ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ.
Αρ. Yπόθεσης: 2015/2025
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
Κατηγορούσα Αρχή
ν.
ANDREAS MICHOGLOU
Κατηγορούμεvος
Ημερομηνία: 26 Ιανουαρίου 2026
Εμφανίσεις:
Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Ζ. Κούμουρου
Για τον Κατηγορούμενο: Η κα Μ. Κυπριανού
Κατηγορούμενος: παρών.
ΠΟΙΝΗ
Ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος με δική του παραδοχή στο αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός κατά παράβαση του άρθρου 296 (γ) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία), στο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (2η κατηγορία) και το αδίκημα της μεταφοράς μάχαιρας εκτός κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 82 (2) και 85 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (3η κατηγορία).
Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 22/04/24 και ώρα 21: 30 στην οδό Σφίγγος στη Λάρνακα εν καιρώ νυκτός χωρίς νόμιμη δικαιολογία είχε στην κατοχή του διαρρηκτικά όργανα δηλαδή ένα γάντι, δύο κόπτες σίδερων, δύο κάβουρες, ένα πολυεργαλείο, δύο κλειδιά, μια πένσα και 6 εργαλεία-πίπες.
Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία είχε στην κατοχή του ένα κινητό τηλέφωνο, μια δέσμη κλειδιών, μια καδένα ποδηλάτου, μια καδένα λαιμού, ένα ασημένιο κλειδί, ένα άρωμα, μια θήκη γυαλιών, ένα εργαλείο κοπής και ένα εργαλείο βαψίματος συνολικής αξίας 322 ευρώ για τα οποία υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι είναι κλοπιμαία.
Τέλος σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία μετέφερε μαχαίρια τα οποία είχαν σταθερή λεπίδα που κατέληγαν σε αιχμηρό άκρο εκτός της κατοικίας αυτού ή του περιβόλου της.
Με τη σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής, εγκρίθηκε αίτημα από πλευράς του Κατηγορούμενου, το οποίο υποβλήθηκε δυνάμει των προνοιών του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ώστε να ληφθούν υπόψη, για σκοπούς επιβολής ποινής οι ακόλουθες 4 υποθέσεις:
(1) Η υπόθεση με αριθμό 1250/25 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας η οποία αφορά αδικήματα κατοχής και προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξης Α καθώς και κατοχής σκευών για λήψη ναρκωτικών,
(2) Η υπόθεση με αριθμό 5940/25 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας η οποία αφορά αδικήματα κατοχής, προμήθειας και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξης Α,
(3) Η υπόθεση με αριθμό 2208/25 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας η οποία αφορά αδικήματα κλοπής,
(4) Η υπόθεση με αριθμό 9972/25 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας η οποία αφορά αδίκημα κλεπταποδοχής.
Τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη των αδικημάτων, τέθηκαν από πλευράς κατηγορούσας αρχής και παρατίθενται αυτολεξεί:
«Τα γεγονότα ως το κατηγορητήριο. Περαιτέρω να αναφέρω ότι την 21.4.24 περί ώρα 21:15 λήφθηκε πληροφορία στην Αστυνομία για ύποπτο πρόσωπο το οποίο βρισκόταν έξωθεν της κατοικίας στην οδό Σφίγγος 7 στη Λάρνακα. Μέλη της Αστυνομίας μετέβηκαν στο μέρος όπου εντόπισαν τον κατηγορούμενο να έχει στην κατοχή του και τρεις τσάντες. Από έλεγχο που έγινε στις αποσκευές του κατηγορουμένου εντοπίστηκαν 2 κόπτες σιδέρων, 2 εργαλεία, πολυεργαλείο, κλειδιά, πένσες, διάφορα εργαλεία και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο απάντησε "Δεν είναι όλα δικά μου αλλά και του φίλου μου Μάριου Μανιάτη". Συνελήφθηκε για το αυτόφωρο αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός και αφού του επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή του στον νόμο δεν απάντησε οτιδήποτε. Από περαιτέρω έλεγχο που έγινε στις αποσκευές του κατηγορούμενου εντοπίστηκε ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung, μια δέσμη κλειδιών αυτοκινήτου, μια καδένα λαιμού, ένα ασημένιο κλειδί, άρωμα, θήκη γυαλιών, ένα εργαλείο κοπής ξύλων, ένα εργαλείο βαψίματος. Αφού ρωτήθηκε ο κατηγορούμενος δεν έδωσε επαρκείς εξηγήσεις και συνελήφθηκε για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Σε περαιτέρω έρευνα που έγινε σε άλλη αποσκευή του κατηγορούμενου εντοπίστηκαν 3 ανοιγόμενα μαχαίρια, το ένα ήταν ανοιγόμενο διαμετρήματος 7 εκατοστών, ένα ανοιγόμενο μαχαίρι διαμετρήματος 5 εκατοστών και ένα ανοιγόμενο μαχαίρι με ξύλινη χειρολαβή 5, 5 εκατοστών και συνελήφθηκε επίσης για το αδίκημα της μαχαιροφορίας. Όσον αφορά την περιουσία που εντοπίστηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου και δεν έδωσε επαρκείς εξηγήσεις, έγινε αξιολόγηση από τον ΜΚ4 και διαπιστώθηκε ότι η αξία των αντικειμένων που εντοπίστηκαν ήταν περί τα 322 ευρώ περίπου.»
Σε ότι αφορά τις υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής αναφέρθηκαν τα ακόλουθα γεγονότα:
«Υπόθεση 1250/25: Γεγονότα ως το κατηγορητήριο, την 30.4.24 λήφθηκε πληροφορία στην Αστυνομία για ύποπτο πρόσωπο που είχε στην κατοχή του τσάντες στην περιοχή της Ορόκλινης. Εκεί μετέβηκαν μέλη της Αστυνομίας όπου εντόπισαν τον κατηγορούμενο. Συνελήφθηκε για τα αυτόφωρα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας και μεταφέρθηκε στον Σταθμό Ορόκλινης. Από έρευνα που έγινε στα προσωπικά αντικείμενα του κατηγορουμένου εντοπίστηκε σε τσαντάκι που είχε στην κατοχή του ένα πλαστικό διαφανές δοχείο που περιείχε κρυσταλλική ουσία καθώς και μια ζυγαριά ακριβείας με ίχνη κρυσταλλικής ουσίας. Συνελήφθηκε για τα αυτόφωρα αδικήματα, οδηγήθηκε στην ΥΚΑΝ Λάρνακας για τα περαιτέρω, όπου την ίδια μέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από αυτόν στην οποία μεταξύ άλλων παραδέχθηκε ότι τα ναρκωτικά και η ζυγαριά που εντοπίστηκαν στην κατοχή του είναι δικά του, ότι είναι χρήστης crystal τα τελευταία 4 χρόνια και κάνναβης τα τελευταία 8 χρόνια. Επίσης ανέφερε ότι τα ναρκωτικά τα αγόρασε την 29.4.24 από πρόσωπο που δεν ήθελε να κατονομάσει και ότι τη ζυγαριά την χρησιμοποιούσε για να ζυγίζει το crystal που αγόραζε. Κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε "ναι παραδέχομαι". Υπάρχουν τεκμήρια, παρακαλώ όπως αυτά κατασχεθούν και καταστραφούν, που είναι τα ναρκωτικά.
Γεγονότα στην 5940/25: Την 24.3.24 είχε γίνει καταγγελία στην Αστυνομία για κλοπή αυτοκινήτου, την 25 Μαρτίου ο παραπονούμενος εντόπισε το κλοπιμαίο όχημα του στην Πύλα και εκεί διαπίστωσε ότι επέβαιναν 2 άγνωστα πρόσωπα τα οποία τράπηκαν σε φυγή. Εντός του οχήματος εντόπισε ένα μαύρο τσαντάκι το οποίο ο παραπονούμενος παρέδωσε στην Αστυνομία στην οποία μεταξύ άλλων υπήρχαν ναρκωτικές ουσίες. Εξασφαλίστηκε μαρτυρία εναντίον του κατηγορουμένου 2 ο οποίος στις 22.4.24 κλήθηκε στα γραφεία της Aστυνομίας όπου λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από αυτόν στην οποία παραδέχθηκε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών και ότι κάνει χρήση κάνναβης και μεθαμφεταμίνης. Ανέφερε περαιτέρω ότι την 24.3.24 αγόρασε 0, 1 γραμμάρια μεθαμφεταμίνης από πρόσωπο στη Λάρνακα που δεν ήθελε να κατονομάσει και πλήρωσε 10 ευρώ. Ανέφερε περαιτέρω ότι μαζί με άλλο πρόσωπο έκαναν χρήση μεθαμφεταμίνης και επειδή δεν είχε δική του καπνοσύρριγγα έκανε χρήση με την καπνοσύριγγα του άλλου προσώπου. Υπάρχουν τεκμήρια στην υπόθεση, παρακαλώ να κατασχεθούν και να καταστραφούν.
Αναφέρομαι τώρα στα γεγονότα της 2208/25: Την 24.3.24 καταγγέλθηκε στην Αστυνομία από τον Μ.Κ. 1 ότι την ίδια μέρα κλάπηκε το αυτοκίνητο του με αριθμούς ΗΕΡ 006 μάρκας ΒMW περί της αξίας των 800 ευρώ το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο έξω από την οικία του. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι το όχημα ήταν σταθμευμένο και ξεκλείδωτο με τα κλειδιά στην μίζα. Εξασφαλίστηκε μαρτυρία ότι στην υπόθεση εμπλέκονταν μεταξύ άλλων ο κατηγορούμενος 3, εναντίον του εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης. Την 22.4.24 συνελήφθηκε και άσκησε το δικαίωμα της σιωπής.
Υπόθεση 9972/25: Γεγονότα, την 4.1.25 καταγγέλθηκε στην Αστυνομία από τον παραπονούμενο τον ΜΚ1 ότι την ίδια μέρα κλάπηκε από την είσοδο της πολυκατοικίας στην οποία διέμενε το ποδήλατο του χρώματος λευκού μάρκας Durres. Την 5.1.25 ο ΜΚ2 ενώ βρισκόταν μηχανοκίνητη περιπολία εντόπισε τον κατηγορούμενο να έχει στην κατοχή του το ποδήλατο με τα εν λόγω χαρακτηριστικά, συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας αφού δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις και οδηγήθηκε στα γραφεία της Aστυνομίας. Από έλεγχο που έγινε διαπιστώθηκε ότι το ποδήλατο που είχε στην κατοχή του ο κατηγορούμενος ήταν το κλοπιμαίο όχημα που καταγγέλθηκε από τον ΜΚ1. Λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία έδωσε τους δικούς του ισχυρισμούς. Αυτά εν συντομία τα γεγονότα.»
Τέθηκε περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος βαρύνεται με 4 προηγούμενες καταδίκες και προς τούτο κατατέθηκε το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου ως Έγγραφο Χ. Ειδικότερα:
1. Στην υπόθεση 1726/23 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε στις 8/5/2023 για τα αδικήματα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός, παράνομης κατοχής περιουσίας, διάρρηξης κτιρίου και κλοπής, διάρρηξης κατοικίας και κλοπής με χρόνο διάπραξης των αδικημάτων την περίοδο 18/12/2022-8/02/2023. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 10 μηνών.
2. Στην υπόθεση 6926/20 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε στις 11/5/2023 για τα αδικήματα της κακόβουλης βλάβης και κλοπής με χρόνο διάπραξης των αδικημάτων την 8/08/2020. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 μηνών. Στην εν λόγω υπόθεση λήφθηκε υπόψη η 4505/23 που αφορούσε κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός.
3. Στην υπόθεση 8606/23 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε την 01/08/23 για τα αδικήματα της κλοπής και κλεπταποδοχής με χρόνο διάπραξης των αδικημάτων την περίοδο 27/03/2023 - 28/03/2023. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 μηνών.
4. Στην υπόθεση 12064/23 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε στις 13/1/25 για τα αδικήματα της διάρρηξης κτιρίου με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος, κλοπής, παράνομης κατοχής περιουσίας, κατοχής επιθετικού οργάνου και κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της ημέρας με χρόνο διάπραξης των αδικημάτων την 18/01/2023. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 15 μηνών. Λήφθηκαν επίσης υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής άλλες 4 υποθέσεις: (1) η υπόθεση 5242/24 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας που αφορούσε τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας και συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος, (2) η υπόθεση 12515/24 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας που αφορούσε αδικήματα κατοχής διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός, κλοπής, παράνομης κατοχής περιουσίας (3) η υπόθεση 20451/23 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που αφορούσε αδικήματα κλοπής και κακόβουλης ζημιάς (4) η υπόθεση 12557/23 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας που αφορούσε αδικήματα συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος και κλοπής.
Για σκοπούς μετριασμού και επιβολής ποινής η συνήγορος του κατηγορούμενου ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 42 ετών, κατάγεται από την Ελλάδα και είναι σε συνεχή επικοινωνία με τη μητέρα του η οποία μένει στην Ελλάδα. Κάνει προσπάθειες για ένταξη σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης στην Ισπανία. Κάλεσε επίσης το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου Ανέφερε επίσης ότι στο πλαίσιο της συνολικότητας της ποινής θα πρέπει το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ότι η παρούσα υπόθεση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της τελευταίας καταδίκης του κατηγορούμενου. Τέθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος αποφυλακίστηκε περί τα μέσα Ιανουαρίου 2026. Κάλεσε τέλος το Δικαστήριο να επιδείξει την μέγιστη δυνατή επιείκεια στο πρόσωπο του κατηγορούμενου.
Άκουσα με προσοχή τα όσα αναφέρθηκαν ενώπιον μου, τόσο στο πλαίσιο της έκθεσης των γεγονότων, όσο και για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής. Προχωρώ να εξετάσω και να παραθέσω τους παράγοντες που θα ληφθούν υπόψη για σκοπούς καθορισμού της αρμόζουσας ποινής για τον Κατηγορούμενο.
Έχει κατ' επανάληψη τονισθεί ότι η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπει ο Νόμος (βλ. Λεβέντης ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας (2000) 2 ΑΑΔ 527, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Evans (2005) 2 ΑΑΔ 639). Στην υπό εξέταση περίπτωση, σε ότι αφορά το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός κατά παράβαση του άρθρου 296 (γ) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία) προνοείται ποινή φυλάκισης 5 ετών. Αν όμως ο υπαίτιος καταδικάστηκε προηγουμένως για κακούργημα που αφορά περιουσία (όπως είναι η υπό εξέταση περίπτωση), αυτός υπόκειται σε ποινή φυλάκισης 7 ετών. Σε ότι αφορά αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (2η κατηγορία) προνοείται ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Τέλος, σε ότι αφορά το αδίκημα της μεταφοράς μάχαιρας εκτός κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 82 (2) και 85 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (3η κατηγορία), προνοείται ποινή φυλάκισης 1 έτους.
Όπως τέθηκε στην Λεβέντης ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632 «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.ά. (1990) 2 ΑΑΔ 264, 270, Souilmi v. Αστυνομίας (1992) 2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου (1993) 2 ΑΑΔ 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας (1992) 2 ΑΑΔ 129). Δεν πρέπει δε να λησμονείται ότι οι συνθήκες τέλεσης ενός αδικήματος συνιστούν το βασικότερο παράγοντα προσδιορισμού της σοβαρότητας του αδικήματος με ανάλογες επιπτώσεις στην επιμέτρηση της ποινής (Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 161/2020, ECLI:CY:AD:2022:B182, 11/5/2022).
Χωρίς αμφιβολία, τα αδικήματα στα οποία έχει βρεθεί ένοχος ο κατηγορούμενος, είναι σοβαρά. Πρόκειται για αδικήματα τα οποία διαπράττονται με ιδιαίτερη συχνότητα και βρίσκονται σε ανησυχητική έξαρση, γεγονός για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις που επιλαμβάνεται καθημερινά το Δικαστήριο, μεγάλο ποσοστό των οποίων αφορά τη διάπραξη αδικημάτων όπως αυτών της παρούσας υπόθεσης (βλ. Abunazha v. Δημοκρατίας (2009) 2 ΑΑΔ 551, Selmani κ.α. ν. Δημοκρατίας (2016) 2 ΑΑΔ 854, Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 84/2020 και 87/2020, 17/2/2021, Γενικός Εισαγγελέας ν. Κύρρη, Ποινική Έφεση αρ. 70/2022, 7/2/2023).
Παρά τα πιο πάνω όμως το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν μειώνεται αλλά ούτε και ατονεί ανεξαρτήτως της σοβαρότητας του αδικήματος αφού οφείλει να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον κάθε κατηγορούμενο, ανάλογα με τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του (βλ. Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας (2008) 2 ΑΑΔ 478). Από την άλλη όμως η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι θα πρέπει ταυτόχρονα να υπερακοντίζει και το άλλο Δικαστικό καθήκον για την επιβολή της αρμόζουσας για τον συγκεκριμένο παραβάτη ποινής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου (Αρ.2) (2001) 2 ΑΑΔ 285).
Προς όφελος του Κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία οδήγησε στην εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού χρόνου και η οποία, ως είναι νομολογημένο, επιφέρει έκπτωση στην ποινή (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας (2002) 2 ΑΑΔ 28) καθώς και τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες, όπως αυτές προκύπτουν από τα όσα η συνήγορος του κατηγορούμενου ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου και στα οποία έγινε αναφορά πιο πάνω.
Είναι όμως νομολογημένο ότι οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής λαμβάνονται μεν υπόψη, αλλά δεν έχουν παρά μόνο μικρή βαρύτητα στην επιμέτρηση της ποινής (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (2001) 2 ΑΑΔ 540). Η κατανόηση που το Δικαστήριο οφείλει να επιδεικνύει στις προσωπικές περιστάσεις του δράστη δεν πρέπει να υπερφαλαγγίζει την ανάγκη της αποτροπής υπό το φως των περιστατικών και της φύσης των ίδιων των αδικημάτων.
Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, εκεί όπου μια υπόθεση θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψη και δεν λήφθηκε, αυτό δυνατό να αποτελέσει λόγο για μείωση της ποινής που επιβλήθηκε κατά τη μεταγενέστερη εκδίκαση του αδικήματος (βλ. μεταξύ άλλων, Djionis v. The Police (1984) 2 C.L.R. 59, 64, Varnava v. Police (1984) 2 C.L.R. 349, Παναγή ν. Δημοκρατίας (1993) 2 Α.Α.Δ. 47, Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 138, 143, 144) , Σάββας Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας (2004) 2ΑΑΔ σελ. 443, Παραρέ Μιχάλης ν. Αστυνομίας (2013) 2 ΑΑΔ 257, Βέλιου ν. Αστυνομίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 76,Θεοδούλου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 288/2015, ημερ. 14/6/2016, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 161/2020, ECLI:CY:AD:2022:B182, 11/5/2022)
Στην υπό εξέταση περίπτωση τόσο η παρούσα υπόθεση όσο και οι υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής καταχωρίστηκαν μετά την τελευταία καταδίκη του κατηγορούμενου, πλην όμως τα αδικήματα που αυτές αφορούν διαπράχθηκαν σε χρόνο προγενέστερο της τελευταίας του καταδίκης. Περαιτέρω, όπως τέθηκε από την Κατηγορούσα αρχή σε όλες τις υποθέσεις πλην της υπόθεσης 2208/2025 ο κατηγορούμενος είχε παραδεχθεί στις αστυνομικές αρχές τη διάπραξη των αδικημάτων. Υπό αυτές τις περιστάσεις, όλες οι υποθέσεις πλην της 2208/2025, θα μπορούσαν να είχαν ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της τελευταίας καταδίκης του κατηγορούμενου και το γεγονός ότι δεν λήφθηκαν αποτελεί παράγοντα που δύναται να αποτελέσει λόγω για μείωση της ποινής και επομένως δύναται να προσμετρήσει προς όφελος του κατηγορούμενου στην όλη ποινική μεταχείρισή του.
Δεν παραγνωρίζω, επίσης, ότι ο κατηγορούμενος βαρύνεται με 4 προηγούμενες καταδίκες, οι οποίες αφορούν παρόμοιας φύσεως αδικήματα, σημειώνοντας παράλληλα ότι η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών είναι παράγοντας ο οποίος περιορίζει το βαθμό επιείκειας που το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να επιδείξει στον κατηγορούμενο αν ήταν λευκού ποινικού μητρώου, αφού οι προηγούμενες καταδίκες αποτελούν ένδειξη της στάσης και του σεβασμού που επιδεικνύει ένας κατηγορούμενος έναντι των νόμων της Πολιτείας (βλ. Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας (2003) 2 ΑΑΔ 565, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 79/2019 ημ. 27/04/2021, ECLI:CY:AD:2021:B173, ECLI:CY:AD:2021:B173).
Στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας (2003) 2 ΑΑΔ 565 επαναλήφθηκαν τα εξής:
«Αποτελεί θέση της νομολογίας μας ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν πρέπει να δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας παραβάτης. Ωστόσο είναι δυνατό η προηγούμενη εγκληματική συμπεριφορά να επηρεάσει το βαθμό επιείκειας που το δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να επιδείξει (Βλ. Κυπριανίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας (1994) 2 Α.Α.Δ. 246, 250, 251, Περικλέους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5977/22.2.96). Περαιτέρω έχει νομολογηθεί ότι οι προηγούμενες καταδίκες είναι στοιχείο το οποίο έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης και του σεβασμού του κατηγορουμένου προς τους Νόμους της Πολιτείας (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ματθαίου Άλλως Μαλέγκου (1994) 2 Α.Α.Δ. 1, 8, 9, Stratos and Another v. Police 17 C.L.R. 73 και Χατζηνικολάου ν. Αστυνομίας (1976) 2 Α.Α.Δ. 63).»
Οι προηγούμενες λοιπόν καταδίκες του κατηγορούμενου δεν τίθενται για να τιμωρηθεί για αδικήματα για τα οποία έχει ήδη τιμωρηθεί, αλλά επηρεάζει την επιείκεια που θα τύγχανε αν δεν βαρυνόταν με αυτές. Δεν μπορεί να παραγνωριστεί στο πλαίσιο της στάσης και του σεβασμού του προς τον Νόμο, ότι τόσο οι προηγούμενες καταδίκες του όσο και οι 2 εκ των 4 υποθέσεων που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου και λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο για σκοπούς επιβολής ποινής αφορούν αδικήματα κατά της περιουσίας.
Είναι επίσης νομολογημένο ότι όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και άλλα αδικήματα μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο τις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (2005) 2 ΑΑΔ 598.
Των πιο πάνω λεχθέντων, στρέφομαι στο σημείο αυτό στο ζήτημα της αρμόζουσας, υπό τις περιστάσεις, ποινής για τον Κατηγορούμενο.
Συνεκτιμώντας, όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, τη συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, καταλήγω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο είναι, αναπόφευκτα, αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω σε σχέση με τον Κατηγορούμενο είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής, όχι όμως το είδος της.
Η επιβολή οποιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στον Κατηγορούμενο θα παραγνώριζε πλήρως τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος διέπραξε και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα, αφού δεν θα εξυπηρετούσε τον σκοπό της αποτροπής τόσο του ίδιου του Κατηγορούμενου αλλά και επίδοξων παραβατών, καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι πρόκειται για αδικήματα τα οποία διαπράττονται με ιδιαίτερα ανησυχητική συχνότητα.
Συνακόλουθα, σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν και έχοντας περαιτέρω κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, και ασκώντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλονται στον Κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές:
Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 7 μηνών,
Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 μηνός,
Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών.
Δεδομένου ότι πρόκειται για αδικήματα ίδιας φύσης, τα οποία διαπράχθηκαν στο πλαίσιο μιας ενιαίας αδικοπρακτικής συμπεριφοράς, οι πιο πάνω ποινές να συντρέχουν.
Των πιο πάνω λεχθέντων, προχωρώ να εξετάσω αν υπάρχουν λόγοι αναστολής της ποινής φυλάκισης δυνάμει των προνοιών του περί της Υφ’ όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972 (Ν. 95/1972). Η ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι ευρεία και ασκείται με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου.
Όπως αναλύεται το όλο ζήτημα στην υπόθεση Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας (2012) 2 ΑΑΔ 930, 938-939:
«Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων θα μπορούσε ή έπρεπε αυτοί οι παράγοντες να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος να δικαιολογεί το να δοθεί στον εφεσείοντα μια δεύτερη ευκαιρία (βλ. Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 22). Η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Η υιοθέτηση οποιουδήποτε γενικού κανόνα θα συνιστούσε σφάλμα αρχής. Εναπόκειται στο δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και οποιεσδήποτε προσωπικές περιστάσεις που αφορούν στον συγκεκριμένο κατηγορούμενο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την οικογένεια του με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Αυτό βέβαια συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρούμε ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.»
Έχω επίσης κατά νου ότι η όποια επιείκεια έχει επιδείξει το Δικαστήριο ως προς το ύψος της επιβληθείσας ποινής και οι παράγοντες τους οποίους το Δικαστήριο έλαβε υπόψη προς καθορισμό της, δεν επηρεάζουν την εξουσία του Δικαστηρίου να εξετάσει, κατά το στάδιο της κρίσης περί αναστολής της ποινής, ξεχωριστά όλα τα περιστατικά που αφορούν τον Κατηγορούμενο και τα οποία θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη και να επιδράσουν με βάση τον σχετικό νόμο Ν. 95/72, ως τροποποιήθηκε.
Η πορεία εξέτασης θέματος αναστολής της εκτέλεσης της ποινής προϋποθέτει και επιβάλλει, όπως και στην Ιωσήφ (ανωτέρω) εντοπίζεται, την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος, των προσωπικών περιστάσεων ενός κατηγορουμένου και των γεγονότων της υπόθεσης συνολικά. Η τελική κρίση θα πρέπει να αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα πρέπει να εξυπηρετεί τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας. Σύμφωνα με τη Νομολογία, παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο, το μητρώο του κατηγορούμενου, η αναγκαιότητα αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή η απουσία στοιχείων μεταμέλειας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου (1996) 2 ΑΑΔ 303).
Έχοντας εξετάσει τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης υπό το φως των σχετικών αρχών της Νομολογίας, κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης του Κατηγορούμενου. Κατέληξα στα πιο πάνω αφού έλαβα υπόψη μου τις οικογενειακές και προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου αφενός και την σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε, αφετέρου. Τα γεγονότα είναι τέτοια που, παρά τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, τις ενδεχόμενες συνέπειες στους οικείους του και τους υπόλοιπους μετριαστικούς παράγοντες όπως αυτοί αναφέρονται ανωτέρω και λαμβάνονται εκ νέου υπόψη, δεν δικαιολογείται η αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης.
Συγκεκριμένα, τυχόν αναστολή της ποινής φυλάκισης, δεν θα αντικατόπτριζε επαρκώς την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος διέπραξε και δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της επιβολής ποινής για τα αδικήματα της φύσης αυτής, τα οποία είναι εξαιρετικά σοβαρά, λόγω, μεταξύ άλλων, της έξαρσης που παρατηρείται στη διάπραξή τους, αλλά και της ανάγκης αποτροπής των παραβατών και του κοινού. Συνεπώς, η αναστολή εκτέλεσης της ποινής θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα, τόσο στον ίδιο τον Κατηγορούμενο 1, όσο και σε άλλους επίδοξους παραβάτες σε ό,τι αφορά τις συνέπειες διάπραξής τους (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017 και Πισκόπου ν. Δημοκρατίας (1996) 2 ΑΑΔ 303).
Συνεπώς, η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο είναι άμεση.
Στην επιμέτρηση της ποινής του Κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη οι ακόλουθες υποθέσεις (1) Η υπόθεση με αριθμό 1250/25 (2) Η υπόθεση με αριθμό 5940/25 (3) Η υπόθεση με αριθμό 2208/25 (4) Η υπόθεση με αριθμό 9972/25, όλες του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας.
(Υπ.) ………………………..
Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο