ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε.Κ.Μιντή, Ε.Δ.

   Αρ. Αίτησης: 1/23

 

Αναφορικά με τα Άρθρα 91,92,93,94,96,100 και 101 του Περί Δήμων Νόμου του 1985, Νόμος 111/85 (ως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα), και τα άρθρα 3,4,5, και 6 των Municipal Corporations (Nuisances) Rules CAP.252.

 

ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Αιτητής

-εναντίον-

 

1.          ATID ENTERPRISES LTD

2.          ANTΩΝΗΣ ΤΣΙΑΝΙΔΗΣ

3.          Π.Α..Σ-Σ.

 

Καθ΄ ων η Αίτηση

Ημερομηνία: 14 Μαΐου, 2026

Εμφανίσεις:

Για τον Αιτητή: κα Ε. Κουλλαπή για Σάββας Μαμαντόπουλος & Σια Δ.Ε.Π.Ε..

Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κ. Ι. Χατζηπαρασκευάς για C.D.Messios L.L.C.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Δυνάμει της υπό κρίση αίτησης, ο Αιτητής αξιώνει την “έκδοση κλήσης προς τους Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2, ως υπεύθυνους της προκαλούμενης ηχητικής οχληρίας, οι οποίοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν με την γραπτή ειδοποίηση, ημερ. 08.02.2022 που επιδόθηκε στους Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2 στις 23.02.2022 από τον Δήμο Λευκωσίας που τους ζήτησε να άρουν την προκαλούμενη οχληρία από την λειτουργία του κέντρου αναψυχής Μουσικών Καφενείο εντός 15 ημερών…[..]»

 

Η πιο πάνω αίτηση, είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση κλήσης προς τους Καθ’ ων η Αίτηση, συμφώνως προς τον κανονισμό 4 των περί Δήμων (Οχληρίαι) Κανονισμών, Κεφ.252. Κατόπιν της επίδοσης της, οι Καθ’ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση, ενιστάμενοι τόσο σε ό,τι αφορά την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος, όσο και σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της ειδοποίησης που τους είχε επιδοθεί από τον Αιτητή, προγενέστερα της καταχώρησης της παρούσας. Η παρούσα, προωθείτο αρχικά και εναντίον της Καθ’ ης η αίτηση 3, ωστόσο αποσύρθηκε πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας.

 

Οι Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2 (στο εξής «οι Καθ’ ων η αίτηση»), δια της (κοινής) γραπτής τους ένστασης, η οποία συνοδεύεται  από ένορκη δήλωση του Καθ’ ου η αίτηση 2, προβάλλουν 14 συνολικά λόγους, εισηγούμενοι ότι η παρούσα θα πρέπει να απορριφθεί. Οι πιο πάνω λόγοι ένστασης, μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

 

1.    Η αίτηση δεν πληροί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για έκδοση διαταγμάτων και είναι καταχρηστική.

 

2.    Οι Καθ’ ων η αίτηση δεν προκαλούν δημόσια οχληρία, είτε ηχητική είτε άλλως πως κατά την λειτουργία του υποστατικού τους, δεν επιβαρύνουν το ακουστικό περιβάλλον και δεν επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των περιοίκων ή τις ανέσεις της περιοχής και δεν αποτελούν πηγή όχλησης και συμμορφώνονται πλήρως με τους όρους της άδειας τους για εκπομπή ήχου και/ή οποιονδήποτε οδηγιών του Αιτητή ή και με τους νόμους και κανονισμούς.

 

3.    Έχουν ληφθεί όλα τα απαιτούμενα μέτρα και έπραξαν ό,τι είναι απαραίτητο για ηχομείωση του επίδικου υποστατικού και έχουν ρυθμίσει τα όρια εκπομπών ήχου στα ανώτατα επιτρεπτά όρια και είναι αδύνατο να επιτευχθεί οποιοσδήποτε περαιτέρω περιορισμός των ηχητικών εκπομπών, επομένως η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου.

 

4.    Δεν υπάρχουν εξαιρετικές ή επείγουσες ή άλλες ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ο Αιτητής δεν αποκάλυψε την αλήθεια και όλα τα ουσιώδη στοιχεία, αφού δεν προσήλθε καλή τη πίστη στο Δικαστήριο και κωλύεται συνεπεία της συμπεριφοράς του να επιζητεί τα αιτούμενα διατάγματα και να επιδιώκει θεραπείες για τις οποίες υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι επίλυσης και που εν πάση περιπτώσει, δεν δικαιολογούνται από τις εκθέσεις εμπειρογνωμόνων.

 

5.    Έχει επιδειχθεί από μέρους του Αιτητή, υπέρμετρη καθυστέρηση στην λήψη δικονομικών διαβημάτων και με την αίτηση καταστρατηγούνται τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα των Καθ’ ων η Αίτηση και δεν υπάρχει εξισορρόπηση με αυτά των περιοίκων.

 

Προς απόδειξη της υπόθεσης του Αιτητή κατέθεσαν δύο μάρτυρες, ο Ι.Χ. («ΜΑ1») και ο Μ.Λ. («ΜΑ2»). Εκ μέρους των Καθ’ ων η Αίτηση, μαρτυρία προσέφερε ο Καθ’ ου η αίτηση 2 («ΜΚ1»), ο Α.Π. («ΜΚ2») και ο Τ.Ζ. (ΜΚ3). Κατά την ακροαματική διαδικασία, κατατέθηκαν διάφορα έγγραφα (Έγγραφα Α-Γ), ως επίσης και 24 συνολικά τεκμήρια.

 

Προχωρώ σε σύνοψη της μαρτυρίας που προσφέρθηκε.

 

Ο ΜΑ1 είναι Υγειονομικός Επιθεωρητής Α’ στην Υγειονομική Υπηρεσία του Αιτητή. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, γραπτή δήλωση (Έγγραφο Α).  Οι θέσεις του συνοψίζονται ως εξής. Μεταξύ άλλων, στα καθήκοντά του συμπεριλαμβάνεται και ο έλεγχος τυχόν ύπαρξης παντός είδους οχληρίας, εντός των ορίων του Δήμου Λευκωσίας.

 

Σε σχέση με τα της παρούσας, ο ίδιος άντλησε τις πληροφορίες για τις οποίες έδωσε μαρτυρία, από το αρχείο του Αιτητή, μιας και η υγειονομική λειτουργός του Αιτητή, η οποία χειριζόταν την υπόθεση, απεβίωσε.

 

Η Καθ΄ ης η Αίτηση 1, είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη και κάτοχος του επίδικου υποστατικού το οποίο βρίσκεται στην γωνία των οδών Ονασαγόρου και Φανερωμένης στην παλιά Λευκωσία και ο Καθ’ ου η αίτηση 2 διευθυντής της, σύμφωνα με τα τεκμήρια 1 και 2. Το υποστατικό λειτουργεί με την ονομασία «Μουσικό Καφενείο» ως καφεστιατόριο/μπαρ με ζωντανή ορχήστρα και σύστημα ενίσχυσης ήχου με μεγάφωνα κάθε βράδυ.

 

Ο Αιτητής, έλαβε αρκετά και επαναλαμβανόμενα παράπονα από διάφορους κατοίκους για χρήση δυνατής μουσικής από το επίδικο υποστατικό και απέστειλε στην Καθ’ ης η αίτηση 1 επιστολή ημερ. 27.07.2020 (τεκμήριο 3) με την οποία την ενημέρωνε για τα πιο πάνω και την καλούσε σε συμμόρφωση και διορθωτικές ενέργειες για αποφυγή ηχητικών απωλειών.

 

Σε συνέχεια της πιο πάνω επιστολής, φαίνεται να διενεργήθηκε συνάντηση με τον Καθ’ ου η αίτηση 2 και ακολούθως μετρήσεις, από ακουστικολόγο του Αιτητή, οι οποίες κατέδειξαν ότι η ηχητική οχληρία συνεχιζόταν, οπότε η λειτουργός που χειριζόταν τα πιο πάνω παράπονα, απέστειλε στην Καθ’ ης η αίτηση 1, δεύτερη επιστολή, ως το τεκμήριο 4. Από τότε και ενόψει της πανδημίας του κορονοϊού, φαίνεται πως το υποστατικό δεν λειτουργούσε και δεν προκαλείτο οποιαδήποτε οχληρία. Όταν επανάνοιξαν οι επιχειρήσεις, ο Αιτητής ξεκίνησε να λαμβάνει νέα παράπονα για χρήση δυνατής μουσικής από το υποστατικό, οπότε η υγειονομική υπηρεσία του Αιτητή, έστειλε ξανά επιστολή στις 28.04.2021 (τεκμήριο 5) ως υπενθύμιση για τις ηχητικές απώλειες που παρατηρούνταν. Στις 28.07.2021, ο Αιτητής, έστειλε νέα επιστολή στους Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2 και τους ενημέρωσε πως η άδεια εκπομπής ήχου που τους παραχωρήθηκε, απορρίφθηκε λόγω πρόκλησης ηχητικής οχληρίας λόγω χρήσης δυνατής και ζωντανής μουσικής (τεκμήριο 6). Την ίδια ημέρα, με δεύτερη επιστολή της υγειονομικής λειτουργού του Αιτητή, η Καθ’ ης η αίτηση 1, ενημερώθηκε για τα επιτρεπόμενα όρια εκπομπής ήχου (τεκμήριο 7).

 

Στις 08.10.2021 ο Αιτητής έλαβε νέο παράπονο από περιοίκους, για το επίδικο υποστατικό και άλλα δύο υποστατικά στην περιοχή, για ηχητική όχληση, κάνοντας αναφορά σε ανυπόφορη ενόχληση τους και δυσμενή επηρεασμό τους (τεκμήριο 8).

 

Διενεργήθηκε επιτόπια επίσκεψη από ακουστικολόγο στις 30.10.2021 μεταξύ των ωρών 00:05-00:20  και 02:20-02:30, η οποία κατέδειξε σημαντική όχληση και σημαντική παρεμβατικότητα στην ποιότητα ζωής των περιοίκων. Η εν λόγω επίσκεψη και εξέταση κατέδειξε ότι η όχληση ήταν σε πολύ υψηλά επίπεδα, ως τους εξηγήθηκε από τον πιο πάνω ακουστικολόγο.

 

Ακολούθως, στις 24.11.2021, η υγειονομική επιθεωρήτρια απέστειλε ειδοποίηση προς την Καθ’ ης η αίτηση 1, η οποία επιδόθηκε στον Καθ’ ου η αίτηση 2 ως διευθυντή της πρώτης, με την οποία την καλούσε να λάβει συγκεκριμένα μέτρα εντός 15 ημερών (τεκμήριο 9). Η ίδια επιθεωρήτρια, λαμβάνοντας υπόψη τις μετρήσεις του εμπειρογνώμονα οι οποίες στοιχειοθετούσαν ηχητική οχληρία, προώθησε γραπτό υπηρεσιακό υπόμνημα στον Δήμαρχο, ημερ. 18.01.2022 και εισηγήθηκε την κήρυξη δημόσιας οχληρίας (τεκμήριο 10). Εξαιτίας του έντονου προβλήματος και του δυσμενή επηρεασμού των ανέσεων, της ποιότητας ζωής και της υγείας των περιοίκων θεωρήθηκε επιτακτική η λήψη μέτρων οπότε στις 08.02.2022 επιδόθηκε από την Δημοτική Γραμματέα του Αιτητή, εκ νέου επιστολή στους Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2 με την οποία καλούνταν να άρουν την ηχητική οχληρία που προκαλούσαν (τεκμήριο 11). Στην συνέχεια, ο Δήμαρχος στις 10.02.2022 με επιστολή του ενημέρωσε όλα τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου για την έγκριση της κήρυξης δημόσιας οχληρίας αλλά και της πρόθεσης λήψης δικαστικών μέτρων, σε περίπτωση μη ανταπόκρισης των Καθ’ ων η αίτηση (τεκμήριο 12). Την ίδια ημέρα, προωθήθηκε στον Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας, επιστολή συνοδευόμενη από μελέτη της διερεύνησης για σκοπούς λήψης μέτρων από μέρους της (τεκμήριο 13).

 

Στις 20.05.2022, εξ όσων ενημερώθηκε, έγινε επαναληπτική μέτρηση, μεταξύ των ωρών 22:00 μ.μ -03:00 π.μ. κατά την οποία και πάλι καταδείχθηκε σημαντική υπέρβαση διαφοράς, της τάξης των 20Db.

 

Στις 09.10.2023, λήφθηκε εκ νέου επιστολή από περιοίκους οι οποίοι παραπονιούνταν για ηχητική όχληση από το επίδικο υποστατικό μιας και διέθετε κάθε βράδυ, ζωντανό μουσικό σχήμα που επεκτεινόταν μέχρι και το δημόσιο πεζοδρόμιο (τεκμήριο 14). Ακολούθησε εκ νέου μέτρηση στις 28.01.2023 από τις 21:30-22:30  μ.μ. η οποία και πάλι κατέδειξε υπέρβαση της τάξης των 23Db (Α). Εφόσον οι Καθ’ ων η αίτηση δεν συμμορφώθηκαν με την ειδοποίηση ημερ. 08.02.2022 και αφού διαπίστωσε πως η επίδικη οχληρία εξακολουθούσε να υφίστατο, δόθηκαν οδηγίες για την καταχώρηση της παρούσας (τεκμήριο 15).

 

Κατά την αντεξέτασή του, ανέφερε πως ελέγχους ο ίδιος διενήργησε από το 2023 και εντεύθεν, πλην όμως γνώριζε είτε από τους Παραπονούμενους, είτε κατά τον έλεγχο της πόλης για άλλα ζητήματα. Σήμερα, το υποστατικό λειτουργεί όπως και πριν με μουσική στον δρόμο και τούτο το διαπίστωσε από ελέγχους που διενήργησε. Εκεί υπάρχουν και άλλα κέντρα αναψυχής που έχουν μουσική από τα οποία προκύπτουν επίσης ηχητικές απώλειες εξ ου και λήφθηκαν μέτρα και για άλλα υποστατικά παρακείμενα του επιδίκου. Είναι περιοχή με μεγάλη επισκεψιμότητα και εμπίπτει ενός μεικτής ζώνης εμπορικής και οικιστικής. Υπεβλήθη στον ΜΑ1 πως στο επίδικο υποστατικό υπάρχουν δύο μεγάφωνα μικρά, με κόφτες ρυθμισμένους στα 60 με 70 Db(A) με τον ίδιο να αναφέρει πως δεν μπορεί να γνωρίζει τι είναι ακριβώς που υπάρχει. Δεν μπορούσε επίσης να γνωρίζει εάν η συνάντηση στην οποία αναφέρθηκε έγινε, διότι δεν ήταν παρών και η αναφορά του βασιζόταν σε περιεχόμενο αλληλογραφίας, ως επίσης δεν μπορούσε να γνωρίζει εάν όλα όσα περιέχονται στις επιστολές που στάλθηκαν από την υγειονομική λειτουργό, ήταν η πραγματική κατάσταση που επικρατούσε, εξ ου και δεν μπορούσε να απαντήσει την υποβολή που του τέθηκε ότι οι μουσικοί είχαν μετακινηθεί αρχικά στο απέναντι πεζοδρόμιο κατόπιν υποδείξεων του Αιτητή.

 

Κληθείς να υποδείξει τα παράπονα που λήφθηκαν με το επανάνοιγμα του επίδικου υποστατικού το 2021 ως επίσης και την μέτρηση ημερ. 14.04.2021 απάντησε πως δεν τα είχε μαζί του και παρέπεμψε στον ΜΑ2 επ’ αυτών όταν του υπεβλήθη πως τέτοια μέτρηση δεν είχε γίνει. Άλλο σημείο που αντεξετάστηκε, είναι το κατά πόσο γνωρίζει εάν μετά την 01.07.2022, το ανώτατο όριο εκπομπής ήχου σε εξωτερικό χώρο, καθορίστηκε στα 70 dB(A) με βάση την Κ.Δ.Π.263/2022 αντί στα 60 που ήταν προηγουμένως, με τον μάρτυρα να συμφωνεί και να απαντά πως ο λόγος που ο Αιτητής απαιτούσε να τηρείται το όριο των 60 ήταν γιατί ήταν το γενικό επίπεδο θορύβου. Ερωτηθείς εάν συμμετείχε και ο ίδιος σε συνάντηση με τον Αιτητή, ανέφερε πως δεν θυμάται, χωρίς να το αποκλείσει πλην όμως αρνήθηκε ότι ο τελευταίος εισηγήθηκε συγκεκριμένες λύσεις αναφέροντας πως δεν είναι αρμοδιότητα του και πως είναι επειδή εισακούστηκαν οι εισηγήσεις του Αιτητή, που παραχωρήθηκε ξανά άδεια εκπομπής ήχου στο υποστατικό. Επίσης του υπεβλήθη πως δύο συγκεκριμένα υποστατικά βρίσκονται πιο κοντά στις οικίες των Παραπονουμένων προσώπων, των οποίων η μουσική σταματούσε μετέπειτα από αυτήν του επίδικου υποστατικού, το οποίο σταματούσε την μουσική του γύρω στις 00:30-00:45. Ερωτήθηκε τέλος, εάν το παράπονο των περιοίκων ήταν ο εκμηδενισμός της αξίας των περιουσιών τους, με τον ίδιο να παραπέμπει σε ό,τι κατέγραφαν τα παράπονα και σε υποβολή πως ουδείς διαμένει στην επίδικη περιοχή, απάντησε πως εξ όσων γνωρίζει, κάποιοι διαμένουν εκεί.

 

Ο ΜΑ2 είναι Χημικός Μηχανικός και Μηχανικός Περιβάλλοντος.  Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέταση του, γραπτή δήλωση (Έγγραφο Β). Συνοπτικά, εκεί αναφέρει πέραν των προσόντων, της κατάρτισης και της εκπαίδευσης του πως είναι συνεργάτης του Αιτητή (μεταξύ και άλλων Δήμων) από το 1995 και πως ο τελευταίος τον διόρισε για να διερευνήσει τον βαθμό όχλησης από το επίδικο υποστατικό, κατόπιν που λήφθηκαν παράπονα. Το υποστατικό βρίσκεται σε μεικτή ζώνη, εμπορική και οικιστική, πλην όμως ο θόρυβος δεν πρέπει να προκαλεί ηχητική όχληση, ειδικά τις νυκτερινές ώρες και τις ώρες κοινής ησυχίας. Από την έρευνα του διαπίστωσε πως το επίδικο υποστατικό, λειτουργεί υπαίθρια, με ζωντανή μουσική με τρεις οργανοπαίκτες και ενίσχυση του ήχου με μικρόφωνα-μεγάφωνα που παίζουν μουσική επί του πεζοδρομίου.

 

Διενήργησε σειρά από μετρήσεις τόσο εντός, όσο και εκτός των κατοικιών των προσώπων που υπέβαλαν παράπονο στις 29.10.2021 από τις 22:30 μέχρι και τις 05:30 της 30.10.2021. Μετέβη στον προσωπικό χώρου συγκεκριμένου δημότη για να προβεί σε έλεγχο των συνθηκών διαμόρφωσης του ακουστικού μικροκλίματος στον χώρο του υπνοδωματίου του από τις εξωγενείς και ενδογενείς πηγές ηχητικής παρέμβασης. Εξηγεί περιπλέον ότι χρησιμοποίησε εξειδικευμένο ηχόμετρο, το οποίο τοποθέτησε στο υπνοδωμάτιο της οικίας του Δημότη και είχε συνεχείς επαφές με τις καταγεγραμμένες μετρήσεις. Το συγκεκριμένο όργανο διενεργούσε καθ’ όλο το βράδυ μετρήσεις δίδοντας αποτελέσματα κάθε 10 λεπτά, τα οποία αργότερα αναλύονται από εξειδικευμένο λογισμικό σε συνδυασμό με τις επιτόπου παρατηρήσεις του ιδίου και διαμορφώνουν τα συμπεράσματα που καταγράφονται στην έκθεση ακολούθως.

 

Σε σχέση με τα αποτελέσματα της 29.10.2021 κατέθεσε ως τεκμήριο 16 την έκθεση του. Προέβη σε επεξήγηση του τι σημαίνει γενικό επίπεδο ήχου,  θόρυβος βάθους και τιμή παρέμβασης αναφέροντας για το πρώτο πως  αποτελεί το συνολικό μέτρο της έντασης ήχου από συνδυαζόμενη επίδραση όλων των επιμέρους ήχων, για το δεύτερο  ότι πρόκειται για το σταθερό επίπεδο ήχου όταν δεν λειτουργεί καμιά ηχητική πηγή και για το τρίτο πως αποτελεί το επίπεδο έντασης ενός ανεπιθύμητου ήχου, πάνω από τον θόρυβο βάθους και επηρεάζει την ακουστική άνεση ή λειτουργία ενός χώρου. Εξήγησε περαιτέρω, την μεθοδολογία που ακολούθησε και τον τρόπο εκτίμησης του βαθμού όχλησης. Από τα αποτελέσματα της διερεύνησης της 29.10.2021-30.10.2021 παρέθεσε ενδεικτικά ότι μεταξύ των ωρών 00:05 και 00:20 που το υποστατικό λειτουργούσε, η ελάχιστη και μέγιστη ένταση του ήχου ήταν 65,4 και 75,4 dB(A) αντιστοίχως, με τον μέσο όρο να βρίσκεται στο 71,3 dB(A) και ο θόρυβος βάθους, όταν η μουσική σταμάτησε, σε 42,6 (ελάχιστος) και 55,1 (μέγιστος), με μέσο όρο τα 45,1, μεταξύ των ωρών 02:20-02:30. Με βάση τα πιο πάνω αποτελέσματα και δη της διαφοράς του θορύβου βάθους με το επίπεδο θορύβου, προκύπτει πως υπήρχε σοβαρό πρόβλημα όχλησης, της τάξεως των 26 dB(A).

 

Επειδή τα παράπονα συνεχίστηκαν, προέβη σε δεύτερη διερευνητική εξέταση στις 20.05.2022 (τεκμήριο 17) μεταξύ των ωρών 22:00-03:00 και καταγράφηκαν μετρήσεις ύψους 65 dB(A) κατά την διάρκεια της πλήρους λειτουργίας του υποστατικού ενώ το γενικό επίπεδο θορύβου με τον τερματισμό της λειτουργίας του κέντρου, ήταν στα 45 dB(A), με αποτέλεσμα να προκύπτει ηχητική όχληση της τάξης των dB(A). 

 

Ακολούθησαν νέες μετρήσεις, στις 28.01.2023 (τεκμήριο 18) μεταξύ των ωρών 21:20-22:30, κάτω από το παράθυρο του υπνοδωματίου παραπονούμενου σε απόσταση 20 μέτρων από την ορχήστρα και κατά την πλήρη λειτουργία του υποστατικού καταγράφηκε ένταση θορύβου της τάξης των 78 dB(A), ενώ ο θόρυβος βάθους ήταν στα dB(A) επομένως υπήρχε επιβάρυνση της τάξεως των 23 dB(A), γεγονός που και πάλι κατατάσσει της λειτουργίες του υποστατικού στις διεργασίες πολύ υψηλής όχλησης.

 

Στις 15.11.2025 διεξάχθηκαν νέες μετρήσεις μεταξύ των ωρών 22:30-23:30 έξω και κάτω από το παράθυρο του υπνοδωματίου του πλησιέστερου διαμερίσματος και τα αποτελέσματα ήταν η εκπομπή ήχου όταν ήταν σε πλήρη λειτουργία το υποστατικό, σε επίπεδο 75 dB(A) γεγονός που καταδείκνυε την συνέχιση του προβλήματος (τεκμήριο 19).

 

Με βάση όλες τις πιο πάνω μετρήσεις προκύπτει ως είναι η θέση του ότι η ηχητική δραστηριότητα εκ μέρους των Καθ’ ων η αίτηση, χαρακτηρίζεται ως συστηματική και ιδιαίτερα υψηλή, καταστρατηγώντας τα όρια της Κ.Δ.Π. 304/2019. Αποτέλεσμα των πιο πάνω, είναι η διαταραχή της ακουστικής άνεσης των περιοίκων και η δημιουργία συνθηκών ηχητικής όχλησης των περιοίκων, με δυσμενή επηρεασμό της ζωής και καθημερινότητας τους με βάση τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Είναι δεδομένο κατά την θέση του πως οι συνεχείς ηχητικές παρεμβολές σε μια κατοικία μπορούν να έχουν πολλαπλές επιπτώσεις στη σωματική και ψυχολογική υγεία του ανθρώπου.

 

Κατά την περαιτέρω κυρίως εξέταση του, ανέφερε πως η ηχορύπανση προσεγγίζεται  με τρεις τρόπους, μεταξύ των οποίων και το ζήτημα υγείας, γι’ αυτό και η διεθνής οργάνωση υγείας (WHO) προτρέπει τις χώρες να κρατούν τον θόρυβο τον οποίο υπόκεινται οι δημότες σε επίπεδα κάτω των 45dB(A) τις ώρες που ξεκουράζονται. Επίσης μια άλλη προσέγγιση είναι το κατά πόσο η λειτουργία για παράδειγμα ενός κέντρου αναψυχής επηρεάζει και πόσο την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Στο πλαίσιο αυτό, αναγνωρίζεται η «ευαίσθητη κατοικία», σημείο το οποίο ο Δημότης ξεκουράζεται και προσεγγίζεται αναλόγως με την περιοχή που βρίσκεται η κατοικία του, αφού το επίπεδο δεν μπορεί να είναι το ίδιο σε μια πολυσύχναστη, από μια απομονωμένη περιοχή. Γι’ αυτό και για να εξαχθεί συμπέρασμα εάν υφίσταται ηχορύπανση, ακολουθείται  η συγκριτική μέθοδος, δηλαδή μετριέται ο θόρυβος την ώρα που η πηγή θορύβου είναι σε λειτουργία και όταν η πηγή θορύβου σταματήσει να λειτουργεί, μετριέται το πώς θα ζούσε ο Δημότης στην απουσία της πηγής που εκπέμπει τον συγκεκριμένο θόρυβο. Το τι ισχύει στην Κύπρο είναι ότι δεν πρέπει να υφίσταται θόρυβος πέραν των 3dB(A) από το επίπεδο θορύβου στο οποίο θα ζούσε ο επηρεαζόμενος, χωρίς την πηγή που παραπονείται πως του προκαλεί όχληση. Ανέφερε περαιτέρω πως στις 29.09.2021 που διεξήγαγε τον πρώτο έλεγχο, τον διεξήγαγε αιφνιδιαστικά, αφού επικοινωνεί μαζί τους Παραπονούμενο και πηγαίνει επί τόπου στο σπίτι του πλησιέστερου προς το κέντρο αναψυχής σπίτι, εγκαθιστά στο δωμάτιο ή σε οποιοδήποτε άλλο χώρο εκφράζεται ιδιαίτερη ευαισθησία, ανοίγονται τα παράθυρα όπως προβλέπει το ISO 1996 και γίνεται καταμέτρηση συνεχόμενη, δηλαδή το όργανο ενεργοποιείται και δίνει την δυνατότητα κάθε 10 λεπτά να γίνεται μέτρηση και στην συνέχεια βγαίνει ο μέσος όρος. Ακολούθως και αφότου σταματήσει ο θόρυβος, καταγράφεται η μέτρηση χωρίς τον εν λόγω θόρυβο και το αποτέλεσμα της, αφαιρείται από την τιμή του θορύβου που καταγράφηκε και καταλήγουμε στην απόκλιση.

 

Στην προκειμένη περίπτωση, ο θόρυβος καταμετρήθηκε σε 71,3dB(A) και ο θόρυβος μετά την παύση της λειτουργίας του υποστατικού και όταν ο κόσμος έφυγε, γύρω στις 02:20-02:30 στα 45,1 dB(A), οπότε η διαφορά που προέκυπτε ήταν στα 26 dB(A) και πάντως πάνω από 3 dB(A) που επιτρέπεται με βάση την νομοθεσία. Εκείνη την ημέρα, κατέβαινε κάτω από το σπίτι απ’ όπου διεξήγαγε μετρήσεις για να δει τι γίνεται με τα υπόλοιπα κέντρα αναψυχής και άλλες δυνητικές πηγές θορύβου. Στην ευρύτερη περιοχή και δίπλα από το επίδικο υποστατικό λειτουργούσαν άλλα δύο κέντρα, το υποστατικό «Old House» και το «Bubbly Happy», τα οποία αμφότερα ήταν σε ένταση. Επειδή είχε ανησυχία να μην του μπερδέψουν την μέτρηση του, φρόντισε να δείξει την παρουσία του και αμφότερα κρατούσαν το επίπεδο της μουσικής πολύ χαμηλά. Η διαφορά έντασης μεταξύ του ενός και του άλλου ήταν πολύ κάτω των 10dB(A), το οποίο είναι και το όριο που αποδέχεται το πρότυπο. Επίσης, όταν γίνεται η καταμέτρηση του ήχου, γίνεται και ηχογράφηση οπότε δίδεται η ευκαιρία μετά να δει με λεπτομέρεια εάν στον ήχο που καταγράφηκε υπάρχει άλλο «bit» και άλλη μουσική που να μπερδεύεται με την μουσική που ελέγχεται.  

 

Σε καμιά από τις νύχτες που διεξήγαγε μετρήσεις δεν αντιλήφθηκε οι μετρήσεις του να επηρεάζονταν  από  τα άλλα υποστατικά. Εάν αντιλαμβανόταν κάτι τέτοιο, θα τερμάτιζε την μέτρηση, αφού δεν επιτρέπεται να συνεχίσει την μέτρηση εν τοιάυτη περιπτώσει. Ο ίδιος μετρά (α) το επίπεδο θορύβου, (β) το επίπεδο θορύβου το οποίο θα ζούσε κάποιος, στην απουσία του θορύβου που μετριέται και μετά υπολογίζει την επιβάρυνση στην βάση της συγκριτικής μεθόδου, πόσο δηλαδή ήταν πριν και πόσο μετά που ξεκίνησε ο θόρυβος. Η διαφορά των δύο, καθορίζει τον βαθμό επηρεασμού από την συγκεκριμένη πηγή και αυτή είναι η συγκριτική μέθοδος. Η διαφορά η οποία προέκυψε στις 29.09.2021 κατατάσσει την διαφορά σε πάρα πολύ υψηλή όχληση. Την ίδια μεθοδολογία ακολούθησε και στις υπόλοιπες μετρήσεις. Ο Αιτητής παλαιότερα, προέβαινε σε εισηγήσεις προς τα υποστατικά όμως επειδή αυτές οι εισηγήσεις χρησιμοποιούνταν από τους ιδιοκτήτες για να πουν στον τελευταίο πως έπραξαν ό,τι του  συνέστησε, σταμάτησε πλέον να δίνει εισηγήσεις.

 

Κατά την αντεξέταση του ανέφερε πως εξ όσων γνωρίζει έγιναν κάποιοι σχεδιασμοί και εισηγήσεις, οι οποίες στάλθηκαν από τον Καθ’ ου η αίτηση 2, προς τον Αιτητή, δια μέσω του ΜΚ2 ο οποίος επικοινώνησε και με τον ίδιο, πλην όμως δεν τις είδε. Η άποψη του είναι ότι επειδή η μουσική είναι υπαίθρια, οι δυνατότητες μείωσης της έντασης είναι περιορισμένες. Στην συγκεκριμένη περιοχή, θα ήταν λογικό να υπάρχει κάποια απώλεια μουσικής, εάν αυτή ήταν εσωτερικά του υποστατικού, όπως δίδεται η άδεια εκπομπής ήχου πλην όμως είναι εξωτερικά του υποστατικού και είναι γι’ αυτό που δημιουργείται και το πρόβλημα. Σε επίπεδα decibel, μια δυνατή φωνή μπορεί να φτάνει και τα 80dB και το επίπεδο αυτό μειώνεται κατά 6dB με κάθε διπλασιασμό της απόστασης, επομένως και η φωνή ενός ανθρώπου μπορεί να ξεπερνά τα καθορισμένα όρια. Η τιμή των 71,3 dB(A) σε ένα κέντρο αναψυχής κλειστό, είναι πάρα πολύ χαμηλή. Είναι ωστόσο διαφορετικό εάν κάποιος κοιμάται και το επίπεδο γενικού θορύβου είναι 45‑50 και παίζει μουσική στα 70 dB(A), διότι προκαλείται ενόχληση πλην όμως δεν σημαίνει πως η ένταση αυτή, μπορεί να ξεκουφάνει τον αποδέκτη.  Η περιοχή στην οποία βρίσκεται το επίδικο υποστατικό, αποτελείται από παλιά κτήρια και δεν είναι ηχομονωμένα και οποιοσδήποτε ήχος από τον δρόμο ή την περιοχή, μεταφέρεται πολύ εύκολα. Ο λόγος που οι μετρήσεις έγιναν με ανοικτό παράθυρο είναι γιατί έτσι προβλέπεται στο πρότυπο ISO 1996 και η λογική είναι ότι δεν μπορεί να υποχρεωθεί οποιοσδήποτε να κοιμάται με κλειστά παράθυρα για να μπορεί κάποιος άλλος έξω να εκπέμπει ήχο.

 

Συμφώνησε πως με βάση την μορφολογία του δρόμου επί του οποίου βρίσκεται το επίδικο υποστατικό, δημιουργούνται αντανακλάσεις ήχου οι οποίες επηρεάζουν τις μετρήσεις, οι οποίες ως ανέφερε περαιτέρω, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της όλης μέτρησης. Όσο πιο ψηλά πας πάνω για να μετρήσεις, τόσο πιο πολύ αυτές αυξάνονται και οι μετρήσεις στις οποίες προέβη από την πόρτα των κατοικιών έχουν λιγότερα τέτοια φαινόμενα, απ’ ότι αυτές από το υπνοδωμάτιο που βρίσκεται ψηλά. Σε σχέση γενικότερα με τις μετρήσεις στις οποίες προέβη, ανέφερε πως υπήρχαν σκαμπανεβάσματα στην μουσική, πλην όμως τα αποτελέσματα του, αποτελούν τον μέσο όρο μέτρησης. Συμφώνησε επίσης, πως η ευρύτερη περιοχή, είναι περιοχή που παρατηρείται κοσμοσυρροή και στα αποτελέσματα του, λήφθηκαν υπόψη και οι φωνές των περαστικών και θαμώνων του υποστατικού. Τα δύο υποστατικά που βρίσκονται κοντά στο επίδικο, είναι σε ακτίνα 10 μέτρων και 25-30 μέτρων κατά προσέγγιση από το τελευταίο και τις νύχτες κατά τις οποίες προέβη σε μετρήσεις, αμφότερα λειτουργούσαν, πλην όμως δεν επηρέαζαν τις μετρήσεις του, αφού εξέπεμπαν μουσική σε χαμηλότερη ένταση απ’ ότι το επίδικο, του οποίου την μουσική άκουγε καθαρά. Ειδικότερα σε σχέση με το ένα εκ των δύο, το οποίο γνώριζε πως χρησιμοποιούσε ντραμς τα οποία για να αποδίδουν πρέπει να συνδέονται με ηχεία υψηλής έντασης, παρενέβη έτσι ώστε η ένταση τους να μην τον επηρεάζει. Ερωτηθείς πως μπορεί  να καταλήγει πως υφίσταται γενικότερο και συχνό πρόβλημα από την λειτουργία του επιδίκου όταν οι μετρήσεις του αφορούσαν μεμονωμένες βραδιές και δεν ήταν καθημερινές, απάντησε πως με δεδομένο το ότι η λειτουργία είναι εβδομαδιαία θεωρείται συχνή, έστω και εάν η λειτουργία περιοριζόταν για παράδειγμα κάθε Σάββατο.

 

Υπεβλήθη στον ΜΚ2 πως ο Παραπονούμενος από το σπίτι του οποίου διεξήγαγε μετρήσεις, δεν διαμένει πια στην συγκεκριμένη οδό και συμφώνησε, πως οι μετρήσεις στις οποίες προέβη το 2022, καταδείκνυαν μείωση των εκπομπών ήχου, γεγονός που επιμαρτυρεί πως λήφθηκαν διορθωτικά μέτρα. Ερωτηθείς ακολούθως πως δικαιολογεί την αναφορά του ότι τα παράπονα επιδεινώθηκαν, ανέφερε πως τούτο σχετίζεται με την ψυχοσύνθεση των περιοίκων, αφού όσο επιμένει ένα πρόβλημα, τόσο πιο έντονα νιώθουν να τους επηρεάζει, πλην όμως δεν είναι σε θέση να αναφέρει εάν το πρόβλημα επιδεινώθηκε. Η αναφορά του έγκειτο στο τι από μέρους του Αιτητή του λέχθηκε. Σε σχέση με τις ώρες καταγραφής του θορύβου βάθους, ο μάρτυρας ανέφερε πως πράγματι, δεν κατέγραψε τις ώρες στις μελέτες του και δεν μπορούσε να θυμηθεί τι ώρα γίνονταν πλην όμως ως ανέφερε είτε έγιναν όταν έφυγε από το κέντρο, είτε όταν το κέντρο τερμάτισε την λειτουργία του αλλά νοουμένου ότι δεν υπήρχε θόρυβος και από τα άλλα δύο κέντρα που λειτουργούσαν. Ερωτηθείς εάν θεωρεί ως εμπειρογνώμονας πως το επίδικο υποστατικό επηρεάζει την υγεία και τις ανέσεις των περιοίκων, ανέφερε πως υπάρχουν καθορισμένα εκ του νόμου επίπεδα εκπομπής και το μέτρο εξέτασης της συγκριτικής μεθόδου ως προς το κατά πόσο υπάρχει ηχορύπανση.

 

Ανέφερε περαιτέρω πως τα 26dB(A), είναι υψηλού επιπέδου όχληση, υπό την έννοια ότι δεν μπορείς να ακούσεις τηλεόραση εάν δεν έχεις ηχομόνωση.  Θα υποστήριζε όμως το να μην υπάρχει αυτή η μέθοδος σε περιοχές γλεντιού, όπως η επίδικη και όπως εφαρμόζεται στην Ελλάδα. Γενικώς, οι άνθρωποι που επιλέγουν να ζουν σε αυτές τις περιοχές, φροντίζουν να έχουν καλές ηχομονώσεις. Στην προκειμένη πιστεύει πως τόσο οι κάτοικοι όσο και οι ιδιοκτήτες υποστατικών, εξαπατήθηκαν από το Κράτος, το οποίο έταζε στους μεν πρώτους, ότι θα ζήσουν στην Παλιά Λευκωσία κάτω από ηρεμία. Τέλος, ανέφερε πως ο λόγος που ο Αιτητής ζητούσε συμμόρφωση από τους Καθ’ ων η αίτηση, να εκπέμπουν μουσική στα 60dB(A), παρότι η νομοθεσία καθόριζε με την τροποποίηση που υπέστη, το όριο εκπομπής να μην υπερβαίνει τα 70 dB(A), είναι γιατί τα 70 εφαρμόζονται νοουμένου ότι δεν υπάρχουν ευαίσθητοι αποδέκτες. Στην προκειμένη, ο Αιτητής καθόρισε το όριο των 60 ως το ανώτατο επίπεδο, επειδή του παρεχόταν αυτή η ευχέρεια από τον νόμο δεδομένου ότι στην περιοχή υπήρχαν ευαίσθητοι αποδέκτες και το όριο εκπομπής ήχου δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει το γενικό επίπεδο θορύβου, περισσότερο από 3 dBA.

 

Ο Καθ’ ου η αίτηση 2 (ΜΚ1),  υιοθέτησε για σκοπούς της κυρίως εξέτασης του, την ένορκη δήλωση που κατέθεσε στα πλαίσια της παρούσας, ημερ. 09.10.2023 στην οποία αναφέρει πως είναι διευθυντής της Καθ’ ης η αίτηση 1, η οποία είναι ιδιοκτήτρια του υποστατικού «Μουσικών Καφενείο» το οποίο αποτελεί σνακ/μπαρ στην οδό Ονασαγόρου στην Λευκωσία.  Από το 2014 μέχρι και σήμερα, αποτελεί πόλο έλξης στην παλιά Λευκωσία και διοργανώνει βραδιές με ζωντανή μουσική. Βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της οδού Ονασαγόρου, η οποία χαρακτηρίζεται από κοσμοσυρροή και βρίσκεται κοντά σε υποστατικά σε δημοφιλείς επιχειρήσεις με πολυκοσμία και υποστατικά που διαθέτουν μουσική με μεγάφωνα. Το ωράριο λειτουργίας είναι από τις 17:30 μέχρι και τις 01:00 ώστε να μην προκαλεί οχληρία. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και έκτοτε επήλθαν αλλαγές σημαντικές στο νομικό καθεστώς που διέπει τα της εκπομπής ήχου με την αύξηση του σχετικού ορίου. Έλαβε την πρώτη ειδοποίηση της υγειονομικής υπηρεσίας του Αιτητή στις 24.11.21 και η παρούσα καταχωρήθηκε στις 17.02.2023. Η δε ακουστική μελέτη του αιτητή, του προωθήθηκε στις 13.09.2023 χωρίς προηγουμένως να του δοθεί.

 

Η παρούσα  καταχωρήθηκε και η μελέτη των Αιτητών ετοιμάστηκε με βάση τις πρόνοιες που ίσχυαν στην Κ.Δ.Π. 303/2019 (Διάταγμα Ηχητικής Διαβάθμισης) η οποία ωστόσο αντικαταστάθηκε με την Κ.Δ.Π. 263/2022 η οποία ίσχυε κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας. Ουσιαστικά το ανώτατο όριο εκπομπής ήχου που ίσχυε με την Κ.Δ.Π. 303/2019 και καθοριζόταν για κέντρα αναψυχής που συνόρευαν με οικιστική περιοχή και ήταν στα 60 dB στην στάθμιση Α, αυξήθηκε στα 70 με τον Αιτητή να αγνοεί την αλλαγή αυτή και να απαιτεί συμμόρφωση στα 60 ως ίσχυε προηγουμένως. Το «Μουσικών Καφενείο» συμμορφώνεται με όλες τις άδειες που απαιτούνται να ληφθούν και κάτοχος των απαιτούμενων πιστοποιητικών (τεκμήριο 1 Ε/Δ).

 

Βεβαιώνει την λήψη επιστολής από τον Αιτητή ημερ. 21.10.2020 (τεκμήριο 2 Ε/Δ) και αναφέρει πως συνεπεία τούτης, πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ του Συνδέσμου Καταστηματαρχών Πεζοδρόμων Λευκωσίας και λειτουργών του Αιτητή, στην οποία παρευρέθηκε και ο ίδιος. Παρών ήταν μεταξύ άλλων και ο ΜΑ1. Κατά την διάρκεια της εν λόγω συνάντησης, έλαβε οδηγίες από τον Αιτητή όπως μεταφέρει τους μουσικούς που έπαιζαν στο απέναντι πεζοδρόμιο, έξω, μπροστά από το υποστατικό, όπως και έπραξαν, εξ ου και έλαβαν άδεια από το υγειονομείο στις 24.06.2021. Στις 28.07.2021 έλαβε δεύτερη επιστολή από τον Αιτητή (τεκμήριο 3 Ε/Δ), με την οποία παραπονείτο για ηχητικές απώλειες και τον καλούσαν σε διορθωτικές ενέργειες. Προς τούτο, εκπονήθηκε ακουστική μελέτη η οποία δεν κατέδειξε πρόβλημα και η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή (τεκμήριο 4 Ε/Δ). Παρόλα αυτά, ακολούθησαν και άλλες από μέρους του Αιτητή επιστολές. Καμιά οχληρία ωστόσο προκαλείται όπως και κανένας επηρεασμός του περιβάλλοντος ή οποιουδήποτε ατόμου.

 

Το ακουστικό μικρόκλιμα της περιοχής, αναπόφευκτα επιβαρύνεται από μεγάλο πλήθος προσώπων που βρίσκονται στην περιοχή και τα κτήρια, συμπεριλαμβανομένου του επίδικου, δεν έχουν ηχομόνωση αφού είναι παλιά κτήρια και ως εκ τούτου καμιά άλλη αλλαγή μπορεί να γίνει, πέραν από αυτών στις οποίες προέβησαν. Η Καθ’ ης η αίτηση 1, διόρισε τον ΜΚ2 ο οποίος προέβη σε εξετάσεις και ετοίμασε έκθεση (τεκμήριο 5 Ε/Δ) στην οποία καταδεικνύεται από τις ηχομετρήσεις που έγιναν γύρω από το υποστατικό πως οι μετρήσεις ήταν εντός των επιτρεπόμενων ορίων και επιπλέον και δεν δημιουργείτο οχληρία από το επίδικο υποστατικό και δεν υπήρχε υπέρβαση των τιμών πέραν των 3dB που καθορίζεται στην Κ.Δ.Π. 263/2022. Έλαβαν όλα τα απαραίτητα μέτρα προς απάμβλυνση της όποιας ηχητικής απώλειας και κανένα άλλο μέτρο δύναται να ληφθεί. Κατά την περαιτέρω κυρίως εξέταση του, ανέφερε πως η μουσική σταματά στις 00:30. Αναφέρθηκε επίσης και σε άλλες συναντήσεις που έγιναν με τον Αιτητή, καθώς και το περιεχόμενο τους αναφερόμενος πως την πρώτη μελέτη που έκανε την έκανε επίσης κατόπιν εισήγησης του Αιτητή, την οποία εκπόνησε ο Σ.Ι. ο οποίος του είχε εισηγηθεί τοποθέτηση ηχοπετασμάτων, εισήγηση την οποία υλοποίησε εντός 2-3 εβδομάδων. Υιοθέτησε επίσης και όλα τα μέτρα τα οποία εισηγήθηκε κατόπιν και ο ΜΚ2 που επίσης προέβη σε μελέτες το 2023, 2024 και 2025. Ο ίδιος έλαβε παράπονα από δύο συγκεκριμένα άτομα παλαιότερα τα οποία παραπονιούνταν ότι έπαιζε μουσική μέχρι τις 02:30-03:00, πλην όμως τους εξήγησε πως δεν είναι ο ίδιος που εξέπεμπε μουσική τέτοια ώρα αφού έκλεινε νωρίτερα. Ενώ είναι κάτοχος διαφόρων αδειών μέχρι και το 2027, ο Αιτητής αρνείται να του εκδώσει άδειες που ζητεί και του δημιουργεί προβλήματα με την Αστυνομία για διάφορα πράγματα, γεγονός το οποίο του το είπαν οι ίδιοι οι Αστυνομικοί στον ΟΠΕ.

 

Κατά την αντεξέταση του, ερωτήθηκε εάν έχει άδεια εκπομπής ήχου και μεγάφωνων, με τον ίδιο να αναφέρει πως ενώ αρχικά του είχε χορηγηθεί, μετέπειτα όταν η έκδοση τους μεταφέρθηκε στον Αιτητή, δεν του χορηγείται ενώ έχει όλες τις υπόλοιπες άδειες για να λειτουργεί. Ερωτηθείς εάν χρησιμοποιούν ηχεία όταν παίζουν μουσική, ανέφερε πως χρησιμοποιούνται κάποτε μεγάφωνα, ένα ή δύο ή και καθόλου και ηχεία μόνο σε μεγάλες εκδηλώσεις που έγιναν για παράδειγμα μέσω του Συνδέσμου Καταστηματαρχών. Κλήθηκε επίσης, να εξηγήσει τα μέτρα τα οποία έλαβε και εάν ενημερώθηκε ποτέ από τον Αιτητή ότι λήφθηκαν παράπονα από περιοίκους.

 

Ο ΜΚ2, είναι μηχανικός ακουστικής. Κατά την κυρίως εξέταση του, κατέθεσε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Γ), στην οποία πέραν από τα προσόντα και τις γνώσεις του, ανέφερε πως γνωρίζει επαγγελματικά τον ΜΑ2 ενόψει του ότι ανήκουν στον ίδιο επιστημονικό κλάδο, όμως ουδέποτε υπήρξε κοινή εκπόνηση μελετών συνεργασία ή συνεννόηση ως προς τα αποτελέσματα των μετρήσεων τους. Στην συγκεκριμένη περίπτωση έλαβε οδηγίες από τους Καθ’ ων η αίτηση σε διάφορους χρόνους  οι οποίοι του ζήτησαν την εκπόνηση μελετών και μετρήσεων των ηχητικών εκπομπών του Μουσικών Καφενείο αφού έλαβαν επιστολές από τον Αιτητή ο οποίος ισχυριζόταν ηχητικές απώλειες και του ζητούσαν την ανάθεση σε ειδικό, προς υποβολή και υλοποίηση επαγγελματικών εισηγήσεων για λύση του προβλήματος. Το επίδικο υποστατικό βρίσκεται στην οδό Ονασαγόρου στο κέντρο της παλιάς Λευκωσίας. Τα κτήρια εκεί είναι παλαιάς κατασκευής και χτίστηκαν πριν την εφαρμογή κανονισμών για ηχομονώσεις. Λόγω έλλειψης ηχομονωτικής επάρκειας ο οποιοσδήποτε ήχος από τον δρόμο ή από την περιοχή μεταφέρεται εύκολα στο εσωτερικό των κτιρίων. Η μορφολογία δε των κτηρίων και του δρόμου δημιουργεί αντανακλάσεις ήχου, αυξάνοντας τα επίπεδα των μετρήσεων, ως επίσης πρόκειται για περιοχή με πολλά μπαρ, κλαμπ, εστιατόρια με ή χωρίς μουσική και με πολλή κοσμοσυρροή, ειδικά τις βραδινές ώρες, τις Παρασκευές και τα Σαββατοκυρίακα.

 

Όλοι οι πιο πάνω παράγοντες ήχου, μαζί με τους περαστικούς και τους πελάτες γειτνιαζόντων εστιατορίων και οι εντάσεις εκπομπών ήχου άλλων υποστατικών, δεν είναι τεχνικά δυνατό να διαχωριστούν πλήρως υπό πραγματικές συνθήκες πεδίου, από τις εκπομπές του Μουσικών Καφενείο, με αποτέλεσμα στις όποιες μετρήσεις λήφθηκαν, να περιλαμβάνονται και τα πιο πάνω. Η μη δυνατότητα διαχωρισμού πηγών ήχου με πλήρη τρόπο είναι διεθνώς αναγνωρισμένο δεδομένο στην περιβαλλοντική ακουστική.

 

Το επίδικο υποστατικό διαθέτει ζωντανή μουσική με τριμελή συνήθως ορχήστρα ή δύο ή ένα άτομο, τα οποία χρησιμοποιούν όργανα μουσικής. Τα μεγάφωνα που χρησιμοποιούν είναι χαμηλής ισχύος, βρίσκονται στο εσωτερικό του υποστατικού και είναι γυρισμένα προς τα μέσα στον χώρο. Η ορχήστρα, βρίσκεται ακριβώς έξω από την είσοδο του υποστατικού και παίζει συνήθως από τις 20:30 το βράδυ μέχρι τις 00:30. Οι θαμώνες, βρίσκονται επίσης εξωτερικά του υποστατικού.

 

Επισκέφθηκε το εν λόγω υποστατικό και διεξήγαγε μετρήσεις στις 30.06.2022, 29.09.2023, 30.03.2024 και 04.07.2025 και τα αποτελέσματα τα κατέγραψε στις μελέτες του (τεκμήρια 20-23). Τα κριτήρια των μετρήσεων ήταν ως καθορίζονται στον Περί Κέντρων Αναψυχής (Άδειες Εκπομπής Ήχου) Νόμου του 2016 και στις εκάστοτε κανονιστικές διοικητικές πράξεις. Κατά την διενέργεια ηχομέτρησης στις 30.06.2022 σε ισχύ βρισκόταν η Κ.Δ.Π. 303/2019 η οποία ωστόσο αντικαταστάθηκε με την Κ.Δ.Π. 263/2022 με αποτέλεσμα να αυξηθεί το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο εκπομπής ήχου στο εξωτερικό των κέντρων αναψυχής όπου αυτά συνορεύουν με οικιστική περιοχή ή και με ευαίσθητους δέκτες, όπως εν προκειμένω. Το εν λόγω όριο, αυξήθηκε από 60 σε 70dB στην στάθμιση Α και από 75 σε 85dB στην στάθμιση C. Oι μετρήσεις του έγιναν στα αριστερά και δεξιά όρια του υποστατικού και όταν το υποστατικό έκλεινε προέβαινε και σε μέτρηση του θορύβου βάθους (περιβαλλοντικού θορύβου) δηλαδή του ήχου χωρίς την επίδραση του ήχου του υποστατικού. Οι μετρήσεις αυτές, έγιναν στην πόρτα του ενοίκου που βρίσκεται απέναντι από το υποστατικό και στην γωνιά απέναντι. Κατά την διάρκεια αυτών των μετρήσεων, υπήρχαν θόρυβοι από περαστικούς και από μουσική παρακείμενων υποστατικών. Αναφέρει περαιτέρω, ποιο ηχόμετρο χρησιμοποίησε, ποιες οι βαθμονομήσεις του, η διάρκεια των μετρήσεων και τις γενικότερες περιστάσεις των ηχομετρήσεων. Όπως προκύπτει από τις μετρήσεις του, με βάση τα ισχύοντα νομοθετικά όρια, οι εκπομπές ήχου του υποστατικού σε όλες τις μετρήσεις ήταν εντός των ορίων. Συγκριμένα, σε μέσο όρο, στις 30.06.2022 και ώρα 23:50 η ένταση της μουσικής ήταν 60dB(A)/59.9dB(A), στις 29.09.2023 και ώρα 23:40 70.2dB(A)/71.7dB(A), στις 30.03.2024 και ώρα 23:30 70.5dB(A)/71.5dB(A) και στις 04.07.2025 και ώρα 23:45 70.6dB(A)/70.3dB(A). Οι πιο πάνω μετρήσεις είναι ο μέσος όρος του συνόλου της διάρκειας της μέτρησης. Μικρές αποκλίσεις της τάξης του 0,2-1,7dB(A) εμπίπτουν εντός της τυπικής αβεβαιότητας μετρήσεων πεδίου και δεν συνιστούν υπέρβαση γιατί είναι μηδαμινές.

 

Με την μελέτη του το 2022, είχε εισηγηθεί στο συγκεκριμένο υποστατικό μέτρα έτσι ώστε πάντοτε να βρίσκονται εντός των επιτρεπτών ορίων, όπως εγκατάσταση εφαρμογής σε κινητό τηλέφωνο εφαρμογής για έλεγχο σε τακτά χρονικά διαστήματα και όποτε επιθυμεί της έντασης της μουσικής της ορχήστρας, εγκατάσταση 4 σταθερών μεγάφωνων εντός του υποστατικού τα οποία ρυθμίστηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε η μουσική στον εξωτερικό χώρο να ακούγεται ομοιόμορφα και σε χαμηλό επίπεδο και χρήση από τους μουσικούς in ear monitors έτσι ώστε να μην γίνεται χρήση πρόσθετων μεγαφώνων και να μην χρειάζεται οι μουσικοί να ανεβάζουν την φωνή τους και οι θαμώνες να ακούν ομοιόμορφα τη μουσική σε χαμηλό επίπεδο από τα μεγάφωνα. Εκ των πιο πάνω, προκύπτει κατά τη θέση του πως δεν προκαλείται ηχητική οχληρία, ούτε και πρόβλημα στην υγεία και ανέσεις των κατοίκων της περιοχής με τις ηχητικές εκπομπές.

 

Ο ΜΚ2 κατά την αντεξέταση του, αποδέχθηκε πως όταν διεξήγαγε μετρήσεις, ο Καθ’ ου η αίτηση 2 ήταν ενήμερος και επέλεξε την συγκεκριμένη ώρα που έγιναν οι μετρήσεις, διότι το υποστατικό βρισκόταν σε πλήρη λειτουργία ενώ οι μετρήσεις γίνονταν από τις αποστάσεις που καθορίζονται στην Κ.Δ.Π. 263/2022. Η διαφορά της στάθμισης Α, από την στάθμιση C είναι ότι η τελευταία περιλαμβάνει χαμηλές συχνότητες και η πρώτη, προσομοιάζει με τον τρόπο που ακούει το αφτί ενός ανθρώπου. Δεν προέβη σε κανένα αιφνιδιαστικό έλεγχο και δεν μπορεί να γνωρίζει εάν σε άλλες στιγμές της νύχτας θα μπορούσαν να υπάρχουν αυξημένα επίπεδα θορύβου. Ό,τι γνωρίζει, είναι για τις ώρες κατά τις οποίες προέβη σε μετρήσεις.

 

O MK3, είναι επικεφαλής της εκτελεστικής γραμματείας του Συνδέσμου Καταστηματαρχών Λευκωσίας και καταστηματάρχης στην περιοχή Ονασαγόρου από το 1979. Στον πιο πάνω Σύνδεσμο, διατέλεσε ως Πρόεδρος και αντιπρόεδρος σε διάφορες θητείες, μεταξύ των ετών 2007-2025. Το επίδικο υποστατικό είναι μέλος του εν λόγω Συνδέσμου από το 2013. Η περιοχή στην οποία βρίσκεται το επίδικο υποστατικό, είναι περιοχή με ιδιαίτερη κοσμοσυρροή αφού εκεί βρίσκονται διάφορες δημοφιλείς επιχειρήσεις, οι οποίες διαθέτουν μουσική με ή χωρίς μεγάφωνα. Όλα τα υποστατικά της περιοχής, μεταξύ των οποίων και το επίδικο, αξιοποιούν το δικαίωμα που τους παρέχεται από τον Αιτητή για χρήση του υπαίθριου τους χώρου, για σκοπούς εστίασης, για τον οποίο καταβάλλουν στον Αιτητή αντίτιμο. Πρόκειται για περιοχή μεικτής χρήσης αφού συνυπάρχουν επιχειρήσεις και κατοικίες. Ερωτηθείς εάν παρευρέθη ουδέποτε, υπό την ιδιότητα του μέλους του πιο πάνω Συνδέσμου, σε συναντήσεις με τον Αιτητή σε ό,τι αφορά το επίδικο υποστατικό, απάντησε καταφατικά, επισημαίνοντας ότι από το 2020 και μετά έγιναν 5-6 συναντήσεις κατά τις οποίες συζητήθηκαν διάφορα θέματα,σε ό,τι αφορά την ευρύτερη λειτουργία της περιοχής. Ουδέποτε υπεβλήθη στον πιο πάνω Σύνδεσμο παράπονο σε σχέση με το επίδικο υποστατικό είτε από πολίτες ή άλλα πρόσωπα. Ούτε και τον ίδιο ενοχλούν οι ηχητικές εκπομπές του, μιας και το κατάστημα του είναι σε απόσταση λιγότερη των 10 μέτρων από το επίδικο, σε σημείο που κάποιες φορές, δεν το ακούει καν.

Αντεξετάστηκε ως προς το κατά πόσο, έχει γνώσεις ακουστικής και τι ώρες είναι που λειτουργεί, το δικό του υποστατικό.

 

Μεταφέροντας επιγραμματικά τις θέσεις των μερών, έτσι όπως αυτές καταγράφονται στις αγορεύσεις τους, η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση, ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής, έχει αποτύχει στο καθήκον του να αποδείξει την υπόθεσή του, λόγω του ότι δεν στοιχειοθέτησε ότι υπάρχουν ηχητικές απώλειες από το επίδικο υποστατικό μιας και τα αποτελέσματα των μετρήσεων του ΜΑ2 και τα συμπεράσματα του, εδράζονται επί λανθασμένης βάσης. Αντ’ αυτού, εισηγούνται πως έχει αποδειχθεί με την μαρτυρία του ΜΚ2 πως καμιά ηχητική όχληση προκαλείται. Επιπλέον, κανένα πρόσωπο δεν προσήλθε να καταθέσει και να αναφέρει πως υπάρχει δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων ή των ανέσεων του, κατά τρόπο που ακόμη και το Δικαστήριο να αποδεχθεί πως υπάρχουν ηχητικές απώλειες, η αίτηση να μην μπορεί να επιτύχει.  

 

Από την άλλη η δικηγόρος του Αιτητή, ισχυρίζεται ότι η υπό εκδίκαση αίτηση, θα πρέπει να επιτύχει, αφού έχει αποδειχθεί πως το επίδικο υποστατικό, προκαλεί ηχητική οχληρία, η οποία επηρεάζει τους περιοίκους της περιοχής, εξ ου και υπέβαλαν παράπονα στον Αιτητή και πως  πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του Νόμου 111/85 για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.

 

Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες καθόλη τη διάρκεια που έδιδαν μαρτυρία στα πλαίσια της υπόθεσης και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία έκαστου μάρτυρα σύμφωνα με τις αρχές που έχει θέσει η νομολογία.

 

Έχοντας λάβει υπόψη μου κάθε τι που λέχθηκε από τις δύο πλευρές κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων τους, και κρίνοντας μη σκόπιμη την επανάληψη τους, (εκτός όπου και εάν χρειάζεται), προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας κατά νου, τις αρχές που διέπουν την διεργασία αυτή.   

  

Όπως έχει υποδειχθεί στην Ομήρου v. Δημοκρατίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 506, η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα γίνεται με γνώμονα το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα, αλλά και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία.  

  

Έχοντας υπόψη το πιο πάνω πλαίσιο, παρακολούθησα όλους ανεξαιρέτως τους μάρτυρες, με ιδιαίτερη προσοχή και δη τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας (βλ. C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου (1999)1 Α.Α.Δ. 1273), χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του (Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου (2011) 1 Α.Α.Δ. 1797).    

  

Σημειώνω επίσης πως ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (βλ. Ιωάννου κ.ά. ν. Αστυνομίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 296, Kadis v. Nicolaou (1986) 1 C.L.R 212, 216 και Χρίστου ν. Khoreva (2002) 1(A) Α.Α.Δ. 45) φτάνει να υπάρχει επαρκής αιτιολόγηση για τους λόγους που γίνεται δεκτό ή μη αποδεκτό, το συγκεκριμένο μέρος της μαρτυρίας και νοουμένου ότι ο συγκεκριμένος μάρτυρας, έχει κριθεί γενικώς ως αξιόπιστος (βλ.Ανδρέας Κουλάς ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 226/2022, ημερ. 31.03.2026 με παραπομπή (μεταξύ άλλων) στην Κυριάκου ν. Αστυνομίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 499, ως επίσης και το σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης  των κ.κ. Ηλιάδη και Σάντη, Α' Έκδοση, σελ. 141). 

  

Είναι επίσης σημαντικό να λεχθεί ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί -και εκλαμβάνει ως δεδομένο- ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (βλ. Frederickou Schools Co. Ltd κ.α v. Acuac Inc κ.α v. Acuac Inc (2002) 1 ΑΑΔ 1527). Διευκρινίζεται, επίσης, ότι οι  υποβολές των συνηγόρων από μόνες τους δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αργότερα αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν απλά μετέωροι ισχυρισμοί (βλ. Ησαϊας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 640). 

 

Σε σχέση με τον ΜΑ1, σημειώνω πως είναι προφανές από το περιεχόμενο της μαρτυρίας του, πως ο ίδιος, δεν είχε προσωπική γνώση των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα, τουλάχιστον μέχρι και το 2023 όπου εμπλάκηκε στην όλη διερεύνηση. Σε κάθε ωστόσο περίπτωση, δεν έχω αποκομίσει αρνητική εντύπωση από την στάση του ως μάρτυρα στο εδώλιο. Τουναντίον, θεωρώ πως με ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα, κατέθεσε σε σχέση με τις ενέργειες που λήφθηκαν από μέρους του Αιτητή, από όταν άλλη συνάδελφος του χειριζόταν τα παράπονα που αποτέλεσαν έναυσμα για την παρούσα η οποία στο μεταξύ απεβίωσε, οπότε και ανατέθηκε στον ίδιο, ο περαιτέρω χειρισμός. Η ειλικρίνεια του εν λόγω μάρτυρα, έχει διαφανεί κατά την αντεξέταση του, όπου για τα πλείστα ζητήματα για τα οποία ερωτήθηκε, δεν έδωσε ούτε θετική ούτε αρνητική απάντηση, αφού ως και ο ίδιος είχε επαναλάβει, επρόκειτο για ζητήματα για τα οποία δεν θα μπορούσε να απαντήσει, με δεδομένο το ότι δεν είχε προσωπική γνώση. Επανέλαβε πλειστάκις κατά την μαρτυρία του πως για όσα γεγονότα αναφερόταν, ήταν με βάση το τι προέκυπτε από το αρχείο του Αιτητή, χωρίς ο ίδιος να μπορεί να επιβεβαιώσει το περιεχόμενο τους. Παρότι ως συνάγεται,  το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του, αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία του τι του λέχθηκε ή του τι εξάγεται από  τα έγγραφα τα οποία προσκόμισε στο Δικαστήριο και που βρίσκονταν  στον φάκελο που διατηρείτο από τους Αιτητές, αποδέχομαι τις αναφορές του ως προς τις ενέργειες που έλαβε ο τελευταίος και δη ότι αποστάλθηκαν στους Καθ’ ων η αίτηση οι επιστολές που κατέθεσε ως τεκμήρια 3-7, 9 και 11 συμπεριλαμβανομένων, και πως το τεκμήριο 11 αποτελεί ειδοποίηση άρσης οχληρίας, η οποία επιδόθηκε στους Καθ’ ων η αίτηση στις 08.02.2022, ως επίσης ότι ο Δήμαρχος Λευκωσίας, ενημέρωσε τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Αιτητή, για την έγκριση της κήρυξης δημόσιας οχληρίας επείγουσας φύσεως στις 10.02.2022 δια μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, επισυνάπτοντας επιστολή, ημερομηνίας 08.02.2022 καθότι πέραν από το ότι τα παραπάνω, δεν αμφισβητούνται, βρίσκω πως συνάδουν και με την έγγραφη μαρτυρία που προσκομίστηκε προς επίρρωση των παραπάνω θέσεων.

 

Εξάλλου για τα περισσότερα αυτά έγγραφα, μνεία γίνεται και στην ένορκη δήλωση του Καθ’ ου η αίτηση 2, η οποία συνοδεύει την από κοινού με την Καθ’ ης η αίτηση 1 ένσταση του. Κατά τον ίδιο τρόπο, έναυσμα βρίσκουν στην έγγραφη μαρτυρία και οι λοιπές αναφορές του ως προς τα παράπονα από περιοίκους που έλαβε ο Αιτητής κατά καιρούς, συμπεριλαμβανομένων των ημερομηνιών 08.10.2021 και 09.10.2023 (βλ. τεκμήρια 8 και 14). Το μέρος εκείνο που δεν προτίθεμαι να αποδεχθώ από τα όσα ο ΜΑ1 ανέφερε, είναι διαπιστώσεις ως προς τα γεγονότα πριν από το 2023, για τα οποία ο εν λόγω μάρτυρας, δεν είχε γνώση, όπως για παράδειγμα το ότι μετά τις 08.02.2022 που επιδόθηκε ειδοποίησης προς τους Καθ’ ων η αίτηση, ο ίδιος διαπίστωσε πως  η οχληρία δεν είχε αρθεί και τούτο καθότι δεν έχει εξηγηθεί από τον μάρτυρα το πώς κατέληξε στην παραπάνω διαπίστωση, με δεδομένο το ότι γνώση για την παρούσα, με βάση τα λεγόμενα του, άντλησε από το 2023 και εντεύθεν, παρότι ως ο ίδιος ανέφερε, γνώριζε προγενέστερα πως είχαν υποβληθεί παράπονα σε σχέση με την λειτουργία του υποστατικού. Η πιο πάνω ασάφεια ωστόσο, δεν θεωρώ πως αποτελεί ένδειξη αναξιοπιστίας του μάρτυρα, αλλά ατυχή αναφορά του ιδίου ή εν πάση περιπτώσει ζήτημα που παρέμεινε αδιευκρίνιστο. Ομοίως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές οι όποιες αναφορές του περί πρόκλησης ηχητικής οχληρίας από το επίδικο υποστατικό για τον απλούστατο λόγο ότι ο μάρτυρας δεν είναι εμπειρογνώμονας για να εκφέρει γνώμη ως προς το κατά πόσο τέτοια οχληρία υφίσταται, όσο και εάν ειλικρινώς αυτή είναι η πεποίθηση του, βασιζόμενη, στις μετρήσεις στις οποίες προέβη ο ΜΑ2, οι οποίες κοινοποιήθηκαν στον Αιτητή. Συνεπώς, εξαιρουμένων των όσων καταγράφω πιο πάνω ως μη αποδεκτό μέρος από την μαρτυρία του ΜΑ1, το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του, το αποδέχομαι και τα όσα ανέφερε, τα ανάγω και σε ευρήματα του Δικαστηρίου.

 

Στρεφόμενη στο ΜΑ2,  σημειώνω πως ο εν λόγω μάρτυρας, όπως και ο ΜΚ2, κατέθεσαν υπό την ιδιότητα τους ως εμπειρογνώμονες. Τα προσόντα και των δύο παραπάνω προσώπων, δεν έχουν αμφισβητηθεί από την μια ή την άλλη πλευρά. Σε κάθε περίπτωση όμως, σημειώνω πως έχοντας υπόψη την εμπειρία τους, τα προσόντα και την κατάρτιση τους και τα όσα αμφότεροι ανέφεραν, αποδέχομαι ότι πράγματι πρόκειται για εμπειρογνώμονες, ο μεν ΜΑ2 στον τομέα της έρευνας και συμβουλευτικής περιβάλλοντος και ο ΜΚ2 στον τομέα της ακουστικής. 

 

Η φύση της μαρτυρίας και των δύο, είναι άμεσα συνυφασμένη και αναγκαία για την παρούσα, ως προς το κατά πόσο προκαλείται ή μη από το επίδικο υποστατικό, ηχητική οχληρία. Σημειώνω πως και οι δύο πιο πάνω μάρτυρες, άφησαν πολύ καλές εντυπώσεις στο Δικαστήριο. Κανενός η μαρτυρία έχει κλονιστεί κατά την αντεξέταση και ούτε προσωπικά έχω εντοπίσει οτιδήποτε που να με θέσει σε εγρήγορση, ως προς το ότι ο ένας ή ο άλλος πρόσκειται προς την μια ή την άλλη πλευρά. Εξάλλου, σε πολύ μεγάλο βαθμό, η μαρτυρία και των δύο πιο πάνω εμπειρογνομώνων συνάδει μεταξύ της, ιδιαιτέρως ως προς τον τρόπο που διεξήγαγαν τις μετρήσεις τους και την μεθοδολογία που ακολούθησαν. Ακόμη και τα αποτελέσματα που εξήγαγαν, δεν διαφέρουν ουσιωδώς μεταξύ τους και οι αποκλίσεις που παρουσιάζουν, δεν είναι μεγάλες. Και οι δύο μάρτυρες,  εδωσαν όλες τις αναγκαίες εξηγήσεις αναφορικά με τις μελέτες τους, ώστε το περιεχόμενο τους να γίνει κατανοητό από το Δικαστήριο, το οποίο βέβαια θα εξαγάγει, τα δικά του συμπεράσματα.   

 

Αποτελεί κοινό τόπο των ΜΑ2 και ΜΚ2 πως για να μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ως προς το κατά πόσο, προκαλείται ή όχι ηχητική οχληρία, θα πρέπει να μετρηθεί εν πρώτοις, το  επίπεδο θορύβου που εκπέμπει το υπό διερεύνηση υποστατικό από τις αποστάσεις που (πλέον) η Κ.Δ.Π. 263/2022 προνοεί, κατά δεύτερο το επίπεδο θορύβου το οποίο θα ζούσε ο επηρεαζόμενος, στην απουσία του θορύβου που μετριέται από το υπό διερεύνηση υποστατικό και τέλος, να υπολογιστεί η απόκλιση, από την αφαίρεση των αποτελεσμάτων της τελευταίας αυτής μέτρησης από την πρώτη, ώστε να δώσει αποτέλεσμα. Εάν το αποτέλεσμα είναι πέραν των 3dB, τότε, τεκμαίρεται πως υπάρχει όχληση και αναλόγως του αποτελέσματος της, κατατάσσεται σε χαμηλή,  μέτρια, υψηλή και πολύ υψηλή. Οι πιο πάνω θέσεις των ΜΑ2 και ΜΚ2, βρίσκω καταρχάς, πως είναι απολύτως ορθές και ανταποκρίνονται τόσο στο περιεχόμενο της εν ισχύ Κ.Δ.Π. 263/2022[1], αλλά και της Κ.Δ.Π. 303/2019, η οποία ίσχυε προς της 01.07.2022.

 

Η ουσιώδης και ενδεχομένως μοναδική διαφορά των ΜΑ2 και ΜΚ2 έγκειται ως προς τον χρόνο κατά τον οποίο ο θόρυβος βάθους θα πρέπει να μετριέται, για να μπορεί στην συνέχεια, και αφού εξαχθούν δεδομένα μέτρησης του ήχου, να διαφανεί το όποιο όριο υπέρβασης.

 

Αποτέλεσε θέσε του ΜΑ2 πως ο θόρυβος αυτός (βάθους), θα πρέπει να μετριέται και μετρήθηκε στην προκειμένη, όταν και τα παρακείμενα υποστατικά του επιδίκου, είχαν τερματίσει την λειτουργία τους και τούτο διότι, ήταν η άποψη του πως δεν είναι δυνατόν να μετριέται θόρυβος βάθους όταν ένθεν και ένθεν του υποστατικού, υπάρχουν σε λειτουργία άλλα υποστατικά τα οποία εκπέμπουν μουσική.

 

Από την άλλη, ήταν η θέση του ΜΚ2, πως ο θόρυβος βάθους, θα πρέπει να μετριέται και μετρήθηκε κατά τις δικές του έρευνες, όταν το επίδικο υποστατικό σταμάτησε να λειτουργεί, ανεξαρτήτως του ότι βρίσκονταν σε λειτουργία τα παρακείμενα υποστατικά, έτσι ώστε να μπορεί να διαφανεί, ποιος θα ήταν ο θόρυβος βάθους, στην απουσία του υποστατικού, αφού εν προκειμένω, αυτό είναι που απασχολεί.

 

Η πιο πάνω προσέγγιση του ΜK2, με βρίσκει σύμφωνη, εν αντιθέσει με την προσέγγιση του  ΜA2, καθότι βρίσκει έρεισμα στην λογική υπό την εξής έννοια. Με δεδομένο το ότι, εκείνο που είχε σημασία ως προς τις έρευνες που διεξήγαγε είτε ο ΜΑ2, είτε ο ΜΚ2, ήταν το επίπεδο θορύβου που εξέπεμπε το επίδικο υποστατικό και εάν η εκπομπή αυτή, διέφευγε του επιτρεπτού ορίου, η εξαγωγή οποιονδήποτε συμπερασμάτων από τον πλήρη τερματισμό της λειτουργίας όλων των υποστατικών που βρίσκονται στην περιοχή, δεν μπορεί να αποδώσει κατά την γνώμη μου την ακριβή εικόνα της όποιας επιβάρυνσης ενδεχομένως να προκαλεί το υπό διερεύνηση υποστατικό, αφού λαμβάνει υπόψη της ουσιαστικά και την όποια όχληση ηχητική, προκαλείται από άλλες πηγές, οι οποίες σε κάθε περίπτωση, υφίστανται στο ακουστικό περιβάλλον του αποδέκτη/παραπονούμενου, είτε το υπό διερεύνηση υποστατικό λειτουργεί, είτε όχι. Είναι εξάλλου γι’ αυτό τον λόγο που τόσο η Κ.Δ.Π. 303/2019 (που ίσχυε όταν διεξήχθη η πρώτη έρευνα από τον ΜΑ2 το 2021), όσο και η Κ.Δ.Π. 263/2022 (η οποία αντικατέστησε την πρώτη, από 01.07.2022), καθορίζει ρητά πως η μέθοδος υπολογισμού της όποιας όχλησης, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη μεταξύ άλλων, και τον θόρυβο βάθους που υφίσταται σε μια επηρεαζόμενη για παράδειγμα κατοικία, στην απουσία του υπό διερεύνηση υποστατικού και όχι στην απουσία κάθε άλλου ή και κάθε άλλου ενδεχόμενου παράγοντα όχλησης. Σχετικά μάλιστα μνεία επ’ αυτού, γίνεται και στην ίδια την έκθεση του ΜΑ2, η οποία εκπονήθηκε περί το έτος 2021 (βλ. τεκμήριο 16, σελίδα 3).

 

Με βάση την έκθεση του ΜΑ2 η οποία εκπονήθηκε το 2021 (τεκμήριο 16) κατόπιν της διερεύνησης της 29-30.10.2021 η οποία πραγματοποιήθηκε από το υπνοδωμάτιο περιοίκου που βρισκόταν απέναντι από το επίδικο υποστατικό, ο μέσος όρος του θορύβου που εξέπεμπε το τελευταίο καθορίστηκε με βάση τις μετρήσεις του ΜΑ2, στα 71,3 dB(A), ενώ ο μέσος όρος θόρυβος βάθους, μετά το κλείσιμο του επίδικου υποστατικού, όσο και των παρακείμενων υποστατικών στα  45,1 dB(A). Από αυτές τις μετρήσεις, ο ΜΑ2 εξήγαγε το συμπέρασμα πως υπήρξε ηχητική επιβάρυνση των ευαίσθητων αποδεκτών, κατά 26 dB(A), την οποία καθόρισε σε υψηλού επιπέδου όχληση. Με βάση ωστόσο την ίδια έκθεση, ο μάρτυρας σημειώνει πως μετά τον τερματισμό της λειτουργίας του επίδικου υποστατικού, υπήρχαν ηχητικές απώλειες από παρακείμενο  υποστατικό, της τάξης των 61 dB(A). Είναι επομένως σαφές, ότι ο θόρυβος βάθους καθώς και συνακόλουθη απόκλιση στην οποία ο ΜΑ2 κατέληξε σε σχέση με το επίδικο υποστατικό τον δεδομένο χρόνο, εδράζονται επί λανθασμένης βάσης, τέτοιας που δεν μου επιτρέπει να αποδεχτώ το αποτέλεσμα του, ότι δηλαδή υπήρχε ηχητική επιβάρυνση του ακουστικού μικροκλίματος από το επίδικο υποστατικό, της τάξης των 26dB(A) καίτοι αποδέχομαι ότι τα αποτελέσματα που παρουσίασε, πλην της παραπάνω αποκλίσεως, είναι ορθά και ακριβή από άποψη μετρήσεως και μόνο. Με δεδομένο ωστόσο το ότι το επίπεδο του θορύβου βάθους, αμέσως μετά το κλείσιμο του επίδικου υποστατικού, δεν έχει ουσιαστικά μετρηθεί από τον ΜΑ2, στις συγκεκριμένες ημερομηνίες που προέβη ο ίδιος σε εξέταση, δεν δύναμαι, να εξάγω οποιοδήποτε συμπέρασμα, ως προς τυχόν ηχητικές απώλειες από το επίδικο υποστατικό, από μόνες τις αποδεκτές μετρήσεις του ΜΑ2, οι οποίες δεν περιλαμβάνουν το επίπεδο του θορύβου βάθους, αμέσως μετά το κλείσιμο του τελευταίου.  

 

Το ίδιο ισχύει και για τις συνακόλουθες εξετάσεις και εκθέσεις που ετοίμασε κατόπιν, καθότι ως και ο ίδιος ανέφερε, η μεθοδολογία καθώς και ο τρόπος που διεξάχθηκαν, ήταν επί της ίδιας βάσης που διεξήχθη η μέτρηση το 2021, με την μόνη διαφορά να έγκειται στο ότι, οι τελευταίες αυτές μετρήσεις, είχαν γίνει έξω από την πόρτα της συγκεκριμένης οικίας και όχι από το υπνοδωμάτιο του συγκεκριμένου περιοίκου.

 

Παρεμβάλλω εδώ, για να αναφέρω και το εξής.

 

Ο ΜΑ2 αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Καθ’ ων η αίτηση, ως προς το κατά πόσο, από τις μετρήσεις του σε σχέση με τον θόρυβο που εξέπεμπε το επίδικο υποστατικό, μπορούσαν να διαχωριστούν οι διάφορες άλλες πηγές θορύβου που υφίσταντο τον δεδομένο χρόνο (μουσική, ομιλίες, περαστικοί κ.α.). Ο ΜΑ2 υπήρξε σαφής επί τούτου, πως εν πρώτοις, τέτοιος διαχωρισμός δεν μπορεί τεχνικά να είναι εφικτός, (κάτι που υποστηρίχθηκε και από τον ΜΚ2) και πως όλες οι ενδεχόμενες πηγές θορύβου αποτελούν αμάλγαμα, το οποίο μετριέται από το ηχόμετρο, χωρίς να είναι δυνατός ο πλήρης διαχωρισμός τους. Επιχειρήθηκε να υποβληθεί στον ΜΑ2 πως ούτε οι μετρήσεις του, αυτές καθαυτές, σε σχέση με το επίδικο υποστατικό,  ήταν ορθές, με δεδομένο το μη εφικτό του διαχωρισμού των πηγών θορύβου. Η πιο πάνω θέση ωστόσο της υπεράσπισης, δεν με βρίσκει σύμφωνη και θεωρώ πως ήταν ορθή η θέση του ΜΑ2 πως οι μετρήσεις του ήταν ακριβείς και ανταποκρίνονταν στο επίπεδο θορύβου που εξέπεμπε το επίδικο υποστατικό και τούτο διότι, ως φαίνεται η υπεράσπιση αγνοεί το γεγονός ότι, τα παράπονα που είχαν υποβληθεί από διάφορα πρόσωπα (ως προκύπτει από το περιεχόμενο των τεκμηρίων 8 και 14) δεν αφορούσαν αμιγώς την μουσική που εξέπεμπε το συγκεκριμένο υποστατικό, αλλά την όλη κατ’ ισχυρισμό, ηχητική όχληση, που προκαλείτο από την λειτουργία του, η οποία σαφώς και λογικά, περιλαμβάνει και τους όποιους ήχους προκαλούνταν από τα πρόσωπα που βρίσκονταν εκεί ως επισκέπτες και είτε μιλούσαν, είτε τραγουδούσαν. Σημειώνω ότι σε κανένα σημείο αμφισβητήθηκε πως οι επισκέπτες του επίδικου υποστατικού, κάθονταν στον εξωτερικό του χώρο και πάντως σε πολύ κοντινή απόσταση, από το σπίτι που έγιναν οι μετρήσεις. Σε σχέση με τους  τυχαίους, από τον δρόμο περαστικούς, οι οποίοι ως και ο ίδιος ο ΜΑ2 ανέφερε, αποτελούν και αυτοί παράγοντα που μετριέται, δεν είμαι της άποψης ότι αλλάζουν ουσιωδώς το αποτέλεσμα των μετρήσεων του ΜΑ2 και συμμερίζομαι την θέση του τελευταίου, πως ελάχιστη σημασία έχει στις μετρήσεις η συμβολή τους, αφού πρόκειται για στιγμιαίες από μέρους τους εκπομπές ήχου, πολύ μικρής διάρκειας, τέτοιας που δεν είναι δυνατή να μεταβάλει το γενικότερο αποτέλεσμα. Εν πάση δε περιπτώσει, επισημαίνω πως τα αποτελέσματα των μετρήσεων του ΜΑ2, αφορούν τον μέσο όρο των κατ’ ελάχιστον και μέγιστο των μετρήσεων.

 

Εκείνο ωστόσο που δεν δύναμαι να αποδεχτώ από την μαρτυρία του ΜΑ2, είναι ο βαθμός επηρεασμού των περιοίκων της περιοχής, καίτοι αποδέχομαι ότι δυνητικά, είναι δυνατός ο επηρεασμός είτε του ύπνου, είτε της άνεσης, ή και της απόλαυσης της οικίας ενός προσώπου, όταν το πρόσωπο αυτό εκτίθεται σε ηχητικές εκπομπές, πέραν των 20dB(A), από τον μέσο όρο θορύβου βάθους που είναι συνηθισμένος να εκτίθεται. Ο λόγος που δεν αποδέχομαι ότι οι συγκεκριμένοι περίοικοι είχαν επηρεαστεί στον βαθμό που ο ΜΑ2 περιέγραψε είναι εν πρώτοις το ότι, τέτοια μαρτυρία, δεν έχει προσκομιστεί από κανένα πρόσωπο που να είναι επηρεασμένο και η όποια αναφορά στην οποία ο ΜΑ2 προέβη, προερχόταν από εξ ακοής αναφορές, αγνώστου βαθμού, αφού ακόμη και ο ίδιος ο ΜΑ2 αναφέρθηκε γενικώς, σε αναφορές περιοίκων, ή στο τι ο Αιτητής του μετέφερε από πληροφορίες που έλαβε από πρόσωπα που υπέβαλαν παράπονο. Οι αναφορές του αυτές, βρίσκουν ναι μεν, κάποιο έρεισμα στα τεκμήρια 8 και 14 που αφορούν επιστολές που υπογράφονται από διάφορα πρόσωπα τα οποία ισχυρίζονται ότι διαμένουν στην περιοχή όπου βρίσκεται και το επίδικο υποστατικό, πλην όμως, κανένα από τα πιο πάνω πρόσωπα προσήλθε να καταθέσει στο Δικαστήριο. Μάλιστα, εξ όσων είχε αναφερθεί από την συνήγορο του Αιτητή, τα πρόσωπα αυτά ή εν πάση περιπτώσει ορισμένοι εξ αυτών, ειδοποιήθηκαν ότι θα έπρεπε να κλητευθούν ως μάρτυρες στην διαδικασία και παρόλα αυτά, εξέφρασαν την απροθυμία τους να παραστούν.

Σημειώνω ότι, δεν διαλανθάνει την προσοχή μου το ότι, ούτε από πλευράς των Καθ’ ων η αίτηση ζητήθηκε δυνάμει του άρθρου 26(1) του Κεφ. 9, η κλήτευση των συγκεκριμένων προσώπων, με σκοπό να αντεξεταστούν, με δεδομένο το ότι  η ταυτότητα τους, ήταν γνωστή, αφού τα ονόματα καθώς και τα στοιχεία τους, περιλαμβάνονται τόσο στο τεκμήριο 8, όσο και στο τεκμήριο 14. Η μη άσκηση ωστόσο του παραπάνω δικονομικού διαβήματος από μέρους των Καθ’ ων η αίτηση δεν μπορεί να αποτελέσει αφ’ εαυτού λόγο, για αποδοχή της εν λόγω εξ ακοής μαρτυρίας, λαμβάνοντας υπόψη την φύση της παρούσας και της σπουδαιότητας που έχει από απόψεως απόδειξης της υπόθεσης, η συγκεκριμένη μαρτυρία. Με δεδομένο συνεπώς το ότι καταρχάς, δεν είναι εξακριβώσιμος ο βαθμός των εξ ακοής αναφορών του ΜΑ2 περί των πιο πάνω ζητημάτων, ως επίσης και του ότι καμμιά επαρκής δικαιολογία έχει προβληθεί για την μη κλήτευση και παρουσίαση της μαρτυρίας των προσώπων που υπέβαλαν παράπονα στον Αιτητή, τα οποία μάλιστα αποτέλεσαν έναυσμα για την προώθηση της παρούσας, κρίνω ότι δεν θα εξυπηρετούσε τους ορθούς σκοπούς της δικαιοσύνης, η αποδοχή τους, έχοντας και χωρίς να διαφεύγει από το μυαλό μου πως μια μαρτυρία δεν αποκλείεται, από μόνο το λόγο ότι αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία. Η σημασία ωστόσο της συγκεκριμένης μαρτυρίας στην προκείμενη περίπτωση και κάθε τι άλλο αναφέρω πιο πάνω, με οδηγούν στο συμπέρασμα, πως δεν είναι κατάλληλη περίπτωση η παρούσα, για την αποδοχή της.  

 

Τώρα, σε σχέση με το ποιο ήταν το εκ του Νόμου, ανώτατο όριο εκπομπής ήχου, τόσο κατά το έτος 2021, όσο και για τα έτη 2022-2025, αποτέλεσε θέση του ΜΑ2 πως αυτό, καθορίστηκε από τον Αιτητή, στα 60 dB(A), τόσο το 2021 όσο και μετέπειτα, ανεξαρτήτως του ότι το καθορισθέν νομοθετικά ανώτατο όριο εκπομπής ήχου, είχε μεταβληθεί το 2022, σε 70 dB(A) για την κατηγορία στην οποία εμπίπτει το επίδικο ακίνητο, από 60 dB(A) που ίσχυε (νομοθετικά) προηγουμένως. Ο λόγος, ως ανέφερε ο ΜΑ2 ήταν διότι ο Αιτητής, είχε τέτοια εξουσία να καθορίσει ο ίδιος το ανώτατο όριο εκπομπής ήχου, με δεδομένο το ότι πρόκειται για περιοχή υψηλής όχλησης και ο νόμος του επιτρέπει να καθορίσει ο ίδιος το όριο εκπομπής ήχου.  Επί τούτου, σημειώνω ότι, στις 29.10.2021 που ο ΜΑ2 διεξήγαγε τις πρώτες μετρήσεις, σε εφαρμογή βρισκόταν η Κ.Δ.Π. 303/2019 η οποία ουσιαστικά συνιστά διάταγμα των Υπουργών Εσωτερικών και Γεωργίας και Αγροτικής ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, σε σχέση με την ηχητική διαβάθμιση (μεταξύ άλλων) των κέντρων αναψυχής, δυνάμει του σχετικού νόμου, 50(Ι)/2016. Σύμφωνα με το άρθρο 3(4) της πιο πάνω Κ.Δ.Π., το ανώτατο επιτρεπτό όριο εκπομπής ήχου, στο εξωτερικό ενός χώρου κέντρου αναψυχής, στάθμισης Α, δεν θα έπρεπε να ξεπερνά τα 60 dB(A), ως δηλαδή ορθώς ανέφερε και ο ΜΑ2. Από την 01.07.2022 ωστόσο και εντεύθεν, τέθηκε σε εφαρμογή η Κ.Δ.Π. 263/2022, η οποία αντικατέστησε την προηγούμενη και δια της οποίας το πιο πάνω όριο, αυξήθηκε για την κατηγορία στην οποία εμπίπτει και το επίδικο υποστατικό στα 70 dB(A)[2]. Υπάρχει σαφώς μνεία στο άρθρο 4(4) της εν λόγω Κ.Δ.Π. η οποία επιτρέπει στην αρμόδια αρχή, να καθορίζει η ίδια το ανώτατο όριο εκπομπής ήχου, πλην όμως η δυνατότητα αυτή, αφορά την άδεια εκπομπής ήχου που εκδίδει η αρμόδια αρχή σε υποστατικά, η οποία εάν κρίνει ότι για το συγκεκριμένο υποστατικό, υπάρχει αναγκαιότητα μείωσης του επιτρεπόμενου ορίου, το πράττει, επιβάλλοντας προς τούτο, όρο στην άδεια που παραχωρεί.

 

Δεν είναι με λίγα λόγια, κατά την άποψη μου, μια γενικευμένη εξουσία που δίδεται στον Αιτητή για να καθορίζει γενικώς και καθολικά σε μια ευρύτερη περιοχή, το ανώτατο όριο εκπομπής ήχου. Επομένως και με δεδομένο το ότι ο ΜΑ2 δεν αναφερόταν σε επιβολή οποιουδήποτε όρου άδειας που παραχωρήθηκε στους Καθ’ ων η αίτηση, αλλά σε μια γενικευμένη αναφορά περί της μείωσης του ανώτατου επιτρεπόμενου ορίου εκπομπής ήχου, η θέση του ότι το όριο των 60 dB(A) εξακολουθούσε να ισχύει και μετά το 2022, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Αντ’ αυτού, προβαίνω σε εύρημα πως το ανώτατο αυτό όριο, αυξήθηκε στα 70dB, σε ό,τι αφορά την στάθμιση Α, όπως δηλαδή υποστήριξε και ο ΜΚ2.

 

Οι πιο πάνω μη αποδεκτές θέσεις του ΜΑ2, δεν έγκεινται σαφώς σε ενδείξεις αναξιοπιστία του μάρτυρα, αλλά σε θέσεις που δεν δύναμαι να αποδεχτώ, για τους λόγους που εξηγώ, παρά την γενικότερη αξιοπιστία που κρίνω πως περιβάλλει τον συγκεκριμένο μάρτυρα. Κατά τα λοιπά, τα όσα άλλα ανέφερε τα αποδέχομαι και αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου.

 

Αποδεκτή στην ολότητα της, είναι η μαρτυρία του ΜΚ2, αφού πέραν των όσων πιο πάνω αναφέρω και τον αφορούν, ο μάρτυρας δεν έτυχε αμφισβήτησης από την πλευρά του Αιτητή, με αποτέλεσμα η μαρτυρία του να έχει παραμείνει ουσιαστικά αναντίλεκτη. Εκεί που είχε δοθεί έμφαση από την ευπαίδευτη συνήγορο του Αιτητή, ήταν η αμεροληψία και η αντικειμενικότητα των μετρήσεων του, ενόψει του ότι τις εξετάσεις του τις διεξήγαγε κατόπιν εντολών που έλαβε από τον Καθ’ ου η αίτηση 2. Επί τούτου, δεν έχω πειστεί πως ο εν λόγω μάρτυρας δεν ήταν αμερόληπτος. Τουναντίον, η αντικειμενικότητα των δικών του εξετάσεων, οι οποίες εν πάση περιπτώσει αφορούν ημερομηνίες άλλες από αυτές που διενεργήθηκαν από τον ΜΚ2, διαφαίνεται και από τα αποτελέσματα των μετρήσεων του, τα οποία δεν διέφεραν ουσιωδώς από αυτά του ΜΑ2. Ό,τι διέφερε, είναι τα αποτελέσματα των μετρήσεων του θορύβου βάθους και ο μετέπειτα υπολογισμός των τυχόν αποκλίσεων, τα οποία αποτελεί πεποίθηση μου πως ο ΜΚ2 μέτρησε με τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο, όταν έκλεινε το επίδικο υποστατικό και όχι και  τα παρακείμενα, για τους λόγους που εξάλλου, αναφέρονται και πιο πάνω. Σημειώνω πως κάθε τι άλλο  ανέφερε ο ΜΚ2, το εδραίωσε επιστημονικά και οι απαντήσεις που έδιδε, είχαν λογική συνοχή και συνήδαν με τις ενέργειες και διαπιστώσεις του, τις οποίες καταγράφει και στις εκθέσεις του. Θέσεις που όχι μόνο σε κανένα σημείο μεταβλήθηκαν,  αλλά αντιθέτως εκεί και όπου ζητήματα έχρηζαν διευκρίνισης, ο ΜΚ2 παρείχε ακόμη περισσότερες λεπτομέρειες, ώστε να γίνουν αντιληπτά, αυτά στα οποία αναφέρθηκε. Αποδέχομαι συνεπώς την μαρτυρία του στην ολότητα τους τα όσα συναφώς κατέθεσε.

 

Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρία του Καθ’ ου η αίτηση 2, σημειώνω σε σχέση με τον ΜΚ3, του οποίου η μαρτυρία δεν σχετιζόταν αμιγώς με τα επίδικα ζητήματα, πως δεν έχω λόγο να μην αποδεχτώ τα όσα ο μάρτυρας ανέφερε στην σύντομη μαρτυρία του, αφού όλα εξ’ αυτών, παρέμειναν αναντίλεκτα. Αποδέχομαι συνεπώς και την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα στην ολότητα της. Το ότι βέβαια, ο Σύνδεσμος Καταστηματαρχών δεν έλαβε οποιοδήποτε παράπονο, δεν είναι καθοριστικός παράγοντας για την παρούσα και ούτε μεταβάλλει το γεγονός πως εν πάση περιπτώσει παράπονα, είχαν υποβληθεί στον Αιτητή.

 

Στέφομαι τέλος, στην μαρτυρία του Καθ’ ου η αίτηση 2. Σαν μάρτυρας, μου προκάλεσε πολύ θετικές εντυπώσεις. Ανεξαρτήτως όμως της θετικής εντύπωσης που αποκόμισα από τα εξωτερικά γνωρίσματα της μαρτυρίας του, βρίσκω αξιολογώντας το περιεχόμενο της και συναρτώντας το με την λοιπή μαρτυρία, πως συνάδει πλήρως, χωρίς να έχω εντοπίσει την παραμικρή απόκλιση μεταξύ των όσων προφορικά ανέφερε και των όσων εγγράφων κατατέθηκαν όχι μόνο από τον ίδιο, αλλά και από τους μάρτυρες του ίδιου του Αιτητή, ως επίσης και από την ένορκη δήλωση που κατέθεσε 3 χρόνια προηγουμένως, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε για σκοπούς της κυρίως εξέτασης του. Σε ό,τι αφορά την άμεση ανταπόκριση του στο αρχικό κάλεσμα του Αιτητή το 2020, όταν έλαβε την πρώτη επιστολή και δη το ότι πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ των μερών, οι σχετικές επ’ αυτών  θέσεις του, υποστηρίζονται τόσο από το τεκμήριο 4 που κατέθεσε ο ΜΑ1.

 

Ομοίως και οι αναφορές του στα διαβήματα που έλαβε αλλά και την απαίτηση του αιτητή, για να προβεί σε ηχητική μελέτη, βρίσκουν υποστήριξη στο τεκμήριο 4 που κατέθεσε με την ένσταση του και δη το ηλεκτρονικό μήνυμα που επισυνάπτει, από το οποίο φαίνεται πως πράγματι, προώθησε στις 12.07.2022, στην υγειονομική λειτουργό που αρχικά χειριζόταν την υπόθεση «Νέα» μελέτη, αναφέροντας της πως είναι στην διάθεση του Αιτητή, για να αποδεχθεί οποιεσδήποτε εισηγήσεις και συμβουλές, για σκοπούς καλύτερης λειτουργίας τόσο του υποστατικού, όσο και της περιοχής. Η όλη δε προθυμία του καθώς και οι ενέργειες στις οποίες κατά καιρούς προέβη, πέραν από το ότι δεν έχουν αμφισβητηθεί, υποστηρίζονται και από την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ2, αλλά και την έκθεση που επισυνάπτεται στην ένορκη του δήλωση ως τεκμήριο 5, στο περιεχόμενο της οποίας καταγράφονται οι ενέργειες που μέχρι τότε λήφθηκαν, καθώς και οι εισηγήσεις που έγιναν στον Καθ’ ου η αίτηση 2, τις οποίες προωθήθηκε και στην κυρίως εξέταση του.   Το κατά πόσο ορισμένες εξ αυτών, ήταν κατά παρότρυνση του Αιτητή, κατέστη αμφισβητούμενο, πλην όμως δεν έχω λόγο να μην αποδεχθώ την θέση του Καθ’ ου η αίτηση 2 πως πράγματι, έτσι είχε γίνει λαμβανομένου υπόψη του ότι ακόμη και στο σώμα της παρούσας αίτησης, ο Αιτητή προωθεί την παρούσα και επιζητεί την έκδοση συγκεκριμένων διαταγμάτων, εν είδει ενεργειών που απαιτεί. Το ότι ο ΜΑ1 δεν θυμόταν ότι τέτοιες εισηγήσεις είχαν γίνει ως επίσης και το ότι παρέστη και ο ίδιος σε συνάντηση, δεν διαφοροποιεί τα πράγματα αφού σε κάθε περίπτωση, ο ΜΑ1 δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο και οι απαντήσεις του βασίζονταν επί του ότι, ο ίδιος δεν θυμόταν για να αναφερθεί με βεβαιότητα σε οτιδήποτε περαιτέρω.

 

Σε κάθε περίπτωση και για τους λόγους που πιο πάνω αναφέρονται, αποδέχομαι την μαρτυρία του Καθ’ ου η αίτηση 2 και τα όσα ανέφερε αποτελούν και δικά μου ευρήματα για σκοπούς αποφυγής επαναλήψεων.

 

Σημειώνω προτού προχωρήσω στην εξέταση της νομικής πτυχής της υπόθεσης, πως η αποδοχή μέρους ή όλης της μαρτυρίας των μαρτύρων αμφοτέρων των πλευρών, δεν δεσμεύει το Δικαστήριο σε σχέση με τις απόψεις που εξέφρασαν ως προς το κατά πόσο προκαλείται ή όχι οχληρία, αφού τούτο, είναι ζήτημα αμιγώς νομικό και εν πάση περιπτώσει το έσχατο συμπέρασμα στο οποίο το Δικαστήριο καλείται να καταλήξει.  

 

Προχωρώ συνεπώς με γνώμονα τα πιο πάνω να εξετάσω την νομική πτυχή της υπόθεσης, έτσι ώστε να εξετασθεί ακολούθως κατά πόσο η μαρτυρία δύναται να υπαχθεί στις νομικές αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα.  

 

Η παρούσα διαδικασία, προβλέπεται στον  Περί Δήμων Νόμο, Ν.111/85 («Ο Νόμος»).[3]

 

Ειδικότερα, το άρθρο 91 του Νόμου καθορίζει το τι συνιστά δημόσια οχληρία για σκοπούς εφαρμογής του. Νόμου.  Επομένως, για να έχουν εφαρμογή τα σχετικά με την παρούσα αίτηση, θα πρέπει η κατ΄ ισχυρισμόν οχληρία να είναι τέτοια που να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του πιο πάνω άρθρου. 

 

Με βάση συνεπώς ανάγνωση του άρθρου 91, βρίσκω πως η παρούσα (καίτοι η πλευρά των Αιτητών σε κανένα σημείο το διευκρίνισε) εμπίπτει στις περιπτώσεις εκείνες για τις οποίες πρόνοια γίνεται στο εδάφιο (στ)(ι) του άρθρου 91, σύμφωνα με το οποίο:

 

«91. Διά τoυς σκoπoύς τoυ παρόvτoς Νόμoυ, τα ακόλoυθα θεωρoύvται ως oχληρίαι αι oπoίαι δύvαvται vα εκδικάζωvται κατά τov υπό τoυ παρόvτoς Νόμoυ πρoβλεπόμεvov τρόπov:

[…]

 (στ) oιovδήπoτε εργoστάσιov, εργαστήριov, τόπoς εργασίας, υπoστατικόv εργασίας, αλώvιov ή κάμιvoς ή oιoσδήπoτε χώρoς όπoυ διατηρoύvται ζώα-

(i) τoιαύτης φύσεως ή κατά τoιoύτov τρόπov κείμεvα, κατεσκευασμέvα, λειτoυργoύvτα ή διατηρoύμεvα ώστε vα είvαι επιβλαβή εις τηv υγείαv ή επιζήμια διά τας αvέσεις της περιoχής.»

 

(έμφαση δοθείσα)

 

Το άρθρο 92, αναφέρεται στη δυνατότητα του Δημοτικού Συμβουλίου ή του Δημάρχου (όταν πρόκειται για περιπτώσεις επειγούσης φύσεως, με υποχρέωση του Δημάρχου όταν ενεργεί αντί του Συμβουλίου να το ενημερώνει το ταχύτερο δυνατό περί των ενεργειών του), εφόσον ικανοποιηθούν για την ύπαρξη οχληρίας, να αποστέλλουν ειδοποίηση προς το πρόσωπο το οποίο προκαλεί την οχληρία με την οποία να ζητείται άρση της, εντός καθορισμένης προθεσμίας.

 

Σε περίπτωση που το άτομο προς το οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση δεν συμμορφωθεί εντός της καθορισθείσας προθεσμίας, τότε  το Συμβούλιο ή ο Δήμαρχος, σύμφωνα με το άρθρο 93(1)(β) του Νόμου 111/85, μπορούν, μεταξύ άλλων, να λάβουν δικαστικά μέτρα για την εξασφάλιση διατάγματος προς άρση της οχληρίας. 

 

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 94 του Νόμου, σε περίπτωση που το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η οχληρία υφίσταται, τότε εκδίδει το αιτούμενο διάταγμα.

 

Δικονομικά η παρούσα διαδικασία ρυθμίζεται από Municipal Corporations (Nuisances) Rules, Cap. 252 (βλ. μεταξύ άλλων, Municipality of Nicosia v. Charalambos Cleovoulou (1988) 2 Α.Α.Δ. 100 Δήμος Λευκωσίας ν. Ανδρέα Νικολάου, (2008) 2 Α.Α.Δ. 361 ).

 

Με βάση τις αποφάσεις Ζenios Closures Ltd v Δήμου Λεμεσού (1992) 2 ΑΑΔ 380, Παναγιώτης Κατσαντώνη ν. Δήμου Λευκωσίας, Ποιν. Εφ. 99/17, 28.03.2018 και Γεώργιος Μιχαήλ Χατζηαντώνη ν Δήμου Πέγειας (2013) 2 ΑΑΔ 307, για να εκδοθεί από το Δικαστήριο διάταγμα άρσης της οχληρίας πρέπει να πληρούνται οι κάτωθι προϋποθέσεις: 

 

(α)     Λήψη πληροφορίας και/ή παραπόνου  για την ύπαρξη οχληρίας.  

 

(β)     Επίδοση ειδοποίησης από το Δημοτικό Συμβούλιο ή από το Δήμαρχο με την οποία το πρόσωπο που προκαλεί την οχληρία ή ανέχεται αυτή να εντέλλεται να άρει την οχληρία εντός της καθορισμένης προθεσμίας.  

 

(γ)     Το πρόσωπο προς το οποίο έχει επιδοθεί η ειδοποίηση να παραλείπει να συμμορφωθεί. 

 

(δ)     Το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι κατά το χρόνο έκδοσης του Διατάγματος υφίσταται οχληρία ή ότι αυτή, παρά το γεγονός ότι έχει αρθεί,  να είναι ενδεχόμενο να επαναληφθεί.  

  

Ως προς το τι δύναται να συνιστά οχληρία και πως αυτή αποδεικνύεται, καθοδήγηση θεωρώ πως μπορεί να αντληθεί από τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Κωνσταντίνου Σάββας ν. Αστυνομίας (1998) 2 Α.Α.Δ. 216, η οποία αφορούσε το αδίκημα της δημόσιας οχληρίας κατά παράβαση του άρθρου 187 του Κεφ. 154 εφόσον ως λέχθηκε η κοινή οχληρία, είναι όρος ταυτόσημος με τη δημόσια οχληρία, χωρίς οι δύο έννοιες να διατηρούν οποιαδήποτε διαφοροποίηση. Στην εν λόγω απόφαση, λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: 

  

«[…] Πρέπει να είναι οχληρία που βλάπτει το κοινό. Το κοινό αντιπροσωπεύει περισσότερο από ένα άτομα.  

 

[..] 

 

Η επίδικη κατηγορία της κοινής οχληρίας εδράζεται πάνω στο άρθρο 186* του Κεφ. 154. Διακρίνεται από την ιδιωτική οχληρία. Η διάκριση καταγράφεται ως πιο κάτω στον "Russell on Crime", 12η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 1387: 

 

"Η οχληρία ή η ενόχληση σημαίνει οτιδήποτε το οποίο προκαλεί βλάβη, στενοχωρία ή ζημιά. Οι οχληρίες είναι δύο ειδών:  δημόσια ή κοινή οχληρία η οποία επηρεάζει ουσιωδώς το κοινό, και αποτελεί ουσιώδη ενόχληση για όλους τους υπηκόους .... και ιδιωτική οχληρία η οποία μπορεί να προσδιοριστεί σαν οτιδήποτε το οποίο προκαλεί ουσιαστική ανησυχία και ενόχληση, σε οποιοδήποτε άτομο κατά την χρήση για συνηθισμένους σκοπούς της κατοικίας του ή της περιουσίας του."** 

[…]» 

 

 Στην προκειμένη, η παροαπαιτούμενη από το άρθρο 92 του Νόμου 111/85, ειδοποίηση, έχει με βάση την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΑ1, σταλεί  και επιδοθεί προς τους Καθ’ ων η αίτηση στις 23.02.2022 (βλ. τεκμήριο 11).

 

Προκειμένου να προχωρήσει το Δικαστήριο σε έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 94, πρέπει να ικανοποιηθεί είτε ότι η οχληρία υφίσταται.

 

Για σκοπούς εύκολης παρακολούθησης του σκεπτικού του Δικαστηρίου, παραθέτω αμέσως πιο κάτω, τα εν λόγω άρθρα:

 

«93.Εάv τo πρόσωπov εις τo oπoίov επεδόθη ειδoπoίησις δυvάμει τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 92 παραλείψη vα συμμoρφωθή πρoς oιovδήπoτε τωv απαιτήσεωv αυτής εvτός της καθoριζoμέvης εις αυτήv πρoθεσμίας, ή εάv η oχληρία είvαι εvδεχόμεvov, κατά τηv γvώμηv τoυ συμβoυλίoυ ή τoυ δημάρχoυ, vα επαvαληφθή εις τα ίδια υπoστατικά, τo συμβoύλιov:

 

 (β) δύvαται vα πρoβή εις τηv λήψιv δικαστικώv μέτρωv πρoς εξασφάλισιv διατάγματoς διά τoυ oπoίoυ vα υπoχρεoύται τo εv παραλείψει πρόσωπov vα άρη τηv oχληρίαv.

 

94. Εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι η ισχυριζoμέvη oχληρία υφίσταται, ή ότι αύτη παρά τo γεγovός ότι ήρθη είvαι εvδεχόμεvov vα επαvαληφθή εις τα αυτά υπoστατικά.»

 

Επανέρχομαι στη μαρτυρία που έχει δοθεί και σημειώνω τα ακόλουθα.

 

Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΑ2, περί τις 29.10.2021, το επίδικο υποστατικό εξέπεμπε μουσική σε επίπεδο 71,3  db(A), πέραν δηλαδή του  καθορισθέντος τότε ανώτατου επιτρεπόμενου ορίου που ήταν στα 60 db(A). Η μέτρηση ωστόσο αυτή, έγινε πριν την αποστολή της ειδοποίησης. Έπεται συνεπώς ότι, κατά τον πιο πάνω χρόνο, υπήρχε διαρροή ηχητικών εκπομπών από το υποστατικό, της τάξης των 11,3 db(A) από το καθορισθέν όριο. Περί τα έτη 2022, 2023 και 2025, οι μετρήσεις από το υποστατικό κατέδειξαν τα εξής αποτελέσματα (κατ’ αντιστοιχία των πιο πάνω χρονολογιών) 65 db(A), 78 db(A) και 75 db(A), με το καθορισθέν ανώτατο όριο εκπομπής ήχου να ήταν κατά τους πιο πάνω χρόνους, με βάση την Κ.Δ.Π.263/2022, στα 70 db(A). Έπεται συνεπώς ότι, και κατά τα έτη 2023 και 2025, διαπιστώθηκε στις δύο περιπτώσεις κατά τις οποίες ο ΜΑ2 προέβη σε μετρήσεις, πως υπήρχε απόκλιση από το πιο πάνω όριο, της τάξης των 8 και 5 db(A). Κατά τις δε, ημερομηνίες που ο ΜΚ2, διεξήγαγε τις δικές του μετρήσεις, δεν παρουσιάστηκαν οποιεσδήποτε αποκλίσεις. Το όλο μέρος της μαρτυρίας του ΜΑ2, το οποίο εδραζόταν επί της απόκλισης των εκπομπών του επιδίκου υποστατικού, από το γενικότερο επίπεδο θορύβου, το οποίο ως έχω αποδεχθεί, δεν θα έπρεπε να υπερέβαινε τα 3db(A), έχει απορριφθεί για τους λόγους που εξηγούνται κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του και καμμιά άλλη μαρτυρία περί τούτου υπάρχει, που να μου δίδει την δυνατότητα να καταλήξω, εάν οι υπερβάσεις του επίδικου υποστατικού (από το ανώτατο καθορισμένο όριο), τις οποίες πιο πάνω σημειώνω, είναι τέτοιες, που να δημιουργούν συνθήκες οχληρίας.

 

Ακόμη όμως και εάν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι αυτές οι υπερβάσεις των ηχητικών εκπομπών, είναι τέτοιες που θα μπορούσαν να θεμελιώσουν οχληρία, σημειώνω πως  η αποδιδόμενη στους Καθ’ ων η αίτηση πρόκληση οχληρίας, συνίσταται εκ της φύσης της, σε δημόσια οχληρία.  Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία της αίτησης, το βάρος απόδειξης της οποίας το φέρει ο Αιτητής, είναι και η απόδειξη του ότι η εν λόγω οχληρία, είναι τέτοια η οποία επηρεάζει δυσμενώς την υγεία και τις ανέσεις των κατοίκων της περιοχής. Ο ορισμός του τι συνιστά «άνεση των κατοίκων της περιοχής», απαντάται τόσο στο Τοπικό Σχέδιο Λευκωσίας, όσο και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου[4] στα πλαίσια της ακυρωτικής του δικαιοδοσίας. Στην απόφαση Καίτη Σπανού κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Υπουργείου Εσωτερικών, Αρ. Υπ. 74/2009, ημερ. 22.07.2011, λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα :

 

«Όπως εξηγείται στην «Ερμηνεία των Όρων που Χρησιμοποιούνται στα Τοπικά Σχέδια»,ο επηρεασμός θα πρέπει να «υπερβαίνει το όριο του λογικά και γενικά αποδεχτού..»:-

 

«"επηρεασμός των ανέσεων περιοχής " σημαίνει δυσμενή επηρεασμό των συνθηκών διαβίωσης των ατόμων που κατοικούν, εργάζονται ή παραθερίζουν σε μια περιοχή ή το δυσμενή επηρεασμό παρακείμενης χρήσης σε βαθμό που υπερβαίνει το όριο του λογικά και γενικά αποδεκτού, ως αποτέλεσμα της δημιουργίας ή αναμενόμενης δημιουργίας θορύβου, καπνού, κονιορτού, οσμών, δονήσεων, ηχορύπανσης ή άλλης ρύπανσης ή μόλυνσης του περιβάλλοντος, συνθηκών κυκλοφοριακής ανασφάλειας ή συμφόρησης ή αισθητικού, κοινωνικού, πολιτιστικού ή άλλου υποβιβασμού του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος από υφιστάμενη ή προτεινόμενη ανάπτυξη.» 

 

 

Είναι προφανές πως στην παρούσα, καμμιά περί τούτου μαρτυρία έχει προσφερθεί αφού ουδείς κάτοικος, ως σε άλλο σημείο πιο πάνω αναφέρω, προσέφερε μαρτυρία με την οποία να καταδεικνύετε πως η υγεία ή και οι ανέσεις του, επηρεάζονται δυσμενώς.  Η μαρτυρία επομένως που έχει προσφερθεί δεν είναι αντιπροσωπευτική έτσι ώστε να μπορεί να στοιχειοθετηθεί τέτοιος ισχυρισμός και κατ’ επέκταση και ειδικότερα, η κατ΄ ισχυρισμό δημόσια οχληρία.

 

Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, η πλευρά του Αιτητή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεσή της εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση και η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Αιτητή, ύψους €2.000, πλέον Φ.Π.Α (εάν υπάρχει).

 

 

(Υπ) ....................................

Ε.Κ.Μιντή 

 

Πιστόν Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής