ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Χατζηξενοφώντος, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 4193/2024
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΚΤΗΜΑΤΟΜΕΣΙΤΩΝ
v
Σ.Σ.
Κατηγορούμενος
Ημερομηνία: 26/05/2026
Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Γ. Αργυρίδης
Για τον Κατηγορούμενο: κος Α. Χουβαρτάς
Κατηγορούμενος παρών
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Α. Το Κατηγορητήριο
Ο Κατηγορούμενος με βάση το κατηγορητήριο αντιμετωπίζει οκτώ κατηγορίες, για αδικήματα που φέρεται να είχε διαπράξει κατά παράβαση των προνοιών του Περί Κτηματομεσιτών Νόμου 71(Ι)/2010, όπως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα, κατηγορείται ότι:
· Ασκούσε το επάγγελμα του κτηματομεσίτη χωρίς να είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης ή βοηθός κτηματομεσίτη και να κατέχει ισχύουσα άδεια (πρώτη κατηγορία)∙
· Ενεργούσε ως κτηματομεσίτης χωρίς να είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης ή βοηθός κτηματομεσίτη και να κατέχει ισχύουσα άδεια (δεύτερη κατηγορία)∙
· Πρόβαλλε τον εαυτό του ως κτηματομεσίτη χωρίς να είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης ή βοηθός κτηματομεσίτη και να κατέχει ισχύουσα άδεια (τρίτη κατηγορία)∙
· Διαφήμιζε τον εαυτό του ως κτηματομεσίτη χωρίς να είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης ή βοηθός κτηματομεσίτη και να κατέχει ισχύουσα άδεια (τέταρτη κατηγορία)∙
· Παραπλανούσε ως προς την ταυτότητα του αδειούχου κτηματομεσίτη που μεσολαβεί για συγκεκριμένη κτηματική συναλλαγή (πέμπτη κατηγορία)∙
· Διαφήμιζε και πρόβαλλε και πρότεινε κτηματική αγορά ή πώληση ή άλλη κτηματική συναλλαγή χωρίς να είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης ή βοηθός κτηματομεσίτη και να κατέχει ισχύουσα άδεια (έκτη κατηγορία)∙
· Αξίωσε και/ή είσπραξε αμοιβή κτηματομεσιτείας χωρίς να είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης ή βοηθός κτηματομεσίτη και να κατέχει ισχύουσα άδεια (έβδομη κατηγορία)∙ και
· Διενέργησε ξεναγήσεις σε ακίνητα χωρίς να είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης ή βοηθός κτηματομεσίτη και να κατέχει ισχύουσα άδεια (όγδοη κατηγορία).
Β. Η Ακροαματική Διαδικασία και η Μαρτυρία
Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή και ακολούθησε ακροαματική διαδικασία. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη των κατηγοριών παρουσίασε ένα μάρτυρα, τον κο Σωτήρη Αριστείδου (Μ.Κ.1). Ο Κατηγορούμενος μετά που κρίθηκε εκ πρώτης όψεως ένοχος και κλήθηκε σε απολογία στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως.
Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα.
Μ.Κ.1
Ο κος Σωτήρης Αριστείδου είναι επιθεωρητής του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών. Μέρος των καθηκόντων του είναι ο έλεγχος της συμμόρφωσης και εφαρμογής των διατάξεων της νομοθεσίας και η διερεύνηση ποινικών παραβάσεων που σχετίζονται με τις πρόνοιες του περί Κτηματομεσιτών Νόμου. Περί τον Μάρτιο του 2024 το Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών δέχθηκε παράπονα από εγγεγραμμένους και αδειούχους κτηματομεσίτες και από πολίτες ότι διάφορα πρόσωπα και εταιρείες ασκούν κτηματομεσιτικές εργασίες, χωρίς να κατέχουν άδεια από το Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών, και περαιτέρω λαμβάνουν προμήθεια. Ανάμεσα στα άτομα που καταγγέλθηκαν ήταν και κάποιο άτομο επ’ ονόματι «Andros Xaralambous» / «Άντρος Χαραλάμπους», και συγκεκριμένα καταγγέλθηκε ότι διαφημίζει διάφορα ακίνητα προς πώληση και ενοικίαση μέσω της ιστοσελίδας MARKETPLACE. Ο Μ.Κ.1 προέβη σε έλεγχο στα μητρώα του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε το όνομα «Άντρος Χαραλάμπους» στον κατάλογο εγγεγραμμένων κτηματομεσιτών, ούτε κάποιος αδειούχος με το συγκεκριμένο όνομα. Στις 27/3/2024 ο Μ.Κ.1 επισκέφθηκε την σελίδα Marketplace στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Facebook και διαπίστωσε ότι στην εν λόγω ιστοσελίδα υπήρχαν αναρτημένες διαφημίσεις με ακίνητα προς πώληση και ενοικίαση χωρίς να αναγράφονται τα στοιχεία επικοινωνίας των ιδιοκτητών των ακίνητων, παρά μόνο το όνομα «Andros Xaralambous» (Τεκμήριο 1). Στην ίδια ιστοσελίδα υπήρχε αναρτημένη αγγελία για ενοικίαση ενός διαμερίσματος δύο υπνοδωματίων στην Πάφο, η οποία διαφημιζόταν από το όνομα «Andros Xaralambous», και στην οποία αναγράφονται πληροφορίες για το διαμέρισμα, η διεύθυνση του, η τιμή ενοικίασης του, και επίσης ήταν αναρτημένες φωτογραφίες του διαμερίσματος (Τεκμήριο 2).
Όπως ανέφερε ο Μ.Κ.1, ως Επιθεωρητής του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών, έχει συνεργάτες στο γραφείο του, όπου χρησιμοποιούν διάφορα ψευδώνυμα για να επικοινωνήσουν με άτομα όπου έχουν υπόνοιες ότι παράνομα παρέχουν κτηματομεσιτικές υπηρεσίες, έτσι ώστε να διευθετήσουν ξεναγήσεις στα διαφημιζόμενα ακίνητα για να μπορέσουν να επιβεβαιώσουν ή να απορρίψουν τις υπόνοιες που έχουν. Στην υπό κρίση περίπτωση, στις 27/3/2024, χρησιμοποίησαν το ψευδώνυμο «Άντρια Λαούρη», και συνομίλησαν γραπτώς με το άτομο όπου ανάρτησε την αγγελία για το προαναφερόμενο διαμέρισμα, και συγκεκριμένα το άτομο επ’ ονόματι «Άντρος Χαραλάμπους», ή τουλάχιστον με κάποιο άτομο το οποίο παρουσιαζόταν με αυτό το όνομα και διαφήμιζε το εν λόγω διαμέρισμα (Τεκμήριο 3). Κατά την συνομιλία τους, το άτομο το οποίο παρουσιαζόταν ως «Άντρος Χαραλάμπους» τους ενημέρωσε ότι το ακίνητο είναι διαθέσιμο και έτσι διευθέτησαν συνάντηση στο διαμέρισμα για την επόμενη ημέρα και περί ώρα 13.15. Το άτομο το οποίο παρουσιαζόταν ως «Άντρος Χαραλάμπους» απέστειλε τον αριθμό του κινητού του τηλεφώνου στους συνομιλητές του, ο οποίος ήταν 99699055, και αφού οι συνομιλητές του, του ζήτησαν την τοποθεσία του διαμερίσματος, το εν λόγω άτομο τους έστειλε σχετικό σύνδεσμο όπου παρουσιαζόταν η ακριβής τοποθεσία του διαμερίσματος.
Στις 28/3/2024 ο Μ.Κ.1 παρευρέθηκε στο προγραμματισμένο ραντεβού, σε μια καινούρια πολυκατοικία, χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο και χωρίς να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα και ιδιότητα. Εκεί παρουσιάστηκε ο Κατηγορούμενος, ο οποίος συστήθηκε στον Μ.Κ.1 ως συνεργάτης του «Άντρου Χαραλάμπους», ενημερώνοντας τον ότι ο «Άντρος Χαραλάμπους» είναι υπεύθυνος για τις διάφορες αναρτήσεις στο διαδίκτυο για τα διαθέσιμα ακίνητα, και ότι ο Κατηγορούμενος στην συνεχεία αναλαμβάνει τις ξεναγήσεις στα διαφημιζόμενα ακίνητα. Επίσης ο Κατηγορούμενος ενημέρωσε τον Μ.Κ.1 ότι ο αριθμός τηλεφώνου 99699055, τον οποίο απέστειλε ο «Άντρος Χαραλάμπους» στην συνομιλία τους, ανήκει στον Κατηγορούμενο.
Ο Κατηγορούμενος ξενάγησε τον Μ.Κ.1 στο εν λόγω διαμέρισμα, στην παρουσία του ιδιοκτήτη του διαμερίσματος, ο οποίος κατάγεται από την Γερμανία, και ο Μ.Κ.1 έλαβε διάφορες φωτογραφίες του διαμερίσματος (Τεκμήριο 4). Επικεφαλής της ξενάγησης στο διαμέρισμα ήταν ο Κατηγορούμενος, ωστόσο και ο ιδιοκτήτης ανέφερε στον Μ.Κ.1 διάφορα σχετικά με το διαμέρισμα. Κατά την συζήτηση τους, ο Κατηγορούμενος ανέφερε στον Μ.Κ.1 ότι είναι μεσίτης, και παρά το ότι δεν διατηρεί κάποιο γραφείο, έχει ενοικιάσει πολλά ακίνητα. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος ενημέρωσε τον Μ.Κ.1 ότι σε περίπτωση που επιθυμούσε να ενοικιάσει το διαμέρισμα την συμφωνία ενοικίασης θα την ετοίμαζε ο Κατηγορούμενος. Τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος ενημέρωσαν τον Μ.Κ.1 για την τιμή ενοικίασης, σημειώνοντας μάλιστα ότι σε περίπτωση σοβαρού ενδιαφέροντος από τον Μ.Κ.1 σχετικά με την ενοικίαση του διαμερίσματος θα μπορούσε να γίνει κάποια μείωση στην τιμή ενοικίασης. Αναφερόμενος στην γλώσσα επικοινωνίας τους κατά την συνάντηση, ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος και ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος σε κανένα σημείο της ξενάγησης δεν επικοινώνησαν στην γερμανική γλώσσα μεταξύ τους, και η συνομιλία μεταξύ των τριών ανδρών γινόταν στην αγγλική και ελληνική γλώσσα, τονίζοντας κατά την αντεξέταση του ότι ο σκοπός της παρουσίας του Κατηγορούμενου στην ξενάγηση του διαμερίσματος δεν ήταν για σκοπούς μετάφρασης.
Ο Μ.Κ.1 διενήργησε έλεγχο στο Μητρώο Κτηματομεσιτών και Βοηθών Κτηματομεσιτών, και διαπίστωσε ότι κανένα άτομο με το όνομα του Κατηγορούμενου, δεν ενεγράφη στα μητρώα του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών και δεν κατέχει άδεια κτηματομεσίτη ή βοηθού κτηματομεσίτη.
Κατηγορούμενος
Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η θέση του Κατηγορούμενου σχετικά με τα γεγονότα που πλαισιώνουν την υπό κρίση υπόθεση. Κατά την θέση του Κατηγορούμενου, ο ιδιοκτήτης του επίμαχου διαμερίσματος, ο οποίος κατάγεται από την Γερμανία, είναι φίλος του και επειδή τον είχε ενημερώσει ότι επιθυμούσε να ενοικίαζε ένα διαμέρισμα το οποίο κατέχει στην Πάφο, του ζήτησε να τηλεφωνήσει σε κάποιο άτομο όπου ενδιαφερόταν να ενοικιάσει το διαμέρισμα και να το ρωτήσει το επάγγελμα του, καθ’ ότι δεν επιθυμούσε να ενοικιάσει το διαμέρισμα του σε κάποιο τυχαίο άτομο, όπου θα υπήρχε το ρίσκο να μην καταβάλλει το ενοίκιο. Όπως ανέφερε ο Κατηγορούμενος, επειδή ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα και δεν μπορεί να αντιληφθεί πλήρως την αγγλική γλώσσα, ζήτησε από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος ένεκα των σπουδών του γνωρίζει και την αγγλική και την γερμανική γλώσσα, να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με το ενδιαφερόμενο άτομο. Ο Κατηγορούμενος τηλεφώνησε στον αριθμό τηλεφώνου το οποίο του έδωσε ο ιδιοκτήτης, και του απάντησε κάποια γυναίκα με το όνομα «Λαούρη» η οποία τον ενημέρωσε ότι ενδιαφέρεται να ενοικιάσει το διαμέρισμα, και μετά από σχετική ερώτηση του Κατηγορούμενου, του ανέφερε ότι είναι δικηγόρος και επιθυμεί να ιδρύσει δικηγορικό γραφείο στην Πάφο. Ο Κατηγορούμενος μετά που ενημέρωσε τον ιδιοκτήτη, της τηλεφώνησε και της είπε να συναντηθούν την επόμενη ημέρα για να δει το διαμέρισμα, και προς τούτο ο ίδιος της έστειλε από το τηλέφωνο του τον σύνδεσμό για την ακριβή τοποθεσία του διαμερίσματος. Την επόμενη ημέρα ο ιδιοκτήτης ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να μεταβεί μαζί του στην συνάντηση στο διαμέρισμα, ένεκα της δυσκολίας που αντιμετώπιζε με την γλώσσα επικοινωνίας, ούτως ώστε να μεταφράζει την συνομιλία κατά την ξενάγηση.
Οι δύο τους πήγαν στο διαμέρισμα περί τις 11.00 π.μ., ως ήταν προγραμματισμένη η συνάντηση τους, και περιμέναν αρκετή ώρα, χωρίς ωστόσο να καταφθάνει η «Λαούρη». Τότε ο Κατηγορούμενος τηλεφώνησε στο προαναφερόμενο πρόσωπο, και ενημερώθηκε από αυτήν ότι στην συνάντηση θα μεταβεί ο πατέρας της. Ο Κατηγορούμενος τότε ζήτησε από την ίδια τον αριθμό τηλεφώνου του πατέρα της, τηλεφώνησε σε αυτόν και ο πατέρας της, κάποιο άτομο επ’ ονόματι «Κώστας», του ζήτησε να περιμένουν για λίγο ακόμα, καθ’ ότι δεν εντόπιζε την τοποθεσία του ακινήτου. Όταν το εν λόγω άτομο κατέφθασε στην πολυκατοικία, ο οποίος ήταν ο Μ.Κ.1, ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος άνοιξε την κύρια είσοδο, μπήκε στον ανελκυστήρα μαζί με τον Μ.Κ.1 και ανέβηκαν στον διαμέρισμα. Ο Κατηγορούμενος, λόγω κλειστοφοβίας, ανέβηκε στο διαμέρισμα από τις σκάλες. Την στιγμή που ο Κατηγορούμενος εισήλθε στο διαμέρισμα, ο ιδιοκτήτης ήδη έδειχνε στον Μ.Κ.1 το μπαλκόνι του διαμερίσματος και την θέα από αυτό. Κατά την ξενάγηση του διαμερίσματος, ο ιδιοκτήτης μαζί με τον Μ.Κ.1 προχωρούσαν μπροστά, και ο ιδιοκτήτης έδειχνε στον Μ.Κ.1 τους χώρους και ο ίδιος τους ακολουθούσε πίσω τους μεταφράζοντας την γερμανική γλώσσα.
Κατά την αντεξέταση του συμφώνησε ότι δεν είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης ή βοηθός κτηματομεσίτη, και διαφώνησε ότι ο σκοπός της παρουσίας του στο επίμαχο διαμέρισμα ήταν για να προσφέρει κτηματομεσιτικές υπηρεσίες.
Γ. Αξιολόγηση Μαρτυρίας
Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους, έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Αυξεντίου v. Διγκλη (2007) 1 ΑΑΔ 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva (2002) 1 AAΔ 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας (2007) 2 ΑΑΔ 173).
Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται απ' όλες τις πλευρές στο Δικαστήριο, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μικροσκοπικά, αλλά μέσα στο συνολικό της πλαίσιο, με όλα τα πιθανά επακόλουθα που μπορεί να επιφέρει. Έτσι στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που παρουσιάζεται, το Δικαστήριο, που έχει την ευκαιρία να ακούσει και να παρακολουθήσει τους μάρτυρες που καταθέτουν, έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί ολόκληρη ή μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να ενεργήσει ανάλογα (βλ. Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας (1989) 2 ΑΑΔ 109). Σημειώνεται ότι η αξιολόγηση δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης v Χατζηπιέρα (1992) 1 ΑΑΔ 1056 και Mustafa v Κακουρή κ.α (2002) 1 ΑΑΔ 165).
Μ.Κ.1
Ο Μ.Κ.1 μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του ήταν σταθερός στις απαντήσεις του και σε κανένα σημείο δεν έχει κλονιστεί η μαρτυρία του, ούτε διαφοροποιήθηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Αντίθετα ο μάρτυρας κάλυψε με ευθύτητα, σαφήνεια και ειλικρίνεια κάθε σημείο και κάθε πτυχή που του τέθηκε. Απάντησε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν χωρίς να έχει οποιαδήποτε δυσκολία και χωρίς οποιαδήποτε αμφιταλάντευση. Ήταν απόλυτα ακριβής και συγκεκριμένος στις τοποθετήσεις του και κατέθεσε με λεπτομέρεια σε σχέση με όλες τις ενέργειες στις οποίες προέβη. Σημειώνεται επίσης ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.1 επιβεβαιώνεται από την έγγραφη μαρτυρία όπου παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Εξηγώ.
Τα όσα ανέφερε σχετικά με την αγγελία διαφήμισης του επίμαχου διαμερίσματος από κάποιο άτομο επ’ ονόματι «Andros Xaralambous» στην ιστοσελίδα MARKETPLACE επιβεβαιώνονται από τα Τεκμήρια 1 και 2, τα οποία αποτελούν δηλώσεις που προέρχονται από ηλεκτρονικό υπολογιστή, και σύμφωνα με το άρθρο 2(1) του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, περιλαμβάνονται στον ορισμό «έγγραφο». Σύμφωνα με το άρθρο 34(1) του Περί Αποδείξεως Νόμου δήλωση που περιέχεται σε έγγραφο και είναι αποδεκτή μαρτυρία, είναι δυνατό να αποδειχθεί ως το περιεχόμενο της. Πρόκειται για σειρά φωτογραφιών που αποκαλύπτουν διαφημίσεις ακινήτων χωρίς οποιαδήποτε στοιχεία των ιδιοκτητών τους, πραγματική μαρτυρία η οποία ομιλεί αφ’ εαυτής. Από την στιγμή που τα εν λόγω τεκμήρια τα εξασφάλισε ο Μ.Κ.1 από το διαδίκτυο, τα εν λόγω έγγραφα κρίνονται ως αποδεκτή μαρτυρία και το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων γίνεται αποδεκτό. Σημειώνεται επίσης ότι η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ότι οι φωτογραφίες του διαμερίσματος που παρουσιάζονται στην εν λόγω αγγελία (Τεκμήριο 2) απεικονίζουν το επίμαχο διαμέρισμα όπου έγινε η ξενάγηση, και επομένως αυτό προκύπτει ως αδιαμφισβήτητο γεγονός.
Επίσης τα όσα ανέφερε κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.1 σχετικά με την γραπτή συνομιλία του «Άντρου Χαραλάμπους» και της «Άντριας Λαούρη» επιβεβαιώνονται από το Τεκμήριο 3. Δεν παραβλέπω ότι όταν επιχειρήθηκε να κατατεθεί το εν λόγω τεκμήριο, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Υπεράσπισης έφερε ένσταση, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε τεθεί το αναγκαίο υπόβαθρο για την κατάθεση του καθώς και πρόβαλε την θέση ότι το εν λόγω έγγραφο είχε αλλοιωθεί. Το Δικαστήριο απέρριψε την ένσταση και επέτρεψε την κατάθεση του ως τεκμήριο. Ωστόσο κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1 δεν του υποβλήθηκε ότι το Τεκμήριο 3 ήταν αλλοιωμένο, ούτε αντεξετάστηκε επί τούτου. Σύμφωνα με τις νομολογιακές αρχές, παράλειψη αντεξέτασης επί ουσιώδους μέρους της μαρτυρίας ισοδυναμεί κατά κανόνα με παραδοχή εφόσον από την αντεξέταση αναμένεται να προκύψουν στοιχεία βοηθητικά προς έλεγχο της αντίθετης μαρτυρίας (βλ. Α.C.T. Textiles v. Sodhiatis (1986) 1 CLR 80, Aloupou a.ο. v Hadjigeorghiou a.ο. (1984) 1 CLR 475, Κούρρης ν Παπαδόπουλου (1998) 1 ΑΑΔ 1147, Ντάγκλας ν Ντάγκλας (2010) 1 ΑΑΔ 128, Ocean Reef Properties Ltd v. James Alan Kerr Colville και Άλλης (2015) 1 ΑΑΔ 1002). Αν όντως η υπεράσπιση επιθυμούσε να προσβάλει την εγκυρότητα και την αλήθεια του περιεχομένου του Τεκμηρίου 3, θα αναμένετο να το πράξει κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1. Ως εκ τούτου, το Τεκμήριο 3 κρίνεται ως αποδεκτή μαρτυρία και το περιεχόμενο του γίνεται αποδεκτό.
Περαιτέρω, σημειώνω ότι η επιπρόσθετη αναφορά του Μ.Κ.1 κατά την αντεξέταση του σχετικά με την χρήση ψευδώνυμων από τους Παραπονούμενους, και συγκεκριμένα για την υπό κρίση περίπτωση της χρήσης του ψευδώνυμου «Άντρια Λαούρη», και η παράλειψη αναφοράς αυτών των γεγονότων περί της χρήσης ψευδώνυμων κατά την κυρίως εξέταση του, δεν είναι τέτοιας φύσης που να επηρεάζει την αξιοπιστία του αξιολογούμενου μάρτυρα στο σύνολο της, δεδομένου ότι ο ίδιος ο μάρτυρας κατά την κυρίως εξέταση του κατάθεσε το Τεκμήριο 3, το οποίο έγγραφο είναι η γραπτή συνομιλία της «Άντριας Λαούρης» μαζί με τον «Andro Xaralambous». Ούτε το γεγονός ότι ο Μ.Κ.1 δεν θυμόταν κατά την αντεξέταση του αν κατά τους χρόνους πριν την συνάντηση τους στο διαμέρισμα επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Κατηγορούμενο για να τον καθοδηγήσει ως προς την ακριβή τοποθεσία του διαμερίσματος, δεν είναι ικανό για να προσβάλει την αξιοπιστία του.
Ωστόσο, σχετικά με την εξ ακοής αναφορά του Μ.Κ.1 ότι καταγγέλθηκε στους Παραπονούμενους, ότι το άτομο επ’ ονόματι «Άντρος Χαραλάμπους» αλλά και άλλα άτομα λαμβάνουν προμήθεια ένεκα κτηματομεσιτών εργασιών, δεν μπορεί να προσδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα καθότι θα αναμένετο να προσκομιστεί η καλύτερη δυνατή μαρτυρία, δηλαδή, συγκεκριμένες αναφορές από ποια άτομα έγινε η σχετική καταγγελία και ακόμη τα εν λόγω άτομα να είχαν κλητευθεί ως μάρτυρες στην διαδικασία.
Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Κ.1 ως αληθή και αξιόπιστη και ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα, εξαιρουμένης της πιο πάνω εξ ακοής μαρτυρίας.
Κατηγορούμενος
Αξιολογώντας την μαρτυρία του Κατηγορούμενου, οφείλω να ομολογήσω ότι δεν μου άφησε θετική εικόνα. Μέσα από την συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα και τον τρόπο που απαντούσε, δεν με έπεισε ότι ήλθε στο Δικαστήριο για να πει την πάσα αλήθεια για όσα πραγματικά διαδραματίσθηκαν. Κατά την μαρτυρία του έδιδε έντονα την εντύπωση ότι προσπαθούσε να αποστασιοποιηθεί από τα γεγονότα, για να καταδείξει παραπλανητικά και με αναλήθεια, κατά την κρίση μου, ότι δεν είχε καμία σχέση ή εμπλοκή με την ξενάγηση και διαφήμιση του επίμαχου διαμερίσματος προς ενοικίαση. Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση του υπέπεσε σε ουσιώδη αντιφάσεις, κάποια σημεία της μαρτυρίας του έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματική μαρτυρία, η οποία έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, αλλά και κάποιες θέσεις του ως προς το πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα αντιστρατεύονται στην κοινή λογική, που ως έχει νομολογηθεί εν πολλοίς είναι και οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (βλ. Θεοφάνους Θεόδωρος Κώστας ν Δημοκρατίας (2015) 2 ΑΑΔ 161). Εξηγώ.
Τα όσα ανέφερε σχετικά με τον τρόπο όπου αρχικά τηλεφώνησε στην «Λαούρη» μετά από οδηγίες του ιδιοκτήτη του διαμερίσματος, συγκρούονται τόσο με το περιεχόμενο της γραπτής επικοινωνίας που αποτυπώνεται στο Τεκμήριο 3, αλλά και με την κοινή λογική. Δεν νοείται ο Κατηγορούμενος, ο οποίος κατηγορείται για τα υπό κρίση αδικήματα, έστω και όταν του επιδόθηκε η συγκεκριμένη υπόθεση, να μην ενημερώθηκε από τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος ως προς το πως έλαβε τον αριθμό τηλεφώνου της «Λαούρη», αν φυσικά η εκδοχή του αυτή ήταν αληθής. Επίσης κατά την αντεξετέση του ενώ αρχικά ανέφερε ότι δεν γνώριζε πως ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος ενημερώθηκε για τον αριθμό τηλεφώνου της «Λαούρη», στην συνέχεια της αντεξέτασης του άλλαξε την θέση του αναφέροντας ότι ο ιδιοκτήτης ενημερώθηκε για τον αριθμό τηλεφώνου της από κάποιον φίλο του.
Περαιτέρω, ενώ συμφώνησε ότι ο αριθμός τηλεφώνου όπου αναγράφεται στο Τεκμήριο 3 από τον «Andro Xaralambous» ήταν δικός του, αμφισβήτησε την εγκυρότητα του Τεκμηρίου 3, τονίζοντας ότι δεν γνωρίζει κάποιο άτομο με το όνομο «Andros Xaralambous». Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, η εκδοχή που πρόβαλε ο Κατηγορούμενος ότι το Τεκμήριο 3 είναι πλαστό, εκδοχή η οποία κρίνεται ουσιώδης στην κρινόμενη υπόθεση, δεν ετέθη από τον συνήγορο της υπεράσπισης στον Μ.Κ.1, ούτως ώστε αυτός να έχει την δυνατότητα να τοποθετηθεί. Συνεπώς η εν λόγω παράλειψη δεν μπορεί παρά να οδηγήσει το Δικαστήριο να αγνοήσει την μονομερώς τεθείσα εκδοχή του Κατηγορούμενου. Θεωρώ ότι η παράλειψη υποβολής της εκδοχής του Κατηγορούμενου στον Μ.Κ.1 για να μπορεί να δώσει την δική του θέση επί του θέματος, αναιρεί το αληθές των όσων ανέφερε ο Κατηγορούμενος και κυρίως επιβεβαιώνει την εντύπωση ότι αυτά αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του ίδιου. Ανεξάρτητα όμως από αυτή την βασική παράληψη της Υπεράσπισης, η κρίση του Δικαστηρίου είναι ότι όλα όσα ανέφερε ο Κατηγορούμενος για το ζήτημα αυτό αντιστρατεύονται στην κοινή λογική, καθ’ ότι αν η θέση του περί πλαστού εγγράφου ήταν αληθής, στο οποίο μάλιστα έγγραφο κάποιο άτομο, το οποίο ως ανέφερε δεν γνωρίζει, κοινοποιεί τον αριθμό τηλεφώνου του Κατηγορούμενου, θα αναμένετο ο Κατηγορούμενος να αντιδρούσε με κάποιο τρόπο, όπως με την προώθηση καταγγελίας στις αρμόδιες αρχές. Καμία τέτοια αναφορά δεν έγινε.
Σε σχέση με την συνάντηση στο επίμαχο διαμέρισμα και πάλι ο Κατηγορούμενος προώθησε αντιφατικές θέσεις. Ενώ αρχικά ανέφερε ότι στο επίμαχο διαμέρισμα συναντήθηκαν με τον Μ.Κ.1 την επόμενη ημέρα από το τηλεφώνημα του με την «Λαούρη», στην συνέχεια της αντεξέτασης του ανέφερε ότι συναντήθηκαν μετά από 3 με 5 ημέρες από την ημερομηνία του τηλεφωνήματος. Αυτή η αντίφαση φυσικά, διαψεύδεται από το Τεκμήριο 3, στο οποίο αναγράφεται ότι η συνάντηση στο διαμέρισμα διευθετήθηκε την επόμενη ημέρα της συνομιλίας. Επίσης το ίδιο το Τεκμήριο 3 διαψεύδει την θέση του Κατηγορούμενου ότι η ώρα της συνάντησης είχε καθοριστεί στις 11.00 π.μ. καθ’ ότι στο Τεκμήριο 3 αναγράφεται ότι η συνάντηση είχε διευθετηθεί για τις 13.00 μ.μ.
Δεν παραβλέπω φυσικά την υπερβολή με την οποία απαντούσε κατά την αντεξέταση του ο Κατηγορούμενος για να υποστηρίξει την θέση του ότι ο σκοπός της παρουσίας του στην συνάντηση ήταν για να μεταφράσει τα όσα θα λέγονταν στην γερμανική γλώσσα στον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος. Προς τούτο μάλιστα, κατά την αντεξέταση του, ξεκίνησε να μιλά γερμανικά, κάτι το οποίο κρίνω ότι έγινε καθαρά και μόνο για σκοπούς εντυπωσιασμού. Επίσης, ενώ κατά την κυρίως του εξέταση υποστήριζε ότι ο σκοπός της παρουσίας του ήταν να μεταφράσει τα σύνθετα ζητήματα, όπως του να υποδείξει την θέα που είχε το μπαλκόνι του διαμερίσματος, από την άλλη, κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι όταν είχε ο ίδιος εισέλθει στο διαμέρισμα, ο ιδιοκτήτης είχε ήδη δείξει το μπαλκόνι του διαμερίσματος στον Μ.Κ.1 και την θέα από αυτό. Αν ο ιδιοκτήτης δεν μπορούσε να συνεννοηθεί με τον ενδιαφερόμενο ενοικιαστή, ένεκα της γλώσσας επικοινωνίας, προκύπτει το εύλογο ερώτημα γιατί δεν περίμεναν τον Κατηγορούμενο να ανέβει από τις σκάλες, και ξεκίνησαν την ξενάγηση χωρίς αυτόν. Πως του εξήγησε ο ιδιοκτήτης για την θέα του μπαλκονιού, κάτι για το οποίο ο ίδιος ο Κατηγορούμενος τόνιζε ότι ήταν απαραίτητη η παρουσία του για να μεταφράσει τα όσα σχετικά θα λέγονταν.
Επιπρόσθετα, το σημείο κατά την αντεξέταση του που κατά την κρίση μου δεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος δεν ανέφερε την αλήθεια στο Δικαστήριο, αποτυπώνεται στην σελίδα 7 των πρακτικών του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24/03/2026, όταν ο ίδιος ο Κατηγορούμενος αποκάλεσε τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος «πελάτη». Παραπέμπω στο σχετικό απόσπασμα από τα πρακτικά του Δικαστηρίου:
«A. Έφυγαν, την άλλη ημέρα ο Γερμανός μου λέει «απάντησε σου ο Κώστας;» τζιαι έγραψα όπως έστειλα στην κυρία το τηλέφωνο που είχα της κυρίας Λαούρη έγραψα της «σε παρακαλώ θέλετε το διαμέρισμα; Ειδάλλως ο πελάτης....εεε ο Γερμανός» και γράφω της «ο Γερμανός πρέπει να αλλάξει το πρόγραμμα του γιατί θέλει να φύγει», έπρεπε να φύγει να πάει Γερμανία τζιαι έγραψα της το τούτο το πράμα, δεν αρνούμαι τούτο το πράμα».
Γλώσσα λανθάνουσα τα αληθή λέγει. Όταν ο Κατηγορούμενος αντιλήφθηκε το τι είπε, προσπάθησε να το διορθώσει αναφέροντας «εεε ο Γερμανός». Σαφέστατα και δεν θα αναμένετο ο Κατηγορούμενος να αποκαλέσει τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος «πελάτη», αν αυτός ήταν φίλος του. Η ολίσθηση αυτή κρίνω ότι αποκαλύπτει τον πραγματικό ρόλο του Κατηγορούμενου. Το επιχείρημα της Υπεράσπισης κατά τις τελικές της αγορεύσεις ότι η λέξη «πελάτης» δεν αναφέρθηκε από τον Κατηγορούμενο, δεν βρίσκει έρεισμα, ένεκα των πρακτικών ημερομηνίας 24/03/2026. Ως έχει νομολογηθεί, τα πρακτικά της διαδικασίας αποτελούν τον αυθεντικό οδηγό για τα όσα έλαβαν χώραν ενώπιον του δικαστηρίου και συνιστούν και τη μοναδική πηγή ελέγχου του περιεχομένου ολόκληρης της διαδικασίας (βλ. Ζερβού κ.ά. ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (2011) 1 ΑΑΔ 2192, 2206, Αυξεντίου ν Δημοκρατίας (1999) 2 ΑΑΔ 5, SAMOILA NICOLAE ν ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (Αρ. 2) (2016) 2 ΑΑΔ 1321).
Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης επί των ουσιωδών και επί των αμφισβητούμενων της υπόθεσης ζητημάτων τα οποία σχολιάζονται ανωτέρω η μαρτυρία του Κατηγορούμενου απορρίπτεται με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ως παντελώς αναξιόπιστη και ανειλικρινής.
Δ. Ευρήματα Δικαστηρίου
Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς και από την τεθείσα ενώπιον μου αποδεκτή έγγραφη μαρτυρία, αλλά και από τα αδιαμφησβήτητα γεγονότα ως έχουν προκύψει μέσω του χειρισμού των συνηγόρων των μερών κατά την ακροαματική διαδικασία (βλ. Κυριακίδης ν Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολιτική Έφεση 185/2012, 19/4/2018), καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν την υπό εξέταση υπόθεση:
Περί τον Μάρτιο του 2024 η Κατηγορούσα Αρχή δέχθηκε παράπονα από εγγεγραμμένους και αδειούχους κτηματομεσίτες ότι πρόσωπα και εταιρείες ασκούν κτηματομεσιτικές εργασίες χωρίς να είναι εγγεγραμμένοι αδειούχοι. Μεταξύ των ατόμων καταγγέλθηκε ότι κάποιο άτομο επ’ ονόματι «Andros Xaralambous» / «Άντρος Χαραλάμπους» διαφημίζει διάφορα ακίνητα προς ενοικίαση μέσω της ιστοσελίδας MARKETPLACE. Έλεγχος στο Μητρώο Εγγραφής Κτηματομεσιτών επιβεβαίωσε το βάσιμο του παραπόνου, καθ’ ότι κανένα άτομο με το όνομα «Andros Xaralambous» ή «Άντρος Χαραλάμπους», δεν ενεγράφη στο Μητρώο Κτηματομεσιτών και Βοηθών Κτηματομεσιτών και δεν κατείχε άδεια από το Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών. Στις 27/3/2024 περιήλθε στην αντίληψη του Μ.Κ.1, Επιθεωρητή του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών, ότι στην ιστοσελίδα Marketplace στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Facebook, υπήρχαν αναρτήσεις για ενοικίαση και πώληση ακινήτων χωρίς να αναγράφονται τα στοιχεία επικοινωνίας των ιδιοκτητών των ακίνητων, παρά μόνο το όνομα «Andros Xaralambous». Οι Παραπονούμενοι, μέσω του Μ.Κ.1, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο «Άντρια Λαούρη» επικοινώνησαν γραπτώς μέσω της εν λόγω εφαρμογής με τον «Άντρο Χαραλάμπους» και εξέφρασαν το ενδιαφέρον τους για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων στην Πάφο, όπου διαφημιζόταν στην εν λόγω ιστοσελίδα από τον «Άντρο Χαραλάμπους» και αναγραφόταν στην εν λόγω ανάρτηση η διεύθυνση του διαμερίσματος, η τιμή ενοικίασης του, διάφορες πληροφορίες σχετικά με το ακίνητο και επίσης ήταν αναρτημένες φωτογραφίες του διαμερίσματος.
Κατά την συνομιλία τους, το άτομο το οποίο παρουσιαζόταν ως «Άντρος Χαραλάμπους» τον ενημέρωσε ότι το ακίνητο είναι διαθέσιμο και έτσι διευθέτησαν συνάντηση στο διαμέρισμα για την επόμενη ημέρα και περί ώρα 13.00. Το άτομο το οποίο παρουσιαζόταν ως «Άντρος Χαραλάμπους» απέστειλε τον αριθμό του κινητού του τηλεφώνου στους συνομιλητές του, ο οποίος ήταν 99699055, και ο οποίος αριθμός τηλεφώνου ανήκει στον Κατηγορούμενο, και τους έστειλε σχετικό σύνδεσμό όπου παρουσιαζόταν η ακριβής τοποθεσία του διαμερίσματος.
Στις 28/3/2024 ο Μ.Κ.1 παρευρέθηκε στο προγραμματισμένο ραντεβού, χωρίς να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα και ιδιότητα. Εκεί παρουσιάστηκε ο Κατηγορούμενος, ο οποίος συστήθηκε στον Μ.Κ.1 ως συνεργάτης του «Άντρου Χαραλάμπους», ενημερώνοντας τον ότι ο «Άντρος Χαραλάμπους» είναι υπεύθυνος για τις διάφορες αναρτήσεις στο διαδίκτυο για τα διαθέσιμα ακίνητα, και ότι ο Κατηγορούμενος στην συνεχεία αναλαμβάνει τις ξεναγήσεις στα διαφημιζόμενα ακίνητα. Ο Κατηγορούμενος ξενάγησε τον Μ.Κ.1 στο εν λόγω διαμέρισμα, στην παρουσία του ιδιοκτήτη του διαμερίσματος, ο οποίος κατάγεται από την Γερμανία, και τον ενημέρωσε μαζί με τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος για την τιμή ενοικίασης, σημειώνοντας μάλιστα ότι σε περίπτωση σοβαρού ενδιαφέροντος από τον Μ.Κ.1 σχετικά με την ενοικίαση του διαμερίσματος θα μπορούσε να γίνει κάποια μείωση στην τιμή ενοικίασης. Επικεφαλής της ξενάγησης στο διαμέρισμα ήταν ο Κατηγορούμενος, ωστόσο και ο ιδιοκτήτης ανέφερε στον Μ.Κ.1 διάφορα σχετικά με το διαμέρισμα. Κατά την συζήτηση τους, ο Κατηγορούμενος ανέφερε στον Μ.Κ.1 ότι είναι μεσίτης, και παρά το ότι δεν διατηρεί κάποιο γραφείο, έχει ενοικιάσει πολλά ακίνητα. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος ενημέρωσε τον Μ.Κ.1 ότι σε περίπτωση που επιθυμούσε να ενοικιάσει το διαμέρισμα την συμφωνία ενοικίασης θα την ετοίμαζε ο Κατηγορούμενος.
Ο Κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος στο οποίο πραγματοποιήθηκε η συνάντηση, δεν ενεγράφη στα μητρώα του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών και δεν κατέχει άδεια κτηματομεσίτη ή βοηθού κτηματομεσίτη.
Ε. Παγίδευση Κατηγορούμενου
Προτού προχωρήσω με την νομική πτυχή των κατηγοριών, θα εξετάσω την θέση που προωθήθηκε από την Υπεράσπιση κατά την τελική αγόρευση της, και συγκεκριμένα ότι το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή παρά να απορρίψει την υπό κρίση υπόθεση καθότι οι Παραπονούμενοι υποκίνησαν τον Κατηγορούμενο στην διάπραξη των υπό κρίση ποινικών αδικημάτων. Ο ισχυρισμός δηλαδή που προωθήθηκε από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου ήταν ότι οι Παραπονούμενοι, δια λόγων και έργων του Μ.Κ.1, παγίδευσαν τον Κατηγορούμενο προς διάπραξη των αποδιδόμενων σε αυτών αδικημάτων. Όπως προέκυψε από την αντεξέταση του Μ.Κ.1, η πιο πάνω εισήγηση της Υπεράσπισης εδράζεται στο γεγονός ότι για να διευθετηθεί η συνάντηση στο επίμαχο διαμέρισμα χρησιμοποιήθηκε το ψευδώνυμο «Έλενα Λαούρη» και ότι ο Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε στο διαμέρισμα, χωρίς να αποκαλύψει την πραγματική του ιδιότητα και ταυτότητα ισχυριζόμενος ότι ενδιαφερόταν για την ενοικίαση του διαμερίσματος. Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου υποστηρίζει ότι χωρίς τις πρωτοβουλίες του Μ.Κ.1 και την από μέρους του υποκίνηση του Κατηγορούμενου για ξενάγηση του διαμερίσματος δεν θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί υπόθεση για ποινική δίωξη του Κατηγορούμενου, τονίζοντας ότι ο Μ.Κ.1 είναι το πρόσωπο που υποκίνησε τον Κατηγορούμενο να ενεργήσει με τον τρόπο που ενήργησε και να τον βοηθήσει στην περισυλλογή μαρτυρίας.
Για το ζήτημα αυτό παραπέμπω στην υπόθεση Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών ν Berriman Properties (Overseas) Ltd κ.α. (2016) 2 ΑΑΔ 640 η οποία είναι άκρως σχετική και στην οποία αποφασίστηκε ότι η παρουσίαση επιθεωρητή του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών, υποδυόμενος ενδιαφερόμενο πελάτη, δεν εξισώνεται με παγίδευση αν δεν υπήρξε ώθηση ή προτροπή για την διενέργεια πράξης στην οποία ήδη θα προέβαινε το εν λόγω πρόσωπο. Παρατίθεται το σχετικό απόσπασμα της απόφασης του Εφετείου:
« Η Κανάρης, υιοθετώντας τις γενικές αρχές που έθεσε η Teixeira και χωρίς να αμφισβητήσει το λόγο των Καττής, Χατζημάρκου (ανωτέρω) και Assadourian v. Δημοκρατίας (1995) 2 Α.Α.Δ. 279, έθεσε, θεωρούμε, το ζήτημα στις σωστές του διαστάσεις, αντικρίζοντας το σφαιρικά και όχι κατ' απομόνωση αυτής καθ' αυτής της ενέργειας ή συμπεριφοράς του διωκτικού οργάνου:
«.Η αναφορά σε υποκίνηση, εξώθηση, δελεασμό ή παγίδευση, ακόμα και ο χαρακτηρισμός agent provocateur, συνιστούν το ζητούμενο και δεν παρέχουν αφ' εαυτών απάντηση. Όπως και η χρήση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της φράσης "παθητικός παρατηρητής". Δεν δικαιολογείται απόδοση σ' αυτόν υπερβολικά γραμματικής ή τεχνικής έννοιας ούτε η μηχανιστική χρήση της. Το ίδιο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αναφερόταν στα περιστατικά της συγκεκριμένης περίπτωσης και στην απόφασή του είναι έκδηλο πως για την αποδοκιμασία της ενέργειας του αστυνομικού να ζητήσει ναρκωτικά, συνυπολόγισε άλλα, ιδιαιτέρως σημαντικά περιστατικά ανεξάρτητα από το ότι η αναφορά σε ενέργεια κατά παθητικό τρόπο συνοδεύεται από τον περιορισμό "ουσιαστικά" (in an essentially passive manner). Δεν συνιστούσε δηλαδή γενική αποδοκιμασία της παροχής ευκαιρίας για παράβαση του νόμου, της οποίας ο κατηγορούμενος επωφελείται κάτω από περιστάσεις που δείχνουν πως αυτός θα συμπεριφερόταν με τον ίδιο τρόπο αν άλλο πρόσωπο του παρείχε ευκαιρία για διάπραξη παρόμοιου αδικήματος.
[.]
Δεν μπορεί, λοιπόν, να απομονωθεί ένας παράγοντας ως αφ' εαυτού αποφασιστικής σημασίας. Συνυπολογίζεται αριθμός παραγόντων με ποικίλλουσα βαρύτητα ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε περίπτωσης και, σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαιτέρως σημαντικό είναι το κατά πόσο η αστυνομία δεν έκαμε τίποτε πέραν της παροχής στον κατηγορούμενο μιας μη ασυνήθιστης ευκαιρίας για διάπραξη αδικήματος. Με γνώμονα το κατά πόσο η συμπεριφορά της αστυνομίας, πριν από τη διάπραξη του αδικήματος, ήταν ή όχι η αναμενόμενη από άλλον κάτω από τις περιστάσεις.»
Όπως επίσης τονίστηκε στην πιο πάνω απόφαση, τα πλείστα των αδικημάτων που αντιμετώπιζαν οι εφεσίβλητοι, αν όχι όλα, αφορούσαν αυστηρής ποινικής ευθύνης αδικήματα, και επομένως το Εφετείο διατήρησε «ζωηρές επιφυλάξεις» αν μπορούν να τύχουν εφαρμογής τα όσα αφορούν στην παγίδευση κατηγορουμένου και θέτουν εν αμφιβόλω την αναζήτηση του mens rea, της εγκληματικής δηλαδή πρόθεσης.
Στην υπό κρίση περίπτωση τα γεγονότα έχουν ως εξής. Οι Παραπονούμενοι, χρησιμοποιώντας ψευδώνυμα, επικοινώνησαν με κάποιο άτομο «Άντρο Χαραλάμπους» για την διευθέτηση συνάντησης στο επίμαχο διαμέρισμα, και κατά την εν λόγω συνάντηση ο Κατηγορούμενος παρευρέθηκε σε αυτήν για σκοπούς ξενάγησης στο διαμέρισμα. Το γεγονός ότι ο Μ.Κ.1 απέκρυψε από τον Κατηγορούμενο την πραγματική του ταυτότητα και ιδιότητα προσποιούμενος ότι ενδιαφέρετο να ενοικιάσει το επίμαχο διαμέρισμα, δεν μπορεί από μόνο του να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις της παγίδευσης, και συνεπώς το επιχείρημα αυτό της Υπεράσπισης απορρίπτεται.
Για να καταλήξει το Δικαστήριο στην «παγίδευση» θα πρέπει να καταδειχθούν στοιχεία που να τείνουν να υποδείξουν ότι η Κατηγορούσα Αρχή εμπνεύστηκε ή προώθησε την διάπραξη του αδικήματος ή παρακίνησε ή ενθάρρυνε τον Κατηγορούμενο να παρανομήσει. Έχοντας υπόψη μου την μαρτυρία όπου παρουσιάστηκε, και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, κανένα από τα πιο πάνω στοιχεία δεν προκύπτει, ούτως ώστε στη βάση του σκεπτικού της νομολογίας να συνιστούν παγίδευση.
ΣΤ.Βάρος Απόδειξης και Νομική Πτυχή
Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Kατηγορούσα Aρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής v Αστυνομίας (1989) 2 ΑΑΔ 401).
Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Sener Erbekci v Δημοκρατίας (2005) 2 ΑΑΔ 434). Όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του κατηγορούμενου εγείρει, δεν είναι δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v Ανδρέα Ευριπίδου (2002) 2 ΑΑΔ 246). Η υπεράσπιση σε καμία περίπτωση φέρει βάρος απόδειξης της αθωότητας του κατηγορούμενου ή συμπλήρωσης τυχόν κενών στην μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής. Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του Κατηγορούμενου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας.
Η πεμπτουσία της ποινικής δίκης είναι η θεμελιακή αρχή ότι η καταδίκη είναι επιτρεπτή μόνο όταν αναδύεται, ασφαλής, ως αποτέλεσμα κρυστάλλινης και χωρίς λογική αμφιβολία δικανικής πεποίθησης (βλ. ΧΧ ΧΧ ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 294/2018, 19/11/2019, ECLI:CY:AD:2019:B474).
Σχετικό με τις υπό εξέταση κατηγορίες είναι το άρθρο 33 του περί Κτηματομεσιτών Νόμου 71(Ι)/2010, ως έχει τροποποιηθεί, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα:
«(1) Κανένα πρόσωπο δε δικαιούται-
(α) να ασκεί το επάγγελμα του κτηματομεσίτη ή με οποιοδήποτε τρόπο να ενεργεί ως κτηματομεσίτης.
(β) να προβάλλεται ή διαφημίζεται ως κτηματομεσίτης ή να επαγγέλλεται με οποιοδήποτε όνομα, επωνυμία ή τίτλο στον οποίο περιέχονται οι λέξεις “κτηματομεσίτης”, “κτηματομεσιτικοί σύμβουλοι”, “κτηματομεσιτικές επιχειρήσεις” ή “κτηματομεσιτεία” ή άλλες ταυτόσημες ή παρόμοιες φράσεις ή λέξεις σε οποιαδήποτε γλώσσα ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αφήνει να νοηθεί ότι πραγματοποιεί κτηματομεσιτεία.
(γ) να διενεργεί ξεναγήσεις οποιουδήποτε προσώπου που επιθυμεί την αγορά ακίνητης ιδιοκτησίας αναφορικά με ακίνητη ιδιοκτησία, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είναι εγγεγραμμένη στο όνομά του ή στο όνομα συγγενικού του εξ αίματος ή εξ αγχιστείας προσώπου μέχρι δευτέρου βαθμού ή στο όνομα προσώπου για τη διαχείριση της περιουσίας του οποίου κατέχει γενικό πληρεξούσιο ή στο όνομα εταιρείας της οποίας είναι διευθυντής, εκτελεστικός σύμβουλος ή υπάλληλος.
(δ) να διαφημίζει ή προβάλλει ή προτείνει οποιαδήποτε κτηματική αγορά ή πώληση ή άλλη κτηματική συναλλαγή αναφορικά με ακίνητη ιδιοκτησία, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είναι εγγεγραμμένη στο όνομά του ή στο όνομα συγγενικού του εξ αίματος ή εξ αγχιστείας προσώπου μέχρι δευτέρου βαθμού ή στο όνομα προσώπου για τη διαχείριση της περιουσίας του οποίου κατέχει γενικό πληρεξούσιο ή στο όνομα εταιρείας της οποίας είναι διευθυντής, εκτελεστικός σύμβουλος ή υπάλληλος.
(ε) εν γνώσει του να δημοσιεύει ή διευθετεί τη δημοσίευση διαφημίσεων στις οποίες δεν αναγράφονται κατά τρόπο σαφή και πλήρη το όνομα και στοιχεία επικοινωνίας του ιδιοκτήτη της κατά τον ουσιώδη χρόνο.
(στ) να αξιώνει ή εισπράττει ή αποκτά δικαιώματα δυνάμει σύμβασης αναφορικά με οποιαδήποτε αμοιβή αναφορικά με υπηρεσίες που παρασχέθηκαν ή θα παρασχεθούν και έχουν σχέση, άμεση ή έμμεση, με την εργασία του κτηματομεσίτη.
εκτός εάν το πρόσωπο αυτό είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης και κατέχει ισχύουσα ετήσια άδεια άσκησης του επαγγέλματος που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 17 ή εμπίπτει εντός των προνοιών του άρθρου 15 και δεν του έχει επιβληθεί απαγόρευση δυνάμει του άρθρου 16.
(2) Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου (1), δεν αποτελεί άσκηση του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη ή άλλως πως πραγματοποίηση κτηματομεσιτείας:
(α) Η διαφήμιση, προβολή ή πρόταση από επιχειρηματία ανάπτυξης γης και οικοδομών οποιασδήποτε κτηματικής αγοράς ή πώλησης ή άλλη κτηματική συναλλαγή αναφορικά με ακίνητη ιδιοκτησία που αποτελεί προϊόν επιχειρηματικής του δραστηριότητας που προέκυψε μετά από σύμβαση αντιπαροχής με τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του ακινήτου·
(β) οποιαδήποτε ενέργεια που γίνεται δυνάμει διατάγματος δικαστηρίου ή από διαχειριστή/παραλήπτη, προσωρινό διαχειριστή ή εκκαθαριστή εταιρείας ή από διαχειριστή ή παραλήπτη προσώπου που τελεί υπό πτώχευση·
(γ) οποιαδήποτε ενέργεια που γίνεται από βοηθό κτηματομεσίτη ή από υπάλληλο αδειούχου κτηματομεσίτη με οδηγίες του αδειούχου κτηματομεσίτη στον οποίο εργοδοτείται.
(3) Πρόσωπο το οποίο ενεργεί κατά παράβαση των διατάξεων του εδαφίου (1) είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες πεντακόσια ευρώ ή και στις δύο αυτές ποινές.
(4) Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου (3), πρόσωπο το οποίο παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθεί με οποιαδήποτε απαγόρευση, καθήκον ή υποχρέωση που επιβάλλεται από ή δυνάμει οποιασδήποτε από τις διατάξεις του παρόντος Νόμου ή των δυνάμει αυτού εκδιδομένων Κανονισμών διαπράττει αδίκημα και υπόκειται, αν δεν προβλέπεται ειδικά άλλη ποινή, σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες ευρώ και, σε περίπτωση συνεχιζόμενου αδικήματος, σε πρόσθετη χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα τριανταπέντε ευρώ για κάθε ημέρα ή μέρος της ημέρας κατά την οποία η παράβαση ή η παράλειψη συνεχίζεται μετά τη διάπραξη του αδικήματος.
(5) Όταv διαπράττεται αδίκηµα δυvάµει τoυ παρόvτoς Νόμου ή oπoιωvδήπoτε δυνάμει αυτού εκδιδόμενων καvovισµώv, θεωρείται ότι συµµετείχε στη διάπραξη και ότι είvαι έvoχoς αυτoύ και µπoρεί vα διωχθεί, vα δικαστεί και vα τιµωρηθεί αvάλoγα, τo καθέvα από τα ακόλoυθα πρόσωπα-
(α) κάθε πρόσωπo τo oπoίo πράγµατι διεvεργεί τηv πράξη ή παράλειψη η oπoία συvιστά τo πoιvικό αδίκηµα.
(β) κάθε πρόσωπo τo oπoίo διεvεργεί ή παραλείπει vα πράξει κάτι µε σκoπό vα καταστήσει δυvατή τη διάπραξη τoυ πoιvικoύ αδικήµατoς από άλλo ή vα παράσχει συvδρoµή στη διάπραξη τoυ αδικήµατoς από άλλo.
(γ) κάθε πρόσωπo τo oπoίo πρoάγει, παρέχει συvδρoµή σε άλλo ή παρακιvεί αυτό στη διάπραξη τoυ αδικήµατoς.
(δ) κάθε πρόσωπo τo oπoίo ζητεί από άλλo ή διεγείρει ή πρoσπαθεί vα πείσει άλλo πρόσωπo vα διαπράξει τo πoιvικό αδίκηµα.
(ε) κάθε πρόσωπo τo oπoίo διεvεργεί oπoιαδήπoτε πράξη πρoπαρασκευαστική στη διάπραξη τoυ πoιvικoύ αδικήµατoς.
(6) Όταν νοµικό πρόσωπο διαπράττει αδίκηµα δυνάµει του παρόντος Νόμου, κάθε διευθυντής, γραµµατέας ή άλλος αξιωµατούχος του νοµικού αυτού προσώπου ή oπoιoδήπoτε πρoσώπo τo oπoίo εµφαvιζόταv ότι εvεργεί µε oπoιαδήπoτε τέτoια ιδιότητα, το οποίο εξουσιοδοτεί ή παρακινεί ή επιτρέπει την τέλεση της πράξης ή την παράλειψη η οποία συνιστά το αδίκηµα, τo πρόσωπo αυτό, καθώς και τo voµικό πρόσωπo είvαι έvoχo τoυ αδικήµατoς αυτoύ και σε περίπτωση καταδίκης τoυ υπόκειται στις πoιvές πoυ πρoβλέπει o παρώv Νόµoς για τo συγκεκριµέvo αδίκηµα».
Σε ότι αφορά τους όρους «κτηματομεσίτης», «βοηθός κτηματομεσίτης», «αδειούχος κτηματομεσίτης», «εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης» και «κτηματική συναλλαγή», παραπέμπω στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του περί Κτηματομεσιτών Νόμου 71(Ι)/2010, όπου εκεί καταγράφονται τα ακόλουθα:
«αδειούχος κτηματομεσίτης» σημαίνει εγγεγραμμένο κτηματομεσίτη, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο κατέχει ισχύουσα άδεια που εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 17 και περιλαμβάνει πρόσωπο το οποίο ασκεί νόμιμα το επάγγελμα του κτηματομεσίτη σε άλλο κράτος μέλος και παρέχει υπηρεσίες στη Δημοκρατία σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου·
«βοηθός κτηματομεσίτης» σημαίνει φυσικό πρόσωπο που εργοδοτείται ως υπάλληλος αδειούχου κτηματομεσίτη, είναι εγγεγραμμένος στο Μητρώο Βοηθών Κτηματομεσιτών δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου και διεκπεραιώνει κτηματομεσιτικές εργασίες με οδηγίες αδειούχου κτηματομεσίτη·
«εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης» σημαίνει κτηματομεσίτη, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο είναι εγγεγραμμένος στο Μητρώο Κτηματομεσιτών δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου·
«κτηματική συναλλαγή» σημαίνει κάθε συναλλαγή για τη σύναψη συμφωνίας για πώληση, αγορά, ανταλλαγή ή μίσθωση ακίνητου πέραν του ενός μηνός, περιλαμβανομένης της παραχώρησης ακινήτου με αντιπαροχή και περιλαμβάνει κάθε συναλλαγή για τη σύναψη συμφωνίας για πώληση, αγορά, ανταλλαγή ακινήτου μέσω της μεταβίβασης εταιρικών μετοχών·
«κτηματομεσίτης» σημαίνει το φυσικό ή νομικό πρόσωπο του οποίου η απασχόληση είναι η έναντι αμοιβής μεσολάβηση για κτηματική συναλλαγή·
Όπως προκύπτει από τις πιο πάνω σχετικές νομοθετικές διατάξεις, αδικήματα αυτής της φύσεως, προκύπτουν με την εκδήλωση της αξιόποινης συμπεριφοράς, χωρίς να απαιτείται η συνδρομή της ένοχης διάνοιας (mens rea) του αδικοπραγούντος. Αυτό που προκύπτει από τις πρόνοιες του Νόμου είναι η πρόθεση του Νομοθέτη να δημιουργήσει αδικήματα αυστηρής ευθύνης, για την καλύτερη ρύθμιση της διεξαγωγής του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη. Συνεπώς, το κατά πόσον υπήρχε πρόθεση ή όχι εκ μέρους του κατηγορούμενου προσώπου για την διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων, δεν είναι κάτι το οποίο οφείλει να απασχολήσει, δεδομένου ότι η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος έχει αποδειχθεί.
Ζ. Κατάληξη Δικαστηρίου
Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, δηλαδή την μαρτυρία που έχω κρίνει ως αποδεκτή, τα ευρήματα του Δικαστηρίου, την νομική πτυχή και το βάρος απόδειξης, προχωρώ στο μέρος αυτό της απόφασης μου με την κατάληξη του Δικαστηρίου σχετικά με το αν έχουν αποδειχθεί οι υπό κρίση κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.
Ο Κατηγορούμενος, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, δια των πιο πάνω πράξεων του, δηλαδή να μεταβεί στο επίμαχο διαμέρισμα μετά από διευθέτηση συνάντησης ένεκα του ενδιαφέροντος κάποιας «Λαούρη» στην ενοικίαση του διαμερίσματος, να συζητήσει και να ξεναγήσει τον Μ.Κ.1 στο διαμέρισμα, αναφέροντας του παράλληλα το ποσό ενοικίασης που ζητούσε ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος, και ότι μάλιστα θα μπορούσε να γίνει κάποια έκπτωση στην τιμή, και ότι ο ίδιος θα ετοίμαζε την συμφωνία ενοικίασης, άσκησε το επάγγελμα του κτηματομεσίτη και ενήργησε ως κτηματομεσίτης χωρίς να είναι εγγεγραμμένος στο μητρώο του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών και χωρίς να κατέχει άδεια άσκησης του εν λόγω επαγγέλματος και πρόβαλλε και πρότεινε την συγκεκριμένη κτηματική συναλλαγή αναφορικά με ακίνητη ιδιοκτησία η οποία δεν ήταν ιδιοκτησίας του ή συγγενικού του προσώπου μέχρι δευτέρου βαθμού και για την οποία δεν είχε πληρεξούσια έγγραφα. Συνεπώς οι κατηγορίες υπ’ αριθμό 1, 2 και 6 έχουν αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό, και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτές.
Επιπρόσθετα, ο Κατηγορούμενος με το να προβάλει τον εαυτό του ως «μεσίτη» και με το να αναφέρει στον Μ.Κ.1 ότι έχει ενοικιάσει πολλά ακίνητα, πρόβαλλέ και διαφήμιζε τον εαυτό του ως κτηματομεσίτη ο οποίος μεσολαβεί για την επίτευξη κτηματικών συναλλαγών, αναφέροντας ξεκάθαρα στον Μ.Κ.1 ότι πραγματοποιεί κτηματομεσιτεία, και επομένως και οι κατηγορίες υπ’ αριθμό 3 και 4 έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτές.
Εξετάζοντας κατά πόσον οι Παραπονούμενοι έχουν αποδείξει την 5η κατηγορία όπου αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί σε αυτήν. Το άρθρο 26 του Περί Κτηματομεσιτών Νόμου, προνοεί τα ακόλουθα:
«(1) Κτηματομεσίτης ο οποίος, σε οποιαδήποτε ειδοποίηση, διαφήμιση ή έγγραφο ή σε οποιαδήποτε πινακίδα αναρτημένη στην πρόσοψη ή εντός του γραφείου του, περιγράφει τον εαυτό του ψευδώς ή ανακριβώς ή μεταχειρίζεται όνομα ή επωνυμία διαφορετικά εκείνου με το οποίο είναι εγγεγραμμένος στο Μητρώο Κτηματομεσιτών ή παριστά ανακριβώς ότι κατέχει οποιοδήποτε δίπλωμα ή πτυχίο ή οποιαδήποτε ειδικότητα ή ειδικά προσόντα σχετικά με ακίνητα ή κτηματικές συναλλαγές, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο εδάφιο (3) του άρθρου 33.
(2) Πρόσωπο το οποίο, με έγγραφο, διαφήμιση ή κάθε άλλη πράξη ή παράλειψή του, παραπλανεί ως προς την ταυτότητα του αδειούχου κτηματομεσίτη που μεσολαβεί για συγκεκριμένη κτηματική συναλλαγή είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο εδάφιο (4) του άρθρου 32.»
Για να υπόκειτο στις διατάξεις του εδάφιου (1) άρθρου 26 του Νόμου, θα έπρεπε να είναι κτηματομεσίτης, ενώ οι διατάξεις του εδάφιου (2) του άρθρου 26 παραπέμπουν στο άρθρο 32 του Νόμου το οποίο αφορά σε πειθαρχικές διατάξεις και όχι στο μέρος του Νόμου που αφορά ποινικά αδικήματα. Δεν παραβλέπω φυσικά ότι δεν υπάρχει εδάφιο (4) στο άρθρο 32 του Νόμου, ως εκ τούτου το ζήτημα αυτό θα πρέπει να τεθεί στους αρμόδιους. Ως εκ των ανωτέρω ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην 5η κατηγορία.
Κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί και στην 7η κατηγορία εφόσον από την διαθέσιμη μαρτυρία οι ενέργειες του αφορούσαν την εργασία του κτηματομεσίτη, πλην όμως δεν στοιχειοθετείται ότι αξίωσε αμοιβή ή εισέπραξε δικαιώματα εφόσον δεν ολοκληρώθηκε η συναλλαγή. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην 7η κατηγορία.
Ούτε η 8η κατηγορία μπορεί να στοιχειοθετηθεί καθ’ ότι το άρθρο 33(1)(γ) του Νόμου προνοεί για την διενέργεια ξενάγησης οποιουδήποτε ατόμου που επιθυμεί την «αγορά» ακίνητης ιδιοκτησίας. Η υπό εξέταση προτιθέμενη κτηματική συναλλαγή αφορούσε την ενοικίαση του διαμερίσματος, και όχι την αγορά αυτού. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην 8η κατηγορία.
Εν όψει όλων των πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1, 2, 3, 4 και 6 και αθώος στις κατηγορίες 5, 7 και 8.
(Υπογρ.)……………………………….
Λ. Χατζηξενοφώντος, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο