ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

 

 

 

Υπόθεση αρ. 11802 / 2021

 

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

 

 

v.

 

 

Ι. Ι.

 

 

 

__________________________

 

Ημερομηνία: 27 Μαΐου 2026

Εμφανίσεις:

Κ. Χατζηκωνσταντίνου (κα), για την Κατηγορούσα Αρχή

Κ. Πιερούδη (κα), για τον Κατηγορούμενο

Κατηγορούμενος: παρών (κατά την απόφαση απών, με άδεια του Δικαστηρίου)

 

ΠΟΙΝΗ

(ex tempore)

 

Ο Κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος από το Δικαστήριο κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας και το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινές σε τέσσερις κατηγορίες, για απειλή, την 2.2.2021, στη Λεμεσό, με αναφορά στους Α.Ι. και Χ.Χ., παραπονούμενους [1η Κατηγορία, 3η Κατηγορία, άρθρο 91Α ΠΚ] καθώς και για δημόσια εξύβριση των ιδίων [2η Κατηγορία, 4η Κατηγορία, άρθρο 99ΠΚ], με τις φράσεις που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών.

 

Όλες οι κατηγορίες απορρέουν από το ίδιο επεισόδιο. Για το αδίκημα της απειλής, που είναι το σοβαρότερο, ο νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι τα τρία έτη.

 

Η επιμέτρηση αρχίζει από την ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή[1], ωστόσο η ποινή, κατά την επιβολή της, πρέπει να εξατομικεύεται. Για τον σκοπό αυτό, λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις που περιβάλλουν τη διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος και η έκταση της βλάβης που προκλήθηκε σε πραγματικό χρόνο, ως πιο αντικειμενικοί παράγοντες, από τους οποίους προσδιορίζεται η κλίμακα έντασης ή σοβαρότητας του αδικήματος[2]. Περαιτέρω, λαμβάνονται υπόψη και πιο υποκειμενικοί ή μεταβλητοί παράγοντες, που άπτονται του προσώπου του κατηγορουμένου και δυνατόν να λειτουργήσουν είτε ως ελαφρυντικοί είτε ως επιβαρυντικοί. Η επιμέτρηση δεν ακολουθεί μαθηματικό τύπο∙ υπηρετεί την αναλογικότητα της ποινής, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της οποίας η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή επιφυλάσσεται για τα χειρότερα αδικήματα του είδους τους[3], ενώ η ποινή που τελικώς επιβάλλεται πρέπει να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα του κάθε αδικήματος. Όπου είναι εφικτό, γίνεται στάθμιση με τυχόν καθοδηγητικά πλαίσια που δίδει η νομολογία για περιπτώσεις που ομοιάζουν. Η εξατομίκευση της ποινής, που είναι καθήκον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιονδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[4], αλλά και η ποινή, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέεται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Το Δικαστήριο συνηθέστερα καταλήγει να κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια ώστε να επιβάλλονται εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και παράλληλα το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρημένο[5]. Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία∙ όπου είναι απολύτως αναγκαία, η έκτασή της περιορίζεται όσο το δυνατόν, ώστε να εξυπηρετηθούν οι σκοποί για τους οποίους επιβάλλεται.

 

Τα γεγονότα της υπόθεσης, ως έχουν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο, είναι τα εξής: την 2.2.2021 και περί ώρα 18:45–19:00, στην πολυκατοικία όπου διέμεναν οι εμπλεκόμενοι, ο ΜΚ2 εισήλθε στον ανελκυστήρα μαζί με το ανήλικο εγγόνι του με σκοπό να εξέλθουν, πλην όμως, λόγω του ότι όλα τα κουμπιά του ανελκυστήρα ήταν πατημένα, ο ανελκυστήρας ανήλθε και σταμάτησε στον έκτο όροφο, όπου, μόλις άνοιξε η πόρτα, συνάντησαν τον Κατηγορούμενο, ο οποίος κρατούσε δύο μικρούς σκύλους, εκ των οποίων ο ένας ήταν δεμένος με λουρί και ο άλλος ελεύθερος. Ο ελεύθερος σκύλος γάβγιζε προς το ανήλικο, προκαλώντας του φόβο, με αποτέλεσμα ο ΜΚ2 να απευθύνει στον Κατηγορούμενο την παρατήρηση να συγκρατήσει τον σκύλο του. Τότε, ο Κατηγορούμενος αντέδρασε εκστομίζοντας τις φράσεις που καταγράφονται στη μαρτυρία («γ*** τη μάνα σου, γ*** τη γυναίκα σου»), απευθύνοντας προς τον ΜΚ2 τον λόγο του. Ο ΜΚ2 πάτησε αμέσως το κουμπί για κάθοδο και εντός σύντομου χρονικού διαστήματος κατήλθε στο ισόγειο, όπου ο Κατηγορούμενος τον ακολούθησε, συνεχίζοντας να εκστομίζει τις ίδιες ή παρόμοιες φράσεις, περιλαμβανομένων φράσεων ότι θα τον δείρει και θα τον σκοτώσει. Την ίδια χρονική περίοδο, η ΜΚ1, ευρισκόμενη στο διαμέρισμά της, άκουσε φωνές έξω από την πολυκατοικία και, μεταβαίνοντας στη βεράντα της κουζίνας που βλέπει προς τον φωταγωγό και την είσοδο, είδε τον σύζυγό της, το εγγόνι τους και τον Κατηγορούμενο, ο οποίος εκστόμιζε τις φράσεις που καταγράφονται στη μαρτυρία (μεταξύ των οποίων «γ*** τη μάνα σου, γ*** τη γυναίκα σου…»), ενώ κρατούσε τους δύο σκύλους που γάβγιζαν. Σε κάποιο στάδιο έχασε οπτική επαφή, εισήλθε εκ νέου στο διαμέρισμα και, ακούγοντας εκ νέου φωνές από το κλιμακοστάσιο, κατήλθε με τον ανελκυστήρα στο ισόγειο και εξήλθε στο πεζοδρόμιο. Εκεί, σε μικρή απόσταση από την είσοδο της πολυκατοικίας, είδε τον Κατηγορούμενο να βρίσκεται στην ίδια πλευρά του δρόμου και, μόλις την αντιλήφθηκε, να στρέφεται και εναντίον της, εκστομίζοντας τις φράσεις που καταγράφονται στη μαρτυρία («τον γιο της σιηλλοπ******, γ*** τη γυναίκα του έτην τζιαμέ» και «τώρα να δεις τι θα κάμω στην οικογένειά του»). Στο σημείο βρισκόταν και άγνωστη γυναίκα, η οποία κρατούσε τον έναν σκύλο, ενώ ο άλλος κινείτο ελεύθερος προς τον Κατηγορούμενο. Ακολούθως, η ΜΚ1 επέστρεψε στο διαμέρισμα και επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον ΜΚ2, ο οποίος της υπέδειξε να μεταβούν στην Αστυνομία, πράγμα που έπραξαν. Ακολούθησε ανακριτικό έργο.

 

Ως προς τα αντικειμενικά επιβαρυντικά στοιχεία, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη ότι η εξυβριστική και απειλητική συμπεριφορά που αποδίδεται στον Κατηγορούμενο δεν περιορίστηκε σε μία στιγμιαία λεκτική αντίδραση αλλά συνεχίστηκε σε διαδοχικά στάδια του επεισοδίου, αρχικά στον χώρο του ανελκυστήρα και του έκτου ορόφου και ακολούθως στην είσοδο της πολυκατοικίας και στον εξωτερικό χώρο. Η χρονική συνέχεια της συμπεριφοράς και η επανάληψη των εξυβριστικών και απειλητικών εκφράσεων καταδεικνύουν ένταση και επιμονή στην επιθετική στάση που επέδειξε ο Κατηγορούμενος. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στο περιεχόμενο των φράσεων που αποδίδονται στον Κατηγορούμενο, οι οποίες ήταν ιδιαιτέρως χυδαίες, προσωπικά προσβλητικές και περιείχαν απειλές σοβαρής φύσεως περί άσκησης βίας και πρόκλησης κακού όχι μόνο στον ΜΚ2 αλλά και στην οικογένειά του. Το Δικαστήριο λαμβάνει επίσης υπόψη ότι το επεισόδιο εκτυλίχθηκε παρουσία ανήλικου παιδιού, το οποίο βρέθηκε εκτεθειμένο σε έντονη λεκτική αντιπαράθεση και σε σκηνικό έντασης, ενώ είχε προηγηθεί φόβος που του προκάλεσε ο ελεύθερος σκύλος που γάβγιζε προς το μέρος του σε περιορισμένο χώρο. Η παρουσία του παιδιού αποτελεί στοιχείο που αυξάνει την αντικειμενική σοβαρότητα του περιστατικού. Περαιτέρω, η συμπεριφορά του Κατηγορούμενου δεν περιορίστηκε στον ΜΚ2 αλλά επεκτάθηκε και προς τη ΜΚ1 όταν εκείνη εμφανίστηκε στον εξωτερικό χώρο, γεγονός που καταδεικνύει συνέχιση της επιθετικής του διάθεσης και διεύρυνση της αντιπαράθεσης. Το Δικαστήριο λαμβάνει ακόμη υπόψη ότι ο ένας σκύλος κινείτο χωρίς λουρί κατά τη διάρκεια μέρους του περιστατικού, στοιχείο που συνέβαλε στην αίσθηση φόβου και αναστάτωσης που περιγράφηκε από τους παραπονούμενους. Από την άλλη, ως προς τα αντικειμενικά ελαφρυντικά στοιχεία, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη ότι το περιστατικό είχε περιορισμένη χρονική διάρκεια και δεν συνοδεύτηκε από χρήση φυσικής βίας ή πρόκληση σωματικής βλάβης εις βάρος οποιουδήποτε προσώπου. Παρά τη σοβαρότητα των εκφράσεων που αποδίδονται στον Κατηγορούμενο, δεν προκύπτει ότι επιχείρησε να υλοποιήσει τις απειλές που εκστόμισε ή ότι προέβη σε οποιαδήποτε περαιτέρω επιθετική πράξη πέραν της λεκτικής συμπεριφοράς. Το επεισόδιο φαίνεται να εκδηλώθηκε εν θερμώ, στο πλαίσιο αιφνίδιας αντιπαράθεσης μεταξύ των εμπλεκομένων, χωρίς να διαφαίνεται προηγούμενος σχεδιασμός ή οργανωμένη ενέργεια. Επιπλέον, οι σκύλοι που συνόδευαν τον Κατηγορούμενο περιγράφονται ως μικρού μεγέθους και δεν προκύπτει οποιαδήποτε φυσική επίθεση ή επαφή με το παιδί ή άλλο πρόσωπο. Παρότι οι παραπονούμενοι περιέγραψαν φόβο, αναστάτωση και αίσθημα ανασφάλειας, δεν προκύπτει από τη μαρτυρία ότι το συγκεκριμένο περιστατικό είχε ως αποτέλεσμα σοβαρή ή μακροχρόνια σωματική ή ψυχική βλάβη.

 

Λαμβάνεται υπόψη το χρονικό διάστημα που παρήλθε από την τέλεση των αδικημάτων στις 2.2.2021 μέχρι την επιμέτρηση της ποινής, σε συνάρτηση με τη φύση και τη βαρύτητα των επίδικων αδικημάτων, αλλά και τη διαμόρφωση των συνθηκών. Πλέον έπαυσαν οι συνθήκες εκείνες που δημιουργούσαν την ένταση ανάμεσα στον Κατηγορούμενο και τους παραπονούμενους.

 

Σε περιορισμένο βαθμό, συναξιολογείται ο ισχυρισμός του Κατηγορούμενου ότι δικό του παράπονο σε σχέση με το ίδιο περιστατικό δεν διερευνήθηκε περαιτέρω από τις αστυνομικές αρχές, στοιχείο που αφορά τις ευρύτερες περιστάσεις υπό τις οποίες οδηγήθηκε η υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και τη στάση του ιδίου.

 

Επίσης, λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου.

 

Λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, ως έχουν εκτεθεί. Περιλαμβάνουν την ηλικία, σήμερα περίπου 53 ετών, την οικογενειακή και επαγγελματική κατάσταση. Πρόκειται για μονήρες άτομο, χωρίς υποστηρικτικό περιβάλλον, που συντηρείται με επιδοματική βοήθεια. Αντιμετωπίζει προβλήματα που σχετίζονται και με τη λήψη της επιδοματικής βοήθειας, περιλαμβανομένων προβλημάτων που σχετίζονται με τη στέγασή του.

 

Υπό το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι σκοποί της ποινής δύνανται να εξυπηρετηθούν χωρίς την επιβολή στερητικής της ελευθερίας ποινής. Η επιβολή χρηματικής ποινής συνιστά υπό τις περιστάσεις επαρκή και ανάλογη κύρωση, ικανή να αποδώσει τη δέουσα αποδοκιμασία για τη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου και να εξυπηρετήσει τους σκοπούς της ειδικής και γενικής πρόληψης.

 

Τέλος, λαμβάνεται υπόψη η συνολική επιβάρυνση που συνεπάγεται για τον Κατηγορούμενο η καταδίκη επί του παρόντος κατηγορητηρίου, στο πλαίσιο της αρχής της ολότητας της ποινής και της ανάγκης η συνολική ποινική μεταχείριση να παραμένει ανάλογη προς τη συνολική απαξία της συμπεριφοράς του. Δεδομένου ότι οι κατηγορίες δημόσιας εξύβρισης αποτελούν μέρος του ίδιου επεισοδίου και είναι άμεσα συνυφασμένες με τις αντίστοιχες κατηγορίες απειλής, το Δικαστήριο κρίνει ότι η επιβολή αυτοτελών ποινών στις κατηγορίες απειλής επαρκεί υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης.

 

Επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές:

 

1^η Κατηγορία: Χρηματική ποινή ύψους €200.

2^η Κατηγορία: Λόγω επιβολής ποινής στην 1^η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.

3^η Κατηγορία: Χρηματική ποινή ύψους €200.

4^η Κατηγορία: Λόγω επιβολής ποινής στην 3^η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.

 

€210 έξοδα να πληρωθούν από τον Κατηγορούμενο.

 

Λαμβάνοντας υπόψη τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, η συνολική χρηματική ποινή και τα έξοδα (€610) να καταβληθούν με μηνιαίες δόσεις €50 η κάθε μία, αρχίζοντας από την 1.7.2026 και ακολούθως την πρώτη εργάσιμη ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι εξόφληση. Το διάταγμα αυτό δεν εμποδίζει τον Κατηγορούμενο, όταν έχει τη δυνατότητα, να πληρώσει νωρίτερα το σύνολο της χρηματικής ποινής.

 

(Υπ.) ……………………….

Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο                                     

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ