ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΣΥΝΘΕΣΗ: Δ. Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.
Ε. Ευθυμίου, Α.Ε.Δ.
Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Α.Ε.Δ.
Υπόθεση Αρ.: 8970/25
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
-ν-
1. Λ. Ι.
2. Π. Σ.
3. Α. ΚΛ.
Κατηγορουμένων
Ημερομηνία: 11.11.2025.
Εμφανίσεις:
Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Κληρίδου
Για τον Κατηγορούμενο 1: κα Κ. Πιερούδη
Κατηγορούμενος 1: Παρών.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
(Δοθείσα μετά από σύντομο διάλειμμα)
Οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3, ενώπιον του Κακουργιοδικείου, αντιμετωπίζουν αδικήματα συνωμοσίας, εμπρησμού και απόπειρας εμπρησμού. Κατόπιν έγκρισης αιτήματος των δύο πλευρών, η υπόθεση ορίστηκε για Προγραμματισμό στις 26.11.2025 και ώρα 09.00, και, ακολούθως, ζητήθηκε η κράτηση των κατηγορουμένων από την Κατηγορούσα Αρχή στη βάση της υφιστάμενης προγενέστερης σχετικής κρίσης, τόσο του παραπέμποντος Δικαστηρίου, όσο και του παρόντος (στο πλαίσιο της οποίας εξετάστηκε σχετικό αίτημα μόνο αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1), και ειδικότερα της ύπαρξης κινδύνου τούτος να διαπράξει άλλα αδικήματα αν αφεθεί ελεύθερος.
Οι κατηγορούμενοι 2 και 3, μέσω του συνηγόρου τους, δεν προέβαλαν ένσταση στο αίτημα. Από την άλλη, ο κατηγορούμενος 1, μέσω της συνηγόρου του, αποδεχόμενος τη δεσμευτικότητα της προγενέστερης απόφασης του παραπέμποντος Δικαστηρίου, αλλά και του παρόντος, ζήτησε την απόλυση του υπό όρους στη βάση της προβαλλόμενης θέσης του ότι έχει επέλθει, από την προηγούμενη δικάσιμο μέχρι και σήμερα, διαφοροποίηση των δεδομένων που τον περιβάλλουν, σε βαθμό που επιτρέπει διαφορετική κρίση από το παρόν Δικαστήριο. Προς τούτο, η συνήγορος του κατηγορούμενου 1 υποστήριξε ότι, στο μεσοδιάστημα, από την προηγούμενη δικάσιμο μέχρι και σήμερα, οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ετοίμασαν δηλώσεις, τις οποίες και απέστειλαν, μέσω του συνηγόρου τους, στην εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, μέσω των οποίων απεμπλέκουν τον κατηγορούμενο 1 από την οποιανδήποτε πράξη του απέδωσαν στο πλαίσιο των καταθέσεων τους, που λήφθηκαν κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης. Είναι η θέση της συνηγόρου του κατηγορούμενου 1 ότι, δεδομένων των δηλώσεων αυτών των κατηγορουμένων 2 και 3, το μαρτυρικό υλικό της παρούσας υπόθεσης έχει διαφοροποιηθεί σε τέτοιο βαθμό που επιτρέπει την εκ νέου εξέταση της κράτησης του κατηγορούμενου 1 στη βάση του λόγου για τον οποίο διατάχθηκε, και δη της πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων αν αφεθεί ελεύθερος. Προς υποστήριξη της εισήγησής της, παρέπεμψε το Δικαστήριο σε νομολογία των Ανωτέρων Δικαστηρίων της χώρας μας, με σκοπό να καταδείξει ότι τυχόν διαφοροποίηση του μαρτυρικού υλικού αποτελεί παράγοντα που συνυπολογίζεται τόσο κατά την εξέταση αιτήματος κράτησης στη βάση του κινδύνου φυγοδικίας, όσο και για όμοιο αίτημα που εδράζεται στην πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων αν ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος. Θεωρεί, εν προκειμένω, η συνήγορος του κατηγορούμενου 1, ότι οι δηλώσεις των κατηγορουμένων 2 και 3 που ετοίμασαν στο μεσοδιάστημα εξασθενούν τον, διακριβωθέντα από τις προηγούμενες σχετικές δικαστικές κρίσεις, κίνδυνο της διάπραξης άλλων αδικημάτων από πλευράς του.
Ως είναι, πλέον, επαρκώς νομολογημένο, όταν το ζήτημα κράτησης εξετάζεται από το Δικαστήριο, περιλαμβανομένου και ενός παραπέμποντος Δικαστηρίου, επανεξέταση του επιτρέπεται μόνο στη βάση διαφοροποίησης των δεδομένων που περιέβαλλαν την προγενέστερη διαταχθείσα κράτηση (βλ. Ποιν. Έφεση Αρ. 113/22, μεταξύ V.B. ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερομηνίας 21.06.2022 και Ποιν. Εφέσεις Αρ. 103 και 108/24, μεταξύ Ζορπάς ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερομηνίας 03.06.2024). Είναι ακριβώς στη βάση αυτής της αρχής που προβάλλεται και το αίτημα του κατηγορούμενου 1, θεωρώντας ότι για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω, επιβάλλεται και/ή επιτρέπεται η απόλυσή του με όρους.
Ειδικότερα τώρα με το πώς αντιμετωπίζεται τυχόν διαφοροποίηση του μαρτυρικού υλικού στο πλαίσιο εξέτασης αιτήματος κράτησης, στην Ποινική Έφεση 260/24 μεταξύ Ιωσήφ Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερομηνίας 16/12/2024 σημειώθηκε ότι τυχόν μεταβολή του μαρτυρικού υλικού διά της προσθήκης νέων ισχυρισμών που προβάλλουν διαφορετική εκδοχή από αυτή που υποστήριζε το προϋπάρχον υλικό, δεν αποτελεί τέτοιο διαφοροποιητικό γεγονός που να δικαιολογούσε την εξέταση του ζητήματος της κράτησης του Εφεσείοντα εξ' υπαρχής. Η σχετική περικοπή, με παραπομπή και στην DYDI κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 103/20, απόφαση ημερομηνίας 3/9/2020, είναι η εξής:
''Ομοίως στην Γεωργίου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 163/24, ημερ. 26.7.2024 επικροτήθηκε η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να λάβει υπόψη το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, επισημαίνοντας ότι στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας, δεν δύναται να εξετάσει «ισχυρισμούς αναφορικά με την αλληλοσυγκρουόμενη εκδοχή των καταθέσεων εντός του» μαρτυρικού υλικού.
Η υπόθεση Dydi κ.ά. v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 103/20 κ.ά., ημερ. 3.9.2020 αφορούσε περίπτωση, όπως και η υπό κρίση, όπου υπήρχε προηγούμενη απόφαση του Κακουργοδικείου η οποία και είχε επικυρωθεί κατ' έφεση. Μετά από την επικύρωση, μάρτυρας κατηγορίας με ένορκη δήλωση απέσυρε την προηγούμενη του κατάθεση. Τονίστηκε κατ' έφεση πως εν όψει των πιο πάνω τα μόνα ερωτήματα που το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε να αποφασίσει ήταν το νέο στοιχείο της απόσυρσης της κατάθεσης και του χρόνου που μεσολαβούσε μέχρι την επόμενη δικάσιμο «εφόσον όλα τα υπόλοιπα ζητήματα είχαν καλυφθεί στην προηγούμενη απόφαση και δεν ήταν λογικό να επαναξιολογηθούν».
Το μαρτυρικό υλικό επί του οποίου είχε στηριχθεί το Κακουργιοδικείο στις 12.9.2024 για να κρίνει ότι υπήρχε πιθανότητα καταδίκης δεν είχε μεταβληθεί. Δεδομένου ότι το υλικό εκείνο εξακολουθούσε να υφίσταται, έπεται πως το γεγονός ότι άλλα άτομα έδωσαν μεταγενέστερα καταθέσεις στις οποίες προβάλλουν αντίθετη εκδοχή από αυτήν στην οποία στηρίζεται η Κατηγορούσα Αρχή δεν αποτελεί τέτοιο διαφοροποιητικό γεγονός που να δικαιολογούσε την εξέταση του ζητήματος της κράτησης του Εφεσείοντα εξ υπαρχής.''
Ως, συναφώς, προκύπτει από την ανωτέρω απόφαση, οι αρχικές καταθέσεις των κατηγορουμένων 2 και 3 παραμένουν, ως μαρτυρικό υλικό, ενώπιον του Δικαστηρίου και κατά συνέπεια η Κατηγορούσα Αρχή νομιμοποιείται να ισχυρίζεται ότι, στη βάση τους, στο πλαίσιο, πάντα, της παρούσας διαδικασίας, δικαιολογείται κρίση πιθανότητας καταδίκης του κατηγορούμενου 1, δεδομένων των αρχικών τοποθετήσεων των εν λόγω κατηγορουμένων στις καταθέσεις που τους λήφθηκαν από την Αστυνομία. Και τούτο γιατί, ως, συναφώς, έχει επαρκώς νομολογηθεί, το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό, δεν προβαίνει σε οποιανδήποτε αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού, παρά μόνο εξετάζει τούτο στην όψη του (βλ. S. M. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 75/2021, απόφαση ημερομηνίας 06.07.2021, ECLI:CY:AD:2021:B299 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρένου Κυριάκου (2001) 2 Α.Α.Δ. 373). Κατά συνέπεια, η όποια αλλαγή στάσης των κατηγορούμενων 2 και 3 μέσω των δηλώσεων που ετοίμασαν και απέστειλαν στην εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, δεν αποτελεί διαφοροποιητικό γεγονός που δικαιολογεί την εξέταση του ζητήματος της κράτησης του κατηγορούμενου 1 εκ νέου.
Η μόλις πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου σφραγίζει, στην ουσία, και την τύχη της ένστασης του κατηγορούμενου 1 στο αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής για την κράτησή του, δεδομένης και της απουσίας άλλου λόγου προς υποστήριξή της (της ένστασης). Σημειώνουμε στο σημείο αυτό ότι εξετάζουμε, καθηκόντως, και το κατά πόσο ο χρόνος των 15 ημερών που μεσολαβούν από σήμερα μέχρι και την επόμενη δικάσιμο, θα δικαιολογούσε διαταγή απόλυσης του κατηγορουμένου. Επί τούτου, απλώς, σημειώνουμε ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται υπό κράτηση στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης από τις 16.07.2025, όταν και παραπέμφθηκε η παρούσα υπόθεση για εκδίκαση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Δεν θεωρούμε το χρονικό αυτό διάστημα, δεδομένης της φύσης της υπόθεσης και των κατά καιρούς αιτημάτων που υποβλήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι ξεπερνά το ευλόγως επιτρεπτό υπό τις περιστάσεις διάστημα κράτησης (βλ. Κρασοπούλης ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 450).
Για σκοπούς πληρότητας, και τούτο στη βάση του ότι η συνήγορος του κατηγορούμενου 1 αναφέρθηκε ειδικώς, στο ζήτημα, κρίνουμε ορθό να τοποθετηθούμε και επί της εισήγησής της ότι κατά την εξέταση του κατά πόσο ενυπάρχει κίνδυνος, αν ο κατηγορούμενος 1 αφεθεί ελεύθερος, να διαπράξει άλλα αδικήματα, θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η δυναμική της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Επί τούτου, σημειώνουμε ότι, η όποια παραπομπή της συνηγόρου στις αποφάσεις ανωτέρων Δικαστηρίων, αφορά σε υποδείξεις των Δικαστηρίων αυτών που θέλουν το Δικαστήριο, που εξετάζει το αίτημα κράτησης επί της πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων, να οφείλει να συνυπολογίσει και το ενώπιον του μαρτυρικό υλικό με σκοπό να αναζητήσει, αν στη βάση του, μπορούν να προκύψουν εγγενείς ενδείξεις ως προς την όποια τυχόν ροπή και τάση του κατηγορούμενου στο έγκλημα και όχι για να συνυπολογίσει την δυναμική της ως προς την πιθανότητα καταδίκης του. Και τούτο, λόγω της αυτοτέλειας του κάθε λόγου που επιτρέπει την διαταγή κράτησης κατηγορούμενου εκκρεμούσας της δίκης του. Ως σημειώθηκε, σχετικώς, στην υπόθεση Σκούρος ν. Αστυνομίας (2011) 2 Α.Α.Δ. 140, ο εν προκειμένω λόγος κράτησης (πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων), είναι αυτοτελής και το Δικαστήριο νομιμοποιείται να διατάσσει την κράτηση κατηγορούμενου, για το λόγο αυτό, στη βάση των ενώπιόν του στοιχείων που κρίνονται σχετικά με την δημιουργία ή μη ισχυρής εντύπωσης της εν προκειμένω πιθανότητας, χωρίς να υπεισέρχεται σε εξέταση της δυναμικής της μαρτυρίας που κατέχει η Κατηγορούσα Αρχή. Τέτοια στοιχεία, αποτελούν το ποινικό μητρώου του, η οποιαδήποτε τυχόν εκκρεμούσα εναντίον του ποινική υπόθεση ή και η απόδειξη ροπής και τάσης προς το έγκλημα, η οποία, ενδεχομένως, να προκύπτει και από το μαρτυρικό υλικό που αφορά στην υπόθεση, στο πλαίσιο της οποίας ζητείται η κράτηση (βλ. Φ. Φ. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 171/2024, απόφαση ημερομηνίας 02.08.2024, Ποιν. Εφ. 279/2024 και 282/2024, μεταξύ Λ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, απόφαση ημερομηνίας 11.12.2024 και Ποιν. Έφ. 269/2024, μεταξύ Γενικού Εισαγγελέα ν. Mohammad Seraq κ.α., απόφαση ημερομηνίας 23.01.2025, στις οποίες παρέπεμψε και η συνήγορος του κατηγορούμενου 1).
Εν πάση περιπτώσει, δεδομένης της ήδη ανωτέρω κρίσης μας ότι οι δηλώσεις των κατηγορουμένων 2 και 3 που ετοιμάστηκαν στο μεσοδιάστημα της προηγούμενης και σημερινής δικασίμου, δεν αποτελούν, ούτως ή άλλως νέο διαφοροποιητικό γεγονός, η εξέταση από το παρόν Δικαστήριο στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, του κατά πόσο η δυναμική της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής αποτελεί παράγοντα που συνυπολογίζεται κατά την εξέταση αιτήματος κράτησης το οποίο εδράζεται επί της πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων, αποτελεί ζήτημα ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος.
Ως κατακλείδα, σημειώνουμε ότι το μόνο γεγονός στο οποίο η συνήγορος του κατηγορούμενου 1 αναφέρθηκε με σκοπό να καταδείξει ότι έχει επέλθει διαφοροποιητικό γεγονός που δικαιολογεί την εκ νέου εξέταση της κράτησης του κατηγορούμενου 1, δεν αποτελεί τέτοιο και κατά συνέπεια το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής εγκρίνεται και διατάσσεται η κράτηση του κατηγορούμενου 1 μέχρι και την επόμενη δικάσιμο.
(Υπ.) ……….………………….
Δ. Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.
(Υπ.) …….…………………….
Ε. Ευθυμίου, Α.Ε.Δ.
(Υπ.) ……….…………………..
Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Α.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο