ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

ΣΥΝΘΕΣΗ: Δ. Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

                   Ε. Ευθυμίου, Α.Ε.Δ.

                   Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Α.Ε.Δ.

 

 

Υπόθεση Αρ.: 16128/24

 

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

                                                                                                           Κατηγορούσα Αρχή

 

-ν-

 

  J. J. D.

 

                                                                                                     Kατηγορουμένου

 

Ημερομηνία: 4 Μαΐου 2026

 

Εμφανίσεις:

 

Για τη Δημοκρατία: κ. Μ. Κουτσόφτας.

Για τον Κατηγορούμενο:  κ. Ηλίας Στεφάνου, με κ. Καπαρδή και κ. Κυβερνήτη, για Ηλίας Στεφάνου ΔΕΠΕ

Κατηγορούμενος: Παρών.

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Το Κατηγορητήριο και η προσκομισθείσα μαρτυρία

Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στο παρόν κατηγορητήριο συνολικά 15 κατηγορίες, σοβαρότερη των οποίων είναι η κατηγορία του βιασμού (κατηγορία 5) της αδελφής της πρώην συζύγου του. Οι λοιπές κατηγορίες που αντιμετωπίζει, αφορούν σε άσεμνη επίθεση και σεξουαλική παρενόχληση της ίδιας γυναίκας (κατηγορίες 6 και 8) και κοινές επιθέσεις (κατηγορίες 1, 2, 9 – 11 και 14), απειλές (κατηγορίες 3, 7 και 12), και άσκηση ψυχολογικής βλάβης (κατηγορία 13), εναντίον της πιο πάνω, αλλά και της πρώην συζύγου του (κατηγορία 4) και της πρώην πεθεράς του (κατηγορία 15), αδικήματα που κατ΄ισχυρισμό διαπράχθηκαν από το 2022 μέχρι και την 22.10.2024.  Όλες οι πιο πάνω κατηγορίες εδράζονται επί άρθρων του, (α) Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, (β) του Περί της Πρόληψης και Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας, Ν.115(I)/2021 και (γ) του Περί της Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου Ν.119(1)/2000, όπως τροποποιήθηκαν.

 

Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή στις εναντίον του κατηγορίες και διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Η Κατηγορούσα Αρχή για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της, παρουσίασε ενώπιον του δικαστηρίου 8 μάρτυρες, ήτοι τις Παραπονούμενες R.D. – πρώην σύζυγό του (ΜΚ4), A.K. – αδελφή της πρώην συζύγου του (ΜΚ5) και D. K. - πρώην πεθερά του (ΜΚ6). Επίσης, τον πρώην πεθερό του Κατηγορούμενου, Κ. Κ. (ΜΚ7), τον Αστ.1460, Μ.Β. (ΜΚ1), την Αστ.4001 Μ.Μ. (ΜΚ2), τον Αστ.1068 Σ. Χ¨Γ. (ΜΚ3) και την B. Κ., ψυχολόγο (ΜΚ8).

 

Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, ο συνήγορος Υπεράσπισης δεν υπέβαλε εισήγηση μη απόδειξης της υπόθεσης στο στάδιο του πρώτης όψεως. Το δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και ο τελευταίος κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και κάλεσε και τρεις μάρτυρες Υπεράσπισης, τον Η. Λ. (ΜΥ1), τον Α. Μ. (ΜΥ2) και τη θυγατέρα του (του Κατηγορούμενου), M. D. (MY3).

Μετά το πέρας της μαρτυρίας ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής και ο ευπαίδευτος συνήγορος της Υπεράσπισης κατέθεσαν εμπεριστατωμένες αγορεύσεις. Δεν κρίνεται σκόπιμη η επανάληψη των όσων στις ικανές αγορεύσεις αμφοτέρων έχουν καταγραφεί.

Κρίνεται παραταύτα σκόπιμο, προς πληρέστερη κατανόηση της υπόθεσης, όπως καταγραφούν συνοπτικώς οι εκδοχές των δύο πλευρών, ως αυτές προβλήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου.

Η Κατηγορούσα Αρχή αποδίδει στον Κατηγορούμενο χαρακτήρα εκρηκτικό και ευερέθιστο, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται περί προσώπου το οποίο απολλύει ευχερώς την ψυχραιμία του, συμπεριφορά, που με το χρόνο κλιμακώθηκε σε βίαιη έναντι της πρώην συζύγου του (συζύγου του κατά τον ουσιώδη χρόνο), της αδελφής της πρώην συζύγου του και της πρώην πεθεράς του, αλλά και χυδαίως έναντι της αδελφής της συζύγου του, με αποκορύφωμα τον καταγγελλόμενο βιασμό τούτης. Εν ολίγοις, στη βάση των κύριων θέσεων των ΜΚ4, ΜΚ5, ΜΚ6 και ΜΚ7, μέχρι και το 2023, όταν και όλη η οικογένεια διέμενε στην Ν.Α., ο Κατηγορούμενος, μολονότι ευερέθιστος και διαχυτικός, ουδέποτε άσκησε σωματική βία στα μέλη της οικογένειας, παρά μόνο προς τρίτους. Όταν, πλέον, η οικογένεια μετοίκησε στη Δημοκρατία, τούτος άρχισε να παρουσιάζει βίαιη συμπεριφορά και εναντίον των μελών της οικογένειας, με ειδική αναφορά σε τρία σχετικά περιστατικά, παρά τις γενικότερες θέσεις της εν προκειμένω εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής που θέλουν τον Κατηγορούμενο να είναι επιτίθεται και να απειλεί τις ΜΚ4 και ΜΚ5, αλλά και να παρενοχλεί σεξουαλικά την τελευταία, σε άλλα χρονικά σημεία, τα οποία όμως δεν προσδιορίστηκαν, χρονικώς, επακριβώς (κατηγορίες 2, 3, 4, 8, 11, 12 και 13).

Σε ότι αφορά τη βίαιη συμπεριφορά, το πρώτο συγκεκριμένο, χρονικώς προσδιορισμένο, περιστατικό, τοποθετείται τον Ιανουάριο του 2023, την ημέρα των γενεθλίων της ΜΚ4, και αφορά σε βίαιη συμπεριφορά του έναντι της ΜΚ5 (κατηγορία 9).  Ακολούθως, τον Φεβρουάριο του 2023, στη βάση πάντα των θέσεων της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος φέρεται να βίασε την ΜΚ5 (κατηγορία 5), καθ’ ον χρόνο αμφότεροι βρίσκονταν στον πρώτο όροφο της οικογενειακής επιχείρησης (N.), με την ΜΚ4 να απουσιάζει τη δεδομένη στιγμή για επαγγελματικούς λόγους, αλλά και να επιτίθεται άσεμνα στην πρώτη και να την απειλεί (κατηγορίες 6 και 7). Τέλος, ο Κατηγορούμενος παρουσιάζεται βίαιος εναντίον των ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6, κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της 01.01.2024, στο πλαίσιο των εορτασμών της Πρωτοχρονιάς, κατά την οποία φέρεται να πιάνει από τον λαιμό, σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, πλην όμως εντός εντελώς περιορισμένου χρονικού διαστήματος, τις τρεις πιο πάνω γυναίκες (κατηγορίες 1, 10, 14 και 15). Περί τον Οκτώβριο του 2024, οι ΜΚ4 και ΜΚ5, μαζί με τον Κατηγορούμενο, ταξίδεψαν στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών για διακοπές, όπου και διέμειναν σε οικία φίλων της οικογένειας που κατοικούν εκεί. Δεδομένου ότι η κατάσταση που επικρατούσε στις σχέσεις των ΜΚ4 και ΜΚ5 με τον Κατηγορούμενο είχε φθάσει σε τέλμα, οι πρώτες προφασίστηκαν σοβαρό πρόβλημα υγείας της γιαγιάς τους, η οποία διέμενε με την οικογένεια σε κοινό σύμπλεγμα διαμερισμάτων στην Κ., Λάρνακας, και χωρίς να ενημερώσουν, σχετικώς, τον Κατηγορούμενο, ετοίμασαν τις αποσκευές τους και εγκατέλειψαν τις Ηνωμένες Πολιτείες με την πρώτη διαθέσιμη πτήση και επέστρεψαν στη Δημοκρατία, όπου, κατά την άφιξή τους, αμέσως προέβηκαν στην καταγγελία που οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης.

Αντιστρόφως, η Υπεράσπιση αποδέχεται μόνο την ύπαρξη λεκτικών αντιπαραθέσεων, πλην όμως απορρίπτει κατηγορηματικώς και στο σύνολό τους τους ισχυρισμούς που άπτονται της διάπραξης των επίδικων αδικημάτων. Περαιτέρω, προβάλλει τη θέση ότι οι εις βάρος του Κατηγορουμένου καταγγελίες, συνιστούν προϊόν ενορχηστρωμένης ενέργειας των ΜΚ4, ΜΚ5, ΜΚ6 και ΜΚ7, αποσκοπούσας στον οικονομικό του αποκλεισμό από την οικογενειακή περιουσία. Πιο συγκεκριμένα, κατά την Υπεράσπιση, η ΜΚ4, σύζυγος του κατά τον ουσιώδη χρόνο, έχοντας ήδη αποφασίσει ότι δεν επιθυμεί πλέον τη διατήρηση της σχέσης της με τον Κατηγορούμενο, εκμεταλλευόμενη την αποκλειστική πρόσβασή της σε όλα τα οικονομικά θέματα, τόσο της οικογένειας, όσο και της επιχείρησης της (της οικογένειας), ενήργησε ώστε όλα τα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας να τεθούν υπό καταπίστευμα που δημιούργησε, με δικαιούχους μόνο τα μέλη της οικογένειας της (όχι τον Κατηγορούμενο και τις θυγατέρες του από προηγούμενο γάμο) και ακολούθως, με τη συνδρομή των ΜΚ5, ΜΚ6 και ΜΚ7, ενορχήστρωσε σχέδιο οικονομικής εξόντωσης του Κατηγορούμενου, το οποίο περιλάμβανε και τις ψευδείς καταγγελίες, επί ανυπάρκτου υποβάθρου, οι οποίες και οδήγησαν, αρχικώς, στη σύλληψή του και, ακολούθως, στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης και την από τότε μέχρι σήμερα κράτησή του στο πλαίσιο της. Είναι, στην ουσία, η θέση της Υπεράσπισης ότι, κάθε τι σχετικό που αναφέρθηκε από τους πιο πάνω μάρτυρες προς απόδειξη των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, αποτελεί ψευδή ισχυρισμό που προωθήθηκε από έκαστο τέτοιο μάρτυρα με σκοπό την υλοποίηση του ανωτέρω σχεδίου οικονομικής εξόντωσης του τελευταίου.

Δεν απαιτείται εδώ - και δεν συνιστάται για πρακτικούς, κυρίως, λόγους, η επανάληψη του συνόλου της μαρτυρίας των μαρτύρων, όπως και η αναφορά σε κάθε επιμέρους πτυχή της[1]. Ακολουθεί, επομένως, συνοπτική παράθεση της σχετικής μαρτυρίας.

 

 

ΜΚ1

Ο ΜΚ1, Α/Αστ. 1406 Μ.Β., εξεταστής της υπό κρίση υπόθεσης και μέλος του Κλιμακίου Διερεύνησης Υποθέσεων Βίας στην Οικογένεια του ΤΑΕ Λάρνακας, κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου και υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης (Έγγραφο Α) και κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 και 2 στο στάδιο της κυρίως εξέτασης και τα Τεκμήρια 3, 4 και 5, καταχωρήσεις στο ημερολόγιο ενεργείας, κατά την αντεξέταση.

Οι ενέργειες του μάρτυρα, όπως αυτές καταγράφονται στο Έγγραφο Α, περιορίστηκαν στη σύλληψη του Κατηγορουμένου. Παραταύτα ο μάρτυρας, ως εξεταστής της υπόθεσης είχε γνώση για όλες τις ενέργειες περιλαμβανομένης της λήψης της συμπληρωματικής κατάθεσης από την παραπονούμενη ΜΚ5.

Κατά την αντεξέταση, ερωτώμενος σε σχέση με το ανακριτικό έργο, αναφέρθηκε σε τρεις διαφορετικές ενέργειες μελών της ανακριτικής ομάδας, για τις οποίες έγιναν οι αντίστοιχες καταχωρήσεις στο ημερολόγιο ενεργείας και κατέθεσε αντίγραφο των σχετικών καταχωρήσεων (Τεκμήρια 3, 4 και 5). Το Τεκμήριο 3, αφορά σε επικοινωνία με συγκεκριμένο ψυχίατρο, τον οποίο η παραπονούμενη ΜΚ5 είχε κατονομάσει ως ιατρό της, ο οποίος ανέφερε ότι δεν είχε γνώση του κατ’ ίσχυρισμόν βιασμού από τις συνεδρίες του με αυτή και δεν επιθυμούσε να προβεί σε γραπτή κατάθεση. Το Τεκμήριο 4, αφορά σε επικοινωνία με τον πρώην αρραβωνιαστικό της ΜΚ5 - με τον οποίο είχε χωρίσει δυο μήνες πριν την καταγγελία της υπόθεσης (ενάμισι περίπου χρόνο μετά τον κατ’ ισχυρισμό βιασμό), ένεκα της πληροφόρησης που είχε λάβει από τον Κατηγορούμενο ότι η ΜΚ5 διατηρούσε παράλληλη σχέση με άλλο άντρα - ο οποίος (πρώην αρραβωνιαστικός) ανέφερε ότι δεν είχε γνώση για σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση της ΜΚ5 από τον Κατηγορούμενο.  Το Τεκμήριο 5 αφορά στις αφιξοαναχωρήσεις στη και από τη Δημοκρατία του κατηγορουμένου, για τα έτη 2022 - 2024.

Επιπλέον, κατέθεσε ότι η Αστυνομία παρέπεμψε και τις τρεις Παραπονούμενες σε επί καθήκοντι κυβερνητικό ψυχολόγο, από τον οποίο λήφθηκαν σχετικές καταθέσεις, ισχυρισμός που επιβεβαιώθηκε και από τις μαρτυρίες των ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ8.

Η αντεξέταση του μάρτυρα υπήρξε σθεναρή και εστιάστηκε κυρίως στην ανάδειξη των, κατά την Υπεράσπιση, παραλείψεων της ανακριτικής ομάδας. Κατά την αντεξέταση του, ανέφερε ότι οι Παραπονούμενες, κατά τη επίσκεψή τους στον αστυνομικό σταθμό, στις 10.11.2024, για σκοπούς υποβολής της καταγγελίας τους εναντίον του κατηγορούμενου, συνοδεύονταν από δυο άντρες. 

ΜΚ2

Η ΜΚ2, αστυφύλακάς και ομοίως μέλος της ανακριτικής ομάδας, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης της (Έγγραφο Β). Στην κατάθεσή της αναφέρει ότι, ενώ βρισκόταν σε υπηρεσία, προσήλθαν στο χώρο εργασίας της οι ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6, από τις οποίες έλαβε καταθέσεις με αντίστοιχη σειρά (πρόκειται για τις καταγγελίες που οδήγησαν στην παρούσα ποινή δίωξη του κατηγορούμενου). Ερωτώμενη, κατά την αντεξέτασή της, η μάρτυρας ανέφερε ότι το οι Παραπονούμενες εξέφρασαν φόβο για το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος θα έφτανε στην Κύπρο και θα ήταν βίαιος.

ΜΚ3

Ο ΜΚ3, μέλος του ίδιου Κλιμακίου, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του (Έγγραφο Γ). Από τη μαρτυρία του προέκυψε ότι οι ενέργειές του επικεντρώθηκαν, αφενός, στη λήψη κατάθεσης από τη ΜΚ6 και, αφετέρου, στη λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορουμένου (Τεκμήριο 7.1).

Ως προς την ανακριτική διαδικασία, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος προέβαλε τον ισχυρισμό περί ύπαρξης αλλότριου οικονομικού κινήτρου εκ μέρους των Παραπονουμένων για την υποβολή της καταγγελίας.

Οι Παραπονούμενες

ΜΚ4

Η ΜΚ4, Λιθουανή υπήκοος και πρώην σύζυγος του κατηγορουμένου (σύζυγος κατά τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο), κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου και υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης της (Έγγραφο Δ.1). Κατά την κύρια εξέτασή της, η μάρτυρας εμπλούτισε με περισσότερες λεπτομέρειες τα περιστατικά στα οποία αναφέρθηκε στην κατάθεσή της και έδωσε και περαιτέρω στοιχεία για τη σχέση της με τον Κατηγορούμενο και τη δυναμική της οικογένειάς της. Ήταν η θέση της ότι ο Κατηγορούμενος ήταν επιθετικός , προσβλητικός και απρεπής απέναντι στην ίδια και στα μέλη της οικογένειας της. Σε σχέση με την ίδια, ήταν η θέση της ότι ο Κατηγορούμενος την καταδυνάστευε, ασκούσε ασφυκτικό έλεγχο και αντιδρούσε με βιαιότητα. Ο συνδυασμός της συμπεριφοράς του Κατηγορούμενου με την φυσική του ρώμη, προκαλούσε φόβο τόσο στην ίδια όσο και στην οικογένειά της. Ειδικότερα, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, σε γεγονότα που φέρονται να έλαβαν χώρα κατά την ημέρα των γενεθλίων της, στις 23.01.2023 (κατηγορία 9), καθώς και κατά τη νύχτα της παραμονής της Πρωτοχρονιάς και τις πρώτες ώρες της επόμενης μέρας, 31.12.2023 και 01.01.2024 (κατηγορίες 1, 10, 14 και 15).

Σε σχέση με την κατηγορία του βιασμού της αδελφής της (κατηγορία 5), η μάρτυρας κατέθεσε ότι ενημερώθηκε από την ίδια περί τον Απρίλιο του 2024, χωρίς να προσφέρει λεπτομέρειες, αφού ανέφερε, ότι η αδελφή της ήταν εσωστρεφής, πάσχουσα από επιληψία και ως εκ τούτου δεν επιθυμούσε να την πιέσει για να τις δώσει λεπτομέρειες. Το μόνο σχετικό που κατάφερε να μάθει η μάρτυρας από την αδελφή της, ήταν ότι ο βιασμός έλαβε χώρα λίγες εβδομάδες μετά τα γενέθλιά της (της ΜΚ4), γεγονός που η μάρτυρας τοποθέτησε χρονικά περί τον Φεβρουάριο του 2023.

Η αντεξέταση της μάρτυρος επεκτάθηκε σε τρεις δικασίμους και ανήγειρε πληθώρα ζητημάτων, προεξάρχοντος του οικονομικού, κατά τη θέση της Υπεράσπισης, αλλότριου κινήτρου, ανάγοντας επί της ουσίας την καταγγελία έναντίον του Κατηγορουμένου σε σκευωρία της οικογένειας της ΜΚ4 με στόχο την ενορχηστρωμένη οικονομική εξόντωσή του.

Σε ό,τι αφορά τα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας, η μάρτυρας αντεξετάστηκε τόσο σε σχέση με την περιουσία που αποκτήθηκε στη Ν. Α. (χώρα στην οποία διέμενε όλη η οικογένεια πριν την μετανάστευση της στη Δημοκρατία), την οικία στην Κ. (στην οποία διέμενε όλη η οικογένεια κατά τους ουσιώδεις, για την παρούσα υπόθεση, χρόνους), για τα χρυσά νομίσματα (τα οποία φέρονται να ανήκουν στον Κατηγορούμενο και να μεταφέρθηκαν στη Δημοκρατία), την τραπεζική θυρίδα (στη οποία φέρονται να τοποθετήθηκαν τα πλείστα χρυσά νομίσματα) και στην επιχείρηση της οικογένειας στη Λεμεσό («N»), η οποία δραστηριοποιείτο, τον ουσιώδη του κατηγορητηρίου χρόνο, στον τομέα υγιεινών τροφών.

ΜΚ5

Η ΜΚ5 υιοθέτησε την κατάθεση της, ημερομηνίας 10.11.2024, η οποία κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Έγγραφο Ε’ στην αγγλική γλώσσα. Επιπλέον, η ΜΚ5 υπέβαλε δεύτερη κατάθεση, με ημερομηνία 17.09.2025, η οποία καταχωρίστηκε ως Έγγραφο Ε1, ενώ η ελληνική μετάφρασή της κατατέθηκε ως Έγγραφο Ε1.2. Στη πρώτη της κατάθεση αναφέρθηκε συγκεκριμένα στα γεγονότα του κατ’ ισχυρισμό, βιασμού της, ενώ, επιπρόσθετα, αναφέρθηκε και σε συμβάντα των γενεθλίων της αδελφής της και της Πρωτοχρονιάς του 2024. Περαιτέρω αναφέρθηκε στο ιστορικό των σχέσεών της με τον Κατηγορούμενο, εστιάζοντας κυρίως στην απρεπή, προς την ίδια, συμπεριφορά του, στη κτητικότητα και τον έλεγχο που ασκούσε, αλλά και τον φόβο που δημιουργούσε με τα ξεσπάσματα και τη βίαιη συμπεριφορά του. Σε σχέση με το περιστατικό του βιασμού η μάρτυς ανέφερε ότι το περιστατικό έλαβε χώρα καθημερινή ημέρα και ενώ βρισκόταν με τον Κατηγορούμενο στον στο γραφείο του N., το οποίο βρίσκεται στο πρώτο όροφο της επιχείρησης[2]. Η αδελφή της, ΜΚ4 με παρότρυνση του Κατηγορουμένου, πήγε μόνη της για κάποιες εξωτερικές δουλειές, αφήνοντας την ΜΚ5 μόνη με τον Κατηγορούμενο. Σύμφωνα με την ΜΚ5, μόλις έφυγε η ΜΚ4, ο Κατηγορούμενος την προσέγγισε και άρχισε να την αγγίζει, στους γοφούς, οπίσθια, στήθος και πλάτη και, αν και αισθάνθηκε άβολα, φοβήθηκε να απομακρυνθεί. Ακολούθως, αφού της τράβηξε κάτω τα ρούχα της αλλά και τα δικά του, την ανάγκασε να αγγίξει το πέος του, καθώς φορούσε ακόμη το εσώρουχο του. Έπειτα, κατέβασε το εσώρουχο του και το παντελονάκι του εντελώς κάτω και μετακινήθηκε προς τον καναπέ του γραφείου, όπου την έσπρωξε προς τον καναπέ βλέποντας προς τα κάτω, όταν και εισήλθε, με βία, με το πέος του, στον κόλπο της, και την βίασε για περίοδο 2 λεπτών και, ακολούθως, σταμάτησε, χωρίς να εκσπερματώσει.

Στην δεύτερη κατάθεση, η ΜΚ5 δεν προέβη σε ουσιώδεις προσθήκες, πέραν της διόρθωσης που αφορά το χρονικό πλαίσιο κατά το οποίο φέρεται να έλαβε χώρα ο κατ’ ισχυρισμό βιασμός, το οποίο τοποθέτησε ένα χρόνο μετά από ότι αναφέρει σχετικώς στην πρώτη κατάθεσή της[3]. Η αντεξέταση της μάρτυρος υπήρξε, ομοίως σθεναρή.

ΜΚ6

H ΜΚ6, μητέρα των ΜΚ4 και ΜΚ5, υιοθέτησε την κατάθεση της στην Αστυνομία, ημερομηνίας 10.11.2024, η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Έγγραφο ΣΤ.1 (μετάφραση στα ελληνικά ΣΤ.2). Σε αυτή αναφέρεται στο περιστατικό της Πρωτοχρονιάς του 2024. Βασική θέση της ΜΚ6, ήταν ότι έτρεξε σε αρωγή των θυγατέρων της, μετά που άκουσε τον κατηγορούμενο να ουρλιάζει, και τότε δέχτηκε επίθεση από αυτόν, ο οποίος την άρπαξε από το λαιμό, και ελευθερώθηκε μόνο με την παρέμβαση των θυγατέρων της. Ένας άλλος βασικός ισχυρισμός της ΜΚ6 ήταν ότι, κατά την ημέρα αναχώρησης των θυγατέρων της και του Κατηγορούμενου για το ταξίδι τους στο Τέξας, αναζήτησε τούτες, μη γνωρίζοντας για το εν λόγω ταξίδι τους, και αφού αυτές δεν ανταποκρίθηκαν στις κλήσεις της, θεώρησε ότι κινδυνεύουν από τον Κατηγορούμενο, με αποτέλεσμα, την ίδια μέρα, να επισκεφθεί τον Αστυνομικό Σταθμό Κ. και να καταγγείλει την εξαφάνισή τους, καθώς επίσης και να εκφράσει τους φόβους της ως προς τη σωματική τους ακεραιότητα, η οποία κινδύνευε, ως θεωρούσε, από τον κατηγορούμενο.

ΜΚ7

Ο πατέρας των Παραπονουμένων ΜΚ4 και ΜΚ5 και σύζυγος της Παραπονούμενης, ΜΚ6, υιοθέτησε την κατάθεση του ημερομηνίας 12.11.2024, η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Έγγραφο Ζ.1. Δήλωσε άγνοια ως προς τα καταγγελλόμενα γεγονότα, πλην του ευερέθιστου και γενικότερα απόλυτου χαρακτήρα του Κατηγορούμενου. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, αυτός μετέφερε τις θυγατέρες του και τον Κατηγορούμενο στο αεροδρόμιο για το ταξίδι του στο Τέξας, και ότι, κατά την απουσία τους αυτή (στο Τέξας), βρήκε χρόνο για να προσθέσει κλειδαριά στη εξωτερική θύρα της οικογενειακής οικίας, κάτι που, ανέκαθεν σκοπούσε να πράξει. Ισχυρίστηκε επίσης ότι, ποτέ πριν την καταγγελία της ΜΚ6 στην Αστυνομία περί εξαφάνισης των ΜΚ4 και ΜΚ5, δεν είχε ενημερώσει την πρώτη για το ταξίδι των τελευταίων στις ΗΠΑ. Αντεξετάστηκε επί όλων των ουσιωδών για την παρούσα υπόθεση ζητημάτων στα οποία αναφέρθηκε.

ΜΚ8

Η ΜΚ8, κλινική ψυχολόγος που εξέτασε τις ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6, κατέθεσε τις εκθέσεις ψυχολογικής αξιολόγησης που ετοίμασε για εκάστη, ως Έγγραφα Η.1, Η.2 και Η.3, αντίστοιχα. Εξήγησε ότι για την ετοιμασία των εν λόγω εκθέσεων, δεν χρησιμοποίησε δικανικά εργαλεία, αλλά την διαδικασία των συνεντεύξεων και ότι είναι για αυτό το λόγο που οι όποιες κρίσεις της εδράζονται στα όσα αυτές της ανέφεραν, χωρίς να ελέγξει την αλήθεια των ισχυρισμών τους.

Ο Κατηγορούμενος

Οι θέσεις του Κατηγορούμενου αποτυπώθηκαν στη γραπτή δήλωσή του, η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Θ.1 (στα ελληνικά ως Έγγραφο Θ.2). Ως επί το πλείστον, ήταν θέσεις, οι οποίες  είχαν υποβληθεί στα πλαίσια της αντεξέτασης των ΜΚ4, ΜΚ5, ΜΚ6 και ΜΚ7. Υποστήριξε, εντόνως, ότι, οι εναντίον του καταγγελίες είναι ανυπόστατες και αποτελούν προϊόν προσχεδιασμού με κύριο πυλώνα την οικονομική του καταστροφή. Αναφέρθηκε τόσο στην μετανάστευση της οικογένειας από την Ν.Α. στη Δημοκρατία, στα χρυσά νομίσματα, καθώς και την προέλευση των χρημάτων που χρηματοδότησαν το ξεκίνημα της ζωής της οικογένειας στην Κύπρο. Στην ουσία, κατά τον Κατηγορούμενο, στη βάση της θέσης του ότι ουδέποτε διέπραξε τα αδικήματα που αντιμετωπίζει, προέβαλε τη θέση ότι, η ΜΚ4, σε κάποια χρονική στιγμή αποφάσισε ότι δεν επιθυμούσε πλέον να διατηρήσει τη σχέση της μαζί του, εξ’ου και καταχώρησε αίτηση διαζυγίου εναντίον του πριν την αναχώρησή τους για το Τέξας, και με γνώμονα να εκμεταλλευθεί η ίδια και η οικογένεια της την οικογενειακή περιουσία, δημιούργησε καταπίστευμα, με δικαιούχους την ίδια, την αδελφή της και τους γονείς τους, χωρίς ο ίδιος ή οι θυγατέρες του – από προηγούμενο γάμο του – να είναι δικαιούχοι, και ακολούθως, σε συνεργασία με τους ΜΚ5, ΜΚ6 και ΜΚ7, προέβηκαν στη ψευδή, κατά τον ίδιο, καταγγελία που οδήγησε στην παρούσα ποινική δίωξη, ως μέρος του ενορχηστρωμένου σχεδίου της για οικονομική εξόντωσή του.    Αντεξετάστηκε σε σχέση με όλες τις ουσιώδεις αναφορές του.

ΜΥ1

Ο ΜΥ1, Η. Λ., υπέβαλε γραπτή δήλωση, η οποία καταχωρίστηκε ως Έγγραφο Ι. Ήταν η θέση του, ότι, πριν την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης,  δεν είχε ακούσει οτιδήποτε σχετικό με τις κατηγορίες, παρά τις φιλικές και επαγγελματικές σχέσεις που διατηρούσε τόσο με την ΜΚ4 όσο και με τον Κατηγορούμενο.

Επιπλέον, ανέφερε ότι ήταν παρών την ημέρα αναχώρησής των τριών (Κατηγορούμενου, ΜΚ4 και ΜΚ5) για το Τέξας, κατά την οποία συνέδραμε στη φόρτωση των αποσκευών στο όχημα Toyota Hilux, στην παρουσία των ΜΚ6 και ΜΚ7. Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι είχε επικοινωνία με την ΜΚ4, μέχρι πρόσφατα (καλοκαίρι 2025), η οποία επιβεβαίωσε ότι κατείχε τα χρυσά νομίσματα.

ΜΥ2

Ο ΜΥ2, δικανικός εμπειρογνώμονας, κατέθεσε γραπτή δήλωση, η οποία καταχωρίστηκε ως Έγγραφο Κ, χωρίς να υποβληθεί σε αντεξέταση. Επί της ουσίας, επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα της επίμαχης επικοινωνίας του κατηγορούμενου με την ΜΥ3 και αντιστρόφως (μηνύματα και βίντεο), καθώς και τον χρόνο αποστολής τους, στην οποία αναφέρθηκαν τούτοι κατά τη δια ζώσης μαρτυρία τους. Επιπλέον, επιβεβαίωσε τη γνησιότητα φωτογραφιών που προέρχονταν από τα κινητά τηλέφωνα του προσώπων αυτών.

ΜΥ3

Η ΜΥ3, M.D., κόρη του Κατηγορούμενου, υπέβαλε γραπτή δήλωση, η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Λ.1 (στα  ελληνικά ως Έγγραφο Λ.2). Υποστήριξε, ενόρκως, ότι, η ίδια εργαζόταν στο N., παρότι δεν εργοδοτείτο επίσημα λόγω έλλειψης των απαιτούμενων μεταναστευτικών εγγράφων. Ήταν δε, παρούσα στο περιστατικό που ακολούθησε των εορτασμών των γενεθλίων της ΜΚ4. Ιδιαίτερη σημασία έχει ο ισχυρισμός της ότι επικοινώνησε μαζί της ο Κατηγορούμενος πριν φτάσει στην Κύπρο (από το ταξίδι του στο Τέξας)  και συλληφθεί, και δη σε χρόνο πριν καν ο Κατηγορούμενος ενημερωθεί περί της επίδικης καταγγελίας των Παραπονουμένων, εκφράζοντας φόβο ότι η εγκατάλειψή του στις ΗΠΑ από τις ΜΚ4 και ΜΚ5 συνδεόταν με την προσπάθεια αποστέρησης του χρυσού που είχε κατατεθειμένο σε τραπεζική θυρίδα στην Κύπρο η οποία διατηρείτο στο όνομα της ΜΚ4.

Περαιτέρω, αναφέρθηκε σε επικοινωνία που είχε με την ΜΚ4 τον Φεβρουάριο του 2023, επισημαίνοντας ότι, οι ΜΚ4 και ΜΚ5 δεν βρίσκονταν στο κατάστημα στις 15.02.2024, ούτε και σε άλλες ημερομηνίες πριν από αυτήν, κατά τις οποίες η ίδια βρισκόταν στο ταμείο και ετοίμαζε παραγγελίες προς παράδοση.

Μετά το πέρας της μαρτυρίας των δύο πλευρών, η σκυτάλη δόθηκε στους συνηγόρους για να παρουσιάσουν τις τελικές τους αγορεύσεις. Αμφότεροι κατέθεσαν στο Δικαστήριο επιμελείς γραπτές αγορεύσεις, καταλήγοντας, ως αναμένετο σε εκ διαμέτρου αντίθετα αποτελέσματα και εισηγήσεις.

Συνοπτικά, μέσα από την ανάλυση της μαρτυρίας και την υπαγωγή της στις Νομικές Αρχές, η  θέση της Υπεράσπισης, είναι ότι από τη συνολική αποτίμηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει πως η μαρτυρία των τριών Παραπονουμένων στερείται της απαιτούμενης αξιοπιστίας και ποιότητας, σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην μπορεί να θεμελιώσει ασφαλές έρεισμα για καταδίκη του Κατηγορουμένου επί των κατηγοριών που αντιμετωπίζει.  Περαιτέρω, είναι η  θέση της Υπεράσπισης ότι, αφενός από τα παραδεκτά γεγονότα της υπόθεσης προκύπτουν στοιχεία που αντιφάσκουν με καίριες θέσεις των Παραπονουμένων και αφετέρου ότι η ίδια (η Υπεράσπιση) προσκόμισε, όπου αυτό κατέστη δυνατό, ανεξάρτητη μαρτυρία, η οποία αποδομεί βασικούς ισχυρισμούς τους.

Στον αντίποδα, η θέση της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι απέδειξε όλες τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στην εικόνα που προέβαλαν οι Παραπονούμενες ενώπιον του Δικαστηρίου, δηλαδή αυτή της ταπείνωσης και του φόβου, αντιπαραβάλλοντας την με την έπαρση και τον χλευασμό, ως αιτιάται, που ο Κατηγορούμενος εμφάνισε στο εδώλιο του μάρτυρα.

Παραδεκτά γεγονότα

Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν διάφορα έγγραφα και δηλώσεις, τα οποία εγκρίθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα. Τα παραθέτουμε συνοπτικώς ευθύς αμέσως.

·         Κατατέθηκε η κατάθεση του Αρχιαστυφύλακα 3465 Χ.Γ., ημερομηνίας 10.11.2024, Τεκμήριο 22, και δη το πρόσωπο που εντόπισε ότι το όνομα του κατηγορουμένου ήταν στο Αlert List κατά τον έλεγχο διαβατηρίου στις αφίξεις του αερολιμένα Λάρνακας, κατά την επιστροφή του τελευταίου από το Τέξας.

·         Έγιναν αποδεκτά τα στοιχεία που αφορούν τις επισκέψεις της ΜΚ4 (Τεκμήριο 33), σε γυμναστήριο, κατά τον Φεβρουάριο 2023.

·         Στις 23.10.2024, η ΜΚ6 προσήλθε στα γραφεία της Υποδιεύθυνσης Διαχείρισης Υποθέσεων Ευάλωτων Προσώπων (Υ.Δ.Υ.Ε.Π.) στο Αρχηγείο Αστυνομίας στη Λευκωσία και προέβη σε καταγγελία, σύμφωνα με την οποία οι θυγατέρες της, ΜΚ4 και ΜΚ5, οι οποίες διέμεναν μαζί της στην Κ., είχαν αποχωρήσει από την οικογενειακή οικία. Παράλληλα, εξέφρασε ανησυχία ότι η αποχώρησή τους ενδέχεται να συνδέεται με συνθήκες φόβου ή βίας εκ μέρους του Κατηγορουμένου, τον οποίο περιέγραψε ως άτομο με βίαιη συμπεριφορά, τόσο σε σωματικό όσο και σε λεκτικό επίπεδο, έναντι των μελών της οικογένειας. Τα ανωτέρω συνιστούν το περιεχόμενο της εν προκειμένω καταγγελίας της ΜΚ6 προς την Αστυνομία.

·         Κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός το χειρόγραφο ιατρικό πιστοποιητικό του ψυχιάτρου Δρ. Αργύρη Αργυρίου, ημερομηνίας 27.01.2025 (Τεκμήριο 32), το οποίο αφορά την παρακολούθηση της ΜΚ5 και περιλαμβάνει τα σχετικά ιατρικά ευρήματα και τα συμπεράσματα του θεράποντος ιατρού.

·         Η θυρίδα ασφαλείας με αριθμό 662, η οποία βρισκόταν στο κατάστημα της οδού Λεοντίου, της πρώην Ελληνικής Τράπεζας (νυν Eurobank και πλέον μεταφερθείσα στην οδό Γλάδστωνος στη Λεμεσό), ανοίχθηκε στις 27/07/2021 στο όνομα της ΜΚ4, συζύγου του Κατηγορουμένου. Κατά το άνοιγμα της θυρίδας εκδόθηκαν δύο κλειδιά. Την ίδια ημερομηνία παραχωρήθηκε, μέσω πληρεξουσίου, δικαίωμα πρόσβασης και στον Κατηγορούμενο, J. D. Το δικαίωμα αυτό ανακλήθηκε στις 20/09/2023, κατόπιν οδηγιών της (ΜΚ4). Μέχρι τότε, και οι δύο είχαν δικαίωμα πρόσβασης στη θυρίδα, το οποίο μπορούσε να ασκηθεί έως έξι φορές ετησίως.

·         Κατά το σχετικό χρονικό διάστημα, η θυρίδα χρησιμοποιήθηκε συνολικά έξι φορές σε  τρεις περιπτώσεις από κοινού από τη ΜΚ4 και τον Κατηγορούμενο (27/07/2021, 14/10/2021 και  11/04/2022)  και σε  τρεις περιπτώσεις αποκλειστικά από τη ΜΚ4 (24/09/2024, 11/11/2024 και 27/12/2024). Η θυρίδα εξακολουθεί να βρίσκεται υπό τη χρήση της ΜΚ4.

·         Έγιναν επίσης αποδεκτά τα δεδομένα που αφορούν τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν στη Λεμεσό και στην περιοχή Κ. κατά το χρονικό διάστημα από 09/02/2023 έως 18/02/2023. Κατατέθηκε σχετική δέσμη εγγράφων αποτελούμενη από πέντε φύλλα (Τεκμήριο 31). Τα τρία πρώτα περιλαμβάνουν πίνακες με μετεωρολογικά στοιχεία, το τέταρτο αφορά έκδοση προειδοποίησης ημερομηνίας 08/02/2023, ενώ το πέμπτο περιλαμβάνει πίνακα με τίτλο «Κλίμακα Μποφόρ».

·         Συγκεκριμένα, τα πρώτα τρία έγγραφα καταγράφουν θερμοκρασίες στο κέντρο της Λεμεσού, στο λιμάνι της Λεμεσού, καθώς και στις περιοχές Κ. και Ζύγι. Σε κάθε πίνακα αναγράφεται η μέγιστη θερμοκρασία (TMax), η ελάχιστη θερμοκρασία (TMin), καθώς και ένδειξη παγετού (GrassMin). Από τα στοιχεία προκύπτει ότι παγετός σημειώθηκε μόνο κατά τη νύχτα της 8ης προς 9η Φεβρουαρίου, όπου καταγράφηκε θερμοκρασία -0.9 βαθμών Κελσίου. Το γεγονός αυτό συνάδει με το τέταρτο έγγραφο, το οποίο αφορά την έκδοση πορτοκαλί προειδοποίησης για την ίδια περίοδο (08–09.02.2023). Περαιτέρω, καταγράφονται στοιχεία για την κατεύθυνση και την ένταση των ανέμων, με ιδιαίτερη αναφορά στην 11.02.2023, οπότε καταγράφηκαν άνεμοι έντασης 8 μποφόρ στο λιμάνι της Λεμεσού.

Επιπρόσθετα, προκύπτουν μέσα από την αναντίλεκτη και μη αμφισβητηθείσα μαρτυρία οι σχέσεις των Παραπονουμένων μεταξύ τους, αλλά και με τον Κατηγορούμενο. Συγκεκριμένα, είναι αποδεκτό ότι ο Κατηγορούμενος, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν παντρεμένος με την ΜΚ4 από τις 11 Μαρτίου 2016, και, μέχρι να μετακομίσουν στην Κύπρο - περί το 2022  (μετά την πανδημία- ως τέθηκε) - διέμεναν στην Ν.Α. Η ΜΚ4 είναι θυγατέρα των ΜΚ6 και ΜΚ7 και αμφιθαλής αδελφή με την ΜΚ5. Ο Κατηγορούμενος, και η οικογένεια της συζύγου του (ΜΚ5, ΜΚ6 και ΜΚ7) μαζί με την γιαγιά των ΜΚ4 και ΜΚ5, μετακόμισαν, το 2022, στην Δημοκρατία και εγκαταστάθηκαν στην Κ. Η οικία στην Κ., έχει τρεις ορόφους και αποτελείται από τέσσερα, εντελώς ξεχωριστά, διαμερίσματα. Όλα τα διαμερίσματα έχουν τη δική τους κουζίνα, μπάνιο και μικρό σαλόνι. Δεν υπάρχει εσωτερική πρόσβαση από το ένα διαμέρισμα στο άλλο. Στο ισόγειο έμεναν οι ΜΚ6 και ΜΚ7, στον πρώτο όροφο, δεξιά, διέμενε η γιαγιά των ΜΚ4 και ΜΚ5 και η θυγατέρα του Κατηγορούμενου, ΜΥ3, πριν αρραβωνιαστεί, στον πρώτο όροφο αριστερά, η ΜΚ5, και στο ρετιρέ, η ΜΚ4 με τον Κατηγορούμενο.

Επίσης μέσα από τις εξιστορήσεις των μαρτύρων, προκύπτει ότι είναι παραδεκτή η λειτουργεία της εταιρείας/επιχείρησης N., για 18 περίπου μήνες, καθώς και το γεγονός ότι, πριν την καταγγελία στην Αστυνομία, ήτοι στις 22.10.2024, ταξίδεψαν στο Τέξας των ΗΠΑ από το αεροδρόμιο Λάρνακας στις 10:38 π.μ. οι ΜΚ4, ΜΚ5 και  ο Κατηγορούμενος. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο, αυτό καθίσταται σαφές και μέσα από το Τεκμήριο 5, που παρουσιάζει τις αφιξοαναχωρήσεις του στην και από την Κύπρο.

 

Περαιτέρω, είναι αποδεκτό ότι την ημέρα των γενεθλίων της ΜΚ4, 23.01.2023, η αδελφή της, ΜΚ5, οργάνωσε μια ολοήμερη διασκέδαση που περιλάμβανε ημερήσιες  δραστηριότητες (βόλτα, ψώνια, κομμωτήριο και μακιγιάζ) μόνο για γυναίκες και συγκεκριμένα για την ΜΚ4, την ΜΚ5, δυο φίλες τους και τη θυγατέρα του Κατηγορούμενου, ΜΥ3. Η γιορτή ολοκληρώθηκε στο Pier 1, εστιατόριο στην Μαρίνα Λεμεσού, όπου θα βρισκόταν και ο Κατηγορούμενος μαζί με το σύζυγο ενός εκ των φίλων των ΜΚ4 και ΜΚ5, η οποία συμμετείχε στις αρχικές ημερήσιες δραστηριότητες.

 

Αξιολόγηση Μαρτυρίας

 

Παρακολουθήσαμε με προσοχή όλους τους μάρτυρες, οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον μας και είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε την όλη παρουσία και τις αντιδράσεις τους.  Σημαντικό στοιχείο για την κρίση της αξιοπιστίας είναι η εντύπωση που αφήνει ο μάρτυρας στο Δικαστήριο[4], όμως δεν είναι το μόνο κριτήριο [5]. Όπως αναφέρθηκε στην Ευαγγέλου ν Δημοκρατίας [6], η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δεν βασίζεται μόνο στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του αλλά και το περιεχόμενο της, συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στην υπόθεση. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιοριστήκαμε στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την αντιπαραβάλαμε και την εξετάσαμε σε σχέση με την υπόλοιπη μαρτυρία και με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων.

 

Αφού εξετάσαμε τη μαρτυρία στο σύνολό της καταλήξαμε σε συμπεράσματα ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων, τα οποία θα παραθέσουμε πιο κάτω όχι με βάση την αλληλουχία των σκέψεων μας αλλά με βάση τη σειρά η οποία, κατά την κρίση μας, αποτελεί την καλύτερη δομή της απόφασής μας [7].

 

Στην βάση τούτου, θα ασχοληθούμε πρωτίστως με την MK4, ακολούθως με την ΜΚ5 και την ΜΚ6 και μετέπειτα με τους λοιπούς μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής (ΜΚ7 και ΜΚ 1-3 και 8), αλλά και τον Κατηγορούμενο και τους μάρτυρες της Υπεράσπισης.

Η ΜΚ4, ως σύζυγος του Κατηγορούμενου κατά τον ουσιώδη του κατηγορητηρίου χρόνο, είχε κεντρικό ρόλο στην υπόθεση. Ευθέως θα αναφέρουμε ότι η μαρτυρία της κλονίστηκε σε τέτοιο βαθμό κατά την αντεξέταση ώστε να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή σε κανένα σημείο. Παρατηρούμε ότι, επί των κύριων ζητημάτων, η μαρτυρία της κατά την αντεξέταση διαφοροποιείται ουσιωδώς από την κατάθεσή της στην Αστυνομία, αλλά και τα όσα ανέφερε κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης.

 

Συγκεκριμένα, στην κατάθεσή της, παρουσίασε τον Κατηγορούμενο ως ένα άτομο, αρχικά, λεκτικά βίαιο και ακολούθως, σωματικά βίαιο, τοποθετώντας τη μετάβαση από τη λεκτική στη σωματική βία, στο περιστατικό που περιγράφει ότι ακολούθησε της γιορτής των γενεθλίων της στις 23.01.2023[8], όταν και ήταν η πρώτη φορά που, όπως δήλωσε στο Δικαστήριο και στην κατάθεσή της, άρπαξε από τον λαιμό τη μικρότερη της αδελφή, ΜΚ5. Είναι σ' αυτό το χρονικό σημείο που έθεσε η ΜΚ4 την έναρξη των βίαιων ξεσπασμάτων του Κατηγορούμενου, που οδήγησαν στο να θεωρεί πλέον τη ζωή της ως κόλαση. Στην κατάθεσή της, η μάρτυρας ανέφερε σχετικώς ότι, ο Κατηγορούμενος, αφού της φώναζε δημόσια στο Pier 1, όντας σε θυμό επειδή δεν συμπεριλήφθηκε στις ημερήσιες δραστηριότητες των γενεθλίων της, ακολούθως οδήγησε το αυτοκίνητό του, εντός του οποίου επέβαιναν η ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΥ3 στην οικία τους στην Κ., με υπερβολική ταχύτητα και όταν εν τέλει κατέφθασαν στην οικία τους, ο Κατηγορούμενος γύρισε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και έπιασε την ΜΚ5 από τον λαιμό. Κατά την κυρίως εξέταση της, ζήτησε να προσθέσει στοιχεία για το εν λόγω περιστατικό. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος, αφού άρπαξε την ΜΚ5 από το λαιμό με το ένα χέρι και συνέχιζε να την κράτα με αυτό τον τρόπο, της έδωσε και δύο χαστούκια με το άλλο.

 

Κάτω από την πίεση της αντεξέτασης, και αντιμέτωπη με το Τεκμήριο 13 - τροποποιημένη αίτηση Διαζυγίου, που η ίδια καταχώρησε στο Οικογενειακό Δικαστήριο - η μάρτυρας αναγκάστηκε να εμπλουτίσει την εκδοχή της για το περιστατικό που ακολούθησε των εορτασμών των γενεθλίων της λέγοντας ενόρκως ότι μετά που χαστούκισε την αδελφή της, ο Κατηγορούμενος άρπαξε και την ίδια από τον λαιμό, ώστε η ένορκη μαρτυρία της να συντάσσεται με τις αναφορές του Τεκμηρίου 13. Ήταν εμφανής η προσπάθεια της μάρτυρος να διασώσει τις θέσεις της όταν κατά την αντεξέταση τέθηκαν σε αυτήν οι ισχυρισμοί που κατέγραψε στα πλαίσια της αίτησης διαζυγίου. Η στάση της δεν διέλαθε της προσοχής του συνηγόρου Υπεράσπισης, ο οποίος έδωσε έμφαση σε αυτές τις προσθήκες και στρεβλώσεις της αρχικής της θέσης, όπως αποκαλύπτεται και από την πιο κάτω περικοπή η οποία αποκαλύπτει πλήρως την ασυνέπεια των θέσεων της ΜΚ4 :

 

E.        Και πέρα του γεγονότος ότι δεν αναφέρεις αυτό το οποίο σήμερα συμπληρώνεις, ότι σε έπιασε και εσένα από τον λαιμό, ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου πρόσθεσες ότι εκτός από το πιάσιμο στον λαιμό, ο J. χαστούκισε και δύο φορές την A., γεγονός που δεν ανέφερες, ούτε στην κατάθεσή σου στην Αστυνομία, ούτε σε οποιαδήποτε αίτηση ενώπιον Οικογενειακού Δικαστηρίου, είτε αυτό αφορά σε αίτηση διαζυγίου, είτε περιουσιακές διαφορές.

A.        Όσον αφορά στην πρώτη μαρτυρία, σ' αυτό το Δικαστήριο, ρώτησα αν μπορώ να δώσω λεπτομέρειες για τα σημεία και ζήτησα άδεια και μου δόθηκε άδεια να δώσω λεπτομέρειες για τα πάντα. 

E.        Ναι, αλλά εάν ήταν πραγματικότητα ότι όντως ο J. χτύπησε δύο φορές, χαστούκισε δύο φορές μπροστά σου την αδελφή σου, αυτό θα το έλεγες και στην Αστυνομία, και θα το περιέγραφες στην αίτηση διαζυγίου, στην παράγραφο 7, που περιγράφεις τα γεγονότα, που κατά τη θέση σου έγιναν εκείνο το βράδυ, και το γεγονός ότι δεν το αναφέρεις καταδεικνύει και πάλι ότι το όλο σενάριο σου είναι ψευδές.

A.        Αυτό δεν είναι σωστό.

 

Είναι καθαρό ότι η μάρτυρας κατά την εξιστόρηση των γεγονότων προσπάθησε να δημιουργήσει τη θέση ότι ήταν μια κακοποιημένη σύζυγος, προωθώντας αυτήν τη θέση της ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου, διαφοροποιώντας το περιστατικό σε ό, τι αφορούσε την κατάθεσή της στην Αστυνομία και ακολούθως προσθέτοντας σ' αυτό, όπως φαίνεται από την πιο πάνω περικοπή. Ο τρόπος με τον οποίο περιέγραψε τα βιώματά της με τον Κατηγορούμενο, δεν δικαιολογούν αυτήν την απόκλιση και αυτή η διαπίστωση οδηγεί αναπόφευκτα στην απόρριψη της μαρτυρίας της Παραπονούμενης σε ό, τι αφορά το περιστατικό που ακολούθησε της γιορτής των γενεθλίων της και που η ίδια έθεσε ως ορόσημο της αλλαγής στη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου.

 

Το δεύτερο σκέλος των αναφορών της, άπτεται του περιστατικού της 01/01/2024, το οποίο η ίδια, σύμφωνα με την κατάθεσή της, τοποθέτησε ως το πρώτο περιστατικό βίας εναντίον της ίδιας. Επί τούτου, η θέση της ΜΚ4 ήταν ότι, μετά τους εορτασμούς της αλλαγής του χρόνου, η ίδια με την αδελφή της και μια φίλη τους βρίσκονταν στο μπαλκόνι του διαμερίσματός της, πίνοντας τσάι. Τότε, σύμφωνα με τη μάρτυρα, ο Κατηγορούμενος, προσπάθησε να την πνίξει επειδή είχε θυμώσει που δεν ήθελε να τον ακολουθήσει όταν αποφάσισε να πάει για ύπνο. Η θέση της ήταν ότι μετέβηκε στο δωμάτιό τους, όπου αντίκρισε τον Κατηγορούμενο σε έξαλλη κατάσταση. Τότε άρχισε να της φωνάζει και την άρπαξε από τον λαιμό για να την πνίξει. Χαρακτηριστικά, στην κατάθεσή της, αναφέρει ότι φοβήθηκε ότι θα τη σκότωνε, αφού είχε κοπεί η αναπνοή της. Ακολούθως ανέφερε τα εξής: ''Όταν έφυγε, η αδελφή μου προσπάθησε να έρθει να δει πώς είμαι και άρπαξε και αυτήν από τον λαιμό της. Αυτή φώναξε και η μητέρα μου την άκουσε και έτρεξε από το διαμέρισμά της, μόλις την είδε άφησε ήσυχη την αδελφή μου και προσπάθησε να πνίξει τη μητέρα μου. Σταμάτησε μόνο όταν του είπα να ξεσπάσει πάνω μου και να τις αφήσει ήσυχες.'' Επί τούτου, στην αντεξέταση, η μάρτυρας παρουσιάστηκε σε σύγχυση σε σχέση με την ακολουθία των γεγονότων και συγκεκριμένα σε σχέση με το πού επεσυνέβη η επίθεση και με ποια σειρά επιτέθηκε ο Κατηγορούμενος στις τρεις γυναίκες. Και πάλι η μάρτυρας βρέθηκε αντιμέτωπη με τα Τεκμήρια 13 και 14, αναφορές της ίδιας ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Εκεί φαίνεται να προκύπτει ότι η αναφορά της για το περιστατικό της Πρωτοχρονιάς είναι διαφοροποιημένη. Συγκεκριμένα, σε αυτήν αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος έπιασε μόνο την ίδια και την μητέρα της από το λαιμό και καμία αναφορά δεν γίνεται στην αδελφή της. Θα παραθέσουμε το επίμαχο σημείο της παραγράφου 9 του Τεκμηρίου 13 αυτολεξεί:

 

«Περαιτέρω κατά ή περί την Πρωτοχρονιά του 2024, οι διάδικοι αποφάσισαν να γιορτάσουν στο σπίτι τους, παρέα με την αδελφή της Αιτήτριας και μία φίλη τους... Ο Καθ’ ου η Αίτηση άρχισε να της φωνάζει γιατί δεν ανέβηκε μαζί του για ύπνο και στη συνέχεια την άρπαξε από το χέρι και από το λαιμό. Στη συνέχεια ο Καθ’ ου η Αίτηση βγήκε από την κρεβατοκάμαρα και κατευθύνθηκε στο χώρο όπου βρίσκονταν η αδελφή της Αιτήτριας και η φίλη τους για να τους διώξει. Η μητέρα της Αιτήτριας, που διαμένει στο κάτω μέρος του κτηρίου, άκουσε τις φωνές και έτρεξε για να δει τι συμβαίνει και μόλις την είδε ο Καθ’ ου η Αίτηση, προχώρησε προς το μέρος της και την άρπαξε από το λαιμό. Τότε επενέβησαν οι υπόλοιποι για να απομακρύνουν τον Καθ’ ου η Αίτηση και στη συνέχεια έτρεξαν και έφυγαν.

 

Πέραν της διάστασης που εντοπίζεται μεταξύ των όσων ανέφερε η ΜΚ4 στην κατάθεσή της και ενόρκως – ότι, δηλαδή, ο Κατηγορούμενος έπιασε, κατά το ίδιο συμβάν, από το λαιμό την αδελφή της, υπάρχει και επιπρόσθετο στοιχείο ότι την άρπαξε από το χέρι. Ούτε αυτή η αναφορά της ξέφυγε από την προσοχή του συνηγόρου Υπεράσπισης που έθεσε ευθέως τις θέσεις του στην ΜΚ4:

 

E.        Στην κατάθεσή σου και το υιοθέτησες και στο Δικαστήριο, αναφορικά με το τι έγινε εκείνην την ημέρα σε αυτή τη συζήτηση στον τσακωμό ανέφερες ότι εκείνο το βράδυ ο Κατηγορούμενος έπιασε και εσένα και την αδελφή σου και τη μητέρα σου από τον λαιμό; 

A.        Σωστά.

E.        Στην αίτηση όμως που έκανες για διαζύγιο έβαλες διαφορετική εκδοχή, δεν αναφέρεις ότι ο J. έπιασε και την αδελφή σου από τον λαιμό, ενώ αναφέρεις πως σε άρπαξε και από το χέρι, γεγονός που δεν αναφέρεις στην κατάθεσή σου στο Δικαστήριο, στην Αστυνομία και στο Δικαστήριο.

A.        Η αίτηση διαζυγίου και η αίτηση Αστυνομίας είναι δύο διαφορετικά έγγραφα, δεν είναι έγγραφα που κάνεις αντιγραφή επικόλληση, είναι δύο διαφορετικά έγγραφα, έτσι πώς γίνεται να υπάρχουν όλα λέξη κατά λέξη; 

E.        Αν αναφέρεσαι για ένα συμβάν που βίωσες, όσες φορές και να το αναφέρεις, σε όποια διαδικασία και να το αναφέρεις θα το αναφέρεις με τον ίδιο τρόπο. Αν δεν λες την αλήθεια καταρχάς λες διαφορετικά πράγματα. 

A.        Δεν είναι σωστό αυτό, επειδή δεν είμαι σαν παπαγάλος που κάθε φορά επαναλαμβάνεις τα ίδια, λέξη προς λέξη στην κατάθεσή της Αστυνομίας και στην δήλωση του διαζυγίου, είναι αδύνατο να φαίνεται λέξη κατά λέξη όπως γράφονται.

 

Δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε με την τοποθέτηση της Υπεράσπισης. Ήταν σαφές ότι οι διαφοροποιήσεις στις αναφορές της ΜΚ$ σε σχέση με τα κατ’ ισχυρισμό συμβάντα βίας, προσαρμόζονταν κατά το δοκούν, ενέργεια που δεν αντικατοπτρίζει βιωματικές εμπειρίες. Η δε θέση που η ίδια έδωσε και εξήγησε ότι δεν είναι παπαγάλος για να λέει τα ίδια και ότι θα ήταν αδύνατον να καταγραφούν λέξη προς λέξη, όχι μόνο δεν έπεισε, αλλά την απορρίπτουμε χωρίς δισταγμό και αυτό γιατί οι βιωματικές εμπειρίες αποτυπώνονται από τα θύματα με τον ίδιο τρόπο και με ελάχιστες, εάν υπάρχουν, αποκλίσεις. Καταλήγουμε, έχοντας παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή την ΜΚ4 ότι τα γεγονότα ως εξιστορίστηκαν ενώπιον μας παρουσιάζουν αντιφάσεις, αυτοαναιρέσεις και αποκλίσεις με προηγούμενες δηλώσεις της ίδιας (το Τεκμήριο 13 συνοδεύεται από Δήλωση Αληθείας της ίδιας της ΜΚ4) και ως εκ τούτου δεν είναι δυνατό να βασιστούμε σε αυτά.

 

Το τρίτο και ίσως σημαντικότερο στοιχείο, στο οποίο ελέγχεται η μαρτυρία της Παραπονούμενης, αφορά στην οικονομική πτυχή της συζυγικής της ζωής με τον Κατηγορούμενο. Η ΜΚ4 παρουσίασε τόσο στην Αστυνομία, αλλά και στην κυρίως εξέτασή της, τον Κατηγορούμενο ως ένα άτομο που ασκούσε πλήρη έλεγχο σε αυτήν, τον οποίο φοβόταν και από τον οποίο έπρεπε να απαλλαχθεί, αφού η συμπεριφορά του δημιουργούσε σε αυτήν ισχυρούς φόβους για τη ζωή της. Χαρακτηριστικά, μάλιστα, κατά την κυρίως εξέτασή της, ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος ερχόταν μαζί της ακόμα και όταν αυτή πήγαινε σε ραντεβού προσωπικής περιποίησης, όπως για manicure και δεν την άφηνε καθόλου μόνη. Επί τούτου, μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις, ανέφερε ότι δεν είχε μέσο διακίνησης και δεν μπορούσε να κάνει τίποτα χωρίς την παρουσία του Κατηγορούμενου. Σύμφωνά πάντα με τη μάρτυρα, στο πλαίσιο αυτού του ελέγχου και της ζήλιας, η οποία περιέβαλλε τη συζυγική της σχέση με τον Κατηγορούμενο, εντάχθηκε, μετά το περιστατικό των γενεθλίων της, και η συστηματική κακοποίηση, για την οποία, ως εξήγησε, δεν δικαιούτο να αναζητήσει και καμία ιατρική βοήθεια.

 

Και αυτό το αφήγημα της ΜΚ4 κατέρρευσε κατά την αντεξέταση. Αρχικά, το προφίλ του Κατηγορούμενου, ως ένα τύραννο που δεν την άφηνε να αναπνεύσει, δεν έπεισε ως εκ των παραδοχών της ότι ο πλήρης οικονομικός έλεγχος τόσο της επιχείρησης, όσο και της συζυγικής εστίας, άνηκε στην ίδια. Συγκεκριμένα μέσα από την αντεξέταση, διαφάνηκε ότι ο Κατηγορούμενος, συμπεριέλαβε την ΜΚ4 στο καταπίστευμα της οικογένειάς του στην Ν.Α. και αργότερα της έδωσε, χωρίς η ίδια να συνεισφέρει οικονομικά, 50% των μετοχών σε δυο εταιρείες, στην κάθε μια από τις οποίες άνηκε μια οικία. Περαιτέρω, σε λογαριασμό που η ΜΚ5 άνοιξε στη Λιθουανία, μετά το γάμο της, μεταφέρονταν συστηματικά τα χρήματα τόσο από τις ενοικιάσεις των δύο ακινήτων, στην Α., όσο και από την εμπορική δραστηριότητα της εργασίας του Κατηγορούμενου.  Το ίδιο μοτίβο συνεχίστηκε και στην μετοίκησή τους στην Κύπρο, όπου οι μετοχές της εταιρείας N. μεταβιβάστηκαν εξ’ ολοκλήρου στο όνομα της ΜΚ4 και ομοίως στο όνομα της ανοίχτηκε και η τραπεζική θυρίδα στην οποία κατέθεσε ο Κατηγορούμενος περιουσία. Ο λόγος για την συγκέντρωση των οικονομικών στοιχείων στο όνομα της ΜΚ4, όπως διαφάνηκε μέσα από την αντεξέταση, ήταν η Υπηκοότητα της ΜΚ4, που της έδινε, σε αντίθεση με τον Κατηγορούμενο, πρόσβαση σε Ευρωπαϊκά Τραπεζικά ιδρύματα. Αυτή η στάση του Κατηγορούμενου ως προς τον οικονομικό προγραμματισμό φανερώνει πλήρη εμπιστοσύνη στο πρόσωπο της ΜΚ4 και αντίκειται στα περί ελέγχου και τυραννίας. Πέραν των επαγγελματικών δραστηριοτήτων, η ΜΚ4, στα πλαίσια της αντεξέτασης, αποδέχτηκε ότι είχε πλήρη έλεγχο των οικονομικών, τόσο του Κατηγορούμενου, όσο και της ευρύτερης της οικογένειας, για την καθημερινότητα τους, αφού η ίδια ήταν το άτομο που διευθετούσε όλες τις ηλεκτρονικές συναλλαγές της οικογένειας και είχε πρόσβαση στους λογαριασμούς όλων των πιστωτικών καρτών για να κάνει καταθέσεις και πληρωμές. Δεν νοείται η πλήρης και χωρίς έλεγχο απόδοση σχεδόν όλων των χρημάτων του Κατηγορούμενου στην ΜΚ4 να μπορεί να συνυπάρξει με την περιγραφή ενός ασφυκτικά χειριστικού και ζηλιάρη άνδρα. Η παράδοση της πλήρους - και χωρίς έλεγχο - διαχείρισης των οικονομικών του Κατηγορουμένου στην ΜΚ4, της έδινε πλήρη οικονομικό έλεγχο του Κατηγορούμενου. Ο οικονομικός έλεγχος ισοδυναμεί με ουσιαστικό έλεγχο και δεν ταυτίζεται με το προφίλ που η ΜΚ4 προσπάθησε να αποδώσει  στον Κατηγορούμενο.

 

Περαιτέρω, δεν μπορούμε παρά να εντοπίσουμε ότι ακόμα και με τις αναφορές της ίδιας της ΜΚ4, το 1/5 των χρημάτων (σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο η αναλογία είναι 4/5 των χρημάτων) που χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά του σπιτιού στην Κ., προήλθαν από χρήματα που ο Κατηγορούμενος κληρονόμησε από τους γονείς του.  Ακόμα και με αυτά τα δεδομένα της παραδοχής, δηλαδή ότι έστω κατά 1/5 συνείσφερε ο Κατηγορούμενος στην αγορά της οικίας, η μάρτυρας αποδέχθηκε ότι σε συνεννόηση με δικηγορικό οίκο και με την αρωγή λογιστή, διευθέτησε την εγγραφή ενός καταπιστεύματος, δικαιούχοι του οποίου ήταν η ίδια, ο πατέρας της, η μητέρα της και η αδελφή της και αντικείμενο του οποίου ήταν η οικία, στην οποία διέμεναν όλοι στην Κ. και του οποίου, καταπιστεύματος, δικαιούχος δεν ήταν ποτέ ο Κατηγορούμενος ή οι θυγατέρες του από προηγούμενο γάμο του. Αρχικά το γεγονός και μόνο ότι η ΜΚ4 είχε την άνεση να επισκεφθεί δικηγόρο και λογιστή μόνη της (εδώ παρεμβάλλουμε ότι ο Κατηγορούμενος ερχόταν στο μανικιούρ σύμφωνα με την ίδια αλλά στον δικηγόρο πήγε μόνη της) για την δημιουργία καταπιστεύματος και να επιλέξει, χωρίς φόβο, να μην συμπεριλάβει τον Κατηγορούμενο, δεν συνυπάρχει με το προφίλ μιας κακοποιημένης και ελεγχόμενης συζύγου. Πέραν τούτου, το γεγονός αυτό ενισχύει και το πιο πάνω συμπέρασμά μας και συνδράμει στην πλήρη ισοπέδωση των ισχυρισμών και θέσεων της περί δεσποτισμού από πλευράς του Κατηγορούμενου και ασφυκτικού ελέγχου.

 

Πέραν τούτου, η επιμονή της αντεξέτασης, σε σχέση με την οικονομική διάσταση της σχέσης της ΜΚ4 με τον Κατηγορούμενο, αποκάλυψε και ψεύδος από πλευράς της ΜΚ4. Εντοπίζουμε το ψεύδος αυτό στην αναφορά της ότι μετέβηκε στην τραπεζική θυρίδα που η ίδια άνοιξε στο όνομά της στην Ελληνική Τράπεζα, μια φορά με τον Κατηγορούμενο, πριν το διαζύγιο, και μια φορά μετά, τη δεύτερη για να τοποθετήσει τη βέρα της, όπως ανέφερε. Μέσα από τα παραδεκτά γεγονότα, προκύπτει ότι η ίδια επισκέφθηκε την τραπεζική θυρίδα μόνη της σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, μια εξ’ αυτών, πριν την καταγγελία των επίδικων περιστατικών και το ταξίδι στις ΗΠΑ (24.09.24)  και μια την επόμενη ημέρα της καταγγελίας (11.11.2024). Δεν μπορούμε παρά να εντοπίσουμε ότι η ΜΚ4, όχι μόνο δεν έπεισε, αλλά με κορύφωση το ψεύδος της ενόρκως, έπληξε την αξιοπιστία της, σε τέτοιο βαθμό που το Δικαστήριο να μην μπορεί να βασιστεί καθόλου στη μαρτυρία της για να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα αφού φανερώνεται οικονομικό κίνητρο στις υπεκφυγές και τοποθετήσεις της.  

 

Επί του ζητήματος της τραπεζικής θυρίδας και των χρυσών νομισμάτων, εντοπίσαμε ότι ήταν έντονη η επιθυμία της ΜΚ4 να αποστασιοποιηθεί από το ζήτημα και κατέφυγε σε γενικολογίες και ενίοτε και ειρωνεία στις τοποθετήσεις της Υπεράσπισης. Αλγεινή εντύπωση μας δημιούργησαν οι αντιδράσεις της ΜΚ4 όταν της υποδείχθηκαν τα δύο video, (Τεκμήρια A και Β προς Αναγνώριση που κατά την μαρτυρία του Κατηγορουμένου κατατέθηκαν στην διαδικασία ως Τεκμήριο 25 και Τεκμήριο 26 αντίστοιχα). Ξεκινώντας από το δεύτερο video (Τεκμήριο Β προς Αναγνώριση -Τεκμήριο 26 ), δεν έχουμε αντιληφθεί για ποιο λόγο η ΜΚ4, προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι η φωνή που ακούγεται να λέει στα αγγλικά “also fifteen gold coins” δεν ήταν η δική της ενώ ήταν σαφές ότι αυτή ήταν, η οποία φαίνεται στο video να είναι το άτομο που ομιλεί με τον λειτουργό του τελωνείου για σκοπούς δήλωσης της μεταφοράς, μεταξύ άλλων, και των νομισμάτων.

 

Δεν μπορούμε παρά να τονίσουμε ότι η στάση της, πέραν του κατακερματισμού της αξιοπιστίας της, διότι δεν ήταν το πρώτο σημείο που συνελήφθη, ενόρκως, να ψεύδεται, φανέρωσε και καιροσκοπικό χαρακτήρα, αφού εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι στο video φορά προστατευτική μάσκα προσώπου προτίμησε να πει ψέματα ενόρκως, και μάλιστα χωρίς ενδοιασμό, παρά να παραδεχτεί, έστω και σε σύγκρουση με τις αρχικές, σχετικές, τοποθετήσεις της,  ότι η ίδια γνώριζε για τα χρυσά νομίσματα του Κατηγορουμένου, τα οποία μεταφέρθηκαν στη Κύπρο από τη Ν.Α.. Πιστεύουμε ότι έπραξε τούτο πονηρώς σκεπτόμενη, αφού, προηγουμένως, της είχαν υποδειχθεί και κατατεθεί τα Τεκμήρια 10.1 και 10.2, πιστά αντίγραφα της αίτησης Περιουσιακών Διαφορών 10/25, που καταχώρησε εναντίον της ο Κατηγορούμενος, και Ένσταση, που η ίδια καταχώρησε, αντίστοιχα. Επί του επίμαχου ζητήματος που αφορά την τραπεζική θυρίδα και τα χρυσά νομίσματα, πιο κάτω παραθέτουμε τις θέσεις που η ΜΚ4 προβάλλει στην Ένσταση της, Τεκμήριο 10.2 με δικές μας σημειώσεις και υπογραμμίσεις:

 

Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της παραγράφου 15 της ένορκης δήλωσης της κας. Θεράποντος, εξ’ όσων με πληροφορεί η Καθ’ ης η Αίτηση (ΜΚ4), αυτή έμαθε για την δήθεν ύπαρξη των 189 χρυσών νομισμάτων για πρώτη φορά όταν καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση. Περαιτέρω εξ’ όσων με πληροφορεί η καθ’ ης η Αίτηση(ΜΚ4) τα έγγραφα που αποτελούν το Τεκμήριο: δεν είναι αυθεντικά για τους λόγους που αναφέρονται στην παράγραφο 22 κατωτέρω. Τα νομίσματα αυτά, την ύπαρξη των οποίων αγνοεί η Καθ’ ης η Αίτηση (ΜΚ4), ουδέποτε τοποθετήθηκαν είτε στην θυρίδα που διατηρεί η Καθ’ ης η Αίτηση (ΜΚ4) στην Ελληνική Τράπεζα και της οποίας είναι η αποκλειστική ιδιοκτήτρια, είτε σε θησαυροφυλάκιο στην συζυγική κατοικία. Ενώ δε ο Αιτητής (Κατηγορούμενος) επικαλείται την ύπαρξη 189 χρυσών νομισμάτων, στο Τεκμήριο Ζ γίνεται αναφορά σε εισαγωγή μόνο σε 64 νομίσματα. Σημειώστε ότι οι σελίδες 6 έως 11 του εν λόγω Τεκμηρίου αποτελούν αντίγραφα των πρώτων 5 σελίδων αυτού.

 

…… Περαιτέρω λέγω ότι η εν λόγω θυρίδα ανήκει αποκλειστικά στην Καθ’ ης η Αίτηση (ΜΚ4) και σε καμία περίπτωση στον Αιτητή (Κατηγορούμενο) και προς επιβεβαίωση επισυνάπτω αντίγραφο της Συμφωνίας Ενοικίασης της τραπεζικής θυρίδας ημερομηνίας 27/7/2021 ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16 στην παρούσα. Τόσο ο Αιτητής, (Κατηγορούμενος), όσο και η θυγατέρα του δεν έχουν κανένα δικαίωμα πρόσβασης στην τραπεζική θυρίδα της Καθ’ ης(ΜΚ4), ούτε και δικαιούνται να κατέχουν κλειδιά αυτής.

 

Εξ’ όσων με πληροφορεί η Καθ’ ης η Αίτηση(ΜΚ4) οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην παράγραφο 27 της ένορκης δήλωσης της κας. Θεράποντος είναι ψευδείς και κατασκευασμένοι, εξ’ ου και δεν υπάρχει αναφορά στο όνομα του προσώπου που επικαλείται ο Αιτητής (Κατηγορούμενος. Περαιτέρω επαναλαμβάνω ότι ουδέποτε τοποθετήθηκαν χρυσά νομίσματα στην θυρίδα που διατηρεί η Καθ’ ης η Αίτηση(ΜΚ4) στην Ελληνική Τράπεζα. Επίσης ψευδής είναι και ο ισχυρισμός ότι δήθεν διόρισε την Καθ’ ης η Αίτηση (ΜΚ4) ως το άτομο που θα διαχειρίζεται την εν λόγω θυρίδα με τα χρυσά νομίσματα, αφού όπως προανέφερα η Καθ’ ης η Αίτηση (ΜΚ4) είναι η ιδιοκτήτρια της τραπεζικής θυρίδας.

 

Κρίνουμε σε αυτό το σημείο να τονίσουμε ότι η ΜΚ4 βεβαίωσε ενόρκως τις πιο πάνω θέσεις και συγκεκριμένα ότι η ίδια ενημερώθηκε για την ύπαρξη χρυσών νομισμάτων μόνο όταν καταχωρήθηκε η αίτηση περιουσιακών διαφορών, δηλαδή μετά τον Ιούνιο του 2025 (και ενώ ο Κατηγορούμενος ήταν ήδη υπό κράτηση στις Κεντρικές Φυλακές), καθώς και τη θέση ότι ουδέποτε τοποθετήθηκαν χρυσά νομίσματα στη θυρίδα που άνηκε στην ίδια στην Ελληνική Τράπεζα. Αρχικά οφείλουμε να τονίσουμε την τεράστια διάσταση που παρατηρείται μεταξύ των ως άνω αναφορών και της ένορκης μαρτυρίας της ΜΚ4 κατά την κυρίως εξέταση όταν ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος την ανάγκασε να του δώσει κλειδί για τη θυρίδα που άνοιξε αλλά και των αναφορών της, ενόρκως, κατά την αντεξέταση, με τη στιχομυθία μεταξύ ΜΚ4 και συνηγόρου Υπεράσπισης να έχει ως ακολούθως:

 

E.        Ο συνάδελφος στην κυρίως εξέταση σου έκανε συγκεκριμένη ερώτηση και ανέφερες ότι ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να ανοίξει θυρίδα ο ίδιος γι' αυτό... Μένω ως εκεί. Συμφωνούμε;

A.        Όχι, δεν μπορούσε.

E.        Γι' αυτό και ανοίχτηκε τραπεζική θυρίδα στο δικό σου όνομα.

A.        Ναι. Και μου ζήτησε να τον βάλω ως πληρεξούσιο γιατί αυτός δεν μπορούσε. Δεν το χρειαζόμουνα αυτό.

E.        Ποιο;

A.        Την τραπεζική θυρίδα.

E.        Άρα η τραπεζική θυρίδα που ανοίχτηκε στο όνομα σου ήταν για σκοπούς του J..

A.        Με έβαλε να την ανοίξω επειδή αυτός δεν μπορούσε να την ανοίξει.

E.        Σε ρώτησε ο συνάδελφος αν γνωρίζεις αν μπήκε περιουσία στο save box και απάντησες '''ναι, αλλά δεν ξέρω τι πράγμα." Συμφωνούμε;

A.        Ναι.

E.        Σε ρώτησε ο συνάδελφος αν ήσουν μαζί του όταν πήγε στην τράπεζα και απάντησες "πήγα, νομίζω μια φορά". Συμφωνούμε;

A.        Ναι.

 

Παρά τις πιο πάνω αναφορές της, που έγιναν πριν υποδειχθούν στην μάρτυρα τα Τεκμήρια 10.1 και 10.2, η ίδια, όταν, εν τέλει, της υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 10.1 και 10.2, επέλεξε να επιμένει στην εξυπηρέτηση της θέσης της ότι αγνοούσε την ύπαρξη χρυσών νομισμάτων και ότι η θυρίδα άνηκε αποκλειστικά στην ίδια. Διαπιστώσαμε ότι αναίρεσε με ιδιαίτερη ευκολία την προηγούμενη εκδοχή της ότι αναγκάστηκε να ανοίξει επ’ ονόματι της την επίμαχη θυρίδα, την οποία δεν είχε ανάγκη η ίδια επειδή ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να ανοίξει στο όνομά του και ότι στην ουσία ο Κατηγορούμενος την διαχειριζόταν αφού την ανάγκασε, για να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια της ίδιας, να του δώσει κλειδί και πληρεξούσιο.

 

Στρεφόμενοι στο (Τεκμήριο Α προς Αναγνώριση -Τεκμήριο 25), παρατηρούμε ότι στην ίδια γραμμή κινήθηκε η μαρτυρία της ΜΚ4, δηλαδή προς εξυπηρέτηση της θέσης της ότι αγνοεί την ύπαρξη χρυσών νομισμάτων, αφού χωρίς τον παραμικρό δισταγμό και παρά το ότι της υποδείχθηκε video που δείχνει τον Κατηγορούμενο και την ίδια να μπαίνουν σε χώρο με Τραπεζικές θυρίδες, με αυτή να βιντεογραφεί τον τελευταίο, ανέφερε ότι η δημιουργία αυτού του video έγινε για σκοπούς εντυπωσιασμού και ότι ενώ φαίνεται ο Κατηγορούμενος να τοποθετεί χρυσά νομίσματα σε θυρίδα στην Τράπεζα, δεν τα άφησε εκεί, αφού δεν καταγράφεται στο video ο Κατηγορούμενος να κλείνει τη θυρίδα. Οι αναφορές της, διαφάνηκε τόσο από την σύγχυση της, η οποία μετά την προβολή του video αποτυπώθηκε με ένα μειδίαμα στο πρόσωπο της, ότι αποτελούσαν μια απέλπιδα προσπάθεια να διασώσει τις θέσεις της ως προβάλλονται στο δικόγραφο της αίτησης Περιουσιακών Διαφορών στο Οικογενειακό Δικαστήριο.

 

Κρίνουμε, στο σημείο αυτό, επίσης, σημαντικό να τονίσουμε ότι, ένας άλλος καίριος ισχυρισμός της ΜΚ4 ο οποίος ελέγχεται, είναι και αυτός που τη θέλει να τοποθετεί χρονικά την απόφασή της να χωρίσει με τον Κατηγορούμενο λόγω αδυναμίας της, πλέον, να συνυπάρξει με αυτόν, κατά τον Νοέμβριο του 2024 (όταν και το ζεύγος βρίσκεται στο Τέξας για διακοπές, μετά από ένα περιστατικό βίας του κατηγορούμενου εναντίον της στις 08.11.2024[9]) ή, έστω, κατά τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν και καταχώρησε την αίτηση διαζυγίου. Και τούτο γιατί, ο εν προκειμένω ισχυρισμός της έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με το παραδεκτό γεγονός ότι τούτη ανακάλεσε το πληρεξούσιο έγγραφο που επέτρεπε στον Κατηγορούμενο πρόσβαση στην τραπεζική θυρίδα, από τις 20.09.2023, και δη ένα ολόκληρο χρόνο προηγουμένως. Ποιος ο λόγος να προβεί στην εν προκειμένω ανάκληση, χωρίς να ενημερώσει σχετικώς τον Κατηγορούμενο, αν δεν είχε, έκτοτε, αποφασίσει την αποξένωσή της από αυτόν; Κρίνεται επίσης σημαντικό, πάντα συναφώς, το γεγονός ότι η ανάκληση του εν προκειμένω πληρεξουσίου έγινε σε χρόνο πολύ πριν την κατ’ ισχυρισμό ενημέρωσή της από την ΜΚ5 περί του κατ’ ισχυρισμό βιασμού της, η οποία τοποθετείται τον Απρίλιο του 2024, αλλά και το κατ’ ισχυρισμό περιστατικό βίας, την 01.01.2024. Πάντα συναφώς, σημειώνουμε και το γεγονός ότι στη βάση της αρχικής τοποθέτησής της, ως αναφέρθηκε, μόλις πιο πάνω, ως προς τον χρόνο που αποφάσισε να τερματίσει την σχέση της με τον Κατηγορούμενο, τούτος τοποθετείται κατά τον Νοέμβριο του 2024, όταν και το ζεύγος βρίσκεται στο Τέξας. Η όποια μετέπειτα διαφοροποίησή της, και δη να τοποθετήσει τούτον ένα μήνα νωρίτερα (Σεπτέμβριο 2024), ήταν το αποτέλεσμα της υπόδειξής της, από τον συνήγορο Υπεράσπισης, της αίτησης διαζυγίου που καταχώρισε εναντίον του Κατηγορούμενου, τον εν λόγω μήνα, και δη πριν την αναχώρησή τους για το Τέξας.

 

Είναι στη βάση των ανωτέρω δεδομένων, που καταλήγουμε με ασφάλεια ότι οι, σχετικοί με τις σχέσεις της με τον Κατηγορούμενο, αλλά και την επίδικη οικονομική πτυχή, ισχυρισμοί της, βρίθουν αντιφάσεων και ευκόλως χαρακτηρίζονται ως μη πειστικοί και, σίγουρα, ως ανεπαρκές υπόβαθρο για εξαγωγή ασφαλών, σχετικών, ευρημάτων ή συμπερασμάτων. Ειδικά αυτό το εγχείρημα της μάρτυρος να αποστασιοποιηθεί πλήρως από την οικονομική πτυχή και συγκεκριμένα από την ύπαρξη χρυσών νομισμάτων, φανέρωσε πονηρή πρόθεση από μέρους της και κατέδειξε ότι η ίδια δεν επιθυμούσε και εν τέλει δεν ανέφερε την αλήθεια στο Δικαστήριο περί τούτων.

 

Η σοβαρότερη όμως πτυχή, κατά την κρίση μας, της μαρτυρίας της ΜΚ4, που καταδεικνύει ότι η ίδια δεν ήταν μια κακοποιημένη σύζυγος που ξέφυγε από τον τυραννικό σύζυγό της, ως άφησε διάχυτο στην κατάθεσή της στην Αστυνομία και στην κυρίως εξέτασή της στο Δικαστήριο να νοηθεί, ήταν ο στρατηγικός τρόπος με τον οποίο απομακρύνθηκε από τον σύζυγό της, Κατηγορούμενο, και προχώρησε στην καταγγελία των επίδικων ζητημάτων της παρούσας υπόθεσης. Η θέση της ΜΚ4 ήταν ότι, σε ταξίδι που έκανε στο Τέξας με τον Κατηγορούμενο και την αδελφή της και ενώ είχε πληροφορηθεί ότι, σε προγενέστερο χρόνο, ο Κατηγορούμενος βίασε την αδελφή της, έχοντας πλέον φτάσει σε σημείο που να μην μπορεί να ανεχτεί τη συμπεριφορά του, αποφάσισε μαζί με την αδελφή της να φύγουν και να επιστρέψουν στην Κύπρο, έχοντας προσπαθήσει, προηγουμένως, να τον πείσουν ότι η γιαγιά τους ήταν ετοιμοθάνατη και έπρεπε να επιστρέψουν κοντά της. Εν τέλει, όταν ο Κατηγορούμενος (ενώ όλοι ήταν στο Τέξας) έφυγε για να κουρευτεί με κάποιο φίλο του, οι ίδιες μάζεψαν τα αντικείμενά τους, έτρεξαν στο αεροδρόμιο και πήραν την πρώτη πτήση για Κύπρο. Ακολούθως, με το που προσγειώθηκαν, μετέβηκαν στο  Αστυνομικό Τμήμα και υπέβαλαν τα παράπονά τους και έδωσαν τις καταθέσεις τους, μαζί με τη μητέρα τους.

 

Κατά την αντεξέταση όμως, προέκυψε μια αλληλουχία γεγονότων που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Αρχικά, εν αγνοία του κατηγορούμενου, ανακάλεσε, από τον Σεπτέμβριο του 2023, το πληρεξούσιο που του παρείχε πρόσβαση στη θυρίδα. Πριν την αναχώρηση τους για το Τέξας, κατέθεσε αίτηση διαζυγίου, όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 14 την 13.09.2024 και, την επομένη (24.09.24), επισκέφθηκε μόνη της την τραπεζική θυρίδα, ως πιο πάνω καταγράφεται στα παραδεκτά γεγονότα. Μόλις αναχώρησαν για την Αμερική, η μητέρα της ΜΚ4, ΜΚ6, κατήγγειλε την εξαφάνιση των ΜΚ4 και ΜΚ5, ως ομοίως πιο πάνω καταγράφεται στα παραδεκτά γεγονότα, εκφράζοντας φόβο για την ζωή των θυγατέρων της και εμπλέκοντας τον Κατηγορούμενο, ως πιθανό ύποπτο. Λίγο πριν να εγκαταλείψει τον Κατηγορούμενο στο Τέξας, μπλόκαρε την κάρτα του, συμβάν που κατά την ίδια έγινε από λάθος, και ακολούθως έφυγε, χωρίς προειδοποίηση. Επιπλέον, ενώ απουσίαζαν οι ΜΚ4 και ΜΚ5 στην Αμερική με τον Κατηγορούμενο, ο πατέρας της, ΜΚ7, άλλαξε κλειδαριά για την κύρια είσοδο της οικίας στην Κ.

 

Η ανάκληση του πληρεξουσίου, η καταχώρηση της αίτησης διαζυγίου και η επίσκεψη στην τραπεζική θυρίδα πριν το ταξίδι, η αλλαγή της κλειδαριάς της κύριας εισόδου, ενώ βρίσκονταν στο ταξίδι και το μπλοκάρισμα της κάρτας του Κατηγορούμενου πριν τον εγκαταλείψει στο Τέξας, ενώ από μόνα τους, ως γεγονότα, θα μπορούσαν να έχουν αθώα και απλή εξήγηση, όταν ιδωθούν συλλογικά, καταδεικνύουν ότι η ΜΚ4 ενήργησε βάσει σχεδίου.

 

Περαιτέρω διαπιστώνουμε ότι δεν δίστασε να παρουσιάσει, κατά τη μαρτυρία της, κυρίως κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης, επειδή αυτό θεωρούσε ότι την εξυπηρετεί τη δεδομένη στιγμή (έστω και αν οι σχετικές αναφορές της έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με τη βασική θέση της ότι βρισκόταν υπό τον πλήρη έλεγχο του κατηγορούμενου), ότι η ίδια δεν ήταν οικονομικά χειραφετημένη, αλλά ανεξάρτητη. Παρουσίασε, συγκεκριμένα, ότι, αγόρασε μετοχές σε εταιρεία, ότι αγόρασε με την οικογένειά της το σπίτι στην Κ. και γενικά προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό της ως άτομο με οικονομική επιφάνεια. Μιλούσε στο πρώτο πρόσωπο, ''η εταιρεία ανήκε σε εμένα'', ''το σπίτι μας ανήκει σε καταπίστευμα της οικογένειάς μου''.  Κατά την αντεξέταση διαφάνηκε ότι υπήρξε μεγάλη συνεισφορά του Κατηγορούμενου στους λογαριασμούς της ίδιας, η οποία ήταν μετρίως αμειβόμενη μισθωτή υπάλληλος στη Ν.Α. όταν τον γνώρισε, ενώ παραδέχθηκε ότι η ίδια και η οικογένειά της ευεργετήθηκαν από τη συνεισφορά του Κατηγορούμενου στην εξάλειψη ακόμα και της υποθήκης της πατρικής της οικίας στη Ν.Α. Κατέστη σαφές, μέσα από την αντεξέταση, ότι τα οικονομικά δεδομένα της ΜΚ4 βελτιώθηκαν ουσιαστικά μετά τον γάμο της με τον Κατηγορούμενο, όμως η ίδια δεν επιθυμούσε να το παρουσιάσει με αυτόν τον τρόπο και μόνο όταν αναγκάστηκε, το αποδέχτηκε ενόρκως. Περαιτέρω, από τις απαντήσεις της προκύπτει ότι σημαντικά χρηματικά ποσά κατατίθεντο σε τραπεζικό λογαριασμό στο όνομά της, όχι επειδή αποτελούσαν αποκλειστικά δικά της εισοδήματα, αλλά λόγω πρακτικών περιορισμών που αφορούσαν τον Κατηγορούμενο (όπως η αδυναμία του να διατηρεί λογαριασμό σε συγκεκριμένη χώρα). Παρά ταύτα, η ΜΚ4 επιχείρησε να παρουσιάσει τα χρήματα αυτά ως αποτέλεσμα δικής της δραστηριότητας, γεγονός που καταδεικνύει προσπάθεια παραπλάνησης. Εύκολα προέκυψε μέσα από την αντεξέταση ότι ακόμα και με τις αναφορές της ίδιας κατά το ελάχιστο θα έπρεπε ο Κατηγορούμενος να είναι συνδικαιούχος στο καταπίστευμα, αφού συνείσφερε, ακόμα και με τη θέση της Παραπονούμενης, το 1/5 της αγοράς. Αντί τούτου ήταν σαφές ότι η ίδια δημιούργησε το καταπίστευμα χωρίς να συμπεριλάβει τον Κατηγορούμενο. Αυτό το επιπρόσθετο στοιχείο εξουδετερώνει πλήρως τις περί φόβου και τυραννίας αναφορές της και ενισχύει την εικόνα που αποκομίσαμε για την ΜΚ4 ότι η μαρτυρία της ήταν επιτηδευμένη.

Όλες οι πιο πάνω διαπιστώσεις αφήνουν ως μονόδρομο την απόρριψη της μαρτυρίας της στην ολότητά της.

 

Εισερχόμενοι στην αξιολόγηση της Παραπονούμενης για το αδίκημα του βιασμού, ΜΚ5, οφείλουμε εξαρχής να παρατηρήσουμε πως εκ της φύσης της υπόθεσης δεν ισχύει ο κανόνας πρακτικής ο οποίος επιβάλλει στο δικαστήριο την αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας και την αυτοπροειδοποίηση του για τους ενδεχόμενους κινδύνους να καταλήξει σε εύρημα ενοχής χωρίς την ύπαρξη ενισχυτικής μαρτυρίας, καθότι, κάθε κατηγορία σεξουαλικής φύσεως, εδράζεται και επί άρθρων του περί της περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί συναφών θεμάτων Νόμος  Ν.115(Ι)/21, με αποτέλεσμα να μην απαιτείται πλέον ενισχυτική μαρτυρία (βλέπε άρθρο 29 του Νόμου).

 

Με αυτά προχωρούμε στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της Παραπονούμενης ΜΚ5, την ουσιωδέστερη μάρτυρα στην υπόθεση σε ότι αφορά το αδίκημα του βιασμού και την οποία έχουμε παρακολουθήσει με αυξημένη προσοχή και εξετάσαμε εξονυχιστικά τη μαρτυρία της.

Μας προβλημάτισε ότι η αφήγηση της ΜΚ5 δεν παραμένει σταθερή ως προς τον χρόνο του φερόμενου περιστατικού του βιασμού. Στην αρχική κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, τοποθέτησε το συμβάν του βιασμού τον Φεβρουάριο 2022, χρονολογία που διαφοροποίησε με την συμπληρωματική της κατάθεση σε Φεβρουάριο 2023. Φυσικά δεν μπορούμε παρά να εντοπίσουμε ότι το ίδιο λάθος στην χρονολογία παρατηρείται και σε σχέση με την αφήγηση του περιστατικού που αφορά στην διοργάνωση των γενεθλίων της ΜΚ4, γεγονός ορόσημο στην διαδικασία. Τουτέστιν δεν θα αποτελέσει σημείο ελέγχου της αξιοπιστίας της ΜΚ5 η αναφορά στο περιστατικό του βιασμού σε λανθασμένη χρονολογία.

Επί της ουσίας, σύμφωνα με την ΜΚ5, το περιστατικό του βιασμού,  ήταν η κορύφωση της «απρεπούς» και «ανατριχιαστικής» συμπεριφοράς του Κατηγορουμένου απέναντί της. Η ΜΕ5 υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος της συμπεριφερόταν σαν να είναι σύζυγός του. Ανέφερε γενικώς ότι “Έκανε πράγματα για παράδειγμα, όταν αλλάζαμε ρούχα, ερχόταν συνεχώς στο δωμάτιο ακόμη και αν ήμουν γυμνή, άλλαζε ρούχα μπροστά μου και σχολίαζε για το ότι δεν ήταν τίποτα αυτό, ήμασταν οικογένεια και αν βρισκόμουν στο ντους ή αν θα βρισκόμουν στο ντους για παράδειγμα να βουρτσίσω τα δόντια μου και θα ορμούσε, θα εισέβαλλε μέσα για να κάνει ντους και έκανε περίεργα πράγματα σαν αυτά.”

Εύκολα οι πιο πάνω αναφορές της μάρτυρος πλήγηκαν από την Υπεράσπιση όταν κατά την αντεξέταση παραδέχτηκε αφενός ότι ο Κατηγορούμενος ουδέποτε εισήλθε στο διαμέρισμά της στην Κύπρο και αφετέρου ότι η ίδια δεν συγκατοίκησε ποτέ με την αδελφή της και τον Κατηγορούμενο. Το πλέγμα των δυο αυτών παραδοχών της ΜΚ5 δεικνύει ότι σε κανένα χρόνο ο Κατηγορούμενος δεν είχε πρόσβαση στον ιδιωτικό της χώρο. Όταν δε της τέθηκε ευθέως ότι δεν υπήρχε πρόσβαση στον ιδιωτικό χώρο από τον Κατηγορούμενο στα πλαίσια της αντεξέτασης, αρχικά ανέφερε ότι έκανε μπάνιο με την αδελφή της στην Κύπρο, θέση, που όταν και η ίδια αντιλήφθηκε ότι δεν έπειθε - αφού στην Κύπρο έχει το δικό της διαμέρισμα, στο δεύτερο όροφο του ίδιου συγκροτήματος, με μπάνιο -, προσπάθησε να μεταβάλει, τοποθετώντας τα επίμαχα περιστατικά, στην Ν.Α. Χωρίς δυσκολία όμως, αποδέχτηκε ότι ουδέποτε διέμενε κάτω από την ίδια στέγη με τον Κατηγορούμενο, ούτε στη Ν.Α. Συνεπώς δεν προκύπτει ως λογική απόρροια πρόσβαση στον ιδιωτικό της χώρο από τον Κατηγορούμενο και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να δεχτούμε τη θέση της. Παραθέτουμε, για καλύτερη κατανόηση, την επίμαχη περικοπή από την αντεξέταση:

Ε.        Είναι η θέση μου ότι ποτέ στην Α., είτε στην Κύπρο δεν μένατε όλοι μαζί σε οποιοδήποτε σπίτι. Κάτω από την ίδια στέγη.

A.        Στην Κύπρο όλη η οικογένεια μου έμενε μαζί με τον J.

E.        Ναι, αλλά εσύ όμως δεν έμενες ποτέ στο ίδιο διαμέρισμα ή σπίτι με τον J.

A.        Όχι, αλλά βρισκόμουν κάτω από την ίδια στέγη, αλλά εγώ βρισκόμουνα στον δεύτερο όροφο.

E.        Ποτέ όμως δεν μπήκε σε οποιονδήποτε χώρο που εσύ έκανες μπάνιο να σε δει γυμνή όπως περιγράφεις ή να σε δει να αλλάζεις ρούχα μπροστά του όπως αναφέρεις στην αρχή της κατάθεσης σου.

A.        Αυτό δεν είναι σωστό. Αυτό το έκανε αρκετές φορές. 

E.        Πού; Στην Κύπρο;

A.        Στην Κύπρο και στη Νότιο Αφρική.

E.        Και ερχόταν στο διαμέρισμα σου;

A.        Όχι.

E.        Και έκανες μπάνιο εσύ δηλαδή στο διαμέρισμα του Josef;

A.        Κάποιες φορές θα έκανα μπάνιο με την αδελφή μου, ετοιμαζόμασταν μαζί.

E.        Είναι η θέση μου ότι ποτέ δεν έκανες μπάνιο στο διαμέρισμα του J. και της R. Είχες το δικό σου διαμέρισμα και ποτέ δεν υπήρχε χρονική στιγμή είτε στην Κύπρο, είτε στην Α. που να είσαι σε μπάνιο που είναι του J., διαμερίσματος ή σπιτιού του J. ώστε να λαμβάνουν χώρα αυτά που περιγράφεις ότι σε είδε γυμνή ή σε είδε να αλλάζεις ρούχα.

A.        Στη Ν.Α. συχνά έμενα εκεί κατά τη διάρκεια του Σαββατοκυρίακου για να πάω να δω την αδελφή μου και εγώ και η αδελφή μου μοιραζόμασταν ρούχα και μακιγιάζ έτσι ετοιμαζόμασταν πολλές φορές μαζί.

E.        Είναι η θέση μου ότι στη Ν.Α. έμενες με τον Br. και πριν τον Br. έμενες μαζί με την οικογένεια σου και όχι με τον J. και την αδελφή σου τη R. 

A.        Όχι, δεν εμένα αλλά επισκεπτόμουν.

E.        Όταν επισκεπτόσουν έμενες με τους γονείς σου. Αυτό σου λέω.

A.        Καθ' όλη τη διάρκεια της σχέσης τους συνεχώς επισκεπτόμουν.

E.        Και έμενες με τους γονείς σου, όχι με τον J.

A.        Ναι.

 

Περαιτέρω μας προβλημάτισε το ζήτημα των «αδελφών συζύγων» («sisters wives»), η δεύτερη προέκταση της απρεπούς συμπεριφοράς του Κατηγορούμενου προς την ΜΚ5. Δεν μας διαφεύγει ότι η θέση της αυτή υποστηρίχθηκε και η ΜΚ4 και αποτέλεσε σημαντικό πυλώνα της μαρτυρίας αμφοτέρων, οι οποίες ανέφεραν ότι ο Κατηγορούμενος, στην παρουσία της συζύγου του και αδελφής της ΜΚ5, αλλά και δημόσια, άγγιζε στο στήθος την ΜΚ5 και της έπιανε το χέρι. Δεν υπάρχει ενώπιον μας μαρτυρία περί αντίδρασης σε αυτές τις ισχυριζόμενες ενέργειες του Κατηγορούμενου από τις δυο γυναίκες για αυτή την επαναλαμβανόμενη ανάρμοστη συμπεριφορά που γινόταν δημόσια. Αμφότερες, άφησαν να νοηθεί ότι ανέχονταν την συμπεριφορά αυτή λόγω φόβου. Δεν έχουμε πεισθεί. Είμαστε της θέσης ότι η εν λόγω περιγραφή ήταν επιτηδευμένη και στοχεύουσα στη δημιουργία εντυπώσεων γύρω από το πρόσωπο του Κατηγορούμενου. Στηρίζουμε την θέση μας στις ίδιες τις δηλώσεις της ΜΚ5 και πιο συγκεκριμένα στην εξήγηση που έδωσε για τον λόγο που απέκρυψε το συμβάν του βιασμού της από την αδελφή της, ΜΚ4. Όταν ερωτήθηκε κατά την κυρίως εξέταση για τον λόγο που δεν αποκάλυψε σε κανέναν το συμβάν, είπε ότι δεν επιθυμούσε την διατάραξη των ισορροπιών της οικογένειας και επιπλέον πίστευε ότι δεν θα την πίστευε κανείς. Παραθέτουμε την εν λόγω περικοπή:

E.        Στην κατάθεση σου ανέφερες, ότι αργότερα ενημέρωσες την αδελφή σου για το περιστατικό του βιασμού. Υπήρχε κάποιος λόγος που δεν ενημέρωσες την αδελφή σου ή κάποιο άλλο πρόσωπο άμεσα;

A.        Μετά το περιστατικό ντρεπόμουν πολύ, ένιωσα αηδία και δεν ήθελα να αναστατώσω πλέον τη δυναμική της οικογένειας, καθώς τα πράγματα ήταν πολύ έντονα στο σπίτι. Επίσης φοβόμουν ότι δεν θα με πίστευε κανείς.

E.        Πόσος καιρός πέρασε από το επεισόδιο του βιασμού σου, όπως αναφέρεις στην κατάθεση σου για να ενημερώσεις την αδελφή σου;

A.        Την ενημέρωσα γύρω στον Απρίλιο του 2024.

Kατά την αντεξέταση της, η ΜΚ5 ρωτήθηκε, επίμονα, για ποιο λόγο θεωρούσε ότι αφενός δεν θα την πίστευε κανείς και αφετέρου της ζητήθηκε να εξηγήσει πως θα διαταράσσονταν οι ισορροπίες της οικογένειας εάν αναφερόταν στο συμβάν. Η πιο κάτω περικοπή είναι σημαντική για την κατάληξή μας ότι η μάρτυρας δεν έπεισε:

E.        Το δεύτερο που ισχυρίστηκες στον συνάδελφο ως λόγο ήταν ότι δεν θα σε πίστευε κανένας. Όμως έτσι όπως τον περιγράφεις εσύ και η αδελφή σου τον J. και λες ότι και η οικογένεια σου και οι γονείς σου τον γνώριζαν γιατί να μην σε πιστέψουν οι γονείς σου όταν η αντίληψη σας λες όλης της οικογένειας ότι μιλούμε για έναν βίαιο άνθρωπο που βρίζει και είναι επιθετικός που κάνει σεξουαλικής φύσεως σχόλια, γιατί να μην σε πιστέψουν;

A.        Επειδή μετά που πέρασε κάποια χρονική περίοδος ήταν μάρτυρες της αυξανόμενης απρεπούς συμπεριφοράς πράγμα που με έκανε να πιστέψω ότι τότε θα με πίστευαν βάσει αυτών που έβλεπαν.

E.        Τα γεγονότα που περιγράφεις βίας σε τρίτους που ήταν στην Α. είχαν προηγηθεί. Τα περιστατικά βίας που ισχυρίζεστε εσύ και η αδελφή σου ότι έγιναν στην Κύπρο είχαν προηγηθεί ή είχαν γίνει μετά;

A.        Συνέβησαν όταν μετακομίσαμε στην Κύπρο.

E.        Οι σεξουαλικές ενέργειες, αγγίγματα, σχόλια του Κατηγορούμενου είχαν προηγηθεί του συμβάντος που λες βιασμού, δεν είναι; Σύμφωνα με τη θέση σου.

A.        Οι απρεπείς πράξεις και τα σχόλια ξεκίνησαν στη Ν. Α., αλλά έγιναν πιο σοβαρά στην Κύπρο καθώς περνούσαμε πιο πολύ χρόνο μαζί.

E.        Άρα είναι η θέση μου ότι αυτά τα γεγονότα που όλη η οικογένεια γνώριζε σύμφωνα με τη θέση σου και είχαν προηγηθεί αν γίνονταν στην πραγματικότητα δεν υπήρχε κανένας λόγος να φοβάσαι ότι δεν θα σε πίστευαν τουλάχιστον οι δικοί σου άνθρωποι.

 

Διερωτώμεθα για ποιο λόγο - έχοντας μάλιστα υπόβαθρο το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος της συμπεριφερόταν απρεπώς, την άγγιζε ως σαν να ήταν η σύζυγός του και είχε εκδηλώσει βίαιη συμπεριφορά έναντί της - η μάρτυρας θεώρησε ότι δεν θα την πίστευε κανένας για τον βιασμό, περιλαμβανομένης φυσικά και της αδελφής της, ΜΚ4. Η πιο πάνω περικοπή φανερώνει ότι οι αναφορές περί απρεπούς συμπεριφοράς δεν συνάδουν με τον λόγο που έδωσε για την μη αναφορά του περιστατικού του βιασμού της, έστω στην αδελφή της, που ως διάχυτα φάνηκε από την μαρτυρία των δυο γυναικών, ήταν ο προστάτης και πιο κοντινός της άνθρωπος. Έχοντας δε παρακολουθήσει τη μάρτυρα στο εδώλιο κατά την στιγμή που τέθηκαν οι ως άνω Υπερασπιστικές θέσεις, διαπιστώσαμε ότι ήταν φανερή η σύγχυσή της όταν της τέθηκε ευθέως από την Υπεράσπιση,  ότι οι θέσεις της βριθούσαν αντιφάσεων.

Είναι φανερό ότι οι ως άνω ισχυρισμοί δεν μπορούν να συνυπάρχουν. Είτε ο Κατηγορούμενος ενεργούσε με χυδαιότητα έναντι στην ΜΚ5, θεωρώντας την συζυγό του, ακόμα και δημόσια, συνακόλουθα το συμβάν του βιασμού θα μπορούσε ευκόλως- έστω από την ΜΚ4 και σύζυγο του Κατηγορουμένου - να γίνει πιστευτό, είτε οι αναφορές περί χυδαιότητας και κτητικότητας είναι επιτηδευμένες. Επίσης, δεν υπακούει στην λογική, σε μια οικογένεια που ζούσε σε καθεστώς τρόμου από τη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου, ο οποίος είχε βίαια ξεσπάσματα να υπάρχει «ανησυχία διατάραξης των ισορροπιών».

Επιπρόσθετα προέκυψε ακόμα ένα στοιχείο που μας προβλημάτισε σε σχέση με την αυθεντικότητα του ισχυρισμού της ΜΚ5 ότι βιάστηκε από τον Κατηγορούμενο. Όταν η ΜΚ5, σε κάποια στιγμή, ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος της είχε πει να κυοφορήσει δύο παιδιά, ένα παιδί για εκείνο και τη σύζυγό του και ένα παιδί δικό του με την ίδια, ο συνήγορος Υπεράσπισης της έθεσε το εξής ζήτημα (παρατίθεται η περικοπή):

E.        Να σου πω γιατί ο Κατηγορούμενος, ο Κατηγορούμενος λόγω κατάχρησης αναβολικών που έκανε που ήταν body builder από το 2019 δεν είχε σπέρμα και αυτό είναι επιστημονικά διαπιστωμένο και δεν μπορούσε να έχει στύση, εξού και έκαμναν την εξωσωματική, έκαναν προσπάθειες με σπέρμα που ήταν κατεψυγμένο;

A.        Εφόσον γνωρίζω προσπαθούσαν για πάρα πολύ καιρό και μετά προσέγγισαν τον γιατρό.

E.        Ναι, εγώ είμαι συγκεκριμένος εις ό,τι αφορά μιας και το αναφέρεις αυτό το πρόβλημα αυτό το ζήτημα για το πρόβλημα αν γνωρίζεις το είχε ο Κατηγορούμενος; 

A.        Όχι, δεν το γνώριζα.

Θα αναμέναμε ότι στην αναφορά του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει στύση, η μάρτυρας, έχοντας καταθέσει ενόρκως ότι ο Κατηγορούμενος την βίασε, να απέρριπτε, κατά το ελάχιστον, τη θέση περί μη δυνατότητας στύσης και όχι απλώς να δηλώσει ότι δεν ήταν γνώστης του προβλήματος. Δεν το έπραξε.

Επιπλέον οφείλουμε να θέσουμε ότι, παρά το γεγονός ότι δεν δώσαμε βαρύτητα στο γεγονός ότι ο βιασμός στην αρχική κατάθεση της ΜΚ5, τοποθετήθηκε σε χρονολογία που μετέπειτα τροποποίησε, δεν μπορούμε παρά να εντοπίσουμε ότι, σε αντίθεση με τα λοιπά περιστατικά στα οποία η ΜΚ5 αναφέρθηκε, δεν επιχειρήθηκε να προσδιοριστεί τουλάχιστον η ημέρα της εβδομάδας ή η ώρα του συμβάντος, δεδομένης της φύσης του ισχυρισμού και του αποτρόπαιου και συγκλονιστικού του γεγονότος στο οποία αφορά. Δεν αποκλείουμε συνακόλουθα η γενική και απροσδιόριστη ημέρα και ώρα του βιασμού να έγινε με σκοπό να καταστεί δυσχερέστερη κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης των σχετικών θέσεων της ΜΚ5 από την Υπεράσπιση.

Σε κάθε περίπτωση, ο εντοπισμός αυτών των σημαντικών αδυναμιών δεν αφήνει στο Δικαστήριο καμία επιλογή να αποδεχτεί την μαρτυρία της ΜΚ5 για οποιαδήποτε αναφορά της. Έχουν εντοπιστεί σοβαρές αδυναμίες στην εκδοχή και ιστορία της ΜΚ5 και ως εκ τούτου με ευκολία διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχει το ασφαλές υπόβαθρο που απαιτείται για να γίνει αποδεκτή η μαρτυρία της ΜΚ5 για τον κατ’ ισχυρισμό βιασμό της.

Αυτή η διαπίστωση συμπαρασύρει αναπόφευκτα και τις όποιες αναφορές της μάρτυρος για την απειλή που ανάφερε ότι δέχτηκε μετά το περιστατικό του κατ’ ισχυρισμό βιασμού.

Στρεφόμαστε τώρα στο περιστατικό της 23.01.23, που έγιναν οι εορτασμοί των γενεθλίων της ΜΚ4 και στο περιστατικό της 01.01.2024.

Ξεκινώντας από το περιστατικό των γενεθλίων της ΜΚ4, η θέση της ΜΚ5, στην κατάθεσή της, ήταν ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως εξής: «Στις 23.01.2022[10], ήταν τα γενέθλια της αδελφής μου και οργάνωσα μίαν ημέρα για τα κορίτσια για αυτήν, για να κάνει τα μαλλιά της και το μακιγιάζ της για να νιώσει όμορφη. Μετά από αυτό, πήγαμε σε ένα εστιατόριο στη μαρίνα Λεμεσού και ήταν και εκείνος εκεί. Καταλάβαμε αμέσως ότι ήταν οργισμένος και συνέχισε λέγοντας μας πόσο θυμωμένος ήταν επειδή τον χώρισα από τη σύζυγο του κατά τη διάρκεια των γενεθλίων της και πώς μπορούσα να κάνω εγώ κάτι τέτοιο. Φώναζε καθ' όλην τη διάρκεια και η αδελφή μου ξεκίνησε να κλαίει, έτσι εγώ δεν του είπα κάτι. Φύγαμε νωρίς από το εστιατόριο, αλλά αυτός συνέχιζε να είναι εντελώς οργισμένος, καθώς πηγαίναμε σπίτι οδηγούσε σαν τρελός, ανέπτυσσε ταχύτητα και μας έκανε να φοβόμαστε για τις ζωές μας. Δεν μιλούσε καθ' όλην τη διάρκεια και όταν στάθμευσε έξω από το σπίτι μας, γύρισε αμέσως προς τα πίσω καθίσματα και με άρπαξε από τα ρούχα μου. Μετά έφτασε και με άρπαξε από τον λαιμό μου με το ένα χέρι και επανειλημμένα με χαστούκισε με το άλλο χέρι. Ήμουν σε κατάσταση σοκ και πολύ φοβισμένη, δεν μπορούσα να πιστέψω τι συνέβαινε πραγματικά. Η αδελφή μου φώναζε, προσπαθούσε να τον απομακρύνει από εμένα. Βγήκα έξω από το αυτοκίνητο, ο φίλος μου με καλούσε και αυτός άρπαξε το τηλέφωνο μου από εμένα, απάντησε το τηλέφωνο μου και του είπε "άσε με να ασχοληθώ με αυτά τα δύο μουνιά" μπροστά μου και μετά έκλεισε με δύναμη το κινητό μου και μετά έριξε με δύναμη το κινητό μου στο έδαφος.

Αρχικά, οφείλουμε να τονίσουμε ότι ενόρκως η ΜΚ5 αποδέχτηκε ότι κατά το περιστατικό στο αυτοκίνητο ο Κατηγορούμενος δεν άρπαξε από το λαιμό την αδελφή της, ως η ΜΚ4 εν τέλει υποστήριξε ενόρκως. Συνεπώς παρατηρείται διάσταση μεταξύ των ένορκων εξιστορήσεων των δυο αδελφών.

E.        Συμφωνείς ότι σε εκείνο το συμβάν, ο Josef δεν έπιασε την αδελφή σου από τον λαιμό. 

A.        Σε άλλα περιστατικά ναι, την έπιασε.

E.        Αναφέρομαι σε αυτό.

A.        Σε αυτό, όχι.

Επιπλέον, ενόρκως, η εξιστόρηση των γεγονότων από την ΜΚ5 παρουσιάζει απόκλιση από την κατάθεσή της σε σχέση με το πως έληξε το συμβάν και απόκλιση από την περιγραφή που έδωσε η ΜΚ4 η οποία δεν ανέφερε τίποτε περί κτυπήματος της ΜΚ5 με κινητό. Η ακόλουθη περικοπή από την αντεξέταση είναι σημαντική και την παραθέτουμε:

E.        Και είναι η θέση μου, ότι ποτέ δεν σου έριξε το τηλέφωνο στο έδαφος.

A.        Το έριξε σε μένα.

E.        Πάνω σου δηλαδή;

A.        Σε μένα.

E.        Άρα δηλαδή χρησιμοποίησε το τηλέφωνο ως όργανο επιθετικό για να σου χτυπήσει.

A.        Ήταν περισσότερο ως οργή, για να μου το επιστρέψει.

E.        Ναι, πού σε χτύπησε δηλαδή;

A.        Περισσότερο στο στήθος μου και μετά το άρπαξα.

E.        Άρα και που το στήθος το έπιασες;

A.        Ναι, πριν να πέσει στο έδαφος.

E.        Είναι η θέση μου, ότι καμία τέτοιαν επιθετική κίνηση, δηλαδή να σου ρίξει το κινητό ο Josef, δεν έκανε. 

A.        Αυτό δεν είναι σωστό.

E.        Και αφού αυτή είναι η θέση σου, γιατί στην κατάθεση Έγγραφο Ε δεύτερη σελίδα στη γραμμή 5 με 6, περιγράφοντας αυτό το γεγονός, αναφέρεις ότι έριξε το τηλέφωνο στο έδαφος;

A.        Πρέπει να υπήρχε λάθος με τη γλώσσα στον Αστυνομικό Σταθμό, καθώς περιέγραφα τι συνέβη.

E.        Δηλαδή περιέγραψες της αστυνομικού ότι σου έριξε με δύναμη το κινητό στο κορμί σου, στο σώμα σου και ότι το άρπαξες πριν να πέσει κάτω και η αστυνομικός έγραψε ότι το έριξε στο έδαφος;

A.        Είπα απλώς ότι το πέταξε και έτσι γράφτηκε, αλλιώς δεν μπήκα σε πολλές λεπτομέρειες, αλλιώς αν το έκανα θα πηγαίναμε σε πολλές‑πολλές σελίδες.

E.        Και σου είπε κάποιος ότι δεν πρέπει να πας σε πολλές σελίδες;

A.        Όχι. 

E.        Χρησιμοποίησες όμως και την αγγλική λέξη "slammed my phone", έριξε το κινητό μου στο έδαφος, δηλαδή περιγράφεις ότι αυτή η κίνηση ήταν με μεγάλη δύναμη που το έριξε στο έδαφος.

A.        Ότι το έριξε με μεγάλη δύναμη.

Επίσης οφείλουμε να τονίσουμε ότι όπως εν τέλει διαμορφώθηκε η εκδοχή της ΜΚ5 (αλλά και της ΜΚ4) ότι επιπρόσθετα του πιασίματος από το λαιμό ο Κατηγορούμενος χαστούκισε (2 φορές, σύμφωνα με την ΜΚ4 - αρκετές φορές, σύμφωνα με τη ΜΚ5), οι αιτιάσεις της Υπεράσπισης ότι δεν θα ήταν εφικτή η δράση του κατηγορουμένου ως περιγράφηκε, είναι εύλογες και πειστικές. Συγκεκριμένα, η θέση της ΜΚ5 ότι ο Κατηγορούμενος ενώ ήταν στην θέση του οδηγού και η ΜΚ5 στη θέση πίσω από τον συνοδηγό  της άρπαξε το λαιμό με το δεξί του χέρι και ακολούθως τη χαστούκισε δεν θωρούμε ότι είναι δυνατή και αυτό γιατί, το ελεύθερο χέρι του Κατηγορούμενου, σύμφωνα πάντα με την περιγραφή της ΜΚ5, ήτοι, το αριστερό θα ήταν εγκλωβισμένο στο κάθετο μέρος της μαξιλάρας της θέσης του οδηγού.

Εν τέλει προκύπτει ότι για το περιστατικό της 23.01.23 προκύπτουν διάφορες εκδοχές για το πως εξελίχθηκε από τις συνδυασμένες μαρτυρίες των ΜΚ4 και ΜΚ5, διαπίστωση, ιδιαιτέρως σημαντική αφού η μαρτυρία της ΜΚ5 σε σχέση με το περιστατικό που έγινε στην παρουσία της ΜΚ4, δεν μπορεί να εξετάζεται απομονωμένα, αλλά σε συνδυασμό με εκείνη της ΜΚ4 και φυσικά και το αντίθετο. Διαπιστώνουμε με ευκολία ότι  αντί να αλληλοενισχύονται, οι δύο μαρτυρίες παρουσιάζουν ουσιώδεις αποκλίσεις. Οι ουσιώδεις αποκλίσεις και ο τρόπος που οι μαρτυρίες διαφοροποιήθηκαν ενόρκως, καθιστούν την μαρτυρία των ΜΚ4 και ΜΚ5 επί τούτου, έκπτωτη. Είναι η κατάληξή μας ότι οι εν λόγω αποκλίσεις και μεταβολές, δεν δημιουργούν αμφιβολίες ως προς την ακρίβεια της μνήμης των ΜΚ4 και ΜΚ5 αλλά ως προς την αξιοπιστία της περιγραφής τους.

Αναφορικά με το περιστατικό της 01.01.2024, η μαρτυρία της ΜΚ5 εμφανίζει παρόμοια χαρακτηριστικά ασυνέπειας.

Στην κατάθεση της, η ΜΚ5 αναφέρει, «Την 01.01.2024 επιτέθηκε στην αδελφή μου ξανά, προσπάθησα να την βοηθήσω επειδή τους άκουσα να τσακώνονται και αυτός με άρπαξε από τον λαιμό μου. Όταν η μητέρα μου ήρθε να επέμβει αφότου με άκουσε να φωνάζω, την άρπαξε επίσης από τον λαιμό», δηλαδή τοποθετεί την επίθεση στην ίδια, πριν την επίθεση στην μητέρα της. Στην αντεξέταση η σειρά αλλάζει, τοποθετεί πρώτα την επίθεση στην μητέρα και ακολούθως στην ίδια.

E.        Όταν ο Josef είχε, τσακωνόταν με την αδελφή σου πήγες εσύ και του ανέφερες ''i will fuck you up'', ''θα σε γαμήσω'' και τον απείλησες ότι θα τον χτυπούσες. Αυτή είναι η θέση μου.

A.        Όχι, δεν έγινε αυτό. Το μόνο που έγινε είναι όταν ήρθε η μητέρα μου πάνω, φωνάζοντας του είπα ''άφησε τη μάμα μου ήσυχη''.

E.        Και συνεχίζοντας είναι η θέση μου όταν του το είπες αυτό, αυτό που σου λέω εγώ, όχι αυτό που λες εσύ, ο J. ειρωνικά σε προειδοποίησε ότι αν τον χτυπούσες θα αμυνόταν και θα τραυματιζόσουν με αποτέλεσμα να μην υπάρξει καμία επαφή σας, μεταξύ σου και του Josef.

A.        Αυτό δεν είναι σωστό. Απλώς σοκαρίστηκε όταν του φώναξα για τη μητέρα μου επειδή ήθελα να την υπερασπιστώ, έτσι αυτός δεν είπε ποτέ αυτά τα λόγια.

E.        Ναι, αλλά αυτό το οποίο λες στο Δικαστήριο για το πότε εσύ, αντιλαμβάνομαι εννοείς ότι μετά που φώναξες σε έπιασε από τον λαιμό;

A.        Ναι.

E.        Ναι, αλλά αυτό το οποίο λες στην κατάθεση σου είναι εντελώς διαφορετικό. Και σου το διαβάζω από την τρίτη σελίδα από την 22η γραμμή, διαβάζει ''Την 1η Ιανουαρίου του 2024 επιτέθηκε ξανά στην αδελφή μου, προσπάθησα να την βοηθήσω επειδή τους άκουσα να τσακώνονται και με άρπαξε από τον λαιμό. Όταν η μητέρα μου ήρθε να επέμβει αφότου με άκουσε να φωνάζω την άρπαξε και αυτήν από τον λαιμό''. Άλλο είναι από αυτό λες στο Δικαστήριο και άλλο είναι αυτό που είπες στην Αστυνομία. 

Εν τέλει η εκδοχή της ΜΚ5 για το συμβάν δεν παρέμεινε σταθερή κατά την ομολογουμένως ήπια σε τόνους αντεξέταση που της έγινε και αυτή η διαπίστωση έχει θρυμματίσει την αξιοπιστία της. Περαιτέρω παρουσιάζονται αποκλίσεις μεταξύ των ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6 σε σχέση με το που έλαβε χώρα το περιστατικό και την αλληλουχία των γεγονότων, πτυχές που θα αναδείξουμε στο πλαίσιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας της ΜΚ6.

Τονίζουμε ότι, στη βάση της εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής, οι αποδιδόμενες στον κατηγορούμενο ενέργειες, που στοιχειοθετούν τα αδικήματα των επιθέσεων που αντιμετωπίζει, είναι στιγμιαίες και αποτελούν, κατά τις Παραπονούμενες, τις αντιδράσεις του στη βάση την ακριβώς προηγούμενης συμπεριφοράς εκάστης, με αποτέλεσμα οι ανωτέρω αντιφάσεις και ή ασυνέπειες, που παρατηρούνται στη σχετική μαρτυρία τους και που άπτονται της δικής τους συμπεριφοράς και ή της αλληλουχίας των γεγονότων, να υπέχουν καταλυτικής σημασίας για την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους.  

Καταλήγουμε με ευκολία ότι καμία πτυχή της μαρτυρίας της ΜΚ5 δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλές υπόβαθρο για εξαγωγή σχετικών ευρημάτων ή έστω συμπερασμάτων.

ΜΚ6

Σε σχέση με την ισχυριζόμενη επίθεση προς την ΜΚ6 από τον Κατηγορούμενο, προκύπτουν δυο σημαντικές αντιφάσεις μεταξύ των θέσεων των ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6. H πρώτη εντοπίζεται στο χώρο που έγινε το συμβάν. Σύμφωνα με την ΜΚ6 ο Κατηγορούμενος την άρπαξε από το λαιμό στο μπαλκόνι του διαμερίσματος του τελευταίου. Η μαρτυρία των ΜΚ4 και ΜΚ5 ήταν ότι ο Κατηγορούμενος άρπαξε την ΜΚ5 από το λαιμό στην κουζίνα όπου και εμφανίστηκε η ΜΚ6 και ακολούθως άρπαξε και την τελευταία. Παραθέτουμε την ακόλουθη περικοπή από την αντεξέταση της ΜΚ6.

E.        Εσύ άκουσες τις φωνές ενώ ήσουν στο σπίτι σου;

A.        Εγώ καθόμουν στην αυλή και τον άκουγα.

E.        Καλύτερα, τον άκουγες ενώ καθόσουν έξω;

A.        Στην αυλή, έχουμε αυλή στο σπίτι.

E.        Ανεβαίνεις τα σκαλιά για να πας στο δεύτερο όροφο, τον ακούς να φωνάζει, μπαίνεις στο σπίτι του‑‑

A.        Όχι.

E.        Και δεν ξέρεις για ποιο πράγμα φώναζε;

A.        Όχι, αυτός φώναζε στο μπαλκόνι και ακούγεται, ακούγονται τα πάντα.

E.        Άρα ήταν έξω, δεν ήταν στην κουζίνα όταν πήγες;

A.        Στο μπαλκόνι.

E.        Και είναι εκεί που σου έπιασε τον λαιμό στο μπαλκόνι;

A.        Ναι.

 

Παρεμβάλουμε εδώ αυτούσια αναφορά από την αντεξέταση της ΜΚ5 «Πρώτα φώναζε και τσακωνόταν με την αδελφή μου στο υπνοδωμάτιο και μετά βγήκε έξω, ήρθε στην κουζίνα ήταν όταν είχαμε την αλληλεπίδραση μας και μετά ήρθε η μητέρα μου».

Η δεύτερη αντίφαση που εντοπίζεται για το εν λόγω συμβάν μεταξύ των θέσεων των ΜΚ5 και ΜΚ6 είναι στην αφήγηση των ΜΚ4 και ΜΚ5 για το πως εξελίχθηκε το συμβάν. Αμφότερες οι θυγατέρες της ΜΚ6, είπαν ότι η μητέρα τους ήρθε σε βοήθεια τους όταν άκουσε φωνές και όταν ο Κατηγορούμενος την είδε, άφησε την ΜΚ5, την οποία κρατούσε από το λαιμό και άρπαξε την ΜΚ6, ομοίως από το λαιμό. Έχουμε εξηγήσει για ποιον λόγο έχουμε απορρίψει αμφότερες τις μαρτυρίες των ΜΚ4 και ΜΚ5 σε σχέση με το περιστατικό της 1/1/2024. Η μαρτυρία της ΜΚ6 έδειξε ακόμα ένα λόγο γιατί το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα για το πως εξελίχθηκε το περιστατικό, αφού ανέφερε ευθέως ότι, όταν πήγε στο χώρο που βρίσκονταν οι ΜΚ4, ΜΚ5 και ο Κατηγορούμενος, δεν είδε τον τελευταίο να κρατεί την ΜΚ5 από το λαιμό:  

E.        Και λες ότι ενώ φώναζε όταν πήγες πάνω εσύ δεν είδες τον Κατηγορούμενο να κρατά οποιανδήποτε από τις κόρες σου από τον λαιμό, συμφωνούμε;

A.        Δεν έχω πει ποτέ ότι κρατούσε από τον λαιμό κάποιαν κόρη μου, απλά ήταν πολύ φοβισμένες.

Οι πιο πάνω επισημάνσεις δεν αφήνουν κανένα περιθώριο στο Δικαστήριο αποδοχής της μαρτυρίας της ΜΚ6 σε σχέση με το συμβάν 1.1.2024. Κρίνεται απαραίτητο να τονίσουμε, εκ νέου, ότι, πρόκειται για ένα περιστατικό δευτερολέπτων, με βασικό ζητούμενο τις στιγμιαίες αποδιδόμενες στον Κατηγορούμενο επιθετικές ενέργειες, με αποτέλεσμα η κάθε αντίφαση που άπτεται των κατ’ ισχυρισμό τέτοιων ενεργειών του Κατηγορουμένου, ή των ίδιων των Παραπονουμένων, να υπέχει καταλυτικής σημασίας για σκοπούς της αξιολόγησης της μαρτυρίας των τελευταίων.

Από την αντεξέταση προέκυψε δε, ότι η ΜΚ6 ήταν εμπλεκόμενη στο σχέδιο της ΜΚ4, όπως ανωτέρω περιγράψαμε, αφού καθόλου δεν κατανοήσαμε για ποιο λόγο και χωρίς να επικοινωνήσει με το σύζυγό της (ο οποίος μετέφερε τους ΜΚ4, ΜΚ5 και Κατηγορούμενο στο αεροδρόμιο), αποφάσισε, μια μέρα μετά που έφυγαν οι θυγατέρες της για το Τέξας, επειδή δεν ανταποκρίνονταν στα τηλέφωνα τους, να καταγγείλει την εξαφάνιση τους στην Αστυνομία. Για ένα άτομο που παρουσιάστηκε στο εδώλιο ως ήπιο, στοιχείο του χαρακτήρα της, που ήταν διάχυτο ακόμα και κατά τη βάσανο της αντεξέτασης, η ενέργεια της αυτή, ειδικά με τον τρόπο που η ίδια την περιέγραψε, μοιάζει αλλοπρόσαλλη και η μόνη λογική εξήγηση που μπορεί να δοθεί, έχοντας υπόψιν το σύνολο της μαρτυρίας, είναι ότι, η ΜΚ6 ενήργησε με την καταγγελία προς υλοποίηση του σχεδίου της ΜΚ4. Επίσης δεν αντιληφθήκαμε πως είναι δυνατό οι ΜΚ4 και ΜΚ5 να έφυγαν για πολυήμερο και μακρινό ταξίδι χωρίς να αποκαλύψουν τούτο στη ΜΚ6. Σημειώνουμε στο σημείο αυτό ότι, δεν αποτελεί θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι το εν προκειμένω ταξίδι ήταν έκτακτο ή ότι έγινε εν κρυπτώ ή, τέλος, ότι έγινε χωρίς τον αναγκαίο προγραμματισμό, καθώς επίσης επαναλαμβάνουμε ότι όλη η οικογένεια διέμενε στη ίδια οικία. Ως δε θα διαφανεί κατωτέρω, η επί του προκειμένου αντίθετη μαρτυρία του Μ.Υ.1, και δη ότι, κατά την αναχώρηση των ΜΚ4, ΜΚ5 και Κατηγορούμενου από την Κ., παρούσα ήταν και η ΜΚ6, στη παρουσία της οποίας ο εν λόγω μάρτυρας βοήθησε στη φόρτωση των αποσκευών στο όχημα, με το οποίο μετέβηκαν στο αεροδρόμιο, δεν κλονίστηκε, με αποτέλεσμα να κρίνεται ότι δεν υπάρχει λογική στην εξέλιξη των γεγονότων ως περιγράφηκαν, και τέτοια διαπίστωση αφήνει ως μοναδική επιλογή την απόρριψη της μαρτυρίας της ΜΚ6 από το Δικαστήριο.

ΜΚ7

O ΜΚ7 δεν είχε σημαντικό ρόλο στο σενάριο της δίκης.  Από τη μαρτυρία του αποδεχόμαστε την αναφορά του ότι ο Κατηγορούμενος πλήρωσε το ποσό των €5000 για την εξόφληση του δανείου της οικίας του στην Ν. Α., με αποτέλεσμα να απαλλαγεί τούτο από την υποθήκη που το βάρυνε.

Σε ότι αφορά τα ζητήματα που τέθηκαν στον μάρτυρα ως θέσεις της Υπεράσπισης, περί αλκοολισμού αυτά δεν θα μας απασχολήσουν καθότι κατά την κρίση μας είναι άσχετα με τα επίδικα.

Υπάρχουν δύο σημεία στην μαρτυρία του που μας ενδιαφέρουν και επί τούτων τον παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή. Το πρώτο αφορά τον χρόνο που ενημέρωσε την σύζυγο του, ΜΚ6, για το ταξίδι των κόρων του στο Τέξας. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο ίδιος μετέφερε τις κόρες του και τον Κατηγορούμενο στο Αεροδρόμιο για να ταξιδέψουν με προορισμό τις ΗΠΑ, γεγονός που ανέφερε στην σύζυγό του ΜΚ6 όταν επέστρεψε από το αεροδρόμιο, όταν και ενημερώθηκε από τη σύζυγό του ότι είχε μεταβεί στην Αστυνομία για να καταγγείλει την εξαφάνιση των θυγατέρων τους αμέσως πριν. Είναι καταγεγραμμένο ως παραδεκτό γεγονός ότι η επίμαχη καταγγελία από την ΜΚ6 έγινε την 23.10.2024, ενώ μέσα από τη μαρτυρία προέκυψε ως παραδεκτό γεγονός ότι η αναχώρηση για το ταξίδι στις ΗΠΑ έγινε στις 22.10.2024 και ώρα 10:38 το πρωί (Τεκμήριο 5). Συνακόλουθα, η εκδοχή του απορρίπτεται αφού συγκρούεται με γεγονότα που είναι ενώπιον μας παραδεκτά.

Το δεύτερο αφορά τον χρόνο επιλογής της αλλαγής της κλειδαριάς που στην ουσία κατέστησε την είσοδο στο μπλοκ διαμερισμάτων που διέμενε όλη η οικογένεια, αδύνατη για όσους δεν είχαν κλειδί. Σε ότι αφορά τη σχετική θέση του ΜΚ7, ότι έτυχε εκείνες τις ημέρες (Οκτώβριο 2024), που απουσίαζαν οι θυγατέρες του με τον Κατηγορούμενο στο Τέξας, να βρει χρόνο να αλλάξει την κλειδαριά, τούτη συγκρούεται με την έτερη σχετική θέση του, σύμφωνα με την οποία, από το καλοκαίρι του 2024, που έκλεισε το N., στο οποίο εργαζόταν, δεν είχε κάποια ενασχόληση. Δεν μπορούμε να διασκεδάσουμε την σύμπτωση που μας παρουσιάστηκε για το χρονικό σημείο αλλαγής της κλειδαριάς, και ευθέως αναφέρουμε ότι δεν πεισθήκαμε ότι το χρονικό σημείο αλλαγής της κλειδαριάς διαχωρίζεται από την εξέλιξη των λοιπών γεγονότων, ήτοι την εγκατάλειψη του Κατηγορουμένου και τις εναντίον του καταγγελίες στην Αστυνομία, που οδήγησαν και στην καταχώρηση του παρόντος κατηγορητηρίου. Αναφερθήκαμε πιο πάνω, στο πλαίσιο αξιολόγησης της ΜΚ4, πως αυτό το στοιχείο δεικνύει οργανωμένη δράση από πλευράς της ΜΚ4 και των εξ αίματος συγγενών της.

ΜΚ8

Δεν υπάρχει γενική καθιερωμένη  αρχή αποδοχής ή απόρριψης μαρτυρίας που προέρχεται από ψυχίατρο ή ψυχολόγο. Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε στην απόφαση Νικολάου και Δημοκρατίας[11]:

 

«Η κάθε περίπτωση αποφασίζεται ανάλογα με τις ιδιάζουσες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης και ειδικότερα διερευνάται ο στόχος τέτοιας μαρτυρίας. Απαραβίαστη όμως είναι η αρχή πως η διακρίβωση των γεγονότων, η αξιολόγηση της μαρτυρίας και η τελική ετυμηγορία περί ενοχής ή μη του κατηγορουμένου σε ποινική υπόθεση, ανήκει στο Δικαστήριο, και δεν γίνεται ανεκτή καμιά εξωγενής επέμβαση στο έργο αυτό».

 

 

Παρατηρούμε ότι τα πορίσματα της ΜK8 σε σχέση με τις Παραπονούμενες, στηρίχθηκαν αποκλειστικά στα όσα οι ίδιες τις ανέφεραν.  Πρόκειται για υποκειμενικές αναφορές των Παραπονουμένων, οι οποίες δεν έτυχαν αξιολόγησης στη βάση δικανικών εργαλείων από πλευράς της ΜΚ8, οι οποίες, όμως, έχουν αξιολογηθεί από το Δικαστήριο, συνεπώς δεν προκύπτει ζήτημα ελέγχου της αξιοπιστίας της ΜΚ8, δεδομένης και της σχετικής θέσης της ότι τα όσα ανέφερε εδράζονται στα όσα της εξιστόρησαν οι εν λόγω μάρτυρες, για την αλήθεια των οποίων δεν μπορεί να τοποθετηθεί.

 

ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3

Σαν γενικό σχόλιο αναφέρουμε ότι η  μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3, σε σχέση με το ανακριτικό έργο που διενεργήθηκε, επί της ουσίας δεν αμφισβητήθηκε και αποδεχόμαστε στην ολότητα τους τις αναφορές εκάστου σε σχέση με τις πράξεις και ενέργειες στις οποίες προέβησαν στο πλαίσιο των καθηκόντων τους. Τα όσα καταλογίζονται ως παραλείψεις της ανακριτικής ομάδας θα μας απασχολήσουν πιο κάτω, αλλά, σε κάθε περίπτωση, διαπιστώνουμε ότι, ακόμα και η Υπεράσπιση, στο πλαίσιο των καταληκτικών εισηγήσεων της, δεν θέτει ζήτημα αναξιοπιστίας των εν λόγω μαρτύρων. Σε κάθε περίπτωση, δεν διαπιστώσαμε διάθεση ψεύδους ή υπερβολής από οποιαδήποτε εξ’ αυτών ή προσπάθεια υποστήριξης της εκδοχής των Παραπονουμένων. 

Αποδεχόμαστε, επομένως, ως αληθή τη θέση του ΜΚ1, ότι ενόσω ο ίδιος βρισκόταν στο Κλιμάκιο Διερεύνησης υποθέσεων Βίας του ΤΑΕ Λάρνακας, το επισκέφθηκαν οι ΜΚ4 και ΜΚ5, συνοδευόμενες από δυο άνδρες, τους οποίους, μάλιστα, περιέγραψε με αρκετή, υπό τις περιστάσεις, λεπτομέρεια και συγκεκριμένα, τον πρώτο ως 40χρονο Κύπριο και το δεύτερο ως αλλοδαπό (από την πρώην Ρωσική Δημοκρατία) που μιλούσε Ελληνικά περί των 50-55 ετών.  Η θέση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού συνδράμει στην διαπίστωση μας ανωτέρω περί οργανωμένου σχεδίου από τις ΜΚ4 και ΜΚ5 και καταρρίπτει την αναφορά τους ότι μετά από μια 30ωρη πτήση, άυπνες και εξαντλημένες, τελώντας σε ένταση και υπό καθεστώς φόβου, επισκέφθηκαν την Αστυνομία και έδωσαν τις καταθέσεις τους, χωρίς να συνοδεύονται από οποιοδήποτε άλλο. Η παρουσία ανδρών ακριβώς μετά την άφιξη των ΜΚ4 και ΜΚ5 από τις ΗΠΑ, την οποία αμφότερες οι Παραπονούμενες αρνήθηκαν, συμβαδίζει με την υπερασπιστική γραμμή, που θέλει τις καταγγελίες τους να έγιναν επί τη βάση σχεδίου.

 

Κατά τα λοιπά, η μαρτυρία των ΜΚ 1, ΜΚ2 και ΜΚ3, δεν έχει να προσφέρει κάτι στην επίλυση των υπό αμφισβήτηση επίδικων γεγονότων.

 

Κατηγορούμενος

Ο Κατηγορούμενος δεν υπέχει οποιασδήποτε υποχρέωσης να αποδείξει την αθωότητά του, τουναντίον, το βάρος βρίσκεται συνεχώς (πλην κάποιων εξαιρέσεων που δεν τυγχάνουν εφαρμογής στη παρούσα) στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.

Αν και λαμβάνουμε υπόψη ότι η Κατηγορούσα Αρχή βάσισε την υπόθεση της στην μαρτυρία των τριών Παραπονουμένων, η οποία και απορρίφθηκε, κρίνουμε αναγκαίο να εξετάσουμε αν ο Κατηγορούμενος προώθησε οποιουσδήποτε ενοχοποιητικούς ή, έστω, εναντίον των συμφερόντων του, ισχυρισμούς, οι οποίοι είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό με τη λοιπή ενώπιον μας  αποδεκτή μαρτυρία, να μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για την εξαγωγή ευρήματος ή έστω συμπεράσματος ενοχής του στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει.

Προσεκτική μελέτη των θέσεων του, φανερώνει ότι από αυτές ελλείπει ο οποιοσδήποτε ενοχοποιητικός ή εναντίον των συμφερόντων του ισχυρισμός, στη βάση πάντα των όσων ειδικώς του καταλογίζονται στο κατηγορητήριο.

Εκ του περισσού σημειώνουμε ότι ο Κατηγορούμενος παρέμεινε σταθερός στις Υπερασπιστικές θέσεις που προωθήθηκαν, παρά το εκτεταμένο των απαντήσεων του.  Ο Κατηγορούμενος απαντούσε άμεσα, χωρίς ενδοιασμούς και περιστροφές σε έκαστο συνήγορο. Το Δικαστήριο δεν εντόπισε καμία προσπάθεια από μέρους του όπως, είτε να αποκρύψει, είτε να αλλοιώσει γεγονότα. Ήταν διάχυτο ότι ο Κατηγορούμενος είχε θυμό μέσα του και πικρία για τα όσα συνέβησαν και για τη θέση στην οποία ευρισκόταν, πλην όμως δεν εντοπίσαμε οτιδήποτε που να θέτει την μαρτυρία του εν αμφιβόλω. Επιπλέον, δεν μπορούμε παρά να εντοπίσουμε ότι ο Κατηγορούμενος αν και αντεξετάστηκε, σχετικώς, επαρκώς, σε κανέναν σημείο της μαρτυρίας του δεν παρατηρούνται οποιεσδήποτε υπεκφυγές, αντιφάσεις και/ ή άλλες εγγενείς ενδείξεις που να μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για κρίση περί αναξιοπιστίας.  

Παρατηρούμε δε ότι κάθε θέση που πρόβαλε στην αντεξέταση, ανέπτυσσε τούτη σε έκταση, με συγκεκριμένες αναφορές, οι οποίες αντανακλούν τις αρχικές του θέσεις, ως αυτές τέθηκαν κατά την κυρίως εξέταση του, αλλά και, μέσω του συνηγόρου του, κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας. Δεν μπορούμε παρά να εντοπίσουμε ότι, από την πρώτη στιγμή, που ο Κατηγορούμενος διαπίστωσε ότι η ΜΚ4 και ΜΚ5 τον εγκατέλειψαν στις ΗΠΑ, αμέσως σκέφτηκε ότι ο στόχος τους ήταν η κλοπή των χρυσών νομισμάτων, εξ ου και επικοινώνησε με την κόρη του, ΜΥ3, τηλεφωνικώς, από την οποία ζήτησε να ελέγξει την κατάσταση στην οικία στην Κ., η οποία και ανταποκρίθηκε στον πατέρα της στέλνοντας του τη φωτογραφία με την κλειδαριά στην πόρτα (μήνυμα, την αυθεντικότητα του οποίου, ως προς τον χρόνο και περιεχόμενο αποστολής, βεβαίωσε ο ΜΥ2). Είναι μεγάλης σημασίας αυτή η διαπίστωση, αφού κατά τον χρόνο που ο Κατηγορούμενος υποψιαζόταν το οικονομικό κίνητρο πίσω από την εγκατάλειψης του, δεν γνώριζε για τις εναντίον του καταγγελίες, που οδήγησαν και στην καταχώρηση του παρόντος κατηγορητηρίου.

ΜΥ1

O ΜΥ1 μας έκανε εξαιρετική εντύπωση. Σε καμία περίπτωση δεν διαφάνηκε ότι στόχο είχε να εξυπηρετήσει τον Κατηγορούμενο μέσω την μαρτυρίας του. Προέκυψε μέσα από την μαρτυρία του, ότι διατηρούσε φιλικές σχέσεις τόσο με τον Κατηγορούμενο όσο και με την ΜΚ4, τους οποίους γνώρισε ως ζευγάρι. Σε κάθε περίπτωση, οι όποιες φιλικές και επαγγελματικές σχέσεις διατηρούσε είτε με τον Κατηγορούμενο είτε με την ΜΚ4,  δεν διαφάνηκε να είναι τέτοιας εμβέλειας  ή επιπέδου που να μπορούν να τον οδηγήσουν στο ένορκο ψεύδος προς εξυπηρέτηση του πρώτου. Αποδεχόμαστε τις θέσεις που ενόρκως ανέφερε και στις οποίες έμεινε σταθερός, και δη ότι ο  ίδιος δεν είχε ξανακούσει οτιδήποτε για ότι αφορά της κατηγορίες πριν μάθει για την ποινική υπόθεση που κλήθηκε να μαρτυρήσει στο Δικαστήριο. Κυρίως όμως, αποδεχόμαστε τη θέση του ότι ήταν παρών την μέρα που ο Κατηγορούμενος, η ΜΚ4 και η ΜΚ5 θα έφευγαν για Τέξας και βοήθησε να σκεπάσουν την μοτοσικλέτα του Κατηγορούμενου και να φορτώσουν τις βαλίτσες στο Toyota Hilux του Κατηγορούμενου, στην παρουσία και της ΜΚ6, η οποία, ως ήδη αναφέραμε ανωτέρω, ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε τίποτα για το ταξίδι, εξ ου και κατήγγειλε την εξαφάνιση τους, αλλά και ότι η ΜΚ4 του ανέφερε (μέσω μηνύματος) ότι απέσυρε τα νομίσματα από τη θυρίδα.

Μέσω της αποδεκτής μαρτυρίας του ΜΥ1, καταρρίπτονται θέσεις που απορρίφθηκαν κατά το στάδιο αξιολόγησης των Παραπονουμένων, αλλά αξίζει να τις αναφέρουμε. Πρώτον, καταρρίπτεται η θέση της  ΜΚ4 περί άγνοιας ύπαρξης χρυσών νομισμάτων, και δεύτερον, αποκαλύπτεται η σκευωρία σε σχέση με την ενέργεια της ΜΚ6 να προχωρήσει στην καταγγελία της 23.10.2024 επειδή δήθεν οι κόρες της εξαφανίστηκαν.

ΜΥ2

Ο ΜΥ2 δεν αντεξετάστηκε. Η μαρτυρία του περιορίστηκε στην επιβεβαίωση της αυθεντικότητας και το χρονικό προσδιορισμό της επικοινωνίας μεταξύ Κατηγορούμενου και ΜΥ3, περιλαμβανομένων και φωτογραφιών τους. Η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη και ως εκ τούτου είναι αποδεκτή, πλην όμως οφείλουμε να εντοπίσουμε ότι καμία χρησιμότητα δεν έχει για τα επίδικα ζητήματα, με μοναδική εξαίρεση την επιβεβαίωση της αυθεντικότητάς ως προς την αποστολή αλλά και το χρονικό σημείο της αποστολής του μηνύματος που έστειλε η ΜΥ3 στον Κατηγορούμενο (μήνυμα 10.11.2024 στις 8:36), όταν ο τελευταίος επέστρεφε από τις ΗΠΑ, με το οποίο θα ασχοληθούμε στα πλαίσια της αξιολόγησης της ΜΥ3, πιο κάτω.

ΜΥ3

Τολμούμε να πούμε ότι ομοίως με τον ΜΥ2, η μαρτυρία της ΜΥ3 δεν είχε κάτι να προσφέρει στα επίδικα ζητήματα, με εξαίρεση την μαρτυρία της που αφορούσε στις διαπιστώσεις της για τη κατάσταση στην οικία στην Κ., ενόσω ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στο αεροπλάνο και επέστρεφε από τις ΗΠΑ, καθώς επίσης και τη σχετική επικοινωνία της με αυτόν. Είναι εμφανές ότι  Κατηγορούμενος σε επικοινωνία που είχε με τη θυγατέρα του, πριν ακόμα ενημερωθεί για τις εναντίον του καταγγελίες, είχε ως έγνοια του ότι η εγκατάλειψή του από τις ΜΚ4 και ΜΚ5 είχε οικονομικό κίνητρο και έστειλε την ΜΥ3 να δει τι συνέβαινε με τη γιαγιά, την οποία η ΜΥ3 εντόπισε να κρύβεται πλην όμως δεν κατάφερε να φωτογραφίσει και αφού είδε ότι είχε τοποθετηθεί κλειδαριά επί της κύριας εισόδου, τη φωτογράφισε και απέστειλε τη σχετική φωτογραφία στον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 15).

Αναδείχθηκαν μέσα από τη μαρτυρία της κάποιες πτυχές που αφορούσαν την ίδια και το τρόπο που βοηθούσε στην επιχείρηση N. αλλά σε ότι αφορά στα περιστατικά τα οποία ήταν παρούσα, όπως τα γενέθλια της ΜΚ4 και το συμβάν που ακολούθησε το ίδιο βράδυ στο αμάξι του Κατηγορούμενου, δεν είχε οτιδήποτε να προσφέρει στα επίδικα. Σε σχέση με το πρώτο, η μοναδική προσθήκη αφορούσε την αγορά από μέρους της ΜΚ4 ενός ακριβού φορέματος, το οποίο επιθυμούσε να κρύψει από τον Κατηγορούμενο, θέση που δεν μας έπεισε αφού φαίνεται οξύμωρο, από τη μια, να συμπεριληφθεί η ΜΥ3 στους εορτασμούς των γενεθλίων της ΜΚ4, και από την άλλη να υπήρχε η πρόθεση της ΜΚ4 να αποκρύψει γεγονότα από τον Κατηγορούμενο. Σε σχέση με το περιστατικό εντός του αυτοκινήτου, καμία βαρύτητα δεν μπορεί να δοθεί στην μαρτυρία της αφού κατά ομολογία της ίδιας, ήταν πολύ μεθυσμένη.

Παραλείψεις των Ανακριτικών Αρχών

Για σκοπούς πληρότητας θα εξετάσουμε τη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης, ως αυτή τέθηκε στην τελική του αγόρευση, περί ελλείψεων των ανακριτικών αρχών. Από τη συνολική αποτίμηση της μαρτυρίας ανακύπτουν, σύμφωνα με την Υπεράσπιση, σοβαρά ζητήματα που εγείρουν εύλογες αμφιβολίες ως προς την επάρκεια της διερεύνησης .

Πρώτον, ότι δεν λήφθηκε κατάθεση από την κόρη του Κατηγορουμένου, παρά το γεγονός ότι επρόκειτο για πρόσωπο που διέμενε στον ίδιο χώρο και είχε άμεση γνώση της οικογενειακής κατάστασης. Η επιλογή αυτή στερεί από το Δικαστήριο ενδεχομένως κρίσιμη μαρτυρία.

Δεύτερον, δεν διερευνήθηκε επαρκώς κατά πόσο ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στην Κύπρο κατά τον χρόνο που η ΜΚ5 ισχυρίστηκε αρχικώς ότι έλαβε χώρα ο βιασμός. Η παράλειψη αυτή αφορά τον πυρήνα της υπόθεσης.

Τρίτον, δεν εξετάστηκαν οι ισχυρισμοί του Κατηγορουμένου περί ύπαρξης οικονομικού κινήτρου πίσω από τις καταγγελίες, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος έθεσε συγκεκριμένα σχετικά ζητήματα, και οι ανακριτικές αρχές περιορίστηκαν στην παραπομπή του σε άλλο τμήμα, χωρίς να προβούν σε ουσιαστική διερεύνηση.

Τέταρτον, δεν πραγματοποιήθηκε οποιαδήποτε επιτόπια εξέταση του χώρου, όπου φέρεται να διαπράχθηκε ο βιασμός. Η απουσία τέτοιας εξέτασης, σύμφωνα με την Υπεράσπιση, στερεί από το Δικαστήριο τη δυνατότητα να αξιολογήσει αντικειμενικά τη βασιμότητα των ισχυρισμών.

Περαιτέρω, από τη μαρτυρία προκύπτει ότι οι ίδιες οι Παραπονούμενες δεν αποκάλυψαν την ύπαρξη σημαντικών μαρτύρων, γεγονός που περιόρισε τη δυνατότητα πλήρους διερεύνησης.

Συνολικά, οι πιο πάνω παραλείψεις καταδεικνύουν ότι η διερεύνηση της υπόθεσης υπήρξε ελλιπής, γεγονός που επηρεάζει την αξιοπιστία της εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής.

 

Ως λέχθηκε στην Νικολάου v. Δημοκρατίας[12], το δικαίωμα για δίκαιη δίκη επεκτείνεται και στο στάδιο των ανακρίσεων[13]. Στην κατάλληλη περίπτωση, σοβαρές παραλείψεις των Ανακριτικών Αρχών, δυνατόν να οδηγήσουν και σε απαλλαγή ενός κατηγορουμένου[14]. Όμως, για να οδηγηθούν τα πράγματα σε τέτοια εξέλιξη, οι παραλείψεις πρέπει να θέτουν τον Κατηγορούμενο σε μειονεκτική θέση έναντι της Κατηγορούσας Αρχής[15]. Το βάρος απόδειξης, ότι όντως ο Κατηγορούμενος έχει τεθεί σε μειονεκτική θέση, το φέρει η Υπεράσπιση και αποσείεται στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων[16]. Η τελική αξιολόγηση των όποιων παραλείψεων των Ανακριτικών Αρχών, επαφίεται στο Δικαστήριο, το οποίο εξετάζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων[17].

 

Το θέμα των παραλείψεων των ανακριτικών αρχών εξετάζεται λοιπόν όχι γενικά και αφηρημένα, αλλά στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών κάθε υπόθεσης.

 

Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, προχωρούμε στην εξέταση των ζητημάτων που η πλευρά της Υπεράσπισης έθεσε, υπό το πρίσμα πάντα των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης.

 

Το ζήτημα της επιτόπιας εξέτασης του χώρου όπου η ΜΚ5 ισχυρίστηκε να τελέστηκε  ο βιασμός και η παράλειψη που αποδίδεται στις Ανακριτικές αρχές να μην λάβουν κατάθεση από την κόρη του Κατηγορούμενου, δεν θεωρούμε ότι αποτελούν ουσιώδεις παραλείψεις και ακόμα και εάν ήθελε θεωρηθούν ως τέτοιες, σε καμία περίπτωση δεν έθεσαν σε μειονεκτική θέση τον Κατηγορούμενο. Αφενός η θυγατέρα του Κατηγορούμενου ήρθε ως μάρτυρας στο Δικαστήριο, αφετέρου το ζήτημα του χώρου τέθηκε στους ουσιώδεις μάρτυρες που έδωσαν περιγραφή, περιγραφή που έδωσε και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος, οι οποίες και συμπίπτουν. Σε κάθε περίπτωση, εάν η Υπεράσπιση θεωρούσε καίριο το στοιχείο αυτό, είχε στην διάθεσή της δικονομικά μέσα για να θέσει την επιτόπου κατάσταση του χώρου.

 

Σε ότι αφορά τον έλεγχο των αφίξεων και αναχωρήσεων του Κατηγορουμένου, πρέπει να ιδωθεί το ζήτημα υπό το φως των αναφορών στην καταγγελία της ΜΚ5 για τέλεση του συμβάντος του βιασμού το έτος 2022 και όχι όπως εν τέλει διορθώθηκε στα πλαίσια της συμπληρωματικής της κατάθεσης. Στην ουσία, το παράπονο της Υπεράσπισης είναι ότι οι ανακριτές έπρεπε να σημειώσουν ότι από το Τεκμήριο 5 προέκυπτε ότι ο Κατηγορούμενος δεν ήταν στην Κύπρο κατά τον χρόνο που η ΜΚ5 ανέφερε στην 1^η της κατάθεση ότι έπεσε θύμα βιασμού και να μην προωθήσουν την υπόθεση εναντίον του. Αυτό, το ουσιαστικό παράπονο της Υπεράσπισης, δεν μπορεί όμως να βρει έρεισμα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Σε κάθε περίπτωση, κατατέθηκε στην διαδικασία το Τεκμήριο 5, έντυπο που δεικνύει τις αφίξεις και αναχωρήσεις του Κατηγορούμενου, το οποίο εξουδετερώνει τα περί ελλιπούς διερεύνησης.

 

Το μόνο που εντοπίζουμε ως παράλειψη από τα πιο πάνω τεθέντα ζητήματα, είναι αυτό της παράλειψης ελέγχου τουλάχιστον της τραπεζικής θυρίδας από τις Ανακριτικές Αρχές,  το οποίο αναμενόταν υπό τις περιστάσεις. Με δεδομένο ότι από την πρώτη στιγμή ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε οικονομικό κίνητρο από πλευράς, ειδικά, της ΜΚ4,  για την καταγγελία, οι ανακριτές όφειλαν στην εξέταση του ζητήματος.

 

Καταλήγουμε ότι, παρά τον εντοπισμό της ως άνω παράλειψης, δεν έχει προκύψει ούτε έχει καταδειχθεί από την αντεξέταση των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3 οποιαδήποτε σκοπιμότητα από πλευράς των ανακριτικών αρχών στο πλαίσιο της διερεύνησης της υπόθεσης με σκοπό να πλήξει τα δικαιώματα του Κατηγορουμένου. Θα πρέπει να επισημάνουμε, επίσης, ότι, η πλευρά της Υπεράσπισης δεν κατέδειξε κάτι τέτοιο, καθότι στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, προέβαλε τις θέσεις της και αντεξέτασε σχετικά τους μάρτυρες κατηγορίας με επάρκεια.

 

Ως εκ των άνω, η εισήγηση της Υπεράσπισης ότι, συνεπεία των παραλείψεων της ανάκρισης, ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να παλλαχθεί, δεν γίνεται αποδεκτή.

 

Νομική πτυχή

 

Κατηγορίες 1, 2, 9 , 10, 11 και 14

Κοινή Επίθεση

 

Το αδίκημα της κοινής επίθεσης εδράζεται στο άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα και τα συστατικά του στοιχεία είναι τα ακόλουθα:

 

1.       Ο κατηγορούμενος να επιτέθηκε εναντίον άλλου,

2.       Αυτό να έγινε παράνομα.

 

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, πέραν του άρθρου 242, τα αδικήματα που στον Κατηγορούμενο καταλογίζονται εδράζονται και  στον περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμος του 2000 (119(I)/2000) και στον  περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμος του 2021 (115(I)/2021). Τα δυο τελευταία νομοθετήματα εξειδικεύουν το πρώτο και εφαρμόζονται στο πλαίσιο ύπαρξης βίας περιλαμβανομένης της επίθεσης, στο πλαίσιο του οικογενειακού περιβάλλοντος και/ή όταν η βία απευθύνεται σε γυναίκα.  Συγκεκριμένα, όσον αφορά τον περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμο του 2000 (119(I)/2000), το άρθρο 3 ορίζει την βία ως εξής:

«(1) Βία, για τους σκοπούς του Νόμου αυτού, σημαίνει οποιαδήποτε πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά με την οποία προκαλείται σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας από άλλο μέλος της οικογένειας και περιλαμβάνει και τη βία που ασκείται με σκοπό την επίτευξη σεξουαλικής επαφής χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος, καθώς επίσης και τον περιορισμό της ελευθερίας του.[…]

(4) Οποιοσδήποτε ασκεί βία με βάση το εδάφιο (1) διαπράττει αδίκημα δυνάμει του Νόμου αυτού, που τιμωρείται, εκτός από την περίπτωση της κοινής επίθεσης που τιμωρείται με δύο χρόνια φυλάκιση και στην περίπτωση που σε άλλο ή στον παρόντα Νόμο προβλέπεται αυστηρότερη ποινή, με ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι τρεις χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο ποινές»

 

Από τη μελέτη των πιο πάνω προνοιών, προκύπτει πως η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος (α) Παρανόμως (unlawfully), (β) Επιτέθηκε σε άλλο πρόσωπο και (γ) Το άλλο πρόσωπο ήταν μέλος της οικογένειας του.

Για τη στοιχειοθέτηση του ποινικού αδικήματος της επίθεσης, θα πρέπει να αποδειχθεί πως υπήρξε συμπεριφορά από τον Κατηγορούμενο που συνιστά «επίθεση».  Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, με πρόθεση ή ακόμα και απερίσκεπτα, που δημιουργεί στον άλλον την αντίληψη ότι θα ασκηθεί εναντίον του παράνομη βία [18], βία για την οποία δεν υπάρχει συγκατάθεσή του[19]. Απερίσκεπτα ενεργεί ο δράστης όταν, ενώ, πριν να ενεργήσει, γνωρίζει ή μπορεί να αντιληφθεί την πιθανότητα του κινδύνου, παρά ταύτα, προχωρά και ενεργεί [20].

 

Επίθεση μπορεί να διαπραχθεί χωρίς ο κατηγορούμενος να αγγίζει το άλλο πρόσωπο. Πρέπει όμως να υπάρξει κάποια εχθρική πράξη για να στοιχειοθετηθεί η επίθεση όπως μια απειλή ή μια κίνηση που μπορεί να εκληφθεί ως απειλή [21].

 

Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο της επίθεσης (mens rea), σχετική είναι η υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας[22], όπου λέχθηκε ότι ο νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει την χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια, η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας, αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Η απερισκεψία καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, παρά το ότι συνειδητοποιεί την ύπαρξη του, προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence[23]).

 

Κατηγορίες 3, 7, 12

Απειλή

Το επίδικο αδίκημα στηρίζεται στο άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα:

 

«Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόµο ή ανησυχία απειλώντας τον µε βία ή άλλη παράνοµη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκηµα ........».

 

Ως προκύπτει από το λεκτικό της εν λόγω διάταξης, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

 

1.         Ο κατηγορούμενος να απειλήσει άλλον µε βία ή άλλη παράνοµη πράξη ή παράλειψη.

2.         Με την εν λόγω απειλή να προκληθεί στο άλλο πρόσωπο τρόμος ή ανησυχία.

 

Το τι συνιστά απειλή είναι ζήτημα πραγματικό, το οποίο κρίνεται σε συνάρτηση με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Στη Νετζιήπ ν. Αστυνομίας [24], όπου εξετάστηκαν οι πρόνοιες του Άρθρου 91(γ) του Κεφ. 154, αναφέρθηκε ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ αντικειμένου τη δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Τα αποφασισθέντα σ΄ εκείνη την υπόθεση εφαρμόζονται κατ΄ αναλογία και στην παρούσα.

 

Ως προς την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας στον απειλούμενο, αυτό εξετάζεται με βάση την υποκειμενική αντίληψη του απειλούμενου.

 

Σχετική είναι η αγγλική υπόθεση DPP v. Ramos [25], όπου εξετάστηκε το Άρθρο 4 του αγγλικού Public Order Act 1986, που αφορά το αδίκημα «fear or provocation οf violence»[26],  όπου τονίστηκε ότι αυτό που έχει σημασία είναι η υποκειμενική αντίληψη του απειλούμενου, παρά τη στατιστική πιθανότητα άσκησης βίας σε σύντομο χρόνο[27].

 

Τα πιο πάνω υιοθετήθηκαν και στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κούσουλος v. Αστυνομίας[28], όπου αναφέρθηκαν και τα εξής :

 

«Ο κατηγορούμενος πρέπει να έχει πρόθεση εκφοβισμού του παραπονούμενου, έστω και αν δεν έχει σκοπό να διενεργήσει πράξη βίας ή παράνομη πράξη. Αυτή είναι η ένοχη διάνοια για την διάπραξη του αδικήματος.  Το Δικαστήριο για να καταλήξει σε συμπέρασμα ύπαρξης πρόθεσης εκφοβισμού από τον Κατηγορούμενο, πρέπει να εξετάσει όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν το συμβάν. Τις περιστάσεις των εμπλεκομένων και την συμπεριφορά τους, τόσο πριν όσο και κατά την διάρκεια που εξελίσσεται το συμβάν, ακόμα και μετά από αυτό, καθώς και την φύση της απειλής»

 

Κατηγορία 4

Πρόκληση Ψυχικής Βλάβης

Η κατηγορία 4 εδράζεται  στον περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμος του 2000 (119(I)/2000) και του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμος του 2021 (115(I)/2021).

Τα σχετικά άρθρα του 119(I)/2000 που εφαρμόζονται για την εν λόγω κατηγορία είναι τα ίδια με τα δυο προαναφερόμενα αδικήματα και συνεπώς δεν επαναλαμβάνονται. Παρόλα αυτά, διαφοροποιείται η εφαρμογή των διατάξεων του 115(I)/2021, αφού εν προκειμένω τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 6 του σχετικού νόμου. Σύμφωνα με αυτό καθορίζεται το αδίκημα της άσκησης ψυχολογικής βίας. Το άρθρο αναφέρει τα ακόλουθα:

«Πρόσωπο, το οποίο με τη συμπεριφορά του η οποία εκφράζεται με εξαναγκασμό, πίεση, υποτιμητικά σχόλια, εξύβριση ή απειλές πλήττει σοβαρά την ψυχολογική ακεραιότητα γυναίκας ή της προκαλεί πραγματικό φόβο, είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε (5) έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο αυτές ποινές.»

Τα συστατικά στοιχεία του ανωτέρω αδικήματος συνοψίζονται ως εξής: (α) συμπεριφορά προσώπου στραμμένη κατά γυναίκας, (β) η οποία εκδηλώνεται μέσω εξαναγκασμού, πίεσης, υποτιμητικών σχολίων, εξύβρισης ή απειλών, και (γ) έχει ως αποτέλεσμα να θιγεί σοβαρά η ψυχολογική της ακεραιότητα ή να της προκληθεί πραγματικός φόβος.

Επιπλέον, ο όρος «γυναίκα», σύμφωνα με το άρθρο 2 του ίδιου νόμου, αναφέρεται σε πρόσωπο θηλυκού βιολογικού φύλου ή θηλυκής ταυτότητας φύλου και περιλαμβάνει πρόσωπα που έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους.

Για να χαρακτηριστεί μια συμπεριφορά ως άσκηση ψυχολογικής βίας, κατά το άρθρο 6, απαιτείται η ύπαρξη μαρτυρίας που να αποδεικνύει επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά του δράστη, εκφραζόμενη με τους πιο πάνω τρόπους, η οποία οδηγεί είτε σε ψυχολογική βλάβη είτε σε πρόκληση πραγματικού φόβου στο θύμα, και τελείται με πρόθεση πρόκλησης του εν λόγω αποτελέσματος.

Κατηγορία 5

Βιασμός

 

Το αδίκημα του βιασμού, αντικείμενο της επίδικης κατηγορίας, στηρίζεται στο Άρθρο 144 του Ποινικού Κώδικα το οποίο διαλαμβάνει τα εξής:

 

«Όποιος έρχεται σε παράνομη συνουσία με γυναίκα, χωρίς τη συναίνεση της παθούσας ή με τη συναίνεση της εφόσον η συναίνεση για αυτό δόθηκε υπό το κράτος βίας ή φόβου σωματικής βλάβης ή προκειμένου για παντρεμένη γυναίκα, με την πλαστοπροσωπία του συζύγου της, είναι ένοχος κακουργήματος το οποίο καλείται βιασμός.»

 

Όπως προκύπτει από το πιο πάνω Άρθρο, βιασμός συντελείται όταν υπάρχει παράνομη συνουσία χωρίς τη συναίνεση της Παραπονούμενης ή με τη συναίνεση της εφόσον δόθηκε υπό το κράτος βίας ή φόβου σωματικής βλάβης. Η συναίνεση που προνοείται στο Νόμο, εμπεριέχει το στοιχείο της ελεύθερης βούλησης. Εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι, ως θέμα αρχής, δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ της μη συναίνεσης και της φαινομενικής συναίνεσης που προκύπτει ως αποτέλεσμα της πρόκλησης φόβου ή άσκησης βίας επί του θύματος.[29] 

 

Το κατά πόσο μια παραπονούμενη  συγκατατέθηκε ή όχι στη σεξουαλική πράξη, είναι πάντοτε ζήτημα πραγματικό. Δεν απαιτείται όπως η παραπονούμενη  επιδείξει ή αναφέρει ρητά στον Κατηγορούμενο την έλλειψη της συγκατάθεσής της, όμως η Κατηγορούσα Αρχή πρέπει να παρουσιάσει μαρτυρία, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, που να καταδεικνύει αυτή την έλλειψη συγκατάθεσης[30]. Δεν απαιτείται, επίσης, να αποδειχθεί οποιαδήποτε φυσική αντίσταση εκ μέρους της Παραπονούμενης[31].

 

Για να αποδειχθεί το αδίκημα του βιασμού, πέραν από την ύπαρξη της σεξουαλικής πράξης και την έλλειψη συναίνεσης, θα πρέπει να καταδειχθεί και η ύπαρξη της ένοχης σκέψεως (mens rea). Βιασμός συντελείται όταν ο κατηγορούμενος έχει σεξουαλική επαφή με την παραπονούμενη, γνωρίζοντας ότι αυτή δεν έχει συγκατατεθεί στην πράξη ή αδιαφορώντας για την ύπαρξη ή μη συγκατάθεσης εκ μέρους της. Αδιαφορία υπάρχει, όταν ο κατηγορούμενος αντιλαμβάνεται ότι η παραπονούμενη, πιθανόν, να μην συγκατατίθεται ή όταν δεν τον απασχολεί το ζήτημα και προχωρεί στη σεξουαλική πράξη. Από την άλλη όμως, όταν από το σύνολο της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είχε εύλογη αιτία να πιστεύει πραγματικά ότι η παραπονούμενη συγκατατίθετο στη σεξουαλική πράξη, τότε δεν μπορεί να υπάρξει καταδίκη.

 

Είναι νομολογημένο ότι, για να αποδειχθεί βιασμός, πρέπει να υπάρχει εισδοχή του πέους στον κόλπο της Παραπονούμενης έστω και αν είναι η εισδοχή αυτή του ελάχιστου βαθμού[32] .Όπου αποδεικνύεται εισδοχή, ο βιασμός συντελείται παρά  το γεγονός ότι δεν τραυματίσθηκε ο παρθενικός υμένας ή δεν υπήρξε εκσπερμάτωση[33]

 

Κατηγορία 6

Άσεμνη Επίθεση Εναντίον Γυναίκας

 

Η κατηγορία 6 εδράζεται στο άρθρο 151 του Ποινικού Κώδικα, από το λεκτικό του οποίου προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της άσεμνης επίθεσης εναντίον γυναίκας είναι δ[34] δύο, ήτοι ότι ο κατηγορούμενος επιτέθηκε εναντίον γυναίκας και η επίθεση να ήταν παράνομη και άσεμνη.

 

Βασικό συστατικό στοιχείο του ως άνω αδικήματος είναι λοιπόν η επίθεση. Η επίθεση μπορεί δε να λάβει δύο μορφές. Η πρώτη υφίσταται όταν, με οποιαδήποτε πράξη, ασκείται πραγματική σωματική βία σε άλλο πρόσωπο (κατά το Κοινοδίκαιο πρόκειται για τη μορφή γνωστή ως «battery»), ενώ η δεύτερη, όταν οποιαδήποτε πράξη γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly), και που προκαλεί σε άλλο πρόσωπο τον φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (κατά το Κοινοδίκαιο πρόκειται για τη μορφή γνωστή ως «assault»)[35]. Ο όρος χρησιμοποιείται λοιπόν με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας σε άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του.

 

Τα πιο πάνω προκύπτουν και από τη Γενικός Εισαγγελέας ν. Ηροδότου[36], όπου λέχθηκε, περαιτέρω, ότι, όταν η πράξη που συνιστά επίθεση γίνεται υπό άσεμνες περιστάσεις και χωρίς τη συναίνεση του θύματος είτε με τη συναίνεση του, η οποία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έγκυρη κατά νόμο συναίνεση, τότε πρόκειται για άσεμνη επίθεση. Στην ίδια υπόθεση, γίνεται σχετικά παραπομπή στην αγγλική υπόθεση R. V. McCormack[37] και υποδεικνύεται ότι, η έννοια της άσεμνης επίθεσης διευκρινίστηκε έτι περαιτέρω, κατ’ εφαρμογή της McCormack, στην υπόθεση Faulkner v. Talbot [38], ως εξής:

 

«An assault is any intentional touching of another person without the consent of the person and without lawful excuse. It need not necessarily be hostile or rude or aggressive, as some of the cases seem to indicate.»

 

Προστίθεται, στην ίδια υπόθεση, ότι, εάν το άγγιγμα είναι άσεμνο, τότε πρόκειται για άσεμνη επίθεση.

 

Προς στοιχειοθέτηση του αδικήματος του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα, η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει, λοιπόν, να αποδείξει, περαιτέρω, ότι η επίθεση έγινε, όχι απλά με πρόθεση ο κατηγορούμενος να επιτεθεί, αλλά να επιτεθεί άσεμνα στη γυναίκα, δηλαδή να προβεί σε επίθεση που οι εχέφρονες άνθρωποι θα θεωρούσαν άσεμνη. Άσεμνη είναι η συμπεριφορά που οι εχέφρονες άνθρωποι θα θεωρούσαν προσβλητική στη σεξουαλική σεμνότητα - ευπρέπεια και ιδιωτική ζωή μιας γυναίκας με βάση τα σύγχρονα πρότυπα - ήθη. Η πρόθεση για άσεμνη επίθεση, μπορεί να στοιχειοθετηθεί από τη μαρτυρία που εξηγεί τη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου, είτε πρόκειται για ομολογία είτε για τις περιστάσεις που περιβάλλουν την πράξη του. Προς τούτο λαμβάνονται υπόψιν διάφοροι παράγοντες, όπως, για παράδειγμα, η σχέση μεταξύ κατηγορουμένου και θύματος (ήταν συγγενείς, φίλοι ή εντελώς άγνωστοι;), πώς ο κατηγορούμενος προέβη σε τέτοια πράξη και γιατί συμπεριφέρθηκε έτσι[39].

 

Σεξουαλική Παρενόχληση

Κατηγορία 8

Η κατηγορία 8 αφορά το αδίκημα της σεξουαλικής παρενόχλησης, κατά παράβαση του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμος του 2021 (115(I)/2021).

Το άρθρο 7 του νόμου, προβλέπει ότι το αδίκημα διαπράττατε ως ακολούθως :

«Πρόσωπο, το οποίο προβαίνει σε ανεπιθύμητη από τη γυναίκα συμπεριφορά σεξουαλικής φύσεως η οποία εκφράζεται με λόγια ή με πράξεις και έχει ως σκοπό ή αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας της γυναίκας, ιδιαίτερα όταν μέσω αυτής της συμπεριφοράς, το εν λόγω πρόσωπο δημιουργεί εκφοβιστικό, εχθρικό, υποβαθμιστικό, ταπεινωτικό ή προσβλητικό κλίμα προς τη γυναίκα αυτή, είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε (5) έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο αυτές ποινές.»

Από τη διατύπωση του ανωτέρω άρθρου, συνάγεται ότι, για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος, απαιτείται η απόδειξη συμπεριφοράς που συνιστά σεξουαλική πράξη. Η έννοια της πράξης αυτής ορίζεται στο άρθρο 2 του Νόμου, ως πράξη, με ή χωρίς διείσδυση, η οποία εύλογα εκλαμβάνεται ως σεξουαλική. Επιπρόσθετα, πρέπει να αποδειχθεί ότι η εν λόγω συμπεριφορά ήταν ανεπιθύμητη από τη γυναίκα, καθώς και ότι είχε ως σκοπό ή αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειάς της.

Κατηγορίες 13 και 15

Άσκηση Ψυχολογικής Βίας

Το αδίκημα της άσκησης ψυχολογικής βίας στηρίζεται στα άρθρα 2,3 και 6 του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμος του 2021 (115(I)/2021).

Το άρθρο 6 προβλέπει ότι

«Πρόσωπο, το οποίο με τη συμπεριφορά του η οποία εκφράζεται με εξαναγκασμό, πίεση, υποτιμητικά σχόλια, εξύβριση ή απειλές πλήττει σοβαρά την ψυχολογική ακεραιότητα γυναίκας ή της προκαλεί πραγματικό φόβο, είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε (5) έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο αυτές ποινές.»

Συνεπώς, για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος του άρθρου 6, απαιτείται η συνδρομή τριών βασικών στοιχείων: πρώτον, η ύπαρξη συμπεριφοράς προσώπου στραμμένης κατά γυναίκας· δεύτερον, η συμπεριφορά αυτή να εκδηλώνεται μέσω εξαναγκασμού, πίεσης, υποτιμητικών σχολίων, εξύβρισης ή απειλών· και τρίτον, να έχει ως αποτέλεσμα είτε τη σοβαρή προσβολή της ψυχολογικής ακεραιότητας της γυναίκας είτε την πρόκληση πραγματικού φόβου σε αυτήν.

Καταληκτικά Σχόλια σε σχέση με την μαρτυρία

 

Η Κατηγορούσα Αρχή προσπάθησε να ανοικοδομήσει την παρούσα υπόθεση, ως έχει ήδη επισημανθεί, στη μαρτυρία των Παραπονουμένων. Ως εκ τούτου, η αξιοπιστία τους αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της κατηγορούσας εκδοχής. Συνοψίζοντας τα όσα αναφέραμε πιο πάνω, λέμε ευθέως ότι αξιολογώντας στο σύνολο την μαρτυρία των Παραπονουμένων, η θέση μας είναι σαφής και ανενδοίαστη.  Πέραν από την εξαιρετικά φτωχή εντύπωση που σχηματίσαμε για την αξιοπιστία τους, έχουμε καταλήξει ότι σε πολλά σημεία ήταν ολότελα κατασκευασμένη, επιτηδευμένη και επί συγκεκριμένων γεγονότων ολότελα ανειλικρινής. Αυτό φάνηκε τόσο από το περιεχόμενο των ένορκων καταθέσεων όσο και από τις διάφορες αντιφάσεις και παραλείψεις ως ανωτέρω τις εντοπίσαμε.

Υπό τις περιστάσεις αυτές, το Δικαστήριο καλείται να εφαρμόσει την καθιερωμένη αρχή ότι η ενοχή πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η ύπαρξη εύλογων αμφιβολιών δεν επιτρέπει την καταδίκη, ανεξαρτήτως της σοβαρότητας των κατηγοριών.

Στην παρούσα υπόθεση, οι αμφιβολίες αυτές δεν είναι θεωρητικές ή επιφανειακές, αλλά προκύπτουν από ουσιώδη στοιχεία της μαρτυρίας. Πρόκειται για αμφιβολίες που επηρεάζουν τον πυρήνα της υπόθεσης και δεν μπορούν να παραγνωριστούν.

Κατά συνέπεια, η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει την υπόθεση πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στις κατηγορίες όπως αυτές αποδίδονται στον Κατηγορούμενο.

Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει.

 

 

 

                                                                                                                                    (Υπ.).…………..…………..……………

                                                                                                             Δ. Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

 

                                                              (Υπ.).…….………...……….…………...

                                                                                                              Ε. Ευθυμίου, A.Ε.Δ.             

(Υπ.)……....…….…..……………………

    Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Α.E.Δ.

 

 

ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

 

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ