Αναφορικά με τον Γεώργιο Αθανασιάδη, Αρ. Αίτησης ΠΣΑ: 33/2025, 25/2/2026
print
Τίτλος:
Αναφορικά με τον Γεώργιο Αθανασιάδη, Αρ. Αίτησης ΠΣΑ: 33/2025, 25/2/2026

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.    

                                                                           Αρ. Αίτησης ΠΣΑ: 33/2025

 

Αναφορικά με τον Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Aπαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015

και

 

Αναφορικά με τον Γεώργιο Αθανασιάδη, εκ Πάφου

                                                                                                             Χρεώστη

 

Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 9.2.26 εκ μέρους του χρεώστη για επιβολή του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής

 

Ημερομηνία: 25 Φεβρουαρίου, 2026

 

Εμφανίσεις:

Για τον Αιτητή – Χρεώστη: Argiro S. Charalambous LLC

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

(Δοθείσα Αυθημερόν)

                                                       

Ο χρεώστης με την υπό κρίση αίτηση ζητά την επιβολή του ΠΣΑ το οποίο ετοιμάστηκε από τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας με αριθμό 33/25, στην CAC CORAL LTD, η οποία απέρριψε το σχέδιο.

 

Η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στο Νόμο 65(Ι)/15 άρθρα 11, 43, 51 – 56 και 72 – 77 και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του χρεώστη και το Δικαστήριο εξετάζοντας την αίτηση ζήτησε διευκρινήσεις ως προς την ισχυριζόμενη μείωση των εισοδημάτων του χρεώστη και προς τούτο καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Σύμφωνα με τις ένορκες δηλώσεις του χρεώστη, κατά το έτος 2007 έλαβε στεγαστικό δάνειο όπου τα ετήσια συνολικά του εισοδήματα ανέρχονταν στο ποσό των €10.658. Κατά το έτος 2008 όπου ξεκίνησε να καταβάλλει τις δόσεις του τα εισοδήματα του ανέρχονταν στο ποσό των €11.938 ενώ κατά τα έτη 2009 και 2010 τα εισοδήματα του μειώθηκαν στο ποσό των €8.941 και €3.040 αντίστοιχα. Λόγω του ότι ο χρεώστης ασχολείται με οικοδομικές εργασίες τα εισοδήματα του  μειώθηκαν λόγω της οικονομικής κρίσης. Ακολούθως προέβηκε σε προσπάθειες εργοδότησης του, αλλά λόγω και της ηλικίας του που ήταν περίπου 65 – 66 χρονών κατάφερε μόλις το 2018 να εξεύρει εργασία, λαμβάνοντας όμως μειωμένα εισοδήματα. Λόγω του ότι δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στην πληρωμή δόσεων οι πιστωτές του τερμάτισαν το δάνειο και καταχωρήθηκε η αγωγή 689/19 όπου εκδόθηκε απόφαση εναντίον του στις 23.9.19. Υποστηρίζει ότι με την επιβολή του ΠΣΑ θα του δοθεί η ευκαιρία να αποπληρώσει το χρέος του, διασώζοντας την κατοικία του. Σύμφωνα επίσης με την μαρτυρία την οποία παρέθεσε ο χρεώστης, τεκμήριο 13, περί το έτος 2019, έλαβε εφάπαξ ποσό ως θεσμοθετημένη σύνταξη για το ποσό των €27.659, την οποία χρησιμοποιούσε τα προηγούμενα χρόνια για την διαβίωση του.  

 

Για σκοπούς εξέτασης της αίτησης έλαβα υπόψη μου το σύνολο των όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, με την αίτηση αλλά και τις ένορκες δηλώσεις οι οποίες κατατέθηκαν από τον χρεώστη.

 

Το άρθρο 72(1) του Νόμου 65(Ι)/15 απαριθμεί τα κριτήρια επιλεξιμότητας για την επιβολή ενός μη συναινετικού Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, τα οποία είναι τα ακόλουθα και θα πρέπει να πληρούνται σωρευτικά:

 

«72.-(1) Σε περίπτωση που Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής απορρίφθηκε από τη συνέλευση των πιστωτών, σύμφωνα με τις διατάξεις μη συναινετικό του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου και πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις-

 

(α) [Διαγράφηκε]·

 

(β) τουλάχιστον ένας από τους πιστωτές του είναι εξασφαλισμένος πιστωτής, ο οποίος έχει εξασφάλιση επί της κύριας κατοικίας του χρεώστη η οποία βρίσκεται στη Δημοκρατία, η αγοραία αξία της οποίας δεν υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων πενήντα χιλιάδων ευρώ (€350.000)· και

 

(γ) η συνολική αξία των περιουσιακών στοιχείων του χρεώστη, εξαιρουμένης της κύριας κατοικίας του, δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000)· και

 

(δ) [Διαγράφηκε]·

 

(ε) ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του, τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την αίτηση για έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39, και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματός του κατά τουλάχιστον είκοσι πέντε τοις εκατόν (25%) ή περισσότερο· και

 

(στ) ο σύμβουλος αφερεγγυότητας έχει υπογράψει δήλωση με την οποία επιβεβαιώνει ότι, έχει την άποψη ότι-

 

(i) οι πληροφορίες που περιέχονται στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων που ετοιμάστηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 28, εξ όσων ο ίδιος γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει, είναι πλήρεις και ακριβείς· και

 

(ii) χρεώστης πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας των άρθρων 35 και του παρόντος άρθρου για να αιτηθεί στο δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Τίτλου II παρόντος Τίτλου· και

 

(iii) ο χρεώστης έχει επιδείξει καλή πίστη ως προς την έγκριση συναινετικού Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής δυνάμει των διατάξεων του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου, αλλά αυτή δεν κατέστη δυνατή· και

 

(iv) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απορρίφθηκε από τους πιστωτές έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν οι εν λόγω πιστωτές, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, εξαιρουμένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουμένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών· και

 

(v) τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 74, το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής προβλέπει ότι τα περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη, εξαιρουμένης της κύριας κατοικίας του και ποσού για την κάλυψη των λογικών εξόδων διαβίωσης του ιδίου και των εξαρτώμενων μελών της οικογένειάς του, χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση των χρέων του,

 

ο χρεώστης δύναται να αιτείται μονομερώς στο δικαστήριο την έκδοση διατάγματος, με το οποίο να επιβάλλεται σε όλους τους πιστωτές το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απέρριψαν σε συνέλευσή τους σύμφωνα με τις διάταξεις του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου:

 

Νοείται ότι, ο χρεώστης δύναται να υποβάλει αίτηση δυνάμει του παρόντος άρθρου στο δικαστήριο, μόνο ενόσω βρίσκεται σε ισχύ προστατευτικό διάταγμα το οποίο εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 75:

 

Νοείται περαιτέρω ότι, ο χρεώστης οφείλει όπως υποβάλει την αίτησή του αυτή στο δικαστήριο, καλή τη πίστει.

 

(2) Για τους σκοπούς της παραγράφου (ε) του εδαφίου (1), τεκμαίρεται ότι οποιαδήποτε μείωση στα εισοδήματα την οποία υπέστη ο χρεώστης από το έτος 2012 και μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Νόμου οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του χρεώστη και πιο συγκεκριμένα στην οικονομική κρίση, εκτός εάν ο πιστωτής μπορεί να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι ο λόγος για τον οποίο ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του είναι άλλος από την οικονομική κρίση.»

 

Σύμφωνα επίσης με το άρθρο 73 του Νόμου 65(Ι)/15 και τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος επιβολής, θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί για τα ακόλουθα:

 

«73.-(1) Το δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται δυνάμει του άρθρου 72 του παρόντος Νόμου μόνο στις περιπτώσεις που το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απορρίφθηκε από τους πιστωτές, θα είχε ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία τέτοιοι πιστωτές θα ευρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, εξαιρουμένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουμένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών:

 

Νοείται ότι, για σκοπούς του παρόντος εδαφίου, δεν εφαρμόζεται και δεν λαμβάνεται υπόψη η προτεραιότητα πληρωμής χρεών προς τη Δημοκρατία ή τις αρχές τοπικής διοίκησης, όπως αυτή προβλέπεται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (1) του άρθρου 38 του περί Πτώχευσης Νόμου.

 

(2) Για σκοπούς αξιολόγησης ως προς το κατά πόσο το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, το οποίο οι πιστωτές έχουν απορρίψει σε συνέλευσή τους σύμφωνα με τις διατάξεις του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου, έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία αυτοί θα ευρίσκονταν, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, το δικαστήριο δύναται να λαμβάνει υπόψη την έκθεση την οποία εκδίδει ο σύμβουλος αφερεγγυότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (δ) του εδαφίου (1) του άρθρου 52, καθώς και οποιαδήποτε άλλα έγγραφα ή στοιχεία που το δικαστήριο κρίνει σχετικά.

 

(3) Κατά την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος άρθρου λαμβάνονται υπόψη όλα τα περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη για σκοπούς ενίσχυσης της δυνατότητας αποπληρωμής των χρεών του σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 74.

 

(4) Το δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 72 του παρόντος Νόμου μόνο στις περιπτώσεις όπου το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής το οποίο απορρίφθηκε από τους πιστωτές δεν προνοεί ότι ο χρεώστης θα απωλέσει την ιδιοκτησία της κύριας κατοικίας του.

 

(5) Το δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα για την επιβολή του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής σε πιστωτές σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, το αποτέλεσμα του οποίου θα είναι αυτό που προνοείται στο άρθρο 61 ή άλλο τέτοιο αποτέλεσμα, το οποίο το δικαστήριο διατάζει και υπό τέτοιους όρους ως το δικαστήριο κρίνει κατάλληλους να επιβάλει.»

 

            Πέραν λοιπόν των κριτηρίων επιλεξιμότητας τα οποία θα πρέπει να πληρούνται σωρευτικά, το Δικαστήριο επιβάλλει το ΠΣΑ σε πιστωτή όταν ικανοποιηθεί ότι το ΠΣΑ θα είχε ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία τέτοιοι πιστωτές θα ευρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου.

 

            Για σκοπούς εξέτασης της αίτησης, μελέτησα το ΠΣΑ το οποίο ετοιμάστηκε από τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας, με σκοπό να διαπιστωθεί κατά πόσο αυτό θα θέσει την πιστώτρια εταιρεία στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν που θα βρισκόταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τον περί Πτώχευσης Νόμο. Κατ’ αρχάς αποτελεί δεδομένο ότι ο χρεώστης σήμερα είναι 75 ετών, ενώ τουλάχιστον από το έτος 2018, όπως αναφέρει ο ίδιος του στην ένορκη του δήλωση, λόγω της ηλικίας του δυσκολευόταν να εξεύρει εργασία. Δηλαδή, προκύπτει μετά βεβαιότητας ότι ο χρεώστης είναι άγνωστο για πόσα ακόμα χρόνια θα μπορεί να εργάζεται και να λαμβάνει εισοδήματα. Σύμφωνα όμως με το ΠΣΑ, προβλέπεται η πληρωμή ποσού €500 μηνιαίως σε σχέση με το εξασφαλισμένο χρέος ποσού €157.000, αρχής γενομένης εννέα μήνες μετά την επικύρωση ή επιβολή του ΠΣΑ. Η πρόταση όμως αυτή, στηρίζεται σε μακρινό μελλοντικό χρόνο, όπου λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του χρεώστη σε συνάρτηση με την φύση της εργασίας του, ήτοι οικοδομικές εργασίες, παραμένει άγνωστο κατά πόσο σε εννέα μήνες και πλησιάζοντας την ηλικία των 76 ετών θα εξακολουθεί να εργάζεται και κατ’ επέκταση κατά πόσο θα εξακολουθεί να λαμβάνει εισοδήματα. Άλλωστε, δεν καθορίζεται χρόνος για τον οποίο θα καταβάλλεται η εν λόγω δόση και η διαπίστωση αυτή σε συνδυασμό με το ότι η ουσία του ΠΣΑ εστιάζεται στο ότι το συνολικό ποσό του εξασφαλισμένου χρέους για το ποσό των €157.000 θα αποπληρωθεί σε άγνωστο χρόνο με εφάπαξ καταβολή ποσού μετά από συνεισφορά τρίτου ατόμου ή/και πώληση ακινήτου από τον χρεώστη, οδηγεί σε τέτοια ασάφεια το προτεινόμενο ΠΣΑ, κατά τρόπο που το Δικαστήριο δεν μπορεί να κρίνει ότι αυτό θα θέσει την πιστώτρια στην ίδια ή σε καλύτερη θέση. Ούτε και με βάση την ως άνω πρόταση του Συμβούλου διαφαίνεται προοπτική είτε αποπληρωμής του χρέους είτε για να καταστεί ο χρεώστης φερέγγυος.

 

            Είναι σημαντικό επίσης να τονίσω ότι σύμφωνα με το ΠΣΑ, προτείνεται η καταβολή εφάπαξ ποσού για την εξόφληση του εξασφαλισμένου χρέους με ποσό που θα προέλθει σε άγνωστο χρόνο και με άγνωστο τρόπο από συνεισφορά τρίτου ή/και, όπως προτείνεται, από πώληση ακινήτου από τον χρεώστη υπό την εποπτεία του Συμβούλου. Ο χρεώστης όμως, δεν αναφέρει ότι διαθέτει οποιοδήποτε άλλο ακίνητο πέραν της πρώτης του κατοικίας, της οποίας η πώληση δεν μπορεί να αποτελέσει μέρος του ΠΣΑ. Δηλαδή, το ΠΣΑ δεν θα μπορούσε να επιβληθεί και λόγω του ότι, είτε ο χρεώστης διαθέτει περιουσία την οποία δεν αποκάλυψε και προτίθεται να πωλήσει είτε προτίθεται ουσιαστικά να πωλήσει την πρώτη του κατοικία και δεν το αποκαλύπτει. Η πρόταση αυτή του Συμβούλου με τον τρόπο που τίθεται, για την αποπληρωμή του χρέους, δεν στηρίζεται σε στέρεα και υπαρκτά δεδομένα του χρεώστη, αλλά σε υποθετικά σενάρια τα οποία προϋποθέτουν την συνεισφορά τρίτου προσώπου ή πώληση άγνωστης περιουσίας του χρεώστη ή ακόμα και της ίδια της πρώτης του κατοικίας, ενώ κάτι τέτοιο ρητά εξαιρείται από το άρθρο 73(4) του Νόμου 65(Ι)/15. Πέραν τούτου, η καταβολή του ποσού των €500 σε εννέα μήνες, αφορά αποπληρωμή ποσού για το οποίο ακόμα δεν έχει  ξεκαθαρίσει, εφόσον αυτό θα καταβάλλεται μετά την εφάπαξ πληρωμή του εξασφαλισμένου χρέους, ενόψει όμως της ηλικίας του χρεώστη, δεν μπορεί να καθοριστεί με βεβαιότητα για πόσα χρόνια ακόμα ο χρεώστης θα λαμβάνει εισοδήματα που θα του επιτρέπουν να καταβάλει τέτοια δόση και μάλιστα για την εξόφληση ενός αδιευκρίνιστου ποσού.

 

            Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι το ΠΣΑ είναι ασαφές, προκύπτει από αυτό ότι ο χρεώστης είτε απέκρυψε περιουσιακά στοιχεία είτε προτίθεται να πωλήσει την πρώτη του κατοικία και το Δικαστήριο με τα ως άνω δεδομένα δεν έχει ικανοποιηθεί ότι πληρείται η προϋπόθεση του άρθρου 73(1) του Νόμου 65(Ι)/15.

 

            Ως εκ των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα.  

 

 

                                                                        (Υπ.) ..............................................

                                                                 Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.

ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ                               

 

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ          


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο