ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.
Υπόθεση αρ. 2686 / 2024
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ
v.
1. ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ TEACH AND LEARN E.L. LTD
2. Ε. Π.
__________
Ημερομηνία: 11 Μαρτίου 2026
Εμφανίσεις:
Κ. Χατζηκωνσταντίνου (κα), για Κατηγορούσα Αρχή
Ν. Καφαντάρης, για τους Κατηγορούμενους 1 και 2
Κατηγορούμενη 2: παρούσα
ΠΟΙΝΗ
(ex tempore)
Kατόπιν ομολογίας ενοχής, το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινές σε κατηγορίες για τη λειτουργία ιδιωτικού φροντιστηρίου χωρίς να είναι καταχωρισμένο στο Μητρώο Ιδιωτικών Φροντιστηρίων Κύπρου, την περίοδο 26.7.2023 – 1.2.2024 (1η Κατηγορία) και για τη χρήση του όρου «ιδιωτικό φροντιστήριο» σε φροντιστήριο για το οποίο δεν είχε εκδοθεί πιστοποιητικό ίδρυσης και λειτουργίας από την αρμόδια Αρχή (2η Κατηγορία).
Στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνεται υπόψη η ποινική υπόθεση αρ.21094/2024 Ε.Δ. Λεμεσού, για όμοιας φύσης αδικήματα, που διαπράχθηκαν την 24.9.2024.
Για τα υπό εξέταση αδικήματα, ο περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Ιδιωτικών Φροντιστηρίων και για Άλλα Συναφή Θέματα Νόμος 117(Ι)/2018, στο άρθρο 26, προβλέπει, σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, χρηματική ποινή μέχρι τις €5.000 ή και φυλάκιση μέχρι τους 6 μήνες, και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης χρηματική ποινή μέχρι τις €10.000 ή και φυλάκιση μέχρι τους 12 μήνες. Πρόσθετα, το δικαστήριο, κατά την επιβολή της ποινής, δύναται, κατά την κρίση του, να προβεί στην έκδοση ορισμένων διαταγμάτων.
Έχω υπόψη μου τις αρχές επιμέτρησης των ποινών. Η επιμέτρηση αρχίζει από την ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή[1], αλλά η ποινή, κατά την επιβολή της, πρέπει να εξατομικεύεται. Για τον σκοπό αυτό, λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις που περιβάλλουν τη διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος και η έκταση της βλάβης που προκλήθηκε σε πραγματικό χρόνο, παράγοντες από τους οποίους προσδιορίζεται το πόσο σοβαρό ήταν το αδίκημα[2]. Έπειτα, λαμβάνονται υπόψη και τυχόν άλλοι παράγοντες, που έχει αναγνωρίσει και η νομολογία, που δυνατόν να λειτουργήσουν είτε ως ελαφρυντικοί είτε ως επιβαρυντικοί. Η επιμέτρηση δεν ακολουθεί μαθηματικό τύπο ούτε δεσμευτική μεθοδολογία∙ υπηρετεί την αρχή της αναλογικότητας, ως αποτέλεσμα της οποίας, η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή επιφυλάσσεται για τα χειρότερα αδικήματα του είδους τους[3], ενώ η ποινή που τελικώς επιβάλλεται πρέπει να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα του κάθε αδικήματος. Όπου είναι εφικτό, γίνεται στάθμιση με τυχόν καθοδηγητικά πλαίσια που δίδει η νομολογία. Η εξατομίκευση της ποινής, που είναι καθήκον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιονδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[4], όπως η αποτροπή, η προστασία της κοινωνίας και η αναμόρφωση, αλλά και η ποινή, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέεται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Το Δικαστήριο συνηθέστερα καταλήγει να κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια ώστε να επιβάλλονται εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και παράλληλα το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρημένο[5]. Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία∙ όπου είναι απολύτως αναγκαία και αναπόφευκτη, η έκτασή της περιορίζεται όσο το δυνατόν, ώστε να εξυπηρετηθούν οι σκοποί για τους οποίους επιβάλλεται.
Παρεμβάλλεται πως η ποινική απαξία των υπό κρίση αδικημάτων έγκειται στην προστασία του θεσπισμένου πλαισίου εποπτείας της ιδιωτικής εκπαίδευσης και της εμπιστοσύνης του κοινού προς αυτό. Η υποχρέωση καταχώρισης στο Μητρώο Ιδιωτικών Φροντιστηρίων και η προηγούμενη έκδοση πιστοποιητικού ίδρυσης και λειτουργίας αποτελούν μηχανισμό προληπτικού ελέγχου που διασφαλίζει την τήρηση ελάχιστων προδιαγραφών και τη νόμιμη άσκηση της σχετικής δραστηριότητας. Η παράκαμψη των υποχρεώσεων αυτών και η χρήση του όρου «ιδιωτικό φροντιστήριο» χωρίς τη νόμιμη αδειοδότηση υπονομεύουν την κανονιστική λειτουργία της Πολιτείας, δημιουργούν αντικειμενικό κίνδυνο παραπλάνησης του κοινού ως προς το καθεστώς νομιμότητας και εποπτείας και διαταράσσουν τους όρους ισότιμου ανταγωνισμού στον συγκεκριμένο τομέα. Για τους λόγους αυτούς, ο νομοθέτης περιβάλλει τις συμπεριφορές αυτές με ποινική κύρωση, αποβλέποντας στην πρόληψη και αποτροπή αντίστοιχων παραβάσεων και στη διαφύλαξη του δημοσίου συμφέροντος.
Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση είναι όσα προκύπτουν από τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, καθώς και όσα πρόσθετα εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Εξ αυτών, επισημαίνεται ότι η λειτουργία του φροντιστηρίου χωρίς καταχώριση στο Μητρώο Ιδιωτικών Φροντιστηρίων Κύπρου συνιστούσε δραστηριότητα αναπτυσσόμενη επί χρονικό διάστημα πλέον των έξι μηνών, προέκυψε λόγω των πολεοδομικών προβλημάτων που εκτέθηκαν από την Υπεράσπιση. Η δε παράλληλη χρήση του όρου «ιδιωτικό φροντιστήριο», υπό αυτές τις περιστάσεις, όπως κι αν προέκυψαν, ήταν, εκ της φύσεώς της, πρόσφορη να δημιουργήσει στο συναλλασσόμενο κοινό την εντύπωση ότι η επιχείρηση τελούσε υπό το προβλεπόμενο καθεστώς νομιμότητας και διοικητικής εποπτείας, ενισχύοντας έτσι την εξωτερική εικόνα κανονικότητας. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν διαπιστώθηκε η ύπαρξη ουσιαστικού ή πρακτικού κωλύματος που να καθιστούσε ανέφικτη την τήρηση της νόμιμης διαδικασίας καταχώρισης, ούτε προέκυψε ότι η παράλειψη αυτή συνοδεύτηκε από άλλες παραπλανητικές ενέργειες, ή τεχνάσματα. Η βλάβη που αντικειμενικώς επήλθε εντοπίζεται πρωτίστως στην πρόσκαιρη αποδυνάμωση του θεσπισμένου μηχανισμού προληπτικού ελέγχου και στην παράκαμψη του κανονιστικού πλαισίου, χωρίς να αποδεικνύεται συγκεκριμένη υλική ζημία, άμεση προσβολή εννόμων αγαθών τρίτων ή ουσιώδης διακινδύνευση της εμπιστοσύνης γονέων και μαθητών προς τις αρμόδιες Αρχές. Υπό τα δεδομένα αυτά, η έκταση της βλάβης αξιολογείται ως κυρίως θεσμική, στο πλαίσιο διοικητικής παράβασης, και όχι απτή ή εξατομικευμένη.
Εξάλλου, λαμβάνεται υπόψη ότι δεν υφίσταται βεβαρημένο ποινικό μητρώο.
Επίσης, λαμβάνονται υπόψη, στον βαθμό που μπορούν να ληφθούν υπόψη, οι προσωπικές συνθήκες αναφορικά με την Κατηγορούμενη 2, όπως εκτέθηκαν. Περιλαμβάνουν την ηλικία και τις οικογενειακές υποχρεώσεις.
Τέλος, λαμβάνεται υπόψη η παραδοχή στο Δικαστήριο, στο στάδιο που έγινε, συμβάλλει, έστω σε αυτό το στάδιο, στην εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού χρόνου.
Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη ότι η εταιρεία δεν λειτούργησε ως αυτοτελές επιχειρηματικό σχήμα με ανεξάρτητη οικονομική ή οργανωτική δραστηριότητα, αλλά ως το νομικό όχημα μέσω του οποίου ενεργούσε η Κατηγορούμενη 2. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η επιβολή ίσης αλλά ανάλογα προσαρμοσμένης σε ύψος χρηματικής ποινής κρίνεται εύλογη και ανάλογη.
Ενόψει της συσχέτισης των δύο κατηγοριών, θα επιβληθεί ποινή μόνον στην 1η Κατηγορία, λαμβάνοντας υπόψη και τη 2η Κατηγορία. Στη βάση των δεδομένων της συγκεκριμένης υπόθεσης, προκρίνεται η επιβολή χρηματικής ποινής. Η χρηματική ποινή, προσαρμοσμένη ανάλογα, διασφαλίζει την ύπαρξη άμεσου και απτού οικονομικού κόστους. Έχοντας υπόψη την απουσία προηγούμενων καταδικών και ιδίως το γεγονός της συμμόρφωσης, δεν θα εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα. Λαμβανομένης υπόψη και της υπόθεσης αρ.21094/2024 Ε.Δ. Λεμεσού, η ποινή θα είναι ανάλογα προσαρμοσμένη.
Επιβάλλονται:
Στην Κατηγορούμενη 1 εταιρεία:
1η Κατηγορία: Χρηματική ποινή ύψους €400.
2η Κατηγορία: Λήφθηκε υπόψη στην 1η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.
Στην Κατηγορούμενη 2:
1η Κατηγορία: Χρηματική ποινή ύψους €400.
2η Κατηγορία: Λήφθηκε υπόψη στην 1η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.
[λήφθηκε υπόψη η υπόθεση αρ.21094/2024 Ε.Δ. Λεμεσού]
Έξοδα: δεν υπάρχουν.
Οδηγίες διαχείρισης τεκμηρίων: δεν υπάρχουν.
(Υπ.) ……………………….
Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
[1] Λεβέντης ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632, Δημοκρατία ν. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264, 270, Souilmi v. Αστυνομίας (1992) 2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου (1993) 2 ΑΑΔ 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας (1992) 2 ΑΑΔ 129.
[2] Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας, ΠΕ 161/2020, 11.5.2022, ECLI:CY:AD:2022:B182, Γιαννακού ν. Δημοκρατία, ΠΕ 235/2023, 19.7.2024, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας (1991) 2 ΑΑΔ 391, Δημοκρατία v. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264.
[3] Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου (2008) 2 ΑΑΔ 562, Ιακώβου ν. Αστυνομίας, ΠΕ 159/2024, 8.11.2024.
[4] Θεοχάρους ν. Αστυνομίας (2008) 2 ΑΑΔ 575.
[5] John v. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2) (1998) 2 ΑΑΔ 417, Antoniou v. Police (1983) 2 CLR 319.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο