ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Χ. Στρόππου, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 1164/2025
ΔΗΜΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ
εναντίον
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Ημερομηνία: 26/02/2026
Εμφανίσεις:
Για Κατηγορούσα Αρχή: κύριος Σπηλιωτόπουλος Κ.
Για Κατηγορούμενο: κύριος Χριστοφόρου Χ.
Κατηγορούμενη: Παρών
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Δοθείσα αυθημερόν)
Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ:
1. Ο Κατηγορούμενος, κατηγορείται για το αδίκημα της στάθμευσης μηχανοκίνητου οχήματος σε μικρή απόσταση από γωνία, κατά παράβαση των περί Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών του Δήμου Λεμεσού του 2000 μέχρι 2006 (Κ.Δ.Π. 260/2000, Κ.Δ.Π. 312/2005 Κ.Δ.Π. 220/2006) και ως τροποποιήθηκαν μέχρι σήμερα, των άρθρων 2,3, 4, 5, 7, 16, 18, 22, 23 και 24 των περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών του 1984 μέχρι 2022, άρθρα 58 (10) (α) (γ) και 72, του περί Δήμων Νόμου του 2022 (N. 52 (Ι)/2022) ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, άρθρα 3, 5, 50 (1) (2) (3) (4) (5) (6), 145 (δ) (θ) (ι) και 152 (2) (3) (4) (7) του περί Αύξησης των χρηματικών ποινών Νόμου 166/1987, του περί Εξώδικου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμους του 1997 (Ν. 47 (Ι)/1997) ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, άρθρα 3, 4, 5 (2) (α), 6, 8, 9, 11 και του Πίνακα ΙΙ Αυξ. Αρ. 45 (β) (i).
2. Κατά το στάδιο του εκ πρώτης όψεως και παρά το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος αθωώθηκε στην μια και μοναδική κατηγορία που αντιμετώπιζε από την μαρτυρία που προσφέρθηκε προστέθηκε κατηγορία δυνάμει του άρθρου 83 (1) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ότι στάθμευσε σε δρόμο «σημειούμενο με κίτρινη γραμμή κατά μήκος του».
3. Ο Κατηγορούμενος δήλωσε μη παραδοχή και επανακλητεύθηκε ο κύριος Παττίχης Κώστας που είχε προσφέρει μαρτυρία από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής όπου του υποβλήθηκαν διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με το αδίκημα αυτό (MK.1)
4. Αρχικά ανέφερε ότι ετοίμασε ανακριτικό φάκελο και εξέδωσε το εξώδικο με αριθμό 108659 και εξήγησε ότι το Τεκμήριο 2 που κατέθεσε είναι μια κατάσταση που προσδιορίζει τα στοιχεία του εξωδίκου όπως εκδόθηκε. Όπως βγαίνει από το μηχάνημα μετά από παρέλευση κάποιων μηνών δεν μπορεί να εκδοθεί εκ νέου το εξώδικο. Γι’ αυτό παρουσιάζεται ως φαίνεται. Κατέθεσε επίσης και φωτογραφικό υλικό από τον χώρο της καταγγελίας ως Τεκμήριο 3.1 και 3.2. Ανέφερε ότι το όχημα της καταγγελίας φαίνεται από τις φωτογραφίες όπου φαίνονται και οι αριθμοί πινακίδας του εν λόγω οχήματος. Εξέδωσε το εξώδικο, που φαίνεται ως «άσπρο χαρτάκι» στην φωτογραφία και το τοποθέτησε στον υαλοθώρακα. Κατά την επίδικη ημέρα το μηχανάκι χρησιμοποιείτο μόνο από τον ίδιο. Υπάρχει ένα περιθώριο 90 ημερών για να πληρωθεί ένα «εξώδικο» και υπάρχουν κατηγορίες που ο χρόνος είναι 30 και 90 ημέρες.
5. Όταν παρέλθουν αυτές οι ημέρες κάθε εξώδικο που δεν εμφανίζεται πληρωμένο μετά την παρέλευση της προθεσμίας προσκομίζεται στον κάθε τροχονόμο είτε για ανακριτικό φάκελο είτε για κάποιο εξώδικο που υπάρχει επιστολή για μείωση για λόγους υγείας. Μετά τον κάθε φάκελο τον καταχωρεί στον υπεύθυνο για τα Δικαστήρια για να ενημερωθούν και οι Δικηγόροι. Τα στοιχεία του κάθε παραβάτη τα εντοπίζουν στο «αρχείο» και αφού συμπληρωθεί ο ανακριτικός φάκελος, ο υπεύθυνος των Δικαστηρίων θα τα προωθήσει στους Δικηγόρους.
6. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι το χρώμα του οχήματος είναι κόκκινο ή βυσσινί αλλά δεν έγραψε στο εξώδικο το χρώμα του οχήματος και ότι στις φωτογραφίες μπορεί να διαβάσει μόνο τον αριθμό 796. Δεν είδε τον οδηγό του οχήματος και επιβεβαίωσε ότι η ώρα που βγήκε η φωτογραφία είναι 19:57 παρά το ότι η κατηγορία αναφέρει 20:04. Τα τεκμήρια 3.1 και 3.2. που είναι φωτογραφίες τις «έβγαλε» από το προσωπικό του κινητό χωρίς να έχει εξουσιοδότηση ή άδεια για κάτι τέτοιο και γνωρίζει ότι κάτι τέτοιο είναι παράνομο.
7. Ο Μ.Κ. δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει το πλάτος και το μήκος του δρόμου και ανέφερε ότι το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο Κατηγορούμενο είναι στάθμευση σε μικρή απόσταση και δεν γνωρίζει κατά πόσο θα έπρεπε να καταγράφεται στο εξώδικο η απόσταση. Δεν γνωρίζει επίσης την απόσταση από την συμβολή του δρόμου και ανέφερε ότι αν το αυτοκίνητο ήταν στα 31 πόδια και όχι στα 30 δεν θα γινόταν καταγγελία, αν είχε μέτρο «να μετρήσει». Σε σχετική ερώτηση «πόσα ήταν η απόσταση» ανέφερε «δεν μπορώ να γνωρίζω, η καταγγελία έγινε με την δική μου κρίση ότι ήταν πολύ κοντά στην γωνία».
8. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε επίσης ότι δεν μέτρησε την γωνία αλλά υπήρχε διπλή κίτρινη γραμμή εκεί που σταμάτησε ο Κατηγορούμενος. Εκεί που σταματά η κίτρινη γραμμή, θεωρείται γωνία.
9. Σε σχέση με τον κάτοχο του οχήματος ανέφερε ότι εντόπισε τα στοιχεία του Κατηγορούμενου από την αρχή αδειών και από την Αστυνομία όπου υπάρχουν παλαιές παραβάσεις στα στοιχεία του Δήμου. Σε σχετική ερώτηση κατά πόσο η καταγγελία γίνεται επειδή «πιθανό ότι οδηγούσε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο εκείνο το βράδυ επειδή διέπραξε άλλες τροχαίες παραβάσεις» ανέφερε ότι «η καταγγελία γίνεται για το αυτοκίνητο και όχι ποιος το οδηγεί. Δεν μπορώ να ξέρω ποιος το οδηγεί. Τα στοιχεία τα βρήκαμε από την Αρχή Αδειών και τον Δήμο ότι είναι ο Κατηγορούμενος που το οδηγούσε».
10. Κατά την επανακλήτευση του διαφάνηκε ότι το όχημα είχε μεταβιβαστεί στο όνομα του Κατηγορούμενο 3 περίπου μήνες μετά το επίδικο αδίκημα και ότι δεν αποκλείεται τα αδικήματα που εντόπισε στο σύστημα και χρησιμοποιήθηκαν για να συσχετιστεί με τον Κατηγορούμενο το όχημα να έγιναν αφότου το όχημα μεταβιβάστηκε στο όνομα του Κατηγορούμενου.
11. Από την πλευρά του Κατηγορούμενου δεν προσφέρθηκε καμία μαρτυρία.
Β. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
12. Σύμφωνα με τα όσα καταγράφονται στον περί Δήμων Νόμο του 2022 (52(Ι)/2022), άρθρο 50:
«50.-(1) Εντός των δημοτικών ορίων του δήμου, το συμβούλιο έχει εξουσία, με τη συναίνεση του Αρχηγού της Αστυvoμίας, σύμφωνα με δημοτικούς καvovισμούς που εκδίδονται με την έγκριση τoυ Υπουργικού Συμβουλίου, να ρυθμίζει και να ελέγχει την τροχαία κίνηση σε οποιαδήποτε οδό και η εξουσία αυτή περιλαμβάνει τη δυνατότητα- […]
(2) Για την καλύτερη εφαρμογή των διατάξεων τoυ παρόντος άρθρου και των δημοτικών κανονισμών που εκδίδονται σύμφωνα με αυτό- (α) το συμβούλιο δύναται, αφού συμβουλευθεί σχετικά τov Αρχηγό της Αστυvoμίας, να διορίζει ως δημοτικούς τρoχovόμoυς ικανοποιητικό αριθμό ικανών και κατάλληλων προσώπων και υπό τέτοιους όρους, όπως το συμβούλιο ήθελε ορίσει, οι δε διατάξεις τoυ παρόντος Νόμου σε σχέση πρoς δημοτικούς υπαλλήλους, περιλαμβαvoμέvωv και των περί πειθαρχίας και απόλυσης, εφαρμόζονται και για τους δημοτικούς τρoχovόμους,
[…]
(4) Οποιοδήποτε πρόσωπο παραβαίνει οποιονδήποτε δημοτικό καvovισμό που εκδόθηκε δυνάμει των διατάξεων τoυ παρόντος άρθρου είναι έvoχo αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα χίλια ευρώ (€1.000) ή και στις δύο αυτές ποινές και το δικαστήριο που εκδικάζει την υπόθεση δύναται να διατάξει όπως η άδεια οδήγησης του προσώπου που καταδικάστηκε ανασταλεί για ορισμένο χρονικό διάστημα, όπως το δικαστήριο ήθελε θεωρήσει σκόπιμo.
5) Οποτεδήποτε οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη συνιστά αδίκημα δυνάμει οπoιωvδήπoτε δημοτικών καvovισμώv που εκδίδονται δυνάμει τoυ παρόντος άρθρου, καθώς και δυνάμει οποιωνδήποτε Καvovισμώv που εκδίδονται δυνάμει τoυ περί Μηχαvoκιvήτωv Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, o παραβάτης υπόκειται σε δίωξη και τιμωρία, είτε δυνάμει των δημοτικών καvovισμώv είτε δυνάμει τoυ ως άνω Νόμου ή δυνάμει των Καvovισμώv που εκδόθηκαν σύμφωνα με αυτόν, αλλά δεν υπόκειται σε διπλή τιμωρία για το ίδιο αδίκημα:
Νοείται ότι, σε περίπτωση που οποιοδήποτε πρόσωπο καταδικάζεται από οποιοδήποτε δικαστήριο σε καταβολή χρηματικής ποινής, σε σχέση με συγκεκριμένο αδίκημα, η χρηματική αυτή ποινή, ανεξαρτήτως εάν η δίωξη εναντίον του προσώπου αυτού έγινε δυνάμει τoυ περί Μηχαvoκιvήτωv Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου ή των δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Καvovισμώv, καταβάλλεται στο δημοτικό ταμείο τoυ οικείου δήμου.»
13. Η επίδικη κατηγορία, ως αναφέρεται ανωτέρω, αφορά το αδίκημα της στάθμευσης μηχανοκίνητου οχήματος σε δρόμο σημειούμενο με κίτρινη γραμμή. Σύμφωνα με το άρθρο 16 (1) (κβ) των περί Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών του Δήμου Λεμεσού του 2000 μέχρι 2006 (Κ.Δ.Π. 260/2000, Κ.Δ.Π. 312/2005 Κ.Δ.Π. 220/2006):
«Κάθε πρόσωπο που οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο έχει υποχρέωση […] (κβ) […] πρέπει να μη σταματά το όχημα σε απόσταση 10 μέτρων από γωνία ή οδοδείκτη ή σε απόσταση 45 μέτρων από σηματοδότη ή 15 μέτρων από καθορισμένη διάβαση πεζών ή από στάση λεωφορείου ή σε δρόμο σημειούμενο με κίτρινη γραμμή κατά μήκος του».
14. Στην παρούσα αλληλουχία σχετικά καθίστανται τα όσα καταγράφονται στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Αχιλλέα Η. Δημητρίου (2003) 2 ΑΑΔ 45 και στην Λάρης Βραχίμης ν. Αστυνομίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 527 αναφορικά με την σημασία της ειδοποίησης που εξέδωσε και επέδωσε ο ΜΚ.1. Σκοπός της εξώδικης ρύθμισης είναι η προσφορά ευκαιρίας στον αδικοπραγούντα να απαλλαχθεί από οποιαδήποτε ενοχή για το αδίκημα δια της πληρωμής εξώδικου προστίμου. Από την στιγμή που ένας αδικοπραγών δεν επωφεληθεί της ευκαιρίας που του προσφέρεται από την εξώδικη ρύθμιση τότε το ποσό του εξώδικου προστίμου δεν μπορεί να διαδραματίσει οποιοδήποτε ρόλο και δεν λαμβάνεται υπόψη.
15. Με βάση τους προαναφερθείς Κανονισμούς προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) Πρόσωπο που οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο του μηχανοκίνητου οχήματος, (β) σταματά το όχημα σε δρόμο σημειούμενο με κίτρινη γραμμή.
Γ. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
16. Στις Ποινικές Υποθέσεις η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κανόνας αυτός βασίζεται στο τεκμήριο της αθωότητας που κατοχυρώνεται με το Άρθρο 12 (4) του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Θα πρέπει η Κατηγορούσα αρχή να αποδείξει σωρευτικά όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αποδεκτή μαρτυρία. Δηλαδή, θα πρέπει να αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου (2002) 2. Α.Α.Δ. 71, Λοϊζου ν. Αστυνομίας (1989) 2 Α.Α.Δ.363 και Σωτηριάδης v. Αστυνομίας (1991) 2. Α.Α.Δ. 482). Εναπόκειται, επίσης, στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας (1989) 2 Α.Α.Δ. 401). Περαιτέρω, στην Χαραλάμπους κ.α. ν. Δημοκρατίας (1985) 2 C.L.R. 97, αναφέρθηκε, ότι εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε το Δικαστήριο οφείλει να απαλλάξει τον Κατηγορούμενο.
17. Ελλείψει αντίθετης μαρτυρίας δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά, αρκεί να εξεταστεί κατά πόσο η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής έχει καταφέρει να αποδείξει την υπόθεση της στο αναγκαίο επίπεδο.
18. Η απάντηση θα πρέπει να είναι αρνητική. Η Κατηγορούσα Αρχή όφειλε να αποδείξει ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο όπου το όχημα ήταν σταθμευμένο επί της κίτρινης γραμμής ήταν κάτοχος του. Κάτι τέτοιο όμως δεν καταδείχθηκε με την προσκόμιση θετικής μαρτυρίας. Αντίθετα, από τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου καταδείχθηκε ότι η μοναδική βάση επί της οποίας στηρίχθηκε η κατοχή του οχήματος δεν αποκλειόταν να συσχετίζεται με την περίοδο όπου ο Κατηγορούμενος κατέστη ιδιοκτήτης του οχήματος. Κατ’ αυτό τον τρόπο δεν αποδείχθηκε η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.
Δ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
19. Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται της Κατηγορίας που αντιμετωπίζει.
20. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Κατηγορούμενου και εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.)……………………...
Χ. Στρόππος, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο