ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.
Υπόθεση αρ. 871 / 2026
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ
v.
1. Π.Μ.Σ ΓΥΡΑΔΙΚΟ ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΛΤΔ
2. P. P.
3. P. G.
4. P. T.
__________________________
Ημερομηνία: 20 Μαΐου 2026
Εμφανίσεις:
Π. Αβρααμίδης, για την Κατηγορούσα Αρχή
Δ. Πιττάλη (κα), για τους Κατηγορούμενους 1-3
Δ. Χριστοδούλου (κα), για την Κατηγορούμενη 4
Κατηγορούμενοι: παρόντες
ΠΟΙΝΗ
(ex tempore)
Κατόπιν ομολογίας ενοχής, το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινές στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, ότι μεταξύ του μηνός Αυγούστου 2025 και της 19.1.2026, στο Κολόσσι, εργοδότησαν αλλοδαπούς, δηλαδή τους Κατηγορούμενους 3 και 4, χωρίς την απαιτούμενη από τον νόμο άδεια [1η Κατηγορία, παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού, άρθρα 2, 14Β(1)(2)(3) του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου Κεφ.105], και στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενου 2 και 3, ότι στον ίδιο τόπο και χρόνο, ενώ αμφότεροι ήταν υπήκοοι από το Νεπάλ, διεξήγαγαν επάγγελμα στο ταχυφαγείο των Κατηγορουμένων 1 και 2 χωρίς την απαιτούμενη γραπτή άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης (2η Κατηγορία, 4η Κατηγορία), και ότι διέμεναν παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Κατηγορούμενος 3 έχοντας παραμείνει μετά την απόρριψη προσφυγής του επί απόφασης απορριπτικής της αίτησής του για πολιτικό άσυλο, ο δε Κατηγορούμενος 4 έχοντας παραμείνει μετά τη λήξη της προσωρινής άδειας παραμονής του (3η Κατηγορία, 5η Κατηγορία).
Για το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης (1η Κατηγορία), η προβλεπόμενη στον νόμο[1] ποινή είναι μέχρι τα 5 έτη φυλάκισης ή και οι €20.000. Το Δικαστήριο μπορεί, πρόσθετα, να εκδώσει ορισμένα διατάγματα. Ο νομοθέτης, με τον τροποποιητικό ν.46(Ι)/2021, είχε αυξήσει την προβλεπόμενη ποινή, που μέχρι τότε ήταν η φυλάκιση μέχρι τα 3 έτη ή και η χρηματική ποινή μέχρι τις Λ.Κ.5.000,00. Η επαύξηση ήταν της έκτασης που δίδει ξεκάθαρα το μήνυμα, ότι απαιτείται η επιβολή αυστηρότερων ποινών για την αποτροπή του φαινομένου της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπών. Για το αδίκημα της παράνομης απασχόλησης (2η Κατηγορία, 4η Κατηγορία), και το αδίκημα της παράνομης παραμονής στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας (3η Κατηγορία, 5η Κατηγορία), η προβλεπόμενη στον νόμο ποινή είναι η φυλάκιση μέχρι τους 12 μήνες ή και η χρηματική ποινή μέχρι Λ.Κ.1.000 που αντιστοιχεί σε €1.708,60[2].
Έχω υπόψη μου τις αρχές επιμέτρησης των ποινών. Η επιμέτρηση αρχίζει από την ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή, η οποία αποτελεί το θεσμικό σημείο αναφοράς για τον καθορισμό του είδους και της έκτασης της ποινής[3]. Η ποινή, κατά την επιβολή της, πρέπει να εξατομικεύεται. Για τον σκοπό αυτό λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις που περιβάλλουν τη διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος και η έκταση της βλάβης που προκλήθηκε σε πραγματικό χρόνο, ως πιο αντικειμενικοί παράγοντες, από τους οποίους προσδιορίζεται η κλίμακα έντασης ή σοβαρότητας του αδικήματος[4]. Περαιτέρω, λαμβάνονται υπόψη και πιο υποκειμενικοί ή μεταβλητοί παράγοντες, που άπτονται του προσώπου του κατηγορουμένου και δυνατόν να λειτουργήσουν είτε ως ελαφρυντικοί είτε ως επιβαρυντικοί. Η επιμέτρηση δεν ακολουθεί μαθηματικό τύπο∙ υπηρετεί την αναλογικότητα της ποινής, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της οποίας η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή επιφυλάσσεται για τα χειρότερα αδικήματα του είδους τους[5], ενώ η ποινή που τελικώς επιβάλλεται πρέπει να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα του κάθε αδικήματος. Όπου είναι εφικτό, γίνεται στάθμιση με τυχόν καθοδηγητικά πλαίσια που δίδει η νομολογία για περιπτώσεις που ομοιάζουν. Η εξατομίκευση της ποινής, που είναι καθήκον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιονδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[6], όπως η αποτροπή, η προστασία της κοινωνίας και η αναμόρφωση, αλλά και η ποινή, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέεται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Το Δικαστήριο συνηθέστερα καταλήγει να κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια ώστε να επιβάλλονται εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και παράλληλα το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρημένο[7]. Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία∙ όπου είναι απολύτως αναγκαία, η έκτασή της περιορίζεται όσο το δυνατόν, ώστε να εξυπηρετηθούν οι σκοποί για τους οποίους επιβάλλεται.
Τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή είναι ως οι λεπτομέρειες των κατηγοριών και πληρέστερα αναφέρονται στα πρακτικά της διαδικασίας. Από τα γεγονότα προκύπτει ότι η επιχείρηση της Κατηγορούμενης 1 είναι μικρής κλίμακας, ένα ταχυφαγείο, και ότι η απασχόληση των Κατηγορουμένων 3 και 4 δεν εντασσόταν σε οργανωμένο ή συστηματικό σχέδιο εκμετάλλευσης παράνομης εργασίας. Οι εργαζόμενοι αμείβονταν κανονικά και δεν διαπιστώθηκε πρόθεση αποκόμισης αθέμιτου οικονομικού οφέλους. Ωστόσο, η παράνομη εργοδότηση αλλοδαπών, ανεξαρτήτως πρόθεσης, προσβάλλει τη νομιμότητα της αγοράς εργασίας και δημιουργεί αντικειμενικές κοινωνικοοικονομικές συνέπειες. Η ευθύνη του εργοδότη να ελέγχει το καθεστώς παραμονής και απασχόλησης των αλλοδαπών εργαζομένων του, σε συνεχή βάση, είναι αυξημένη και δεν αναιρείται από εσφαλμένη αντίληψη ή αμέλεια. Σε σχέση με τους Κατηγορούμενους 3 και 4, η παρατεταμένη παράνομη παραμονή τους στην Κυπριακή Δημοκρατία και η συνακόλουθη άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας χωρίς άδεια, για τα προς το ζην, συνιστούν σοβαρή παραβίαση της μεταναστευτικής νομοθεσίας, παρότι σήμερα θεωρούνται νόμιμοι στην Κυπριακή Δημοκρατία, λόγω μετέπειτα διαβημάτων που έγιναν, με τη βοήθεια των δικηγόρων τους.
Πρόσθετα, λαμβάνονται υπόψη, για όλους τους Κατηγορούμενους, η απολογία και η συνεργασία με τις Αρχές, στον βαθμό που υπήρχε, και υπό τις περιστάσεις που υπήρξε.
Το λευκό ποινικό μητρώο, για τον καθένα ξεχωριστά, στον βαθμό που μπορεί να ληφθεί υπόψη, για τέτοιας φύσης αδικήματα.
Οι προσωπικές συνθήκες, όπως εκτέθηκαν για τον καθένα ξεχωριστά και περιλαμβάνουν τις ηλικίες, τις οικογενειακές και κοινωνικές περιστάσεις. Περιλαμβάνουν ακόμα τις δυσκολίες που αναφέρθηκαν πως αντιμετώπισαν στο παρελθόν τους.
Η άμεση παραδοχή στο Δικαστήριο, η οποία συμβάλλει στην εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού χρόνου.
Λαμβάνεται, επίσης, υπόψη η περίοδος που οι Κατηγορούμενοι 3 και 4 τέλεσαν υπό κράτηση.
Επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές:
Για την Κατηγορούμενη 1 εταιρεία:
1η Κατηγορία: Χρηματική ποινή €500 πλέον η υπογραφή εγγύησης ύψους €5.000 για την τήρηση του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ.105, για περίοδο δύο ετών από σήμερα.
Για τον Κατηγορούμενο 2:
1η Κατηγορία: Χρηματική ποινή €500 πλέον η υπογραφή εγγύησης ύψους €5.000 για την τήρηση του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ.105, για περίοδο δύο ετών από σήμερα.
Για τον Κατηγορούμενο 3:
2η Κατηγορία: Χρηματική ποινή €200 πλέον η υπογραφή εγγύησης ύψους €500 για την τήρηση του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ.105, για περίοδο δύο ετών από σήμερα.
3η Κατηγορία: Λόγω της επιβολής ποινής στην 2η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.
Για την Κατηγορούμενη 4:
4η Κατηγορία: Χρηματική ποινή €200 πλέον η υπογραφή εγγύησης ύψους €500 για την τήρηση του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ.105, για περίοδο δύο ετών από σήμερα.
5η Κατηγορία: Λόγω της επιβολής ποινής στην 4η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.
Οι χρηματικές ποινές που επιβλήθηκαν στους Κατηγορούμενους 3 και 4 να πληρωθούν εντός 15 ημερών.
Έξοδα €40 να πληρωθούν από τους Κατηγορούμενους 1-4, κατά ¼ έκαστος.
(Υπ.) ……………………….
Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
[1] άρθρο 14Β Κεφ.105.
[2] άρθρο 19 Κεφ.105.
[3] Λεβέντης ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632, Δημοκρατία ν. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264, 270, Souilmi v. Αστυνομίας (1992) 2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου (1993) 2 ΑΑΔ 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας (1992) 2 ΑΑΔ 129.
[4] Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας, ΠΕ 161/2020, 11.5.2022, ECLI:CY:AD:2022:B182, Γιαννακού ν. Δημοκρατία, ΠΕ 235/2023, 19.7.2024, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας (1991) 2 ΑΑΔ 391, Δημοκρατία v. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264.
[5] Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου (2008) 2 ΑΑΔ 562, Ιακώβου ν. Αστυνομίας, ΠΕ 159/2024, 8.11.2024.
[6] Θεοχάρους ν. Αστυνομίας (2008) 2 ΑΑΔ 575.
[7] John v. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2) (1998) 2 ΑΑΔ 417, Antoniou v. Police (1983) 2 CLR 319.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο