ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ

EΝΩΠΙΟΝ:   Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.

                     Ν. Φακοντής, Ε.Δ.

                     Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.

     Αρ. Υπόθεσης: 5253/2025

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

v.

 

J. E. J. C  

         Κατηγορούμενου

                                                            ---------------------------

Ημερομηνία: 30.01.2026 

Εμφανίσεις:

Για Δημοκρατία: κα. Ξένια Ξενοφώντος 

Για Κατηγορούμενο: κ. Θεοδόσης Καραμανής 

Κατηγορούμενος: Παρών 

 

Η διαδικασία διεξάγεται κεκλεισμένων των θυρών

 

ΠΟΙΝΗ

 

Το υπό εξέταση κατηγορητήριο ως αυτό καταχωρήθηκε ενώπιον του Κακουργιοδικείου, περιλάμβανε 18 κατηγορίες σεξουαλικής φύσεως με θύμα ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι από το Ηνωμένο Βασίλειο το οποίο βρισκόταν στην Κύπρο για ολιγοήμερες διακοπές μαζί με την μητέρα, τον αδελφό και τον θετό της πατέρα, με τον τελευταίο να παρουσιάζεται ως τον θύτη στην υπόθεση.

 

Στις 19.12.2025 ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την 1^η, 2^η, 4^η, 5^η, 7^η, 8^η, 10^η και 11^η κατηγορία.^[1] Ενόψει της εξέλιξης αυτής, οι κατηγορίες 3, 6, 9, 12 μέχρι και 18  ανεστάλησαν.

 

Ουσιαστικά μέσα από τις κατηγορίες τις οποίες έχει παραδεχθεί, αποδέχεται την από μέρους του διάπραξη σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις μεταξύ των ημερομηνιών 09.08.2025 και 17.08.2025 την σεξουαλική κακοποίηση της ανήλικης Ο.J.W κατά την διάρκεια κοινής παραμονής της οικογένειας σε ξενοδοχειακή μονάδα στην Πάφο την οποία επισκέφθηκαν για καλοκαιρινές διακοπές, προβαίνοντας σε κάθε περίπτωση στις ίδιες κολάσιμες πράξεις εις βάρος της, ήτοι δηλαδή ότι την φιλούσε στο στόμα, την άγγιζε στα οπίσθια και στο στήθος, έτριβε το γενετικό του όργανο στο σώμα της, έβαλε το δάκτυλο του μέσα στον κόλπο της και της έγλυφε το γενετικό της όργανο.

 

Σημειώνεται μάλιστα ότι ένεκα του ότι ο κατηγορούμενος ήταν και ο θετός πατέρας της ανήλικης κατηγορήθηκε εκτός από τις κατηγορίες 2, 5, 8 και 11 που διέπονται από το άρθρο 6(3) του Ν. 91(Ι)/2014^[2] και στη βάση παράβασης του άρθρου 6(4)(α) του Ν. 91(Ι)/2014^[3]  το οποίο αποτελεί και την νομική βάση των κατηγοριών 1, 4, 7 και 10.

 

Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν εκτεθεί γραπτώς (σχετικό το Έγγραφο Α) από την Κατηγορούσα Αρχή, δεν έτυχαν αμφισβήτησης και διαλαμβάνουν τα ακόλουθα:

 

΄΄Παραπονούμενη στην παρούσα υπόθεση είναι η O. J. W. Μ.Κ.1 με ημερομηνία γέννησης 31/03/2010 από το Ηνωμένο Βασίλειο. Η ανήλικη  διαμένει με την θεία της H. T. C Μ.Κ.2 (αδελφή του βιολογικού της πατέρα και σύζυγος του κατηγορούμενου), τον κατηγορούμενο και τον αδελφό της H. C ημερ. γέννησης 18/01/2016.

 

Τα πιο πάνω παιδιά διαμένουν  με τον κατηγορούμενο και την Μ.Κ.2 μετά από έκδοση διατάγματος πλήρους ειδικής κηδεμονίας που εξέδωσε το Οικογενειακό Δικαστήριο  στο Portsmouth κατόπιν αιτήματος της H. T. C Μ.Κ.2 όπου μαζί με τον σύζυγο της (κατηγορούμενο), υιοθέτησαν τα δύο ανήλικα αδέλφια.

 

Ο βιολογικός πατέρας των δύο ανήλικων παιδιών και αδελφός της H. T. C  Μ.Κ.2 είχε προβλήματα διαχείρισης και άσκησης του  γονικού του ρόλου και προς τούτο οι αρμόδιες Υπηρεσίες του Ηνωμένου Βασίλειου σκόπευαν να του αφαιρέσουν την επιμέλεια των παιδιών και τοποθέτηση τους, σε διαφορετικές δομές παιδικής προστασίας. Ενόψει των ανωτέρω η Μ.Κ.2, έθεσε τα παιδιά υπό τη φροντίδα της  η οποία εν συνέχεια προέβη στην νόμιμη υιοθεσία τους μαζί με τον σύζυγο της κατά τον Μάιο του 2017.

 

Η Μ.Κ.2 συμβιώνει με τον κατηγορούμενο τα τελευταία 23 χρόνια. Από την σχέση τους, κατα το έτος 2007 απέκτησαν ένα γιο,  ενώ είναι έγγαμοι επί δεκατρία  έτη.

 

Η Μ.Κ.2, ο κατηγορούμενος και τα δυο τους παιδιά (ανήλικα-υιοθετημένα) ήρθαν στην Κύπρο για διακοπές στις 09/08/2025 και διέμεναν στο ξενοδοχείο […] στην Πάφο. Το δωμάτιο που διέμεναν είχε τέσσερα κρεβάτια όμως υπήρχε ένα διαχωριστικό που χώριζε τα δύο κρεβάτια από τα άλλα δύο. Στα δύο κρεβάτια όπου υπήρχε διαχωριστικό κοιμόντουσαν η Μ.Κ.2 με τον κατηγορούμενο και στα άλλα δυο η Μ.Κ.1 με τον ανήλικο αδερφό της.

 

Ο κατηγορούμενος έχει ημερομηνία γέννησης 30/08/1968 και Αρ. Διαβ. Αγγλίας […] και πριν παραμείνει υπόδικος στις κεντρικές φυλακές  για την παρούσα υπόθεση, εργαζόταν στην Αγγλία ως οδηγός μηχανών.

 

Στις 17/08/2025 λήφθηκε γραπτή αναφορά μέσω της Interpol Manchester  ότι η παραπονούμενη ανήλικη Μ.Κ.1 η οποία βρισκόταν για διακοπές στο ξενοδοχείο [….] στην Κισσόνεργα της Επαρχίας Πάφου ήταν θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από τον κατηγορούμενο.

 

Σύμφωνα με την πιο πάνω αναφορά, φίλος της παραπονούμενης  ανέφερε στις Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου ότι η ανήλικη M.K.1 του εκμυστηρεύτηκε τηλεφωνικώς στις 15/08/2025 ότι ενώ βρισκόταν στο δωμάτιο της στο  ξενοδοχείο (ανωτέρω) δέχθηκε σεξουαλική κακοποίηση από τον κατηγορούμενο.

 

 

Στην βάση των πιο πάνω, την ίδια ημερομηνία 17/08/2025 και ώρα 21:50 η Μ.Κ 3 λειτουργός από το Σπίτι του Παιδιού, λειτουργός από την Πρεσβεία της Αγγλίας και ο Αστ.1013 Α. Δημητρίου Μ.Κ.10  του Αστυνομικού Σταθμού Πέγειας, μετέβησαν στο πιο πάνω ξενοδοχείο όπου διέμενε η ανήλικη με τους θετούς γονείς της, για διερεύνηση της πιο πάνω αναφοράς.

 

Η Μ.Κ.3 συνάντησε την παραπονούμενη στο γραφείο του Διευθυντή του ξενοδοχείου.

 

Στην αρχή  η ανήλικη αρνήθηκε οποιαδήποτε σεξουαλική κακοποίηση της από τον κατηγορούμενο. Ακολούθως όμως απεκάλυψε στην Λειτουργό Μ.Κ.3 ότι αφίχθηκε στην Δημοκρατία στις 09/08/2025 για διακοπές και εκ τότε δέχθηκε σεξουαλική κακοποίηση από τον κατηγορούμενο τέσσερις  φορές.  Επίσης, ανέφερε ότι είχε φωτογραφικό υλικό με τον κατηγορούμενο να την γλύφει στα γεννητικά της όργανα, φωτογραφία που τράβηξε με το κινητό της τηλέφωνο  χωρίς να το αντιληφθεί ο κατηγορούμενος.

 

Η ανήλικη ακολούθως συνάντησε την Μ.Κ.2 και της αποκάλυψε την σεξουαλική κακοποίηση της από τον κατηγορούμενο και της έδειξε και την σχετική φωτογραφία που είχε στο κινητό της τηλέφωνο όπου απεικονίζετε ο κατηγορούμενος να της γλύφει τα γεννητικά της όργανα με ανοικτά τα πόδια χωρίς να φορεί καθόλου ρούχα. Η Μ.Κ.2 μετά την πιο πάνω αποκάλυψη έγινε έξω φρενών και συνάντησε τον κατηγορούμενο στο δωμάτιο τους  και του ανέφερε τι της είχε αποκαλύψει αμέσως προηγουμένως η Μ.Κ.1 ως και την φωτογραφία που της υπέδειξε  στο κινητό της τηλέφωνο και λογομάχησαν έντονα.

 

Ο κατηγορούμενος μετά τον καυγά με  την Μ.Κ 2 έτρεξε στο δρόμο με αποτέλεσμα να κτυπηθεί σοβαρά στο πόδι από διερχόμενο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο S. A. A. Μετά τη πάροδο ολίγων λεπτών ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε  με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Πάφου όπου κρατήθηκε για νοσηλεία.

 

Στις 18/8/2025 και ώρα 05:05 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε βάση εντάλματος σύλληψης στο Νοσοκομείο Πάφου από την αστυνομία. Κατά τη σύλληψη του ο κατηγορούμενος αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο απάντησε «I am sorry for this”.

Στις 18/08/2025 μεταξύ των ωρών 13:59-14:57 λήφθηκε οπτικογραφημένη κατάθεση της ανήλικης O. J. W Μ.Κ.1 στο Σπίτι Του Παιδιού στη Λεμεσό όπου διαπιστώθηκαν μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:

 

Την επόμενη ημέρα που ήρθαν διακοπές στην Κύπρο, ο κατηγορούμενος πήγε για μασάζ στο ξενοδοχείου όπου διέμεναν ενώ οι υπόλοιποι παρέμειναν στα κρεβατάκια της πισίνας του ξενοδοχείου τους. Αργότερα η Μ.Κ.2 με το μικρότερο παιδί πήγαν για μασάζ ενώ η Μ.Κ.1 ανέβηκε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου με τον κατηγορούμενο. Ενώ βρίσκονταν μόνοι στο δωμάτιο του ξενοδοχείου ο κατηγορούμενος την αγκάλιασε, την άγγιξε στα οπίσθια και στο στήθος, την φιλούσε στο στόμα, έτριβε το γεννητικό του όργανο στο σώμα της, έβαλε το δάκτυλο του μέσα στον κόλπο της, της αφαίρεσε τα ρούχα και της έγλειψε το γεννητικό της όργανο.

 

Επίσης, σε άλλη περίπτωση, ενώ η ανήλικη ανέβηκε στο υπνοδωμάτιο τους, για να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα, ο κατηγορούμενος ανέβηκε και αυτός στο υπνοδωμάτιο και πλησίασε την παραπονούμενη και την φίλησε στο στόμα και επανέλαβε ακριβώς ότι και την πρώτη φορά δηλαδή, της άγγιζε τα οπίσθια, το στήθος, έτριβε το γεννητικό του όργανο στο σώμα της, έβαλε το δάκτυλο του μέσα στο κόλπο της και της έγλειψε το γεννητικό της όργανο αφαιρώντας της τα ρούχα.

 

 Επίσης, μία τρίτη φορά ενώ οι υπόλοιποι κοιμόντουσαν και η Μ.Κ.1 ήταν έξω στο μπαλκόνι, ο κατηγορούμενος βγήκε και αυτός στο μπαλκόνι και άρχισε να την φιλά στο στόμα και να την αγγίζει όπως και τις προηγούμενες φορές στα οπίσθια, το στήθος, έβαλε το δάκτυλο του μέσα στο κόλπο της και λύγισε τα πόδια του για να χαμηλώσει λίγο στο ύψος της και έτριβε το πέος του πάνω της. Στην συνέχεια, η Μ.Κ.1 πήγε στο κρεβάτι της και ενώ οι υπόλοιποι συνέχιζαν να κοιμούνται, ο κατηγορούμενος ξάπλωσε από πάνω της, της αφαίρεσε τα ρούχα και της έγλυφε τα γεννητικά της όργανα. Η Μ.Κ.1 προσπάθησε να του σπρώξει το κεφάλι μακριά της όμως δεν τα κατάφερε.

 

Επίσης, σε άλλη διαφορετική περίπτωση και διαφορετική ημερομηνία από τις πιο πάνω αναφερόμενες περιπτώσεις, κατά την διάρκεια που βρίσκονταν διακοπές στην Κύπρο στο ξενοδοχείο στο δωμάτιο τους, έγινε ακριβώς ως και την 1^η φορά, δηλαδή ο κατηγορούμενος φίλησε την ανήλικη στο στόμα, την άγγιζε στο στήθος και στα οπίσθια, έβαλε το δάκτυλο του μέσα στον κόλπο της, έτριβε το πέος του πάνω της και την έγλυφε στα γεννητικά της όργανα.

 

Συνολικά ο κατηγορούμενος κακοποίησε  σεξουαλικά την ανήλικη θετή του θυγατέρα Μ.Κ.1 σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις το διάστημα που βρισκόταν για διακοπές στην Κύπρο.

 

Η Μ.Κ.1 κατά την στιγμή που συνέβαιναν όλα αυτά   πάγωνε και δεν μπορούσε να αντιδράσει ενώ ένιωθε πολύ αναστατωμένη. Ήθελε να το αναφέρει στην θεία της και θετή της μητέρα Μ.Κ.2 αλλά φοβόταν.

 

Πριν ο κατηγορούμενος κακοποιήσει σεξουαλικά την Μ.Κ.1, σύμφωνα με την Μ.Κ.1, ο κατηγορούμενος ήταν ο καλύτερος της φίλος, ήταν η πατρική της φιγούρα, τα πήγαιναν πολύ καλά, έκαναν αστεία, έκαναν ότι πάλευαν και άλλα. Επίσης η ανήλικη έλεγε στον κατηγορούμενο ότι όταν παντρευόταν αυτός θα την έπαιρνε στην εκκλησία. Αυτά φυσικά πριν την σεξουαλική της κακοποίηση.

 

Κατά την λήψη της οπτικογραφημένης της κατάθεσης, η Μ.Κ.1 σε  διάφορα σημεία ήταν εμφανώς αναστατωμένη και έκλεγε.

 

Η Μ.Κ 1 παρέδωσε το κινητό της τηλέφωνο στην αστυνομία για εξαγωγή συγκεκριμένου φωτογραφικού υλικού όπου πράγματι εντοπίστηκε φωτογραφία όπου φαίνεται ο κατηγορούμενος να γλύφει το γεννητικό της όργανο ενώ ήταν γυμνή.

 

Στην 19/8/2025 εκδόθηκε διάταγμα κράτησης του κατηγορουμένου στο Νοσοκομείο Πάφου για 8 ημέρες για διερεύνηση της υπόθεσης.

 

Στις  20/8/2025 και μεταξύ των ωρών 10:09-11:33 στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου ο Μ.Κ.11 με τη βοήθεια της Διερμηνέας Μ.Κ 6 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. 

 

Ο κατηγορούμενος μεταξύ άλλων στη κατάθεση του παραδέχθηκε ότι σε τέσσερις περιπτώσεις κατά τη διάρκεια της διαμονής τους στο ξενοδοχείο στην Πάφο προέβηκε σε πράξεις σεξουαλικής κακοποίησης εναντίον της ανήλικής ήτοι σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις , την αγκάλιασε, την φίλησε στο στόμα, έβαλε το δάκτυλο του μέσα στο κόλπο της και της έγλυψε το γεννητικό της όργανο.΄΄

 

Τέλος η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου.

 

Ζητήθηκε, επίσης, η έκδοση διαταγμάτων δυνάμει των προνοιών του άρθρου 14 του Ν. 91(Ι)/2014 για τα οποία γίνεται αναφορά στο περιεχόμενο του Εγγράφου Α ήτοι: (α) για την παραπομπή του σε εποπτεία από την Αρχή Εποπτείας και (β) να του απαγορεύεται όπως προσφέρει οποιεσδήποτε υπηρεσίες σε παιδιά, να εργοδοτηθεί ή απασχοληθεί σε χώρους που βρίσκονται ή γειτνιάζουν παιδιά και να διαμένει σε χώρο ο οποίος γειτνιάζει με οργανωμένους χώρους όπου βρίσκονται ή συχνάζουν παιδιά. Η πλευρά της Υπεράσπισης δεν έφερε ένσταση στην έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων. 

 

Ενόψει της σοβαρότητας των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει ζητήθηκε και ετοιμάστηκε Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου στο περιεχόμενο της οποίας αναφορά θα γίνει κατωτέρω.

 

Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση (Έγγραφο Β) στην οποία εκθέτει όλους τους μετριαστικούς παράγοντες τους οποίους, κατά τη θέση του, το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του. Επιπρόσθετα χωρίς να αμφισβητεί τα γεγονότα της υπόθεσης σχολιάζει το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε εκσπερμάτωσε ούτε και εξέθεσε ως ισχυρίζεται το πέος του στην παραπονούμενη, ενώ επιχειρηματολογεί ότι ο πελάτης του ενήργησε παρορμητικά προωθούμενος από την κρίση μέσης ηλικίας μετά από την κατανάλωση αλκοολούχου ποτού. Σημειώνεται ότι έχουμε διεξέλθει με πολλή προσοχή της εν λόγω αγόρευσης του συνηγόρου υπεράσπισης και την λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη, μαζί με τις σχετικές προφορικές διευκρινίσεις που έχουν γίνει από μέρους του και είναι καταγραμμένες στα πρακτικά.

 

 

Συνοπτικά ο κος Καραμανής, κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του, την άμεση ομολογία και παραδοχή της διάπραξης των αδικημάτων ενώπιον των ανακριτικών αρχών και του Δικαστηρίου, την συνεργασία που υπέδειξε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, την μεταμέλεια του η οποία αναδεικνύεται και από την προσπάθεια να θέσει τέρμα στην ζωή του αμέσως μετά την καταγγελία που μπορεί να μην είχε το αποτέλεσμα που ο κατηγορούμενος επιδίωξε αλλά του άφησε μόνιμα πρόβλημα βάδισης καθιστώντας τον πλέον ανίκανο να εκτελεί την εργασία του, το λευκό του ποινικό μητρώο αλλά και την συνέπεια των αδικημάτων και των πράξεων του τόσο δια της απώλειας της εργασίας του όσο και της διάλυσης του γάμου του αλλά και γενικότερα την αποξένωση του από την οικογένεια και την κοινότητα στην οποία ζούσε. 

 

Ο κ. Καραμανής υιοθέτησε για σκοπούς αγόρευσης το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας διευκρινίζοντας όμως πως έλαβε χώρα αποσύνδεση του γάμου του κατηγορούμενου με την σύζυγο του, με την επικοινωνία του ζευγαριού πλέον να περιορίζεται μόνο σε τυπικά και απαραίτητα ζητήματα. Λεπτομέρειες δίδονται επίσης σε σχέση με την εργασία που ασκούσε ο κατηγορούμενος στο Ηνωμένο Βασίλειο και την από μέρους του φροντίδα της οικογένειας του, αλλά και στην εξασθένηση της σχέσης του με την σύζυγο του με την πάροδο των χρόνων.

 

Μάλιστα εκφράζεται η θέση πως η υπό εξέταση περίπτωση δεν είναι από τις πιο σοβαρές του είδους της ενόψει του ότι δεν χρησιμοποιήθηκε οποιαδήποτε βία ή απειλή, ενώ παρά την αναστάτωση της παραπονούμενης δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια ένδειξη μακροχρόνιας βλάβης της, επαναλαμβάνοντας την θέση πως τα αδικήματα διαπράχθηκαν από μέρους του κατηγορούμενου κατά την διάρκεια που αυτός βρισκόταν υπο την επήρεια αλκοολούχων ποτών με αποτέλεσμα να επηρεάζεται σε ένα βαθμό ο αυτοέλεγχος και η κρίση του, ενώ σε συνδυασμό με το ‘’πάγωμα’’ της παραπονούμενης με αποτέλεσμα να μην αντιδρά, τον παρέσυρε λανθασμένα να πιστεύει ότι αυτή συγκατατίθετο, κάτι το οποίο τον ενθάρρυνε να επαναλάβει την μεμπτή του συμπεριφορά ξανά τις αμέσως συνεχής επόμενες ημέρες.

 

 

 

Ως εκ τούτου κατά τον κ. Καραμανή η διάπραξη των αδικημάτων από μέρους του πελάτη του χαρακτηρίζεται ως μια ενιαία συμπεριφορά, αποτέλεσμα αυθόρμητης απώλειας αυτοελέγχου υπο την επήρεια αλκοολούχων ποτών παρά εγκληματικού προσχεδιασμού.

 

Μάλιστα τονίζεται και το γεγονός πως ο κατηγορούμενο ενώ βρίσκεται σε μια ηλικία όπου θα ανέμενε να συνταξιοδοτηθεί και να ζήσει στην καρδιά της οικογένειας του, αναμένει πλέον την επιβολή σε αυτόν ποινής φυλάκισης σε μια ξένη χώρα, απένταρος, αποκλεισμένος και αποξενωμένος από όλους τους δικούς του ανθρώπους, ενώ χαρακτηρίζει τις πράξεις του ως μέγα σφάλμα που πλήγωσε την παραπονούμενη και την οικογένεια του ενώ το πρόβλημα στην βάδιση του θα του το υπενθυμίζει για μια ζωή.

 

Τέλος ο συνήγορος εκφράζει την απολογία του πελάτη του τόσο προς την παραπονούμενη όσο και προς την οικογένεια του αλλά και την κοινωνία γενικότερα και ζητά από το Δικαστήριο να επιδείξει την μέγιστη δυνατή επιείκια προς το πρόσωπο του. 

 

Αναμφίβολα τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Για το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού κατά παράβαση του άρθρου 6(4)(α) του Ν. 91(Ι)/2014 που αφορά στις κατηγορίες 1, 4, 7 και 10, προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου, ενώ σε σχέση με το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού κατά παράβαση του άρθρου 6(3) του Ν. 91(Ι)/2014 που αφορά στις κατηγορίες 2, 5, 8 και 11 προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 20 χρόνια. 

 

Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος και ο οποίος λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α. (1990) 2 Α.Α.Δ.264, Souilmi v. Aστυνομίας (1992) 2Α.Α.Δ.248, Λεβέντηςv. Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 632). 

 

Η σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος, διαγράφεται από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής. Η πρόβλεψη από τον Νομοθέτη για ποινικό αδίκημα, ιδιαιτέρως ποινής φυλάκισης, αλλά και το μέγεθος της, δίδουν και το στίγμα του μεγέθους της απαρέσκειας ή και αποστροφής της κοινωνίας για πράξεις ή παραλείψεις, των οποίων, μέσω αυτής, επιδιώκεται η αποτροπή. Όσο μεγαλύτερη είναι η προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή, τόσο σοβαρότερο πρέπει να θεωρείται και το ποινικό αδίκημα. Το Δικαστήριο εφαρμόζει το Νόμο, πρέπει να τον εφαρμόζει αποτελεσματικά ώστε οι σκοποί του να επιτυγχάνονται και για αυτό ακριβώς τον λόγο, η σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος, ως οροθετείται από τον Νομοθέτη και η ανάγκη για αποτροπή, πρέπει να αντανακλώνται και στην ποινή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Γεωργίου (2001) 2 Α.Α.Δ. 272).

 

Ως γενική αρχή, επίσης, τα γεγονότα της υπόθεσης μπορούν να επηρεάσουν τη σοβαρότητα ενός αδικήματος (βλ. Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας (1991) 2 Α.Α.Δ. 391).

 

Σεξουαλικής φύσης αδικήματα τα οποία στρέφονται εναντίον παιδιών αντιμετωπίζονται από τα Δικαστήρια με την επιβολή ιδιαίτερα αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Χαρακτηριστικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση  Λευκαρίτης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 135/14 (σχ. με 138/14), ημερ. 22/11/2016:

 

«Σεξουαλικής φύσης αδικήματα τιμωρούνται από τα δικαστήρια με αποτρεπτικές ποινές, σε μια προσπάθεια καταστολής τους, τόσο επειδή στρέφονται και προσβάλλουν τα ήθη γενικά, όσο και επειδή προσβάλλουν και συνθλίβουν την προσωπικότητα των θυμάτων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου  (2008) 2 Α.Α.Δ. 562). Ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, η ποινή μπορεί να είναι ιδιαίτερα αυστηρή. Όταν στρέφονται κατά νεαρών προσώπων, τα οποία δεν έχουν ακόμη ολοκληρωμένη και ορθή αντίληψη για τη σεξουαλική πτυχή της ζωής ούτε σταθερές δυνάμεις αντίστασης, τα αδικήματα αυτά καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι, παρόλον που ένα νεαρό θύμα μπορεί, φαινομενικά, να είχε συναινέσει, η συμπεριφορά αυτή μπορεί να του προκαλέσει βλάβη, γι' αυτό ακριβώς ο νομοθέτης προνόησε για το συγκεκριμένο αδίκημα (R. v. Perry [2010] 2 Cr. App. R (S) 98). Βέβαια, και σε αυτές τις περιπτώσεις η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να οδηγεί στην εξουδετέρωση της ποινής και του αποτρεπτικού χαρακτήρα της.»

 

Η αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιους είδους αδικημάτων από τα Δικαστήριο επιβάλλεται και λόγω της έξαρσης που παρατηρείται στη διάπραξη τους, τα οποία έχουν καταντήσει κοινωνική μάστιγα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτήρη Σάββα, Ποιν. Έφ. 202/2021, ημερ. 17/2/2022, Clarson v. Αστυνομία, Ποιν. Έφ. 38/22, ημερ. 27.10.2022, ECLI:CY:AD:2022:B411, S.J.L. v. Δημοκρατίας,  Ποιν. Έφ. 129/21, ημερ. 27.10.2022, ECLI:CY:AD:2022:B409). Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Ν.Σ. ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ.184/2015 ημερ. 13.02.18, ECLI:CY:AD:2018:B72 αποτυπώνει το μέγεθος του προβλήματος: 

 

«........θα τονίσουμε, όχι απλώς την ανησυχία, αλλά την αγωνία των Δικαστηρίων σε σχέση με την ολοένα αυξανόμενη τάση διάπραξης τέτοιων αδικημάτων, τα οποία έχουν καταστεί δεσπόζοντα. Ό,τι πλήττουν είναι το παιδί και ο ευαίσθητος κόσμος του, αξίες μεγάλης σπουδαιότητας για την κοινωνία, τον άνθρωπο και τον πολιτισμό.»

 

Tα αδικήματα μάλιστα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενους απορρέουν από τον  Νόμο 91(I)/2014. Οι σκοποί του και η φιλοσοφία της ποινικοποίησης πράξεων και συμπεριφορών, που, με βάση τις πρόνοιες του, αποτελούν σεξουαλική εκμετάλλευση ή και κακοποίηση παιδιών, σε σχέση και με το ζήτημα της διαμόρφωσης των ποινών από το Δικαστήριο για τα σχετικά ποινικά αδικήματα, εξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Αστυνομία ν Πατούρη, Ποινική Έφεση Αρ. 51/2020, 03/12/2020, από την απόφαση του οποίου, για σκοπούς επεξήγησης, παραθέτουμε την ακόλουθη περικοπή:

 

«Ο Νόμος 91(Ι)/2014 θεσπίστηκε με σκοπό την καλύτερη εφαρμογή του νομικού γίγνεσθαι αναφορικά με την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού, η οποία καθιερώθηκε με πράξεις Διεθνών Οργανισμών. Προπαντός, όμως, έγινε προς εναρμόνιση της ημεδαπής νομοθεσίας με πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο συγκεκριμένο τομέα του δικαίου. Από αυτές, ξεχωρίζει, ιδιαίτερα, η Οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου, 2011, (η «Οδηγία»), την οποία ο εν λόγω Νόμος έχει, εν πολλοίς, ως πρότυπο. Στο Προοίμιό της, εκτιμάται, διά της αιτιολογικής σκέψεως 1, ότι:-

 

"Η σεξουαλική κακοποίηση και η σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής πορνογραφίας, συνιστούν σοβαρές παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων, ειδικότερα των δικαιωμάτων των παιδιών στην προστασία και τη φροντίδα που είναι αναγκαίες για την ευημερία τους, όπως προβλέπονται στη σύμβαση του 1989 των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού και στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης."

 

Ακολούθως, στην αιτιολογική σκέψη 2, εκτιμάται, σύμφωνα με ό,τι διαλαμβάνει το πρόγραμμα της Στοκχόλμης, πως:-

 

"Μια ανοικτή και ασφαλής Ευρώπη που εξυπηρετεί και προστατεύει τους πολίτες παρέχει σαφή προτεραιότητα στην καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης, της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας."

 

Εμφανώς, η προστασία του παιδιού αναγνωρίζεται από το διεθνές και ημεδαπό δίκαιο ως κοινωνική ανάγκη, πηγάζουσα εκ της εγγενούς φύσεώς του. Στο προοίμιο της Σύμβασης περί των Δικαιωμάτων του Παιδιού, κυρωθείσας με τον ομώνυμο Νόμο του 1990, (Ν. 243/1990), αναφέρεται, συναφώς ότι:  "..., όπως υποδεικνύεται στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού, 'το παιδί, λόγω της σωματικής και διανοητικής του ανωριμότητας, χρειάζεται ειδική προστασία και φροντίδα, συμπεριλαμβανομένης και της κατάλληλης νομικής προστασίας, τόσο πριν όσο και μετά τη γέννησή του'". Στο επίπεδο, ειδικά, της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, εκτιμάται, στην αιτιολογική σκέψη 12 της Οδηγίας, πως:-

 

"Για τις σοβαρές μορφές σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών θα πρέπει να επιβάλλονται αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινές."

 

Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, έχοντας ως πρότυπο τις πιο πάνω αρχές, διαμόρφωσε, ανάλογα, τις ποινές οι οποίες επιβάλλονται για αδικήματα που εμπίπτουν στον υπό αναφορά τομέα του δικαίου.».

 

 

Όπως, λοιπόν, προκύπτει από όλα τα ανωτέρω και την νομολογία, σεξουαλικής φύσης αδικήματα τα οποία στρέφονται εναντίον παιδιών αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερα αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές (βλ. επίσης Δ.Β.Γ.Κ. v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 3/2022, Ημερ. 29/02/2024 και ARR v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 20/2022, Ημερ. 30/04/2024).

 

Ένεκα της ανάγκης για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών οι προσωπικές περιστάσεις σε τέτοιας φύσης αδικήματα, αν και λαμβάνονται υπόψη και έχουν τον ρόλο τους στην επιμέτρηση της ποινής, εντούτοις είναι ήσσονος σημασίας. Εκείνο το οποίο προέχει είναι η αυστηρή τιμωρία. Στην Γ.Α. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 178/2017, ημερ. 24/10/2018, ECLI:CY:AD:2018:B457, λέχθηκε ότι «Η μεγάλη κοινωνική απαξία που τα αδικήματα αυτής της φύσης ενέχουν, η ανάγκη αποτροπής που πηγάζει από την απαράδεκτη συχνότητα με την οποία παρουσιάζονται και η μεγάλη σημασία που έχει το αγαθό που ο Νόμος θέλει να προστατεύσει, δηλαδή το παιδί, είναι παράγοντες που καθιστούν τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις δευτερεύουσας σημασίας».

 

Για σκοπούς διαβάθμισης της σοβαρότητας των υπό κρίση αδικημάτων, λαμβάνουμε υπόψη όλες τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων ως ανωτέρω αναφέρονται στα γεγονότα. Ειδικότερα λαμβάνουμε υπόψη ότι οι σεξουαλικές πράξεις του κατηγορούμενου έναντι της παραπονούμενης, συνίστατο σε φιλήματα στο στόμα, αγγίγματα στα οπίσθια και στο στήθος, τρίψιμο του γενετικού του οργάνου στο σώμα της, έβαλε το δάκτυλο του μέσα στον κόλπο της και γλείψιμο των γενετικών της οργάνων. Μάλιστα πέραν των αποτρόπαιων πιο πάνω πράξεων επιβαρυντικό δεδομένο εκλαμβάνεται και το ότι ο κατηγορούμενος προέβηκε στις πιο πάνω ενέργειες σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις μεταξύ των ημερομηνιών 09.08.2025 και 17.08.2025 γεγονός το οποίο αναδεικνύει την επιμονή του Κατηγορούμενου στις αρρωστημένες αυτές πράξεις και ότι δεν επρόκειτο για μεμονωμένο περιστατικό.

 

Το γεγονός ότι κατηγορούμενος αποτελούσε γενικά πρόσωπο της εμπιστοσύνης της παραπονούμενης και το οποίο, λόγω της θέσης του ασκούσε επιρροή σε αυτήν  αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος δυνάμει του άρθρου 6(4)(α) του Ν. 91(Ι)/2014 του Νόμου και εφόσον αντικατοπτρίζεται ήδη στην ανώτατη από τον Νόμο προβλεπόμενη ποινή, δεν προσμετρά  διπλά ως επιπρόσθετο επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του^[4]. Σημασία, όμως, για σκοπούς διαβάθμισης της σοβαρότητας του υπό κρίση αδικήματος σε συνάρτηση πάντοτε με τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, έχει το είδος της σχέσης που ο κατηγορούμενος είχε με την παραπονούμενη στην προκειμένη περίπτωση και αντίστοιχα ο βαθμός επιρροής που μπορούσε να ασκήσει επάνω της. Πρόκειται για το θετό της πατέρα, με τον οποίο διέμεναν μαζί και τον οποίο, μάλιστα, ως προκύπτει από το Έγγραφο Α, η παραπονούμενη αντίκριζε ως “πατρική φιγούρα” και τον “καλύτερο της φίλο”.

 

Μεγαλύτερη σοβαρότητα στα αδικήματα προσδίδει, σαφώς, το γεγονός ότι οι υπό κρίση πράξεις συνίστανται σε απευθείας άγγιγμα ακόμα και γλείψιμο στα γεννητικά όργανα της ανήλικης παραπονούμενης, δηλαδή μέσα από τα ρούχα της καθώς, επίσης, και η μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ του κατηγορούμενου και της παραπονούμενης. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 57 χρόνων με την παραπονούμενη να είναι ηλικίας μόλις 15 ετών, δηλαδή υπήρχε μια μεγάλη διαφορά ηλικίας 42 περίπου χρόνων (βλ. Ν.Σ. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 184/2015, Ημερ. 13/02/2018, ECLI:CY:AD:2018:B72).

 

Δεν παραγνωρίζουμε βεβαίως ότι από τα γεγονότα της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων δεν χρησιμοποίησε οποιαδήποτε απειλή ή εκφοβισμό (βλ. Tarita Andrei και Άλλος v. Δημοκρατίας (2016) 2 ΑΑΔ 621). Παρατηρούμε βεβαίως ότι σε μια από τις περιπτώσεις η παραπονούμενη αντέδρασε προσπαθώντας να σπρώξει το κεφάλι του μακριά χωρίς να τα καταφέρει.  

 

Η πιο πάνω συμπεριφορά του κατηγορούμενου κρίνεται σοβαρή, δημιουργεί αποστροφή και απαξία και εγείρει την ανάγκη επιβολής ποινών αποτρεπτικού χαρακτήρα με σκοπό την καταστολή τέτοιου είδους συμπεριφορών στο μέλλον. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να προστατέψει τα δικαιώματα των παιδιών, να διαφυλάξει την υγιή ανάπτυξη τους και να προστατέψει τον ψυχικό τους κόσμο καθώς και την αξιοπρέπεια τους.

 

 

Η επιβολή της ποινής αποτελεί πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου και η δικαστική διεργασία για την επιμέτρηση της δεν είναι εύκολη. Απαιτείται εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από τη μια και της εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη (βλ. Κωνσταντίνος Λευκαρίτης κ.α. v. Δημοκρατία, Ποιν. Έφεση Αρ. 135/2014 και 138/2014).

 

Παρά τα πιο πάνω και τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την ανάγκη που υπάρχει για αυστηρή αντιμετώπιση τους, η υποχρέωση του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής, ώστε η ποινή που τελικά θα επιβληθεί από το Δικαστήριο, να αρμόζει στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, λαμβάνοντας πραγματικά υπόψη, όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν, δεν ατονεί. Η εξατομίκευση της ποινής όμως σε τέτοιου είδους αδικήματα δεν μπορεί εξουδετερώνει τα στοιχεία εκείνα που σχετίζονται με τη σοβαρότητα του ποινικού αδικήματος και την ανάγκη, ως και προελέχθη, για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου προς προστασία των παιδιών ειδικά και της κοινωνίας γενικότερα (βλ. Κ. Χ. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 272/2017, 26/09/2019, ECLI:CY:AD:2019:B397, Γ. Α. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 178/2017, 24/10/2018, ECLI:CY:AD:2018:B457, Αστυνομία ν Πατούρη, Ποινική Έφεση Αρ. 51/2020, 03/12/2020 και A. D. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 177/2021, 16/03/2022, ECLI:CY:AD:2022:B96.     

 

Προς όφελος του κατηγορούμενου και για σκοπούς μετριασμού της ποινής, λαμβάνουμε υπόψη μας την άμεση παραδοχή του στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει τόσο στην Αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου. Θα δώσουμε τη δέουσα βαρύτητα στην παραδοχή του κατηγορούμενου, η οποία αποτελεί και ένδειξη μεταμέλειας στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Όπως τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ανδρέου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, 11/07/2016: «. η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να "μεταφερθεί" στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής.» (βλ. επίσης, Okmelashvili ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 146/2020, Ημερ. 22/12/2021 και M. C. T. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 222/2020, Ημερ. 14/10/2022, ECLI:CY:AD:2022:B386).

 

Σημειώνεται, περαιτέρω, ότι η παραδοχή σε τέτοιου είδους υποθέσεις αποκτά αυξημένη σημασία. Στην  Γ. Α. ν Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 178/2017, 24/10/2018, ECLI:CY:AD:2018:B457, λέχθηκαν τα εξής σχετικά:

 

«Η παραδοχή ακριβώς υποδηλώνει την αντίληψη του δράστη για το κακό που διέπραξε. Σε περιπτώσεις δε όπως η παρούσα έχει ως αποτέλεσμα να μην υποβληθεί ένα παιδί στην τραυματική εμπειρία της δίκης, όσο προσεκτική και αν είναι η αντιμετώπισή του κατά τη διάρκεια της αντεξέτασής του. Τότε είναι που θα μπορούσε ο εφεσείοντας με ψυχική και συνειδησιακή ταπείνωση έναντι του παιδιού, του οποίου την προσωπικότητα εξευτέλισε και τραυμάτισε ενεργώντας συστηματικά σε μια μακρά περίοδο χρόνου, να επικαλεστεί έμπρακτη μεταμέλεια και μειωμένη ανάγκη για ειδική αποτροπή. Η παρατήρηση βεβαίως αυτή δεν αναφέρεται στο αναφαίρετο δικαίωμα κάθε κατηγορούμενου να μην παραδεχθεί ενοχή το οποίο, όπως ορθά παρατήρησε το Κακουργιοδικείο, δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως επιβαρυντικός παράγοντας, αλλά στο ότι ένας κατηγορούμενος, ιδιαίτερα υπό τέτοιες περιστάσεις όπου η μη παραδοχή δεν περιορίστηκε στη νομική πτυχή αλλά είχε ως αποτέλεσμα να κληθεί ως μάρτυρας η ανήλικη, δεν μπορεί να τύχει της επιείκειας που θα εδικαιούτο εάν εξέφραζε εξ αρχής πλήρη και έμπρακτη μεταμέλεια.».

 

(βλ. επίσης, Αστυνομία ν Πατούρη, Ποινική Έφεση Αρ. 51/2020, 03/12/2020), Γενικός Εισαγγελέας ν Σ. Σ., Ποινική Έφεση Αρ. 202/2021, Ημερ. 17/03/2022, ECLI:CY:AD:2022:D116, A. D. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 177/2021, 16/03/2022, ECLI:CY:AD:2022:B96, Filip ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2019, 03/12/2020, ECLI:CY:AD:2020:D412, Κ. Α. Μ. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 127/2021, 04/11/2022, ECLI:CY:AD:2022:B419, M. C. T. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 222/2020, ημερ. 14/10/2022, ECLI:CY:AD:2022:B386, Ν. Σ. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 184/2015, 13/02/2018, ECLI:CY:AD:2018:B72 και Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 2/2022, 19/12/2022).

 

Η παραδοχή, λοιπόν, του κατηγορούμενου, πέραν από το ότι περίσωσε πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου, καταδεικνύει, σε συνδυασμό και με την απολογία του κατηγορούμενου, όπως εκφράστηκε από το συνήγορο του, την έμπρακτη μεταμέλεια του, στοιχείο στο οποίο θα δώσουμε τη δέουσα βαρύτητα, υπό τις περιστάσεις, όπως επιτάσσει η νομολογία. Ως περαιτέρω ένδειξη της μεταμέλειας του, θα μπορούσε να ιδωθεί και το γεγονός ότι μόλις αποκαλύφθηκε η εγκληματική του συμπεριφορά ο κατηγορούμενος επιχείρησε να βάλει τέλος στην ζωή του, πράξη η οποία του άφησε μόνιμα κατάλοιπα στο πόδι, δυσκολία κινητικότητας και άρα αδυναμία να επιστρέψει πίσω στην εργασία σου. Η μεταμέλεια ενός κατηγορούμενου έχει δεσπόζουσα βαρύτητα στην επιμέτρηση της ποινής, με αποτέλεσμα αυτή να μειώνεται ανάλογα.

 

 

Επιπρόσθετα σημειώνεται και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και ως εκ τούτου, δικαιούται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου. Και αυτό επειδή, το λευκό ποινικό μητρώο ενός κατηγορουμένου, αποτελεί ένδειξη της πρότερης στάσης του προς την τήρηση της έννομης τάξης (βλ. Ψωμά ν. Αστυνομίας, (1992) 2 Α.Α.Δ. 40, Γενικός Εισαγγελέας ν. Πάγκαλου, (2001) 2 Α.Α.Δ. 304 και Abe v. Δημοκρατίας, (2008) 2 Α.Α.Δ. 211).

 

Ως προς το στοιχείο της μέθης του κατηγορούμενου κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων, σημειώνουμε ότι στην Pernell κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Αρ.2) (1998) 2 Α.Α.Δ.417 αναφέρθηκε ότι σύμφωνα με την κυπριακή νομολογία η επήρεια του ποτού είναι παράγοντας ο οποίος λαμβάνεται υπόψη με ποικίλες όμως επιπτώσεις στην ποινή. Μπορεί ανάλογα με την επίδραση του στη διάπραξη του εγκλήματος, σε συνάρτηση με τη φύση του εγκλήματος, να προσμετρήσει είτε ως επιβαρυντικός είτε ως ελαφρυντικός παράγοντας. Έχει λεχθεί στην Pernell (ανωτέρω) ότι στον βαθμό που η μέθη αμβλύνει τον αυτοέλεγχο και η χαλαρότητα που επιφέρει επιδρά στις πράξεις του παραβάτη, μπορεί να προσμετρήσει ως ελαφρυντικός παράγοντας νοουμένου ότι η κατανάλωση αλκοόλης δεν έχει ως λόγο τη διευκόλυνση της υλοποίησης απόφασης για τη διάπραξη του εγκλήματος. (βλ. Νικολάου ν. Δημοκρατίας (1992) 2 Α.Α.Δ.51 και Λάτο ν. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ.351, Μωυσίδης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 64/06, ημερ. 23.1.2007).

Στην παρούσα υπόθεση, θέση της υπεράσπισης, η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί, ήταν ότι ο Κατηγορούμενος κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων βρισκόταν υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών. Επομένως λαμβάνουμε υπόψιν σε αυτό το πλαίσιο, ότι η κατανάλωση αλκοόλης από τον Κατηγορούμενο, άμβλυνε την κρίση του και μείωσε σε κάποιο βαθμό την ικανότητα αυτοελέγχου και υπό αυτή την έννοια λαμβάνεται υπόψιν ως ελαφρυντικό στοιχείο, δεδομένου του ότι δεν προκύπτει από τα ενώπιον μας δεδομένα να είχε η κατανάλωση αλκοόλης από τον Κατηγορούμενο, στην προκειμένη περίπτωση, ως σκοπό να επηρεαστεί ή να διευκολυνθεί ο ίδιος στη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων.

Προς περαιτέρω μετριασμό και εξατομίκευση της ποινής που θα επιβληθεί, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες, όπως αυτές αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, την οποία ο συνήγορος του υιοθέτησε αλλά και στα όσα περιλαμβάνονται στην γραπτή του αγόρευση.

 

Ειδικότερα, ότι ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 57 ετών με καταγωγή από το Ηνωμένο Βασίλειο όντας το μεγαλύτερο παιδί τετραμελούς οικογένειας. Σε ηλικία 15 ετών ο Κατηγορούμενος διέκοψε την φοίτηση του από το σχολείο και για 1.5 χρόνο ήταν εργάτης σε αγροτικές εργασίες. Στην συνέχεια και μέχρι την σύλληψη του στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης εργαζόταν στο Ηνωμένο Βασίλειο στις οικοδομές. Πριν από περίπου 23 χρόνια αυτός σύναψε δεσμό με την μητέρα της ανήλικης παραπονούμενης στην παρούσα υπόθεση με την οποία τέλεσαν γάμο μετά από 10 χρόνια δεσμού. Η σύζυγος του ηλικίας 44 ετών, εργάζεται ως βοηθός δασκάλου σε σχολείο ενώ απέκτησαν από την σχέση τους ένα γιό ηλικίας σήμερα 18 ετών που εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα. Τα τελευταία 10 περίπου χρόνια, το ζεύγος ανέλαβε την φύλαξη και φροντίδα του ανιψιού της συζύγου του κατηγορούμενου (γιός του αδελφού της) ηλικίας 10 ετών καθώς και της ετεροθαλής αδελφής του Ο.J.W. θύματος στην παρούσα υπόθεση ηλικίας 15 ετών, ως ανάδοχοι γονείς, καθώς οι βιολογικοί τους γονείς αντιμετώπιζαν προβλήματα ουσιοεξάρτησης και αδυναμίες στην άσκηση του γονικού τους ρόλου. 

 

Ένεκα του εγκλεισμού του στις Κεντρικές Φυλακές η οικογένεια στηρίζεται οικονομικά συμπεριλαμβανομένης και της κάλυψης της δόσης του στεγαστικού τους δανείου αποκλειστικά από τα εισοδήματα της συζύγου του αφού ο ίδιος απώλεσε τα όποια εισοδήματα ελάμβανε. Μάλιστα τα προσωπικά του έξοδα κατά την διάρκεια παραμονής του στην φυλακή καλύπτονται από τους συνταξιούχους γονείς του. 

 

Μάλιστα ως έχει τονιστεί από τον κ. Καραμανή έλαβε χώρα αποσύνδεση του γάμου του, με τον κατηγορούμενο να νιώθει πλέον σακατεμένος και αποξενωμένος τόσο από την οικογένεια του όσο και από την κοινωνία.

 

Πρόκειται για καθημερινό χρήστη μαριχουάνας τα τελευταία 10 χρόνια ενώ η χρήση διακόπηκε κατά την άφιξη του στην Κύπρο και ενημερώθηκε σχετικά με την παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας στο Τμήμα Φυλακών.

 

Ο ίδιος είχε ατύχημα στην Πάφο όπου ενώ ήταν μεθυσμένος και πεζός κτυπήθηκε από αυτοκίνητο όπου και τραυματίστηκε και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο δεξί του πόδι. 

 

Λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου όπως εκτίθενται ανωτέρω,  όμως θα πρέπει να αναφερθεί ότι σε αδικήματα αυτής της φύσης, δηλαδή αδικήματα ιδιαίτερα σοβαρά τα οποία χρήζουν αποτροπής, οι προσωπικές περιστάσεις, δεν μπορούν να εξουδετερώσουν ή να αποδυναμώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει η ποινή. Ενόψει της σοβαρότητας των υπό κρίση αδικημάτων, η σημασία που μπορεί να προσδοθεί σε αυτό τον παράγοντα είναι μειωμένη και προέχει η ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου για προστασία του παιδιού ειδικά, και του κοινωνικού συνόλου γενικότερα(Κ. Χ. ν Δημοκρατίας (ανωτέρω), Γ. Α. ν Δημοκρατίας (ανωτέρω), Αστυνομία ν Πατούρη  (ανωτέρω) και A. D. ν Δημοκρατίας (ανωτέρω).

 

Συνυπολογίζουμε επιπρόσθετα, παρά το γεγονός ότι στο στοιχείο αυτό δεν μπορεί να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα, και τις όποιες δυσχέρειες ενδεχομένως αυτός να αντιμετωπίσει σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης ένεκα του γεγονότος ότι πρόκειται για αλλοδαπό πρόσωπο χωρίς οποιαδήποτε οικεία του πρόσωπα στην Κύπρο (βλ. Schadow ν. Αστυνομίας (1992) 2 ΑΑΔ 168).

  

Προηγούμενες αποφάσεις επιβολής ποινών δεν ενέχουν δεσμευτικό χαρακτήρα καθότι είναι αλληλένδετες με τη φύση και συνθήκες διάπραξης του εκάστοτε αδικήματος και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Είναι, όμως, ενδεικτικές ως προς τον καθορισμό του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων αδικημάτων και των παραμέτρων καθορισμού της ποινής (βλ. Ναζίπ ν Αστυνομίας (2014) 2Β Α.Α.Δ 808, Bistriceanu ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 76/2017, 26/04/2018, ECLI:CY:AD:2018:B199, και Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 2/2022, 19/12/2022).

 

Στην Γ.Α. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 178/2017, Ημερ. 24/10/2018, ECLI:CY:AD:2018:B457, επιβλήθηκαν στο εφεσείοντα, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών για κάθε κατηγορία σεξουαλικής κακοποίησης, κατά παράβαση του Άρθρου 6(4)(α) του Νόμου 91(1)/2014 και 15 μηνών για κάθε κατηγορία Άσεμνης Επίθεσης, κατά παράβαση του Άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, οι οποίες επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Η έκνομη συμπεριφορά του εφεσείοντα στρεφόταν εναντίον της 10 χρονης τότε παραπονούμενης εκδηλούμενη από τον Μαϊο του 2015 μέχρι το Μαϊο του 2016. Κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία σε 22 κατηγορίες, οι οποίες συνίσταντο στο ότι σε μια περίπτωση τη φίλησε στο στόμα, σε άλλες επτά περιπτώσεις τη φίλησε στο στόμα, τη «χαϊδεψε» στα γεννητικά όργανα, στα οπίσθια και στο στήθος, σε άλλες δύο περιπτώσεις τη φίλησε, τη χαϊδεψε στα γεννητικά όργανα, στα οπίσθια και στο στήθος, καθώς επίσης ότι τη φίλησε στο στόμα. Σε μια άλλη περίπτωση, φίλησε την ανήλικη, την αγκάλιασε και τη χαϊδεψε. Λήφθηκαν υπόψη ότι ο εφεσείοντας ενήργησε με μεθοδευμένο τρόπο δράσης και οι προσωπικές του συνθήκες και τονίστηκε η ιδιαίτερη σοβαρότητα τέτοιας φύσεων αδικημάτων και η ανάγκη για αποτροπή.  

 

Στην υπόθεση Ρ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 253/2017, ημερ. 28.2.2019, ECLI:CY:AD:2019:B66, οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο μετά από ακροαματική διαδικασία για αδικήματα κατά παράβαση του άρθρου 6(4)(α) του Ν.91(Ι)/2014, κρίθηκαν ως μη υπερβολικές. Ο εφεσείων είχε σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις στο σπίτι του, αγγίξει και χαϊδέψει την κοιλιά και τα γεννητικά όργανα της ανήλικης που ήταν ηλικίας 11 ετών, ενώ σε μία περίπτωση έγλυψε τα γεννητικά της όργανα.

 

Στην υπόθεση Filip ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2019, 03/12/2020, ECLI:CY:AD:2020:D412, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 7 χρόνων που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα από το πρωτόδικο Δικαστήριο σε δύο ξεχωριστές κατηγορίες για το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, κατά παράβαση του Άρθρου 6(4)(α) του Νόμου 91(1)/2014, μειώθηκαν κατ' έφεση σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5 χρόνων φυλάκισης. Ο κατηγορούμενος, ήταν ο πατέρας της ανήλικης, η οποία όταν έλαβαν χώρα τα επίδικα περιστατικά, ήταν ηλικίας 13 χρονών. Ήταν ο μοναδικός γονέας και προστάτης της ανήλικης και άλλων δύο ανήλικων παιδιών. Ο κατηγορούμενος, σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις στην διάρκεια του ιδίου έτους, είχε εισέλθει στο υπνοδωμάτιο της ανήλικης, ενώ αυτή ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι της. Την πλησίασε και άρχισε να την αγγίζει σε διάφορα μέρη του σώματος της. Και τις δύο φορές, η ανήλικη αντέδρασε, φωνάζοντας για να τον απωθήσει. Κατά την διάρκεια του πρώτου περιστατικού μάλιστα, όταν η ανήλικη έπραξε ως προαναφέρθηκε, ο κατηγορούμενος την κτύπησε στο πρόσωπο με αποτέλεσμα αυτή να πέσει στο κρεβάτι και να κτυπήσει στην συνέχεια με το κεφάλι της στο πάτωμα. Και στις δύο περιπτώσεις, ο κατηγορούμενος δεν πτοήθηκε από την αντίδραση της ανήλικης. Ξάπλωσε στην συνέχεια δίπλα της στο κρεβάτι, της αφαίρεσε τα ρούχα και της άγγιζε στα γεννητικά όργανα. Ο κατηγορούμενος, ήταν λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε αμέσως ενώπιον του Δικαστηρίου την εγκληματική του συμπεριφορά, επιδεικνύοντας μεταμέλεια. Ως μετριαστικός παράγοντας της ποινής του κατηγορουμένου που δεν ελήφθη υπόψη από το Δικαστήριο, κρίθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι ήταν, η επίδραση που θα είχε η ποινή φυλάκισης στα άλλα δύο ανήλικα παιδιά του κατηγορουμένου.

 

Στην υπόθεση Ν.Σ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 99/2021, ημερ. 11.5.2022, ECLI:CY:AD:2022:B183, ο εφεσείων καταδικάστηκε σε 27 κατηγορίες σεξουαλικής εκμετάλλευσης και κακοποίησης παιδιού κατά παράβαση του άρθρου 10 του περί Καταπολέμησης της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Νόμου του 2007, Ν.87(Ι)/2007  και του άρθρου  6(4)(α) του Νόμου Ν.91(Ι)/2014.  Παραπονούμενη σε όλες τις κατηγορίες ήταν η θυγατέρα του, η οποία ήταν, κατά τους χρόνους που οι κατηγορίες αφορούσαν, πέντε μέχρι έντεκα χρόνων.  Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, ο εφεσείων από την εποχή που η θυγατέρα του ήταν 6 χρόνων την παρενοχλούσε κατ' επανάληψη.  Ξαπλώνοντας μαζί της, προσποιείτο τον κοιμισμένο και ακουμπούσε στα γεννητικά όργανα της ανήλικης, πότε το δάκτυλο του, κάνοντας κυκλικές κινήσεις, πότε το πέος του που ήταν σκληρό κάνοντας κινήσεις εμπρός-πίσω και πότε και με τους δύο τρόπους.  Η άνομη συμπεριφορά του διήρκησε για 6 περίπου χρόνια.  Το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε επιβάλει συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 8 ετών.  Η έφεση αφορούσε τόσο την καταδίκη όσο και την ποινή.  Κατ΄έφεση, η καταδίκη σε κάποιες από τις κατηγορίες παραμερίστηκε και το Ανώτατο Δικαστήριο προχώρησε στην καταδίκη του εφεσείοντα σε κατηγορίες που είχαν προστεθεί στο κατηγορητήριο, επιβάλλοντας ποινή φυλάκισης 8 ετών σε σχέση με αυτές, ενώ απέρριψε την έφεση κατά της ποινής στις υπόλοιπες κατηγορίες. 

 

Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν Ν. Ν., Ποιν. Έφεση Αρ. 69/2017, ημερ. 05/12/2017 ποινή φυλάκισης 18 μηνών που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο από το πρωτόδικο Δικαστήριο, σε μία κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, κατά παράβαση του Άρθρου 6(3) του Νόμου 91(1)/2014, αυξήθηκε κατ' έφεση σε ποινή φυλάκισης 3 χρόνων. Η σεξουαλική κακοποίηση συνίστατο σε τρίψιμο των γεννητικών οργάνων ανήλικου παιδιού ηλικίας 6 ½ χρόνων ενώ ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 36 χρονών και φιλικό, προς την οικογένεια της ανήλικης, άτομο. Το περιστατικό, έλαβε χώρα σε χρόνο που η ανήλικη βρισκόταν υπό την εποπτεία της μητέρας του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος, είχε πάρει την ανήλικη μαζί με ακόμη ένα συγγενικό του παιδί, να παίξουν στην αυλή της οικίας του. Εκεί, στις κούνιες, ενώ ο κατηγορούμενος κουνούσε την ανήλικη στην κούνια, βρίσκοντας την κατάλληλη ευκαιρία, έβαλε το χέρι του μέσα από το φόρεμα της και κάτω από το εσώρουχο της και έτριψε τα γεννητικά της όργανα. Ως αποτέλεσμα του συμβάντος, ήταν η πρόκληση ψυχικού τραύματος στην ανήλικη, η οποία, σύμφωνα με την γνώμη παιδοψυχίατρου, έχρηζε ψυχολογικής υποστήριξης και θεραπείας για να συνεχίσει απρόσκοπτα η φυσιολογική ψυχό-συναισθηματική της ανάπτυξη. Σε εκείνη την υπόθεση, όμως, δεν υπήρξε προσχεδιασμός για την εγκληματική δράση του κατηγορουμένου, βία ή απειλή από πλευράς του προς την ανήλικη, ούτε και υπήρξε ποτέ στο παρελθόν από μέρους κατηγορουμένου τέτοιου είδους συμπεριφορά. Ο κατηγορούμενος ήταν λευκού ποινικού μητρώου, άγαμος, άνεργος και χρόνιος καρδιοπαθής. Παραδέχθηκε αμέσως στον ποινικό ανακριτή την εγκληματική του δράση και στην συνέχεια, παραδέχθηκε αμέσως και ενώπιον του Δικαστηρίου. Δήλωσε προς το Δικαστήριο, αναφερόμενος και στην συναισθηματική του συντριβή λόγω της εγκληματικής του δράσης, την μεταμέλεια του.

 

Στην Ν.Σ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 184/2015, Ημερομηνίας 13/02/2018, ECLI:CY:AD:2018:B72, ο εφεσειών κρίθηκε ένοχος μετά από ακρόαση για το αδίκημα του Άρθρου 6(3) του Νόμου 91(1)/2014. Ποινή φυλάκισης 3 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα αυξήθηκε κατ' εφέση στα 5 έτη. Το θύμα ήταν ηλικίας 13 ετών και εφεσείοντας 63 ετών. Εντοπίστηκαν να στέκονται σε σημείο πολυκατοικίας και φιλιόνταν, γλείφονταν στο λαιμό, αγκαλιάζονταν και ο εφεσείοντας έπιανε τα οπίσθια και άλλα μέρη του σώματος της. Ο εφεσείοντας ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Η ηλικία του ήταν ιδιαίτερα επιβαρυντικός παράγοντας ως προς την ίδια τη διάπραξη του αδικήματος και την ηλικία του θύματος. Επιβαρυντικά στοιχεία επίσης θεωρήθηκαν ο απόμερος και σκοτεινός τόπος που συντελέστηκε το αδίκημα, καθώς και οι λοιπές του συνθήκες, όπως ο εξ' αντικειμένου αντίκτυπος της πράξης στο συγκεκριμένο θύμα. Τονίστηκε περαιτέρω η σημασία που υπέχει η παραδοχή σε τέτοιου είδους αδικήματα, η οποία δεν υπήρχε σε εκείνη την υπόθεση. Σημειώνεται ότι η καταδίκη του εφεσείοντα για το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης με κατάχρηση ευάλωτης θέσης, εδραζόμενο στο άρθρο 6(4)(β) του ιδίου Νόμου και στην οποία πρωτόδικα επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 έτη, ακυρώθηκε κατ' έφεση.

 

Στην ΧΧΧ ΑL Dhess v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 177/2021, Ημερ. 16/03/2022, ECLI:CY:AD:2022:B96, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 χρόνων για τα αδικήματα της σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων και επιθέσεις. Επρόκειτο για αγγίγματα και χαϊδέματα των ανήλικων. Συγκεκριμένα, ο εφεσειών ο οποίος ήταν σύντροφος της μητέρας των ανηλίκων, Μ.Μ., Ν.Ν. και Α.Α. και διέμενε μαζί τους στην ίδια κατοικία, από τον Ιανουάριο του 2017 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2020, σε δέκα περιπτώσεις συμμετείχε σε σεξουαλικές πράξεις με την ανήλικη Μ.Μ., δηλαδή την χαΐδευε τόσο στο στήθος όσο και στα οπίσθια. Ξεκίνησε όταν η Μ.Μ. ήταν 10 χρόνων και τερματίστηκε όταν ήταν 13 ετών. Της επιτέθηκε, επίσης, κτυπώντας την στα χέρια και σε διάφορα σημεία του σώματος της. Την ίδια περίοδο, ο εφεσειών σε  δέκα περιπτώσεις συμμετείχε σε σεξουαλικές πράξεις με την Ν.Ν., δηλαδή την χαΐδευε στο στήθος και στα οπίσθια. Κατά την ίδια περίοδο ο Εφεσείων σε τέσσερις περιπτώσεις κτύπησε, επίσης, την εν λόγω ανήλικη σε διάφορα σημεία του σώματος της. Οι ανήλικες παρουσίαζαν ψυχικά ενοχλήματα από τη συμπεριφορά του εφεσείοντα. Λήφθηκε υπόψη η παραδοχή του κατηγορούμενου σε εκείνη την υπόθεση καθώς και το γεγονός ότι η υπόθεση εντασσόταν στην κατηγορία της επαφής δια του αγγίγματος στο σώμα του θύματος, χωρίς να υπάρχει επαφή σε γυμνό σημείο.

 

Στην H E κ.α. ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 50/2018, 137/2018, 8/4/2020 η πρωτόδικη απόφαση επιβολής ποινής φυλάκισης 7 ετών μετά από ακροαματική διαδικασία για αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης ανήλικου δυνάμει του άρθρου 6(4)(α) του Νόμου 91(Ι)/2014 παραμερίστηκε με την ποινή να αυξάνεται από το Ανώτατο Δικαστήριο στα 10 έτη. Τα γεγονότα της υπόθεσης αφορούσαν έντεκα περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης της θετής κόρης του Εφεσείοντος. Όταν άρχισε η κακοποίηση η ανήλικη ήταν ηλικίας 12 ετών οπόταν ο Εφεσείων άρχισε να την χαϊδεύει, να την χουφτώνει, να την φιλά, και όταν έγινε 13 ετών άρχισε να πηγαίνει στο δωμάτιο της τα Σαββατοκύριακα που η μητέρα της είχε βάρδια, και να την παίρνει «κουβαλητή» στο κρεβάτι του, όπου πάνω από τα ρούχα την αγκάλιαζε σφικτά και έτριβε το γεννητικό του όργανο πάνω της. Στη συνέχεια όμως, η κατάσταση «εξελίχτηκε» αφού ο εφεσείων, επιπρόσθετα από το να την αγκαλιάζει σφικτά και να τρίβεται πάνω της, της άνοιγε τα πόδια και «έπαιζε» με το γεννητικό της όργανο το οποίο χάιδευε σε συγκεκριμένο σημείο μέχρι που να «τελειώσει». Η ανήλικη παρουσίασε συμπτωματολογία μετατραυματικού στρες. Το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε πως η ποινή φυλάκισης των 7 ετών θα ήταν αρμόζουσα μόνο σε περίπτωση παραδοχής προχωρώντας και επιβάλλοντας στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 10 ετών.

 

Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, κρίνουμε ότι η ποινή φυλάκισης δεν μπορεί να αποφευχθεί στην παρούσα περίπτωση. Τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και οι περιστάσεις διάπραξης τους είναι ιδιαίτερα σοβαρά και οποιαδήποτε άλλη ποινή, πέραν αυτή της φυλάκισης, δεν θα ήταν αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις. Όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που επενεργούν προς όφελος του κατηγορούμενου δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής, θα επηρεάσουν όμως το ύψος της ποινής φυλάκισης που θα του επιβληθεί.

  

Καταλήγοντας, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο, οι κάτωθι ποινές:

 

Στην 1^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, κατά παράβαση του άρθρου 6(4)(α) του Ν. 91(Ι)/2014 ποινή φυλάκισης επτά (7) χρόνων.

 

Στην 4^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, κατά παράβαση του άρθρου 6(4)(α) του Ν. 91(Ι)/2014 ποινή φυλάκισης επτά (7) χρόνων.

 

Στην 7^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, κατά παράβαση του άρθρου 6(4)(α) του Ν. 91(Ι)/2014 ποινή φυλάκισης επτά (7) χρόνων.

 

Στην 10^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, κατά παράβαση του άρθρου 6(4)(α) του Ν. 91(Ι)/2014 ποινή φυλάκισης επτά (7) χρόνων.

 

Σε ότι αφορά τις κατηγορίες 2, 5, 8 και 11 ενόψει του ότι πρόκειται για κατηγορίες που επιφέρουν μικρότερη ποινή από ότι η 1^η, 4^η, 7^η και 10^η κατηγορία στις οποίες ήδη επιβλήθηκε ποινή και ένεκα του γεγονότος ότι τα γεγονότα αυτών ταυτίζονται με τα γεγονότα της 1^ης, 4^ης, 7^ης και 10^ης κατηγορίας, δεν επιβάλλεται καμιά ποινή (Παύλος Πισσαρίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ.: 67/2023, 68/2023, ημερ. 29/5/2025, Περικλέους v. Αστυνομίας (1996) 2 Α.Α.Δ. 34, Ηρακλέους v. Αστυνομίας (2004) 2 Α.Α.Δ. 174).

 

Λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που αφορούν την συνολικότητα της ποινής, τα όσα αναφέρονται στην Ποινική Έφεση Αρ. 126/2019, Κ.Ι. ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 25.2.2021, καθώς και το χρόνο και τις συνθήκες τέλεσης των αδικημάτων, αποφασίζουμε όπως οι ως άνω ποινές να συντρέχουν μεταξύ τους. 

 

Η περίοδος έκτισης των ποινών, μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος τελεί σε προφυλάκιση στα πλαίσια της υπό εξέταση υπόθεσης (βλ. Άρθρο 117 Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155) ήτοι από τις 26.08.2025. 

 

Περαιτέρω, έχοντας υπόψη όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, κρίνεται επιβεβλημένο, για καλύτερη επίτευξη του στόχου της αναμόρφωσης του κατηγορούμενου αλλά και με σκοπό την προληπτική προστασία της κοινωνίας και ειδικότερα ανήλικων παιδιών ενόψει της φύσης των αδικημάτων που έχει διαπράξει όπως εκδοθεί σειρά διαταγμάτων δυνάμει του Άρθρου 14 του Νόμου 91(Ι)/2014, με τα οποία απαγορεύεται στον Κατηγορούμενο, για διάστημα 4 ετών μετά την αποφυλάκιση του:

 

·         Να προσφέρει οποιεσδήποτε υπηρεσίες σε παιδιά.

 

·         Να εργοδοτηθεί ή απασχοληθεί σε χώρους που βρίσκονται ή γειτνιάζουν παιδιά.

 

·         Να διαμένει σε χώρο ο οποίος γειτνιάζει με οργανωμένους χώρους όπου βρίσκονται ή συχνάζουν παιδιά.

 

Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος παραπέμπεται στην Αρχή Εποπτείας, που εγκαθιδρύθηκε δυνάμει του άρθρου 47 του Νόμου, καθ' όλη την διάρκεια της κράτησης του στις Κεντρικές Φυλακές.

 

 

Τα έξοδα μετάφρασης να καταβληθούν από την Δημοκρατία.  

 

 

(Υπ.)………………

Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.

(Υπ.) ......................

Ν. Φακοντής, Ε.Δ.

(Υπ.) .......................

Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.

Πιστόν Αντίγραφον

Πρωτοκολλητής