφωνιών με την εταιρεία Charalambos Yiangou Co Ltd ως τεκμήρια στη διαδικασία. Πιο συγκεκριμένα αναφέρομαι στην αρχική Συμφωνία 01/09/2009 η οποία ίσχυσε για το Δήμο Πάφου μέχρι και την τροποιητική συμφωνία ημερομηνίας 31/12/2014, όπου ο Δήμος Πάφου αφαιρέθηκε καθότι ίσχυσε διαφορετική συμφωνία σχετικά με το Δήμο αυτό λόγο αλλαγής του συστήματος συλλογής από σύστημα συλλογής με νησίδες σε σύστημα συλλογής από πόρτα σε πόρτα… (τις οποίες κατέθεσε ως τεκμήρια 70 και 71)

 

Διευκρινίζω ότι η κατάσταση που συνόδευε τα τιμολόγια που αποστέλνονταν στο Δήμο Πάφου αναθεωρείτο ανάλογα με την εκάστοτε συμφωνία που είχαμε με τον εργολάβο συλλογής. 29. 30. 31. 32. Διευκρινίζω ότι η εν λόγω εταιρεία συλλογής είναι αδειοδοτημένη από το Υπουργείο Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος για να μπορεί να προβαίνει στην συλλογή των υλικών PMD και Χαρτί. Εξ όσων έχω υπόψη μου η εν λόγω εταιρεία έχει συνεργασία με το Δήμο Πάφου κατά καιρούς.

…

Κατά την παράδοση των υλικών πραγματοποιείται η ζύγιση των ποσοτήτων σε γεφυροπλάστιγγα από την οποία εκδίδεται σχετικό ζυγολόγιο. Η διαδικασία της ζύγισης πραγματοποιείται 2 φορές. Η πρώτη ζύγιση την στιγμή που εισέρχεται το σκυβαλλοφόρο στην μονάδα διαλογής και η δεύτερη ζύγιση την στιγμή που εξέρχεται έτσι ώστε να εξακριβωθεί το καθαρό βάρος του υλικού που παράδωσε, Αυτή η ποσότητα του ζυγολογίου συμπληρώνεται στο ζυγολόγιο και σε αρχείο του Τμήματος Περιβάλλοντος που ονομάζεται Μητρώο Συλλογής και υπογράφεται τόσο από τον εργολάβο συλλογής όσο και από την μονάδα διαλογής του παραλαμβάνει τα υλικά. Οι κάτοχοι των ζυγαριών υποχρεούνται να παίρνουν πιστοποιητικό καταλληλόλητας της γεφυροπλάστιγγας σε ετήσια βάση. Τα μητρώα αυτά σε ετήσια βάση παραδίδονται στο Τμήμα Περιβάλλοντος. Επίσης σε ετήσια βάση τόσο ο εργολάβος συλλογής, όσο και ο εργολάβος διαλογής, όσο και η Green Dot υποβάλλουν ετήσια έκθεση προς το Τμήμα Περιβάλλοντος η οποία μαζί με άλλα περιλαμβάνει και αυτές τις πληροφορίες.

 

Μαζί με τα ζυγολόγια από τον εργολάβο συλλογής αποστελλόταν και μηναία κατάσταση με τις ποσότητες που συλλέγηκαν και παραδόθηκαν στις μονάδες διαλογής.

 

Επιθυμώ να καταθέσω για τους μήνες Οκτώβρη, Νοέμβρη και Δεκέμβριο του 2009 ως Τεκμήριο 72, Τεκμήριο 73 και Τεκμήριο 74 και 75 αντίστοιχα δέσμη που περιλαμβάνει τα ζυγολόγια του μήνα (χαρτί και PMD), και την κατάσταση συλλογών με αναφορά στα σημεία συλλογής και το ποσοστό πληρότητας του κάθε κάδου ανά ημέρα συλλογής. Περαιτέρω επιθυμώ να καταθέσω συνολική κατάσταση με τις ποσότητες ανά δήμο για το έτος 2009 που παραδόθηκαν σε μονάδες διαλογής ως Τεκμήριο 76.

 

            Εις ότι αφορά το κόστος διαλογής το οποίο ο εργολάβος, με τον οποίο η εναγόμενη είχε συμβληθεί, χρέωνε την εναγόμενη, η οποία κατ’ επέκταση χρέωνε αναλόγως των όρων της συμφωνίας τον ενάγοντα, ο μάρτυρας καταγράφει τα ακόλουθα στην γραπτή του δήλωση:

 

«Στις εκθέσεις των τιμολογίων που διεκδικούνται στην Ανταπαίτηση αναφέρεται η συμμετοχή στο κόστος διαλογής του χαρτιού. Το κόστος διαλογής είναι αντίστοιχο με εκείνο που μας χρέωνε ο εκάστοτε ανά χρονική περίοδο εργολάβος διαλογής στις οποίες θα αναφερθώ κατωτέρω. Η μόνη διαφορά εντοπίζεται στην περίοδο που ο εργολάβος χρέωνε τις ποσότητες των εξερχομένων από τη διαλογή των καθαρών υλικών ενώ στις εκθέσεις των τιμολογίων εμφαίνεται χρέωση για τις εισερχόμενες στο σύνολο τους ποσότητες. Εξηγώ πιο κάτω τη διαφορά αυτή.

 

Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 82 τη συμφωνία που ίσχυσε από 09/08/2006 - 31/07/2012 με την κοινοπραξία Α.Μ Interbalance J.V η οποία αφορούσε το ρεύμα PMD (σχετικός ο όρος 1.4 σελ.4). Σημειώνεται ότι υπήρχε εγγύηση 15 πληρωμής τουλάχιστον για το 70% των ετήσιων ποσοτήτων προς διαλογή ( όρος 9.2 σελ.11) ενώ ως αναφέρεται στη συμφωνία ( όρος 10.1) μονάδα υπολογισμού είναι ο τόνος εισερχόμενου προς διαλογή υλικού και ο τρόπος και οι λεπτομέρειες που αφορούν την αμοιβή ορίζονται στο Παράρτημα ΣΤ της παρούσας Συμφωνίας.

 

Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 83 τη συμφωνία με την Eurodelia που ίσχυε από 01/06/2009-31/12/2009 για το ρεύμα του χαρτιού. Σημειώνω ότι η Eurodelia ενοίκιαζε τη μονάδα διαλογής από τον Δήμο Πάφου και επιθυμώ να καταθέσω ως Τεκμήριο 84 απόσπασμα από την εν λόγω συμφωνία ενοικίασης. Επιθυμώ επίσης να καταθέσω ως Τεκμήριο 85 αντίγραφο της βεβαίωσης της Eurodelia για θετική σύσταση προς έγκριση της άδειας διαχείρισης στην οποία αναφέρεται ότι η ΣΕΔΑΣ ( στην οποία συμμετέχει και η Ένωση Δήμων) ήταν θετική. Όπως περιγράφεται στον όρο 1.1. της συμφωνίας αντικείμενο αυτής ήταν «η υποχρέωση παροχής υπηρεσιών αποδοχής και διαχείρισης (διαλογής, ανακύκλωσης» των υλικών συσκευασίας του ρεύματος χαρτιού- χαρτονιού». Όπως αναφέρεται στη συμφωνία στον όρο 9.1 μονάδα υπολογισμού της αμοιβής είναι ο τόνος του συλλεγέντος υλικού προς διαχείριση.

 

Περαιτέρω επιθυμώ να καταθέσω ως Τεκμήριο 86 τη συμφωνία από 26/02/2013 μέχρι 31/07/2015 με την εταιρεία Barracuda Intertrade Ltd ως Τεκμήριο 87 τη τροποποιητική συμφωνία που ίσχυε από 28/04/2016 31/12/2016, ως Τεκμήριο 88 τη τροποποιητική συμφωνία που ίσχυε από 31/03/2016-30/04/2016 ως Τεκμήριο 89 τη τροποποιητική συμφωνία που ίσχυε από 21/12/2016 -31/01/2017 και ως Τεκμήριο 90 τη συμφωνία που ίσχυε από 23/02/2017-31/12/2020. Σημειώνω αντικείμενο της συμφωνίας ήταν η διαλογή του ρεύματος PMD και του ρεύματος χαρτιού. Στις συμφωνίες με την Barracuda Intertrade Ltd η αμοιβή καθορίζεται στο Παράρτημα Γ και ήταν στις ποσότητες εξερχομένων μετά τη διαλογή καθαρών υλικών από το ρεύμα χαρτιού. Σημειώνω ότι για το έτος 2012 υπήρξε μια συμφωνία με την Energo- Energy Recovery Limited και την Barracuda Intertrade Limited υπ’ ονόματι και για λογαριασμό της υπό σύσταση 16 εταιρείας Waste- IS- MINE (Παράρτημα A στη Συμφωνία με Barracuda Intertrade Ltd).

 

Στην τριμηνιαία έκθεση στην οποία έχω αναφερθεί ανωτέρω 01/10/2009- 31/12/2009 αναφέρεται η διαλογή ανά τόνο για το PMD και αναφορά για τη διαχείριση χαρτιού για την περίοδο 01/10/2009-31/12/2009 Αυτό αποτελεί το κόστος που προέκυπτε σε σχέση με τις υπηρεσίες διαλογής στη βάση της συμφωνίας με τη Eurodelia (που αφορούσε τη διαλογή του χαρτιού και τη συμφωνία με την Α.Μ Interbalance J.V που ίσχυε κατά τη συγκεκριμένη περίοδο για τη διαλογή του χαρτιού. Διευκρινίζω ότι χρησιμοποιήθηκε ο ίδιος όρος «διαχείριση» ως ο όρος 1.1 της συμφωνίας με τη Eurodelia.

 

Στη τριμηνιαία έκθεση που συνοδεύει το τιμολόγιο για την περίοδο Νοεμβρίου του 2014 υπάρχει το κόστος διαλογής. Αυτό προκύπτει από τη συμφωνία που ίσχυε τότε με την Barracuda Intertrade Ltd με τη διαφορά που ανέφερα ανωτέρω ότι στα τιμολόγια της Green Dot η χρέωση αφορούσε τη συνολική ποσότητα που στάληκε για διαλογή και όχι μόνο τη ποσότητα των καθαρών υλικών.

 

Σε αυτό το στάδιο επιθυμώ να διευκρινίσω ότι γίνονταν διάφορες αναλύσεις για την καθαρότητα των υλικών στις μονάδες διαλογής. Ειδικά για το Δήμο Πάφου το ρεύμα χαρτιού είχε μεγάλο βαθμό καθαρότητας και πολύ λίγοι τόνοι αποτελούσαν υπόλειμμα που κατέληγε για ανάκτηση ενέργειας κατά μέσο όρο ένα ποσοστό 5%. Σημειώνω ότι με βάση τις συμφωνίες διαλογής το υπόλειμμα έπρεπε να περιορίζεται στο ελάχιστο.»

 

Η διαδικασία συλλογής και διαλογής αλλά και των συμφωνιών που η εναγόμενη διατηρούσε με τρίτους εργολάβους, την οποία περιέγραψε ο ΜΥ κρίνεται επεξηγηματική και λεπτομερής, παραπέμποντας σε συγκεκριμένα τεκμήρια ως αυτά καταγράφονται πιο πάνω, τεκμηριώνοντας με τον τρόπο αυτό, την διαδικασία με την οποία γινόταν η συλλογή των υλικών και η ζύγιση τους αλλά και ακολούθως ο τρόπος με τον οποίο γινόταν η διαλογή και η ανάλογη τιμολόγηση του ενάγοντα.

 

Τα ως άνω ισχύουν για τα τιμολόγια τα οποία ήδη έχουν πληρωθεί από τον ενάγοντα και κρίνεται ότι ακολουθήθηκε η διαδικασία την οποία περιέγραψε, ενώ περαιτέρω, κανένας εκ των υπολογισμών του ΜΕ2, κατάφερε να θέσει υπό αμφισβήτηση το περιεχόμενο οιουδήποτε τιμολογίου που έχει πληρωθεί, ενώ για τις ισχυριζόμενες υπερχρεώσεις, ο ΜΥ απάντησε τεκμηριωμένα παραπέμποντας στους όρους της συμφωνίας και στα εκάστοτε τιμολόγια και παραστατικά.

 

Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα, τέθηκαν σ’ αυτόν διάφορες θέσεις που αφορούσαν την μη κοινοποίηση στον ενάγοντα των συμφωνιών της εναγόμενης με τους εργολάβους συλλογής και διαλογής και των αναλυτικών εκθέσεων για τις χρεώσεις των τιμολογίων. Καμία εκ των θέσεων αυτών έπληξε την αξιοπιστία του μάρτυρα, εφόσον επαναλαμβάνω ο ΜΕ2, φαίνεται να είχε στην κατοχή του συμφωνίες μεταξύ εναγομένης και των εργολάβων συλλογής και διαλογής, όπως για παράδειγμα την συμφωνία τεκμήριο 41. Άλλωστε, ουδέποτε από πλευράς ενάγοντα φαίνεται να ζητήθηκαν οι συμφωνίες αυτές προτού πληρωθούν τα τιμολόγια και αν ευσταθούσε τέτοια θέση, ότι αυτές δεν κοινοποιούνταν. Επαναλαμβάνω επίσης ότι σύμφωνα με τον ΜΕ2, πριν την πληρωμή των τιμολογίων, το αρμόδιο τμήμα του ενάγοντα έλεγχε όλες τις συναφείς συμβάσεις προτού προχωρήσει στην πληρωμή.

 

Ο μάρτυρας γενικότερα τόσο με την γραπτή του δήλωση όσο και κατά την αντεξέταση του, στο μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του η οποία κυρίως αφορούσε το ιστορικό κατάρτισης των συμφωνιών αλλά και στην περιγραφή των διαδικασιών που ακολουθούσε η εναγόμενη, κρίνεται ειλικρινής και η μαρτυρία του διακατέχεται από την απαιτούμενη πειστικότητα και αξιοπιστία, κυρίως εις ότι αφορά την περίοδο της συνεργασίας των δύο πλευρών μέχρι τον Ιανουάριο του 2015. Άλλωστε, για την περίοδο αυτή, από πλευράς εναγόντων δεν έχει καταδειχθεί κάτι το αντίθετο από αυτό που υποστήριξε ο μάρτυρας. Ο μάρτυρας περαιτέρω, με παραπομπή σε αλληλογραφία και στοιχεία, τεκμηρίωσε τις χρεώσεις των τιμολογίων που έχουν πληρωθεί, χωρίς να διαπιστώνω ότι ο μάρτυρας σκοπό είχε να αποκρύψει οτιδήποτε από το Δικαστήριο, σε σχέση με τις υπογραφές των συμφωνιών αλλά και για τις χρεώσεις τις οποίες ο ενάγοντας έχει πληρώσει, μετά επαναλαμβάνω από έλεγχο των αρμοδίων λειτουργών του ενάγοντα.

 

Από την άλλη όμως, διαπιστώνω στην μαρτυρία του κενά και αδυναμίες οι οποίες σχετίζονται με τα τιμολόγια τεκμήρια 77 – 81 και αφορούν την περίοδο από 30.11.14 μέχρι 30.9.18. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι παρά του ότι η μαρτυρία του ΜΥ σε σχέση με τις διαδικασίες τις οποίες περιέγραψε και αφορούν την συλλογή και διαλογή των υλικών, έγινε αποδεκτή, κατά την επιμέρους εξέταση της μαρτυρίας του σε σχέση με τα ως άνω τεκμήρια τα οποία αφορούν την αξίωση της ανταπαίτησης, για τους λόγους που θα αναφέρω πιο κάτω, κρίνω ότι δεν ήταν σε θέση να παραθέσει τις απαιτούμενες εξηγήσεις και λεπτομέρειες που αφορούν την κατάσταση λογαριασμού, τεκμήριο 9, η οποία κατατέθηκε από τον ΜΕ1 και αφορά όλη την περίοδο των επίδικων τιμολογίων της απαίτησης και ανταπαίτησης αλλά και των  παραστατικών τα οποία συνοδεύουν έκαστο τιμολόγιο των τεκμηρίων 77 – 81, ειδικότερα των τιμολογίων που εκδίδονταν από τους εργολάβους τους οποίους είχε συμβληθεί η εναγόμενη και τα εκάστοτε ζυγολόγια.

 

Κατ’ αρχάς σε σχέση με το τεκμήριο 9, κατάσταση λογαριασμού η οποία κατατέθηκε κατά την αντεξέταση του ΜΕ2, στην οποία καταγράφονται οι χρεοπιστώσεις της επίδικης περιόδου για ανταπαίτηση, διαπιστώνεται ότι καταγράφονται σ’ αυτήν διάφορες χρεώσεις, οι οποίες δεν συσχετίστηκαν με τα τιμολόγια των τεκμηρίων 77 – 81, εφόσον σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΥ τα εκάστοτε τιμολόγια χρεώνονταν στον λογαριασμό που τηρούσε η εναγόμενη για τις υπηρεσίες που παρείχε στον ενάγοντα.

 

Τα τιμολόγια δε αυτά για κάθε περίοδο, κατατέθηκαν με συνημμένο υπολογισμό κόστους για Δήμους και Κοινότητες, συγκεντρωτικές ποσότητες για τον μήνα που αφορά το κάθε τιμολόγιο, τιμολόγιο από τον εργολάβο συλλογής ο οποίος χρέωνε την εναγόμενη και έντυπο συμπληρωμένο από τον εργολάβο διαλογής για την παραλαβή του υλικού με ζυγολόγια.

 

Μέρος των εν λόγω τιμολογίων και παραστατικών αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση του ΜΥ, όπως επίσης το Δικαστήριο προχώρησε σε έλεγχο των τεκμηρίων 77 – 81. Είναι σημαντικό να υπενθυμίσω ότι σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΥ ως παρατέθηκε πιο πάνω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα, η χρέωση του ενάγοντα στηριζόταν ουσιαστικά στις χρεώσεις που λάμβανε η εναγόμενη από τους εργολάβους συλλογής και διαλογής, χωρίς η εναγόμενη να εμπλέκεται στη διαδικασία συλλογής και διαλογής, η οποία εκτελείτο αποκλειστικά από τους συμβαλλόμενους εργολάβους. Τα δε μητρώα συλλογής, ως ανέφερε ο μάρτυρας, συμπληρώνονταν από τον εργολάβο, όπως επίσης το κάθε έντυπο που αφορούσε τη διαλογή των υλικών, επίσης συμπληρωνόταν από τον εργολάβο διαλογής, ενώ όλα τα υλικά ζυγίζονταν σύμφωνα με τα ζυγολόγια που συνοδεύει κάθε τιμολόγιο των τεκμηρίων 77 – 81. Συνεπώς ο μάρτυρας, δεν μπορεί να γνωρίζει τις πληροφορίες που αναφέρονται στα έγγραφα τα οποία συνοδεύουν το κάθε τιμολόγιο.

 

Για παράδειγμα, διαπιστώνεται σχεδόν σε όλα τα ζυγολόγια και παραστατικά των τεκμηρίων 77 – 81, να υπάρχουν χειρόγραφες σημειώσεις. Σε όλα δε τα ζυγολόγια της εταιρείας Barracuda, ενώ στο ηλεκτρικό έντυπο αναφέρεται το υλικό PMD, χειρόγραφα στα ζυγολόγια φαίνεται η καταγραφή «Πάφος – Χαρτί». Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση του για πιο λόγο υπάρχουν οι χειρόγραφες αυτές σημειώσεις, ανέφερε ότι υπήρχε ανάλυση από τον συλλογέα για το υλικό που παρέδιδε και τα ζυγολόγια έχουν πάντα χειρόγραφες διορθώσεις οι οποίες διορθώνουν το υλικό. Η απάντηση του όμως αυτή κρίνεται ασαφής, εφόσον δεν δίδει κάποια εξήγηση για ποιο λόγο συγκεκριμένο προστίθετο η χειρόγραφη σημείωση που αφορούσε το υλικό και μάλιστα για περίοδο όπου ο ενάγοντας δεν συνεισέφερε για το υλικό PMD. Όπως επίσης εξήγησε, ο εργολάβος συλλογής καταχωρεί το ζυγολόγιο το οποίο έλαβε από τον εργολάβο διαλογής, αναφέροντας ποια ήταν η περιοχή που έκανε την συλλογή και τι υλικό παρέδωσε, την μονάδα και ταυτόχρονα ο εργολάβος διαλογής επιβεβαίωνε την πληροφορία που έλαβε ο εργολάβος συλλογής. Εφόσον λοιπόν, τόσο η διαδικασία διαλογής όσο και αυτή της συλλογής, δεν ενέπλεκε την εναγόμενη, ο μάρτυρας δεν θα μπορούσε γνωρίζει ούτε και να εξηγήσει τις καταχωρήσεις στις οποίες προέβηκαν οι εργολάβοι. Όταν επίσης κατά τη αντεξέταση του ερωτείτο για συγκεκριμένα τιμολόγια και ζυγολόγια και καλείτο να εξηγήσει τις εγγραφές, ο μάρτυρας παρέπεμπε πάντοτε στην μεθοδολογία που χρησιμοποιούσαν οι εργολάβοι συλλογής και διαλογής. Προκύπτει συνεπώς, ότι το σύνολο της μαρτυρίας το οποίο προήλθε από τα παραστατικά των τιμολογίων, αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία, η οποία παρέμεινε τέτοια χωρίς να μπορεί να δοθεί σ’ αυτήν οποιαδήποτε βαρύτητα, εφόσον ο μάρτυρας δεν είχε κάποια εμπλοκή στον έλεγχο των πληροφοριών που περιέχουν τα έγγραφα αυτά ή στην κατάρτιση των εγγράφων, ούτε μπορούσε να παραθέσει σαφείς απαντήσεις για το περιεχόμενο των εγγράφων αυτών, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι η εναγόμενη λάμβανε τις εκάστοτε χρεώσεις θεωρώντας αυτές ορθές.

 

Ερωτηθείς επίσης κατά την ανεξέταση του κατά πόσο σαν εταιρεία όφειλαν να ελέγχουν τα ποσά τα οποία χρεώνονταν από τους εργολάβους και τα οποία στη συνέχεια χρέωναν στις τοπικές αρχές, απάντησε ότι για παράδειγμα το γεγονός ότι το υλικό PMD πουλήθηκε και εισέπραξαν, σημαίνει ότι τα υλικά «ήρθαν», προσθέτοντας ότι «αν εγγράφτηκε λάθος αναφορά πάνω στο ζυγολόγιο δεν είμαι εγώ που ετοιμάζω το ζυγολόγιο». Η τοποθέτηση του όμως αυτή δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση έλεγχο των όσων χρεωνόταν η εναγόμενη από τους εργολάβους, για να διαπιστωθεί κατ’ επέκταση η ορθή τιμολόγηση του ενάγοντα, σε σχέση πάντοτε με τα τιμολόγια τα οποία αφορούν την ανταπαίτηση.

 

Δεν παραγνωρίζω επίσης ότι για παράδειγμα, στο τεκμήριο 77, στα στοιχεία εισερχόμενου υλικού ημερομηνίας 1.11.14, αναφέρεται χειρόγραφα ότι «δεν ζύγισε ο οδηγός», ακολουθούν διάφορα ζυγολόγια, ενώ στο τελευταίο έντυπο «Δελτίο Ζυγίσεως» καταγράφεται χειρόγραφα «-13820 – 3750Kg ΧΑΡΤΙ ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ». Στο δε αντίστοιχο τιμολόγιο της εναγομένης με αριθμό 807, δεν αναφέρεται οτιδήποτε που να επεξηγεί την προσαρμογή της χρέωσης σε σχέση με την ζύγιση. Σε όλα τα τιμολόγια και τα έγγραφα τα οποία τα συνοδεύουν, παρατηρούνται οι ίδιες καταγραφές, χωρίς αντιστοιχία με τα ποσά των τιμολογίων. Σε μεγάλο μέρος δε των τιμολογίων στο είδος υλικού αναγράφεται είτε PMD είτε PMD – Χαρτί, ενώ χειρόγραφα και πάλι καταγράφεται μόνο χαρτί. Στο δε τεκμήριο 79, παρατηρείται επίσης σε ζυγολόγια τα οποία συνοδεύουν το τιμολόγιο 959 και 885, καταγραφή άλλων περιοχών όπως Μεσόγη και Κισσόνεργα, όπως και στο τεκμήριο 80 περιλαμβάνεται για το τιμολόγιο 568 το χωριό Χλώρακα και Κισσόνεργα. Οι ως άνω παρατηρήσεις είναι ενδεικτικές, εφόσον σε όλα τα έγγραφα παρατηρούνται παρόμοιες χειρόγραφες σημειώσεις, οι οποίες δεν έχουν επεξηγηθεί ούτε και συσχετιστεί με το περιεχόμενο των τιμολογίων αλλά και τον υπολογισμό των χρεώσεων που επέβαλε η εναγόμενη στην ενάγουσα.

 

Έχοντας συνεπώς υπόψη ότι για τα τιμολόγια τεκμήρια 77 – 81 η μαρτυρία του ΜΥ παρέμεινε εξ ακοής χωρίς ο ίδιος του να ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει το περιεχόμενο των εγγράφων επί των οποίων η εναγόμενη στηρίχθηκε για να εκδώσει τα επίδικα τιμολόγια που αφορούν την ανταπαίτηση, σε συνάρτηση με το γεγονός ότι σύμφωνα με τον ίδιο τον μάρτυρα οι χρεώσεις της εναγομένης προς τον ενάγοντα στηρίζονταν σε χρεώσεις των εργολάβων προς την ίδια, χωρίς να καταδειχθεί από τον μάρτυρα ο τρόπος ελέγχου των χρεώσεων αυτών, καταλήγω ότι η μαρτυρία του ΜΥ δεν μπορεί να κριθεί εμπεριστατωμένη και τεκμηριωμένη αναφορικά με τα τιμολόγια και έγγραφα των τεκμηρίων 77 – 81.

 

 

Ο μάρτυρας όμως, για τους λόγους που έχουν επεξηγηθεί πιο πάνω, κρίνεται ότι είπε την αλήθεια για τα όσα γνωρίζει προσωπικά για την υπόθεση και για τα πλείστα γεγονότα, η μαρτυρία του επιβεβαιώνεται τόσο από τα τεκμήρια τα οποία κατέθεσε όσο και από την μαρτυρία η οποία δεν αμφισβητήθηκε.

 

Σύμφωνα με τη Νομολογία, το Δικαστήριο δύναται να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας αξιόπιστου μάρτυρα. Εφόσον ο ΜΥ κρίθηκε αξιόπιστος μάρτυρας, κρίνοντας την μαρτυρία του σε σχέση με την απαίτηση τεκμηριωμένη και πειστική, η μη αποδοχή της μαρτυρίας του σε σχέση με την αξίωση της ανταπαίτησης, η οποία για τους λόγους που έχουν καταγραφεί πιο πάνω, αφορά κενά και αδυναμίες στην μαρτυρία του, χωρίς να επηρεάζεται η ειλικρίνεια και αξιοπιστία του. Συνεπώς, με εξαίρεση το μέρος της μαρτυρίας του ΜΥ το οποίο δεν γίνεται αποδεκτό, το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του ΜΥ γίνεται αποδεκτό και αποτελεί μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου.

 

Έχοντας προβεί στην ως άνω αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας και έχοντας υπόψη τα όσα αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα ως προς τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Τονίζω ότι το Δικαστήριο μελέτησε τον όγκο της προσκομισθείσας μαρτυρίας η οποία παρουσιάστηκε μέσω των γραπτών δηλώσεων, της αντεξέτασης αλλά και του μεγάλου αριθμού τεκμηρίων, 94 στο σύνολο. Δεν γίνεται αναφορά ή παραπομπή σε όλο το μαρτυρικό υλικό στην παρούσα απόφαση, αλλά στα μέρη της μαρτυρίας τα οποία έκριναν την κατάληξη του Δικαστηρίου και στα ουσιαστικά ζητήματα τα οποία έκρινε το Δικαστήριο ότι επιλύουν την διαφορά των δύο πλευρών, σύμφωνα με τα ουσιαστικά αμφισβητούμενα επίδικα θέματα.  

 

Έτσι πιο κάτω, καταγράφονται συνοπτικά τα ουσιαστικά ευρήματα του Δικαστηρίου, ενώ η μαρτυρία η οποία δεν αμφισβητήθηκε και αυτή που έγινε αποδεκτή, εντάσσεται στα ευρήματα του Δικαστηρίου.

 

Συνοπτικά τα ουσιαστικά ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα:

 

Ο ενάγοντας αποτελεί Οργανισμό Δημοσίου Δικαίου και κατά τον ουσιώδη χρόνο αποτελούσε την τοπική αρχή της Επαρχίας Πάφου.

 

Η εναγόμενη κατά τον ουσιώδη χρόνο αποτελούσε μη κερδοσκοπικό οργανισμό και είναι εγγεγραμμένη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται με την διαχείριση αποβλήτων συσκευασιών κατέχοντας άδεια λειτουργίας δυνάμει της Έγκρισης Συστήματος συλλογικής διαχείρισης με αριθμό 1/2006 και 1/2013 οι οποίες εκδόθηκαν από το Υπουργείο Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, συμφώνως του Νόμου περί Συσκευασίας και Αποβλήτων Συσκευασιών Νόμους 32(Ι)/02, 133(Ι)/03, 159(Ι)/2005 και 48(Ι)/06 καθώς και των σχετικών Κανονισμών.

 

Στις 4.5.09, υπογράφηκε γραπτή συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και της εναγόμενης,  προς συμμόρφωση του ενάγοντα με τη σχετική νομοθεσία για την διαχείριση αποβλήτων συσκευασιών, με την οποία συμφωνήθηκε το πρόγραμμα διαχείρισης των δημοτικών αποβλήτων μέσω της παροχής υπηρεσιών της εναγόμενης προς τον ενάγοντα, για την συλλογή και διαλογή ανακυκλώσιμων υλικών, έναντι οικονομικής συμμετοχής του ενάγοντα στα έξοδα για την λειτουργία του συστήματος, ως περιγράφεται στο Παράρτημα Δ της ως άνω συμφωνίας, η οποία μεταξύ άλλων προέβλεπε τα ακόλουθα:

 

«Για το ρεύμα χαρτιού το κόστος συλλογής θα διαμοιράζεται κατά 60% στην Τοπική Αρχή και κατά 40% στην Green Dot Cyprus και τα έσοδα/έξοδα για τη διάθεση του χαρτιού στους ανακυκλωτές θα διαμοιράζονται κατά 60% στην Green Dot Cyprus και κατά 40% στην Τοπική Αρχή.

 

Για το Ρεύμα PMD η Τοπική Αρχή θα συμμετέχει στη χρηματοδότηση των έργων αξιοποίησης των υλικών PMD με καταβολή προς την Green Dot Cyprus ως επιδότηση του 10% του κόστους συλλογής και διαλογής του συγκεκριμένου ρεύματος υλικών. Αντίστοιχα οι τοπικές αρχές θα λαμβάνουν το 10% των καθαρών εσόδων από την εμπορία του συνόλου των υλικών που θα προκύπτουν από το ρεύμα του PMD.»

 

Η εν λόγω συμφωνία υπογράφηκε με την εναγόμενη και με μεγάλο αριθμό τοπικών αρχών της Κύπρου.

 

Πριν την λήξη της πρώτης περιόδου συνεργασίας του Δήμου με την εναγόμενη και μετά από διαπραγματεύσεις των όρων της συμφωνίας με την εναγόμενη και τις συμβληθέντες τοπικές αρχές, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον Δήμο Στροβόλου, υπογράφηκε Μνημόνιο Συναντήληψης, τεκμήριο 7, στο οποίο καταγράφηκαν οι θέσεις του Δήμου Στροβόλου και της εναγόμενης, όπου συμφωνήθηκαν και ρυθμίστηκαν ζητήματα τα οποία προέκυπταν από την συμβατική σχέση τους αλλά και των υπολοίπων συμβαλλομένων τοπικών αρχών.

 

Μετά την υπογραφή της συμφωνίας, λήφθηκε επίσης γνωμάτευση από τον νομικό σύμβουλο της Ένωσης Δήμων ημερομηνίας 26.8.10, με την οποία οι τοπικές αρχές έλαβαν συμβουλή ότι οι τοπικές αρχές φέρουν υποχρέωση για οικονομική συνεισφορά στο όλο σύστημα, ως αυτό εφαρμοζόταν από την εναγόμενη με την συμφωνία που είχε υπογραφεί.

 

Ο ενάγοντας ήταν ενήμερος για την υπογραφή του ως άνω μνημονίου καθώς και για τα όσα έτυχαν διαπραγμάτευσης αλλά και για την ως άνω νομική γνωμάτευση του νομικού συμβούλου της Ένωσης Δικαστών. Κατόπιν τούτων, στις 7.11.11, υπογράφηκε τροποποιητική συμφωνία με την οποία τροποποιήθηκε η συμφωνία ημερομηνίας 4.5.09 και όλες οι συμφωνίες με τις τοπικές αρχές, περιλαμβανομένης αυτής που υπογράφηκε με τον ενάγοντα, όπου συμφωνήθηκαν οι εξής τροποποιήσεις:

 

«Ρεύμα Χαρτιού

 

Το κόστος συλλογής και διαχείρισης του χαρτιού θα διαμοιράζεται κατά 65% στην Τοπική Αρχή και κατά 35% στην Green Dot Cyprus»

 

Ρεύμα PMD

 

Για το ρεύμα PMD η Τοπική Αρχή δεν θα έχει καμία υποχρέωση για συμμετοχή στη χρηματοδότηση των έργων αξιοποίησης των υλικών του PMD προς τη Green Dot Cyprus για το κόστος συλλογής και διαλογής του συγκεκριμένου ρεύματος υλικών.

 

Ανεξάρτητα από οποιαδήποτε τυχόν περί του αντιθέτου πρόνοια στο Συμφωνητικό Έγγραφο, από την 1.7.11 τα υλικά που θα προκύπτουν και από τα δύο πιο πάνω ρεύματα θα ανήκουν στην κυριότητα της Green Dot Cyprus καθώς και τα έσοδα και έξοδα από τη διάθεση τους.

 

Αμφότερα τα μέρη συμφωνούν και δηλώνουν ότι τα ποσοστά συγχρηματοδότησης που ίσχυαν με βάση το Συμφωνητικό Έγγραφο θα παραμείνουν σε ισχύ μέχρι την 30.6.11 και όλες οι χρεώσεις που έγιναν ή θα γίνουν μέχρι την ημερομηνία αυτή θα βασίζονται στο Συμφωνητικό Έγγραφο. Περαιτέρω, αναγνωρίζεται ότι για την περίοδο 01/01 – 31/12/20 οι χρεώσεις για τη διαλογή του χαρτιού ήταν 60% για την Τοπική Αρχή και 40% για την Green Dot Cyprus και από 01/01/11 – 30/06/11 θα είναι 40% για την Τοπική Αρχή και 60% για την Green Dot Cyprus.»

 

Στις 31.5.13 υπογράφηκε μεταξύ ενάγοντα και εναγομένης τροποποιητική συμφωνία με την οποία τροποποιήθηκε ο τρόπος αποκομιδής των αποβλήτων συσκευασιών από νησίδες σε συλλογή από πόρτα σε πόρτα. Στις 30.4.14 υπογράφηκε μεταξύ των μερών τροποποιητική συμφωνία που αφορούσε τη συχνότητα συλλογής από πόρτα σε πόρτα.

 

Τα όσα ο ΜΥ ανέφερε σε σχέση με την διαδικασία συλλογής και διαλογής των υλικών και τις συμφωνίες που κατέθεσε με τους εργολάβους συλλογής και διαλογής και έγιναν αποδεκτά από το Δικαστήριο αποτελούν μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου.

 

Η εναγόμενη εξέδιδε τιμολόγια τα οποία απέστελλε στον ενάγοντα, τα οποία ελέγχονταν από το αρμόδιο Τμήμα Καθαριότητας, από τον εσωτερικό ελεγκτή και το λογιστήριο του ενάγοντα και στη συνέχεια πληρωνόταν το ποσό του εκάστοτε τιμολογίου στην εναγόμενη. Ο ενάγοντας πλήρωσε τα τιμολόγια μέχρι Νοέμβριο του 2014, τα οποία αντιστοιχούν στα ποσοστά συνεισφοράς στο σύστημα συλλογής αποβλήτων ως είχε συμφωνηθεί με την εναγόμενη. Με την εκλογή του ΜΕ3, στην θέση του Δημάρχου Πάφου, ο ίδιος του έδωσε οδηγίες για να μην πληρωθεί άλλο τιμολόγιο προς την εναγόμενη δίδοντας οδηγίες να γίνει έρευνα από τον εσωτερικό ελεγκτή.

 

Η εναγόμενη απέστελλε στον ενάγοντα τα τιμολόγια μέχρι 30.9.18, τα οποία μετά από οδηγίες του Δημάρχου Πάφου, δεν πληρώθηκαν.   

 

            Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο ο ενάγοντας απέσεισε το βάρος που φέρει στην υπόθεση για απόδειξη της απαίτησης του. Ο ενάγοντας στηρίζει την υπόθεση του στην επιστροφή πληρωμών που έγιναν στην εναγόμενη, λόγω ισχυριζόμενων υπερχρεώσεων και/ή δόλου και/ή παράβασης σύμβασης, ως οι συμφωνίες ημερομηνίας 4.5.09 και τις τροποποιήσεις αυτής, ημερομηνίας 7.11.11, 31.5.13 και 30.4.14.

 

            Ουσιαστικά ο ενάγοντας αξιώνει την επιστροφή του ποσού των €175.000, το οποίο ως ισχυρίζεται πληρώθηκε δυνάμει τιμολογίων τα οποία περιλαμβάνουν υπερχρεώσεις και/ή έχουν εκδοθεί κατά παράβαση των όρων των συμφωνιών που υπογράφηκαν μεταξύ των δύο πλευρών και/ή της σχετικής νομοθεσίας και/ή της εγκεκριμένης άδειας λειτουργίας της εναγομένης.

 

            Σύμφωνα με το τεκμήριο 65, την αδειοδότηση της εναγόμενης για υλοποίηση του συστήματος συλλογικής διαχείρισης συσκευασιών και αποβλήτων, όπου καταγράφονται τα υλικά για τα οποία το σύστημα εφαρμόζεται, δεν αναφέρεται το PMD, για την συλλογή του οποίου ο ενάγοντας συμφώνησε με την εναγόμενη να συμμετέχει  καταβάλλοντας ποσοστό 10% καθώς επίσης συμφωνήθηκε η καταβολή από την εναγόμενη ποσοστού 10% ως θα προκύπτει από την πώληση του υλικού αυτού. Παρά του ότι στην έγκριση δεν αναφέρεται το υλικό αυτό, η συμφωνία για την συλλογή του, εγκρίθηκε απ’ όλες τις τοπικές αρχές αλλά και από το αρμόδιο Τμήμα Γεωργίας, χωρίς κάποια παρατήρηση προς τούτο. Προφανώς, λόγω του ότι η συλλογή του υλικού αυτού, πρώτον κρίθηκε ωφέλιμο προς τις τοπικές αρχές εφόσον δεν θα συλλεγόταν από μέρους τους και κατά δεύτερο, θα λάμβαναν επιστροφή του 10% επί της αξίας πώλησης του υλικού αυτού. Η δε Νομοθεσία, δεν απαγόρευε στις τοπικές αρχές την συμφωνία για συλλογή του υλικού αυτού, ούτε όμως τις υποχρέωνε για να προβούν κατά συγκεκριμένο τρόπο στην διαχείριση του, αφήνοντας έτσι ελεύθερες τις τοπικές αρχές να αποφασίσουν τον τρόπο διαχείρισης του υλικού αυτού επιλέγοντας την συμπερίληψη συλλογής του υλικού αυτού στη συμφωνία με την εναγόμενη ημερομηνίας 4.5.09.

 

            Πέραν των ως άνω, από την προσκομισθείσα μαρτυρία την οποία παρουσίασε ο ενάγοντας και δεν έγινε αποδεκτή, δεν έχει διαφανεί ούτε και έχει αποδειχτεί ότι κατά τη σύναψη της συμφωνίας, με δόλο ή απάτη ή με ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό την εξασφάλιση οφέλους, η εναγόμενη επέβαλε στον ενάγοντα την εν λόγω χρέωση για το υλικό PMD. Πέραν του ότι κατά το στάδιο υπογραφής της συμφωνίας δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε που θα μπορούσε να καταδείξει την ύπαρξη δόλου, απάτης ή ψευδών παραστάσεων, επαναλαμβάνω ότι σε κάθε πληρωμή, σύμφωνα με τον ΜΕ2, τα τιμολόγια και τα παραστατικά τα οποία συνόδευαν αυτά, ελέγχονταν μέσω των εσωτερικών διαδικασιών του ενάγοντα και μετά γινόταν η πληρωμή. Δεν αναμένεται από μία τοπική αρχή, εάν υπήρξε οποιαδήποτε παρανομία ή υπερχρέωση σε τιμολόγιο, να προχωρούσε στην πληρωμή επιβαρύνοντας έτσι τους δημότες, ενώ σύμφωνα με τον ΜΕ3, ο εσωτερικός ελεγκτής, ο οποίος έλεγχε τα τιμολόγια, ήταν πρόσωπο εμπιστοσύνης χωρίς να εμπλέκεται στα όσα ο ΜΕ3 απέδωσε σε λειτουργούς του ενάγοντα.

 

            Αποτελεί επίσης δικογραφημένη θέση του ενάγοντα, ότι η εναγόμενη με δόλο και/ή με απάτη και/ή με ψευδείς παραστάσεις και/ή με σκοπό την υπερχρέωση του ενάγοντα, επέβαλλε προς αυτόν χρέωση 65% επί του συνολικού κόστους για την ενοικίαση κάδων, συλλογή ανά επίσκεψη, συλλογή ανά τόνο και διαχείριση διαλογή των αποβλήτων χαρτιού ανεξάρτητα από την ποσότητα που συλλεγόταν. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η δικογραφημένη αυτή θέση δεν συνάδει με την θέση η οποία προωθήθηκε κατά την ακρόαση με την οποία οι μάρτυρες του ενάγοντα υποστήριξαν ότι, ο ενάγοντας δεν είχε υποχρέωση συλλογής του χαρτιού μη συσκευασίας, εφόσον το κόστος καταβαλλόταν από τους παραγωγούς. Όπως επίσης υποστηρίχθηκε, ότι το κόστος κατά 60% το οποίο θα επιβάρυνε τον ενάγοντα ήταν δυσανάλογο. Τέτοιοι όμως ισχυρισμοί δεν περιλαμβάνονται στις λεπτομέρειες δόλου, απάτης, ψευδών παραστάσεων και παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων εκ μέρους της εναγομένης.

 

            Εις ότι αφορά την δικογραφημένη θέση του ενάγοντα για την επιβολή χρέωσης προς 65% για τα πιο πάνω, επί τη βάση της μαρτυρίας που παρουσίασε ο ενάγοντας, δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη δόλου, απάτης ή ψευδών παραστάσεων. Αντίθετα, αυτό που προκύπτει από την αποδεκτή μαρτυρία, ο ενάγοντας πριν την υπογραφή κάθε συμφωνίας, λάμβανε πληροφόρηση για τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος και τον τρόπο της οικονομικής συμμετοχής του σ’ αυτό, λήφθηκε επίσης νομική συμβουλή πριν την υπογραφή της τροποποιημένης συμφωνίας το 2011, ήταν ενήμερος για κάθε όρο που υπέγραφε και ακόμα πιο σημαντικό, προέβαινε σε πληρωμές αδιαμαρτύρητα των τιμολογίων που αποστέλλονταν από την εναγόμενη.

 

            Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι, δεν έχει επίσης αποδειχθεί ότι η εναγόμενη με δόλο ή άλλη παράνομη πρόθεση απέκρυψε ή εσκεμμένα παρέλειψε να αποστείλει αιτιολογημένη έκθεση των χρεώσεων, εφόσον δεν παρουσιάστηκε πειστική μαρτυρία προς τούτο. Πέραν τούτου, τα τιμολόγια συνοδεύονταν από διάφορα παραστατικά τα οποία ως ανέφερε ο ΜΕ2, ελέγχονταν από τους αρμόδιους υπαλλήλους, ενώ όποτε κρίθηκε αναγκαία η αποστολή πληροφοριών και αυτό έγινε δύο φορές κατά το έτος 2013, η εναγόμενη τις απέστελλε, χωρίς να ζητηθεί οτιδήποτε περαιτέρω από πλευράς ενάγοντα. Το ότι ενδεχομένως τα παραστατικά των τιμολογίων να μην αποστέλλονταν στην μορφή που ανέμενε ο ενάγοντας, δεν καθιστά την αποστολή των λεπτομερειών που ικανοποιούσαν μάλιστα τον ενάγοντα προβαίνοντας σε πληρωμή, ελλιπή ή αντίθετη με τα συμφωνηθέντα.

 

            Τα ίδια ισχύον και με τις υπόλοιπες λεπτομέρειες με τις οποίες αποδίδονται στην εναγόμενη δόλος, απάτη και ψευδείς παραστάσεις, αναφορικά με τις υπερχρεώσεις, οι οποίες δεν υποδείχθηκαν και δεν αποδείχτηκαν από πλευράς ενάγοντα στον αναγκαίο βαθμό, για τους λόγους που έχουν επεξηγηθεί πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας των ΜΕ1, ΜΕ2 και ΜΕ3.

 

            Πέραν των πιο πάνω, αποτελεί διαπίστωση του Δικαστηρίου, καταλυτικής σημασίας για την υπόθεση του ενάγοντα, ότι ενώ αποδίδει στην εναγόμενη την διάπραξη δόλου, απάτης και ψευδείς παραστάσεις, αλλά και επιβολή χρεώσεων κατά παράνομο τρόπο, οι συμφωνίες που έχουν καταρτιστεί μεταξύ των μερών ουδέποτε έχουν τερματιστεί, ενώ όπως φαίνεται από το τεκμήριο 55 αλλά και άλλων επιστολών του ΜΕ3 προς την εναγόμενη, ο ενάγοντας επιμένει στην εφαρμογή των συμφωνιών και στην συνέχιση της παροχής υπηρεσιών από την εναγόμενη προς τον ενάγοντα.

 

            Όλα τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με την απόρριψη της μαρτυρίας που έχει παρουσιαστεί από μέρους του ενάγοντα, κρίνω ότι δεν μπορούν να γείρουν την πλάστιγγα του ισοζυγίου των πιθανοτήτων προς όφελος του ενάγοντα, με αποτέλεσμα να κρίνεται ότι ο ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση του με την αναγκαία, τεκμηριωμένη και πειστική μαρτυρία, οδηγώντας την απαίτηση σε απόρριψη.

           

              Στρεφόμενη τώρα στην εξέταση των προδικαστικών ενστάσεων, ενόψει των αμφισβητούμενων γεγονότων αλλά και των όσων αποδίδονται στην εναγόμενη σε σχέση με δόλιες χρεώσεις του ενάγοντα, κρίθηκε από το Δικαστήριο ορθότερο όπως οι προδικαστικές ενστάσεις εξεταστούν μετά την κατάληξη του Δικαστηρίου σε ευρήματα αλλά κυρίως μετά την εξέταση των αποδιδόμενων λεπτομερειών δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων στην εναγόμενη και περισσότερο για σκοπούς πληρότητας της απόφασης.

 

Ξεκινώντας από την προδικαστική ένσταση που αφορά την παραγραφή του αγώγιμου δικαιώματος του ενάγοντα, σύμφωνα με την θέση της εναγομένης, κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας ήτοι στις 4.5.09, ίσχυε το άρθρο 68 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, το οποίο προέβλεπε ότι καμία αγωγή δεν εγείρεται για αστικό αδίκημα εκτός εάν αυτή εγερθεί εντός τριών ετών αμέσως μετά την πράξη ή παράλειψη για την οποία εγέρθηκε η αγωγή. Συνεπώς, ο ενάγοντας είχε δικαίωμα να καταχωρήσει αγωγή για απάτη, δόλο και ψευδείς παραστάσεις μέχρι την 5.5.12, εφόσον το σύνολο των γεγονότων ήταν γνωστό στον ενάγοντα από πολύ παλαιότερα.

 

Η ως άνω προδικαστική ένσταση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, εφόσον μέχρι το έτος 2015, ο ενάγοντας δεν είχε ισχυριστεί ότι υπέστηκε ζημιά λόγω των όσων αποδίδει στην εναγόμενη, συνεπώς, σύμφωνα με τις περιστάσεις τις οποίες ο ενάγοντας επικαλείται και έλαβαν χώρα περί τον Ιανουάριο του 2015 όπου διεξήχθη έρευνα, η βάση αγωγής συμπληρώθηκε κατά τον χρόνο αυτό όπου ο ενάγοντας σταμάτησε να προβαίνει σε πληρωμές, λόγω της επικαλούμενης διαπίστωσης λανθασμένων και παράνομων χρεώσεων. Ευθύς ως ο ενάγοντας αντιλήφθηκε τα όσα επιχείρησε να αποδείξει στο Δικαστήριο και αφορούσαν τιμολόγια μέχρι και τον Οκτώβριο του 2014, δημιουργούν μια συνεχή κατάσταση μέχρι τον χρόνο όπου σταμάτησε η πληρωμή των τιμολογίων, χωρίς να έχει συμπληρωθεί η βάση αγωγής ενωρίτερα.

 

Προβάλλεται επίσης ότι ο ενάγοντας κωλύεται να προωθεί την παρούσα αγωγή λόγω του ότι δεν προχώρησε σε τερματισμό των επίδικων συμφωνιών ενώ μέχρι σήμερα προβαίνει σε υπηρεσίες συλλογής ανακυκλώσιμων υλικών στον Δήμο. Όπως προκύπτει από τα ως άνω, το γεγονός ότι δεν έχει τερματιστεί η συμφωνία, στερεί από τον ενάγοντα το δικαίωμα για αξίωση αποζημιώσεων, εφόσον η ακυρότητα μίας συμφωνίας ένεκα δόλου, απάτης ή ψευδών παραστάσεων προϋποθέτει τον τερματισμό της συμφωνίας. Συνεπώς, η προδικαστική ένσταση ευσταθεί εις τον βαθμό που στερεί από τον ενάγοντα το δικαίωμα να αξιώνει αποζημιώσεις για δόλο, απάτη ή ψευδείς παραστάσεις.

 

Τέλος, η εναγόμενη προβάλλει προδικαστικά ότι ο ενάγοντας κωλύεται δια συμπεριφοράς και/ή εγγράφου και/ή συμφωνίας να προβάλλει ισχυρισμούς αναφορικά με την γενικότερη υποχρέωση για οικονομική συμμετοχή του ενάγοντα στο συλλογικό σύστημα ανακύκλωσης, την χρέωση του ρεύματος χαρτιού ανεξαρτήτως της συλλεγείσας ποσότητας στη βάση ποσοστού συνεισφοράς στα έξοδα συλλογής/διαχείρισης ή διαλογής, την χρέωση του ρεύματος PMD για την περίοδο που ίσχυσε το Παράρτημα Δ της συμφωνίας πριν την τροποποιητική συμφωνία, τη μονάδα χρέωσης ανά κάτοικο για το ρεύμα χαρτιού, μονάδα χρέωσης ανά τόνο του ρεύματος χαρτιού και τον τρόπο υπολογισμού των χρεώσεων σε συμφωνημένα ποσοστά, λόγω των συμφωνιών που υπέγραφε αποδεχόμενος τους όρους αλλά και λόγω της πληρωμής των τιμολογίων.

 

Στην προκειμένη περίπτωση, κρίνω ότι σύμφωνα και με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, πλησιέστερο στα γεγονότα της υπόθεσης είναι το κώλυμα λόγω συμπεριφοράς. Σύμφωνα με τη Νομολογία και παραπέμπω ενδεικτικά στην υπόθεση  Ιωάννου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (1999) 1Γ ΑΑΔ 1522, το κώλυμα μπορεί να πάρει τις ακόλουθες μορφές:

 

«Σύμφωνα με τον Nokes το Κώλυμα (Estoppel) είναι ένας κανόνας με τον οποίο ένας διάδικος εμποδίζεται από του να εγείρει ή να αρνηθεί ένα γεγονός (Nokes "Introduction to Evidence", 3rd Ed., page 208), ενώ σύμφωνα με τον Phipson είναι ένας κανόνας που εμποδίζει ένα διάδικο από του να αρνηθεί την ύπαρξη μιας κατάστασης γεγονότων που έχει προβάλει προηγουμένως. (Phipson on Evidence, 12th Ed., page 912).

 

Το Κώλυμα μπορεί να είναι

 

(1) Κώλυμα λόγω δεδικασμένου (Estoppel by record),

 

(2) Κώλυμα λόγω καταχωρίσεων σε έγγραφα (Estoppel by deed) και

 

(3) Κώλυμα λόγω συμπεριφοράς (Estoppel by conduct or Estoppel in pais).

 

Σύμφωνα με τον κανόνα του Κωλύματος λόγω συμπεριφοράς,

 

"Οταν ένας συμβαλλόμενος σε μια συναλλαγή με τα λόγια του ή τη συμπεριφορά του προβαίνει σε μια υπόσχεση ή διαβεβαίωση προς τον άλλο συμβαλλόμενο, που αποσκοπεί να επηρεάσει τις νομικές σχέσεις μεταξύ τους και ο άλλος συμβαλλόμενος ενεργεί πάνω σε αυτή, διαφοροποιώντας τη θέση του προς βλάβη, δεν θα επιτραπεί στο συμβαλλόμενο που προέβηκε στην υπόσχεση ή έδωσε τη διαβεβαίωση να ενεργήσει με τρόπο ασυμβίβαστο προς αυτή". (Χ" Γιάννης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1970) 1 C.L.R. 32)

 

Το Κώλυμα λόγω συμπεριφοράς μπορεί να πάρει τη μορφή του

 

(i) Κωλύματος λόγω παραστάσεων (Soanes v. London and South Western Railway [1919] 120 L.T. 598).

 

(ii) Κωλύματος λόγω υποσχέσεων (Central London Property Trust Ltd. v. High Trees House Ltd. [1947] 1 K.B. 130) και

 

(iii) Περιουσιακού Κωλύματος.»

 

 Επί του προκειμένου στο σύγγραμμα Phipson on Evidence, 16η έκδοση, παράγραφος 5-18 επεξηγείται ότι κώλυμα λόγω συμπεριφοράς (estoppel in pais or by conduct) δυνατό να προκύψει και από συμφωνία ή συνθήκη. 

 

Σύμφωνα λοιπόν με τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως έχουν καταγραφεί πιο πάνω και λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει ότι η εναγόμενη έπραξε με δόλο ή απάτη ή ψευδείς παραστάσεις, κρίνω ότι η συμπεριφορά του ενάγοντα η οποία συνοψίζεται με την υπογραφή της αρχικής συμφωνίας, την αποδοχή των διαπραγματεύσεων μέσω του Δήμου Στροβόλου οι οποίες οδήγησαν στην αποδοχή του μνημονίου συναντήληψης και την υπογραφή των μεταγενέστερων τροποποιητικών συμφωνιών κατόπιν λήψης νομικής συμβουλής και επί τη βάση όλου του ως άνω συμβατικού πλαισίου για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα από το έτος 2009 μέχρι τα τέλη του έτους 2014, έλεγχε και αποδεχόταν τόσο την συμβατική σχέση και τους όρους αυτής όπως και κατ’ επέκταση έλεγχε μέσω των εσωτερικών του διαδικασιών τα τιμολόγια με τα δικαιολογητικά τα οποία αποστέλλονταν, πληρώνοντας αυτά χωρίς διαμαρτυρία ή αναζήτηση διευκρινίσεων, με αποτέλεσμα η εναγόμενη να εξακολουθεί για το ως άνω διάστημα να παρέχει τις συμβατικές της υπηρεσίες προς τον ενάγοντα, υπό το ως άνω πλέγμα γεγονότων, ο ενάγοντας κωλύεται δια της ως άνω συνολικής συμπεριφοράς του να αξιώνει την επιστροφή των πληρωμών οι οποίες έγιναν προς την εναγόμενη. Δηλαδή, η εναγόμενη με την συμπεριφορά του ενάγοντα, την αποδοχή δηλαδή των συμφωνιών αδιαμαρτύρητα και με την επίσης αδιαμαρτύρητη πληρωμή των εκάστοτε τιμολογίων, ενήργησε προς βλάβη της παρέχοντας τις υπηρεσίες της και πληρώνοντας τους εργολάβους με τους οποίους ήταν συμβαλλόμενη για την διαχείριση των υλικών τα οποία συλλέγονταν.  Συνεπώς, πέραν του ότι η μη αποδοχή της μαρτυρίας του ενάγοντα για τους λόγους που έχουν επεξηγηθεί πιο πάνω οδηγεί την απαίτηση σε απόρριψη, ο ενάγοντας δεν θα μπορούσε να πετύχει στις αξιώσεις του και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι εκ της συμπεριφοράς του δημιουργήθηκε κώλυμα που τον εμποδίζει να αξιώνει τις αιτούμενες θεραπείες για επιστροφή των πληρωμών ως αξιώνονται.  

 

Στρεφόμενη τώρα στην ανταπαίτηση, το Δικαστήριο κατέληξε ότι τα τιμολόγια για την περίοδο από 30.11.14 μέχρι 30.9.18, τεκμήρια 78 – 81, αποστάληκαν στον ενάγοντα. Το γεγονός όμως αυτό από μόνο του δεν κρίνεται αρκετό.

 

 Η ανταπαίτηση της εναγομένης βασίζεται σε υπόλοιπο κατάστασης λογαριασμού, τεκμήριο 9, ο οποίος λειτούργησε στο όνομα του ενάγοντα και στον οποίο καταγράφονταν τα εκάστοτε τιμολόγια που εκδίδονταν από 30.11.14 μέχρι 30.9.18. Σύμφωνα με τη Νομολογία, δεν μπορεί να υφίσταται βάση αγωγής στηριζόμενη σε τιμολόγια, η παρουσίαση των οποίων τείνει απλά να αποδείξει την απαίτηση (βλ. Παναγιώτης Μαστρής Λτδ ν. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ, (2006) 1 Α.Α.Δ. 728).

 

Οι λογαριασμοί δε εμπορευομένου, δεν αποτελούν αφ' εαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν, εφόσον τα γεγονότα που απεικονίζουν πρέπει να αποδειχθούν μέσω αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας. Στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας που να στοιχειοθετεί γεγονότα που θα μπορούσαν να συσχετίσουν τα τιμολόγια με την κατάσταση λογαριασμού, κατά τρόπο που να αποδεικνύεται η ορθότητα κάθε εγγραφής στην κατάσταση λογαριασμού, εκθεμελιώνεται η αξίωση στη βάση μίας κατάστασης λογαριασμού, χωρίς καν να εγείρεται ζήτημα βάρους απόδειξης (βλ. D. & G. Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Limited (1999) 1(A) Α.Α.Δ. 263, A.L. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd (1999) 1 Α.Α.Δ. 156).

 

Σύμφωνα επίσης με τη Νομολογία, σε υποθέσεις αυτής της φύσης, απαιτείται θετική μαρτυρία, με την οποία να αποδεικνύονται οι εγγραφές του επίδικου λογαριασμού (βλ. D. & G. Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Limited (1999) 1(A) Α.Α.Δ. 263).

 

Στην προκειμένη περίπτωση, η μαρτυρία του ΜΥ, σε σχέση με τα τιμολόγια τα οποία συνθέτουν την αξίωση της ανταπαίτησης, δεν έγινε αποδεκτή για τους λόγους τους οποίους έχουν αναφερθεί πιο πάνω. Ναι μεν από πλευράς εναγομένης παρουσιάστηκαν σωρεία εγγράφων που συνοδεύουν το κάθε τιμολόγιο, τα οποία επαναλαμβάνω σύμφωνα με τη Νομολογία δεν φέρουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία, ο ΜΥ απέτυχε όμως να συσχετίσει τις πληροφορίες και λεπτομέρειες που συνοδεύουν κάθε τιμολόγιο με το ποσό που αναγράφεται στο τιμολόγιο και κατ’ επέκταση στην κατάσταση λογαριασμού. Η μαρτυρία που αφορά τα τιμολόγια των εργολάβων που συναλλάσσονται με την εναγόμενη και τα ζυγολόγια τα οποία ετοιμαστήκαν από τρίτα πρόσωπα, παρέμεινε χωρίς επιβεβαίωση από τα πρόσωπα τα οποία προέβηκαν στις εργασίες και διαδικασίες που καταγράφονται στα έγγραφα των συνεργατών της εναγομένης. Εφόσον δε η εναγόμενη, στήριξε κάθε αξίωση της στις χρεώσεις που επέβαλλαν τρίτα πρόσωπα, όφειλε να παρουσιάσει άμεση μαρτυρία των προσώπων που εμπλάκηκαν στην συλλογή και διαλογή των υλικών και κυρίως των προσώπων που έχουν προβεί σε διορθώσεις επί των ζυγολογίων και σε χειρόγραφες σημειώσεις τις οποίες δεν ήταν σε θέση να επεξηγήσει ο ΜΥ. Επαναλαμβάνοντας, τα όσα έχουν καταγραφεί κατά την αξιολόγηση του ΜΥ σε σχέση με το αξιούμενο ποσό των τιμολογίων, κρίνω ότι η εναγόμενη δεν απέδειξε την αξίωση της εφόσον το περιεχόμενο των τιμολογίων παρέμεινε χωρίς τεκμηρίωση. Επαναλαμβάνω, η τιμολόγηση της εναγομένης προς τον ενάγοντα προήλθε από υπολογισμούς τρίτων προσώπων οι οποίοι δεν επεξήγησαν τους δικούς τους υπολογισμούς και του περιεχομένου των εγγράφων που παρέδιδαν στην εναγόμενη για σκοπούς τιμολόγησης του ενάγοντα. Όπως άλλωστε ανέφερε ο ΜΥ, η εναγόμενη εκλάμβανε ορθές τις χρεώσεις των εργολάβων χωρίς να περιγράψει με πειστικότητα πως αυτές ελέγχονταν και αν ελέγχονταν από την εναγόμενη.

 

Η ως άνω κρίση του Δικαστηρίου, θα πρέπει να λεχθεί δεν επηρεάζει την κρίση του Δικαστηρίου για τα ήδη πληρωθέντα τιμολόγια, εφόσον αυτά είχαν πληρωθεί μετά από έλεγχο τους εκ μέρους των αρμοδίων λειτουργών του ενάγοντα και χωρίς διαμαρτυρία, ενώ τα τιμολόγια τα οποία αξιώνονται με την ανταπαίτηση, αποτελούν το αποδεικτικό μέσο απόδειξης της κατάστασης λογαριασμού, το υπόλοιπο του οποίου αξιώνει η εναγόμενη και έχει αμφισβητηθεί κατά την ακρόαση.

 

Η εναγόμενη με την τελική αγόρευση της εισηγείται ότι σε περίπτωση όπου κριθεί ότι οι συμφωνίες δεν υφίσταντο, η ενάγουσα δικαιούται πληρωμή ως εύλογη αμοιβή για τις υπηρεσίες της. Στην προκειμένη όμως περίπτωση, το Δικαστήριο δεν κατέληξε ότι οι συμφωνίες δεν υφίστανται ή ότι αυτές πάσχουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο. Συνεπώς, η χρέωση του ενάγοντα για τις υπηρεσίες που παρείχε η εναγόμενη, θα έπρεπε να γίνονται δυνάμει των όρων των συμφωνιών αυτών και στα πλαίσια της διαδικασίας συλλογής και διαλογής την οποία περιέγραψε ο ΜΥ. Παρ’ όλα αυτά, η εναγόμενη απέτυχε να αποδείξει την ορθότητα του περιεχομένου της κατάστασης λογαριασμού λόγω του ότι δεν αποδείχθηκε η ορθότητα των χρεώσεων εκάστου τιμολογίου για τους λόγους που έχουν αναφερθεί πιο πάνω. Συνεπώς, η εναγόμενη δεν μπορεί να επιτύχει στην επιδίκαση οποιουδήποτε ποσού, ούτε με βάση τις αρχές καθορισμού της εύλογης αμοιβής, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη ότι εφόσον η χρέωση επιβαλλόταν αναλόγως των ποσοτήτων των υλικών που συλλέγονταν, αυτές δεν έχουν αποδειχθεί. Η εναγόμενη όφειλε να αποδείξει την ορθότητα των χρεώσεων για τις υπηρεσίες της ως προβλέπεται από τις συμφωνίες και εφόσον αυτό εξαρτάτο από την ορθότητα των χρεώσεων που λάμβανε από τους συμβαλλόμενους εργολάβους συλλογής και διαλογής των υλικών, ελλείψει τέτοιας μαρτυρίας, η αξίωση της παρέμεινε χωρίς απόδειξη.

 

Ενόψει όλων των πιο πάνω και για τους λόγους τους οποίους παρέθεσε το Δικαστήριο, τόσο ο ενάγοντας όσο και η εναγόμενη, απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος που έφεραν στην υπόθεση με αποτέλεσμα η απαίτηση και ανταπαίτηση να μην έχουν αποδειχθεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ο ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει τα όσα αποδίδει στην εναγόμενη και κατ’ επέκταση δεν έχει αποδείξει ότι  δικαιούται τις αξιούμενες θεραπείες και προσθέτω επίσης ότι εις ότι αφορά την αξίωση του για απόδοση λογαριασμών, αυτή δεν φαίνεται να έχει προωθηθεί με την τελική αγόρευση του. Άλλωστε, τα όσα η εναγόμενη είχε στην διάθεση της και σχετίζονται με την απαίτηση του ενάγοντα, στάληκαν σ’ αυτόν όπως επίσης κατατέθηκαν κατά τη δίκη. Όπως επίσης, η εναγόμενη απέτυχε να αποδείξει το αξιούμενο δια της ανταπαίτησης υπόλοιπο και ότι δικαιούται στην πληρωμή του.

 

Συνεπώς, η απαίτηση και ανταπαίτηση απορρίπτονται. Κρίνεται ορθότερο όπως η κάθε πλευρά καταβάλει τα έξοδα της και προηγούμενες διαταγές για έξοδα ακυρώνονται.

 

 

                                                                        (Υπ.) …………………………………...

                                                                                      Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.

ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ

---

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο