ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

Ενώπιον: Χρ.Γ. Ππεκρή, Ε.Δ.

Αρ. Υπόθεσης: 2506/2025

 

Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου

 

ν.

 

KWETI ACHU TENENG

Κατηγορούμενος

 

Ημερομηνία: 1 Σεπτεμβρίου 2025

 

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Χρ. Προξένου (για να ακούσει απόφαση η κα Πίτσιλλου).

Για Κατηγορούμενο: εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Ο κατηγορούμενος είναι παρών.

 

Π Ο Ι Ν Η

 

Ο κατηγορούμενος, ο οποίος τελεί υπό κράτηση από 26.8.2025, κρίθηκε ένοχος κατόπιν παραδοχής του σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και ειδικότερα:

 

1^η κατηγορία: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α.

 

2^η κατηγορία: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα.

 

3^η κατηγορία: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β.

 

4^η κατηγορία: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα.

5^η κατηγορία: Προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α από άλλο πρόσωπο.

 

6^η κατηγορία: Προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β από άλλο πρόσωπο.

 

7^η κατηγορία: Παραμονή αλλοδαπών στη Δημοκρατία χωρίς άδεια του Διευθυντή.

  

Τα γεγονότα της υπόθεσης εκτέθηκαν από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο του Γενικού Εισαγγελέα και δεν έτυχαν αμφισβήτησης, προχωρώ δε σε παράθεσή τους συνοπτικώς.

 

Την 24.8.2025 περί τις 02:00, ενώ ο μάρτυρας 1 επί του κατηγορητηρίου (στο εξής ο «ΜΚ1») βρισκόταν σε πεζή περιπολία, εντόπισε, κατόπιν σχετικής πληροφορίας και περιγραφής, τον κατηγορούμενο. Αφού τον προσέγγισε, αντιλήφθηκε ότι ο τελευταίος μύριζε έντονα κάνναβη και του ανέφερε την πρόθεσή του να τον ερευνήσει και ο κατηγορούμενος τράπηκε σε φυγή.

 

Ο ΜΚ1 ανέκοψε τον κατηγορούμενο και κατά την ανακοπή, τον είδε να βγάζει από τα ρούχα του και να ρίχνει στο έδαφος μια μαύρη κάλτσα, την οποία ο ΜΚ1 παρέλαβε και διαπίστωσε ότι εντός της υπήρχαν έξι νάιλον συσκευασίες με φυτική ύλη κάνναβης του ενός γραμμαρίου η καθεμιά και ένα νάιλον σακουλάκι, μέσα στο οποίο υπήρχαν τρεις συσκευασίες με άσπρη σκόνη κοκαΐνης, του μισού γραμμαρίου. Κατόπιν υπόδειξής τους στον κατηγορούμενο, αυτός απάντησε «i am guilty sir, it' s only some weed». Τα Τεκμήρια μεταφέρθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου και οι σχετικές εξετάσεις κατέδειξαν ότι πρόκειται για κοκαΐνη και κάνναβη.

 

Περαιτέρω, από έλεγχο που έκανε μέσω της ΥΑΜ, ο ΜΚ1 διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται στη Δημοκρατία παράνομα. Ειδικότερα, κατάγεται από το Καμερούν και ήτο αιτητής πολιτικού ασύλου, ωστόσο η αίτησή του απορρίφθηκε την 1.8.2022. Την 11.11.2022 υπέβαλε προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας, η οποία απορρίφθηκε την 16.6.2023 και έκτοτε παραμένει παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

 

Στην κατάθεσή του, ο κατηγορούμενος ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στην κατοχή του είναι δικά του και ότι τα χώρισε σε μικρές δόσεις με σκοπό να τα πωλήσει σε άλλα πρόσωπα.

 

Είναι λευκού ποινικού μητρώου.

 

Για σκοπούς μετριασμού της ποινής του, ο κατηγορούμενος απολογήθηκε στο Δικαστήριο και ανέφερε ότι είναι επιθυμία του να επιστρέψει στη χώρα του.

 

Ενόψει της σοβαρότητας των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, έχει τεθεί ενώπιόν μου Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας λαμβάνω υπόψη μου.

 

Ως αναφέρεται στην εν λόγω Έκθεση, μεταξύ άλλων, ο κατηγορούμενος είναι 34 ετών και κατάγεται το Καμερούν, από τριμελή οικογένεια. Είναι άνεργος και φιλοξενείται από τη συμβία του που είναι ομοεθνής του, αποφοίτησε δε από το Πανεπιστήμιο του Καμερούν και ήρθε στην Κύπρο το 2018 με σκοπό να φοιτήσει σε Πανεπιστήμιο στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές. Ενόψει ωστόσο των συνθηκών διαβίωσης του, μετέβη στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας όπου διαμένει παρόλο που έληξε η άδεια παραμονής του.

 

ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ

 

Η σοβαρότητα των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, αντικατοπτρίζεται από τις ποινές που προβλέπει η οικεία νομοθεσία και ειδικότερα, ο Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977, Ν. 29/77. Συγκεκριμένα:

 

-       Για το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 έτη ή πρόστιμο ή και οι δύο αυτές ποινές.

-       Για το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας, προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου ή πρόστιμο ή και οι δύο αυτές ποινές.

 

-       Για το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 έτη ή πρόστιμο ή και οι δύο αυτές ποινές.

 

-       Για το αδίκημα της τέταρτης κατηγορίας, προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου ή πρόστιμο ή και οι δύο αυτές ποινές.

 

-       Για το αδίκημα της πέμπτης κατηγορίας, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 έτη ή πρόστιμο ή και οι δύο αυτές ποινές.

 

-       Για το αδίκημα της έκτης κατηγορίας, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 έτη ή πρόστιμο ή και οι δύο αυτές ποινές.

 

-       Για το αδίκημα της έβδομης κατηγορίας, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι δώδεκα μήνες ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις ΛΚ 1000 ή και οι δύο αυτές ποινές.

 

Παρενθετικά σημειώνω, ότι στην προκειμένη περίπτωση, δόθηκε η συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, σύμφωνα με το εδάφιο (2) του άρθρου 30 του Ν.29/77, όπως η υπόθεση εκδικασθεί συνοπτικά από Επαρχιακό Δικαστήριο, επομένως η μέγιστη ποινή φυλάκισης που το παρόν Δικαστήριο δύναται να επιβάλει ανέρχεται στα πέντε έτη. Τούτο ωστόσο, δεν διαφοροποιεί τη σοβαρότητα των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, λαμβανομένων υπόψη των προβλεπόμενων εκ της οικείας νομοθεσίας ποινών.

 

Ως έχει νομολογηθεί, το ανώτατο όριο της προβλεπόμενης εκ του Νόμου ποινής αντανακλά την αγωνία της κοινωνίας για τη διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, τα οποία αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν, όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει, αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.[1]

 

Διαφωτιστικά είναι τα όσα λέχθηκαν στην Σάμπη ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 100, 109 ιδιαίτερα σε σχέση με αδικήματα που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες:

 

«Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας.  Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρονών, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής.  Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών.  Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 359.»

 

Η επιβολή ποινής αποτελεί ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, καθώς απαιτείται η εξισορρόπηση μεταξύ του γενικού συμφέροντος της απόνομής δικαιοσύνης και της εξατομίκευσης της ποινής, βάσει των ειδικών περιστατικών εκάστης περίπτωσης. Στόχος του Δικαστηρίου, είναι η δίκαιη επιβολή ποινής, στη βάση τόσο της σοβαρότητας του διαπραχθέντος αδικήματος, όσο και της αναγκαιότητας εξατομίκευσης της ποινής, δηλαδή η επιβολή τέτοιας ποινής η οποία να αρμόζει στο πρόσωπο του παραβάτη, αλλά και στο αδίκημα που έχει διαπραχθεί.[2]

 

Η εξατομίκευση της ποινής, δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση, ούτε της σοβαρότητας του εγκλήματος, ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή, τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα.[3]

 

Παράλληλα, η σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων δεν οδηγεί σε ατονία το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής.[4]

 

Σε σχέση με τους παράγοντες που το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη του για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, σχετικά παραπέμπω στις πρόνοιες του  αρ. 30(4) του Ν. 29/1977.

 

Σε υποθέσεις δε ναρκωτικών, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου δεν υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για επιβολή ποινής αποτρεπτικής, χωρίς αυτό βεβαίως να σημαίνει ότι δεν λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής.[5]

 

Οι περιπτώσεις που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών φαρμάκων διακρίνονται από τις περιπτώσεις που αφορούν σε κατοχή και χρήση, καθώς η νομολογία οποία επιβάλλει την επιβολή ιδιαίτερα αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών στις περιπτώσεις εμπορίας ναρκωτικών φαρμάκων.[6]

 

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην Afroughi v. Αστυνομίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 174:

 

«Και για τους χρήστες ναρκωτικών, οι οποίοι δηλητηριάζουν την ύπαρξή τους και διανοίγουν το δρόμο για τους εμπόρους ναρκωτικών, αρμόζουν αποτρεπτικές ποινές, όχι, όμως της ίδιας έντασης με αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους, εκείνους που καθιστούν επάγγελμά τους τη διασπορά του θανάτου. Για τους εμπόρους, είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα μετριασμού. Για τους χρήστες υπάρχει κάποιο περιθώριο, που, ομολογουμένως, με το χρόνο στενεύει· το περιθώριο εκείνο που σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου».

 

Στην Ποινική Έφεση με αρ. 22/2015, Leandro Soares De Almeida ν. Δημοκρατίας, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την επιβολή 10ετούς ποινής φυλάκισης σε 23χρονο κατηγορούμενο με σύζυγο και μικρό παιδί, ο οποίος είχε παραδεχθεί ότι ενήργησε ως εισαγωγέας 2.831,9 γραμμαρίων κοκαΐνης από τη Βραζιλία στην Κύπρο και ως διακινητής του εν λόγω ναρκωτικού φαρμάκου στην Κύπρο.

 

Στην Moustafa κ.α. ν. Δημοκρατίας (2012) 2 ΑΑΔ 801, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής ρητίνης κάνναβης βάρους 947 γρ. με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα. Επρόκειτο για νεαρά πρόσωπα, με λευκό ποινικό μητρώο.

 

Στην Γλυκερίου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 171/2020, 8/7/2022, ECLI:CY:AD:2022:B287, επικυρώθηκαν από το Εφετείο οι επιβληθείσες συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, κατόπιν παραδοχής, με μεγαλύτερη αυτήν των 8 ετών, για αδικήματα που αφορούσαν στην κατοχή κάνναβης 996,8 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια, την προμήθεια από άλλο πρόσωπο, τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και την αντίσταση κατά οργάνου τήρησης της τάξης, Σημειώνεται, ότι ο Εφεσείων βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες.

Στην χχχχ Ελενοδώρου Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. ΑΡ. 68/2020 ημερ. 11.5.2022, ECLI:CY:AD:2022:B180 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 810,44 γραμμαρίων κάνναβης και 6 ετών για 100,35 γραμμάρια κοκαΐνης.  Ο κατηγορούμενος βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες για ιδίας φύσεως αδικήματα.

 

Στην Μαυρόλουκα κ.α. ν. Δημοκρατίας Π.Ε. Αρ. 74/2021 κ.α. ημερ. 31.10.2023, επικυρώθηκε η επιβολή ποινής φυλάκισης 15 ετών στις κατηγορίες της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 286,2 γραμμαρίων κοκαΐνης και 10 κιλών και 938,1 γραμμαρίων κάνναβης, με το Εφετείο να επισημαίνει ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου σε υποθέσεις ναρκωτικών, ιδιαίτερα όπου υπάρχει το στοιχείο της εμπορίας, είναι ήσσονος σημασίας, ένεκα της ανάγκης επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Ως επίσης λέχθηκε από το Εφετείο, μεταξύ άλλων: «η σημασία της εξατομίκευσης της ποινής εξασθενεί μπροστά στην ανάγκη  προστασίας του κοινωνικού συνόλου».

 

Στην Αντρέου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 204/21, ημερ. 21.2.2022, ECLI:CY:AD:2022:B490,  επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 10 ετών κατόπιν παραδοχής για κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαϊνης συνολικού βάρους 854,26 γραμμαρίων, με το Εφετείο να αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην τρομακτική έξαρση που παρουσιάζουν στη χώρα μας τα εγκλήματα που αφορούν σε ναρκωτικά, τα οποία επιφέρουν την εξαθλίωση και τον θάνατο των συνανθρώπων μας. Ενόψει δε του ότι η επιβολή ήδη αυστηρών ποινών από τα Δικαστήριο δεν φαίνεται να αποτρέπει τη διάπραξη εγκλημάτων που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες, δικαιολογείται η επιβολή ακόμα πιο αυστηρών ποινών.

 

Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωκράτους, Π.Ε. 67/2021 ημερ. 17.3.2023, ECLI:CY:AD:2023:B92, ποινές φυλάκισης 6 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 476,34 γραμμαρίων κοκαΐνης και 10 κιλών, 159 γραμμαρίων κάνναβης, κατόπιν παραδοχής, κρίθηκαν ως έκδηλα ανεπαρκείς και αυξήθηκαν κατ' έφεση σε 10 έτη αντίστοιχα. Ο Εφεσίβλητος ήταν άτομο νεαρής ηλικίας το οποίο αντιμετωπίστηκε ως μεταφορέας.

 

Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 231, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης εννέα ετών για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 389,36 γραμμαρίων κοκαΐνης, σε πατέρα δυο παιδιών με λευκό ποινικό μητρώο, ο οποίος δεν αποκόμισε κανένα οικονομικό όφελος, τονίζοντας ότι η κοκαΐνη αποτελεί σκληρό ναρκωτικό (βλ. Saremi v. Αστυνομίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 251).

 

Παραπέμπω επίσης στην Χρήστος Γρηγορίου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 281/2022, ECLI:CY:AD:2023:B111 ημερ. 27.3.2023, όπου, υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης, το Εφετείο επικύρωσε την επιβολή ποινής φυλάκισης 10 μηνών στο αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 33,69 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Ως επισήμανε το Εφετείο, μεταξύ άλλων, στην εν λόγω υπόθεση:

 

«…παραμένει η αρχή ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που αφορούν σε ναρκωτικά δεν πρέπει να υποβαθμίζεται όταν η ποσότητα των ναρκωτικών δεν είναι μεγάλη, όπως εν προκειμένω. Ιδιαίτερα, όταν από τα γεγονότα προκύπτει το στοιχείο της προμήθειας ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα…».  

 

Αντλώντας καθοδήγηση από τη σχετική νομολογία, εφόσον οι προηγούμενες αποφάσεις σε σχέση με το θέμα επιβολής ποινής δεν είναι δεσμευτικές, αλλά συνιστούν ένδειξη της ποινικής αντιμετώπισης των παραβατών,[7] ενώ κάθε υπόθεση κρίνεται βάσει των ειδικών περιστάσεων της,[8] προχωρώ στην επιβολή ποινής στον κατηγορούμενο.

 

Προς το σκοπό αυτό, λαμβάνω υπόψη μου τα γεγονότα τα οποία έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο του Γενικού Εισαγγελέα και τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν, τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να χαρακτηρίζει την ποινή που θα επιβληθεί, καθώς επίσης και τους μετριαστικούς παράγοντες που αφορούν στο πρόσωπο του κατηγορουμένου και τα όσα διαλαμβάνει η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας.

 

Σημειώνω, ότι από τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, συμπεριλαμβανομένων των γεγονότων της υπόθεσης, ως εκτέθησαν από την εκπρόσωπο του Γενικού Εισαγγελέα, δεν προκύπτει ότι συντρέχει οποιοσδήποτε από τους επιβαρυντικούς παράγοντες του αρ. 30(4) του Ν. 29/1977. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος δεν περιγράφηκε ως μέλος οργανωμένης ομάδας εμπορίας ναρκωτικών ή διεθνούς οργάνωσης, ή αναμεμειγμένος με άλλες παράνομες δραστηριότητες, ούτε με τη χρήση βίας ή με κατοχή όπλων ή επιθετικών οργάνων, ούτε να διαπράττει τα αδικήματα κατά τον τρόπο που περιγράφονται στην εν λόγω νομοθετική διάταξη.

 

Λαμβάνω περαιτέρω υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, το οποίο επιτρέπει στο Δικαστήριο να τον μεταχειριστεί με την επιείκεια που αρμόζει σε πρόσωπο το οποίο είναι για πρώτη φορά παραβάτης,[9] καθώς επίσης και τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του, ως καταγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω την αρχή ότι αυτές, δεν υπερφαλαγγίζουν το δημόσιο συμφέρον, το οποίο επιτάσσει την επιβολή αυστηρών ποινών σε τέτοιας φύσεως αδικήματα.[10]

 

Σε ότι αφορά στην παραδοχή του κατηγορουμένου, δεν παραγνωρίζω ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών, αυτή δεν πρέπει να υπερτιμάται.[11] Εντούτοις, εμπεριέχει το στοιχείο της μεταμέλειας και σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία, πρέπει να αμοίβεται με έκπτωση στην ποινή, διότι προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης.[12]

Τέλος, λαμβάνεται υπόψη το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών φαρμάκων της υπό κρίση περίπτωσης, ότι δηλαδή πρόκειται για 1,5 γραμμάρια ναρκωτικού φαρμάκου Τάξεως Α και για 6 γραμμάρια ναρκωτικού φαρμάκου Τάξεως Β.[13]

 

Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλους τους πιο πάνω παράγοντες, σε συνάρτηση με τα γεγονότα της υπόθεσης και τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να διέπει την ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, καταλήγω ότι οι εν λόγω παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν το ύψος, αλλά όχι το είδος της ποινής, που δε μπορεί να είναι άλλη από τη στέρηση της ελευθερίας. Αυτή είναι και η μόνη κατά την κρίση μου ποινή, η οποία θα στείλει τα σωστά μηνύματα στην κοινωνία.

 

Συνεπώς, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές:

 

-       Για το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 8 μηνών.

 

-       Για το αδίκημα της τέταρτης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 8 μηνών.

 

-       Για το αδίκημα της έβδομης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης  4 μηνών.

 

-       Καμία ποινή στα αδικήματα που αφορούν οι κατηγορίες 1, 3, 5 και 6, εφόσον το σύνολο της παραβατικής συμπεριφοράς του κατηγορουμένου έλαβε χώρα την ίδια ημέρα, κάτω από τις ανωτέρω περιγραφείσες συνθήκες, τα δε γεγονότα καλύπτονται από τις υπόλοιπες κατηγορίες. Επομένως θεωρώ ότι η  επιβολή επιπρόσθετης ποινής θα καθίστατο υπέρμετρη και δυσανάλογη για τον κατηγορούμενο. 

 

Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν.

Προχωρώ σε εξέταση του ενδεχομένου αναστολής της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003, η ποινή της φυλάκισης μπορεί να ανασταλεί, κατόπιν άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, νοουμένου ότι αυτή δεν ξεπερνά τα τρία έτη.

 

Πρόκειται για εξουσία του Δικαστηρίου η οποία δυνατό να ασκηθεί εάν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου.[14]

 

Διευκρινίζεται, ότι η αναστολή της ποινής φυλάκισης δεν αποτελεί εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του κατηγορουμένου, αλλά διεργασία στην οποία προβαίνει το Δικαστήριο κατόπιν επιβολής ποινής φυλάκισης, εάν και εφόσον συντρέχουν λόγοι που αιτιολογούν την αναστολή της.[15]

 

Επιπρόσθετα, η ενδεχόμενη αναστολή της ποινής φυλάκισης δεν αλλοιώνει τον χαρακτήρα της ποινής, καθώς η δυνατότητα αναστολής της ποινής φυλάκισης, διαχωρίζεται από την απόφαση επιβολής ποινής φυλάκισης. Τα δε κριτήρια επί των οποίων θα βασιστεί το Δικαστήριο κατά τη βάσανο της αξιολόγησης αυτής δεν είναι ανελαστικά, αλλά παρέχεται ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να σταθμίσει όλους τους παράγοντες, πάντοτε με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης.[16]

 

Τα κριτήρια αξιολόγησης του ενδεχομένου της αναστολής της ποινής φυλάκισης, ως έχουν τεθεί νομολογιακώς, είναι τα ακόλουθα:[17]

 

(α)       η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξής του,

 

(β)       το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και

 

(γ)        η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας, καθώς ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή.

 

Στην προκειμένη περίπτωση, κατόπιν έντονου προβληματισμού και αξιολογώντας όλα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, σε συνάρτηση με τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα και τη σχετική νομολογία, καταλήγω ότι το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου δεν δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας υπέρ της αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που του έχει επιβληθεί.

 

Επισημαίνεται, ότι όλα τα πιο πάνω δεδομένα και οι ελαφρυντικοί παράγοντες που αφορούν στο πρόσωπο του κατηγορουμένου έχουν ληφθεί υπόψη κατά τον καθορισμό του ύψους της ποινής που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο.

Ωστόσο, όλοι αυτοί οι παράγοντες δεν μπορούν να υπερφαλαγγίσουν το δημόσιο συμφέρον, το οποίο επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιας φύσεως αδικήματα.

 

Σχετικά παραπέμπω στην Π.Ε. με Αρ. 11/2016 Παρασκευά Παπαπαντελή ν. Δημοκρατίας ημερ. 17.10.2016, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επικρότησε την προσέγγιση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να μην αναστείλει την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, αναφέροντας τα ακόλουθα:

 

«Κρίνουμε από το σύνολο των πραγματικών περιστάσεων της υπόθεσης συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών συνθηκών του Εφεσείοντα ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή της επιβληθείσας ποινής.  Το αδίκημα που διέπραξε ο Εφεσείων είναι πολύ σοβαρό και καθημερινά παρατηρείται η διάπραξη του με τους κινδύνους που το περιβάλλουν και εγκυμονούν, να είναι ορατοί για την κοινωνία.  Διαφορετική μεταχείριση του Εφεσείοντα θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα σ΄ άλλους επίδοξους παραβάτες και θα υπονόμευε τον  αποτρεπτικό χαρακτήρα της επιβληθείσας ποινής.  Τα ναρκωτικά είναι μια μάστιγα για την κοινωνία μας και τα Δικαστήρια οφείλουν, στις κατάλληλες περιπτώσεις, να την καταπολεμήσουν με το μόνο όπλο που διαθέτουν, τις αποτρεπτικές ποινές».

 

Η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε θα έχει άμεση ισχύ από σήμερα. Ωστόσο, διατάζεται, δυνάμει του αρ. 117 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, όπως μειωθεί κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση, ήτοι από 26.8.2025.

 

Περαιτέρω, διατάζεται η κατάσχεση και η καταστροφή των τεκμηρίων κάνναβης και κοκαϊνης.

 

 

(Υπ.) ………………………

Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής