ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ:  Ε. Κ. Μιντή, Ε.Δ.

Αρ. Υπόθεσης: 3405/22

Μεταξύ:

   

THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED

Παραπονούμενη 

 

εναντίον

 

 

1. M.X.

2. Σ.Α.

                                                                                                                                                                                                                                                         Κατηγορούμενοι

Ημερομηνία: 17.04.2026

Εμφανίσεις:

Για Παραπονούμενη: κ. Α. Χατζηγεωργίου για Τάσσος Παπαδόπουλος & Σια Δ.Ε.Π.Ε.

Για Κατηγορούμενους: κ Θ. Ποσνακίδης για Γ. Βασιλείου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Στην παρούσα υπόθεση, οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν από κοινού μια κατηγορία, η οποία εδράζεται επί του άρθρου 281(1)(α) Κεφ. 154 και αφορά στο αδίκημα της παράνομης κατοχής, καλλιέργειας, νομής ή χρήσης γης. Αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι, δήλωσαν μη παραδοχή στην πιο πάνω κατηγορία που αντιμετωπίζουν και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση.

 

Ειδικότερα, αυτό που καταλογίζεται στους Κατηγορούμενους σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, είναι ότι «από τον Ιούνιο του 2022 μέχρι και σήμερα και ενώ, εις γνώση τους, το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 2/2988,  Φ/Σχ.:30/14E2, Τμήμα 22, Τεμάχιο 2778 στον Δήμο Λατσιών στην Επαρχία Λευκωσίας είναι εγγεγραμμένο επ’ ονόματι των Παραπονούμενων, το κατέχουν ή/και εκμεταλλεύονται ή/και νέμονται ή/και χρησιμοποιούν, χωρίς τη συναίνεση των Παραπονουμένων και χωρίς να έχουν κανένα σχετικό δικαίωμα».

 

Εκ μέρους της Παραπονούμενης, κατέθεσε ένας μάρτυρας, ο Ν.Τ., λειτουργός στην υπηρεσία της τελευταίας (Μ.Κ.1). Από πλευράς των Κατηγορούμενων, δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία είτε από τους ίδιους, κατόπιν που κλήθηκαν σε απολογία, είτε από άλλους μάρτυρες.

 

Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, κατατέθηκαν 13 συνολικά, τεκμήρια, ως επίσης και παραδεκτά γεγονότα, αναφορά στα οποία γίνεται πιο κάτω.

 

Η θέση της κατηγορούσας αρχής είναι ότι η Κατηγορούμενη 2, ήταν προηγουμένως ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου και ενυπόθηκη οφειλέτης πιστωτικών διευκολύνσεων οι οποίες διατηρούνταν στην Τράπεζα Κύπρου προς όφελος των Κατηγορουμένων και μιας εταιρείας. Ότι το επίδικο ακίνητο, αποτελούσε μέρος των υποθηκών που η Κατηγορούμενη 2 δέσμευσε προς την πιο πάνω Τράπεζα έναντι των εν λόγω διευκολύνσεων, οι οποίες αποκτήθηκαν στην συνέχεια από την Παραπονούμενη, δυνάμει σχεδίου Διακανονισμού μεταξύ της Τράπεζας Κύπρου και της τελευταίας. Επίσης, ότι ένεκα του ότι οι εν λόγω πιστωτικές διευκολύνσεις  οι οποίες εξασφαλίζονταν από υποθήκες, μεταξύ των οποίων και το επίδικο ακίνητο, κατέστησαν πληρωτέες και απαιτητές, η Παραπονούμενη προχώρησε με διαδικασία πλειστηριασμού του επίδικου ακινήτου, η οποία δεν είχε επιτυχή έκβαση με αποτέλεσμα το ακίνητο να ανακτηθεί και αγοραστεί από την τελευταία δυνάμει των προνοιών του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, έτσι που κατέστη ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Εντός του ακινήτου, είναι η θέση της κατηγορούσας αρχής, ότι διαμένουν οι Κατηγορούμενοι οι οποίοι το κατέχουν και το χρησιμοποιούν, παρά την μη συγκατάθεση από μέρους της Παραπονούμενης. Αποτελεί περαιτέρω θέση της κατηγορούσας αρχής πως οι Κατηγορούμενοι, θέλοντας να καταστρατηγήσουν αρχικά την διαδικασία πλειστηριασμού και μετέπειτα να παραπλανήσουν ως προς το ποιος κατέχει το επίδικο ακίνητο, προχώρησαν στην κατάρτιση ενός εικονικού συμβολαίου ενοικίασης, το οποίο κοινοποίησαν στην Παραπονούμενη εκκρεμούσης της διαδικασίας πλειστηριασμού, το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και πως το ότι είναι οι ίδιοι που κατέχουν το ακίνητο, προκύπτει από το γεγονός ότι κατά καιρούς, επιδόθηκαν έγγραφα σε αμφότερους τους Κατηγορούμενος, στο επίδικο ακίνητο. 

 

Η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης των Κατηγορουμένων, περιστράφηκε γύρω από το δεν έχει αποδειχθεί από μέρους της Παραπονούμενης το ποιο πρόσωπο κατέχει το επίδικο ακίνητο και δη ότι κατέχεται από τους Κατηγορούμενους, αφού η μαρτυρία η οποία έχει προσκομιστεί για να στηρίξει το πιο πάνω γεγονός, είναι μαρτυρία επί εικασιών και αυθαίρετων συμπερασμάτων, τα οποία εκπηγάζουν από ένορκες δηλώσεις προσώπων τα οποία εν πάση περιπτώσει δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο να καταθέσουν. Ο δε, μοναδικός μάρτυρας της κατηγορούσας αρχής, δεν είχε γνώση των επιδίκων ζητημάτων και η όποια αναφορά του περί κατοχής του ακινήτου από μέρους των Κατηγορουμένων, οφείλετο σε μια επιτηδευμένη προσπάθεια από μέρους του, να υποστηρίξει την υπό κρίση κατηγορία και να βοηθήσει την πλευρά της Παραπονούμενης. Επίσης και διαζευκτικά με την πιο πάνω θέση, αποτελεί θέση της υπεράσπισης πως το άρθρο 281 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 επί του οποίου η κατηγορία εδράζεται, δεν έχει οποιαδήποτε εφαρμογή σε ακίνητη ιδιοκτησία, αφού η ισχύς του εν λόγω άρθρου περιορίζεται σε κατοχή, νομή ή χρήση γης και όχι ακινήτου.

 

Μέρος των όσων ο Μ.Κ.1 ανέφερε, δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά των Κατηγορουμένων, πλην όσων σημείων σχετίζονταν με τις παραπάνω θέσεις και ενόψει τούτου, τα όσα αποτελούν κοινό και αδιαμφισβήτητο έδαφος μεταξύ των μερών, καθιστούν την παράθεση και αξιολόγηση όλης ανεξαιρέτως της τεθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, αχρείαστη και μη εξυπηρετούσα οποιουδήποτε ουσιαστικού σκοπού, ιδιαίτερα λαμβανομένης υπόψη και της φύσης του αδικήματος ως αυτό περιέχεται στο άρθρο 281(1)(α) του Κεφ. 154 (βλ. σχ. Οδυσσέα ν. Αστυνοµίας (1999) 2 ΑΑΔ 490 και Αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για Απόλυση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέως δια ανάρμοστη συμπεριφορά, Αίτηση 1/15 ημερ. 24/9/2015, σελ. 27, 28)

 

Αποτελούν μη αμφισβητούμενα γεγονότα λοιπόν, σε αδρές γραμμές, τα πιο κάτω:

 

(α)       Ότι ο Μ.Κ.1, είναι στην υπηρεσία της εταιρείας THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT (στο εξής η «TPM») από τις 16.10.2023, καθώς επίσης  ότι είναι εξουσιοδοτημένος από την Παραπονούμενη να δώσει μαρτυρία σε σχέση με την παρούσα υπόθεση ως επίσης και ότι άντλησε γνώση για τα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε στην μαρτυρία του, από το αρχείο και έγγραφα που διατηρεί η τελευταία και από πληροφορίες που έλαβε από συναδέλφους του. Επίσης δεν αμφισβητήθηκαν τα προσόντα και η θέση που κατέχει στην «ΤΡΜ», ως επίσης ότι η τελευταία διαχειρίζεται πιστωτικές διευκολύνσεις και ακίνητα της Παραπονούμενης και έχει αναλάβει τη διαχείριση αριθμού πιστωτικών διευκολύνσεων, εξασφαλίσεων, εγγυήσεων και ακινήτων, ιδιοκτησίας της τελευταίας. 

 

(β)       Ότι η Παραπονούμενη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών και η αρχική αδειοδότηση της ήταν ως εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων, η οποία αργότερα ανακλήθηκε, λόγω κατάργησης της αναγκαιότητας αδειοδότησης των αγοραστών πιστωτικών διευκολύνσεων, δυνάμει της απόφασης 2/2025 της Κεντρικής Τράπεζας. Περαιτέρω, ότι η ΤΡΜ έχει αδειοδοτηθεί από την Κεντρική Τράπεζα ως Διαχειριστής Πιστώσεων, δυνάμει του Ν.121(Ι)/2024.

 

(γ)        Περιπλέον, ότι η Παραπονούμενη κατ’ εφαρμογή του Ν. 169(Ι)/2015 αλλά και δυνάμει σχεδίου διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε στις 04.06.2021 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην Αίτηση με αρ. 320/2021 απέκτησε μεταξύ άλλων πιστωτικές διευκολύνσεις, εξ αποφάσεως χρέη και εξασφαλίσεις από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και ως τούτου υποκαθιστά αυτήν καθώς και ότι μεταξύ των πιστωτικών διευκολύνσεων που τους έχουν μεταφερθεί ήταν και οι πιστωτικές διευκολύνσεις και εξασφαλίσεις που εξασφάλιζε το επίδικο ακίνητο, το οποίο βρίσκεται επί της οδού Σάββα Τσιανή 13 στον Δήμο Λατσιών, με ταχυδρομικό κώδικα 2336 και δη οι υποθήκες με αρ. Υ4724/2013, Υ4095/2011 και Υ4142/2011 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, που ήταν εγγεγραμμένες επί του ακινήτου, οφειλέτες των οποίων ήταν και είναι οι Κατηγορούμενοι καθώς και η εταιρεία INTA SUN HOLIDAYS LIMITED (HE43844). Επίσης, ότι οι πιο πάνω υποθήκες, παραχωρήθηκαν από την Κατηγορούμενη 2, προς εξασφάλιση των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων, η οποία είναι και ενυπόθηκη οφειλέτης τους. 

 

(δ)       Ότι η Παραπονούμενη προχώρησε με διαδικασία πλειστηριασμού του ακινήτου καθότι οι διευκολύνσεις που εξασφαλίζονταν από τις πιο πάνω υποθήκες κατέστησαν πληρωτέες και απαιτητές, ο οποίος έλαβε χώρα κανονικά πλην όμως χωρίς αποτέλεσμα και ότι η τελευταία, 6 μήνες μετά, προχώρησε δυνάμει των συναφών προνοιών του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 σε ανάκτηση/αγορά του επίδικου ακινήτου.

 

(ε)        Ότι η Παραπονούμενη από τις 17.06.2022 είναι η μόνη και αποκλειστική εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου, ως προκύπτει από τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου (τεκμήριο 8).

 

(ζ)        Ότι οι δικηγόροι της Παραπονούμενης απέστειλαν στους Κατηγορούμενους επιστολή, με συστημένο ταχυδρομείο, επιστολή ημερομηνίας 07.09.2022, η οποία δεν παραλήφθηκε[1] και ότι το τεκμήριο 10 δείχνει το στάδιο της ταχυδρόμησης, μεταξύ του οποίου η ώρα και ημερομηνία αποστολής, η χώρα και η τοποθεσία, το στάδιο που βρίσκεται η ταχυδρόμηση, το εκάστοτε ταχυδρομικό γραφείο που αναλαμβάνει την ταχυδρόμηση και οι λεπτομέρειες του σταδίου ταχυδρόμησης.

 

(η)       Ότι στις 11.10.2022 καταχωρήθηκε η παρούσα και ότι το κατηγορητήριο επιδόθηκε στους Κατηγορούμενους στις 04.11.2022 από τον ιδιώτη επιδότη Β.Α., καθώς και ότι αντίγραφα των ενόρκων δηλώσεων επίδοσης του κατηγορητηρίου βρίσκονται στον δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης, ως επίσης ότι το τεκμήριο 11, αφορά σημείωμα του πιο πάνω ιδιώτη επιδότη, προς τους δικηγόρους της Παραπονούμενης, στο οποίο αναφέρεται πως οι Κατηγορούμενοι είναι ανδρόγυνο και διαμένουν στο σπίτι.

 

(θ)       Ότι η Παραπονούμενη ουδέποτε συγκατατέθηκε, συναίνεσε ή ενέκρινε την κατοχή, χρήση και εκμετάλλευση του ακινήτου από τους Κατηγορούμενους ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο.

 

(ι)         Ότι στις 21.05.2025, η Παραπονούμενη προχώρησε με επιστολή απαίτησης προς τους Κατηγορούμενους κατ’ ακολουθία των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, η οποία τους επιδόθηκε στις 03.06.2025 από ιδιώτη επιδότη, ως το τεκμήριο 12.

 

Προχωρώ να αξιολογήσω την μαρτυρία του Μ.Κ.1, επί των λοιπών ζητημάτων που κατέθεσε και αμφισβητήθηκαν. Σημειώνω πως δεν πρόκειται σαφώς, περί ανεξάρτητου μάρτυρα και τούτο διότι φαίνεται ως εκ της θέσης του και ως εκ του περιεχομένου της μαρτυρίας του, να προωθεί τα συμφέροντα της Παραπονούμενης, τα οποία δεν είναι ασυνάρτητα και με τα δικά του, αφού βρίσκεται στην υπηρεσία εταιρείας, που δεν είναι ασύνδετη  με την Παραπονούμενη. Επομένως, έχω αντικρύσει την μαρτυρία του (σε όσα ζητήματα απέμειναν να αμφισβητούνται) με ιδιαίτερη προσοχή και τα όσα ανέφερε ή απάντησε, τα έχω αντιπαραβάλει με την έγγραφη μαρτυρία (τεκμήρια) που κατέθεσε, ώστε να καταλήξω κατά πόσο οι ισχυρισμοί του συνάδουν ή όχι με αυτήν, ή ευσταθούν.

Αποτέλεσε θέση του Μ.Κ.1, πως οι Κατηγορούμενοι είναι τα πρόσωπα που κατέχουν το ακίνητο. Την θέση του αυτή ο Μ.Κ.1, την έχει στηρίξει επί του ότι κατά την θέση του, έχουν επιδοθεί τόσο το κατηγορητήριο της παρούσας, όσο και διάφορες επιστολές στους Κατηγορούμενους, ενόσω αυτοί βρίσκονταν στο συγκεκριμένο ακίνητο, γεγονός που κατά τον μάρτυρα, υποδηλοί και το ότι οι Κατηγορούμενοι είναι κάτοχοι του ακινήτου και το χρησιμοποιούν παρά την μη συγκατάθεση της Παραπονούμενης. Η πιο πάνω θέση ωστόσο, εύκολα μπορεί να συναχθεί και να διαπιστωθεί από το περιεχόμενο της μαρτυρίας του και των όσων στην αντεξέταση του ανέφερε, πως στηρίζεται επί εικασιών και συμπερασμάτων, με δεδομένο το ότι ως και ο ίδιος ο μάρτυρας αποδέχθηκε, ουδέποτε επισκέφθηκε το ακίνητο για να διαπιστώσει ποιο είναι το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που διαμένουν εκεί ή το κατέχουν. Με άλλα λόγια, είναι προφανές πως ως προς το κατά πόσο το ακίνητο κατέχεται ή όχι από τους Κατηγορούμενους, ο ίδιος δεν έχει ιδία γνώση.

 

Αναφέρει μάλιστα στην γραπτή του δήλωση πως είναι σε θέση να επιβεβαιώσει το γεγονός ότι οι Κατηγορούμενοι είναι οι κάτοχοι του ακινήτου, όχι μόνο από όσα οι ιδιώτες επιδότες τους έχουν πληροφορήσει αλλά και από τακτικές επιτόπιες επισκέψεις που έχουν διενεργήσει οι Διαχειριστές του ακινήτου, αναφορά την οποία ουσιαστικά αναίρεσε κατά την αντεξέταση του, αναφέροντας πως οι εν λόγω διαχειριστές, δεν προέβησαν σε καμιά άλλη ενέργεια από του να αποστείλουν επιστολή στους Κατηγορούμενους και να τους ειδοποιήσουν για την αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του ακινήτου αφού καμιά άλλη ενέργεια κατά την θέση του, είχε ζητηθεί από μέρους τους, από την Παραπονούμενη. Παραθέτω αυτούσιο απόσπασμα από τα πρακτικά που τηρήθηκαν κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1 επί του προκείμενου ζητήματος:

 

«E.      Πάμε στην παράγραφο 18 της γραπτής σας δήλωσης κύριε μάρτυς όπου λέτε: « Μετά την ανάκτηση... (διαβάζει)... ενοικίων ». Μπορείτε να μας πείτε κύριε μάρτυς τι έκανε αυτή η εταιρεία[2], σε σχέση με το ακίνητο ή σε σχέση με τα ενοίκια που ο ίδιος λέτε ήταν να συλλέγει τα ενοίκια να επικοινωνεί με τους ενοικιαστές κλπ; 

A.        Η συγκεκριμένη εταιρεία είναι συνεργάτες μας και αναλαμβάνει να στείλει τις επιστολές ότι μεταβιβάστηκε το ακίνητο και άλλαξε το ιδιοκτησιακό καθεστώς και είναι Τεκμήριο 9 και φαίνεται και από την επίδοση.

E.        Τι έγινε μετά κύριε μάρτυς από αυτήν την επιστολή που έστειλε αυτή η εταιρεία; Τεκμήριο 9; Τι άλλο έκανε η εταιρεία αυτή;

A.        Τι εννοείτε;

Δικαστήριο: Έκανε κάτι άλλο η εταιρεία αυτή; Aυτή είναι ουσιαστικά η ερώτηση.

Μάρτυρας: Η εταιρεία μένει ως εκεί, σταματά, δεν έκανε κάτι άλλο, δεν ασχολείται περαιτέρω.»

 

(έμφαση δοθείσα)

 

Σημειώνω επί των πιο πάνω ότι, πέραν από το γεγονός ότι ο Μ.Κ.1 αναίρεσε ουσιαστικά την θέση που προέβαλε στην γραπτή του δήλωση περί (και) επιτόπιων επισκέψεων των διαχειριστών του ακινήτου, η συγκεκριμένη θέση ακόμη και εάν εξακολουθούσε να υποστηρίζεται από τον Μ.Κ.1, δεν θα μπορούσε ούτως ή άλλως να γίνει αποδεκτή. Πρόκειται για τρίτου βαθμού εξ ακοής μαρτυρία, με δεδομένο το ότι ως ο ίδιος ο Μ.Κ.1 ανέφερε και δεν αμφισβητήθηκε, τα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε, περιήλθαν στην γνώση του ιδίου, από πληροφορίες που έλαβε από άλλους συναδέλφους του ή από το αρχείο που τηρεί η Παραπονούμενη, στο οποίο ο ίδιος ως εκ της θέση του στην ΤΡΜ, είχε πρόσβαση. Επιπλέον, τα εν λόγω πρόσωπα δεν κλήθηκαν στην διαδικασία να καταθέσουν για τα όσα ενδεχομένως να είχαν περιέλθει στην γνώση τους, εάν πράγματι τέτοιες επισκέψεις διενεργούνταν, χωρίς να δοθεί οποιοσδήποτε λόγος, ως προς την μη κλήτευση τους, την στιγμή που η κατηγορούσα αρχή πολύ καλά γνώριζε πως από μέρους των Κατηγορουμένων, αμφισβητείτο από πριν της καταχωρήσεως της υπόθεσης, η κατοχή του ακινήτου. Τούτο άλλωστε προκύπτει και από τα ίδια τα λεχθέντα του Μ.Κ.1 ότι οι Κατηγορούμενοι είχαν κοινοποιήσει στην Παραπονούμενη, ενοικιαστήριο έγγραφο που ισχυρίζονταν ότι συνήψαν με τρίτη εταιρεία, σε σχέση με το ακίνητο, προτού αυτό περιέλθει στην ιδιοκτησία της τελευταίας και ενόσω η διαδικασία πλειστηριασμού βρισκόταν σε εξέλιξη. Θα αναμενόταν συνεπώς, για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα που άπτεται της απόδειξης των ουσιαστικών συστατικών στοιχείων του αδικήματος που οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν, να κληθούν τα πρόσωπα τα οποία ιδίοις όμμασι διαπίστωσαν πως το ακίνητο, πράγματι κατέχεται από τους Κατηγορούμενους, ως είναι η θέση της κατηγορούσας αρχής.

 

Η δε επιλεκτική αναφορά από μέρους του Μ.Κ.1, σε επιτόπιες επισκέψεις των «Διαχειριστών» στους οποίους κατά τη θέση του η Παραπονούμενη ανέθεσε τη διαχείριση του ακινήτου, χωρίς να κατονομάζει το πρόσωπο το οποίο με βάση την πληροφόρηση που είχε, επισκέφθηκε το ακίνητο και διαπίστωσε πως κατείχετο από τους Κατηγορούμενους και χωρίς να αναφέρει οτιδήποτε άλλο, όπως για παράδειγμα τί ήταν ακριβώς που το πρόσωπο εκείνο διαπίστωσε, τι ενδεχομένως διημείφθη μεταξύ του ιδίου και των Κατηγορουμένων, πότε οι εν λόγω επισκέψεις έγιναν και από ποιους (εάν δεν γίνονταν κάθε φορά από το ίδιο πρόσωπο), δημιουργούν σοβαρότατες αμφιβολίες ως προς την φιλαλήθεια της πιο πάνω θέσης ή του κατά πόσο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Και τούτο, δεν είναι ασύνδετο και με το ότι, σε κανένα έγγραφο απ΄ όσα ο Μ.Κ.1 κατέθεσε, δεν εμφαίνετε όχι μόνο οποιοδήποτε πρόσωπο που να ενεργεί εκ μέρους της συγκεκριμένης διαχειρίστριας εταιρείας, αλλά ούτε καν η ίδια η διαχειρίστρια κατά τον Μ.Κ.1, εταιρεία, όταν μάλιστα αποτέλεσε θέση του τελευταίου πως είναι η συγκεκριμένη που απέστειλε επιστολή προς τους Κατηγορούμενους, με την οποία τους ενημέρωνε για την αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του επίδικου ακινήτου (τεκμήριο 9). Από απλή ανάγνωση του τεκμηρίου 9 προκύπτει ξεκάθαρα πως η εν λόγω επιστολή, στάλθηκε από την ΤΡΜ και πάντως όχι από την διαχειρίστρια εταιρεία Resolut Asset Management (Cyprus) Ltd ή από οποιαδήποτε άλλη εταιρεία. Βεβαίως, τα πιο πάνω καμιά σημασία έχουν σε σχέση με το επίδικο ζήτημα που εξετάζεται, πλην όμως σχετίζονται άμεσα με την αξιοπιστία του ίδιου του μάρτυρα και το ακριβές των όσων ανέφερε.

 

Στρέφομαι στην έτερη βάση επί της οποίας ο Μ.Κ.1 στήριξε την θέση του περί κατοχής του επιδίκου ακινήτου από τους Κατηγορούμενους που δεν ήταν άλλη από το ότι όλα τα έγγραφα (ως η θέση του) που αφορούν την παρούσα επιδόθηκαν στους Κατηγορούμενους, στο συγκεκριμένο ακίνητο. Ούτε η θέση αυτή φαίνεται να ανταποκρίνεται στο περιεχόμενο της έγγραφης μαρτυρίας που έχει προσκομιστεί. Από το τεκμήριο 9, που αφορά την ένορκη δήλωση του επιδότη Α.Τ., ό,τι προκύπτει, είναι ότι ο τελευταίος, επέδωσε προσωπικά στον Κατηγορούμενο 1 επιστολή της ΤΡΜ, ημερομηνίας 10.07.2022, με τον τελευταίο να υπογράφει την παραλαβή της. Σε κανένα σημείο του πιο πάνω τεκμηρίου δεν αναφέρεται ο τόπος ή η διεύθυνση στην οποία ο Κατηγορούμενος 1 εντοπίστηκε από τον πιο πάνω επιδότη, αλλά ούτε και μαρτυρία από το πιο πάνω πρόσωπο έχει προσφερθεί. Το δε τεκμήριο 10 που αφορά επιστολή η οποία απεστάλη με συστημένο ταχυδρομείο από τους δικηγόρους της Παραπονουμένης, προς την Κατηγορούμενη 2, έχει αποσταλεί μεν στην διεύθυνση όπου φαίνεται να βρίσκεται το επίδικο ακίνητο, πλην όμως αυτή, δεν παραλήφθηκε ποτέ, ως και ο ίδιος ο Μ.Κ.1 αναφέρει στην γραπτή του δήλωση. Σημειώνω βεβαίως επί τούτου, ότι καμιά βαρύτητα δίδω στην θέση της υπεράσπισης πως η συγκεκριμένη επιστολή, δεν παραδόθηκε στους Κατηγορούμενους επειδή δεν εντοπίστηκαν στο συγκεκριμένο σπίτι, όταν επιχειρήθηκε η παράδοση της εν λόγω επιστολής, παρότι ο Μ.Κ.1 δεν διαφώνησε επί τούτου. Κατά πρώτο, κανένα υπόβαθρο υπήρχε ότι η συγκεκριμένη επιστολή θα παραδιδόταν προσωπικά, με δεδομένο το ότι δεν αμφισβητήθηκε αρχικά από την υπεράσπιση, πως αυτή απεστάλη με συστημένο ταχυδρομείο. Περαιτέρω τούτου, καμμιά μαρτυρία προσκομίστηκε από πλευράς υπεράσπισης, η οποία να μπορούσε να προσδώσει έρεισμα στην πιο πάνω υποβολή, η οποία συνακόλουθα παρέμεινε μετέωρη. Παραμένει παρόλα αυτά ως γεγονός το ότι, η συγκεκριμένη επιστολή εν πάση περιπτώσει, ουδέποτε παραλήφθηκε.

 

Επιπροσθέτως των πιο πάνω, ούτε στο τεκμήριο 11 εμφαίνετε σε ποια ακριβώς διεύθυνση ή σε ποιο σπίτι, έχει το κατηγορητήριο επιδοθεί, παρά το γεγονός ότι φαίνεται πράγματι να υπάρχει χειρόγραφα η αναφορά στο εν λόγω έγγραφο, πως «Διαμένουν στο σπίτι και είναι αντρόγυνο». Ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής, επικαλείται σε σχέση με το εν λόγω τεκμήριο, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί απόδειξη της επίδοσης του παρόντος κατηγορητηρίου, πως εν πρώτοις, οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης του κατηγορητηρίου οι οποίες βρίσκονται στον δικαστηριακό φάκελο, φανερώνουν του λόγου του αληθές, αφού το Δικαστήριο, έχει αποδεχθεί πως η επίδοση που έγινε στους Κατηγορούμενους, ήταν σύννομη. Η πιο πάνω προσέγγιση, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η αποδοχή της επίδοσης του κατηγορητηρίου ως νομότυπης, δεν διαβλέπω πως καταδεικνύει άνευ ετέρου πως καταρχάς, το κατηγορητήριο επιδόθηκε στους Κατηγορούμενους στην επίδικη κατοικία, όταν μάλιστα καμιά αναφορά γίνεται στις συγκεκριμένες ένορκες δηλώσεις επίδοσης, ως προς το τόπο στον οποίο ο συγκεκριμένος ιδιώτης επιδότης, επέδωσε το κατηγορητήριο. Ό,τι από το περιεχόμενο τους προκύπτει, είναι ότι το κατηγορητήριο επιδόθηκε προσωπικά στην Κατηγορούμενη 2 η οποία είναι υπεύθυνη του τόπου εργασίας και εκ μέρους του Κατηγορούμενου 1, ως σύζυγος του τελευταίου, υπεύθυνη του μέρους ή του τόπου εργασίας, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει το Δικαστήριο, ποιος είναι αυτός ο τόπος εργασίας. Οι πιο πάνω υπογραμμισμένες αναφορές, είναι τα όσα από την όψη των συγκεκριμένων ενόρκων δηλώσεων προκύπτουν, αφού οποιοδήποτε άλλο μέρος/σημείο των εν λόγω εγγράφων είναι σβησμένο, εν αντιθέσει με τα ανωτέρω επισημαίνονται. Τα πιο πάνω, επίσης καθιστούσαν θεωρώ κατά την γνώμη μου επιβεβλημένη την κλήτευση του συγκεκριμένου ιδιώτη επιδότη, έτσι ώστε να καταστεί σαφές καταρχάς, ποιο είναι το σπίτι στο οποίο καταγράφει στο τεκμήριο 11 πως οι Κατηγορούμενοι διαμένουν, από πού η αναφορά του αυτή προκύπτει, ως επίσης και πού εντόπισε την Κατηγορούμενη 2 και της επέδωσε το παρών κατηγορητήριο και σε τι συνίστατο ο χώρος αυτός, υπό το φως των πιο πάνω επισημάνσεων. Ελλείψει τέτοιας μαρτυρίας, αποδοχή του ότι το κατηγορητήριο επιδόθηκε στο επίδικο ακίνητο, το οποίο αποτελεί τον τόπο διαμονής των Κατηγορουμένων, θα αποτελούσε εικασία επί εικασιών και εν πάση περιπτώσει διάβημα ανεπίτρεπτο.

 

Σε ό,τι δε αφορά τα τεκμήρια 12.1 και 12.2 που επιδόθηκαν μεν στην Κατηγορούμενη 2 και εκ μέρους του Κατηγορούμενου 1 στο επίδικο ακίνητο, ως έχει άλλωστε καταστεί παραδεκτό γεγονος, με την ίδια να ανοίγει την πόρτα της οικίας στον ιδιώτη επιδότη, σημειώνω πως ούτε αυτό αποτελεί στοιχείο που να μπορούσε να οδηγήσει σε ασφαλές εύρημα και αποδοχή της θέσης του Μ.Κ.1 πως το επίδικο ακίνητο κατέχετε από τους Κατηγορούμενους. Οι περιστάσεις υπό τις οποίες η Κατηγορούμενη 2 βρισκόταν στην επίδικη κατοικία, όταν της επιδόθηκαν τα τεκμήρια 12.1 και 12.2, δεν είναι επίσης γνωστές στο Δικαστήριο, αφού καμμιά μαρτυρία και περί τούτου έχει προσκομιστεί στο  Δικαστήριο. Ως εξάλλου έχει δηλωθεί ως περαιτέρω παραδεκτό γεγονός, ο συγκεκριμένος ιδιώτης επιδότης που επέδωσε τα πιο πάνω τεκμήρια, δεν γνωρίζει οτιδήποτε σε σχέση με την κατοχή του επιδίκου ακινήτου.

 

Γενικότερα, σημειώνω πως ουδείς εκ των ιδιωτών επιδοτών που επέδωσαν τα διάφορα έγγραφα είτε στον Κατηγορούμενο 1, είτε στην Κατηγορούμενη 2 έχει κληθεί από την κατηγορούσα αρχή για να προσφέρει μαρτυρία, έτσι που το Δικαστήριο να αδυνατεί να εξαγάγει οποιοδήποτε συμπέρασμα, από μόνες τις εξ ακοής κατά τα άλλα αναφορές, του Μ.Κ.1, οι οποίες όσο λογικές και αν ακούγονται ή φαντάζουν, δεν παύουν από το να είναι συμπερασματικές.

 

Το ότι η Κατηγορούμενη 2 παρέλαβε τα τεκμήρια 12.1 και 12.2 στην συγκεκριμένη οικία και ότι βρισκόταν εντός αυτής και άνοιξε την πόρτα, είναι μεν μορφή περιστατικής μαρτυρίας ως προς το κατά πόσο κατέχεται το επίδικο ακίνητο τουλάχιστον από την ίδια, αφού για τον Κατηγορούμενο 1 δεν υπάρχει τέτοια μαρτυρία, πλην όμως, δεν είναι ικανή να με οδηγήσει πως το μόνο λογικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι αυτό.

 

Παρεμβάλλω για να αναφέρω πως μη αμφισβητούμενο ουσιαστικά, παρέμεινε και το ότι οι Κατηγορούμενοι, κοινοποίησαν στην Παραπονούμενη, σε χρόνο πριν την ανάκτηση και αγορά του ακινήτου από την Παραπονούμενη, ενοικιαστήριο συμβόλαιο, το οποίο ισχυρίζονταν πως η Κατηγορούμενη 2 σύνηψε με την εταιρεία P.L.S. Parasol Travel & Tours Ltd. Διαφαίνεται μάλιστα εκ του τεκμηρίου 6 που κατέθεσε ο Μ.Κ.1 πως η επιστολή των Κατηγορουμένων, απεστάλη στην πλειοδότρια εταιρεία, με την οποία την ενημέρωναν για τα πιο πάνω και την καλούσαν να ενημερώσουν την ενοικιάστρια εταιρεία, για την διαδικασία πλειστηριασμού. Ό,τι αμφισβητήθηκε σε σχέση με τα πιο πάνω από την υπεράσπιση, είναι το κατά πόσο κατά τον χρόνο αποστολής του τεκμηρίου 6, η Παραπονούμενη είχε αποστείλει άλλες επιστολές με την οποία ενημέρωνε του Κατηγορούμενους για τον επικείμενο πλειστηριασμό. Είναι γεγονός πως τέτοιες επιστολές, δεν έχουν προσκομιστεί και δεν βρίσκονταν στην κατοχή του Μ.Κ.1 ως και ο ίδιος αποδέχθηκε. Το περιεχόμενο ωστόσο του τεκμηρίου 6, επιβεβαιώνει πως με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, οι Κατηγορούμενοι γνώριζαν πως βρισκόταν εν εξελίξει η διαδικασία πλειστηριασμού του ακινήτου, ο οποίος μάλιστα ορίστηκε σε συγκεκριμένη ημερομηνία και δη στις 11.11.2021 και πως η εν λόγω κοινοποίηση έγινε εκκρεμούσης της πιο πάνω διαδικασίας. Τα πιο πάνω καταρρίπτουν μεν κατά σαφή τρόπο την θέση της υπεράσπισης ότι οι Κατηγορούμενοι δεν είχαν οποιαδήποτε ειδοποίηση στις 05.11.2021 σε σχέση με τον πλειστηριασμό πλην όμως, καμμιά ιδιαίτερη σημασία μπορούν να έχουν αφού σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο δεν καλείται να αποφανθεί κατά πόσο το συγκεκριμένο ενοικιαστήριο έγγραφο ήταν άκυρο, εικονικό, ψευδές ή και προϊόν δόλου (ως ήταν εν πολλοίς η θέση του Μ.Κ.1) αφού τούτα, δεν αποτελούν μέρος των επιδίκων ζητημάτων. Ούτε και οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν οποιαδήποτε σχετική κατηγορία. Εξάλλου, σε σχέση με το συγκεκριμένο συμβόλαιο ενοικίασης και δη του κατά πόσο εξακολουθεί αυτό να υφίσταται ή κάτω από ποιες περιστάσεις έχει συναφθεί, καμιά μαρτυρία από πλευράς υπεράσπισης έχει προσφερθεί. Το ότι βέβαια δεν έχουν προσκομίσει μαρτυρία για να στηρίξουν τις θέσεις που υπεβλήθησαν δια του συνηγόρου τους στον Μ.Κ.1 περί εγκυρότητας ή ισχύος μέχρι και σήμερα του συγκεκριμένου συμβολαίου ή γενικότερα τις περιστάσεις υπό τις οποίες αυτό καταρτίστηκε, δεν εξαλείφει την υποχρέωση της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει πως οι Κατηγορούμενοι είναι τα πρόσωπα που κατέχουν το επίδικο ακίνητο. Αντίθετη προσέγγιση θα καταστρατηγούσε το τεκμήριο αθωότητας και θα αντέστρεφε ανεπίτρεπτα το βάρος απόδειξης της υπόθεσης, το οποίο βαραίνει εξ ολοκλήρου και σε κάθε περίπτωση, την πλευρά της κατηγορούσας αρχής, η οποία οφείλει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, το αδίκημα που προσάπτει στους τελευταίους. 

 

Εκείνο που έχει σημασία ωστόσο είναι ότι η Παραπονούμενη γνώριζε πριν την ανάκτηση του επίδικου ακινήτου πως υπήρχε ισχυρισμός περί κατοχής του από τρίτο πρόσωπο και παρόλα αυτά, επειδή θεώρησε ότι οι όροι του συμβολαίου που της προσκομίστηκε από τους Κατηγορούμενους, δεν ήταν λογικοί, δεν προέβη σε κανένα διάβημα για να εξακριβώσει κατά πόσο αυτό ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Δεν επικοινώνησε ποτέ με την εταιρεία, τα στοιχεία της οποίας της είχαν γνωστοποιηθεί, ούτε και ανταποκρίθηκε σε επιστολή της ιδίας (τεκμήριο 13), δεν κατήγγειλε ποτέ τους Κατηγορούμενους για τα ποινικά αδικήματα που θεωρούσε πως διέπραξαν καταρτίζοντας ως η θέση της, πλαστό ενοικιαστήριο έγγραφο με σκοπό την καταδολίευση της Παραπονούμενης. Θεώρησε, χωρίς και για τούτο να αναφερθεί πώς και με έρεισμα ποια γεγονότα, πως η εταιρεία η οποία της υπεδείχθη πως είναι ενοικιάστρια του ακινήτου, είναι εταιρεία συμφερόντων των Κατηγορουμένων, χωρίς ωστόσο να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια, που να καταδεικνύει το αληθές της πιο πάνω θέσης ή το λογικοφανές της.

 

Ούτε και προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ως προς την παραπάνω θέση, η οποία παρέμεινε όπως και οι λοιπές του Μ.Κ.1, στην σφαίρα των συμπερασμάτων και εικασιών που η Παραπονούμενη και ο μάρτυρας της προώθησαν.  Το ότι (και) τα παραπάνω αποτελούν εικασίες, χωρίς να βρίσκουν έρεισμα σε οποιαδήποτε συγκεκριμένα γεγονότα, το αποδέχθηκε εν πολλοίς και ο ίδιος ο Μ.Κ.1, μέσα από τις απαντήσεις που έδωσε κατά την αντεξέταση του επί του προκείμενου ζητήματος. Ήταν η θέση του ίδιου του μάρτυρα πως το ότι η εν λόγω εταιρεία είναι συμφερόντων των Κατηγορουμένων,  στηρίζεται στο ότι κανείς δεν θα συμφωνούσε τόσο ευνοϊκούς όρους, ως οι όροι που περιέχονται στο συγκεκριμένο ενοικιαστήριο έγγραφο. Παραθέτω αυτούσια την απάντηση του Μ.Κ.1 επί του προκειμένου:

 

«E.       Και πώς καταλήγετε κύριε μάρτυς εσείς στο συμπέρασμα, με αυτά που αναφέρετε στην παράγραφο 12 της γραπτής σας δήλωσης, ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, αντιλαμβάνομαι βάζετε και την εταιρεία PLS parasol travel & tours ltd καταστρατήγησαν τα δικαιώματα της παραπονούμενης.

A.         Θεωρώ ότι γνώριζαν την κατάσταση, την οικονομική τους κατάσταση, γνώριζαν ότι το δάνειο τους πωλήθηκε στην εταιρεία μας και δημιούργησαν αυτό το φτιαχτό ενοικιαστήριο, με πολύ χαμηλό ποσό ενοικίου, με μία εταιρεία που θεωρώ ότι είναι συμφερόντων τους.

Δικαστήριο:Θεωρείτε;

Μάρτυρας: Ναι. Και με 30 χρόνια ενοικιαστήριο, αρχικά δεν είχαν κατοχή αναφέρεται το ενοικιαστήριο και μετά θα είχαν κατοχή του ακινήτου, στα μάτια μου φαίνεται φτιαχτό.
 

E.         Κύριε μάρτυς αναφέρατε τώρα στην απάντηση σας ότι θεωρείτε ότι ενοικιάστηκε το επίδικο ακίνητο σε εταιρεία των συμφερόντων τους, ποιων;

A.         Των κατηγορουμένων.

E.         Πώς έρχεστε σ' αυτό το συμπέρασμα; Γιατί το λέτε; Εξηγήστε μας να αντιληφθούμε. 

A.         Καμία εταιρεία δεν θεωρώ ότι θα έφτιαχνε αυτό το ενοικιαστήριο, με αυτά τα δεδομένα.

E.         Κύριε μάρτυς εγώ σας υποβάλλω αρχικά ότι η εταιρεία parasol που αναφέρετε, δεν έχει καμία σχέση με τους κατηγορουμένους 1 και 2. Είναι υποβολή.

A.         Διαφωνώ.»

 

Επί των πιο πάνω είναι που ο Μ.Κ.1 στήριξε την αναφορά του ότι το συμβόλαιο ενοικίασης έγινε με εταιρεία των συμφερόντων των Κατηγορουμένων. Σημειώνω ότι, καμιά μαρτυρία έχει προσκομιστεί ως προς τυχόν αξιωματούχους, μετόχους, δικαιούχους ή άλλα πρόσωπα, σχετίζονται με την συγκεκριμένη εταιρεία. Ό,τι τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι μια επιστολή που απεστάλη προς την Παραπονούμενη από την συγκεκριμένη εταιρεία (τεκμήριο 13), η οποία ζητούσε από την τελευταία να της υποδείξει σε ποιο τραπεζικό λογαριασμό να εμβάζει το ενοίκιο για το επίδικο ακίνητο και την καλούσε σε διαπραγμάτευση συνέχισης της ενοικίασης, υπό την ιδιότητα του νέου ιδιοκτήτη του ακινήτου, επιστολή που επιμελώς και σκόπιμα θεωρώ, δεν παρουσιάστηκε από μέρους του Μ.Κ.1 ο οποίος προτού του υποδειχθεί από τον συνήγορο υπεράσπισης, δήλωνε βέβαιος πως κανένα πρόσωπο εκ μέρους της εν λόγω εταιρείας, δεν επικοινώνησε με την Παραπονούμενη. Όταν ωστόσο του υπεδείχθη το τεκμήριο 13, μη μπορώντας προφανώς να αρνηθεί ότι αφορούσε επιστολή της εταιρείας η οποία επιδόθηκε δια χειρός στην ΤΡΜ (ως επιμαρτυρείται από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης επίδοσης της, που την συνοδεύει), αποδέχθηκε πως υπήρξε τέτοια επικοινωνία, την οποία ωστόσο δεν θυμόταν.

 

Επί της συγκεκριμένης επιστολής (τεκμήριο 13), ανέφερε πως ο λόγος που δεν ανταποκρίθηκε η Παραπονούμενη σε κανένα κάλεσμα της και δεν προέβη σε κανένα δικαίωμα να εισπράξει τα ενοίκια που της προσφέρθηκαν, ήταν το ότι δεν πίστεψαν ότι το συγκεκριμένο ενοικιαστήριο έγγραφο ήταν αληθές και το ποσό ενοικίων που προσφέρθηκε στην Παραπονούμενη, ήταν «απειροελάχιστο», σε σχέση με αυτό που η ίδια η Παραπονούμενη θεωρούσε πως έπρεπε να εισπράττεται και το οποίο προκύπτει εκ των τεκμηρίων 12.1 και 12.2 να απαιτεί με αστικές διαδικασίες.

 

Με γνώμονα συνεπώς τα πιο πάνω και κατόπιν προσεκτικής αξιολόγησης της μαρτυρίας του Μ.Κ.1, καταλήγω στο συμπέρασμα πως η μαρτυρία του εν σχέσει με το επίδικο αμφισβητούμενο ζήτημα περί του κατά πόσο το επίδικο ακίνητο κατέχεται από τους Κατηγορούμενους, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για σειρά από λόγους. Εν πρώτοις, ολόκληρη η επί τούτου μαρτυρία του Μ.Κ.1 στηρίζεται επί αναφορών τρίτων προσώπων, τις οποίες άντλησε είτε από άλλους συναδέλφους του, είτε από το αρχείο της Παραονούμενης. Για κανένα γεγονός στο οποίο αναφέρθηκε, δεν είχε πρωτογενή γνώση. Τα πλείστα μάλιστα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε ή οι πλείστες θέσεις που προώθησε, είτε παρουσιάζουν αποκλίσεις από την έγγραφη μαρτυρία που κατέθεσε, είτε δεν υποστηρίζονται καθόλου από αυτήν. Αποτελεί πεποίθηση μου πως μοναδικός σκοπός του Μ.Κ.1, ο οποίος στην ουσία δεν είχε γνώση των γεγονότων για τα οποία κατέθετε, ήταν να βοηθήσει την υπόθεση της Παραπονούμενης, προβάλλοντας θέσεις επί γεγονότων, τις οποίες ούτε και ο ίδιος ήταν σε θέση να στηρίξει, χωρίς μάλιστα να διατηρεί την παραμικρή επιφύλαξη επί αυτών. Αποτέλεσμα της αντεξέτασης του Μ.Κ.1, ήταν η δημιουργία σοβαρότατων αμφιβολιών στο Δικαστήριο, ως προς το βάσιμο  ή και το αληθές των αναφορών του και κρίνω συνεπώς, πως η μαρτυρία του Μ.Κ.1, δεν αποτελεί αξιόπιστο και στέρεο υπόβαθρο επί του οποίου το Δικαστήριο θα μπορούσε να βασιστεί για να εξαγάγει οποιοδήποτε συμπέρασμα εν σχέσει με τα όσα έχουν αμφισβητηθεί. Η μαρτυρία του συνεπώς σε ό,τι αφορά τα αμφισβητούμενα γεγονότα, απορρίπτεται στην ολότητα της. 

Με γνώμονα συνεπώς την παραπάνω αξιολόγηση και ελλείψει οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας, είναι προφανές πως δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία ικανή προκειμένου να αποδείξει το αδίκημα που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι. Είναι προφανές πως ελλείπει οποιαδήποτε μαρτυρία που να μπορεί να στηρίξει το ότι το επίδικο ακίνητο κατέχεται από τους Κατηγορούμενους, συστατικό στοιχείο απαραίτητο για την απόδειξη του υπό κρίση αδικήματος[3]. Τα όσα έχουν καταστεί ως παραδεκτά γεγονότα και όσα γεγονότα δεν αμφισβητούνται, σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν την υπό κρίση κατηγορία.

 

Ενόψει τούτου, η εξέταση των λοιπών ζητημάτων που εγείρονται από πλευράς υπεράσπισης, παρέλκει.

 

Οι Κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από την κατηγορία που αντιμετωπίζουν και τα έξοδα της διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ των Κατηγορουμένων και εναντίον της Παραπονούμενης, τα οποία καθορίζονται σε €2000, πλέον Φ.Π.Α.

 

                                                                                    (Υπ.)   ....................................

                                                                                             Ε.Κ. Μιντή Ε.Δ. 

 

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής