Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας

Αρ. Υποθ: 11565/22

Μεταξύ :

 

Γενικός Εισαγγελέας για Κυπριακή Δημοκρατία, Για Υπουργείο Εσωτερικών , Για Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας

 

και

 

1. ΨΑΡΟΤΑΒΕΡΝΑ Μ.Κ ΜΑΜΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Η.Ε274941
2. ΜΑΜΑΣ ΜΑΜΑ
3. ΜΥΡΙΑΝΘΗ ΜΑΜΑ

Ημερομηνία: 20/04/2026

Εμφανίσεις:

Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Π. Ζαπούνης

Για Κατηγορούμενους: κ. Σωφρονίου

 

Τελική Απόφαση

1. Οι Κατηγορίες :

Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν τρεις κατηγορίες και συγκεκριμένα:

Η πρώτη κατηγορία αφορά κατασκευή προσθηκομετατροπών εντός του ακινήτου που περιγράφεται, κατά ή περί τον Ιούλιο του 2016, χωρίς  την λήψη προηγουμένως άδειας οικοδομής και χωρίς την εξασφάλιση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης κατά παράβαση του άρθρου 20 του Κεφ. 96. Η πρώτη κατηγορία στρέφεται εναντίον της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας, του Κατηγορούμενου 2 ως διευθυντή της κατηγορούμενης 1  και της Κατηγορούμενης 3, ως γραμματέα της κατηγορούμενης 1.

Η δεύτερη κατηγορία αφορά κατοχή και χρησιμοποίηση των εν λόγω προσθηκομετατροπών χωρίς την εξασφάλιση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, κατά παράβαση του άρθρου 20 του Κεφ. 96. Η δεύτερη κατηγορία στρέφεται εναντίον της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας, του Κατηγορούμενου 2 ως διευθυντή της κατηγορούμενης 1  και της Κατηγορούμενης 3, ως γραμματέα της κατηγορούμενης 1.

Η τρίτη κατηγορία  στρέφεται εναντίον της Κατηγορούμενης 3, καθ΄ότι ως συνιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου επέτρεψε στους Κατηγορούμενους 1 και 2 να προχωρήσουν σε προσθηκομετατροπές χωρίς την εξασφάλιση προηγουμένως άδειας οικοδομής, όπως επίσης και την κατοχή του ακινήτου με τις προσθηκομετατροπές  χωρίς την προγενέστερη λήψη  άδειας τελικής έγκρισης.

2. Παραδεκτά γεγονότα:

Σημειώνω εξαρχής ότι έχουν εγκριθεί ως παραδεκτά γεγονότα τα εξής:

1.   Η εταιρεία Κατηγορούμενη 1, έχει συσταθεί, υφίσταται και λειτουργεί βάσει της κείμενης νομοθεσίας με διευθυντή τον Κατηγορούμενο 2 και γραμματέα την Κατηγορούμενη 3.

 

2.    Η επιχείρηση που ασκείται στο ακίνητο των κατηγοριών, ασκείται από την Κατηγορούμενη 1.

3. Η Μαρτυρία:

Προς απόδειξη των κατηγοριών έδωσαν μαρτυρία τέσσερις μάρτυρες κατηγορίας:

1)    Ο κ. Αναστάσιος Καρκώτης (Μ.Κ 1)

2)    Η κα Μαρία Τσιάκκα (Μ.Κ 2)

3)    Η κα  Δέσπω Ιωάννου (Μ.Κ 3) 

4)    Ο κ. Στέλιος Ιωακείμ ( Μ.Κ 4)

Οι κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και επέλεξαν να διατηρήσουν το δικαίωμα της σιωπής.  

Παραθέτω στη συνέχεια τη μαρτυρία των Μαρτύρων Κατηγορίας και προχωρώ σε αξιολόγηση της ( βλ. Al Ittihad Al Watani κ.ά. v. Παπαδόπουλου (2000) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1924). Σημειώνω ότι είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τον κάθε ένα από τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης. Η εντύπωση που αποκόμισα για τον κάθε μάρτυρα, από τις αντιδράσεις τους και τον τρόπο που απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους τέθηκαν, είναι με βάση πάγια Νομολογιακή Αρχή, εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας τους (βλ. C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου (1999) 1 Α.Α.Δ. 1273). Περαιτέρω, κατά την αξιολόγηση εκάστης μαρτυρίας λαμβάνω υπόψη το περιεχόμενο, την ποιότητα και την  πειστικότητα της. Η μαρτυρία του κάθε μάρτυρα αντιπαραβάλλεται και συγκρίνεται με το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου και με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. (βλ. Ομήρου v. Δημοκρατίας (2001) 2 ΑΑΔ 506,  Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα (1992) 1 Α.Α.Δ. 1056, Φώτσιου ν Ηροδότου (2010) 1Β ΑΑΔ 1172).

Ο Μ.Κ 1 ανέφερε ότι είναι πολιτικός μηχανικός που εργάζεται στον Ε.Ο.Α Λάρνακας με  απόσπαση από τον Έπαρχο Λάρνακας. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας του ο μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 1 την αρχική άδεια οικοδομής για ανέγερση κατοικίας στο ακίνητο, το οποίο πλέον λειτουργεί ως ψαροταβέρνα. Κατατέθηκε επίσης ως τεκμήριο 2 η Γνωστοποίηση χορήγησης πολεοδομικής άδειας ημερομηνίας 13/07/2006, με την οποία δίνεται άδεια για αλλαγή χρήσης της κατοικίας που βρισκόταν στο ακίνητο και σε μετατροπή της σε εστιατόριο. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε, ούτε και αμφισβητήθηκε η περιορισμένης έκτασης  μαρτυρία του και  συνεπώς αυτή γίνεται αποδεκτή. 

Η Μ.Κ 2 είναι τεχνικός Πολιτικός μηχανικός και εργάζεται στον ΕΟΑΛ Λάρνακας στον τομέα επιβολής. Η μάρτυρας ανέφερε ότι μελέτησε τον φάκελο της παρούσας υπόθεσης. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας κατέθεσε ως τεκμήρια τα ακόλουθα έγγραφα από το Διοικητικό Φάκελο:

Τεκμήριο 3: Γνωστοποίηση πολεοδομικής άδειας ημερομηνίας 03/07/96.

Τεκμήριο 4: Άδεια οικοδομής ημερομηνίας 02/04/1997 με παραρτήματα ( η οποία ταυτίζεται με την άδεια που κατατέθηκε ως τεκμήριο 1).

Τεκμήριο 5: Αίτηση για άδεια οικοδομής ημερομηνίας 13/03/2009.

Τεκμήριο 6: Γνωστοποίηση Χορηγήσεως Πολεοδομικής Άδειας ημερομηνίας 13/07/2006, η οποία ουσιαστικά ταυτίζεται με το παραδεκτό τεκμήριο 2, συνοδευόμενο με τους όρους χορηγήσεως άδειας.

Τεκμήριο 7: Άδεια οικοδομής στο επίδικο τεμάχιο 706 για αλλαγή χρήσης υφιστάμενης οικίας σε εστιατόριο και προσθηκομετατροπές.

Τεκμήριο 8: Επιστολή ημερομηνίας 07/09/2016 από τον Έπαρχο Λάρνακας στον Κατηγορούμενο 2, με την οποία καλείτο όπως σταματήσει τις εργασίες για επέκταση του υποστέγου χώρου εστίασης και τοποθέτησης λυόμενου τύπου κατασκευής, χωρίς την εκ των προτέρων λήψη πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής.

Τεκμήριο 9: Επιστολή ημερομηνίας 28/03/2017 από τον Έπαρχο Λάρνακας στον Κατηγορούμενο 2, με την οποία καλείτο ο τελευταίος όπως συμμορφωθεί με το περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας 07/09/2016.

Τεκμήριο 10: Επιστολή ημερομηνίας 10/12/2021 με επισυναπτόμενο σχέδιο από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργού Λάρνακας προς τον Έπαρχο Λάρνακας, αναφορικά με τις επεμβάσεις από τον ιδιοκτήτη του επίδικου τεμαχίου 706, στην ζώνη προστασίας της παραλίας από κατασκευή από αλουμίνιο και γυαλί καθώς και περιτοίχισμα.

Τεκμήριο 11: Επιστολή ημερομηνίας 17/07/2023 με επισυναπτόμενα  διευκρινιστικά σχέδια από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργού Λάρνακας προς τον Έπαρχο Λάρνακας, αναφορικά με τις επεμβάσεις από τον ιδιοκτήτη του επίδικου τεμαχίου 706, στην ζώνη προστασίας της παραλίας από κατασκευή από αλουμίνιο και γυαλί καθώς και με υπαίθριο χώρο εστίασης.

Τεκμήριο 12: Επιστολή ημερομηνίας 15/11/2023 με επισυναπτόμενα σχέδια από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργού Λάρνακας προς τον Έπαρχο Λάρνακας, αναφορικά με τις επεμβάσεις από τον ιδιοκτήτη του επίδικου τεμαχίου 706, στην ζώνη προστασίας της παραλίας.

Τεκμήριο 13: Δέσμη με φωτογραφίες του χώρου του εστιατορίου, οι οποίες λήφθηκαν από την Μ.Κ 2 και δείχνουν τις επεκτάσεις του εστιατορίου.

Τεκμήριο 14: Επιστολή ημερομηνίας 28/06/2021 από τον Έπαρχο Λάρνακας στον Κατηγορούμενο 2 καλείτο όπως συμμορφωθεί με τις προηγούμενες υποδείξεις του.

Η μάρτυρας ανέφερε ότι στο χώρο του επίδικου ακινήτου υπάρχουν κατασκευές οι οποίες δεν έγιναν σύμφωνα με την πολεοδομική άδεια και την άδεια οικοδομής. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην επέκταση του εστιατορίου με την ξύλινη πέργκολα την οποία μάλιστα υπέδειξε στις φωτογραφίες τεκμήριο 13.

Η μάρτυρας αντεξετάστηκε εκτενώς, χωρίς όμως να υποπέσει σε οποιαδήποτε ουσιώδη αντίφαση. Η ίδια όπως ανέφερε δεν προέβη σε χωρομετρική εργασία. Αντιθέτως η χωρομετρική εργασία προηγήθηκε από το Κτηματολόγιο και βρισκόταν στον  Διοικητικό φάκελο. Η μόνη ενέργεια που έκανε η ίδια, πέραν του να μελετήσει και να καταθέσει τα έγγραφα που βρίσκονταν στο φάκελο, ήταν η λήψη φωτογραφικού υλικού του επίδικου ακινήτου. Εντούτοις, η ίδια μπορούσε να αντιληφθεί σύμφωνα και με τα εγκεκριμένα σχέδια και την υφιστάμενη κατάσταση επί τόπου ποιες κατασκευές υπάρχουν χωρίς άδεια. Όσον αφορά την ζώνη προστασίας της παραλίας η μάρτυρας ήταν κατηγορηματική ότι ακόμα και αν υπήρξε κάποια διάβρωση στο παραλιακό μέτωπο, αυτό δεν έχει κανένα αντίκτυπο στην καθορισμένη ζώνη προστασίας της παραλίας. Η μάρτυρας κλήθηκε να συγκρίνει την αποτύπωση της ζώνης προστασίας της παραλίας όπως παρουσιάζεται από ένα κτηματικό σχέδιο το οποίο αναγνωρίστηκε και κατατέθηκε ως τεκμήριο 15, σε σχέση με την αποτύπωση που γίνεται από το κτηματολόγιο στο τεκμήριο 12.  Η μάρτυρας απάντησε ότι η αποτύπωση της ζώνης στο τεκμήριο 15, είναι κατά προσέγγιση, λόγω της κλίμακας του σχεδίου το οποίο είναι 1:5000. Διευκρίνισε ότι η αποτύπωση της ζώνης στο τεκμήριο 12 είναι πιο ακριβής γι’αυτό και φαίνεται λίγο διαφορετική. Αναφορικά με τους ιδιοκτήτες του υποστατικού η μάρτυρας απάντησε συμβουλευόμενη το τεκμήριο 12, ότι η Κατηγορούμενη 3 είναι συνιδιοκτήτρια του ακινήτου με τρίτο πρόσωπο το οποίο τρίτο πρόσωπο δεν βρίσκεται ως κατηγορούμενη. Συγκεκριμένα ανάφερε το εξής:

A.        Το τεμάχιο αποτελείται από δύο ιδιοκτήτες, έχουν μερίδιο από 1/2 η Μυριάνθη Χρίστου Λάζαρου και η Ελένη Χρίστου, έχει γίνει έρευνα και βρέθηκε φάκελος του κτηματολογίου για διανομή, ο αριθμός του φάκελου είναι ΑΧ 624/23 και αφορά διανομή. Η ψαροταβέρνα είναι εταιρεία Μ.Κ Μάμας Ltd οι οποίοι διευθυντές είναι ο κύριος Μάμας και γραμματέας η κυρία Μυριάνθη.

Ακολούθως αντεξεταζόμενη απάντησε, διευκρινίζοντας ότι δεν γνωρίζει αν έγινε ή όχι διανομή του συγκεκριμένου ακινήτου σύμφωνα με την υποβληθείσα αίτηση διανομής. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την μαρτυρία της:

E.        Γνωρίζετε το αποτέλεσμα της αίτησης;

A.        Όχι.

E.        Δηλαδή αν έγινε ή όχι η διανομή --

A.        Όχι.

Οι απαντήσεις της μάρτυρος θεωρώ ήταν ειλικρινείς, εύλογες και πειστικές, συνεπώς θεωρώ αξιόπιστη τη μάρτυρα Μ.Κ 2 και συνακόλουθα κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία της προς εξαγωγή ευρημάτων αναφορικά με τα επίδικα θέματα.

Η Μ.Κ 3 είναι πολιτικός μηχανικός και εργάζεται στον Ε.Ο.Α. Λάρνακας στο τμήμα οικοδομικού ελέγχου. Η μάρτυρας μετέβη στο σημείο της επίδικης ψαροταβέρνας στις 26/11/2025 και έλαβε 19 φωτογραφίες περιμετρικά της ψαροταβέρνας. Η μάρτυρας ήταν σε θέση να εξηγήσει και να υποδείξει ποιες κατασκευές από τις φωτογραφίες της αντιστοιχούν στις άνευ άδειας επεκτάσεις  που προσδιορίζονται στο κτηματολογικό σχέδιο του Τεκμηρίου 12 ( ερυθρό 331). Η μάρτυρας τέλος τόνισε ότι δεν έχει κατατεθεί η οποιαδήποτε αίτηση για αδειοδότηση των παράνομων επεκτάσεων. 

Κατά την αντεξέταση της μάρτυρος, υποβλήθηκε σε αυτή η θέση ότι οι φωτογραφίες του τεκμηρίου 16 λήφθηκαν παράνομα από μέρους της, χωρίς την γνώση και την άδεια των ιδιοκτητών του υποστατικού και ενώ παρενέβη  παράνομα στην ιδιοκτησία των ιδιοκτητών. Κατά την τελική αγόρευση των κατηγορουμένων το ζήτημα της παρανομίας στην λήψη των φωτογραφιών προσδιορίζεται και εγείρεται από την υπεράσπιση ως εξής: (σελ 4. Αγόρευσης) «…οι μάρτυρες κατηγορίας 2 και 3 Μ.Τσιάκκα και Δέσπω Ιωάννου, εισελθούσες στο επίδικο υποστατικό των κατηγορουμένων κρυφά, χωρίς τη συγκατάθεση τους και σε ώρα που οι ίδιοι απουσίαζαν. Δηλ. αντικανονικά και παράνομα. Οπότε και η μαρτυρία τους αυτή, σε σχέση με τις φωτογραφίες αλλά και ολόκληρη η δοθείσα μαρτυρία τους θα πρέπει να μη γίνει δεκτή…».

Εντούτοις η μάρτυρας Μ.Κ 3 διευκρίνισε ότι δεν εισήλθε εντός του επίδικου υποστατικού των κατηγορουμένων, αλλά κινήθηκε περιμετρικά του επίδικου ακινήτου προκειμένου να εξετάσει κατά πόσο υπάρχουν παράνομες ανεγέρσεις. Συνεπώς η ένταση των Κατηγορουμένων περί παράνομης λήψης των φωτογραφιών, ως προσδιορίστηκε στην τελική τους αγόρευση, έχοντας ως υπόβαθρο την χωρίς άδεια είσοδο στο επίδικο υποστατικό, είναι κατά την κρίση μου αβάσιμη. Επισημαίνω ότι δεν υποστηρίζεται από κανένα σημείο της ενώπιον μου μαρτυρίας. Όχι μόνο η μάρτυρας Μ.Κ 3 διευκρίνισε ότι οι φωτογραφίες λήφθηκαν από την περίμετρο του ακινήτου, αλλά και οι ίδιες οι φωτογραφίες που κατατέθηκαν δεν φαίνεται να έχουν ληφθεί από σημεία εντός του επίδικου υποστατικού αλλά από την περίμετρο αυτού. Δεν υπήρξε συνεπώς είσοδος, πόσω μάλλον παράνομη είσοδος εντός του επίδικου υποστατικού από τον οποιονδήποτε μάρτυρα. Ούτε και η λήψη των φωτογραφιών μπορεί να θεωρηθεί παράνομη για τον πιο πάνω λόγο που εγείρει και προωθεί η υπεράσπιση.

Περαιτέρω, αντεξεταζόμενη η μάρτυρας Μ.Κ 3 διευκρίνισε από που προκύπτουν τα συμπεράσματα της περί μη αδειοδοτημένων κατασκευών. Συγκεκριμένα η μάρτυρας διευκρίνισε ότι εξέτασε επί τόπου το ακίνητο και μπορούσε συγκρίνοντας το με το εγκεκριμένο σχέδιο το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο 17, να καταλάβει ποια κατασκευή ήταν παράνομη. Η μάρτυρας διευκρίνισε ότι δεν χρειάστηκε να κάνει μετρήσεις των διαστάσεων του κυρίως κτιρίου, καθότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι οι διαστάσεις και το μέγεθος του κυρίως κτιρίου είναι νόμιμες. Όπως εξήγησε είναι η ξύλινη κατασκευή και οι πέργκολες που προβάλλουν ως μη αδειοδοτημένες. Αυτό όπως ανέφερε ήταν σε θέση να το διαπιστώσει η μάρτυρας ερμηνεύοντας το εγκεκριμένο σχέδιο (τεκμήριο 17) με την επί τόπου κατάσταση.

Να σημειωθεί ότι δεν παραβλέπω την θέση που υπέβαλε ο δικηγόρος των κατηγορουμένων περί μη ύπαρξης κάποιας μη αδειοδοτημένης επέκτασης και ότι η τζαμαρία που παρατήρησε η μάρτυρας στο σημείο είναι η αντικατάσταση του τοίχου προκειμένου ο χώρος να είναι πιο φωτεινός.  Η μάρτυρας δεν αποδέχτηκε όμως την εν λόγω θέση και εν τέλει η συγκεκριμένη υποβολή παρέμεινε μετέωρη χωρίς την οποιαδήποτε αποδεικτική αξία, αφού, δεν υποστηρίχθηκε από οποιαδήποτε μαρτυρία από πλευράς υπεράσπισης. (Βλέπε Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 640)

Σε κάθε περίπτωση η θέση της Μ.Κ 3 περί προσθήκης μη αδειοδοτημένης κατασκευής στο κυρίως ακίνητο είναι εύλογη και πειστική. Εξάλλου καθίσταται αντιληπτό από τον οποιοδήποτε αντικειμενικό παρατηρητή ότι το σχήμα του ακινήτου ως είναι στο (τεκμήριο 17), έχει αλλάξει με την πέργκολα που δημιουργήθηκε και παρουσιάζεται στο τεκμήριο 12 (ερυθρό 331). Η θέση της Μ.Κ 2 ότι δεν χρειάζεται οποιαδήποτε μέτρηση διαστάσεων για να διαπιστωθεί εν προκειμένω η επιπλέον αυθαίρετη κατασκευή είναι επίσης πειστική και εύλογη, αφού η κατασκευή αυτή διακρίνεται καθαρά από την επιτόπια εξέταση που διενήργησε και επιβεβαιώνεται από τις φωτογραφίες που προσκόμισε ( βλέπε τεκμήριο 16).

Συνοψίζοντας η Μ.Κ 3 έκανε θετική εντύπωση. Παρέθεσε με ακρίβεια και σαφήνεια τη μαρτυρία της και τα συμπεράσματα της. Η μαρτυρία της  συνάδει με την μαρτυρία όλων των υπόλοιπων μαρτύρων κατηγορίας που τέθηκε ενώπιον μου.  Συνεπώς κρίνω ότι η Μ.Κ 3 είναι αξιόπιστη και ότι μπορώ να βασιστώ σε αυτή  για εξαγωγή ευρημάτων.

Ο Μ.Κ 4 εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας και είναι τεχνικός χωρομετρίας. Η φύση της εργασίας του ως εξήγησε έχει να κάνει με την απόδοση της φυσικής κατάστασης, τα τοπογραφικά σχέδια και καθορισμό συνόρων. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας του κατέθεσε ως τεκμήριο 18 πιστοποιητικό έρευνας της ακίνητης ιδιοκτησίας του επίδικου τεμαχίου 706. Το ακίνητο ανήκει εξ’ ημισείας στην Εναγόμενη 3 και σε τρίτο πρόσωπο.  Ο μάρτυρας επίσης συνέταξε τοπογραφικό σχέδιο με το επίδικο ακίνητο, στο οποίο αποτυπώνει την υφιστάμενη κατάσταση. Το εν λόγω τοπογραφικό κατατέθηκε ως τεκμήριο 19 και παραθέτει με ευκρίνεια το κτήριο, τη μη αδειοδοτημένη πέργολα με τζαμαρία, τον χώρο με τραπεζοκαθίσματα προς την θάλασσα η οποία επεμβαίνει στη ζώνη προστασίας της παραλίας, όπως επίσης και τοιχαράκι δυτικά του τεμαχίου το οποίο συνεχίζει ακολούθως οριζόντια από δυτικά προς ανατολικά.  Τέλος, κατέθεσε ως τεκμήριο 20 ορθοφωτογραφία, με το επίδικο ακίνητο, η οποία αποτελεί αεροφωτογραφία, ως ανέφερε, με μετρητικά χαρακτηριστικά και αποδίδει φωτογραφικά ότι αποτυπώθηκε επί του εδάφους. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι η ζώνη προστασίας της παραλίας καθορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και αυτός που την αποδίδει σχεδιαστικά είναι το κτηματολόγιο. Η μαρτυρία του Μ.Κ 4 ήταν σαφής, κατατοπιστική και παρουσιάζει συνοχή.

Ο μάρτυρας έπεισε για την κατάρτιση του και τις γνώσεις του. Δεν έχω κανένα λόγο για να αμφιβάλλω για την ορθότητα και ειλικρίνεια των ισχυρισμών του αναφορικά με τα επίδικα θέματα. Συνεπώς κρίνω τον μάρτυρα αξιόπιστο.

4. Διατύπωση ευρημάτων:

Έχοντας ως οδηγό την αξιόπιστη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα:

1. Εντός του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/30672, αρ. τεμαχίου 706, Φ. /Σχ 55/24, στο χωριό Αγίου  Θεόδωρου της Επαρχίας Λάρνακας, υπάρχει κτήριο που χρησιμοποιείται ως ταβέρνα από την Κατηγορούμενη 1.
2. Ο Κατηγορούμενος 2 είναι διευθυντής της Κατηγορούμενης 1.
3. Η Κατηγορούμενη 3 είναι γραμματέας της κατηγορούμενης 1 και ιδιοκτήτρια κατά ½ μερίδιο του ακινήτου με τον πιο πάνω αριθμό εγγραφής.
4. Το επίδικο κτήριο έλαβε άδεια από την Πολεοδομική Αρχή να λειτουργεί ως εστιατόριο σύμφωνα με την Πολεοδομική Άδεια ΛΑΡ/00860/2006 και ημερομηνία χορήγησης στις 28/11/2008. (βλέπε τεκμήριο 6)
5. Σύμφωνα με τον όρο (20) της πολεοδομικής άδειας : Η χρήση της ανάπτυξης και των επιμέρους χώρων της πρέπει να είναι όπως δείχνεται στα σχέδια που εγκρίθηκαν.
6. Σύμφωνα με τον όρο (503) του της πολεοδομικής άδειας: Δεν πρέπει να κατασκευαστούν στον εξωτερικό χώρο της υπό ανάπτυξης ακίνητης ιδιοκτησίας οποιεσδήποτε πέργολες, στέγαστρα ή άλλες κατασκευές και να μην τεθούν οποιεσδήποτε διαφημιστικές πινακίδες χωρίς την έγκριση της Πολεοδομικής Αρχής.
7. Η άδεια οικοδομής της εν λόγω ταβέρνας εγκρίθηκε στις 04/05/2010 (βλέπε τεκμήριο 7).
8. Το σχέδιο για το οποίο εκδόθηκε η πολεοδομική άδεια και το οποίο αποτελεί επίσης το εγκεκριμένο σχέδιο σύμφωνα με την άδεια οικοδομής είναι το αρχιτεκτονικό σχέδιο το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο 17. Σε αυτό τίθεται ρητά παρατήρηση ότι ο υπαίθριος χώρος εστίασης είναι μόνο η νότια βεράντα. Δεν υπάρχουν πέργολες, τέντες, σκιάδια και διακοσμητικά στοιχεία.
9. Στις 07/09/2016 εστάλη επιστολή ( τεκμήριο 8) από τον Έπαρχο Λάρνακας προς τον Κατηγορούμενο 2, με την οποία καλείτο να σταματήσει τις διαπιστωθείσες εργασίες για επέκταση του υπόστεγου χώρου εστίασης καθώς και την τοποθέτηση λυόμενου τύπου κατασκευής.
10. Στις 28/03/2017 εστάλη επιστολή ( τεκμήριο 9) από τον Έπαρχο Λάρνακας προς τον Κατηγορούμενο 2, με την οποία καλείτο να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της προηγούμενης επιστολής ημερομηνίας 07/09/2016.
11. Στις 28/11/2021 εστάλη επιστολή ( τεκμήριο 14) από τον Έπαρχο Λάρνακας προς τον Κατηγορούμενο 2, με την οποία καλείτο να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις των προηγούμενων επιστολών ημερομηνίας 07/09/2016 και 28/03/2017.
12. Ακολούθησε αλληλογραφία μεταξύ του Έπαρχου Λάρνακας και Επαρχιακών Κτηματολογικών Λειτουργών στις 10/12/2021 ( τεκμήριο 10), 17/07/2023 ( τεκμήριο 11) και 15/11/2023 (τεκμήριο 12). Οι εν λόγω επιστολές συνοδεύονται από τοπογραφικά κτηματολογικά σχέδια στα οποία υποδεικνύεται η επέμβαση που προκαλείται στη ζώνη προστασίας της παραλίας από την καλυμμένη βεράντα, το περιτοίχισμα και τον υπαίθριο χώρο εστίασης.
13. Η στεγασμένη κατασκευή από  τζαμαρία που καταγράφεται στο τεκμήριο 19 ως καλυμμένος χώρος νότια και δυτικά του κτιρίου και αποτυπώνεται στις φωτογραφίες ( τεκμήρια 13 και 16) αποτελεί επέκταση του ακινήτου που δεν περιλαμβάνεται στην πολεοδομική άδεια και στην εγκεκριμένη άδεια οικοδομής.
14.  Η λυόμενη κατασκευή που βρίσκεται ανατολικά του ακινήτου και αποτυπώνεται στη σελίδα 16 του τεκμηρίου 16 αποτελεί προσθήκη στο επίδικο ακίνητο που δεν περιλαμβάνεται στην πολεοδομική άδεια και στην εγκεκριμένη άδεια οικοδομής.
15. Το περιτοίχισμα που αποτυπώνεται με πράσινο χρώμα στο τεκμήριο 19 και ξεκινά δυτικά ακολουθεί περιμετρικά την καλυμμένη πέργκολα και συνεχίζει ακολούθως από δυτικά προς ανατολικά, αποτελεί προσθήκη στο επίδικο ακίνητο που δεν περιλαμβάνεται στην πολεοδομική άδεια και στην εγκεκριμένη άδεια οικοδομής.
16.  Για τις κατασκευές που αναφέρονται πιο πάνω στα ευρήματα 13 – 15 δεν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης σύμφωνα με το άρθρο 10 (1) του Κεφ. 96.

 

5. Νομική Πτυχή και υπαγωγή ευρημάτων σε αυτή:

1)            Το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας εδράζεται στο άρθρο 20(1)(α) του Κεφ. 96 το οποίο αναφέρει το εξής:

20.-(1) (α)  Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· διαπράττει αδίκημα …

Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ως έχουν διευκρινιστεί από την Νομολογία ( βλέπε ΚΟΡΚΟΣ ν ΕΠΑΡΧΟΣ ΠΑΦΟΥ Ποιν. Έφεση 81/2017 ημερομηνίας 07/10/2019, ECLI:CY:AD:2019:B414 ) είναι: 1. H ανέγερση οικοδομής 2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή υπό την έννοια του Νόμου 3. Η ανέγερση να γίνεται χωρίς την  προηγούμενη εξασφάλιση άδειας οικοδομής.

1. Αναφορικά με το αν οι κατασκευές που διαπιστώθηκαν στα ευρήματα μου υπ’ αριθμό 13 – 15 ανωτέρω εμπίπτουν εντός της έννοιας της οικοδομής του Κεφ. 96:

Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ. 96 η έννοια της «οικοδομής» προσδιορίζεται ως ακολούθως :

“οικοδομή” σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο.

Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι οι κατασκευές που αναφέρονται στα ευρήματα μου 13 – 15 εμπίπτουν εντός της έννοιας της οικοδομής που ορίζει ο Νόμος. Όσον αφορά την προέκταση του εστιατορίου μέσω στεγασμένης κατασκευής με τζαμαρία ( εύρημα 13) αυτό ξεκάθαρα εμπίπτει εντός της έννοιας της οικοδομής ανωτέρω. Ενδεικτικά παραπέμπω στην Σαββάκης Αριστείδης v. Δήμου Γερμασόγειας (2013) 2 Α.Α.Δ.1, όπου και  κρίθηκε ότι ακόμη και μία τέντα με στύλους στερεωμένους στο έδαφος σε προκατασκευασθέντα θεμέλια εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής που ορίζει ο Νόμος. Ακόμα και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης σε αυτό  εμπίπτει στην έννοία της οικοδομής του Κεφ. 96 σύμφωνα με την Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου (1992) 2 Α.Α.Δ. 344). Συνεπώς αναμφίβολα και το εύρημα 14 ανωτέρω, δηλαδή η λυόμενη στεγασμένη κατασκευή, εντός της οποίας φαίνεται να στεγάζεται ψυγείο εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής ως ορίζεται στο Νόμο. Ως προς το περιτοίχισμα ( εύρημα 15) επίσης κατά την κρίση μου εμπίπτει ξεκάθαρα στην έννοια της οικοδομής ( βλέπε ανωτέρω άρθρο 2 Κεφ. 96 «οποιοδήποτε τοίχο»).

2. Αναφορικά με το κατά πόσο η ανέγερση των κατασκευών έγινε σύμφωνα με την άδεια οικοδομής.

Σύμφωνα με τα ευρήματα μου 13 – 15, οι κατασκευές που αναφέρονται σε αυτά ανεγέρθηκαν χωρίς άδεια οικοδομής σύμφωνα με το άρθρο 3 του Κεφ. 96. Αντιθέτως ανεγέρθηκαν κατά παράβαση της  χορηγηθείσας άδειας οικοδομής ( τεκμήριο 7) και του εγκεκριμένου σχεδίου ( τεκμήριο 17).

3. Αναφορικά με την ανέγερση των οικοδομών από τους Κατηγορούμενους:

Συστατικό στοιχείο του παρόντος αδικήματος αποτελεί, η ίδια η ανέγερση (όχι η ύπαρξη) της οικοδομής (ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ν ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ Ποινική Έφεση Αρ. 62/2017, ημερ. 21 Ιανουαρίου 2019, ECLI:CY:AD:2019:B12).

Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία αναφορικά με την ταυτότητα του προσώπου που ανέγειρε τις κατασκευές που αναφέρονται στα ευρήματα 13 – 15. Προχωρώ να εξετάσω αν στην βάση της αποδεκτής περιστατικής μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου αυτή μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι είναι οι κατηγορούμενοι αυτοί που ανέγειραν τις συγκεκριμένες κατασκευές, χωρίς μάλιστα η μαρτυρία να συμβιβάζεται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα ( βλέπε σχετικά ΤΑΚΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΥΙΟΙ ΛΤΔ κ.α. ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ, Ποινική Έφεση Αρ. 169/2012, 176/2012, 177/2012, 11/9/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι η περιστατική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, εξεταζόμενη σωρευτικά, καταδεικνύει ότι οι κατηγορούμενοι 1 - 3 ανέγειραν τις κατασκευές που αναφέρονται στα ευρήματα 13 - 15, χωρίς άδεια οικοδομής. Θεωρώ ότι η αποδεκτή περιστατική μαρτυρία είναι τέτοια που δείχνει μόνο προς αυτή την κατεύθυνση χωρίς να επιδέχεται αμφιβολίας ή οποιουδήποτε άλλου λογικού συμπεράσματος. Συγκεκριμένα, οι χωρίς άδεια κατασκευές έγιναν προς όφελος της ψαροταβέρνας η οποία λειτουργεί από την Κατηγορούμενη 1 με αξιωματούχους τον Κατηγορούμενο 2 ως διευθυντή και Κατηγορούμενη 3 ως γραμματέα. Η Κατηγορούμενη 3 είναι επίσης κατά ½ μερίδιο συνιδιοκτήτρια του ακινήτου εντός του οποίου λειτουργεί η ταβέρνα, ενώ είναι και το πρόσωπο που συνυπογράφει την αίτηση για αλλαγή χρήση της επίδικης οικοδομής από οικία σε ταβέρνα. Το 2010 εκδόθηκε η άδεια οικοδομής για αλλαγή χρήσης και προσθηκομετατροπές της οικοδομής από οικία και ταβέρνα, σύμφωνα με τη αίτηση της Κατηγορούμενης 3.  Οι νέες άνευ άδειας προσθηκομετατροπές, που αναφέρονται στα ευρήματα 13 – 15, έγιναν μεν το έτος 2016 αποτελούν όμως συνέχεια της αλλαγής χρήσης και λειτουργίας του υποστατικού ως εστιατόριο το οποίο ξεκίνησε με πρωτοβουλία της Κατηγορούμενης 3 (και της έτερης συνιδιοκτήτριας του υποστατικού), ως καταδεικνύεται από τις αιτήσεις που υπέβαλαν στην αρμόδια Αρχή ( βλέπε τεκμήρια 6 και 7). Ο Κατηγορούμενος 2 ειδοποιήθηκε επανειλημμένως από την αρμόδια αρχή να σταματήσει τις παράνομες κατασκευές, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Αξίζει, τέλος να σημειωθεί ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε άλλη εισήγηση από πλευράς υπεράσπισης ως προς το ότι δεν είναι οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι που ανήγειραν τις κατασκευές. 

Συνεπώς, στη βάση των ανωτέρω, θεωρώ ότι οι περιστάσεις της υπόθεσης αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ανέγερση από τους κατηγορούμενους 1 - 3 των προσθηκομετατροπών που αποτελούν τα ευρήματα 13  - 15. 

Ως εκ τούτου, κρίνω ότι αποδείχθηκε η διάπραξη του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας και από τους τρεις κατηγορούμενους. 

2)            Το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας εδράζεται στα άρθρα 20(1)(γ) και 10 του Κεφ. 96 το οποίο αναφέρει το εξής:

20.-(1)(γ) Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου (1) του άρθρου 10∙ διαπράττει αδίκημα …

10.-(1) Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου.

H μη ύπαρξη πιστοποιητικού έγκρισης σύμφωνα με το άρθρο 10 του Κεφ. 96, αναφορικά με τις οικοδομές που αναφέρονται στα ευρήματα 13 – 15 ανωτέρω, αποτελεί εύρημα μου στην βάση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου ( βλέπε εύρημα υπ’ αριθμό 16).

Οι  χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης κατασκευές αποτελούν προσθήκες στην ψαροταβέρνα, η οποία χρησιμοποιείται από την Κατηγορούμενη 1 ( βλέπε εύρημα υπ’ αριθμό 1), μέσω των αξιωματούχων αυτής κατηγορούμενων 2 και 3. Συνεπώς εναντίον των κατηγορούμενων  1  -3 στοιχειοθετείται το ρηθέν αδίκημα.

3)            Το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας αφορά μόνο την κατηγορούμενη 3 και εδράζεται στα άρθρα 20, 10 και 3 του Κεφ. 96. Σύμφωνα με την εν λόγω κατηγορία η Κατηγορούμενη 3 επέτρεψε στους κατηγορούμενους 1 και 2 να κατασκευάσουν προσθηκομετατροπές στο αδειούχο ακίνητο και να κατέχουν το αδειούχο ακίνητο χωρίς την εξασφάλιση πιστοποιητικού τελική έγκρισης. Περαιτέρω, τόσο στην έκθεση αδικήματος όσο και στις λεπτομέρειες αδικήματος αποδίδεται στην κατηγορούμενη 3 και η «κατοχή του αδειούχου ακινήτου και των προσθηκομετατροπών χωρίς την εξασφάλιση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή».

Η κατηγορία πάσχει από πολλαπλότητα καθότι περικλείονται σε αυτή δύο διαφορετικά αδικήματα και συγκεκριμένα το αδίκημα του άρθρου 20(1)(α) του Κεφ. 96 (ανέγερση οικοδομής χωρίς άδειας οικοδομής) και το αδίκημα του άρθρου 20 (1) (γ) του Κεφ. 96 (κατοχή/ χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης). Εντούτοις, επισημαίνεται ότι καμία ένσταση δεν ηγέρθηκε από πλευράς Κατηγορουμένων αναφορικά με το ζήτημα αυτό, ούτε και προέκυψε οποιοδήποτε ζήτημα παραπλάνησης των κατηγορουμένων εξαιτίας της ρηθείσας πολλαπλότητας. (βλέπε ΜΑΡΙΑ ΛΑΖΟΥΡΑ ν ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΚΤΗΜΑΤΟΜΕΣΙΤΩΝ Ποιν. Εφεση 230/22, ημερ. 01/12/2025)

Σε κάθε περίπτωση, στην έκταση που η κατηγορία σχετίζεται με την κατοχή του επίδικου ακινήτου χωρίς την κατοχή πιστοποιητικού τελικής έγκρισης (αδίκημα άρθρου 20(1)(γ) του Κεφ. 96), η ευθύνη της κατηγορούμενης 3 εξετάστηκε και διακριβώθηκε  στο πλαίσιο της δεύτερης κατηγορίας.

Αναφορικά με το ότι «επέτρεψε» η κατηγορούμενη 3 στους κατηγορούμενους 1 και 2 να κατασκευάσουν προσθηκομετατροπές χωρίς άδεια οικοδομής σημειώνω τα εξής:

Ο χρόνος τέλεσης των αδικημάτων προσδιορίζεται, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, κατά ή περί τον Ιούλιο του 2016 και μεταγενέστερα. Συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 20 του Κεφ. 96 ως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 19(Ι)/2016 ημερομηνίας 18/03/16.  Σύμφωνα με το άρθρο 20 του Κεφ. 96  ως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 19(Ι)/2016, ο όρος «επιτρέπει» την ανέγερση (όρος που παραπέμπει στο άρθρο 3(1)(β) του Κεφ. 96) δεν συγκαταλέγεται πλέον στα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Παραθέτω το  άρθρο 20 του Κεφ. 96 ως υφίσταται μετά την τελευταία τροποποίηση:

20.-(1) Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο -

(α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· (…) διαπράττει αδίκημα

Επί του προκειμένου αντλώ καθοδήγηση από την  υπόθεση ΕΙΡΗΝΗ ΣΟΦΡΩΝΙΟΥ ν ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ Ποιν.Εφεση 123/2022 και 233/2022 ημερομηνίας 25/06/2025, η οποία πραγματεύεται παρόμοιο ζήτημα, σχετικά με το κατά πόσο η παράβαση του εδαφίου 3(1)(ε) του Κεφ. 96, συνεχίζει να μπορεί να στοιχειοθετήσει αδίκημα μετά την τροποποίηση που επέφερε ο Ν. 19(Ι)/2016 στο άρθρο 20 του Κεφ. 96.

Υπό το φως των ανωτέρω, η Κατηγορούμενη 3 δεν μπορεί να κριθεί ένοχη στην τρίτη κατηγορία που αντιμετωπίζει.

Αναφορικά με το ζήτημα της ορθότητας του Κατηγορητηρίου και συγκεκριμένα της αρμοδιότητας της Κατηγορούσας Αρχής να εγείρει και να προωθεί την παρούσα διαδικασία.

Οι Κατηγορούμενοι ισχυρίζονται ότι το κατηγορητήριο είναι ελαττωματικό καθότι αυτό καταχωρήθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ο οποίος κατά τη θέση του στερείται αρμοδιότητας. Ως ισχυρίζονται, το αρμόδιο προς καταχώρηση του παρόντος κατηγορητηρίου όργανο θα ήταν είτε ο Ε.Ο.Α Λάρνακας σύμφωνα με τον Νόμο 37(Ι)/2022 είτε το Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίου Θεοδώρου βάσει της Νομοθεσίας που ίσχυε προηγουμένως.

Η συγκεκριμένη ένσταση των Κατηγορουμένων κατά την κρίση μου είναι αβάσιμη. Το παρόν κατηγoρητήριο ως προκύπτει από τον τίτλο του είναι καταχωρηθέν από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Η εξουσία του Γενικού Εισαγγελέα να διενεργεί ποινική δίωξη στην βάση οποιουδήποτε νομοθετήματος πηγάζει κατευθείαν από το Σύνταγμα και συγκεκριμένα από το άρθρο 113.2 Συντάγματος το οποίο αναφέρει ότι: «Ο γενικός εισαγγελεύς της Δημοκρατίας έχει εξουσίαν κατά την κρίσιν αυτού προς το δημόσιον συμφέρον να κινεί, διεξάγει, επιλαμβάνηται και συνεχίζει ή διακόπτει οιανδήποτε διαδικασίαν ή διατάσσει δίωξιν καθ’ οιουδήποτε προσώπου εν τη Δημοκρατία δι’ οιονδήποτε αδίκημα.»

Η εξουσία αυτή εκτείνεται στην δίωξη οποιουδήποτε αδικήματος και στην βάση οποιουδήποτε ειδικού νομοθετήματος ( βλέπε σχετικά Γ. Εισαγγελέας ν. Ιωαννίδη & άλλων (1993) 2 ΑΑΔ 377).

Το δεύτερο ζήτημα που εγείρεται είναι ότι στην παρούσα υπόθεση δεν εγείρεται ζήτημα δημοσίου συμφέροντος προκειμένου να ενεργοποιείται η εξουσία του Γενικού Εισαγγελέα που πηγάζει από το άρθρο 113.2 του Συντάγματος. Κρίνω ότι και αυτή η ένσταση είναι αβάσιμη. Ο κριτής του δημοσίου συμφέροντος κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του  Γενικού Εισαγγελέα βάσει του άρθρου 113 του Συντάγματος, είναι ο ίδιος ο Γενικός Εισαγγελέας ( βλέπε ανωτέρω άρθρο 113 Σύνταγμα « …κατά την κρίσην αυτού…». Η κρίση του μάλιστα παραμένει ανέλεγκτη από τα Δικαστήρια ( βλέπε POLICE ν. ATHIENITIS (1983) 2 CLR 194, Meryem Kaya (2010) 1 ΑΑΔ 1887, Ονουφρίου Ανδρέας ν. Γεώργιου Τρυφωνίδη και Άλλων (2016) 2 ΑΑΔ 29)

Μάλιστα, κατά την κρίση μου, οι πιο πάνω ενστάσεις από πλευράς Κατηγορουμένων, πρέπει να απορριφθούν και για ένα επιπρόσθετο λόγο και συγκεκριμένα επειδή, αν και  σχετίζονται με κατ’ ισχυρισμό τυπικό ελάττωμα εμφανές στο κατηγορητήριο,  δεν ηγέρθησαν πριν την απάντηση των Κατηγορούμενων στην Κατηγορητήριο, σύμφωνα με το άρθρο 66 του Κεφ. 155.  Σχετική εν προκειμένω είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην ΠΑΝΙΚΚΟΥ ΑΒΡΑΑΜ κ.α. ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΦΕΣΕΙΣ ΑΡ. 102/16, 103/16, 106/16, 13/12/2017. Στην εν λόγω υπόθεση ηγέρθη ένσταση ως προς την ίδια την νομιμοποίηση του Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας να προχωρήσει στη δίωξη των εκεί Κατηγορουμένων. Ο λόγος ήταν ότι στις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν οι εκεί Κατηγορούμενοι περιέχονταν αδικήματα κατά παράβαση της τελωνειακής νομοθεσίας και σύμφωνα με το άρθρο 87(2) του Ν.94(Ι)/2004, η τελωνειακή δίωξη ασκείται στο όνομα του Διευθυντή του Τελωνείου σε όλα τα Δικαστήρια. Το Ανώτατο Δικαστήριο θεώρησε, μεταξύ άλλων, ότι η συγκεκριμένη ένσταση αφορούσε σε τυπικό ελάττωμα εμφανές στο κατηγορητήριο και έπρεπε να εγερθεί πριν την απάντηση των κατηγορουμένων σύμφωνα με το άρθρο 66 του Κεφ. 155.

 

Συνεπώς, για τους λόγους που αναφέρω οι ανωτέρω ενστάσεις των Κατηγορουμένων κρίνονται αβάσιμες και απορρίπτονται.

 

6. Κατάληξη

 

Οι Κατηγορούμενοι 1 - 3 κρίνονται ένοχοι για την διάπραξη των αδικημάτων που αναφέρονται στις κατηγορίες 1 και 2. Αντιθέτως η κατηγορία 3, η οποία στρέφεται εναντίον της κατηγορούμενης 3 δεν στοιχειοθετείται. Συνεπώς για την κατηγορία 3 η Κατηγορούμενη 3 αθωώνεται και απαλλάσσεται. 

 

 

                                                                                 (Υπ.)

Μ.Π. Μιχαήλ Ε.Δ.

ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ

---

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο