ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Χ. Στρόππου, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 14325/2025
Μεταξύ:
Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού
εναντίον
GKELAS MOUSIDIS
Κατηγορούμενος
Ημερομηνία: 23/10/2025
Εμφανίσεις:
Για την Κατηγορούσα Αρχή: κύριος Ευριπίδου
Για τον Κατηγορούμενο: κυρία Αδάμου
Κατηγορούμενος Παρών
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Αίτημα Κράτησης μετά από παραπομπή στο Κακουργιοδικείο)
Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει συνολικά 19 κατηγορίες οι οποίες αφορούν:
(i) Απόπειρα βιασμού, κατά παράβαση των άρθρων 146 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 και κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5(α), (Πίνακας - αδίκημα 20) και 11 του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας των Γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμου 115(1)/2021, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 117(1)/2022×
(ii) Απαγωγή, κατά παράβαση του άρθρου 148 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 και κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5(α), (Πίνακας - αδίκημα 11), 11 και 33 του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας των Γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμου 115(1)/2021, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 117(1)/2022, (γ) Άσεμνη επίθεση εναντίον γυναίκας, κατά παράβαση του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 64(1)/2009 και κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5(α), (Πίνακας ¬αδίκημα 21), 11 και 33 του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας των Γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμου 115(1)/2021, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 117(1)/2022×
(iii) Άσεμνη επίθεση εναντίον γυναίκας, κατά παράβαση του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 64(1)/2009 και κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5(α), (Πίνακας αδίκημα 21), 11 και 33 του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας των Γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμου 115(1)/2021, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 117(1)/2022×
(iv) Σεξουαλική παρενόχληση, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 7, 11 και 33 του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας των Γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμου 115(1)/2021×
(v) Άσκηση Ψυχολογικής Βίας κατά παράβαση του άρθρου 6 του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμου 115(1)/2021×
(vi) Επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 και κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5(α), (Πίνακας - αδίκημα 34), 11 και 33 του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας των Γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμου 115(1)/2021, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 117(1)/2022×
(vii) Απειλή, κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 και κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5(α), (Πίνακας - αδίκημα 53), 11 και 33 του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας των Γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμου 115(1)/2021 όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 117(1)/2022, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 17(1)/2022×
(viii) Απαίτηση περιουσίας με απειλές με σκοπό την κλοπή, κατά παράβαση του άρθρου 290 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154×
(ix) Ληστεία, κατά παράβαση των άρθρων 282 και 283 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154×
(x) Μεταφορά μαχαιριού που καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός της κατοικίας ή της αυλής της, κατά παράβαση των άρθρων 82(2), 85 και 86 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 όπως τροποποιήθηκε ως σήμερα×
(xi) Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως A , κατά παράβαση των άρθρων 2,3, ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος Ι, 6(1)(2), 24, 30, 31, 31 A και ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/ϊ 7, όπως τροποποιήθηκε×
(xii) Παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως A, κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24(1), 30 και 31 ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος I και ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε.
2. Η παρούσα υπόθεση τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στις 20/10/2025 και επειδή αυτή δεν μπορούσε να εκδικαστεί συνοπτικά και λαμβάνοντας υπόψη την φύση των αδικημάτων που συμπεριλήφθηκαν στο Κατηγορητήριο και επειδή ο Γενικός Εισαγγελέας δεν έδωσε την συγκατάθεση του για συνοπτική εκδίκαση, ο Κατηγορούμενος παραπέμφθηκε προς εκδίκαση από το Κακουργιοδικείο που θα συνεδριάσει στην Λεμεσό στις 17/12/2025 και ώρα 09:00 π.μ.
3. Μετά την απόφαση του Δικαστηρίου για παραπομπή του Κατηγορούμενου σε δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου, ο Συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υπέβαλε αίτημα όπως ο Κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την εν λόγω ημερομηνία, αίτημα που προσέκρουσε στην ένσταση του Κατηγορούμενου. Στήριξε το αίτημα του τόσο στον κίνδυνο φυγοδικίας όσο και στον κίνδυνο διάπραξης από μέρους του Κατηγορούμενου άλλων αδικημάτων.
4. Πέραν του μαρτυρικού υλικού που κατατέθηκε ως Έγγραφο Α, παραδόθηκε στο Δικαστήριο προς περαιτέρω υποστήριξη του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής, έγγραφο από το ηλεκτρονικό αρχείο της Αστυνομίας στο οποίο αναφέρεται ότι ο Κατηγορούμενος γεννήθηκε στην Γεωργία (Έγγραφο Β), το Κατηγορητήριο στην Ποινική Υπόθεση 5793/2024, η οποία υπόθεση αναστάλθηκε στις 27/01/2025, με την αίρεση ότι θα παραμείνει σε εκκρεμότητα για 2 χρόνια για να μην διαπράξει παρόμοιας φύσεως αδικήματα ο κατηγορούμενος (Έγγραφο Γ), το Κατηγορητήριο της Ποινικής Υπόθεσης 2602/2022 η οποία είναι ορισμένη στις 27/11/2025 για Ακρόαση και η οποία αφορά «κατοχή διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός κατά παράβαση του άρθρου 296 (γ) και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154.» (Έγγραφο Δ). Από την πλευρά του Κατηγορούμενου παραδόθηκε Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που είχε ετοιμαστεί στο πλαίσιο άλλης ποινικής υπόθεσης (Έγγραφο Ε).
Η αγόρευση της Κατηγορούσας Αρχής
5. Επιχειρώντας μια σύνοψη των όσων ανέφερε ο κύριος Ευριπίδου, στην αγόρευση του έκανε λεπτομερή αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης όπως αυτό προκύπτει από το Έγγραφο Α αναφέροντας ότι προκύπτει πιθανότητα καταδίκης του Κατηγορούμενου. Έκανε αναφορά επίσης στην σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και στις πολυετείς ποινές φυλάκισης που επισύρουν οι Κατηγορίες.
6. Σε σχέση με τους δεσμούς του Κατηγορούμενου με την Δημοκρατία ανέφερε ότι είναι ορατός ο κίνδυνος φυγοδικίας ενόψει των δεσμών που διατηρεί ο Κατηγορούμενος με την Γεωργία. Λεπτομερή αναφορά έκανε επίσης στον κίνδυνο επαναδιάπραξης αδικημάτων παραπέμποντας στο Έγγραφο Γ και Δ που κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Προς περαιτέρω υποστήριξη του αιτήματος του παρέπεμψε και στο Κατηγορητήριο για το οποίο παραπέμφθηκε ο Κατηγορούμενος στο Κακουργιοδικείο από το οποίο προκύπτει όπως ανέφερε ο κύριος Ευριπίδου ότι σε διάστημα δύο μηνών ο Κατηγορούμενος προσπάθησέ να βιάσει την Παραπονούμενη τρείς φορές ενώ συνέχιζε να την ενοχλεί παρά το ότι δεν του απαντούσε στα τηλέφωνα. Ακόμα και την ημέρα που πήγε να καταγγείλει η Παραπονούμενη την απόπειρα βιασμού ο Κατηγορούμενος βρέθηκε έξω από την οικία της και συνελήφθη από τους Αστυνομικούς.
Η Αγόρευση της Συνηγόρου του Κατηγορούμενου
7. Αντίστοιχα, επιχειρώντας μια σύνοψη των όσων ανέφερε η κυρία Αδάμου, αναφερόμενη στον κίνδυνο φυγοδικίας η κυρία Αδάμου τόνισε τους δεσμούς του Κατηγορούμενου με την Κυπριακή Δημοκρατία. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου και παρέπεμψε σε Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας (Έγγραφο Ε) που είχε ετοιμαστεί στο πλαίσιο της Ποινικής Υπόθεσης 2602/2022. Παρά το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος κατάγεται από την Γεωργία και την Ελλάδα και είναι μόνιμος κάτοικος Κύπρου μαζί με την οικογένεια του από την ηλικία των 13 ετών, διαμένει με την μητέρα του στην Λεμεσό και έχει ένα αδελφό. Ο πατέρας του Κατηγορούμενου απεβίωσε πριν 5 χρόνια και θάφτηκε στην Λεμεσό. Όλη η οικογένεια του διαμένει στην Λεμεσό και ο Κατηγορούμενος έφυγε από την Κύπρο μόνο δύο φορές, η πρώτη πριν από 18 χρόνια για να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία στην Ελλάδα και η δεύτερη στην Γεωργία, μετά τον θάνατο του πατέρα του «για να μεταβιβάσει τα χωράφια πάνω του». Υποστήριξε ότι δεν θα πρέπει να εκτιμηθεί η πιθανότητα μη προσέλευσης κατ’ απομόνωση της αναφοράς στην σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την ποινή, χωρίς να συνυπολογιστούν «άλλα σχετικά δεδομένα» παρά το ότι δεν αμφισβητείται από την πλευρά του Κατηγορούμενου η σοβαρότητα των αδικημάτων.
8. Αναφορικά με την σοβαρότητα καταδίκης σημείωσε ότι δεν υπάρχει καμία ανεξάρτητη μαρτυρία πέραν των δύο καταθέσεων της Παραπονούμενης και του Κατηγορούμενου. Επίσης ανέφερε ότι θα πρέπει να προβληματίσει το γεγονός ότι κατά την πρώτη απόπειρα βιασμού η Παραπονούμενη δεν προέβη σε καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου αλλά και στο ότι δεν αμφισβητεί ο Κατηγορούμενος ότι βοήθησε ο Κατηγορούμενος την Παραπονούμενη να βγάλει άδεια οδηγού, ως η μαρτυρία του κύριου Στρατή. Επίσης σημείωσε ότι αναφορικά με την μαρτυρία που υπάρχει για το βράδυ «που ήταν αναστατωμένη η Παραπονούμενη» επρόκειτο για τον καβγά ενός ζευγαριού που είχε «σχέσεις, δεσμό, ολοκληρωμένες σχέσεις από τον Αύγουστο». Σε σχέση με την ποινική υπόθεση που εκκρεμεί εναντίον του, η κυρία Αδάμου σημείωσε ότι ο Κατηγορούμενος είναι αθώος καθότι πρόκειται για εργαλεία της εργασίας του και όχι για διαρρηκτικά εργαλεία. Αναφορικά με την ποινική υπόθεση 5793/2024 αυτή έχει ανασταλεί η ποινική δίωξη από τον Γενικό Εισαγγελέα και δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη αφού αναστάλθηκε χωρίς να είναι βέβαιη αν τέθηκε ο όρος όπως τον ανέφερε ο κύριος Ευριπίδου, ήτοι η μη διάπραξη αντίστοιχων ποινικών αδικημάτων για δύο έτη.
9. Τέλος, ανέφερε ότι παρά την προσπάθεια της να υπάρξει συνεννόηση με την μητέρα του Κατηγορούμενου για να γίνει εισήγηση για καταβολή κάποιου χρηματικού ποσού ή υπογραφή προσωπικής εγγύησης, δεν ήταν εν τέλει σε θέση να κάνει την οποιαδήποτε εισήγηση καλώντας το Δικαστήριο να διατάξει την υπογραφή εγγύησης για οποιοδήποτε ποσό ήθελε θεωρηθεί δίκαιο. Υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος με όρους, δηλαδή να τεθεί το όνομα του στον κατάλογο των απαγορευμένων προσώπων εξόδου από τη Δημοκρατία, να υπογράφει 2 φορές τη μέρα, ακόμη και 3 φορές τη μέρα σε Αστυνομικό Σταθμό της περιοχής που μένει και να υπογράψει προσωπική εγγύηση ύψους που ήθελε κρίνει το Δικαστήριο αναγκαίο και οποιονδήποτε άλλον όρο ήθελε θέσει το Δικαστήριο.
Β. Νομική Πτυχή
10. Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον αφορά αίτημα κράτησης Κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του ενώπιον του Κακουργιοδικείου εδράζεται στα Άρθρα 48, 92 και 157 (1) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155.
11. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί έναν σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο κανόνας είναι ότι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α. (2001) 2 Α.Α.Δ. 373).
12. Ο Υπόδικος, σύμφωνα με τις συνταγματικές επιταγές, ως απόρροια και του τεκμηρίου της αθωότητας, δικαιούται να παραμένει ελεύθερος με εγγύηση όταν υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται αποδεκτή εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης.
13. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκείται στην βάση των αρχών που έχει καθορίσει η νομολογία και σύμφωνα με την σχετική νομολογία οι λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την κράτηση του Κατηγορούμενου είναι (α) ο κίνδυνος/πιθανότητα μη προσέλευσης, (β) η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων και (γ) ο κίνδυνος/πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων (βλ. Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 109, Ποινική Έφεση Αρ. 129/20 μεταξύ Ανδρέου v. Αστυνομίας, ημερ. 20.08.2020, Ποινική Έφεση Αρ. 195/20 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας ημερ. 23.12.2020).
14. Καθένας από τους πιο πάνω λόγους εξετάζεται ξεχωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης και δεν είναι απαραίτητη η συνδρομή και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορούμενου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 7).
Ο κίνδυνος φυγοδικίας
15. Ως προς τον παράγοντα του κινδύνου διαφυγής, η νομολογία εξετάζει το ζήτημα στη βάση άλλων τριών επί μέρους κριτηρίων που είναι η σοβαρότητα του αδικήματος, η πιθανότητα καταδίκης και η ενδεχόμενη ποινή που μπορεί να επιβληθεί, λαμβάνοντας βεβαίως υπόψη και άλλων σχετικών παραγόντων που ανάγονται σε υποκειμενικά δεδομένα, όπως των προσωπικών περιστάσεων του υπόδικου και των δεσμών του με την Κύπρο χωρίς, όμως, όλα αυτά να απομονώνονται και να υπερφαλαγγίζουν το γενικότερο δημόσιο συμφέρον προς απονομή της Δικαιοσύνης (Χατζηδημητρίου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω), Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας (ανωτέρω), Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 48, Παρασκευά ν. Αστυνομίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 607 και Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (2011) 2 Α.Α.Δ. 130).
16. Στην παρούσα περίπτωση, το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής στηρίχθηκε στον κίνδυνο της φυγοδικίας όπου με βάση τη σχετική νομολογία, ως αναλύεται ανωτέρω, αυτός ο παράγοντας εξετάζεται υπό το φως συγκεκριμένων παραμέτρων όπως είναι η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, την εκτιμώμενη πιθανότητα για την καταδίκη του με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία (βλ. Έγγραφο Α) και την αυστηρότητα της ποινής η οποία πιθανόν να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο.
17. Στην προκειμένη περίπτωση στην όψη του το κατηγορητήριο παρουσιάζει πάρα πολύ σοβαρά αδικήματα. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, η οποία άλλωστε δεν έχει αμφισβητηθεί από τον Κατηγορούμενο, συναρτάται άμεσα με το ανώτατο ύψος της προβλεπόμενης από τους σχετικούς Νόμους ποινές σε περίπτωση καταδίκης του Κατηγορούμενου, ως άλλωστε διαφαίνεται από τα σχετικά άρθρα που αναφέρονται στο Κατηγορητήριο και τα οποία έχουν καταγραφεί πιο πάνω και δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν.
18. Στην προκείμενη περίπτωση οι ποινές που προβλέπονται για τα επίδικα αδικήματα είναι πάρα πολύ σοβαρές και σε περίπτωση καταδίκης του Κατηγορούμενου, θα επιφέρουν αναπόφευκτα και ανάλογα βέβαια με τις ιδιαίτερες συνθήκες του Κατηγορούμενου πολυετείς ποινές φυλάκισης. Τούτου δοθέντος η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι δεδομένη.
19. Όσον αφορά τον άλλο παράγοντα που είναι η πιθανολόγηση καταδίκης, έχει τεθεί ενώπιον μου ένας αριθμός καταθέσεων που έχουν κατατεθεί και σημειωθεί ως Έγγραφο Α που είναι επί της ουσίας ο φάκελος που προέκυψε από τις έρευνες της Αστυνομία και στον οποίο περιλαμβάνονται οι καταθέσεις που έχει λάβει μέχρι σήμερα η Αστυνομία.
20. Διευκρινίζεται, ότι σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και ούτε σε εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων ή συμπερασμάτων. Σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο απλώς εξετάζει την μαρτυρία, το μαρτυρικό υλικό στην όψη του χωρίς αξιολόγηση, με έναν μόνο σκοπό, να διαπιστώσει κατά πόσο από αυτό το μαρτυρικό υλικό προκύπτει η πιθανολόγηση καταδίκης εναντίον του Κατηγορούμενου (βλ. Μαλά v. Αστυνομίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 135, Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας (2007) 2 Α.Α.Δ. 337, Μαρκίδη κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 50/2017 και 51/2017, ημερ. 22/3/2017 και Χαμντ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 165/21 ημερ. 27/10/21, ECLI:CY:AD:2021:B485).
21. Τονίζεται εκ νέου ότι, το στάδιο αυτό δεν συνιστά αξιολόγηση ουσίας ή αποδοχή αποδεικτικών ισχυρισμών, αλλά απλή δικονομική στάθμιση. Το κριτήριο της πιθανολόγησης είναι κατώτερο από αυτό της απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και δεν συνεπάγεται κρίση για την ενοχή ή την αθωότητα.
22. Έχοντας σημειώσει τα πιο πάνω, τα όσα αναφέρθηκαν από την πλευρά του Κατηγορούμενου, είτε από την Συνήγορο του είτε και από τον Κατηγορούμενο αυτοπροσώπως για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας δεν δύναται να εξεταστούν. Συγκεκριμένα δεν μπορεί στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας να εξεταστεί κατά πόσο ο Κατηγορούμενος διατηρούσε σχέση με την Παραπονούμενη, αν αυτοί διατηρούσαν «ολοκληρωμένες σχέσεις» και του ισχυρισμούς του ότι η «αναστάτωση της Παραπονούμενης οφειλόταν σε καυγά ενός ζευγαριού».
23. Το Δικαστήριο διεξήλθε με προσοχή το μαρτυρικό υλικό με βάση το οποίο ο Κατηγορούμενος παραπέμφθηκε σε απευθείας δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου όπως αυτό προκύπτει από το Έγγραφο Α, και με βάση το σύνολο της μαρτυρίας που εντοπίζεται στο φάκελο του Εγγράφου Α διαπιστώνεται ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του Κατηγορούμενου στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ασφαλώς η διατύπωση αυτή δεν αναιρεί το τεκμήριο της αθωότητας και την προσδοκία αθώωσης του Κατηγορούμενου.
24. Μέσα από το μαρτυρικό υλικό που προσκομίστηκε στην όψη του προκύπτουν τα ακόλουθα, τα οποία καταγράφονται συνοπτικά κατωτέρω:
(i) Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε η Παραπονούμενη στην κατάθεση της ημερομηνίας 11/10/2025 και η οποία βρίσκεται στο Έγγραφο Α, στις 04/8/2025 τα ξημερώματα, γύρω στις 02:00 π.μ. η Παραπονούμενη περπατούσε μόνη της στην οδό Ανεξαρτησίας στην Λεμεσό όταν την προσέγγισε ο Κατηγορούμενος με το όχημα του, ένα μαύρο Mercedes και προσφέρθηκε να την μεταφέρει στο σπίτι της. Ακολούθησε στιχομυθία μεταξύ της Παραπονούμενης και του Κατηγορούμενου και προσφέρθηκε να την μεταφέρει στο σπίτι της δωρεάν. Κατά την διαδρομή η Παραπονούμενη του ανέφερε ότι δεν έχει άδεια οδήγησης και ο Κατηγορούμενος προσφέρθηκε να την βοηθήσει να εξασφαλίσει.
(ii) Στις επόμενες ημέρες ο Κατηγορούμενος βοήθησε την Παραπονούμενη με τα διαδικαστικά της εξασφάλισης άδειας οδήγησης, όπως την εκτύπωση φωτογραφιών και του παρέδωσε το ποσό των 70 Ευρώ σε μετρητά και έκανε μεταφορά στην «Revolut» για το ποσό των 40 Ευρώ. Στις 14/08/2025 την οδήγησε σε σχετικό σημείο όπου έγινε εξέταση για την άδεια οδήγησης. Ο Κατηγορούμενος επικοινώνησε με την Παραπονούμενη στις 16/08/2025 και της ανέφερε ότι εκδόθηκε η άδεια οδήγησης της και ότι ήταν έξω από το σπίτι της να της την δώσει.
(iii) Αφού επιβιβάστηκε η Παραπονούμενη, ο Κατηγορούμενος φέρεται να προέβαλε ως δικαιολογία ότι η άδεια ήταν σε άλλο όχημα οδήγησε την Παραπονούμενη σε ερημική περιοχή και ο Κατηγορούμενος φέρεται να της ανέφερε «Βγάλε τα ρούχα σου, αν δεν τα βγάλεις θα το κάνω εγώ.» και ο Κατηγορούμενος φέρεται να αγγίζει την Παραπονούμενη στα γεννητικά όργανα και στο στήθος. Εξαιτίας της αντίστασης της Παραπονούμενης, ο Κατηγορούμενος φέρεται να σταμάτησε και να οδήγησε την Παραπονούμενη στο σπίτι, όπου η Παραπονούμενη του ανέφερε «δεν θέλω την άδεια οδήγησης και δεν θα πω τίποτε στην Αστυνομία».
(iv) Ο Κατηγορούμενος φέρεται να κάλεσε την Παραπονούμενη σε διάφορα χρονικά σημεία, χωρίς να ανταποκριθεί η Παραπονούμενη. Την 01/09/2025 η Παραπονούμενη είδε τον Κατηγορούμενο στο δρόμο και αρνήθηκε να εισέλθει στο όχημα. Στις 10/10/2025 και ώρα 23:28 ο Κατηγορούμενος συνάντησε την Παραπονούμενη στην Οδό Φραγκλίνου Ρούσβελτ όπου και φέρεται να την έπιασε από τους καρπούς, την έσπρωξε δυνατά και την έβαλε στο όχημα. Ακολούθως φέρεται να την οδήγησε σε κάποιο αδιέξοδο, το οποίο καταγράφεται στην σχετική κατάθεση και όταν έφτασαν η Παραπονούμενη κατέβηκε από το όχημα και άρχισε να τρέχει. Την κυνήγησε, την έσπρωξε μέσα και την χαστούκισε και ενώ κρατούσε μαχαίρι να της ανέφερε «Θα τελειώσω αυτό που άρχισε εκείνη την νύχτα» και παρά τις προσπάθειες της Παραπονούμενης να φύγει δεν την άφηνε. Στην συνέχεια φέρεται να της ανέφερε «Διάλεξε πως, ή θα μου κάνεις στοματικό ή θα με πηδήξεις.». Στην προσπάθεια της να διαφύγει έχασε το ρολόι της μάρκας HUWAI και τότε της ζήτησε 200 Ευρώ για την άδεια οδήγησης.
(v) Ακολούθως η Παραπονούμενη, σε μια προσπάθεια να ξεφύγει του ζήτησε να την πάρει στο σπίτι της όπου υπάρχουν κάμερες εξωτερικά για να του δώσει τα χρήματα. Όταν έφτασαν και παρά το ότι ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να περιμένει έξω αυτός φέρεται να μπήκε σπίτι της και την έσπρωξε στην τουαλέτα και κατέβασε το παντελόνι του και της είπε «Θα το κάνουμε εδώ». Πάλεψαν και άρχισε να φωνάζει η Παραπονούμενη. Τότε, φέρεται, να της ζήτησε να του δώσει ότι πιο πολύτιμο έχει και του έδωσε τα χρυσά σκουλαρίκια που ήταν δώρο της μητέρας της και έκλεψε και ένα ζευγάρι σκουλαρίκια χωρίς αξία. Τότε έτρεξε η Παραπονούμενη και ζήτησε βοήθεια από τον γείτονα με τον Κατηγορούμενο να φεύγει τρέχοντας.
(vi) Στο Έγγραφο Α εντοπίζεται επιπλέον συμπληρωματική κατάθεση από την Παραπονούμενη, όπου επισυνάπτονται φωτογραφίες και φαίνεται η Παραπονούμενη με το ρολόι, το δακτυλίδι της και τα σκουλαρίκια. Αναφέρει επίσης σε συμπληρωματική κατάθεση της ότι απουσίαζε και το δακτυλίδι της που ήταν στο ίδιο σημείο με τα σκουλαρίκια.
(vii) Εντοπίζεται επίσης και κατάθεση του ιδιοκτήτη της Σχολής Οδηγών Γ. Στρατής Λτδ ο οποίος (συνοπτικά) αναφέρει ότι είδε τον Κατηγορούμενο τελευταία φορά όταν του «έφερε μια γυναίκα στο γραφείο του για να τη βγάλει μαθητική άδεια.» με την οποία μετέβηκαν στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών όπου εξετάστηκε η Παραπονούμενη και πέτυχε στην εξέταση. Η άδεια εκδόθηκε στις 14/08/2025 και προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Κατηγορούμενο χωρίς επιτυχία. Ακολούθως και αφού πέρασαν ημέρες προσπάθησε να εντοπίσει και εντόπισε το τηλέφωνο της Παραπονούμενης στις ακόλουθες ημέρες και συναντήθηκαν με την Παραπονούμενη στο Γυμναστήριο Limassol Sporting Center για να της την δώσει και της την παρέδωσε. Ζήτησε χρήματα, για τα οποία ανέφερε η Παραπονούμενη ότι τα είχε δώσει στον Κατηγορούμενο και ως εκ τούτου δεν της ζήτησε εκ νέου την καταβολή χρημάτων.
(viii) Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο κύριος Μιχαήλ, ρολογάς και ιδιοκτήτης της επιχείρησης «Λεόντιος Μιχαήλ και Υιοί» στις 11/10/2025 και ώρα 13:30 ένας πελάτης του έδωσε δύο ζευγάρια χρυσά σκουλαρίκια ένα δακτυλίδι χρυσό και του ζήτησε να τα εκτιμήσει. Το ένα ζευγάρι χρυσά σκουλαρίκια και το δακτυλίδι ήταν 14 καρατιών ενώ το άλλο ήταν ψεύτικο και του προσέφερε 228 Ευρώ και όταν το ρώτησε «που τα βρήκε» απάντησε ότι του χρωστούσαν «180 Ευρώ». Όταν του ζήτησε ταυτότητα, ο πελάτης αποχώρησε για να φέρει ταυτότητα, αφήνοντας τα κοσμήματα. Ωστόσο δεν επέστρεψε.
(ix) Στην κατάθεση της ο κύριος MARTON Albert Adrian αναφέρει ότι είναι γείτονας της Παραπονούμενης και στις 11/10/2025 περί τις 00:30 χτύπησε την πόρτα της και ζητούσε βοήθεια. Η Παραπονούμενη ήταν αναστατωμένη και ανέφερε ότι αυτός που την έκλεψε την βίασε πριν από λίγο καιρό και το έκανε ξανά εκείνο το βράδυ. Αναφέρει ότι η ίδια δεν είδε εκείνο το βράδυ τον άντρα και ότι η Παραπονούμενη μένει μόνη της. Αυτό όμως που θυμόταν ήταν «πριν από δύο μήνες ένας μεθυσμένος άνδρας ήρθε να την αναζητήσει» και ότι είχε ξαναδεί αυτό τον άνδρα να οδηγεί ένα όχημα μαύρο Mercedes χωρίς να γνωρίζει το όχημα που οδηγούσε εκείνο το βράδυ. Ήταν όμως ένας άνδρας περίπου 170 μέτρα με μαύρα μαλλιά περίπου 70 κιλά και περίπου 50 ετών.
(x) Στην Ιατρική Έκθεση που επίσης εντοπίζεται στο Έγγραφο Α καταγράφεται ότι η Παραπονούμενη εξετάστηκε στις Πρώτες Βοήθειες στις 11/10/2025 και ώρα 10:45 και έφερε «εκδορές μώλωπες άνω άκρων». Στο Έγγραφο Α εντοπίζονται και καταθέσεις αναφορικά με την υπόδειξη σκηνών τόσο από την Παραπονούμενη όσο και από τον Κατηγορούμενο.
(xi) Στην Κατάθεση του κύριου Διομήδους Αστ. 1601 αναφέρεται ότι όταν εντοπίστηκε ο Κατηγορούμενος για να συλληφθεί δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης ανέφερε «Δεν έκανα κάτι τέτοιο κύριε Αστυνόμε» αλλά σε σχετική ερώτηση αν έχει κάτι παράνομο ανέφερε «έχω λλίο κρύσταλ». Σε έρευνα που διενεργήθηκε εντοπίστηκε πάνω στον Κατηγορούμενο μαχαίρι stainless steel με ξύλινη χειρολαβή και λεπίδα που καταλήγει σε μυτερή άκρη μήκους 5.5 εκ. και εντοπίστηκε και ένα ρολόι HUAWEI για το οποίο ανέφερε «είναι της Άννας». Επιπλέον εντοπίστηκε γυάλινο σκεύος καπνίσματος πάνω στο οποίο υπήρχαν ίχνη καμένης ουσίας, ένα τεμάχιο νάυλον σακουλιού χρώματος ροζ μέσα στο οποίο υπήρχε κρυσταλλική ουσία μεταμφεταμίνης και ένα κίτρινο καλαμάκι το οποίο επίσης περιείχε κρυσταλλική ουσία μεταμφεταμίνης. Τα αντικείμενα αυτά τα παρέλαβε.
(xii) Από το Κλειστό Κύκλωμα Παρακολούθησης, το οποίο επίσης παραλήφθηκε που υπάρχει εγκατεστημένο στον εξωτερικό πίσω χώρο της Οδού Φραγκλίνου Ρούσβελτ στην Λεμεσό αρ. 138, ημερομηνίας 11/10/2025 και ώρα 00:01-00:30 φαίνεται ότι όταν η Παραπονούμενη και ο Κατηγορούμενος έφτασαν στην οικία της εισέρχεται η Παραπονούμενη σπρώχνοντας την πόρτα να κλείσει αλλά ο Κατηγορούμενος σπρώχνει την πόρτα και εισέρχεται και αυτός. Στην συνέχεια βγαίνουν και οι δύο έξω, η Παραπονούμενη κάθεται στο σκαλάκι της διπλά οικίας ενώ Κατηγορούμενος καπνίζει όρθιος. Ακολούθως φαίνεται να την τραβάει από το χέρι και να την αγκαλιάζει από πίσω (αυτός πίσω και αυτή μπροστά), ενώ αυτή αντιστέκεται και σπρώχνοντας την με αυτόν τον τρόπο την οδηγεί στο εσωτερικό της οικίας της και κλείνει την πόρτα πίσω του. Μερικά δευτερόλεπτα μετά η πόρτα ανοίγει αλλά πάλι φαίνεται Κατηγορούμενος να τραβάει την Παραπονούμενη παρά την θέληση της και να ξανακλείνει την πόρτα. Μερικά λεπτά μετά η Παραπονούμενη του ανοίγει την πόρτα για να φύγει αλλά ο Κατηγορούμενος δεν φεύγει και αυτή προχωρά προς την διπλανή οικία. Ο Κατηγορούμενος προχωρά δυτικά περνά μπροστά από την διπλανή οικία και χάνεται από το πλάνο ενώ η Παραπονούμενη κτυπά την πόρτα της διπλανής οικίας. Αυτή πηγαινοέρχεται έξω από τις δύο οικίες, μπαίνει στην δική της ξαναβγαίνει και τότε ανοίγει την πόρτα ο γείτονας του. Φαίνεται να του μιλά κουνώντας τα χέρια εμφανίζεται και μια γυναίκα πίσω από τον γείτονα μιλά και στους δύο και μετά εισέρχονται στις οικίες τους ο καθένας.
25. Έχοντας αναφέρει όλα τα πιο πάνω, υπογραμμίζεται ότι η πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη δεν πρέπει να εκτιμάται μόνο με αναφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων, την πιθανότητα καταδίκης και τις ποινές. Στην Κρίνος Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 48 (βλ. και Μιχάλης Α. Ψύλλας ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 201/2007, ημερ. 28.8.2007) αναφέρθηκαν τα εξής:
«Είναι όμως επίσης νομολογημένο πως σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς τον συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμό διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος».
26. Έχοντας καταλήξει ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης μετά από εξέταση της μαρτυρίας ως έχει αναφερθεί πιο πάνω, και έχοντας εξετάσει αυτούς τους αντικειμενικούς παράγοντες ξεκαθαρίζεται ότι το ζήτημα δεν τελειώνει εδώ. Ασφαλώς λαμβάνονται υπόψη και οι λεγόμενοι υποκειμενικοί παράγοντες οι οποίοι αφορούν στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, στοιχεία τα οποία θα πρέπει το Δικαστήριο να συνυπολογίσει.
27. Στην Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 45 ανασκοπήθηκε η Νομολογία και εξηγήθηκε ακριβώς ότι η πρόβλεψη σε σχέση με τα ενδεχόμενα μπορεί να έχει ως πηγή «εγγενείς ενδείξεις» που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης, αλλά και το ιστορικό του υποδίκου και στοιχεία από την ίδια την υπόθεση. Παράγοντες που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο κατά την εξέταση των πιο πάνω είναι, μεταξύ άλλων, εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται, καθώς και γενικότερα θέματα υγείας. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στη Βασιλείου (ανωτέρω), τέτοιοι παράγοντες, όπως και οι επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου, έστω και αν είναι δυσμενείς, δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης.
28. Όσο αφορά τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, σημειώθηκε ότι αυτός κατάγεται από την Γεωργία και διαμένει με την μητέρα του στην επαρχία Λεμεσό από 10 ετών ενώ σήμερα είναι 36 ετών. Επίσης σημειώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος έφυγε από την Κύπρο μόνο δύο φορές, η μεν πρώτη όταν υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στην Ελλάδα όταν ήταν 18 και η δεύτερη όταν πήγε στην Γεωργία μετά που απεβίωσε ο πατέρας του για να μεταβιβάσει τα χωράφια πάνω του.
29. Στο Έγγραφο Ε, το οποίο αποτελεί Έκθεση που ετοιμάστηκε από το Γραφείο Ευημερίας το 2022 στο πλαίσιο άλλης υπόθεσης και είναι το μοναδικό στοιχείο που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο αναφορικά με τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, πέραν δηλαδή αυτών που ανέφερε η Συνήγορος του, αναφέρεται ότι αυτός είναι μακροχρόνια άνεργος και ότι δεν διαθέτει αποταμιεύσεις ενώ όπως φαίνεται από το Έγγραφο Ε, ο Κατηγορούμενος διαμένει στην οικία του αδελφού του και μαζί τους διαμένει και η μητέρα του. Όπως προκύπτει και από την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία και είναι μέρος του Εγγράφου Α, ο Κατηγορούμενος είναι και σήμερα άνεργος.
30. Σημειώνεται ότι το κρίσιμο είναι η διάγνωση της ύπαρξης δεσμών του Κατηγορούμενου με την Κυπριακή Δημοκρατία σε συνδυασμό με τα λοιπά δεδομένα της υπόθεσης. Η ύπαρξη δεσμών δεν εξαντλείται στον χρόνο διαμονής ή σε περιστασιακή απασχόληση, αλλά προϋποθέτει ενδείξεις μονιμότητας, οικογενειακής ή περιουσιακής εγκατάστασης, κοινωνικής ένταξης και ύπαρξης αντικειμενικών εμποδίων που καθιστούν δυσχερή ή απαγορευτική τη μετακίνηση. Στην παρούσα υπόθεση, τέτοιες ενδείξεις δεν έχουν παρουσιαστεί. Αντίθετα αυτό το οποίο προκύπτει από τα όσα ανέφερε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος είναι ότι διατηρεί δεσμούς με την Γεωργία όπου μετέβη μετά τον θάνατο του πατέρα του για να μεταβιβάσει στο όνομα του «χωράφια» ενώ δεν έχει παρουσιαστεί το οποιοδήποτε περαιτέρω στοιχείο που να θεμελιώνει την δημιουργία ισχυρών σχέσεων και δεσμών του Κατηγορούμενου με τον τόπο με τρόπο που να λειτουργεί αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο διαφυγής του στο εξωτερικό για να μην εμφανιστεί στην δίκη.
31. Σε κάθε περίπτωση οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και οι δεσμοί του με την Κύπρο, τα στοιχεία αυτά λαμβάνονται σοβαρά υπόψη χωρίς όμως να απομονώνονται και να υπερφαλαγγίζουν το γενικότερο δημόσιο συμφέρον προς απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Μαρκίδης v Δημοκρατίας, Ποιν.Έφ. αρ.50/17, ημερ.22/3/17, ECLI:CY:AD:2017:B96, ECLI:CY:AD:2017:B96, Chandar Ivanov ν Αστυνομίας Ποιν. Έφ. αρ.162/22, ημερ.2/8/2022, ECLI:CY:AD:2022:B340, ECLI:CY:AD:2022:B340).
32. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του (βλ. Κρασοπούλης ν Δημοκρατίας (2012) 2 ΑΑΔ 450). Εξάλλου, εκεί όπου συγκρούεται το δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης με το ιδιωτικό συμφέρον το τελευταίο υποχωρεί (βλ. Βασιλείου ν Δημοκρατίας (1997) 2 ΑΑΔ 7). Περαιτέρω, όταν εξετάζεται κίνδυνος φυγοδικίας, δεν πρέπει να εστιάζει το Δικαστήριο μόνο στην φυγή κάποιου στο εξωτερικό καθότι υπάρχει και ο κίνδυνος διαφυγής μέσω των μη ελεγχόμενων από την Δημοκρατία περιοχών (βλ. ABDULLAH ALMUSTAFA ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. αρ.116/2025, ημερ.7/05/2025).
33. Χρήσιμο για το θέμα αυτό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση Memic κ.α. ν. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις 81/19 - 83/19 ημερομηνίας 16.07.19 όπου λέχθηκε ότι:
«Με μόνη την προσθήκη ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου και οι δεσμοί που αυτός έχει με την Κύπρο, καθώς επίσης και η οικονομική του δυνατότητα για παροχή εγγυήσεων, δεν μπορούν να επενεργούν ως ασπίδα για υπερφαλάγγιση της σοβαρότητας των αδικημάτων και κατ' επέκταση να θεωρούνται ότι εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας. Παραπέμπουμε επί του προκειμένου στις επισημάνσεις που έγιναν στις Φλεριανού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 13/2016 ημερ. 3.3.2016 και Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 14/2016 ημερ. 7.7.2016.»
34. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σιδερένιου κ.α. (2008) 2 Α.Α.Δ. 319, οι προσωπικές συνθήκες ενός Κατηγορούμενου εξετάζονται με αναφορά στο μοναδικό κριτήριο, κατά πόσο δηλαδή οι συνθήκες αυτές ανατρέπουν την σκέψη στον Κατηγορούμενο να μην εμφανιστεί στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες που του προσάπτονται. Δεν εξετάζονται οι προσωπικές συνθήκες με σκοπό να επιδειχθεί επιείκεια στον Κατηγορούμενο, απαλλάσσοντας τον από την ταλαιπωρία της προφυλάκισης. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Κρασοπούλης κ.α ν. Δημοκρατίας (2012) 2ΑΑΔ 450, όσο πιο σοβαρή είναι η ποινή που ενδεχομένως να επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης σε ένα κατηγορούμενο, τόσο πιο δυνητικά πραγματοποιήσιμος είναι ο κίνδυνος διαφυγής του.
35. Με γνώμονα πάντοτε τη θεμελιακή αρχή ότι ο κατηγορούμενος δικαιούται να είναι ελεύθερος εκτός εάν καταδειχθεί η ανάγκη κράτησής του, κρίνεται ότι, πέραν του ότι ο το ότι δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη ισχυρών δεσμών με την Κύπρο, με τρόπο που να λειτουργεί αποτρεπτικά για την μη παρουσία του στην Κύπρου, καθότι απουσιάζουν δεσμοί που να καταδεικνύουν μονιμότητα, οικογενειακή ή περιουσιακή εγκατάσταση, κοινωνική και οικονομική ένταξη και συνυπολογίζοντας τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης υπό το φως της σοβαρότητας που τη χαρακτηρίζει, την υπαρκτή πιθανότητα καταδίκης και το ορατό ενδεχόμενο να του επιβληθούν πολύχρονες ποινές φυλάκισης ακόμα και διαδοχικές, όπως αυτά έχουν σημειωθεί πιο πάνω, επενεργούν θετικά στη σκέψη του κατηγορουμένου να μην εμφανιστεί στη δίκη του και κατ' επέκταση εύλογα αυξάνουν το κίνητρο του για φυγοδικία από μέρους του αντί να εξαλείφουν τον κίνδυνο αυτό.
36. Συνεπώς καταλήγω να διατάξω την κράτηση του κατηγορούμενου στη βάση του κίνδυνου φυγοδικίας.
Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων
37. Αναφορικά με την πιθανότητα διάπραξης του ιδίου ή άλλων αδικημάτων από τον Κατηγορούμενο, στο οποίο επίσης έχει στηριχθεί το αίτημα του Συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής για σκοπούς δικαιολόγησης του αιτούμενου διατάγματος κράτησης του Κατηγορούμενου, οι αρχές εξέτασης τέτοιου αιτήματος έχουν σχετικά πρόσφατα συνοψιστεί στην υπόθεση Σάρρου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 81/23, ημερ. 10.5.23 όπου λέχθηκαν τα εξής:
«Είναι περαιτέρω νομολογημένο ότι ο κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων, αποτελεί ένα από τους τρεις αυτοτελείς λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την κράτηση ενός υπόδικου μέχρι τη δίκη του. Για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων, δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί, αν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα, (βλ. Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας (1997) 2 ΑΑΔ 130 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, (2015) 2(Α) ΑΑΔ 405), η πρόβλεψη της οποίας δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υπόδικου ή της υπόθεσης, είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της (βλ. Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας (1997) 2 ΑΑΔ 45, Νικολάου ν. Δημοκρατίας (2013) 2 ΑΑΔ 227 και Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 25/2022 ημερ. 4.2.2022, ECLI:CY:AD:2022:B50, ECLI:CY:AD:2022:B50».
38. Περαιτέρω, στην πρόσφατη απόφαση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 271/23, ημερ. 24.1.24, αναφέρθηκαν επιπλέον σχετικά τα εξής:
«Όπως είχε αναφερθεί στην υπόθεση Σιακαλλής ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 130, η εκτίμηση περί της πιθανότητας διάπραξης νέων αδικημάτων στο μέλλον αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά για την οποία το Δικαστήριο δύναται να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα βασιζόμενο, μεταξύ άλλων, στο ιστορικό του ή σε διάφορες άλλες περιστάσεις. Σύμφωνα με τη νομολογία μας τόσον το ποινικό μητρώο ενός κατηγορούμενου όσον και οι τυχόν εκκρεμείς υποθέσεις, είναι στοιχεία τα οποία δύνανται να ληφθούν υπ΄ όψιν και να συσταθμιστούν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου (2001) 2 Α.Α.Δ. 373, Ν.Ι. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 246/22, ημερ. 14.11.22, ECLI:CY:AD:2022:B448, ECLI:CY:AD:2022:B448). Στη Σιακαλλής (ανωτέρω) διευκρινίστηκε πως η πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος δεν περιορίζεται κατ΄ ανάγκη σε παρόμοιο με το εκδικαζόμενο αδίκημα. Προσθέτουμε πως σε κατάλληλες περιπτώσεις, συμπεράσματα για την τάση ή τη ροπή ενός κατηγορουμένου δύνανται να εξαχθούν ακόμα και στη βάση του μαρτυρικού υλικού (το οποίο ευρίσκεται ενώπιον του εκδικάζοντος Δικαστηρίου) για τη συγκεκριμένη υπόθεση, όπως ήταν οι υποθέσεις Κωνσταντινίδη ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 109, Χριστούδια ν. Αστυνομίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 689, καθώς και η υπόθεση του ΕΔΑΔ Matznetter v. Austria (1969) App. 2178/64.»
39. Για να καταλήξει το Δικαστήριο σε συμπέρασμα ως προς την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει η άνω πιθανότητα. Όπως επισημαίνεται στις πιο πάνω αποφάσεις σίγουρα δεν αναμένεται ότι η πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο μέλλον για την οποία το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα βασιζόμενο μεταξύ άλλων στο ιστορικό του κατηγορούμενου ή της υπόθεσης ή σε διάφορες άλλες περιστάσεις. Περαιτέρω, όπως υποδείχθηκε και στην υπόθεση Αριστοδήμου ν. Αστυνομίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 567, δεν είναι απαραίτητη η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών για να διαπιστωθεί ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αρκεί η ύπαρξη άλλων υποθέσεων που εκκρεμούν εναντίον του (Μιχαηλίδης ν Αστυνομίας (Αρ.2) (2006) 2 Α.Α.Δ. 255).
40. Ό,τι απασχολεί κατά την εξέταση της ύπαρξης κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων είναι το κατά πόσον από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα (βλ. Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 130 και Δημοκρατία ν. Χαρίτου Θεμιστοκλέους, Ποιν. Έφ. 84/24, ημερ. 16.4.2024).
41. Στην Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 567 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Εξετάσαμε τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης και δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι συντρέχει λόγος για την παρέμβαση μας. Το πρωτόδικο δικαστήριο ορθώς καθοδηγήθηκε από την υπάρχουσα νομολογία, επισημαίνοντας ότι δεν ήταν απαραίτητη η ύπαρξη προηγουμένων καταδικών, αρκούσε, υπό τις περιστάσεις, η ύπαρξη των δυο άλλων ποινικών υποθέσεων που επίσης εκκρεμούν εναντίον του εφεσείοντα για να οδηγηθεί στην κατάληξη ότι υπάρχει πιθανότητα επανάληψης της ιδίας εγκληματικής συμπεριφοράς από τον εφεσείοντα. (βλ. Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 130 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας (2008) 2 A.A.Δ. 597).
Η χρονική αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στην καταχώρηση των τριών υποθέσεων, όπως τις αναλύσαμε πιο πάνω, καθιστά έκδηλο και προφανές ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο οδηγήθηκε στο συμπέρασμα πιθανότητας επανάληψης αφού τα εξεταζόμενα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, κατ' ισχυρισμόν, διαπράχθηκαν ενώ υπήρχε προγραμματισμένη για ακρόαση άλλη υπόθεση ενώπιον του κακουργιοδικείου Πάφου. Ταυτοχρόνως η άλλη υπόθεση που εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, αφορά προγενέστερη περίοδο της διάπραξης των αδικημάτων της υπό κρίση υπόθεσης.
Αυτό, κατά τη γνώμη μας, δικαιολογούσε πλήρως την κατάληξη του κακουργιοδικείου.»
42. Στην Πατατάρης ν. Αστυνομίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 46, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 52:
«Η πιθανολόγηση διάπραξης νέου αδικήματος αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του αδικοπραγούντα στο μέλλον, συμπεριφορά για την οποία το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, με βάση το σύνολο του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του.»
43. Τέλος στην Χρυσόστομος Σκούρος v. Αστυνομίας 2011 2ΑΑΔ 140 διατάχθηκε η κράτηση του Εφεσείοντα για τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων στην βάση μόνο του ίδιου κατηγορητηρίου που αντιμετώπιζε. Αναφέρθηκε από το Εφετείο ότι το γεγονός διάπραξης μεγάλου αριθμού αδικημάτων εντός ελάχιστου χρόνου δεικνύει την ύπαρξη ροπής και δυνατότητας διάπραξης νέων αδικημάτων.
44. Στην παρούσα περίπτωση, ο Συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αναφέρει ότι υπάρχει πιθανότητα ο Κατηγορούμενος να διαπράξει νέα αδικήματα στηριζόμενος τόσο στο υφιστάμενο Κατηγορητήριο αλλά και στα Έγγραφα Γ και Δ που έχουν κατατεθεί στο φάκελο του Δικαστηρίου. Όπως ανέφερε, από το ίδιο το Κατηγορητήριο που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι μέσα σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ο Κατηγορούμενος διέπραξε τρείς απόπειρες βιασμού εναντίον της Παραπονούμενης ενώ στο παρελθόν είχε καταχωριστεί υπόθεση εναντίον του για βιασμό, άσκηση ψυχολογικής βίας κατά γυναίκας, κοινή επίθεση, συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος και κλοπή εναντίον άλλης Παραπονούμενης και η υπόθεση αυτή αναστάλθηκε στις 27/01/2025 από τον Γενικό Εισαγγελέα υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα διαπράττονταν αντίστοιχα αδικήματα για τα επόμενα δύο έτη και «ούτε ένα χρόνο αργότερα βρισκόμαστε εδώ». Επιπλέον, αναφέρθηκε στην Ποινική Υπόθεση 2602/2022 που αφορά κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων και η οποία είναι ορισμένη για ακρόαση στις 27/11/2025.
45. Πράγματι ανατρέχοντας στο ίδιο το Κατηγορητήριο διαφαίνεται ότι ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σωρεία κατηγοριών είτε ίδιας μορφής, είτε διαφορετικής τα οποία αποδίδονται σε αυτόν ότι έγιναν εντός ενός χρονικού διαστήματος που δεν ξεπερνά τους δύο μήνες. Κατηγορείται ότι στις 16/08/2025 σε ερημική περιοχή εντός της Επαρχίας Λεμεσού αποπειράθηκε να έλθει σε παράνομο συνουσία μετά θήλεος χωρίς την συναίνεση της ενώ κατηγορείται ακόμα δύο φορές για το ίδιο αδίκημα για τις 10/10/2025. Επιπλέον κατηγορείται για το αδίκημα της Απαγωγής της Παραπονούμενης στις 16/08/2025 και στις 10/10/2025, για το αδίκημα της άσεμνης επίθεσης (16/08/2025 και 10/10/2025) της σεξουαλικής παρενόχλησης (16/08/2025 και 10/10/2025), της άσκησης ψυχολογικής βίας (16/08/2025 και 10/10/2025), της επίθεσης που προκαλεί σωματικής βλάβης (10/10/2025), της απειλής (10/10/2025), της απειλής (10/10/2025), της απαίτησης περιουσίας με απειλές με σκοπό την κλοπή (10/10/2025), της ληστείας (10/10/2025), της μεταφοράς μαχαιριού που καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός της κατοικίας ή της αυλής (10/10/2025), της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Α (11/10/2025) και της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Α (11/10/2025).
46. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των κατηγοριών που βρίσκονται στο Κατηγορητήριο και χωρίς να παραγνωρίζεται το τεκμήριο της αθωότητας του Κατηγορούμενου, τα πλείστα αδικήματα που εντοπίζονται στο σχετικό Κατηγορητήριο δεν μπορεί να λεχθεί ότι είναι ήσσονος σημασίας. Εξάλλου, το γεγονός ότι πρόκειται για διαφορετικής φύσης αδικήματα δεν συνεπάγεται στην βάση των όσων έχουν σημειωθεί πιο πάνω ότι δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη αφού η πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος δεν περιορίζεται κατ’ ανάγκη σε παρόμοιο με το υπό εκδίκαση αδίκημα.
47. Η έννοια της εξέτασης της πιθανολόγησης διάπραξης νέου αδικήματος δεν συνδέεται μόνο με το υπό εξέταση αδίκημα, αλλά και με την επιθυμία προστασίας του κοινωνικού συνόλου. Ακόμα μπορεί να λεχθεί ότι εξυπηρετούνται και τα συμφέροντα του Κατηγορούμενου ο οποίος λόγω του περιορισμού του αποτρέπεται από τη διάπραξη νέων αδικημάτων που επιφέρουν τιμωρία.
48. Ακόμα δηλαδή και κρίνοντας το Κατηγορητήριο στην όψη του και λαμβάνοντας υπόψη ότι αντιμετωπίζει συνολικά 19 Κατηγορίες, οι οποίες έλαβαν χώρα μέσα σε ένα διάστημα δύο περίπου μηνών και οι οποίες επισύρουν σοβαρότατες ποινές θα ήταν αρκετό κατά την κρίση του Δικαστηρίου για να θεμελιωθεί ο κίνδυνος διάπραξης ίδιων ή άλλων αδικημάτων αν ο Κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος και θα επιτύγχανε και ο δεύτερος λόγος πάνω στον οποίο εδράζεται το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής.
49. Πέραν των πιο πάνω, δεν μπορεί να παραγνωριστεί και λαμβάνεται προς τούτο σωρευτικά υπόψη με τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στο Κατηγορητήριο φέρεται να διαπράχθηκαν ενώ υπήρχε προγραμματισμένη για Ακρόαση άλλη υπόθεση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (βλ. Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 567), ήτοι η ποινική υπόθεση 2602/2022. Ταυτόχρονα, λαμβάνεται υπόψη και ως μέρος του ιστορικού του Κατηγορούμενου ότι στην ποινική υπόθεση 5793/2024 αντιμετώπιζε κατηγορίες αντίστοιχες με αυτές που αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση (η οποία αναστάλθηκε στις 27/01/2025 και παρέμεινε σε εκκρεμότητα για 2 χρόνια νοουμένου ότι δεν διαπραχθούν αντίστοιχα αδικήματα).
50. Από τα πιο πάνω δεν μπορεί να αμφισβητηθεί κατά την κρίση του Δικαστηρίου ότι παρέχεται η εικόνα παρατεταμένης και επαναλαμβανόμενης εμπλοκής του Κατηγορούμενου σε σοβαρής φύσης αδικήματα. Τα δεδομένα αυτά ενισχύουν την πιθανολόγηση διάπραξης νέων αδικημάτων από τον Κατηγορούμενο. Δεν παραγνωρίζεται σε καμία περίπτωση το Τεκμήριο της αθωότητας του Κατηγορούμενου σε σχέση με τις υποθέσεις που έχουν σημειωθεί.
51. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου από πιθανές παράνομες πράξεις του Κατηγορουμένου κρίνεται από το Δικαστήριο ότι στην παρούσα υπόθεση και στη βάση των δεδομένων που έχουν δοθεί είναι τέτοια που ικανοποιούν αυτό τον παράγοντα.
52. Λαμβάνοντας λοιπόν σχετική καθοδήγηση από τη Νομολογία η οποία έχει παρατεθεί πιο πάνω και στη βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προς υποστήριξη του αιτήματος της κράτησης το Δικαστήριο κρίνει ότι υπάρχει στην παρούσα περίπτωση πιθανότητα διάπραξης ιδίων ή άλλων αδικημάτων αν ο Κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος και συνεπώς και ο δεύτερος λόγος πάνω στον οποίο εδράζεται το αίτημα της κατηγορούσας Αρχής επιτυγχάνει.
53. Όσον αφορά δε ένα άλλο στοιχείο το οποίο εξετάζεται και είναι υπολογίσιμο είναι το χρονικό διάστημα κράτησης αφού ο χρόνος κράτησης του Κατηγορούμενου αναμφίβολα είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη (Hussein v. Αστυνομίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 34). Ο χρόνος κράτησης δεν εξετάζεται κατ’ απομόνωση, αλλά σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Tasev v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 126/16, ημερ.1.8.16). Στην προκειμένη περίπτωση, το χρονικό διάστημα μέχρι την εμφάνιση του Κατηγορούμενου στο Κακουργιοδικείο δεν μπορεί να θεωρηθεί υπερβολικός, σε συνδυασμό πάντοτε με τους υπόλοιπους παράγοντες που συνυπολογίστηκαν.
54. Κατά συνέπεια, εκδίδεται διάταγμα για την κράτηση τoυ Κατηγορούμενου (τόσο στη βάση του κινδύνου φυγοδικίας όσο και στην πιθανότητα διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων) μέχρι τις 17/12/2025 που είναι ορισμένη η υπόθεση για εκδίκαση ενώπιον του Κακουργιοδικείου που συνεδριάζει στην Λεμεσό.
55. Τέλος με σκοπό να καταστεί εφικτή η παρουσίαση του Κατηγορούμενου στις 17/12/2025 και ώρα 09:00 π.μ. ενώπιον του Κακουργιοδικείου που συνεδριάζει στην Λεμεσό εκδίδεται διάταγμα προσαγωγής του (bring up order).
(Υπ.)…………………………..….
Χ. Στρόππος, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο