ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Χ. Στρόππου, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 15776/2025
Κατηγορητήριο καταχωρηθέν από την Ανδριάνα Νικολάου (Μητέρα και Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Αθανάσιου Νικολάου)
Παραπονούμενη
εναντίον
1. Πανίκκου Σταυριανου
2. Ανδρέα Ιατρόπουλου
3. Νίκου Σοφοκλέους
4. Χριστάκη Ναθαναήλ
5. Χριστάκη Καπηλιώτη
Κατηγορούμενοι
Ημερομηνία: 03/04/2026
Εμφανίσεις:
Για Παραπονούμενη: κ. Κληρίδης Χρ., κ. Κληρίδης Ν., κ. Αλ. Κληρίδη, κα Παναγιώτου Λ.
Για Κατηγορούμενο 1 και 5: κα Α. Κλαΐδη
Για Κατηγορούμενους 2 : κ. Αργυρού Σ.
Για Κατηγορούμενο 3: κ. Βραχίμης Λ.
Για Κατηγορούμενο 4: κ. Γιαλελής Α.
Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Το Κατηγορητήριο περιλαμβάνει συνολικά 38 κατηγορίες εκ των οποίων οι κατηγορίες 30 – 38 αφορούν τον Κατηγορούμενο 5. Συγκεκριμένα, ο Κατηγορούμενος 5 κατηγορείται για παραμέληση υπηρεσιακού καθήκοντος κατά παράβαση των άρθρων 134, 4, 35 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, των άρθρων 2, 6 και 24 του περί Αστυνομίας Νόμου του 2004 (730 (Ι)/2004) ως τροποποιήθηκε, των περί Αστυνομίας Κανονισμών, των Αστυνομικών Διατάξεων Κανονισμών, Νομοθεσίες που αναθέτουν καθήκοντα στην Αστυνομία, του άρθρου 3, 4, 5 και 2 του Κεφ. 155, του Κώδικα Αστυνομικής Δεοντολογίας της Αστυνομίας, του άρθρου 17 της Κ.Δ.Π. 51/89, των άρθρων 2, 3, 6, 8 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, του άρθρου 7 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, του άρθρου 29 του περί Δικαστηρίων Νόμου (14/1960) και του άρθρου 3 του περί Δικαστηρίων (Προσωριναί Διατάξεις) Νόμος του 1974 (43/1974).
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, τα αδικήματα φέρονται να έλαβαν χώρα στις 29/09/2005, χρονικό διάστημα που σύμφωνα πάντοτε με τις λεπτομέρειες αδικημάτων, ο Κατηγορούμενος 5 ήταν «αξιωματικός υπεύθυνος του συμπλέγματος Πλατρών».
3. Λίγη σημασία έχουν όμως τα γεγονότα για τους σκοπούς της παρούσας Απόφασης, όπως άλλωστε θα διαφανεί αμέσως πιο κάτω.
Σύντομη αναφορά στο δικονομικό ιστορικό της υπόθεσης
4. Η παρούσα υπόθεση είχε οριστεί σε διάφορες ημερομηνίες με σκοπό να εγείρουν οι Συνήγοροι των Κατηγορούμενων προδικαστικές ενστάσεις, πρόθεση την οποία είχαν αναφέρει ήδη κατά την πρώτη εμφάνιση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στις 09/12/2025. Για διάφορους λόγους που φαίνονται στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν κρίνεται σκόπιμο να καταγραφούν στην παρούσα Απόφαση, καθότι δεν σχετίζονται με το σκεπτικό της και το αίτημα που υπέβαλε η Συνήγορος του Κατηγορούμενου 5, η υπόθεση ορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες με σκοπό να αγορεύσουν οι Συνήγοροι.
5. Εν τέλει στις 13/03/2025, οι Συνήγοροι των Κατηγορούμενων αγόρευσαν σχετικά με τις προδικαστικές ενστάσεις που επιθυμούσαν να εγείρουν. Πρώτα αγόρευσε η κυρία Κλαΐδη εκ μέρους του Κατηγορούμενου 1, ακολούθησε ο κύριος Αργυρού εκ μέρους του Κατηγορούμενου 2, ο κύριος Βραχίμης εκ μέρους του Κατηγορούμενου 3 και ο κύριος Γιαλελής εκ μέρους του Κατηγορούμενου 4.
6. Θα πρέπει δε να σημειωθεί ότι ο Κατηγορούμενος 5 μέχρι και την πιο πάνω ημερομηνία εμφανιζόταν και υπερασπιζόταν τον εαυτό του αυτοπροσώπως καθότι δεν είχε διορίσει Συνήγορο Υπεράσπισης. Όταν έφτασε η σειρά του κύριου Καπηλιώτη, ήτοι του Κατηγορούμενου 5, να αγορεύσει, ανέφερε, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
«Αφού το άρθρο που επικαλούμαι αυτή τη στιγμή είναι αυτό που ανέφερε ο κατήγορος, το 69 (1) (γ), ότι από τον Γενικό Εισαγγελέα μας απονέμει κατά κάποιον τρόπο χάρη, μη δίωξη. Αφού το τεκμήριο που επικαλούμαι‑‑
[…]
και όχι μόνο εκείνο. Όχι, έχει και άλλη επιστολή που ουδείς έκαμε αναφορά. Η άλλη επιστολή είναι που έστειλε ο ίδιος ο Γενικός Εισαγγελέας, ο κύριος Σαββίδης, το 2023 «Η Νομική Υπηρεσία», διαβάζω, «Η Νομική Υπηρεσία» δεν την έχουμε, είναι αυτή που είπαμε ότι θα βάλουμε μέσω της κυρίας Κλαΐδη που στείλαμε επιστολή, όμως είναι εδώ, από τον Πολίτη που διαβάζω ότι «Η Νομική Υπηρεσία διόρισε τους ποινικούς ανακριτές που ήθελε η οικογένεια, τους έδωσε τις παρατάσεις που ήθελε και όταν οι ανακριτές ανέφεραν ότι έκαναν ό,τι μπορούσαν και εναπόκειται στην Αστυνομία να κάνει περαιτέρω έρευνες, έδωσε ο ίδιος εντολή και δημιουργήθηκε μία συγκεκριμένη ομάδα με ανεξάρτητους για την υπόθεση αστυνομικούς σε σαφές χρονικό περιθώριο, έγιναν όλες οι έρευνες που έπρεπε για να μπορέσει να διαλευκάνει τα όποια αδιευκρίνιστα σημεία είχαν. Μείνει, πρόσθεσε, ο κύριος Σαββίδης, ενώ σημείωσε ότι η τελική έκθεση έγινε, πρόσθεσε, και δυστυχώς δεν προέκυψε‑‑
[…]
Να απαλλαχτώ από τη συνέχιση της δίκης. Δεν μπορούσε να γίνει αυτή η καταχώρηση αυτής της υπόθεσης, διότι ο ίδιος, η Αρμόδια Αρχή, ο Γενικός Εισαγγελέας είπε και δημοσίως σε βίντεο ότι δεν υπάρχει ούτε ίχνος μαρτυρίας, άρα γίνεται κατάχρηση διαδικασίας.
[…]
Η απάντησή μου είναι βάσει του άρθρου 69(1)(γ), ότι μας έχει αποδοθεί χάρη και ερμηνεύω τη χάρη ότι στην κοινή λογική είναι‑‑
[…]
Αφού το είπε ο Κληρίδης ο Χρήστος και του είπα «μας δικαίωσες», διότι και ήταν και η μοναδική προδικαστική ένσταση μου πριν την απαγγελία της κατηγορίας. Ένας κατηγορούμενος μπορεί να δώσει κάποιες απαντήσεις.»
7. Ακολούθως, διακόπηκε η διαδικασία και ορίστηκε εκ νέου στις 19/03/2025 με σκοπό να αγορεύσει ο κύριος Κληρίδης Χ., εκ των Συνηγόρων της Παραπονούμενης, επί των όσων ανέφεραν οι Συνήγοροι των Κατηγορούμενων. Επιπλέον, κατά την ημερομηνία αυτή θα ακουγόταν και η ειδική απολογία που επιχείρησε να εγείρει ο Κατηγορούμενος 5, καθότι διαφάνηκε ότι δεν ενέπιπτε στο ίδιο πλαίσιο με τις λοιπές προδικαστικές ενστάσεις.
8. Εν τέλει, ο Κατηγορούμενος 5 διόρισε την κυρία Κλαΐδη, η οποία δεν ήγειρε την ειδική απολογία που επιχείρησε να εγείρει ο κύριος Καπηλιώτης αλλά ήγειρε προδικαστικές ενστάσεις. Μια εκ των οποίων ήταν ότι η κυρία Ανδριάνα Νικολάου δεν νομιμοποιείτο να προωθεί την παρούσα διαδικασία ως «διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Αθανάσιου Νικολάου» καθότι η διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα «έκλεισε το 2008». Ανέφερε δε, μεταξύ άλλων, τα εξής:
«Στην παρούσα περίπτωση, διαπιστώνεται ότι ο Παραπονούμενος είναι η Ανδριάνα Νικολάου η οποία δεν έχει οποιανδήποτε ζημιά υπό αυτήν την ιδιότητα. Δεν μπορεί να προωθεί αυτήν τη διαδικασία εναντίον των κατηγορουμένων και ειδικότερα εναντίον του κατηγορούμενου 5 ή 1. Η κυπριακή νομολογία δεν παρέχει γενικό δικαίωμα σε προσωπικούς αντιπροσώπους αποβιώσαντος κατηγόρου να υποκατασταθούν στη θέση του για σκοπούς προώθησης κατά των κατηγορουμένων. Κατά συνέπεια, η παρούσα διαδικασία που προωθείται από την Ανδριάνα Νικολάου, υπό αυτήν την ιδιότητα είναι έκδηλη, καταχρηστική και το Δικαστήριο σας θα πρέπει να τερματίσει άμεσα αυτήν την ποινική δίωξη.
[…]
η κυρία Νικολάου, υπό την ιδιότητα ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Αθανάσιου Νικολάου, δεν έχει αυτόματα έννομο συμφέρον να προωθεί αυτήν την ποινική υπόθεση και ζητώ από το Δικαστήριο να επέμβει και να διακόψει και να απορρίψει τη διαδικασία. Θα ήθελα να επισημάνω επίσης, ότι εγείρεται ένα πολύ σοβαρό θέμα επιπρόσθετα, ότι η διαχείριση του αποβιώσαντος Αθανάσιου Νικολάου έκλεισε το 2008, κατατέθηκαν οι τελικοί λογαριασμοί που το 2008, 23/05/2008 δόθηκε επίσημη ολοκλήρωση της διαδικασίας, δεν έχει εκδοθεί διάταγμα επανανοίγματος της διαχείρισης και η κυρία Νικολάου έχει παύσει να διαθέτει την ιδιότητα ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποθανόντος, Αθανάσιου Νικολάου. Αυτό το γεγονός, καταδεικνύει την έκδηλη κατάχρηση που προωθείται από την άλλην πλευρά και καλώ το Δικαστήριο, όπως προβεί άμεσα στον τερματισμό αυτής της υπόθεσης.»
9. Ακολούθως, ανέφερε ότι αν και εφόσον «οι συνάδελφοι επιμένουν ότι είναι αλλιώτικα τα πράγματα και ότι δεν έκλεισε η διαχείριση οριστικά 23/05/2008 και ότι η κυρία Ανδριάνα Νικολάου δεν κατέχει αυτήν την ιδιότητα, τότε καλώ το Δικαστήριο σας να επιτρέψει να ακουστεί η μαρτυρία από την πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Διαχειρίσεων, να ακούσει τη μαρτυρία και έχει γίνει κλήτευση, είναι στο Δικαστήριο για να δώσει τέτοια μαρτυρία.». Για το σκοπό αυτό η Συνήγορος του Κατηγορούμενου 5 είχε μάλιστα ήδη κλητεύσει την κυρία Μαρία Ιωαννίδου, Ανώτερη Πρωτοκολλητή του Τμήματος Διαχειρίσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στην συνέχεια ανέφερε ότι υποβάλλει αίτημα δυνάμει του άρθρου 54 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 154, παραπέμποντας σε αγγλική νομολογία, ήτοι στην R. v. Croydon Justices ex p Dean 1993 2 All ER 183.
10. Το άρθρο 54 στο οποίο παρέπεμψε η Συνήγορος του Κατηγορούμενου 5 αναφέρει τα ακόλουθα:
«Το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, δύναται να καλέσει οποιοδήποτε πρόσωπο ως μάρτυρα ή να επανακαλέσει και εξετάσει περαιτέρω οποιοδήποτε πρόσωπο που έχει ήδη εξεταστεί και το Δικαστήριο δύναται να εξετάσει ή επανακαλέσει και εξετάσει περαιτέρω οποιοδήποτε τέτοιο πρόσωπο αν η μαρτυρία του φαίνεται στο Δικαστήριο ότι είναι ουσιώδης για τη δίκαιη κρίση της υπόθεσης.».
11. Ενόψει των πιο πάνω και αφού το Δικαστήριο άκουσε τον κύριο Κληρίδη, Συνήγορο της Παραπονούμενης, επιφύλαξε την Απόφαση του επί του ζητήματος του κατά πόσο το στάδιο στο οποίο επιθυμεί να προσκομίσει μαρτυρία η Συνήγορος του Κατηγορούμενου 5 είναι το κατάλληλο. Υπενθυμίζεται ότι οι Κατηγορούμενοι δεν έχουν κατηγορηθεί και δεν έχουν απαντήσει στις Κατηγορίες που αντιμετωπίζουν.
II. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
12. Στην πρόσφατη Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Αίτηση αρ. 120/2024, Αναφορικά με την Αίτηση των 1. Μ.Α. ΚΤΗΜΑ ΜΑΚΕΝΖΥ ΛΤΔ, 2. Α.Μ. ΚΑΙ 3. Π.Π., ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ 913/2018 ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI, ημερομηνίας 20/03/2026 αναφέρονται τα ακόλουθα:
«Δικαστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος, κληθείς από τον συνήγορο υπεράσπισης στην ιδιωτική ποινική υπόθεση αρ. 913/2018 να εξετάσει προδικαστικά δύο θέματα, με απόφαση του ημερομηνίας 14.3.2024, προέβη στην απόρριψη του σχετικού αιτήματος. Τα τεθέντα προς εξέταση θέματα αφορούσαν, το πρώτο, κατά πόσο η Παραπονούμενη κατήγορος είχε δικαίωμα στην προώθηση της πιο πάνω ποινικής υπόθεσης και το δεύτερο ότι, λόγω του χρόνου που παρήλθε από τη διάπραξη των ισχυριζόμενων αδικημάτων, είχε παραβιαστεί το δικαίωμα των κατηγορουμένων στη διάγνωση της ποινικής τους ευθύνης, εντός εύλογου χρόνου.
[…]
Το εκδικάσαν Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις πιο πάνω ενστάσεις που πρόβαλε η υπεράσπιση σε σχέση με το κατηγορητήριο, διατύπωσε την άποψη ότι αυτές αφορούν σε θέματα τα οποία πρέπει να αποδειχθούν με την προσφορά σχετικής μαρτυρίας. Δηλαδή, να καταδειχθεί υπό ποιες συνθήκες, η κατήγορος δικηγορική εταιρεία, υποστηρίζει δικαίωμα προώθησης τής υπό αναφορά ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης, που είναι το πρώτο θέμα. Ως προς το δεύτερο θέμα, το Δικαστήριο έκρινε ότι απαιτείται η προσφορά μαρτυρίας, προκειμένου να διαπιστωθεί ποια πλευρά πραγματικά ευθύνεται για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό αναφορά ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης.
Η πιο πάνω προσέγγιση του Δικαστηρίου είναι ορθή. Συνάδει δε με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Δημοκρατία ν. Ford (Αρ.2), (1995) 2 Α.Α.Δ. 232 και Γαβριηλίδης ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Αγ. Τύχωνα (2002) 2 Α.Α.Δ. 251. Στην τελευταία υπόθεση με αναφορά την προηγηθείσα, αναφέρθηκε ότι η μόνη ένσταση που μπορεί να προβληθεί πριν από την απάντηση κατηγορούμενου σε κατηγορία που αυτός αντιμετωπίζει, είναι η ένσταση που προβλέπεται από το άρθρο 66 [1] του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155.»
(ο τονισμός είναι του Δικαστηρίου)
13. Στο σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice 2026, στην παράγραφο 4 – 103 αναφέρεται σε σχέση με την κατάχρηση της διαδικασίας και την δυνατότητα προσκόμισης μαρτυρίας, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει τη σχετική προδικαστική ένσταση επί της μαρτυρίας που προσέφερε η Κατηγορούσα Αρχή και η Υπεράσπιση και δεν έχει εξουσία να διατάξει την αποκάλυψη εγγράφων. Περαιτέρω, η κλήτευση μαρτύρων διασυνδέεται με την ίδια την δίκη και δεν εφαρμόζεται εκτός του πλαισίου αυτής («A judge must determine an application to stay proceedings for abuse of process on the material provided by the prosecution and the defence. He has no power to order discovery of documents, and a witness summons to produce documents is not appropriate, because the procedure under the Criminal Procedure (Attendance of Witnesses) Act 1965 relates to the requirements of the trial and is not applicable outside the confines of the trial itself […]»).
14. Πέραν των όσων αναφέρονται πιο πάνω, σχετικό καθίσταται και το άρθρο 69 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, το οποίο αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος προτού απαντήσει στο Κατηγορητήριο δύναται να προβάλει τους ισχυρισμούς που εκεί αναφέρονται, ήτοι να εγείρει ζητήματα δικαιοδοσίας, ότι έχει προηγουμένως καταδικαστεί ή αθωωθεί στην βάσει των ίδιων γεγονότων για το ίδιο ποινικό αδίκημα, ή ότι έτυχε χάριτος για το ποινικό αδίκημα που κατηγορείται. Αν προβάλλεται άρνηση ως προς την πραγματική αλήθεια για τους ισχυρισμούς που αφορούν την προηγούμενη καταδίκη του ή για το ότι έτυχε χάριτος τότε το Δικαστήριο δικάζει κατά πόσο ο ισχυρισμός αυτός είναι πράγματι αληθινός ή όχι. Αν το Δικαστήριο αποφασίσει ότι τα γεγονότα που ισχυρίζεται ο Κατηγορούμενος δεν αποδεικνύουν τον ισχυρισμό, ή ότι ο ισχυρισμός είναι πράγματι ψευδής, ο Κατηγορούμενος υποχρεώνεται να απαντήσει στο Κατηγορητήριο.
Αξιολόγηση από το Δικαστήριο
15. Επανερχόμενος τώρα στο αίτημα της Συνηγόρου του Κατηγορούμενου 5 για να καταθέσει μαρτυρία προς υποστήριξη της προδικαστικής της ένστασης, θα πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα.
16. Καταρχάς από την συνδυαστική ανάγνωση της σχετικής νομολογίας και του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος μπορεί να προβάλει προδικαστική ένσταση σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας όταν αφορά ουσιαστικό ελάττωμα που επηρεάζει την εγκυρότητα του Κατηγορητηρίου, όπως για παράδειγμα όταν πρόκειται για ανυπόστατες κατηγορίες (βλ. Κ.Ο.Τ. ν. Σωφρονίου (2008) 2 Α.Α.Δ. 803), ή όταν πρόκειται για αδίκημα που δεν προνοείται στον Νόμο (βλ. Αντωνίου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 74/2020, ημερ. 31.7.2020). Στις περιπτώσεις αυτές που προβάλλεται ένα τέτοιο ουσιαστικό ελάττωμα δεν χρειάζεται να ακουστεί μαρτυρία αλλά ούτε να τεθεί κοινό υπόβαθρο γεγονότων, όπως απαιτείται συνήθως για ζητήματα κατάχρησης της διαδικασίας (βλ. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥΡΑΣ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 88/2022, ημερομηνίας 08/04/2025). Εξ’ όσων γίνεται αντιληπτό, η Συνήγορος του Κατηγορούμενου 5 δεν προωθεί μια τέτοια περίπτωση ενόψει του ότι έχει κλητεύσει μάρτυρα προς υποστήριξη της προδικαστικής ένσταση της. Συνεπώς συνάγεται ότι η προώθηση της προδικαστικής της ένστασης χρήζει προσκόμισης μαρτυρίας.
17. Όταν ο Κατηγορούμενος εγείρει τυπικό ελάττωμα, τότε αφού του αναγνωστεί το Κατηγορητήριο και πριν απαντήσει, μπορεί να προβάλει «ένσταση στο κατηγορητήριο για οποιοδήποτε τυπικό μειονέκτημα αυτού» δυνάμει του άρθρου 66 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 (βλ. Πολιτική Αίτηση αρ. 120/2024, ανωτέρω). Εκ των πραγμάτων, ούτε στις περιπτώσεις αυτές είναι δυνατή η προσκόμιση μαρτυρίας καθότι το τυπικό ελάττωμα θα προκύπτει από το ίδιο το Κατηγορητήριο.
18. Η μοναδική περίπτωση η οποία εντοπίζεται στον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 155 κατά την οποία το Δικαστήριο δύναται να ακούσει μαρτυρία στο προδικαστικό στάδιο είναι η περίπτωση που προνοεί το άρθρο 69 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 (βλ. και την Αναφορικά με την Αίτηση της E.M.K. SNACK PUB, Αρ. Αίτησης 19/2003 (2003) 1 ΑΑΔ 292).
19. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν υπάρχει δυνατότητα να προσκομιστεί μαρτυρία στο στάδιο αυτό προς υποστήριξη της προδικαστικής ένστασης που προέβαλε η Συνήγορος του Κατηγορούμενου 5.
20. Για τους πιο πάνω λόγους αλλά και στην βάση του σκεπτικού του συγγράμματος Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice 2026, στην παράγραφο 4 – 103 το άρθρο 54 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 154 δεν τυγχάνει εφαρμογής έξω από το πλαίσιο της δίκης.
21. Το ερώτημα που έπρεπε να απαντηθεί συνεπώς δεν είναι αν θα κλητευθεί η κυρία Ιωαννίδου από το Δικαστήριο, η οποία εν πάσει περιπτώσει κλητεύθηκε από την Συνήγορο του Κατηγορούμενου 5, αλλά κατά πόσο δύναται να ακουστεί μαρτυρία στο στάδιο αυτό της διαδικασίας.
22. Η ορθή ανάγνωση της πιο πάνω νομολογίας σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, όπως καταγράφηκε πιο πάνω είναι ότι δεν δύναται να ακουστεί μαρτυρία στο στάδιο που προηγείται της απάντησης των Κατηγορούμενων και ιδιαίτερα πριν αυτοί κατηγορηθούν. Μοναδικές εξαιρέσεις είναι οι περιοριστικά αναφερόμενες στο άρθρο 69 του περί Ποινικής Δικονομίας, Κεφ. 154.
III. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
23. Ενόψει των όσων έχουν σημειωθεί πιο πάνω δεν επιτρέπεται η προσκόμιση μαρτυρίας στο πλαίσιο εξέτασης της προδικαστικής ένστασης που επιδιώκει να προσκομίσει η Συνήγορος του Κατηγορούμενου 5.
24. Σε κάθε περίπτωση, το αίτημα στην βάση του άρθρου 54 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 απορρίπτεται.
(Υπ.)…………………………………………..
Χ. Στρόππος, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο