ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Πεύκου, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 1164/2026
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ
v.
K. M. R. A.
Κατηγορουμένου
Ημερομηνία: 26 Φεβρουαρίου 2026
Εμφανίσεις:
Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Παπαλαζάρου
Για Κατηγορούμενο: κος Α. Αλεξάνδρου
Κατηγορούμενος: Παρών
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
(αίτημα κράτησης κατηγορουμένου)
Ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζει τις ακόλουθες κατηγορίες οι οποίες ανάγονται χρονικά στις 16/2/2026 και 12/2/2026 και συντίθενται σε:
i. Απειλή κατά παράβαση του Άρθρου 91Α του Κεφ. 154 και του Ν. 119(Ι)/2000 και του Ν. 115(Ι)/2021, ήτοι προκάλεσε τρόμο ή ανησυχία στην εν διαστάσει σύζυγο του Δ. Τ. απειλώντας την με βία ή άλλη παράνομη πράξη, δηλαδή την απείλησε με τη φράση «θα τον βρω μόνο του, θα στείλω τέσσερα άτομα να του σπάσουν τα μούτρα» (1η κατηγορία)
ii. Απειλή κατά παράβαση του Άρθρου 91(γ) του Κεφ. 154 και του Ν. 119(Ι)/2000 και του Ν. 115(Ι)/2021, ήτοι με σκοπό την υποκίνηση της ως άνω εν διαστάσει συζύγου του για να διενεργήσει πράξη την οποία αυτή δεν είχε νομικό δικαίωμα να διενεργήσει, την απείλησε μέσω τηλεφώνου ότι δυνατό να προξενήσει βλάβη στο πρόσωπο της με τη φράση «αν θες να μείνεις στη ζωή καλά θα κάνεις να τον χωρίσεις» (2η κατηγορία)
iii. Άσκηση ψυχολογικής βίας κατά παράβαση του Ν. 115(Ι)/2021, ήτοι με τη συμπεριφορά του προς την ως άνω εν διαστάσει σύζυγό του τής προκάλεσε πραγματικό φόβο (3η κατηγορία)
iv. Πρόκληση ψυχικής βλάβης σε μέλος της οικογένειας κατά παράβαση του Ν. 119(Ι)/2000, ήτοι με τη συμπεριφορά του ή με τις πράξεις του προς την ως άνω εν διαστάσει σύζυγό του τής προκάλεσε ψυχική βλάβη (4η κατηγορία)
v. Παρενόχληση κατά παράβαση του Ν. 114(Ι)/2021 ήτοι κατά το χρόνο και τόπο των κατηγοριών 1 και 2, προέβη σε συμπεριφορά η οποία προκάλεσε παρενόχληση στην ως άνω εν διαστάσει σύζυγό του ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η εν λόγω συμπεριφορά προκάλεσε ανησυχία και αγωνία (5η κατηγορία)
Ο κατηγορούμενος απάντησε μη παραδοχή επί των ως άνω κατηγοριών και η παρούσα ορίστηκε για ακρόαση στις 26/3/2026.
Η Κατηγορούσα Αρχή αξίωσε την κράτηση του κατηγορουμένου επί του κινδύνου φυγοδικίας. Προς υποστήριξη του αιτήματος της προσήγαγε μαρτυρικό υλικό το οποίο κατατέθηκε ως Έγγραφο «Α». Αρχικά, ανέφερε πως ο κατηγορούμενος είναι παράνομος στην Κυπριακή Δημοκρατία ωστόσο διασαφήνισε, επικαλούμενη την κατάθεση του Αστ. 3896 Ι. Ιωνά της ΥΑΜ Πάφου η οποία συναποτελεί το Έγγραφο «Α», πως δεν μπορεί να απελαθεί διότι εκκρεμεί εναντίον του η ποινική υπόθεση υπ’ αριθμόν 1068/2021 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, το κατηγορητήριο της οποίας κατατέθηκε ως Έγγραφο «Γ». Έθεσε παρά ταύτα πως τούτο δεν σημαίνει ότι δεν είναι ύποπτος φυγής. Ανέφερε πρόσθετα πως ο κατηγορούμενος έχει προβεί σε κάποιες ενέργειες και τής έχουν προκαλέσει φόβο και ανασφάλεια και οι κατηγορίες είναι σοβαρές. Καταληκτικά έθεσε πως λόγω τούτης (τής σοβαρότητας των κατηγοριών) δεν θα εμφανιστεί στη δίκη του σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος με όρους διότι είναι πολύ εύκολο να φυγοδικήσει.
Το εγερθέν αίτημα προσέκρουσε στην ένσταση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορουμένου. Η επιχειρηματολογία του είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και όπου κρίνεται σημαντικό και χρήσιμο, τυγχάνει επίκλησης κατωτέρω.
Εν πρώτοις, σε κάθε αίτημα κράτησης υποδίκου, έναυσμα για το Δικαστήριο αποτελεί η πάγια αρχή πως η ελευθερία του ατόμου είναι κατοχυρωμένη συνταγματικά και η κράτηση χωρίς την επιβολή ποινής αποτελεί μέτρο κατ' εξαίρεση (σχετική η υπόθεση Χαράλαμπος Κυριάκου Σιακαλλή v. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 130) συνεπεία του τεκμηρίου αθωότητας που διαφυλάττεται από το Άρθρο 12 του Συντάγματος. Συνάμα, ως το Άρθρο 157 (1) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 προνοεί, η απόλυση του υποδίκου με εγγύηση εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου.
Σύμφωνα με πάγιες νομολογιακές αρχές, ο κίνδυνος φυγοδικίας αποτιμάται στη βάση αντικειμενικών κριτηρίων, ήτοι της σοβαρότητας του αδικήματος, της πιθανότητας της καταδίκης και της αυστηρότητας της επιβαλλόμενης ποινής. Όπως επαναλήφθηκε στην υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα v. Γ. Ν., Ποινική Έφεση Αρ. 145/2023, απόφαση, ημερ. 21/7/2023 «Το κίνητρο φυγοδικίας αυξάνεται αναλόγως της σοβαρότητας του αδικήματος. Όσο σοβαρότερο είναι το αδίκημα τόσο μεγαλύτερο είναι το κίνητρο του κατηγορουμένου να διαφύγει» και κατ’ επίκληση σε αυτήν, της υπόθεσης Θεοχάρους v. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 48, σημειώθηκε ότι «η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνδυασμό προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής αποτελούν τους βασικούς δείκτες σε σχέση με την πιθανότητα προσέλευσης των κατηγορουμένων κατά τη δίκη τους». Η πιθανότητα της καταδίκης οράται δυνητικά από το ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό και την ισχύ του η οποία εξετάζεται περιοριστικά στην όψη της αφού το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε οποιαδήποτε αξιολόγηση μαρτυρίας. Ωστόσο, τούτος ο κίνδυνος φυγοδικίας συνεκτιμάται σε συνάρτηση έτι υποκειμενικών δεδομένων αφορώντων, μεταξύ άλλων, τις προσωπικές περιστάσεις του υποδίκου και τους δεσμούς του με την Κύπρο. Στην υπόθεση Α.Κ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 74/2023, απόφαση, ημερ. 10/5/2023, επισημάνθηκε ότι «Η σημασία, βεβαίως, της ύπαρξης δεσμών με τη χώρα στην οποία διώκεται ένας Κατηγορούμενος, έγκειται στο ότι μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο διαφυγής του στο εξωτερικό για να μην εμφανιστεί στη δίκη. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν, ωστόσο, ως ασπίδα για τον Κατηγορούμενο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του (Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 48, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σιδερένιου κ.ά. (2008) 2 Α.Α.Δ. 319 και Κρασοπούλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 450)».
Σχετικά με τον κίνδυνο της φυγοδικίας, τίθεται αρχικά πως τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει είναι σοβαρά όπως τούτο αντικατοπτρίζεται με ενάργεια από την προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή. Ειδικότερα, αναφορικά με το αδίκημα της Απειλής, ως η 1η κατηγορία και το αδίκημα της απειλής (2η κατηγορία) κατά παράβαση του Άρθρου 91 (γ) του Κεφ. 154 υπόκεινται σε ποινή φυλάκισης 3 ετών. Το αδίκημα της άσκησης ψυχολογικής βίας, ως η 3η κατηγορία, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 5 έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €10.000 ή και στις δύο αυτές ποινές. Σε ό,τι αφορά το αδίκημα της πρόκλησης ψυχικής βλάβης σε μέλος της οικογένειας (4η κατηγορία) κατά παράβαση του Άρθρου 3 (1), (3), (4) του Ν. 119(Ι)/2000, ο νομοθέτης προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι 5 έτη ή με χρηματική ποινή μέχρι £3.000 ή και με τις δύο ποινές. Σε ό,τι αφορά το αδίκημα της παρενόχλησης, ως η 5η κατηγορία, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 2 έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €5.000 ή σε αμφότερες τις ποινές, νοουμένου ότι η πράξη δεν τιμωρείται αυστηρότερα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου εν ισχύ Νόμου.
Σε ό,τι αφορά την πιθανολόγηση της καταδίκης του κατηγορουμένου, στην υπόθεση Smaisam v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 224/2023, απόφαση, ημερ. 6/12/2023, επαναλήφθηκε ως προς την ισχύ της μαρτυρίας πως κατά την εξέταση αιτήματος κράτησης δεν εξετάζεται η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης αλλά μόνο το ενδεχόμενο καταδίκης. Αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της Δημοκρατίας εν προκειμένω έχει τόση δύναμη, ήτοι ουδόλως πτωχή, ώστε να πιθανολογείται καταδίκη. Όπως ελέχθη δε στην υπόθεση Χ. Χ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 127/2025, απόφαση, ημερ. 10/6/2025, «Ως πολλάκις έχει νομολογηθεί ό,τι εξετάζεται στο στάδιο αυτό είναι κατά πόσον η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη, έστω και αν διαπιστώνεται εύλογη προσδοκία αθώωσης [βλ. Τσεκκούρα ν. Δημοκρατίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 32, Κουτσούδης κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 131/2020 κ.ά., ημερ. 20.8.20, Dydi κ.ά. ν. Δημοκρατίας, (ανωτέρω)]».
Από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό, και ειδικότερα το Κυανούν 17, υπό το πρίσμα που οράται τούτο το αντικειμενικό κριτήριο σε συνάρτηση με το καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει το ενώπιον του μαρτυρικό υλικό στην όψη του περιοριστικά δίχως την εξαγωγή συμπερασμάτων επί της αποδεκτότητας της μαρτυρίας ή επί αντικρουόμενων εκδοχών ως προς τα ουσιώδη γεγονότα ή την εξαγωγή συμπερασμάτων, κρίνω ότι διαφαίνεται πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει εκ σύνδεσης ή εμπλοκής αυτού, τούτου λεχθέντος δίχως αξιολόγηση της μαρτυρίας αφού αποτελεί δικανική διεργασία κατά την εκδίκαση κατ’ ουσίαν της υπόθεσης, και δίχως να αποκλείεται εύλογη προσδοκία για αθώωσή του.
Κρίνω σημαντικό να αναφέρω πως ο κος Αλεξάνδρου προέβη σε σχολιασμό της βασιμότητας των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου πως δυνητικά ορισμένες θέσεις άπτονται ζητημάτων εξέτασης στο στάδιο της δίκης (βλ. κατ’ αναλογίαν Celestine Onyeka Obi κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 21/2026, απόφαση, ημερ. 17/2/2026).
Έτι, σε περίπτωση καταδίκης του, οι προς επιβολή ποινές από το Δικαστήριο θα είναι αυστηρές.
Ακολούθως, η προσοχή του Δικαστηρίου στρέφεται ως προς τα υποκειμενικά δεδομένα που δέον εξεταστούν, ήτοι κατά πόσο οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου και οι δεσμοί του με την Κυπριακή Δημοκρατία είναι τέτοιας φύσεως ώστε συνηγορούν υπέρ της απόρριψης του αιτήματος κράτησής του. O κατηγορούμενος είναι στην Κυπριακή Δημοκρατία από το 2008. Είχε αρχικά νυμφευθεί με γυναίκα από τη Ρουμανία και έπειτα προχώρησε σε σύναψη γάμου με την παραπονουμένη εξ Ελλάδος με την οποία δε απέκτησε ένα ανήλικο υιό γεννηθέντα στις 26/2/2019. Περί τούτων των περιστάσεων, προσήχθη δέσμη εγγράφων η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο «Β». Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου ανέφερε αδιαμφισβήτητα πως εξεδόθη Διάταγμα δυνάμει του οποίου ο κατηγορούμενος έχει την αποκλειστική φύλαξη του ανήλικου τέκνου του, τούτο διότι η παραπονουμένη είχε καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα και η οποία αποφυλακίστηκε προς 1 έτους. Σύμφωνα με τα αναντίλεκτα λεχθέντα, έκτοτε, έκαστος είναι με το ανήλικο τέκνο τους εξ ημισείας του έτους, δίχως τροποποίηση ή ακύρωση του εκδοθέντος Διατάγματος, οι οποίοι ευρίσκονται σε διάσταση. Πρόσθετα, αναφέρθηκε πως ο κατηγορούμενος εργάζεται στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας μαζί με τον αδελφό του, ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα και έχει εγγραφεί στις κοινωνικές ασφαλίσεις. Καταληκτικά, ο συνήγορος του κατηγορουμένου προέταξε όρους απόλυσης ειδικότερα όπως υπογράψει εγγύησης ύψους ακόμη και €5.000
Ιδωμένων των ανωτέρω περιστάσεων, υπενθυμίζεται εν πρώτοις πως είναι βασική αρχή πως όσο πιο σοβαρή είναι τυχόν η προς επιβολή ποινή τόσο πιο δυνητικά πραγματοποιήσιμος είναι ο κίνδυνος διαφυγής (Ανδρέας Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 1/2024, απόφαση, ημερ. 2/2/2024). Σύμφωνα με νομολογιακή αρχή, ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υφίστανται ισχυρότεροι δεσμοί που διέπουν ένα κατηγορούμενο, δεν υπερφαλαγγίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. Β.Τ.Τ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 111/2023, απόφαση, ημερ. 23/6/2023).
Όπως ελέχθη στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Celestine Onyeka Obi κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 21/2026, απόφαση, ημερ. 17/2/2026, «Σύμφωνα με τη νομολογιακή αρχή που εφαρμόζεται, η αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο κατηγορούμενος, πρέπει σε κάθε περίπτωση να περιλαμβάνει συνεκτίμηση των στοιχείων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση ξεχωριστά. Στη νομολογία τέθηκαν διάφοροι σχετικοί παράγοντες, όμως σε κάθε περίπτωση αυτό που έχει σημασία είναι η σφαιρική συνεκτίμηση των δεδομένων της κάθε υπόθεσης «με πνεύμα ρεαλιστικής προσέγγισης και με πνεύμα επιείκειας όπως επιβάλλει το άρθρο 11 του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο οι κατηγορούμενοι τεκμαίρεται ότι είναι αθώοι και ως ζήτημα γενικής αρχής, πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι» (βλ. ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 176/2020, ημερομηνίας 29.10.2020), ECLI:CY:AD:2020:B373, ECLI:CY:AD:2020:B373».
Εν πρώτοις, σε ότι αφορά τις προσωπικές – οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου ανακύπτει πως δεν συνέβησαν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα (βλ. Mingxia Hua v. Αστυνομίας (2011) 2 Α.Α.Δ. 152) το οποίο λογικά ήταν αρκετό για τη δημιουργία κάποιων σχέσεων και δεσμών με τον τόπο, ευρισκόμενος από το 2008 στην Κυπριακή Δημοκρατία και έχοντας ένα ανήλικο τέκνο γεννηθέντα στην ημεδαπή του οποίου έχει σύννομα, εισέτι δεν έχει μεταβληθεί η διαταγή του Δικαστηρίου, την αποκλειστική φύλαξη δίχως να αγνοείται η έστω τυπική μεταξύ κατηγορουμένου και παραπονουμένης ρύθμιση της διαμονής του τέκνου. Πρόσθετα, εργάζεται στην ημεδαπή.
Τούτων λεχθέντων, δίχως να αγνοώ τη σοβαρή – και συναφή προς τον κίνδυνο φυγοδικίας - παράμετρο του καθεστώτος του στην Κυπριακή Δημοκρατία, όντας παράνομος, ο οποίος ωστόσο όπως έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου το οποίο αποφαίνεται επί τη βάσει των προσαγόμενων σε ενεστώτα χρόνο στοιχείων, δεν δύναται να απελαθεί λόγω εκκρεμοδικίας τής ως άνω ποινικής υπόθεσης υπ’ αριθμόν 1068/2021. Το Δικαστήριο ανέτρεξε στο περιεχόμενο του εν λόγω κατηγορητηρίου, ήτοι Έγγραφο «Γ», κατά το οποίο ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει από το 2021 τις ακόλουθες κατηγορίες αφορώσες αδικήματα διαπραχθέντα κατ’ ισχυρισμόν στις 14/1/2014:
i. Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος η οποία επισύρει ποινή φυλάκισης 7 ετών.
ii. Διάρρηξη κτηρίου και κλοπή που επισύρει ποινή φυλάκισης 7 ετών.
iii. Κλοπή η οποία επισύρει ποινή φυλάκισης 3 ετών
iv. Κατοχή διαρρηκτικού οργάνου κατά τη διάρκεια της ημέρας με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος που επισύρει ποινή φυλάκισης 3 ετών.
Τουτέστιν, ορισμένως σοβαρότερες κατηγορίες.
O συνήγορος του κατηγορουμένου ανέφερε αναντίλεκτα πως στα πλαίσια της ρηθείσας εκκρεμούσης ποινικής υπόθεσης υπ’ αριθμόν 1068/2021, το Δικαστήριο διέταξε όπως ο κατηγορούμενος παραδώσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τοποθετήθηκε στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδός τους απαγορεύεται από τη Δημοκρατία (ήτοι «stop list»), όρο επί του οποίου (όπως ελέχθη αδιαμφισβήτητα) δεν υπήρξε συναίνεση μεταγενέστερα από την Κατηγορούσα Αρχή όπως αρθεί.
Δέον λεχθεί (για ό,τι ενδιαφέρει) πως σύμφωνα με την κατάθεση του Αστ. 3896 Ι. Ιωνά της ΥΑΜ Πάφου που συναποτελεί το Έγγραφο «Α» καταγράφεται ότι «Ο υπό αναφορά αλλοδαπός ήταν αιτητής πολιτικού ασύλου του οποίου η αίτηση απορρίφθηκε από το Δ.Δ.Δ.Π και από 28/2/2024 βρίσκεται παράνομα στη Δημοκρατία αλλά δεν μπορεί να απελαθεί γιατί εναντίον του εκκρεμεί η υπόθεση του επαρχιακού δικαστηρίου Λεμεσού με αρ. 1068/2021 […]».
Τηρουμένων των ως άνω στοιχείων, ο κατηγορούμενος έχει παραδώσει ήδη τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και η έξοδος του απαγορεύεται από την Κυπριακή Δημοκρατία στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης υπ’ αριθμόν 1068/2021, καταχωρηθείσα το 2021, όπου αντιμετωπίζει ορισμένως σοβαρότερες κατηγορίες και έχει αφεθεί ελεύθερος συν τω χρόνω που από τις 28/2/2024 έχει καταστεί παράνομος στην ημεδαπή. Η στάση και συμπεριφορά του παραμένοντας στη διάθεση του Δικαστηρίου μη διαφεύγοντας από την Κυπριακή Δημοκρατία καθ’ οιονδήποτε τρόπο παρανόμως και αντικανονικά κατά όλο το προγενέστερο διάστημα σε ό,τι αφορά την εκκρεμούσα ποινική υπόθεση υπ’ αριθμόν 1068/2021, όντας παράνομος στην Κυπριακή Δημοκρατία από το 2024, συνεκτιμάται κατά τη διεργασία αποτίμησης του κινδύνου φυγοδικίας. (βλ. κατ’ αναλογίαν Celestine Onyeka Obi κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 21/2026, απόφαση, ημερ. 17/2/2026).
Ιδωμένων σωρευτικά πάντων των ανωτέρω προσκομισθέντων στοιχείων, και δη των υποκειμενικών παραγόντων του κατηγορουμένου μετά της συνεκτιμηθείσας ως άνω συμπεριφοράς του, η αποτίμηση τούτων άγει πως δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της απόλυσης του κατηγορουμένου με όρους αναφορικά με την προσέλευση του στη δίκη κατά τις 26/3/2026 και ώρα 11:00 οι οποίοι συντίθενται στους ακόλουθους:
i. Να υπογραφεί προσωπική εγγύηση ύψους €5.000.
ii. Να υπογράφει 2 φορές στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου μεταξύ των ωρών 17:00 έως 21:00, ήτοι Τρίτη και Σάββατο.
iii. Να παραδώσει όλα τα ταξιδιωτικά του έγγραφα στην Αστυνομία.
iv. Το όνομά του να τεθεί στον κατάλογο προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από τη Δημοκρατία (stop list)
v. Δεν θα δικαιούται να διέλθει από τα οδοφράγματα που οδηγούν σε περιοχές μη ελεγχόμενες από τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας.
vi. Εκδίδεται Διάταγμα δυνάμει του οποίου απαγορεύεται στον κατηγορούμενο όπως επισκέπτεται την εν διαστάσει σύζυγό του Δ. Τ. και/ή να επικοινωνεί και/ή παρενοχλεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο. Ο κατηγορούμενος είναι παρών σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν κρίνεται αναγκαίο όπως αυτή του επιδοθεί.
Σε περίπτωση που ο όρος υπό του (iii) έχει επιβληθεί συναφώς στην ποινική υπόθεση υπ’ αριθμόν 1068/2021 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, θα θεωρείται ότι τυγχάνει συμμόρφωσης από τον κατηγορούμενο στα πλαίσια της παρούσης. Σε περίπτωση που αρθεί στη ρηθείσα ποινική υπόθεση, τότε δέον συμμορφωθεί, προς αποφυγή άλλων συνεπειών αναφορικά με την απόλυσή του.
(Υπ.) _________________
Ε. Πεύκου, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο