Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. V. K, Aρ. Υπόθεσης: 2051/25, 20/8/2026
print
Τίτλος:
Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. V. K, Aρ. Υπόθεσης: 2051/25, 20/8/2026

Στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου

Ενώπιον: Σ. Συμεού, Ε.Δ.   

         Aρ. Υπόθεσης: 2051/25

 

                                           

                                            Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου

 

                                                                - ν -  

 

                                                                V. K

                                                                    

                                    

 

Ημερομηνία: 20/08/26

Εμφανίσεις:

Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ε. Μανώλη             

Για τον Κατηγορούμενο : κα. Γ. Παπασάββα

Κατηγορούμενος : παρών      

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της ημέρας με σκοπό διάπραξης κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 296(δ) (ιι) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (1η κατηγορία) , το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (2η κατηγορία), το αδίκημα της απαγόρευσης μεταφοράς μάχαιρας εκτός της κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 82(2), 85 και 86 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (3η κατηγορία), και τέλος την κατηγορία της κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη κατά παράβαση των άρθρων 255 και 272(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (4η, 5η και 6η κατηγορία). 

 

Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των πιο πάνω αδικημάτων, ο Κατηγορούμενος, την 13/04/25 στη Πάφο ενώ είχε καταδικαστεί προηγουμένως σε ποινές φυλάκισης για κακουργήματα κατά της περιουσίας στην ποινική υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου 405/21, είχε στην κατοχή του κατά την διάρκεια της ημέρας διαρρηκτικά εργαλεία χωρίς νόμιμη δικαιολογία επί σκοπό διάπραξης κακουργήματος, περιουσία που για την οποία υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία και ένα μαχαίρι που κατέληγε σε μυτερή άκρη μήκους 7 εκατοστών.

 

Περαιτέρω ο Κατηγορούμενος κατηγορείται και επί τω ότι, μεταξύ των ημερομηνιών 12 – 13/01/24 έκλεψε το μηχανοκίνητο όχημα μάρκας HONDA CIVIC χρώματος γκρίζου με αρ. εγγραφής KLL (…..), αξίας 2,500 ευρώ ενώ προηγουμένως είχε καταδικαστεί στην ποινική υπόθεση του Ε.Δ Πάφου υπ. αρ. 405/21 για κλοπή, ότι επίσης την 27/02/24 στη Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου έκλεψε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KVS (……)  μάρκας HONDA CIVIC αξίας 4,500 ευρώ ενώ προηγουμένως είχε καταδικαστεί στην ποινική υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου υπ. αρ. 405/21 για κλοπή, και τέλος ότι μεταξύ των ημερομηνιών 27/02/24 – 03/03/24 έκλεψε από το μηχανοκίνητο όχημα μάρκας HONDA CIVIC με αρ. εγγραφής KVS (…..) ένα ραδιόφωνο PIONEER αξίας 220 ευρώ, τα εσωτερικά φώτα του πιο πάνω αυτοκινήτου αξίας 50 ευρώ καθώς και τους υαλοκαθαριστήρες του αξίας 10 ευρώ, ενώ προηγουμένως είχε καταδικαστεί στην ποινική υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου  υπ. αρ. 405/21 για κλοπή.  

 

Ο Κατηγορούμενος αφού απάντησε με μη παραδοχή στην 2η, 4ης, 5η και 6η η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση σχετικά με τις πιο πάνω κατηγορίες και ως εκ τούτου η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε πέντε μάρτυρες κατηγορίας ενώ δηλώθηκαν με την σύμφωνη γνώμη και των δύο πλευρών και παραδεκτά γεγονότα.  Αναφορικά δε με την 1η και την 3η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος, άλλαξε απάντηση από μη παραδοχή σε παραδοχή πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας.

 

Κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας σημειώνεται ότι κατατέθηκαν συνολικά 35 τεκμήρια.  

 

Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, κατά το εκ πρώτης όψεως στάδιο, το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του, κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία στις υπό εκδίκαση κατηγορίες ενώ από πλευράς του ο Κατηγορούμενος μετά την επεξήγηση των δικαιωμάτων του επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως καλώντας και μια μάρτυρα προς Υπεράσπιση του.  

 

Παραδεκτά γεγονότα

 

Η διακίνηση όλων των τεκμηρίων έγινε νόμιμα και νομότυπα από την λήψη τους μέχρι και την κατάθεση τους στο Δικαστήριο χωρίς να υπάρξει σε αυτά οποιαδήποτε αλλοίωση πλην της χρησιμοποίησης τους για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων.

 

Επίσης δηλώθηκε ότι με βάση το Τεκμήριο 1, ο Κατηγορούμενος, καταδικάστηκε την 17/03/21 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στην ποινική υπόθεση υπ. αρ. 405/21 για το αδίκημα της διάρρηξης καταστήματος σε ποινή φυλάκισης δύο ετών, για το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 20,21,255 και 262 του Κεφ. 154 σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών, για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικού οργάνου κατά την διάρκεια της ημέρας με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος κατά παράβαση των άρθρων 296(δ) του Κεφ. 154 σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών, για το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 272(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών, για το αδίκημα της διάρρηξης καταστήματος σε ποινή φυλάκισης δύο ετών, για το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 20,21,255 και 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών, για το αδίκημα της κλοπής δια ευρέσεως σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών για το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 20,21,255 και 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών, για το αδίκημα της διάρρηξης σε ποινή φυλάκισης 2 ετών για το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 20,21,255 και 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών και τέλος για το αδίκημα της διάρρηξης καταστήματος σε ποινής φυλάκισης 2 ετών.

 

Μαρτυρία 4ης κατηγορίας

 

Προσαχθείσα μαρτυρία 4ης κατηγορίας

 

O MK2 είναι ο ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος το οποίο είχε κλαπεί. Οι γραπτές καταθέσεις του ΜΚ2 οι οποίες και υιοθετήθηκαν από το ίδιο ως μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτελούν τα Τεκμήρια 26, 27 και 28. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 27, την 13/01/24 όταν βγήκε έξω από το σπίτι του διαπίστωσε ότι το όχημα του δεν βρισκόταν στο σημείο που το είχε σταθμεύσει προηγουμένως και το είχε κλειδωμένο. Σύμφωνα μάλιστα με τον ΜΚ2 το απέναντι σπίτι από το δικό του διαθέτει κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης όπου πιθανόν να καταγράφηκε το συμβάν της κλοπής του οχήματος. Το συγκεκριμένο όχημα με βάση το Τεκμήριο 26 εντοπίστηκε από την αστυνομία σε υπόγειο χώρο στάθμευσης πολυκατοικίας παρά την λεωφόρο Ελλάδος χωρίς να φέρει οποιαδήποτε ζημιά είτε εσωτερικά είτε εξωτερικά και αφού επιθεωρήθηκε από τον ΜΚ2 στον οποίο τελικά και παραδόθηκε, αυτός διαπίστωσε ότι τα Τεκμήρια 5 και 6 τα οποία αφορούν σε μια πετσέτα και ένα λάστιχο ποτίσματος που εντοπίστηκαν εντός του οχήματος του δεν του ανήκουν. Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο, ο ΜΚ2 κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι δεν τον γνωρίζει και ούτε  οποτεδήποτε στο παρελθόν είχε έρθει σε επαφή μαζί του ή τον είχε συναντήσει.

 

Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση.

 

 

Παραδεκτά Γεγονότα 4ης κατηγορίας

 

Με βάση το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 το οποίο επίσης αποτελεί παραδεκτό γεγονός, η Αστ. 3025 Έλενα Παρπέρη του ΤΑΕ Πάφου παρέλαβε από τον Αστ. 2588 – Τεκμήριο 9Α και 9Β -  δηλαδή να λιβέρι από το πλαϊνό μέρος του μπροστινού καθίσματος του οχήματος με αρ. εγγραφής KLL (….), μια βάση τοποθέτησης κινητού τηλεφώνου χρώματος μαύρου από το εσωτερικό μέρος του μπροστινού ανεμοθώρακα του πιο πάνω οχήματος, μια πετσέτα χρώματος κίτρινου με άσπρο από το κάθισμα του συνοδηγού του πιο πάνω οχήματος – Τεκμήριο 5 - ένα τσαντάκι χρώματος μαύρου από το πάτωμα πίσω από το κάθισμα του συνοδηγού στο πίσω μέρος του οχήματος καθώς και τέσσερις δειγματοληψίες οι οποίες έφεραν τα διακριτικά ΑΠ1 – ΑΠ8 τα οποία και κράτησε υπό την ασφαλή της φύλαξη μέχρι και την διάθεση τους για την διενέργεια επιστημονικών εξετάσεων.

 

Η πιο πάνω γυναίκα αστυφύλακας στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, την 09/02/25 παρέλαβε από τον Λοχ. 3070 Α. Τσεκούρα του ΤΑΕ Πάφου ένα λάστιχο ποτίσματος χρώματος μαύρου με κόκκινο  - Τεκμήριο 6.

 

Σύμφωνα με την συγκεκριμένη αστυφύλακα, τα πιο πάνω τεκμήρια που παραλήφθηκαν από το κλοπιμαίο όχημα καθώς και το τεκμήριο που της παραδόθηκε από τον Λοχ. 3070 παραδόθηκαν και μεταφέρθηκαν στο Ινστιτούτο Γενετικής με σκοπό να διενεργηθούν επί αυτών επιστημονικές εξετάσεις,  ενώ την 11/09/24 ο Κατηγορούμενος έδωσε την γραπτή του συγκατάθεση για την λήψη των παρειακών του επιχρισμάτων τα οποία αφού του λήφθηκαν αποστάλθηκαν και αυτά στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για να τύχουν των απαραίτητων επιστημονικών εξετάσεων.

 

Σημειώνεται ότι τα πιο πάνω τεκμήρια που εντοπίστηκαν εντός του οχήματος με αρ. εγγραφής KLL (…..) φωτογραφήθηκαν από τον Αστ. 2588 στην παρουσία του Αστ. 3699.

 

Από τον Κατηγορούμενο λήφθηκε ανακριτική κατάθεση στις 13/04/25 στην οποία σε όσες ερωτήσεις του είχαν υποβληθεί, απάντησε με την στερεότυπη φράση «ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο» ενώ κατηγορήθηκε γραπτώς απαντώντας επίσης και στην γραπτή του κατηγορία με την ίδια φράση.

 

 

 

Μαρτυρία 2ης κατηγορίας

 

Προσαχθείσα Μαρτυρία 2ης κατηγορίας

 

Ο Αστ. 1127 Ν. Χατζηγεωργίου, από τώρα και στο εξής ο «ΜΚ4» υπηρετεί στον ΟΥΛΑΕ Πάφου και την 13/04/25 ανέλαβε καθήκον για συνεχή υπηρεσία από τις 07:00 π.μ. μέχρι την 19:00 μ.μ. της ίδιας ημέρας. Περί τις 12:30 μ.μ. ενώ βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία μαζί με τον Ε/Αστ. 7072 Σ. Χριστοδούλου έλαβαν πληροφορία από το ΚΕΜ Πάφου ότι σε υπόγειο χώρο στάθμευσης στην οδό Μιχαλάκη Χριστοδούλου υπάρχει σταθμευμένο το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΜΝ (…….) το οποίο φαίνεται να είχε καταγγελθεί ως κλοπιμαίο στο τμήμα Μικροπαραβάσεων Πάφου. Αφού οι πιο πάνω αστυφύλακες μετέβηκαν στο μέρος εντόπισαν το πιο πάνω όχημα να είναι σταθμευμένο και κλειδωμένο στον πιο πάνω χώρο στάθμευσης ενώ δίπλα του βρισκόταν παρκαρισμένο ακόμη ένα όχημα, δηλαδή το όχημα με αρ.  εγγραφής ΚΚΖ (……)  μάρκας BMW όπου και στην θέση του οδηγού του συγκεκριμένου οχήματος εντοπίστηκε να κάθεται ο Κατηγορούμενος ο οποίος μάλιστα φορούσε στα χέρια του μαύρα πλαστικά γάντια ενώ στον λαιμό του είχε κρεμασμένο ένα φανάρι. Τα δε κλειδιά του οχήματος σύμφωνα με τον ΜΚ4 βρισκόντουσαν στην μίζα του αυτοκινήτου. Τότε ο ΜΚ4 αφού πλησίασε το όχημα και ο Κατηγορούμενος κατέβηκε από αυτό, αμέσως μετά τον ενημέρωσε γραπτώς για τα δικαιώματα του τα οποία αφού του διαβάστηκαν ο ίδιος εξέφρασε την επιθυμία να μην τα ασκήσει. Τότε ο ΜΚ4 ρώτησε τον Κατηγορούμενο σε ποιον ανήκει το συγκεκριμένο όχημα που βρισκόταν στην κατοχή του και επειδή αυτός δεν έδωσε στον ΜΚ4 οποιαδήποτε ικανοποιητική εξήγηση για την παρουσία του εντός του οχήματος, προχώρησε στην σύλληψη του για το  αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας σε σχέση με το εν λόγω αυτοκίνητο. Στην συνέχεια σε σωματική έρευνα που ακολούθησε, ο ΜΚ4 εντόπισε στην κατοχή του Κατηγορούμενου και εντός ενός σάκου χρώματος βυσσινί που φορούσε κατά την στιγμή εκείνη, ένα σουηδικό κλειδί, ένα μαχαίρι με πλαστική χειρολαβή που κατάληγε σε μυτερή άκρη μήκους 7 εκατοστών, ένα εξάγωνο κλειδί, τρία κλειδιά μηχανικού και ένα σπάρκ αυτοκινήτου. Επίσης στην δεξιά τσέπη του Κατηγορούμενου, ο ΜΚ4 εντόπισε ένα ζευγάρι γάντια και μια δέσμη από τέσσερα κλειδιά, ένα πλαστικό γάντι χρώματος μαύρου και μια μάσκα προσώπου covid.  Περαιτέρω σε τσαντάκι που κρατούσε ο Κατηγορούμενος, μάρκας UNDER ARMOUR, εντοπίστηκε μια πατεριμή χρώματος ασημί, ένα φανάρι χωρίς οποιαδήποτε επιγραφή το οποίο λειτουργούσε, διάφορα είδη κλειδιών – εργαλείων, τέσσερα κλειδιά αυτοκινήτου, ένα γάντι ρούχινο και ένα πορτοφόλι χρώματος καφέ άδειο, μια καστανιά με διάφορα καρυδάκια, δύο κάρτες της Τράπεζας Κύπρου στο όνομα Σ.Φ και η άλλη στο όνομα Α.Ε και ένα πολυεργαλείο σε σχήμα κάρτας.

 

Στην συνέχεια ο ΜΚ4 συνέλαβε τον Κατηγορούμενο για τα αυτόφωρα αδικήματα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της ημέρας, της μαχαιροφορίας και της παράνομης κατοχής περιουσίας αναφορικά με τις κάρτες και τα κλειδιά των αυτοκινήτων. Αφού του επεξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του, ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε καμία απάντηση, ενώ στην συνέχεια κατόπιν της γραπτής του συγκατάθεσης και με την βοήθεια του Ε/Α 7072 αφού διενεργήθηκε έρευνα στο όχημα με αρ. εγγραφής ΚΖΖ (…..) στην παρουσία του εντοπίστηκε ένα flex μπαταρίας με την μπαταρία του μάρκας PARKSIDE χρώματος πράσινου και ένα πλαστικό σετ χρώματος μαύρου πάνω στο οποίο υπήρχαν 10 μεταλλικά πολύγωνα διαφόρων χρωμάτων. Αφού υποδείχθηκαν στον Κατηγορούμενο σύμφωνα με τον ΜΚ4 και του επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο αυτός απάντησε « Μα να μου τα πάρετε και τούτα» ενώ συνελήφθηκε εκ νέου για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας χωρίς αυτός να απαντήσει οτιδήποτε. Στην συνέχεια τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και το όχημα ΚZZ (…..) μεταφέρθηκαν στην ΑΔΕ Πάφου ενώ όλα τα τεκμήρια παραδόθηκαν στον Αστ. 4485 Σ. Πενταρά.

 

Ο ΜΚ4 κατά την κυρίως εξέταση του ερωτώμενος για ποιο επακριβώς λόγο είχε συλλάβει τον Κατηγορούμενο για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας εξήγησε ότι η πληροφορία ήταν ότι υπήρχε κλοπιμαίο όχημα στο συγκεκριμένο υπόγειο χώρο στάθμευσης το οποίο και αφού μετέβηκαν στο μέρος το εντόπισαν, ενώ παράλληλα πλησίον του συγκεκριμένου οχήματος υπήρχε σταθμευμένο ακόμα ένα όχημα μάρκας BMW με αρ. εγγραφής ΚΚΖ(……) εντός του οποίου βρισκόταν ο Κατηγορούμενος και κοιμόταν. Σύμφωνα με τον ΜΚ4 ο Κατηγορούμενος κατά τον εν λόγω χρόνο που είχε εντοπιστεί να κοιμάται εντός του οχήματος φορούσε στα χέρια του γάντια, είχε φαναράκι το οποίο μάλιστα ήταν αναμμένο ενώ στην κατοχή του είχε και μια μάσκα covid. Ερωτώμενος μάλιστα σε ποιον ανήκει το συγκεκριμένο αυτοκίνητο ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε καμία απάντηση.

 

Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ4 από την Υπεράσπιση υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος ερωτώμενος σχετικά με το συγκεκριμένο αυτοκίνητο εντός του οποίου βρέθηκε να κοιμάται ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να τους πει που το βρήκε και επειδή υπήρχαν και άλλα αντικείμενα εντός του αυτοκινήτου αυτού συνελήφθηκε για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας όσο και των αντικειμένων.

 

Παραδεκτά γεγονότα 2ης κατηγορίας

 

Ο Αστ. 4485 Σ. Πενταράς ο οποίος υπηρετεί στο ΤΑΕ Πάφου στις 13/04/25 παρέλαβε από τον Αστ. 1127 Ν. Χατζηγεωργίου του ΟΥΛΑΕ Πάφου τα πιο πάνω αντικείμενα τα οποία και τα έθεσε υπό την ασφαλή του φύλαξη ως τεκμήρια, ενώ την ίδια ημέρα κατέγραψε την ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο αναφορικά με τα αδικήματα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά την διάρκεια της ημέρας, της παράνομης κατοχής περιουσίας και της μαχαιροφορίας τα οποία διαπράχθηκαν στον υπόγειο χώρο στάθμευσης στην οδό Μιχαλάκη Χριστοδούλου στην Πάφο. Την ίδια ημέρα ο Αστ. 2588 έλαβε αριθμό φωτογραφιών των πιο πάνω τεκμηρίων στη παρουσία του Αστ. 4485, ενώ στις 15/04/25 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου μετά από οδηγίες του Λοχ. 3144 Π. Σιμιλλίδη λήφθηκαν από τον Κατηγορούμενο τα παρειακά του επιχρίσματα κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης.

 

Σύμφωνα μάλιστα με το Τεκμήριο 14, το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΚΖ (…..) μάρκας ΒΜW τύπου coupe στο οποίο εντοπίστηκε να βρίσκεται ο Κατηγορούμενος ανήκει στον Ν.Ν. Με βάση επίσης τα παραδεκτά γεγονότα που δηλώθηκαν στο Δικαστήριο, Τεκμήριο 17, το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΚΖ (…..) ήταν ιδιοκτησίας του Ν. Ν το οποίο και πούλησε στον Μ.Π πριν από τέσσερα χρόνια και ο ίδιος δεν γνώριζε ότι ο Μ.Π δεν το μεταβίβασε στο όνομα του παρά το γεγονός ότι είχε αναφέρει ότι θα το διευθετήσει. Επίσης δηλώθηκε μέσω του περιεχομένου του Τεκμηρίου 15  ότι, την 15/04/25 και μεταξύ των ωρών 10:30 π.μ – 13:30 μ.μ ο Αστ. 4158 προσπάθησε επανειλημμένα να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με τον Μ.Π χωρίς θετικό αποτέλεσμα, ενώ την ίδια ημέρα και ώρα 14:00 μ.μ. οι Αστ. 4158 και 4485 μετέβηκαν στην οδό Ε. Π αρ. 6 στον Μούταλο της Επαρχίας Πάφου προς εντοπισμό του πιο πάνω προσώπου χωρίς θετικό αποτέλεσμα καθότι αυτός απουσίαζε.

 

Σημειώνεται περαιτέρω ότι με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, ο Αστ. 2588 Α. Παπακλεοβούλου του ΤΑΕ Πάφου – Τεκμήριο 16Α - την 13/04/25 και ώρα 15:53 μ.μ στην ΑΔΕ Πάφου στην παρουσία του Αστ. 4485 έλαβε αριθμό φωτογραφιών – Τεκμήριο 16Β - του οχήματος με αρ.εγγραφής ΚΚΖ (…..) σχετικά με υπόθεση κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων, ενώ την ίδια ημέρα έλαβε και αριθμό φωτογραφιών τεκμηρίων σχετικά με την πιο πάνω υπόθεση. Τόσο το όχημα όσο και τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν εντός του συγκεκριμένου οχήματος και στην κατοχή του Κατηγορούμενου φωτογραφήθηκαν και περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 16Β.

 

Από τον Κατηγορούμενο λήφθηκε στο μεταξύ ανακριτική κατάθεση αναφορικά με αδικήματα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά την διάρκεια της ημέρας, της παράνομης κατοχής περιουσίας και της μαχαιροφορίας – Τεκμήριο 13 – στην οποία και προέβαλε τους ισχυρισμούς του.

 

 

 

 

 

5η και 6η κατηγορία

Προσαχθείσα Μαρτυρία 5ης και 6ης κατηγορίας

 

Ο ΜΚ3 είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αρ. εγγραφής KVS (……) μάρκας Honda Civic μοντέλο HRV χρώματος πράσινου. Σύμφωνα με την γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 29,  την οποία και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, το συγκεκριμένο όχημα το είχε αγοράσει πριν από περίπου 1 ½ χρόνο για το χρηματικό ποσό των 4,500 ευρώ. Την 26/02/24 και περί ώρα 1900 μ.μ. το είχε σταθμεύσει έξω από την οικία του ενώ γύρω στις 02:00 π.μ. την 27/02/24 το είχε ελέγξει και ήταν κλειδωμένο και πήγε για ύπνο. Σύμφωνα με τον ΜΚ3 όταν έλεγξε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που διαθέτει την ίδια ημέρα και περί ώρα 03:15 π.μ.  Με βάση τον ΜΚ3 αυτό που διαπιστώθηκε μέσω του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης ήταν ότι ένας άγνωστος του άνδρας εισήλθε με ευκολία εντός του οχήματος του μέσω της κλειδωμένης πόρτας του οδηγού, και αφού το ξεκίνησε κινήθηκε με όπισθεν βγαίνοντας έτσι από τον χώρο στάθμευσης και στην συνέχεια αναχώρησε με δυτική κατεύθυνση.

 

Την 29/02/24 ο ΜΚ3 στην συμπληρωματική γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 31, ανέφερε ότι εντός του οχήματος που είχε κλαπεί βρισκόταν και η Κυπριακή άδεια οδήγησης του καθώς και το πιστοποιητικό εγγραφής του εν λόγω οχήματος. Επίσης ότι την ίδια ημέρα αποθήκευσε βίντεο από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, Τεκμήριο 21, που υπήρχε εγκατεστημένο σε διπλανή κατοικία από την κατοικία του, το οποίο καταγράφει τόσο τις κινήσεις του δράστη όσο και την κλοπή του οχήματος του.

 

Ακολούθως σύμφωνα με την συμπληρωματική κατάθεση του ΜΚ3, ημερ. 03/03/24 Τεκμήριο 30, κάποιος ξάδερφος του με το όνομα Μαξίμ του τηλεφώνησε και του ανέφερε ότι το όχημα του που είχε κλαπεί, βρισκόταν σταθμευμένο στο πάρκο δασούδι στην Πάφο. Έτσι ο ίδιος μετέβηκε στο εν λόγω σημείο και διαπίστωσε πράγματι την παρουσία του οχήματος του το οποίο μάλιστα ήταν κλειδωμένο και χωρίς εξωτερικές ζημιές. Τότε ο ΜΚ3 κάλεσε την αστυνομία η οποία έφτασε στο μέρος με σκοπό να διενεργηθούν εξετάσεις γι’ αυτό και το ξεκλείδωσε. Κατά την διενέργεια των εξετάσεων της αστυνομίας, στο πίσω μέρος του οχήματος υπήρχε ένα πλαστικό μπουκάλι με υγρό καθώς και μια ηλεκτρική θέρμανση η οποία δεν ήταν δική του. Επίσης διαπίστωσε ότι έλειπε το ραδιόφωνο του οχήματος καθώς και τα εσωτερικά φώτα αλλά και οι πισινοί υαλοκαθαριστήρες. Μετά το πέρας των εξετάσεων της αστυνομίας ο ΜΚ3 παρέλαβε το όχημα του.

 

Ο ΜΚ3 αντεξεταζόμενος δεν αμφισβητήθηκε για τα όσα υπέδειξε στις γραπτές του καταθέσεις σχετικά με τις διαπιστώσεις του και γενικά για τα όσα είχαν περιέλθει στην αντίληψη του. Ειδικότερα ανέφερε ότι το πρόσωπο που είχε κλέψει το συγκεκριμένο αυτοκίνητο επισκέφθηκε την κατοικία του δύο φορές και ότι την πρώτη φορά δεν έγινε κατορθωτό να το κλέψει ενώ επέστρεψε και πάλι για δεύτερη φορά.  Περιγράφοντας το πρόσωπο αυτό μάλιστα που είχε καταγραφεί στο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης κατά την στιγμή της κλοπής, ο ΜΚ3 ανέφερε ότι ήταν ψηλός και λεπτός αλλά το πρόσωπο του δεν μπορούσε να το διακρίνει.

 

Σε ότι αφορά την αξία των αντικειμένων που είχαν κλαπεί από το όχημα, σύμφωνα με τον ΜΚ3, Τεκμήριο 32, το ραδιόφωνο ήταν 220 ευρώ, τα εσωτερικά φώτα του οχήματος 50 ευρώ και οι πισινοί υαλοκαθαριστήρες 10 ευρώ.

 

Κατά την προβολή του περιεχομένου του Τεκμηρίου 21 ενώπιον του Δικαστηρίου ο ΜΚ3 αναγνώρισε τόσο το όχημα του όσο και τις κινήσεις του δράστη της κλοπής του οχήματος.

 

Ο ΜΚ1 είναι ο Αστ. 2087 Γ. Τσιουπής και εργάζεται στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου. Είναι ο εξεταστής της συγκεκριμένης υπόθεσης αναφορικά με την κλοπή του οχήματος του ΜΚ3 και ως εκ τούτου υπήρχε και στην κατοχή του το Τεκμήριο 21 το οποίο του παραδόθηκε από τον ΜΚ3. Ο ΜΚ1 κατά την κυρίως εξέταση και ιδιαίτερα κατά την προβολή του Τεκμηρίου 21 ανέφερε ότι το πρόσωπο που φαίνεται να κινείται στο περιεχόμενο των σκηνών που έχουν καταγραφεί σε αυτό, δεν μπορεί να αναγνωριστεί από τον ίδιο ως ο Κατηγορούμενος.

 

Ο ΜΚ1 αντεξεταζόμενος δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση.

 

Παραδεκτά γεγονότα 5ης και 6ης κατηγορίας

 

Σύμφωνα με το Τεκμήριο 18 από το πιο πάνω όχημα λήφθηκαν διάφορες δειγματοληψίες από διάφορα σημεία του οχήματος καθώς και από ένα ζευγάρι μαύρα γάντια τα οποία εντοπίστηκαν από τον Αστ. 3894 Ανδρέα Γερμανό μαζί με άλλα τεκμήρια τα οποία καταγράφονται λεπτομερώς στο Τεκμήριο 18.

 

Η επιστημονική μαρτυρία - παράθεση της μαρτυρίας της ΜΚ5

 

Τα τεκμήρια τα οποία ανωτέρω έχουν υποδειχθεί για την κάθε περίπτωση που αφορά τις κλοπές των δύο επίδικων οχημάτων κατασχέθηκαν από την αστυνομία κατά την διερεύνηση των υποθέσεων και αποστάλθηκαν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για εξέταση. Η ΜΚ5 η οποία σύμφωνα με το Τεκμήριο 34 που έχει κατατεθεί και έχει καταστεί παραδεκτό γεγονός, είναι εμπειρογνώμονας με πείρα στο τομέα της γενετικής και ειδικότητα στην γενετική δικανική. Εξ ου και ετοίμασε τις εκθέσεις τις οποίες κατέθεσε στο Δικαστήριο, Τεκμήρια 7, 8, 22 και 23 τις οποίες βεβαίως και υιοθέτησε κατά την κυρίως εξέταση της. Η ΜΚ5 περαιτέρω κατά την κυρίως εξέτασης της εξήγησε τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε, ενώ ζήτησε και κατέθεσε και το Τεκμήριο 35 το οποίο αφορά την στατιστική εκτίμηση του λόγου της πιθανοφάνειας αναφορικά με τα συμπεράσματα του Τεκμηρίου 8. Σύμφωνα με το την ΜΚ5 αναφορικά με τις δειγματοληψίες οι οποίες λήφθηκαν τόσο από την πετσέτα όσο και από το γάντι τα οποία περιγράφονται επί του Τεκμηρίου 35, επειδή στο εργαστήριο πλέον έχει υλοποιηθεί λογισμικό πρόγραμμα με βάση το οποίο γίνεται αξιολόγηση γενετικών προφίλ από τεκμήρια που θα παραληφθούν καθώς και σύγκριση με δείγματα αναφοράς με πρόσωπα – κατηγορούμενους και θύματα – το λογισμικό αυτό μπορεί να παρουσιάσει το ποσοστό συνεισφοράς του γενετικού του υλικού. Στην δε συγκεκριμένη περίπτωση αναφορικά με το συμπέρασμα με Α/Α1  του Τεκμηρίου 35, δηλαδή την πετσέτα η οποία εντοπίστηκε εντός του οχήματος με αρ. εγγραφής ΚLL (….) Τεκμήριο 5, υπέδειξε ότι η συνεισφορά του Κατηγορούμενου αγγίζει το 62% συγκριτικά με βάση το μείγμα του γενετικού υλικού που εντοπίστηκε σε σχέση με το άλλο 38% των άλλων δύο αγνώστων προσώπων. Επομένως σύμφωνα με την ΜΚ5 το ποσοστό αυτό υποστηρίζει το σενάριο ότι το άτομο αυτό όπως και εν προκειμένω ο Κατηγορούμενος άγγιξε τελευταίος στο συγκεκριμένο αντικείμενο και επομένως είχε άμεση συνεισφορά χωρίς από την άλλη αυτό να μπορεί να καθοριστεί με βεβαιότητα το ενδεχόμενο αυτό.

 

Σε ότι αφορά το γάντι χρώματος μαύρου το οποίο εντοπίστηκε εντός του οχήματος KVS (….), Τεκμήριο 20, σχετικά με το συμπέρασμα με Α/Α2 επί του Τεκμήριου 35, η ΜΚ5 εξήγησε ότι από το συγκεκριμένο αντικείμενο και δη από την εσωτερική του πλευρά του γαντιού, απομονώθηκε και πάλι μεικτό γενετικό υλικό που παρουσιάζει κύρια συνεισφορά με τον Κατηγορούμενο να έχει πολύ υψηλά ποσοστά συνεισφοράς με αποτέλεσμα να είναι πιο πιθανό το σενάριο ότι και πάλι ήταν αυτός το πρόσωπο που άγγιξε τελευταίος το συγκεκριμένο αντικείμενο. Εφόσον μάλιστα σύμφωνα με την ΜΚ5 στην συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει ισχυρή παρουσία του γενετικού υλικού του Κατηγορούμενου από την εσωτερική πλευρά του γαντιού, υποστηρίζεται και το σενάριο ότι αυτός είχε φορέσει το συγκεκριμένο γάντι τελευταίος ενώ το ίδιο ισχύει σύμφωνα με την ΜΚ5 και αναφορικά με την εξωτερική πλευρά του γαντιού αφού ο Κατηγορούμενος ήταν ο κύριος δότης με 95% συνεισφορά έναντι των άλλων ατόμων.

 

Αναφορικά με τον τρόπο που μπορεί να γίνει η μεταφορά του γενετικού υλικού σε ένα γάντι, η ΜΚ5 κατά την κυρίως εξέταση της ερωτώμενη εξήγησε ότι το γάντι αυτό μπορεί να φορέθηκε από τον Κατηγορούμενο εξ ου και αφέθηκε το γενετικό του υλικό σε τόσο μεγάλο ποσοστό στην εσωτερική του επιφάνεια, ενώ σε ότι αφορά την εξωτερική του επιφάνεια, η ΜΚ5 ισχυρίστηκε ότι ο Κατηγορούμενος, πιθανόν να είχε αγγίξει σε αυτό χρησιμοποιώντας το άλλο του χέρι που ήταν γυμνό ή ακόμη και να εναπόθεσε στο γάντι το γενετικό του υλικό κατά την στιγμή που επιχείρησε να το φορέσει ή να το αφαιρέσει.

 

Σε ότι αφορά το λάστιχο ποτίσματος, Τεκμήριο 7, το οποίο εντοπίστηκε εντός του κλοπιμαίου οχήματος με αρ. εγγραφής KLL (….) επίσης η ΜΚ5 υπέδειξε ότι με βάση τα συμπεράσματα της έκθεσης την οποία ετοίμασε, δηλαδή του Τεκμηρίου 8 συμπέρασμα 2, το γενετικό προφίλ που εντοπίστηκε ταυτίζεται με αυτό του Κατηγορούμενου και η ισχυρή παρουσία του γενετικού του υλικού υποστηρίζει τόσο την άμεση εναπόθεση του, όσο και το σενάριο ότι ήταν ο τελευταίος που είχε αγγίξει το συγκεκριμένο αντικείμενο.

 

Αντεξεταζόμενη από την Υπεράσπιση η ΜΚ5 δεν αμφισβητήθηκε ούτε για τις θέσεις τις οποίες προέβαλε στο Δικαστήριο αναφορικά με τα ποσοστά του γενετικού υλικού τα οποία εντοπίστηκαν επί των αντικειμένων τα οποία εξέτασε αλλά ούτε και για τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε. Αυτό που ουσιαστικά η ΜΚ5 κλήθηκε να απαντήσει, ήταν διάφορες διευκρινιστικού τύπου ερωτήσεις σχετικά με το σενάριο που υποστήριξε για την αμεσότητα της εναπόθεσης του γενετικού υλικού του Κατηγορούμενου και της θέσης της ότι αυτό το οποίο υποστηρίζεται είναι ότι το πρόσωπο αυτό, δηλαδή ο Κατηγορούμενος είχε αγγίξει τελευταίος. Η ΜΚ5 απαντώντας εξήγησε ότι τα όσα έχει υποστηρίξει σχετικά με τα σενάρια τα οποία παρέθεσε αναφορικά με την άμεση συνεισφορά του γενετικού υλικού καθώς και για το ότι αυτός που είχε αγγίξει τελευταίος είναι ο Κατηγορούμενος, είναι θεωρίες οι οποίες δεν μπορούν να βασιστούν στην βεβαιότητα του 100% αλλά υποστηρίζουν από την άλλη αυτό το σενάριο με βάση την δυναμική που του αποδίδεται.

 

Μαρτυρία Κατηγορούμενου

 

Από την αντίπερα όχθη ο Κατηγορούμενος καταθέτοντας ενόρκως ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος σε καμία περίπτωση δεν είχε κλέψει τα επίδικα οχήματα χωρίς από την άλλη να αμφισβητεί τα  συμπεράσματα της ΜΚ5 αναφορικά με τον εντοπισμό του γενετικού του υλικού επί των Τεκμηρίων 5, 6 και 20. Ούτε βεβαίως αμφισβήτησε και τον εντοπισμό των πιο πάνω τεκμηρίων εντός των επίδικων οχημάτων. Ως προς το ζήτημα αυτό όμως ο Κατηγορούμενος επιχείρησε να δώσει την δική του εξήγηση σχετικά με τον εντοπισμό του γενετικού του υλικού στο γάντι, Τεκμήριο 20, αναφέροντας ότι επειδή ο ίδιος εργαζόταν στο περίπτερο με την ονομασία «Zippex» στο οποίο υπήρχε και πακέτο με του ίδιου είδους γάντια με αυτά που ανευρέθηκαν στο επίδικο όχημα που είχε κλαπεί και τα χρησιμοποιούσε και επειδή ο ίδιος ασχολείται και με την επιδιόρθωση οχημάτων βοηθώντας τον δηλαδή πατέρα του ο οποίος είναι μηχανικός και εφάρμοζε στα χέρια του συχνά αυτού του είδους τα γάντια για να μην λερώνεται είναι πολύ πιθανόν κάποιος να τοποθέτησε το συγκεκριμένο γάντι εντός του οχήματος που ανευρέθηκε με σκοπό να τον ενοχοποιήσει συνδέοντας το με το συγκεκριμένο κλοπιμαίο όχημα αφού ισχυρίστηκε ότι είχε διαφορές με άλλα πρόσωπα στο παρελθόν με αποτέλεσμα να του είχαν κάψει και το όχημα του.  Επίσης σε ότι αφορά την πετσέτα στην οποία εντοπίστηκε και πάλι το γενετικό του υλικό, Τεκμήριο 5, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι στο σημείο όπου επιδιόρθωνε αυτοκίνητα ο πατέρας του και ο ίδιος τον βοηθούσε υπήρχαν πολλές πετσέτες αυτού του είδους τις οποίες χρησιμοποιούσαν για να σκουπίζονται, ενώ σε ότι αφορά το λάστιχο του νερού, Τεκμήριο 6, ισχυρίστηκε ότι το ίδιο λάστιχο νερού υπήρχε τυλιγμένο και στην βρύση πλησίον του μηχανουργείου τους το οποίο και χρησιμοποιούσαν για να πλένουν και να καθαρίζουν τα οχήματα που επιδιορθώνονταν και συνεπώς είναι πιθανόν το γενετικό του υλικό να είχε ήδη μεταφερθεί στο συγκεκριμένο αντικείμενο εφόσον είχε άμεση επαφή μαζί του με αποτέλεσμα κάποιο άλλο άγνωστο του πρόσωπο να είχε μεταφέρει το συγκεκριμένο αντικείμενο στο κλοπιμαίο όχημα με σκοπό να τον ενοχοποιήσει.

 

Υπό το φως των πιο πάνω θέσεων που προβλήθηκαν εκ μέρους του Κατηγορούμενου αναφορικά με τον εντοπισμό του γενετικού του υλικού επί των συγκεκριμένων τεκμηρίων, ο Κατηγορούμενος ειδικότερα προέβαλε τον ισχυρισμό και την θέση ότι τα αντικείμενα αυτά πιθανόν να έχουν τοποθετηθεί κακόβουλα εκ μέρους κάποιων άλλων προσώπων με τα οποία είχε και προσωπικές διαφορές και σύχναζαν μάλιστα στον χώρο που επιδιόρθωναν οχήματα μαζί με τον πατέρα του, αφού όπως εξάλλου υποστήριξε κάποιο χρονικό διάστημα προηγουμένως του είχαν κάψει και το αυτοκίνητο του επειδή ο ίδιος είχε παρεξηγηθεί με κάποιο γνωστό του αφού ο ίδιος τον είχε θεωρήσει ύποπτο για την κλοπή ενός χρηματικού ποσού από το αυτοκίνητο του.  Επομένως ο Κατηγορούμενος προέβαλε την θέση ότι αφής στιγμής ο ίδιος είχε άτομα που ήθελαν να του κάνουν κακό, πολύ πιθανόν να επιχείρησαν να τον εμπλέξουν στις κλοπές αυτών τον οχημάτων στα οποία είχαν βρεθεί και τα επίδικα τεκμήρια, με τις οποίες όμως  ο ίδιος ουδεμία απολύτως σχέση έχει.

 

Σε ότι αφορά την παράνομη κατοχή του οχήματος εντός του οποίου εντοπίστηκε να βρίσκεται σε χώρο στάθμευσης πολυκατοικίας, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι το όχημα αυτό το απέκτησε από κάποιο φίλο του με την ονομασία Άγγελος με τον οποίο εργαζόταν μαζί του στο περίπτερο με την ονομασία ZIPPEX αφού αυτός του πρότεινε να ανταλλάξει το συγκεκριμένο όχημα με τα ριμς των ελαστικών του οχήματος του που του είχαν κάψει στο παρελθόν και ως εκ τούτου δέχτηκε να το πάρει παραδίδοντας στο πρόσωπο αυτό τα ρίμς των ελαστικών που του είχε ζητήσει. Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος περαιτέρω δεν αρνήθηκε ότι δεν προέβηκε σε καμία απολύτως ενέργεια για να μεταβιβάσει το συγκεκριμένο όχημα στο όνομα του, ενώ σε ότι αφορά το φανάρι, την μάσκα, τα εργαλεία και τα γάντια που φορούσε ισχυρίστηκε ότι αυτά βρισκόντουσαν στην κατοχή γιατί είχε φύγει απευθείας από το σημείο που επιδιόρθωναν τα οχήματα μαζί με τον πατέρα του με σκοπό να δοκιμάσει το αυτοκίνητο που είχε αποκτήσει και ως εκ τούτου επειδή ο ίδιος ήταν κουρασμένος και είχε καπνίσει και κάνναβη αποκοιμήθηκε. Σε ότι αφορά τα υπόλοιπα αντικείμενα που βρέθηκαν στην κατοχή του Κατηγορούμενου, δηλαδή την δέσμη με τα κλειδιά, το τσαντάκι, την πατεριμή, το πορτοφόλι και τις κάρτες της Τράπεζας, ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για αντικείμενα που βρέθηκαν τυχαία στο σημείο στο οποίο είχε παρκάρει το αυτοκίνητο του  και ως εκ τούτου ο ίδιος τα είχε πάρει στην κατοχή του.

 

Αντεξεταζόμενος ο Κατηγορούμενος αμφισβητήθηκε από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής για τις θέσεις που προβλήθηκαν από πλευράς του, τόσο αναφορικά με τον εντοπισμό του γενετικού του υλικού επί των συγκεκριμένων τεκμηρίων τα οποία εντοπίστηκαν στα δύο οχήματα όσο και για την θέση του ότι το συγκεκριμένο όχημα για το οποίο κατηγορείται ότι το κατείχε παράνομα, το απέκτησε με νόμιμο κατά την θέση του τρόπο. Αποτέλεσε θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι τα όσα ο Κατηγορούμενος υπέδειξε κατά την μαρτυρία του αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και κατασκευάσματα της φαντασίας του και ότι η πραγματική αλήθεια είναι ότι ο ίδιος είχε κλέψει τα επίδικα οχήματα ενώ απέκτησε και παράνομα την κατοχή του οχήματος της 2ης κατηγορίας.

 

Ο Κατηγορούμενος κάλεσε ως μάρτυρα Υπεράσπισης την μητέρα του, ΜΥ1, η οποία κατά την κυρίως εξέταση της αναφέρθηκε στην σχέση που έχει μαζί με τον Κατηγορούμενο αφού είναι η μητέρα του και στα προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί στην σχέση τους εξαιτίας του ότι ο Κατηγορούμενος είχε μπλέξει με ναρκωτικά. Επίσης κατά την κυρίως εξέταση, της  υποδείχθηκαν και τα Τεκμήρια 5, 6 και 20 με σκοπό να αναφέρει κατά πόσο υπήρχαν τέτοια αντικείμενα στο σπίτι τους και δη στον χώρο όπου ο πατέρας του Κατηγορούμενου επιδιόρθωνε οχήματα και ο Κατηγορούμενος τον βοηθούσε, με την μάρτυρα να απαντά καταφατικά και να δίδει την δική της εξήγηση σε σχέση με τα αντικείμενα αυτά. Ειδικότερα ως προς την πετσέτα, Τεκμήριο 5, η ΜΥ1 υπέδειξε ότι η ίδια έπλενε και δίπλωνε πολλές από αυτού του είδους πετσέτες με σκοπό να της κατεβάζει από το σπίτι της στον χώρο του μηχανουργείου ούτως ώστε να της χρησιμοποιούν, ενώ αναφορικά με το λάστιχο, Τεκμήριο 6, υποστήριξε ότι του ίδιου είδους λάστιχο υπήρχε και στην αυλή της κατοικίας που διέμεναν. Ερωτώμενη για το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος ασχολείτο και βοηθούσε τον πατέρα του στο μηχανουργείο, η ΜΥ1 ανέφερε ότι πράγματι ο Κατηγορούμενος βοηθούσε τον πατέρα του στις επιδιορθώσεις οχημάτων αποτελώντας βασικό άξονα της μαρτυρίας της το ότι τόσο το Τεκμήριο 5 και 6 όσο και το Τεκμήριο 20 αποτελούν αντικείμενα που υπήρχαν στο συγκεκριμένο σημείο του σπιτιού τους και συνεπώς δεν της ήταν άγνωστα.

 

Αντεξεταζόμενη η ΜΥ1 αμφισβητήθηκε για την θέση της ότι τέτοιου είδους αντικείμενα υπήρχαν στο σπίτι τους και ότι ο Κατηγορούμενος τα χρησιμοποιούσε στο μηχανουργείο του πατέρα του αφού της υποβλήθηκε η θέση ότι η ίδια προσήλθε για να δώσει μαρτυρία και να δικαιολογήσει τις παρανομίες του Κατηγορούμενου αφού αυτός είναι ο γιός της. Η ΜΥ1 αρνήθηκε ότι έπραξε οτιδήποτε τέτοιο, εμμένοντας στις βασικές θέσεις και ισχυρισμούς της.

 

Αξιολόγηση Μαρτυρίας

Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση ,την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια τους, τους λόγους που είχαν για να πιστεύουν ή να θυμούνται αυτά για τα οποία κατέθεσαν την φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους. Επίσης έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο, (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 266, 268 και  Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14).

Ο ΜΚ1 δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση και η μαρτυρία του συνεπώς παρέμεινε στο σύνολο της αδιαμφισβήτητη. Ο ΜΚ1 παρόλο που ήταν τυπικός μάρτυρας αφού ο ρόλος του υπήρξε περιορισμένος αφού αφορούσε τις ενέργειες του σχετικά με την διερεύνηση της υπόθεσης που αφορούσε την κλοπή του οχήματος με αρ. εγγραφής KVS (…..) μάρκας HONDA CIVIC, εντούτοις διαφάνηκε ότι ήταν ειλικρινής και αμερόληπτος αφού και κατά την παράθεση της μαρτυρίας του και δη κατά την προβολή του Τεκμηρίου 21 στο οποίο φαίνεται κάποιο πρόσωπο να κλέβει το συγκεκριμένο όχημα, ο ίδιος δεν επιχείρησε να συνδέσει τον Κατηγορούμενο με την σκηνή της κλοπής του οχήματος αναφέροντας ότι από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που έχει παραλάβει δεν μπορεί να τον αναγνωρίσει και συνεπώς να τον συνδέσει με την συγκεκριμένη κλοπή. 

 

Ο ΜΚ1 μου άφησε θετική εντύπωση και ως εκ τούτου η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της.

 

Ο ΜΚ2 επίσης μου άφησε θετική εντύπωση. Οι απαντήσεις και οι θέσεις του χαρακτηρίζονται από σταθερότητα και συνοχή. Περαιτέρω διαφάνηκε ότι κατά την παρουσία του στο Δικαστήριο αυτό που επιχείρησε εμμέσως πλην σαφώς να υποδείξει, ήταν τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες κλάπηκε αλλά και εντοπίστηκε το όχημα του με αρ. εγγραφής KLL (……) και ότι ουσιαστικά κάποια εκ των αντικειμένων τα οποία εντοπίστηκαν εντός του οχήματος του και τα οποία αφού παραλήφθηκαν από την αστυνομία και του είχαν υποδειχθεί, δεν του ανήκαν. Τα όσα ο ΜΚ2 παρέθεσε κατά την μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση και ως εκ τούτου η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της.

 

 Ο ΜΚ2 κρίνεται από το Δικαστήριο ως αξιόπιστος.

 

Και ο ΜΚ3 μου άφησε θετική εντύπωση αφού επίσης και αυτός κατά την παρουσία του στο Δικαστήριο έδινε σαφείς και εμπεριστατωμένες απαντήσεις. Πρόκειται για τον ιδιοκτήτη του οχήματος με αρ. εγγραφής ΚVS (……) ο οποίος κατά την κυρίως εξέταση του κλήθηκε να αναγνωρίσει μέσω του Τεκμηρίου 21 το οποίο και προβλήθηκε στο Δικαστήριο τις κινήσεις του δράστη κατά την στιγμή της κλοπής του οχήματος του αλλά και να εξηγήσει τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες το όχημα του είχε κλαπεί και στην συνέχεια είχε εντοπιστεί στο πάρκο δασούδι στην Πάφο χωρίς να φέρει οποιεσδήποτε εξωτερικές ζημιές. Ο ΜΚ3 αντεξεταζόμενος δεν επιχείρησε κατ’ ουδένα τρόπο να συνδέσει ή να εμπλέξει τον Κατηγορούμενο με την σκηνή της διάπραξης του αδικήματος της κλοπής αναφέροντας απλά και μόνο ότι αυτός που το είχε κλέψει όπως φαίνεται μέσα από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, Τεκμήριο 21, ήταν λεπτός και ψηλός χωρίς από την άλλη να μπορεί να αναγνωριστεί το πρόσωπο του.

 

Ο ΜΚ3 ήταν ειλικρινής, κατά την μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση και συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της.

 

Ο ΜΚ4 κατά την μαρτυρία του ήταν σαφής και κατατοπιστικός ενώ οι θέσεις που προβλήθηκαν από πλευράς του αναφορικά με τους λόγους της σύλληψης του Κατηγορούμενου ιδιαιτέρως για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, δεν κλονίστηκαν κατά την αντεξέταση του. Ο ΜΚ4 παρέμεινε σταθερός και κατηγορηματικός στην θέση του ότι οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες εντοπίστηκε να βρίσκεται ο Κατηγορούμενος εντός του οχήματος ΚΚΖ (……) ήταν τέτοιες που δεν του άφηναν κανέναν περιθώριο να μην θεωρήσει ότι ο Κατηγορούμενος κατείχε τόσο το συγκεκριμένο όχημα όσο και άλλα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στην κατοχή του παράνομα γι’ αυτό και τον συνέλαβε για το αδίκημα αυτό καθώς και για άλλα αδικήματα που προέκυψαν κατά την εν λόγω χρονική στιγμή. Ο ΜΚ4 ανέφερε χωρίς επί της ουσίας του να αμφισβητηθεί, ότι ο Κατηγορούμενος δεν προέβαλε καμία απολύτως επαρκή δικαιολογία αναφορικά με την παρουσία του εντός του συγκεκριμένου οχήματος. 

 

Ο ΜΚ4 μου άφησε θετική εντύπωση και ως εκ τούτου αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της αφού εξάλλου αυτή επί της ουσίας της δεν έχει αμφισβητηθεί.

 

Η ΜΚ5 είναι εμπειρογνώμονας με πείρα στο τομέα της γενετικής και ειδικότητα στην γενετική δικανική. Έχει καταθέσει προς τούτο βιογραφικό σημείωμα με τα ακαδημαϊκά της προσόντα τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση. Η πραγματογνωμοσύνη είναι το αποτέλεσμα μελέτης, πείρας ή εκπαίδευσης (βλ Χατζηξενοφώντος κ.α. ν. Αστυνομίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 316).  Μαρτυρία μπορεί να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία πραγματογνώμονα όταν προέρχεται από επιστήμονα, στα πλαίσια της επιστήμης του (βλ. Folkes v Shadd (1782) 3 Dong KB 157- 15.4.13).  Κάποιος μπορεί να θεωρηθεί ως πραγματογνώμονας, χωρίς, κατ΄ ανάγκη, να κατέχει τα απαραίτητα ακαδημαϊκά προσόντα εάν έχει μεγάλη πείρα επί του θέματος (βλ. Ηλιάδη & Σάντη – Το δίκαιο της Απόδειξης – Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ 575 - 587).  Για να καταθέσει κάποιος ως πραγματογνώμονας, πρέπει να καταδείξει ότι κατέχει τα προσόντα για κάτι τέτοιο (βλ. R v Francis (2013) EWCA Crim. 123). 

 

Υπό το φως των πιο πάνω νομολογιακών αρχών και εκ των όσων έχουν τεθεί εκ μέρους της ΜΚ5 κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς να τύχει η μαρτυρία της ουσιαστικής αμφισβήτησης, αφού στην συγκεκριμένη μάρτυρα τέθηκαν από την Υπεράσπιση μόνο διευκρινιστικού τύπου ερωτήσεις, έχω πειστεί για τα προσόντα και την εμπειρία της και αντικρίζω συνεπώς την μαρτυρία της, ως μαρτυρία ειδικού εμπειρογνώμονα υπό το πρίσμα και το βάθρο της επιστήμης την οποία απέκτησε αλλά και κατέχει, ως δηλαδή μαρτυρία εμπειρογνώμονα ειδικού στην δικανική κρίση.

 

Η μαρτυρία της ΜΚ5 ήταν σαφής, τεκμηριωμένη και εμπεριστατωμένη, καθότι εξήγησε με τρόπο απλό και κατανοητό την μέθοδο που χρησιμοποίησε για την εξέταση των τεκμηρίων και αναφέρθηκε στα ευρήματα της τα οποία και περιλαμβάνονται τόσο στις εκθέσεις που ετοίμασε όσο και στην  στατιστική εκτίμηση του λόγου της πιθανοφάνειας την οποία παρέθεσε, το περιεχόμενο της οποίας υποστηρίζει και την θέση της ότι η μεταφορά του γενετικού υλικού του Κατηγορούμενου τόσο στην πετσέτα χρώματος κίτρινου με άσπρο όσο και από την εξωτερική επιφάνεια του γαντιού χρώματος μαύρου τα οποία και εξέτασε προέρχεται από τον Κατηγορούμενο και συνεπώς η μεταφορά του γενετικού του υλικού επί των σημείων αυτών ήταν άμεση παρά έμμεση.  Η ΜΚ5 δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση για την κάθε πτυχή της μαρτυρίας της. Αυτό που προέκυψε κατά την αντεξέταση της ήταν ότι κλήθηκε  να απαντήσει σε διευκρινιστικού τύπου ερωτήσεις και ιδιαίτερα στο κατά πόσο το οποιοδήποτε σενάριο έμμεσης μεταφοράς του γενετικού υλικού του Κατηγορούμενου επί των τεκμηρίων 5, 6 και 20 μπορεί να αποκλειστεί. Η ΜΚ5 από πλευράς της με ειλικρίνεια υπέδειξε κατά την μαρτυρία της ότι η διενέργεια των εξετάσεων που είχαν γίνει επί των συγκεκριμένων τεκμηρίων υποστηρίζει το σενάριο της άμεσης συνεισφοράς γενετικού υλικού χωρίς από την άλλη να μπορεί να αποκλειστεί με βεβαιότητα και η έμμεση συνεισφορά του.

 

Με βάση τις απαντήσεις και τις θέσεις που προβλήθηκαν από την ΜΚ5 κατά την μαρτυρία της θεωρώ ότι ήταν ειλικρινής και αντικειμενική εφοδιάζοντας το Δικαστήριο με τα απαραίτητα επιστημονικά εχέγγυα της ειδικότητας της οποίας κατέχει ούτως ώστε να παρέχει όλη την αναγκαία πληροφόρηση ως προς το τι συνιστούσε η ανεύρεση του γενετικού υλικού το οποίο εντοπίστηκε, την δυναμική του αλλά και τον τρόπο εναπόθεσης του. Η ΜΚ5 ειδικότερα ήταν κατηγορηματική στην θέση της ότι ενόψει της δυναμικής που είχε το γενετικό υλικό του Κατηγορούμενου στα τεκμήρια που είχαν εντοπιστεί εντός των κλαπέντων οχημάτων υποστηρίζεται το σενάριο ότι ο Κατηγορούμενος είχε αγγίξει στα τεκμήρια αυτά και μάλιστα τελευταίος, καθότι με βάση τα συμπεράσματα στα οποία αναφέρθηκε το γενετικό του υλικό είχε μια τέτοια δυναμική που να υποστηρίζεται αυτό το σενάριο παρά το αντίθετο. Η δε αντικειμενικότητα και ειλικρίνεια της ΜΚ5 προκύπτει δίχως άλλο και από την θέση της περί της μη απόκλισης του άλλου σεναρίου αναφορικά με την έμμεση μεταφορά του γενετικού υλικού επί των Τεκμηρίων διευκρινίζοντας βεβαίως γιατί δεν υποστηρίζεται αυτό το σενάριο παρά από το σενάριο της άμεσης μεταφοράς. Η ΜΚ5 παρέμεινε σταθερή και ακλόνητη ενώ παρεμβάλλεται και ότι η μαρτυρία της δεν αντικρούστηκε ούτε και με μαρτυρία ειδικού εμπειρογνώμονα από την πλευρά της Υπεράσπισης ούτως ώστε να τεθούν υπό αμφισβήτηση τα συμπεράσματα αλλά και οι θέσεις της επί των όσων κατέγραψε τόσο στις εκθέσεις της όσο και επί του Τεκμηρίου 35.

 

Αξίζει επίσης να σημειωθεί και ότι ως προς την άμεση μεταφορά του γενετικού υλικού του Κατηγορούμενου και ειδικότερα στα αντικείμενα που βρέθηκαν εντός των επίδικων οχημάτων τα οποία είχαν κλαπεί, δηλαδή της πετσέτας και του λάστιχου νερού αλλά και του πλαστικού μαύρου γαντιού, Τεκμήρια 5,6 και 20, η πλευρά της Υπεράσπισης δεν απέκλεισε και συνεπώς δεν αμφισβήτησε ότι ο ίδιος πιθανόν να άγγιξε στα συγκεκριμένα αυτά αντικείμενα αφού δεν αποσυνέδεσε τον εαυτό του σε καμία εκ των περιπτώσεων από την παρουσία του γενετικού του υλικού επί των συγκεκριμένων αυτών αντικειμένων. Συνεπώς οι θέσεις της ΜΚ5 δεν αμφισβητήθηκαν ούτε και από την Υπεράσπιση αφού εν πάση περιπτώση η Υπερασπιστική γραμμή του Κατηγορουμένου ήταν ότι ο ίδιος πιθανόν να άγγιξε και τα αντικείμενα αυτά να μεταφέρθηκαν σκοπίμως στα εν λόγω οχήματα με σκοπό να τον εμπλέξουν άλλα τρίτα άτομα με τα οποία είχε διαφορές. Τονίζεται επίσης ότι σε σχέση και με το Τεκμήριο 35, στην υπόθεση Νετάλ Καμπίσιο v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 89/23, 90/23, 91/23, ημερ. 14/6/2024, τονίστηκε η επιστημονική βαρύτητα της στατιστικής εκτίμησης του Λόγου της Πιθανοφάνειας. Συγκεκριμένα, λέχθηκε ότι :

 

 «το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθώς υιοθέτησε ως μέρος των ευρημάτων του, τις αναφορές του εμπειρογνώμονα σε στατιστική εκτίμηση του Λόγου της Πιθανοφάνειας (likelihoodratio), η οποία αποτελεί αποδεκτή και κατάλληλη επιστημονική μέθοδο για εκτίμηση της ισχύος της  μαρτυρίας γενετικού υλικού  γενετικού υλικού . Η στατιστική εκτίμηση του Λόγου της Πιθανοφάνειας γίνεται στο τεκμήριο 51, για έκαστο τεκμήριο στο οποίο εντοπίστηκε γενετικό υλικό των Εφεσειόντων. Η γνώμη του εμπειρογνώμονα εκφράζεται με στατιστικά δεδομένα βάσει επιστημονικά αποδεκτής μεθοδολογίας».

 

Ως εκ των άνω, η ΜΚ5 μου άφησε πολύ καλή εντύπωση και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της.

 

Στρεφόμενος τώρα στην μαρτυρία του Κατηγορούμενου και λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας του το οποίο αποτελείται από την κυρίως εξέταση αλλά και την αντεξέταση του, το οποίο μάλιστα αντιπαρέβαλα και με το υπόλοιπο σύνολο της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, και ειδικότερα της μαρτυρίας της ΜΚ5 καθώς και της ΜΥ1, αλλά και έχοντας επίσης κατά νου το περιεχόμενο των απαντήσεων του Κατηγορούμενου, τον τρόπο που απαντούσε στην κάθε ερώτηση που του είχε τεθεί, το ύφος του καθώς και το κατά πόσο τα όσα υπέδειξε στο Δικαστήριο δια της μαρτυρίας του στηρίζονται στην λογική και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς τον εντοπισμό του γενετικού του υλικού επί των διαφόρων τεκμηρίων τα οποία εντοπίστηκαν στα δύο κλοπιμαία οχήματα, αυτό που θα πρέπει να αναφέρω είναι πως ο Κατηγορούμενος δεν μου άφησε θετική εντύπωση καθότι διαφάνηκε πως τα όσα παρέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου είχαν ως απώτερο σκοπό την αποσύνδεση του από τα τεκμήρια που εντοπίστηκαν στα κλοπιμαία οχήματα επί των οποίων και ανευρέθηκε το γενετικό του υλικό που σύμφωνα μάλιστα με την ΜΚ5 αυτός ήταν που είχε αγγίξει τελευταίος. Σημειώνεται ότι τα όσα παρέθεσε ο Κατηγορούμενος σχετικά με τον ισχυρισμό του ότι άλλα πρόσωπα με τα οποία είχε παρεξηγηθεί στο παρελθόν και πιθανόν να ήθελαν να τον εκδικηθούν, μόνο γενική ασαφής και ατεκμηρίωτη μπορεί να χαρακτηριστεί αφού ο Κατηγορούμενος υποστηρίζοντας την θέση αυτή, και βασιζόμενος στις δικές του και μόνο εικασίες δεν κατόρθωσε να παραθέσει προς το Δικαστήριο μια λογική και εμπεριστατωμένη εξήγηση. Η δε εξήγηση που δόθηκε από πλευράς του μόνο γενική αόριστη και ασαφής μπορεί να χαρακτηριστεί αφού βασιζόταν σε δικές του και μόνο εικασίες χωρίς από την άλλη να παραθέτει προς το Δικαστήριο οτιδήποτε χειροπιαστό ούτως ώστε η εξήγηση που έδωσε να μπορεί να ιδωθεί ως αληθοφανής.  

 

Σε ότι αφορά την θέση του ότι τα τεκμήρια αυτά υπήρχαν στον χώρο στον οποίο εργαζόταν μαζί με τον πατέρα του επιδιορθώνοντας οχήματα, επίσης θεωρώ ότι τα όσα ο Κατηγορούμενος είχε ισχυριστεί αναφορικά και με αυτή την πτυχή της μαρτυρίας του δεν μπορούν γίνουν αποδεκτά καθότι οι θέσεις του δεν χαρακτηρίζονται ούτε από λογική αλλά ούτε και από συνέχεια εφόσον ούτε ο ίδιος δεν ήταν δυνατόν να τις υποστηρίξει. Ειδικότερα ενώ ο Κατηγορούμενος κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι βοηθούσε τον πατέρα του στο μηχανουργείο του γι’ αυτό και η σύνδεση του με τα συγκεκριμένα τεκμήρια δεν ήταν παράλογη και απομακρυσμένη, από την άλλη ο ίδιος υποστήριξε κάτι εντελώς γενικό και αόριστο, ότι δηλαδή κάποιες φορές, χωρίς να αναφέρει ποιες φορές ήταν αυτές, αφιλοκερδώς και χωρίς να πληρώνεται βοήθησε κάποια φιλικά του πρόσωπα που τον επισκέφθηκαν για την επιδιόρθωση των οχημάτων τους καθότι ο ίδιος γνώριζε να πράξει κάτι τέτοιο αφού είχε μάθει την δουλειά αυτή από τον πατέρα του.

 

Σε ότι αφορά τον εντοπισμό του Κατηγορούμενου εντός του οχήματος ΚΚΖ 807 και συνεπώς το κατά πόσο ο ίδιος γνώριζε ότι ο ίδιος κατείχε παράνομα το συγκεκριμένο αυτοκίνητο, αυτό που θα πρέπει να υποδείξω είναι το ότι  ο Κατηγορούμενος δεν με έπεισε ούτε και για τους ισχυρισμούς αλλά και για τις θέσεις που προβλήθηκαν κατά την μαρτυρία του, αφού επιχείρησε ανεπιτυχώς να πείσει το Δικαστήριο ότι η κατοχή του εν λόγω οχήματος από πλευράς του δεν εμπεριείχε οτιδήποτε το μεμπτό και παράνομο καθότι όπως ισχυρίστηκε το όχημα αυτό το  απέκτησε από κάποιο φίλο του με την ονομασία Άγγελος με τον οποίο δούλευαν μαζί αφού το αντάλλαξε προηγουμένως με τα τέσσερα ρίμς ενός αυτοκινήτου τα οποία είχε αφαιρέσει από ένα άλλο δικό του όχημα. Μάλιστα διαπιστώνω ότι ο Κατηγορούμενος ενώ κατά την κυρίως εξέταση του ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που δεν εντόπισε τον ιδιοκτήτη του οχήματος με σκοπό να μεταβιβάσει το όχημα στο όνομα του ήταν επειδή το όχημα αυτό βρισκόταν στον μηχανικό και φτιαχνόταν (σελ. 3 των πρακτικών ημερ. 30/06/26) αντεξεταζόμενος υπέδειξε κάτι εντελώς διαφορετικό και ειδικότερα ότι ο φίλος του  ο Άγγελος που του είχε δώσει το συγκεκριμένο αυτοκίνητο, του είχε αναφέρει ότι το όχημα αυτό που θα του δώσει είναι χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα και ότι θα έπρεπε ο ίδιος να εντοπίσει τον ιδιοκτήτη του οχήματος για να του το μεταβιβάσει, κάτι όμως που δεν έπραξε αφού το όχημα αυτό δεν κινείτο και ο ίδιος ασχολείτο με τα μηχανικά του εν λόγω οχήματος αφήνοντας δηλαδή να νοηθεί ότι ο ίδιος το επισκεύαζε.   

 

Αναφορικά με την παρουσία του εντός του οχήματος στο συγκεκριμένο σημείο που είχε εντοπιστεί, επίσης εξετάζοντας την μαρτυρία του Κατηγορούμενου παρατηρώ ότι τα όσα ισχυρίστηκε αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του και δεν με έχουν πείσει, αφού ενώ  από την μια κατά την κυρίως εξέταση του ισχυρίστηκε ότι το όχημα αυτό βρισκόταν στον μηχανικό για επιδιόρθωση γι’ αυτό και δεν προχώρησε στην εγγραφή επί του ονόματος του, αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε κάτι εντελώς διαφορετικό και δη ότι το όχημα αυτό ο ίδιος το επιδιόρθωνε και ότι μάλιστα την συγκεκριμένη ημέρα είχε μεταβεί στο σημείο που είχε εντοπιστεί από την αστυνομία με σκοπό να το δοκιμάσει. Περαιτέρω επισημαίνω και ότι η θέση του Κατηγορούμενου κατά την αντεξέταση του, ότι ο ίδιος ευρισκόμενος εντός του συγκεκριμένου οχήματος αποφάσισε να καπνίσει ένα τσιγάρο με αποτέλεσμα να αποκοιμηθεί και να τον εντοπίσει η αστυνομία έχοντας περασμένο στον λαιμό του ένα φανάρι και φορώντας στο χέρι του γάντι επειδή δήθεν προηγουμένως επιδιόρθωνε το όχημα του, επίσης ούτε και αυτή μπορεί να γίνει πιστευτή αφού οι λόγοι που παρέθεσε στο Δικαστήριο για την μη αφαίρεση του γαντιού αλλά και του φαναριού από πάνω του δεν ήταν λογικοί και πειστικοί. Ειδικότερα ο Κατηγορούμενος ενώ από την μια ισχυρίστηκε ότι τα αντικείμενα αυτά παρέμειναν στο σώμα του γιατί αποκοιμήθηκε, από την άλλη μη μπορώντας να δώσει οποιαδήποτε πειστική εξήγηση αναφορικά με το πορτοφόλι και τις κάρτες της Τράπεζας και τα κλειδιά τα οποία επίσης εντοπίστηκαν στην κατοχή του, πρόβαλε τον γενικό και ασαφή ισχυρισμό ότι τα βρήκε τυχαία εκεί που είχε σταθμεύσει και αποφάσισε να τα κρατήσει χωρίς να δίδει οποιαδήποτε σαφή και εμπεριστατωμένη εξήγησε παρά μόνο να επιχειρεί να  πείσει ανεπιτυχώς ότι ο λόγος που τα πήρε ήταν επειδή δεν αντιλαμβανόταν καθότι έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ερωτώμενος αν κατά τον εντοπισμό του από την αστυνομία τους ανέφερε ότι το όχημα εντός του οποίου βρισκόταν ήταν δικό του, επίσης ο Κατηγορούμενος δεν ήταν σταθερός στις απαντήσεις του και συνεπώς δεν έχει δώσει οποιαδήποτε σαφή και τεκμηριωμένη απάντηση αφού ανέφερε ότι μπορεί να είπε στον αστυνομικό ότι το πήρε από ένα φίλο του δηλαδή τον Άγγελο χωρίς να αναφέρει ότι είναι δικό του, από την άλλη ερωτώμενος από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής υποστήριξε ότι ερωτώμενος από την αστυνομία τους ανέφερε κατηγορηματικά ότι το όχημα είναι δικό του.

 

Περαιτέρω τονίζεται και ότι ο Κατηγορούμενος στην γραπτή του κατάθεση ημερ. 13/04/25 Τεκμήριο 13 ερωτώμενος που εργάζεται ανέφερε ότι ήταν άνεργος κάτι που φαίνεται να μην υποστήριξε κατά την αντεξέταση του αφού ισχυρίστηκε ότι κατά το επίδικο χρονικό διάστημα εργαζόταν σε περίπτερο, ενώ αναφορικά με τον βασικό ισχυρισμό του ότι στο εν λόγω σημείο την 13/04/25 είχε μεταβεί με το όχημα ΚΖΖ 607 μάρκας BMW γιατί ήθελε να δοκιμάσει το συγκεκριμένο όχημα το οποίο προηγουμένως επιδιόρθωνε, ανέφερε κάτι εντελώς διαφορετικό προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι μετέβηκε στο εν λόγω σημείο με σκοπό να κοιμηθεί.  Σε ότι αφορά τα αντικείμενα που είχαν εντοπιστεί στην κατοχή του κατά την παρουσία του εντός του συγκεκριμένου οχήματος ο Κατηγορούμενος αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι μέρος των αντικειμένων τα είχε στην κατοχή του εδώ και καιρό και ότι μόνο τις δύο κάρτες βρήκε τυχαία στο έδαφος και τις πήρε ενώ κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε κάτι παντελώς διαφορετικό.

 

Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης θεωρώ ότι όλες οι διαπιστώσεις αναφορικά με τα σημεία της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου τα οποία έχουν υποδειχθεί ανωτέρω και εμπεριέχουν σαφώς ουσιώδης αντιφάσεις, θεωρώ ότι καταδεικνύουν και το μη αξιόπιστο της εκδοχής του καταλήγοντας ότι τα όσα υπέδειξε αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του με απώτερο σκοπό να δικαιολογήσει, τόσο την παρουσία του εντός του οχήματος του οποίου βρέθηκε στην κατοχή του, αλλά και την κατοχή των αντικειμένων τα οποία εντοπίστηκαν στην κατοχή του, όπως και από το να αποσυνδέσει τον εαυτό του από την ύπαρξη και εντοπισμό του γενετικού του υλικού επί των αντικειμένων τα οποία βρέθηκαν εντός των δύο κλοπιμαίων οχημάτων.

 

Ως εκ των άνω καταλήγω στο ότι η εκδοχή που ο Κατηγορούμενος προέβαλε κατά την μαρτυρία του δεν είχε συνοχή και δεν ήταν τεκμηριωμένη, κρίνω ότι δεν ανέφερε την αλήθεια στο Δικαστήριο με αποτέλεσμα να μην μπορώ να αποδεχτώ την εκδοχή του.

 

Αποδεκτή επίσης δεν μπορεί να γίνει ούτε και η μαρτυρία της ΜΥ1 από το Δικαστήριο εφόσον οι θέσεις και οι ισχυρισμοί που προέβαλε κατά την μαρτυρία της επίσης δεν είχαν συνοχή, βασίζονταν σε υποθετικά σενάρια και δεν ήταν τεκμηριωμένοι. Ειδικότερα η ΜΥ1 κατά την κυρίως εξέταση της έδωσε παντελώς γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς για το ότι πολλοί από τους φίλους του Κατηγορούμενου μετέβαιναν στο σπίτι του και ο Κατηγορούμενος τους είχε επιδιορθώσει τα οχήματα τους αφού ανέφερε μάλιστα ότι η ίδια έβλεπε πολλούς να έρχονται χωρίς να γνωρίζει τι κάνουν αλλά ούτε και τα πρόσωπα τους. Σε ότι αφορά την πετσέτα μάλιστα, Τεκμήριο 5, η ΜΥ1 ενώ ήταν κατηγορηματική στην θέση της ότι τέτοιου είδους πετσέτες χρησιμοποιούνταν τόσο από τον πατέρα του Κατηγορούμενου όσο και από τον τελευταίο, ερωτώμενη κατά την κυρίως εξέταση της δεν ήταν σε θέση να δώσει οποιαδήποτε σαφή και εμπεριστατωμένη εξήγηση αναφορικά με τον σκοπό που χρησιμοποιούνται οι συγκεκριμένες πετσέτες τις οποίες πλένει, διπλώνει και κατεβάζει στο μηχανουργείου του συζύγου της ενώ αντεξεταζόμενη παρά το ότι επιχείρησε να επιμείνει στην θέση της ότι τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και ο σύζυγος της χρησιμοποιούν αυτού του είδους πετσέτες από την άλλη δεν μπορούσε να δώσει οποιαδήποτε σαφή και λογική εξήγηση ως προς τους λόγους που τις χρησιμοποιούσαν. Αναφορικά με το λάστιχο νερού, Τεκμήριο 6, επίσης η ΜΥ1 ενώ ισχυρίστηκε ότι το ίδιο λάστιχο νερού υπάρχει στην αυλή του σπιτιού τους από την άλλη δεν κατόρθωσε να πείσει ότι το κομμάτι το οποίο ανευρέθηκε εντός ενός εκ των δύο οχημάτων αποτελούσε μέρος του λάστιχου για το νερό που είχαν στο σπίτι τους αφού σε καμία απολύτως περίπτωση δεν υπέδειξε οτιδήποτε τέτοιο. Σε ότι αφορά την θέση της ΜΥ1  ότι ο Κατηγορούμενος έχει εχθρούς και επειδή στο παρελθόν του είχαν κάψει το αυτοκίνητο του, πιθανόν να του έκαναν κακό και στην συγκεκριμένη περίπτωση, ενώ η ΜΥ1 δεν ήταν σε θέση να επεξηγήσει τους λόγους γιατί ο Κατηγορούμενος είχε εχθρούς και γιατί αυτά τα πρόσωπα να ήθελαν να του κάνουν και τώρα κακό και να τον μπλέξουν στην παρούσα υπόθεση για την οποία μάλιστα η ίδια επέμεινε ότι δεν γνώριζε τον λόγο για τον οποίο βρίσκεται υπόδικος, στην συνέχεια υποστήριξε κάτι εντελώς διαφορετικό και ειδικότερα ότι δεν γνωρίζει αν ο Κατηγορούμενος είχε μπλέξει με ναρκωτικά ενώ παράλληλα αντεξεταζόμενη ανέφερε και κάτι ακόμη εντελώς διαφορετικό και δη ότι, επειδή ο Κατηγορούμενος ήταν χρήστης η ίδια ενώ γνώριζε ότι αυτός είχε συλληφθεί δεν ήθελε να γνωρίζει τον λόγο.

 

Η ΜΥ1 για τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να υποδείξω δεν μου άφησε θετική εντύπωση παρά την επιμονή που προέβαλε στους ισχυρισμούς της και θεωρώ ότι η παρουσία της εντός του Δικαστηρίου και συνεπακόλουθα η μαρτυρία της είχαν ως απώτερο σκοπό να επιβεβαιώσουν τους ισχυρισμούς του Κατηγορούμενου που είναι εξάλλου ο γιός της αναφορικά με τον εντοπισμό του γενετικού του υλικού επί των τεκμηρίων που εντοπίστηκαν εντός των κλοπιμαίων οχημάτων.

 

Συνεπώς δεν μπορώ να αποδεχτώ την μαρτυρία της η οποία απορρίπτεται.

 

Ευρήματα

 

Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης και των παραδεκτών γεγονότων καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα.

 

Μεταξύ των ημερομηνιών 12-13/01/24 ο ΜΚ2 διαπίστωσε ότι ενώ είχε σταθμεύσει το όχημα του με αρ. εγγραφής ΚLL(….) μάρκας Honda Civic δίπλα από την μεζονέτα στην οποία διαμένει στην οδό (……………), αρ.8, Μεζονέτα (…) στην Πάφο αυτό κλάπηκε ενώ κατά τον χρόνο της κλοπής ήταν κλειδωμένο. Το συγκεκριμένο όχημα εντοπίστηκε την 05/02/24 από την αστυνομία σταθμευμένο σε υπόγειο χώρο στάθμευσης  πολυκατοικίας παρά την Λεωφόρο Ελλάδος. Ο ΜΚ2 αφού έδωσε την συγκατάθεση του το πιο πάνω όχημα ερευνήθηκε ενώ στην συνέχεια του παραδόθηκε.  Ο Αστ. 2588 στην παρουσία του Αστ. 3699 έλαβε αριθμό φωτογραφιών από το εν λόγω όχημα ενώ διενήργησε και δακτυλοσκοπικές και δειγματοληπτικές εξετάσεις. Επίσης ο Αστ. 2588 παρέλαβε τεκμήρια από το εν λόγω αυτοκίνητο μεταξύ των οποίων και  το Τεκμήριο 5 το οποίο βρισκόταν στο κάθισμα της θέσης του συνοδηγού αλλά και το Τεκμήριο 6 το οποίο βρισκόταν κάτω από την μαξιλάρα του οδηγού του οχήματα τα οποία τα οποία δεν ανήκαν στον ΜΚ2. Έλαβε επίσης δειγματοληψία τόσο από το τιμόνι και τις ταχύτητες του οχήματος όσο και από το χερούλι ανοίγματος της πόρτας του οδηγού και του συνοδηγού. Τα τεκμήρια που εντοπίστηκαν και οι δειγματοληψίες που λήφθηκαν από το πιο πάνω όχημα παραλήφθηκαν την 05/02/24 από την Αστ. 3025 Ε. Παρπέρη του ΤΑΕ Πάφου η οποία τα παρέδωσε την 15/02/24 τα παρέδωσε στον Αστ. Γ. 2194 Γεωργίου του ΤΑΕ Πάφου για να τα μεταφέρει στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για να τύχουν επιστημονικών εξετάσεων ενώ την 11/09/24 έλαβε τα παρειακά επιχρίσματα του Κατηγορούμενου κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης τα οποία και την 12/09/24 τα παρέδωσε στον Αστ. 2194 Γ. Γεωργίου για να τα μεταφέρει στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για να τύχουν επιστημονικών εξετάσεων.

 

Ο ΜΚ3 είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αρ. εγγραφής KVS (….) μάρκας Honda μοντέλο HRV χρώματος πράσινου το οποίο αγόρασε 1 ½ χρόνο πριν από την κλοπή του για το ποσό των 4,500 ευρώ. Στις 26/02/24 αφού στάθμευσε το όχημα του στον καλυμμένο χώρο στάθμευσης της κατοικίας του ενώ περί τις 11:00 π.μ. της επομένης ημέρας διαπίστωσε ότι το όχημα του είχε κλαπεί την 27/02/24. Τότε αφού έλεγξε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που έχει στο σπίτι του διαπίστωσε ότι η ώρα 03:15 π.μ της ίδιας ημέρας ένας άγνωστος του άνδρας εισήλθε εντός του πιο πάνω οχήματος του με ευκολία από την κλειδωμένη πόρτα του οδηγού και αφού το ξεκίνησε επίσης με ευκολία κινήθηκε όπισθεν και βγήκε από τον χώρο στάθμευσης και στην συνέχεια αναχώρησε με το αυτοκίνητο του με δυτική κατεύθυνση. Το πρόσωπο του δράστη δεν αναγνωρίστηκε από τον ΜΚ3 αλλά ούτε και από τον ΜΚ1 στον οποίο είχε παραδοθεί το Τεκμήριο 21. Εντός του οχήματος που είχε κλαπεί βρισκόταν και η Κυπριακή άδεια οδήγησης του καθώς και το πιστοποιητικό εγγραφής του εν λόγω οχήματος. Επίσης ο ΜΚ3 την ίδια ημέρα αποθήκευσε βίντεο από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, Τεκμήριο 21, που υπήρχε εγκατεστημένο σε διπλανή κατοικία από την κατοικία του, το οποίο καταγράφει τόσο τις κινήσεις του δράστη όσο και την κλοπή του οχήματος του.  Την 03/03/24 ένας ξάδερφος του ΜΚ3, ο Μαξίμ, του τηλεφώνησε και του ανέφερε ότι το όχημα του που είχε κλαπεί, βρισκόταν σταθμευμένο στο πάρκο δασούδι στην Πάφο. Έτσι ο ίδιος μετέβηκε στο εν λόγω σημείο και διαπίστωσε πράγματι την παρουσία του οχήματος του το οποίο μάλιστα ήταν κλειδωμένο και χωρίς εξωτερικές ζημιές. Τότε ο ΜΚ3 κάλεσε την αστυνομία η οποία έφτασε στο μέρος με σκοπό να διενεργηθούν εξετάσεις γι’ αυτό και το ξεκλείδωσε. Κατά την διενέργεια των εξετάσεων της αστυνομίας, στο πίσω μέρος του οχήματος υπήρχε ένα πλαστικό μπουκάλι με υγρό καθώς και μια ηλεκτρική θέρμανση η οποία δεν ήταν δική του. Σημειώνεται ότι κατά την έρευνα της αστυνομίας εντός του οχήματος του ΜΚ3 και δη στο καπό του οχήματος ανευρέθηκε και ένα μαύρο γάντι μίας χρήσης, Τεκμήριο 20, το οποίο βρισκόταν στο πάνω μέρος του παγουριού εντός του οποίου υπήρχε υγρή ουσία.  Επίσης διαπίστωσε ότι έλειπε το ραδιόφωνο του οχήματος καθώς και τα εσωτερικά φώτα αλλά και οι πισινοί υαλοκαθαριστήρες. Μετά το πέρας των εξετάσεων της αστυνομίας ο ΜΚ3 παρέλαβε το όχημα του το οποίο ήταν κλειδωμένο και δεν είχε οποιοδήποτε πρόσωπο εντός αυτού. Από το όχημα του μάλιστα διαπιστώθηκε ότι είχαν κλαπεί τα εσωτερικά φώτα του οχήματος αξίας 50 ευρώ, το ραδιόφωνο αξίας 220 ευρώ και οι πισινοί υαλοκαθαριστήρες αξίας 10 ευρώ.   

 

Όλα τα πιο πάνω αντικείμενα που εντοπίστηκαν στα δύο κλοπιμαία οχήματα αποστάλθηκαν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για να τύχουν των απαραίτητων επιστημονικών εξετάσεων από την ΜΚ5. Σε ότι αφορά τα αντικείμενα τα οποία εντοπίστηκαν εντός του οχήματος του ΜΚ2 από αυτά ο Κατηγορούμενος συνδέθηκε με την πετσέτα, Τεκμήριο 5 και με το λάστιχο ποτίσματος Τεκμήριο 6 αφού εντοπίστηκε σε αυτά το γενετικό του υλικό. Με βάση την στατιστική εκτίμηση του λόγου της πιθανοφάνειας, Τεκμήριο 35, ο Κατηγορούμενος σε ότι αφορά το Τεκμήριο 5, δηλαδή την πετσέτα, η οποία εντοπίστηκε εντός του οχήματος του ΜΚ2, είναι δότης του μικτού γενετικού υλικού που εντοπίστηκε ενώ διαπιστώνεται ότι λόγω της ισχυρής παρουσίας του γενετικού του υλικού καταδεικνύεται ότι ήταν και αυτός το πρόσωπο που την είχε αγγίξει τελευταίος. Αναφορικά με το λάστιχο νερού, Τεκμήριο 6, το οποίο επίσης εντοπίστηκε εντός του πιο πάνω οχήματος σύμφωνα με το Τεκμήριο 7 επίσης απομονώθηκε γενετικό υλικό που ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του Κατηγορούμενου. H εν λόγω ταύτιση του Κατηγορούμενου με το Τεκμήριο 6 ήταν πλήρης ενώ σε ότι αφορά το γάντι το οποίο εντοπίστηκε εντός του οχήματος του ΜΚ3, Τεκμήριο 20, επίσης υπήρξε ταύτιση του Κατηγορούμενου τόσο με το εσωτερική πλευρά του γαντιού, Τεκμήριο 23, όσο και στην εξωτερική του πλευρά, Τεκμήριο 35. Η συνεισφορά του γενετικού υλικού του Κατηγορούμενου που εντοπίστηκε στα αντικείμενα αυτά με βάση τις εξετάσεις οι οποίες διενεργήθηκαν από την ΜΚ5 ήταν ισχυρή και συνεπώς ήταν άμεση παρά έμμεση γι’ αυτό εξ ου και προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος ήταν και το πρόσωπο είχε αγγίξει τελευταίος τόσο στην πετσέτα και στο λάστιχο όσο και στο γάντι χρώματος μαύρου εφόσον η πιθανότητα να είχε αγγίξει κάποιος άλλος τελευταίος να είναι πολύ μικρή.

 

Την 13/04/25 και περί ώρα 12:30 μ.μ ενώ ο ΜΚ4 βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία με τον Ε/Αστ. 7072 Σ. Χριστοδούλου έλαβε πληροφορία ότι σε υπόγειο χώρο στάθμευσης στην οδό (…………….) στην Πάφο υπάρχει σταθμευμένο το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΜΝ (……) το οποίο φαινόταν ότι ήταν καταγγελμένο ως κλοπιμαίο. Αφού ο ΜΚ4 μετέβηκε στο συγκεκριμένο σημείο εντόπισε το πιο πάνω όχημα σταθμευμένο και κλειδωμένο ενώ δίπλα του υπήρχε ακόμη ένα όχημα με αρ. εγγραφής ΚΚΖ (….) μάρκας BMW εντός του οποίου στην θέση του οδηγού καθόταν ο Κατηγορούμενος φορώντας στα χέρια του μαύρα πλαστικά γάντια ενώ στον λαιμό του είχε κρεμασμένο ένα φανάρι. Τα κλειδιά βρίσκονταν στην μίζα του οχήματος. Αφού ο ΜΚ4 πλησίασε το συγκεκριμένο όχημα τότε ο Κατηγορούμενος κατέβηκε από το όχημα και ο ΜΚ4 τον πληροφόρησε για τα δικαιώματα του ως ύποπτο πρόσωπο. Ο Κατηγορούμενος αφού τα διάβασε και τα αντιλήφθηκε ανέφερε ότι δεν επιθυμούσε να τα ασκήσει και υπέγραψε το σχετικό έντυπο δικαιωμάτων στην παρουσία του. Τότε ο ΜΚ4 ρώτησε τον Κατηγορούμενο σε ποιον ανήκει το συγκεκριμένο όχημα και αυτό δεν του έδωσε καμία ικανοποιητική απάντηση με αποτέλεσμα να προχωρήσει στην σύλληψη του αναφορικά με το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας σε σχέση με το εν λόγω αυτοκίνητο. Σε σωματική έρευνα που ακολούθησε εντοπίστηκε στην κατοχή του και δη εντός ενός σάκου χρώματος βυσσινί ένα σπάρκ αυτοκινήτου καθώς και ένα τσαντάκι ώμου μάρκας UNDER ARMOUR εντός του οποίου υπήρχε μια πατεριμή χρώματος ασημί, τέσσερα κλειδιά αυτοκινήτου, ένα πορτοφόλι χρώματος καφέ άδειο, μια καστανιά με διάφορα καρυδάκια, μια κάρτα της Τράπεζας Κύπρου στο όνομα Σ.Φ, μια κάρτα της Τράπεζας Κύπρου στο όνομα Ε. Α ενώ εντός του οχήματος εντοπίστηκε ένα φλεξ μπαταρίας με την μπαταρία του μάρκας PARKSIDE. Αφού υποδείχθηκαν στον Κατηγορούμενο αυτός ανέφερε « μα ένα μου τα πιάσετε και τούτα» ενώ στην συνέχεια και περί ώρα 13:37 μ.μ. ο ΜΚ4 τον συνέλαβε εκ νέου για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο δεν απάντησε οτιδήποτε. Στην συνέχεια τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΚΖ (…) μεταφέρθηκαν στην ΑΔΕ Πάφου ενώ η ώρα 14:00 μ.μ. ενημερώθηκε για τα δικαιώματα του.

 

Τα πιο πάνω τεκμήρια καθώς και άλλα τεκμήρια που περισυνελέχθηκαν από την σκηνή στην οποία εντοπίστηκε το πιο πάνω όχημα και ο Κατηγορούμενος παραδόθηκαν στον Αστ. 4485 Σ. Πενταρά ενώ την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 15:10 – 16:05 μ.μ. ο πιο πάνω Αστυφύλακας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο για αδικήματα μεταξύ των οποίων και αυτό της παράνομης κατοχής περιουσίας στην οποία αρνήθηκε κάθε ανάμιξη και πρόβαλε τους δικούς του ισχυρισμούς. Η κατάθεση του αποτελεί το Τεκμήριο 13. Σε ότι αφορά το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΚΖ (…..) το οποίο κατείχε ο Κατηγορούμενος αυτό άνκε στον Ν.Ν ο οποίος το πώλησε στον Μ. Π τέσσερα χρόνια προηγουμένως και ο Μ.Π δεν είχε διευθετήσει την μεταβίβαση του παρόλο που του υποσχέθηκε ότι θα το μεταβιβάσει. Σε ότι αφορά τον Μ.Π την 15/04/25 ο Αστ. 4158 προσπάθησε να επικοινωνήσει αρκετές φορές μαζί του τηλεφωνικώς χωρίς αυτό να γίνει κατορθωτό σε τρείς διαφορετικούς αριθμούς τηλεφώνων ενώ μάλιστα την ίδια ημέρα η αστυνομία μετέβηκε και στην οικία του χωρίς να τον εντοπίσουν καθότι απουσίαζε.   

 

Σημειώνεται ότι την 13/04/24 ο Κατηγορούμενος ανακρίθηκε γραπτώς και αναφορικά με την κλοπή του οχήματος του ΜΚ2 με αρ. εγγραφής ΚLL (….), Τεκμήριο 10, και σε όλες τις απαντήσεις που έδωσε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν απάντησε με την φράση « ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο, ενώ το ίδιο έπραξε και σε σχέση με την ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε, Τεκμήριο 24, σχετικά με την κλοπή του οχήματος του ΜΚ3 με αρ. εγγραφής KVS (…..) καθώς και του ραδιοφώνου μάρκας PIONEER αξίας 220 ευρώ των εσωτερικών φωτών του οχήματος αξίας 50 ευρώ και των πισινών υαλοκαθαριστήρων αξίας 10 ευρώ.

 

Ο Κατηγορούμενος με βάση το Τεκμήριο 1 βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη στην υπόθεση υπ.αρ 405/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για την οποία καταδικάστηκε την 17/03/21 για αδικήματα που διαπράχθηκαν την μεταξύ των ημερομηνιών 09/01/21 – 14/01/21 σε ποινές φυλάκισης δύο ετών για το αδίκημα της διάρρηξης καταστήματος, σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών για το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 20,21,255 και 262 του Κεφ. 154, για το αδίκημα της κλοπής επίσης σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών κατά παράβαση των άρθρων 255 και 272(1) του Κεφ. 154 και για το αδίκημα της κλοπής δια ευρέσεως σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι εν λόγω ποινές διατάχθηκε να συντρέχουν με την ποινή των δύο ετών που του είχε επιβληθεί.

 

Νομική Πτυχή

Αναφορικά με το αδίκημα της  4ης, 5ης και 6ης  το άρθρο 255 (1) προνοεί τα ακόλουθα:

Αναφορικά με το αδίκημα της 1ης κατηγορίας το άρθρο 255 (1) προνοεί τα ακόλουθα :

Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό :

Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2) (α) Ο όρος “αποκτά κατοχή” περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή-

(i) με τέχνασμα

(ii) με εκφοβισμό

(iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο

(iv) με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα

(β) ο όρος “αποκομίζει” περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς.

(γ) ο όρος “ιδιοκτήτης” περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.

(3) Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο.

Επίσης στην περίπτωση που ένας Κατηγορούμενος βαρύνετε με προηγούμενες καταδίκες, το άρθρο 272 (1) προνοεί ότι αν ο υπαίτιος, πριν από τη διάπραξη της κλοπής καταδικάστηκε για κλοπή που τιμωρείται σύμφωνα με το άρθρο 262, υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων ενώ στην περίπτωση που έχει καταδικαστεί με βάση το άρθρο 265 σε ποινή φυλάκιση μέχρι και επτά έτη.

Πέρα των πιο πάνω κατηγοριών όμως, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την 2η κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του Άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα.

 

Το συγκεκριμένο αδίκημα περιλαμβάνει τα εξής συστατικά στοιχεία, πρώτον την κατοχή κινητής περιουσίας και δεύτερον, την ύπαρξη εύλογης υπόνοιας ότι αυτή η περιουσία είναι κλοπιμαία. Με την απόδειξη των πιο πάνω το αποδεικτικό βάρος μετατίθεται στον Κατηγορούμενο να αποδείξει, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι απέκτησε νόμιμα την κατοχή της περιουσίας. Η εύλογη υπόνοια ότι η περιουσία είναι κλοπιμαία πρέπει να αποδεικνύεται ως αντικειμενικό γεγονός από το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται. Η έκφραση υποκειμενικής κρίσης και αντίληψης περί τούτου από οποιονδήποτε, περιλαμβανομένων των Αστυνομικών Αρχών δεν αποτελεί τέτοια απόδειξη. Αντίθετα πρέπει να προσκομισθεί τέτοια μαρτυρία ώστε αντικειμενικά εξεταζόμενη να κριθεί από το Δικαστήριο ότι στοιχειοθετείτε η απαιτούμενη εύλογη υπόνοια περί του κλοπιμαίου της περιουσίας.

 

Συστατικό στοιχείο του αδικήματος κατά το Άρθρο 309 όπως προαναφέρθηκε είναι η ύπαρξη εύλογων υπονοιών ότι η περιουσία που κατέχεται είναι κλοπιμαία. Η εμβέλεια του αδικήματος εξηγήθηκε από τον Lord Goddard. Αποφασίστηκε περαιτέρω ότι για να θεμελιωθεί κατηγορία βάσει του Άρθρου 309 η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει ότι «a given date a certain person had in his possession property which some other person reasonably suspected to be stolen property». Η εύλογη υπόνοια πρέπει να προκαλείται σε κάποιο πρόσωπο που βλέπει ή βρίσκει την περιουσία στην κατοχή του Κατηγορούμενου, ενόσω η περιουσία παραμένει στην κατοχή του τελευταίου. Προκύπτει ότι το Άρθρο 309 βρίσκει εφαρμογή όταν ο Κατηγορούμενος κατέχει περιουσία υπό τέτοιες ύποπτες περιστάσεις ώστε, ενώ δεν αποδεικνύεται ότι είναι κλοπιμαία, εύλογα, εξ' αντικειμένου δημιουργούνται υποψίες στο πρόσωπο που τον βλέπει να κατέχει τέτοια περιουσία, ότι αυτή είναι κλοπιμαία.

 

Το αδίκημα του άρθρου 309 του Κεφ. 154 με πλαγιότιτλο την «Παράνομη Κατοχή Περιουσίας», αποτελεί μέρος της ενότητας του Ποινικού Κώδικα που αφορά τους κλεπταποδόχους και το αδίκημα της κλεπταποδοχής που αναφέρεται στο άρθρο 306.  Το άρθρο 309, αποτελεί ένα ιδιώνυμο και ιδιότυπο αδίκημα τα συστατικά στοιχεία του οποίου είναι η κατοχή κινητών, χρημάτων, αξιογράφων ή άλλης περιουσίας για τα οποία υπάρχουν εύλογες  υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία.  Σύμφωνα με τη νομολογία, για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος πρέπει να αποδειχθεί η κατοχή περιουσίας και ότι υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι η περιουσία αυτή είναι κλοπιμαία.  Σχετική είναι και η απόφαση στη Ferenz v. Αστυνομίας (2014) 2 Α.Α.Δ. 507.  Σύμφωνα όμως με την υπόθεση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 72/18 ημερ. 24/10/19, ECLI:CY:AD:2019:B444 το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας βρίσκει εφαρμογή και στις περιπτώσεις όπου δεν αποδεικνύεται ότι η περιουσία η οποία ανευρέθηκε στην κατοχή του Κατηγορούμενου δεν ήταν κλοπιμαία. Συνεπώς και η απόδειξη ότι αυτά τα αντικείμενα ήταν κλοπιμαία δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος του άρθρου 309. Οι ίδιες αρχές επαναλήφθηκαν τόσο στην υπόθεση xxx NARMARIA v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ και xxx OCHIGAVA v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ποιν. Εφέσεις 4/18 και 5/18 ημερ. 03/04/19 όσο και στην απόφαση ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ποιν. Έφεση 26/22 ημερ. 07/04/23, ECLI:CY:AD:2023:B132.

 

Συμπεράσματα – Κατάληξη

 

Είναι έκδηλο ότι η Κατηγορούσα Αρχή βασίζει την υπόθεσή της σε περιστατική μαρτυρία στην προσπάθειά της να αποδείξει την ενοχή του Κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.  Όπου η καταδίκη στηρίζεται σε τέτοια μαρτυρία, αυτή πρέπει να οδηγεί ως τη μόνη λογική κατάληξη και να μην υπάρχουν κενά στην πορεία της. H περιστατική μαρτυρία παρομοιάζεται ως «αλυσίδα με κρίκους» και καθοδηγητικές για το θέμα είναι οι αρχές που διατυπώνονται στην Κυπριακή απόφαση Παφίτης κ.α. v. Δημοκρατίας (1990) 2 Α.Α.Δ 102 στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής:

 

«Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων).  Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους.  Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά.  Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός.  Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.  Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου.  Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας.»

 

Οι πιο πάνω αρχές έχουν υιοθετηθεί επίσης και στην απόφαση Α. Αντωνίου v.. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ 746 όπου ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε για απόπειρα καταστροφής περιουσίας με τη ρίψη αμυντικής θραυσματικής χειροβομβίδας.  Η καταδίκη του επικυρώθηκε από το Εφετείο.  Το γενετικό υλικό του εφεσείοντα είχε εντοπισθεί σε διάφορα μέρη της χειροβομβίδας, γεγονός που δεν άφηνε περιθώρια λογικής αμφιβολίας.  Αναφέρθηκαν σχετικά τα πιο κάτω:

 

«Η περιστατική μαρτυρία, η οποία υπήρχε, ως εκ της φύσεως της, δεν άφηνε περιθώρια λογικής αμφιβολίας, που θα οδηγούσε στην αθώωση του εφεσείοντα.  Στην απουσία λογικής εξήγησης ως προς την ανεύρεση του γενετικού υλικού του εφεσείοντα στα συγκεκριμένα σημεία της χειροβομβίδας, αδυνατούμε να αντιληφθούμε πώς το Κακουργιοδικείο θα μπορούσε να στηριχθεί σε θεωρητικές πιθανολογήσεις ότι ο δράστης ήταν άλλος από τον εφεσείοντα.»

 

Τα αποτελέσματα επίσης της γενετικής εξέτασης προσφέρουν περιστατική μαρτυρία που μπορεί στις κατάλληλες περιπτώσεις, από μόνη της να θεμελιώσει ενοχή.  Στην απόφαση Δημοκρατία v. Νικολάου (αρ.1) (2010) 2 Α.Α.Δ 525 αναφέρθηκαν τα εξής: 

 

«Περιστατική μαρτυρία δε που προέρχεται από επιστημονικές εξετάσεις, όπως αυτές σε επίπεδο μοριακής γενετικής, είναι ιδιαιτέρως σημαντική ως προς τη δυναμική που αναπτύσσει λόγω της φύσης της ώστε να επαρκεί στην κατάλληλη περίπτωση να θεμελιώσει ενοχή. (Σάββας Πλαστήρας Ιωάννου v. Δημοκρατίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 195 και Γρηγορίου v. Δημοκρατίας (Αρ. 2) (2001) 2. Α.Α.Δ. 571).  Παρά τη δυναμική της δεν έχει βεβαίως οποιοδήποτε εγγενές διαφοροποιητικό στοιχείο που να την διακρίνει από οποιαδήποτε άλλης φύσεως περιστατική μαρτυρία και κατά συνέπεια πρέπει, δίχως άλλο, να είναι δυνατή η σύνδεση της με την ενοχή του κατηγορουμένου κατά τρόπο άμεσο και ταυτόχρονα ασυμβίβαστο με άλλη λογική ερμηνεία επ’  αυτής.  (Fournides v. Republic (1986) 2 C.L.R. 73). »

 

 

Χρήσιμη καθοδήγηση ως προς τη δηλωτική σημασία της ανεύρεσης γενετικού υλικού και της δυνατότητα καταδίκης επί τη βάσει περιοριστικά της επιστημονικής μαρτυρίας αντλείται και από την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας vΜάριου Παπανικόλα, Ποινική Έφεση Αρ. 214/2021, ημερ. 20/12/2023 στην οποία λέχθηκε ότι :

 

«Εξίσου σαφές είναι και το ότι σε σχέση με τον Εφεσίβλητο άμεση μαρτυρία δεν υπήρχε είτε για την αντικειμενική υπόσταση (actus reus) είτε για την υποκειμενική υπόσταση (mens rea). Για αυτό, παρομοίως ορθή ήταν και η πρωτόδικη κρίση ότι το θέμα ετίθετο προς εξέταση στη βάση περιστατικής μαρτυρίας. Όπως έχει λεχθεί στην κλασική υπόθεση Παφίτης κ.ά v. Δημοκρατίας (1990) 2 Α.Α.Δ. 103η περιστατική μαρτυρία δύναται να αποτελέσει βάση για την καταδίκη μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας εντός των πλαισίων της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή ενός κατηγορουμένουΗ δε αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής πρέπει να είναι άμεση και να μην μπορεί να συμβιβαστεί με άλλη λογική ερμηνεία των στοιχείων τα οποία αποτελούν την περιστατική μαρτυρία.

 

Η προερχόμενη από γενετικό υλικό τέτοια μαρτυρία είναι απλώς ένα είδος περιστατικής μαρτυρίας και, όπως οποιαδήποτε άλλη περιστατική μαρτυρία προερχόμενη από επιστημονικές εξετάσεις, είναι ιδιαιτέρως σημαντική ως προς τη δυναμική που αναπτύσσει λόγω της φύσης της, ούτως ώστε επαρκεί στην κατάλληλη περίπτωση να θεμελιώσει ενοχή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Νικολάου (Αρ. 1) (2010) 2 Α.Α.Δ. 525). Αναφορικά με την αποδεικτική δύναμή της, τη σημασία και τον τρόπο προσέγγισής της, σχετικές είναι οι υποθέσεις Γρηγορίου v. Δημοκρατίας (Αρ. 2) (2001) 2 Α.Α.Δ. 571 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας (2007) 2 Α.Α.Δ. 428. Τέλος, όπως έχουμε αναφέρει στην πρόσφατη υπόθεση Μαυρόλουκα v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 74/21 κ.ά, ημερ. 31.10.23, η απουσία γενετικού υλικού ή αποτυπωμάτων δεν οδηγεί υποχρεωτικά και στο αντίθετο συμπέρασμα, ήτοι στο ότι δεν άγγιξε ή δεν είχε επαφή με το αντικείμενο ο κατηγορούμενος. Υπ' αυτή την έννοια η καταγραφή στην κρινόμενη απόφαση τέτοιων στοιχείων (ή και άλλων) που δεν υπήρχαν ήταν αχρείαστη, αφού ως έχουμε πει πιο πριν, μια υπόθεση εξετάζεται στη βάση των στοιχείων που έχουν καταδειχθεί.

 

Ουσιώδες είναι το ότι σε περίπτωση που η υπόθεση στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία, τότε η απόφαση πρέπει να αναφέρει με καθαρότητα, ένα προς ένα τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία ευρίσκει ότι συνιστούν κρίκους περιστατικής μαρτυρίας και να τα συνδέει κατά σειρά σε αλυσίδα η οποία τελικά να δένει τον κατηγορούμενο ως τον δράστη του εγκλήματος (Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 687). 

 

Η αποδεικτική σημασία του γενετικού υλικού συνήθως εξαρτάται σε μεγάλο μέρος από την υπόλοιπη μαρτυρία στην υπόθεση. Από μόνο του ενδεχομένως να μην προωθεί την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής μακριά πλην όμως σε συνδυασμό με την υπόλοιπη μαρτυρία πιθανόν να καθίσταται καθοριστικής σημασίας (βλ. Archbold 2023, §14  85, σελ. 1872). Η εξέταση και συνεκτίμηση μαρτυρίας γενετικού υλικού γίνεται και πάλι στη βάση της κοινής λογικής και της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας.

 

Σε σχέση με τους παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπ' όψιν, κατά την αποτίμηση της σημασίας του γενετικού υλικού, καθοδηγητικά είναι όσα είχαν αναφερθεί στην υπόθεση R v. Tsekiri (2017) 1 Cr. App. R. 32 τα οποία συνοψίζονται στο σύγγραμμα Phipson on Evidence 19η έκδοση, §15  33, σελ. 467 ως εξής: 

 

        «... the magnitude of the random match probability (in this case, it was said to be 1 in a billion); whether the evidence disclosed any innocent explanation for the presence of DNA matching the accused' s; the degree of association between the article where the DNA was found and the offense; the moveability of this article; whether there was a geographical association between the accused and the offense; where the sample involved a mix of profiles, whether the match was with the major contributor or a minor contributor to the mix; whether the DNA in the sample was likely to be there as a result of primary rather than secondary transfer». 

 

Υπό το φως των πιο πάνω αδιαμφισβήτητα προκύπτει ότι τα αποτελέσματα της γενετικής εξέτασης προσφέρουν περιστατική μαρτυρία που μπορεί στις κατάλληλες περιπτώσεις από μόνη της να θεμελιώσει ενοχή και επομένως τα ερωτήματα που καλούμαι να απαντήσω σστην παρούσα περίπτωση θεωρώ ότι είναι τα ακόλουθα :

 

α) Γιατί το γενετικό υλικό του Κατηγορούμενου εντοπίστηκε εντός των επιδίκων οχημάτων και δη στο πρώτο όχημα πάνω σε μια πετσέτα και ένα λάστιχο ενώ στο δεύτερο όχημα πάνω σε ένα μαύρο γάντι αφής στιγμής τόσο ο ΜΚ3 όσο και ο ΜΚ4 ήταν στον Κατηγορούμενο άγνωστα του πρόσωπα, και

 

β)  Μπορεί ο Κατηγορούμενος με μόνη την επιστημονική μαρτυρία να κριθεί ότι ήταν το πρόσωπο που την 12-13/01/24 έκλεψε από την  οδό (……..) στην Πάφο το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚLL (…..) του ΜΚ2  καθώς και ότι την 27/02/24 στην Χλώρακα έκλεψε και το όχημα ΚVS (….)  καθώς και ότι μεταξύ της πιο πάνω ημερομηνίας και 03/03/24 ήταν αυτός που έκλεψε το ραδιόφωνο, τα εσωτερικά φώτα και τους πισινούς υαλοκαθαριστήρες του πιο πάνω οχήματος του ΜΚ3.

 

Ως προς το πρώτο ερώτημα και παρόλο που ο Κατηγορούμενος είχε δώσει εξήγηση η οποία δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο ως προς το πως το γιατί το γενετικό του υλικό ανευρέθηκε και εντοπίστηκε επί των συγκεκριμένων τεκμηρίων στα οποία μάλιστα είχε αγγίξει και τελευταίος, το ζήτημα δεν τελειώνει εδώ εφόσον προχωρώντας στην εξέταση του δευτέρου ερωτήματος που έχει προκύψει είναι ηλίου φανερότερο ότι δεν διαπιστώνεται οποιουδήποτε είδους μαρτυρίας παρά την σύνδεση του Κατηγορούμενου με τα Τεκμήρια 5 και 6 εντός του οχήματος του ΜΚ2 και του Τεκμηρίου 20 εντός του οχήματος του ΜΚ3 που να συνδέει τον Κατηγορούμενο με τον τόπο ή και τον χρόνο της διάπραξης της κλοπής των οχημάτων καθώς και των αντικειμένων τα οποία έχουν κλαπεί από το όχημα του ΜΚ3. Ειδικότερα ενώ το όχημα του ΜΚ2 κλάπηκε την 12-13/01/24 αυτό εντοπίστηκε 20 και πλέον ημέρες μετά ενώ σχετικά με το δεύτερο όχημα, δηλαδή αυτό του ΜΚ3, ενώ αυτό κλάπηκε την 27/02/24 εντοπίστηκε την 03/03/24 δηλαδή πέντε ημέρες μεταγενέστερα. Σημειώνεται επίσης δεν υπάρχει ούτε και οποιαδήποτε μαρτυρία σύνδεσης του Κατηγορούμενου με τα σημεία τα οποία εντοπίστηκαν τα εν λόγω οχήματα αλλά ούτε και οποιαδήποτε μαρτυρία έχει προκύψει από τις επιστημονικές εξετάσεις οι οποίες λήφθηκαν από αυτούσια τα ίδια τα οχήματα των παραπονουμένων.

 

Στην υπόθεση Σωτήρης Γεωργίου v. Αστυνομίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 485  το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση επεσήμανε μεταξύ άλλων ότι «Όσες έντονες ενδείξεις κι αν δημιουργεί η απομόνωση γενετικού υλικού του εφεσείοντος στο χερούλι της πόρτας, δεν είναι αρκετή για να αποδειχτεί, ελλείψει, ιδίως, έστω και ίχνους άλλης μαρτυρίας εναντίον του, η ενοχή του» ώστε δεν είχε την αμεσότητα και τη σύνδεση με το αδίκημα. Το Ανώτατο Δικαστήριο προηγουμένως κατά την απόφαση του έθεσε ότι «Ως προς το γενετικό υλικό έχει λεχθεί ότι η ταύτιση αποτυπωμάτων στη σκηνή χωρίς να δοθεί από τον κατηγορούμενο οποιαδήποτε δικαιολογία, θεμελιώνει ότι ο κατηγορούμενος συνδέεται με τη διάπραξη του αδικήματος (Αντωνίου ν. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 746 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2) (2001) 2 Α.Α.Δ. 571).

 

Αναφορικά με το δόγμα της πρόσφατης κατοχής το οποίο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής επικαλέστηκε κατά της αγορεύσεις της στο Δικαστήριο ως μέρος της υπάρχουσας περιστατικής μαρτυρίας, θα πρέπει να αναφέρω ότι θεωρώ πως η παρέλευση του χρονικού διαστήματος που είχε διαρρεύσει από την κλοπή των οχημάτων μέχρι και τον εντοπισμό τους σε συνδυασμό με τον εντοπισμό του γενετικού υλικού του Κατηγορούμενου επί των αντικειμένων τα οποία εντοπίστηκαν στα εν λόγω οχήματα, δημιουργούν επίσης σοβαρές αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου για να καταλήξει στο κατά πόσον πράγματι ήταν ο Κατηγορούμενος ο δράστης των κατηγοριών αυτών. Σε ότι αφορά μάλιστα το όχημα του ΜΚ2 υπενθυμίζεται ότι αυτό εντοπίστηκε μετά την παρέλευση περίπου 20 και πλέον ημερών από την κλοπή του, ενώ αναφορικά με το όχημα του ΜΚ3 μετά την παρέλευση πέντε ημερών.

Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Archbold 2006 (παρ.21-125) το δόγμα της πρόσφατης κατοχής («doctrine of recent possession») δεν αποτελεί δόγμα αλλά κανόνα αφού δεν αφορά τίποτε άλλο παρά εφαρμογή κανόνων κοινής λογικής.

Στην ίδια παράγραφο και µε αναφορά στις υποθέσεις R. v. Loughlin 35 Cr. App.R. 69 και R. v. Seymour 38 Cr. App. R.68, ο κανόνας διατυπώνεται ως εξής: «. where it is proved that premises have been entered and property stolen therefrom and that soon after the entry the defendant was found in possession of the property, it is open to the jury to convict him of burglary, and the jury should be so directed ..». Το ζήτηµα απασχόλησε στην Kyprianou v. The Police (1976) 2 C.L.R.75 στην οποία παρατίθεται το εξής απόσπασµα από την D.P.P. V. Nieser (1959) 1 Q.B. 254:

«The so-called «doctrine of recent possession» is not limited to cases of receiving nor to inferences as to the accused's knowledge or state of mind. The right inference from recent possession may be that the accused himself has stolen the property, as where he is found in the street near the scene of the house-breaking in possession of the property which has been taken from the house which has been entered. On the other hand, where property has been stolen and there is nothing in the circumstances to point to the accused's having himself committed the crime of stealing, the proper inference from its being found in his possession may be that he received the property knowing, not merely that it had been unlawfully obtained but knowing that it had been stolen.»

Είναι γεγονός ότι στο σύγγραμμα Archbold, Criminal Pleading, Evidence & Practice, §21-126, εκφράζεται η θέση (submission) ότι όταν η πρόσφατη κατοχή αποτελεί τη μόνη μαρτυρία, είναι αδύνατο να αποκλειστεί η πιθανότητα ότι ο κατηγορούμενος ήταν απλά κλεπταποδόχος, οπότε και κατηγορία για διάρρηξη δεν θα πρέπει να αφήνεται να αποφασιστεί από τους ενόρκους. Το ακριβές λεκτικό είναι το ακόλουθο:

'Every case depends on its own facts. There is no magic in any given length of time. However, it is submitted that in many cases where the only evidence is that of recent possession, it will be impossible to exclude the possibility that the defendant was merely a receiver of the stolen property: in such cases, a count of burglary ought not to be left to the jury.'

Διαφοροποιημένη θέση εκφράστηκε στην απόφαση (πλειοψηφίας) του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Καναδά στην R. v. Kowlyk [1988] 2 R.C.S. 59. Στην υπόθεση εκείνη ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορία διάρρηξης και κλοπής και όχι κλεπταποδοχής. Το ερώτημα ήταν αν πρόσφατη κατοχή μπορεί από μόνη της, να οδηγήσει σε καταδίκη. Αφού συνοψίστηκε όλη η Αγγλική Νομολογία, από την οποία πηγάζει το δόγμα, η πλειοψηφία κατέληξε ως ακολούθως (σελ. 69, McIntyre J.):

'While in R. v. Newton, supra, the Court was not called upon to decide the issue of whether recent possession by itself, in the absence of other circumstances which would connect an accused to the theft, could justify a finding of guilt, the words of Ritchie J. above would surely decide the present appeal in favour of the Crown. This is particularly true when it is considered that no other case in Canadian or English law suggests that some other evidence must be present to connect an accused to the crime before an inference of guilt becomes permissible. In my view, the authorities deny that any additional evidence, apart from that of unexplained recent possession of stolen goods, is necessary to permit an inference of guilt.'

Στη σελ. 72:

'The question which arises here is whether the unexplained recent possession of stolen goods, standing alone, will also warrant an inference of guilt of breaking and entering and theft of the goods under s. 306(1)(b) of the Criminal Code. It is my view that this question must be answered in favour of the Crown.'

Και ακολούθως στις σελ. 74 - 75:

'In summary, then, it is my view, based on the cases, both English and Canadian, which I have referred to, that what has been called the doctrine of recent possession may be succinctly stated in the following terms. Upon proof of the unexplained possession of recently stolen property, the trier of fact may - but not must - draw an inference of guilt of theft or of offences incidental thereto. Where the circumstances are such that a question could arise as to whether the accused was a thief or merely a possessor, it will be for the trier of fact upon a consideration of all the circumstances to decide which, if either, inference should be drawn. In all recent possession cases the inference of guilt is permissive, not mandatory, and when an explanation is offered which might reasonably be true, even though the trier of fact is not satisfied of its truth, the doctrine will not apply.'

Στην Κυπριακή Απόφαση, Kyprianou v. The Police (1976) 2 CLR 75, αν και συζητήθηκε το δόγμα της πρόσφατης κατοχής με αναφορά μεταξύ άλλων, στις R. v. Langmead, 9 Cox C.C. 464 και Schama and Abramovitch, 11 Cr. App. R. 45, δεν υιοθετήθηκε προσέγγιση που να είναι αντίθετη από αυτή που υιοθετήθηκε στον Καναδά. Αυτό που επιβάλλεται στο Δικαστήριο είναι να εξετάσει το σύνολο των περιστάσεων προτού καταλήξει σε καταδίκη.  

Πιστεύω ότι η ορθή καθοδήγηση είναι η ακόλουθη:

(1)        Εφόσον αποδειχθεί ότι η περιουσία έχει κλαπεί και ότι αυτή έχει βρεθεί στην κατοχή του κατηγορουμένου, σε χρόνο πρόσφατο μετά την κλοπή, στην απουσία οποιασδήποτε εξήγησης από τον κατηγορούμενο, το Δικαστήριο, ακόμη και στην απουσία άλλης μαρτυρίας, λαμβάνοντας όμως υπόψη όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, δύναται - χωρίς όμως να υποχρεούται - να προβεί σε συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος είναι ο κλεπταποδόχος ή ο κλέφτης (βλ. Kowlyk, ανωτέρω και την αναφερόμενη σ' αυτή νομολογία).

(2) ο αν η κατοχή είναι πρόσφατη ή όχι είναι ζήτημα γεγονότων (βλ.  Kyprianou, ανωτέρω σελ. 89 με αναφορά στο σύγγραμμα Kenny's Outlines of Criminal Law, 19th ed., 461, para. 500).

(3)  Το βάρος απόδειξης δεν αντιστρέφεται. Το φέρει πάντα η Κατηγορούσα Αρχή. Αν παρασχεθεί εξήγηση η οποία ενδέχεται να είναι αληθινή - όχι κατ' ανάγκη αποδεδειγμένα αληθινή - τότε ο κατηγορούμενος δικαιούται να απαλλαγεί της κατηγορίας, επειδή η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος είναι ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Kyprianou, ανωτέρω, σελ. 90, Schama and Abramovitch, ανωτέρω, σελ. 49 και Kowlyk, ανωτέρω, σελ. 65).

(4)  Όπου ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία κλοπής χωρίς διαζευκτική κατηγορία κλεπταποδοχής το Δικαστήριο πρέπει να είναι σίγουρο ότι είναι ο κλέφτης.

Ο Κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν είχε στην κατοχή του τα επίδικα οχήματα αφού αυτά εντοπίστηκαν εγκαταλελειμμένα και χωρίς να συνδέουν τον Κατηγορούμενο πέραν της ανεύρεσης των εν λόγω αντικειμένων με τα οποία συνδέθηκε με το γενετικό του υλικό εντός αυτών ούτε με τον τόπο αλλά ούτε και με τον χρόνο της κλοπής αφού δεν αναγνωρίστηκε ως ο δράστης, αλλά ούτε και με την κατοχή τους οποτεδήποτε μετά από την κλοπή τους και ούτε και με το χρονικό σημείο του εντοπισμού τους.

Συνεπώς στη βάση των ανωτέρω καταλήγω πως η εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής είναι εν προκειμένω αβάσιμη και ανεδαφική καθότι ο εντοπισμός των συγκεκριμένων αντικειμένων εντός των επίδικων οχημάτων δεν μπορεί να καταδείξει και την κατοχή τους από τον Κατηγορούμενο και πόσο μάλλον ότι η κατοχή αυτή μπορεί να χαρακτηρισθεί και  «πρόσφατη», εν τη εννοία της προαναφερθείσας νομολογίας.

Υπό το φως των πιο πάνω θεωρώ ότι εφόσον δεν υπάρχει οποιουδήποτε είδους μαρτυρία διασύνδεσης του Κατηγορούμενου με τον χρόνο αλλά και τον τόπο της κλοπής των επίδικων οχημάτων και αντικειμένων που βρίσκονταν στο όχημα του ΜΚ3, δηλαδή το ραδιόφωνο, τους υαλοκαθαριστήρες και τα εσωτερικά φώτα αλλά και κατά τον χρόνο εντοπισμού των οχημάτων, κρίνω ότι τα στοιχεία της περιστατικής μαρτυρίας στην παρούσα περίπτωση δεν ήταν επαρκή ούτως ώστε με μόνη την παρουσία του γενετικού υλικού του Κατηγορούμενου επί των συγκεκριμένων τεκμηρίων τα οποία βρέθηκαν εντός των επίδικων οχημάτων να μπορούν να οδηγήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει σε ευρήματα ενοχής.  Επομένως με βάση τα πιο πάνω λεχθέντα απαντάται και το δεύτερο ερώτημα που είχε τεθεί στο Δικαστήριο ως ανωτέρω έχει υποδειχθεί αφού όπως υπέδειξα η ανεύρεση του γενετικού υλικού του Κατηγορούμενου από μόνη της - όχι επί σημείων επί των επίδικων οχημάτων -  αλλά σε αντικείμενα μάλιστα που εύκολα μπορεί να μεταφερθούν αν και αποτελούν μέρος της περιστατικής μαρτυρίας δεν είναι ικανή από μόνη της για να οδηγήσει σε καταδίκη.

Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα αδικήματα της 4ης, 5ης και 6ης κατηγορίας που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει.

Συνεπακόλουθα ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στις πιο πάνω κατηγορίες.  

Σε ότι αφορά την 2η κατηγορία, δηλαδή αυτή που αφορά το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, στρεφόμενος στην συγκεκριμένη περίπτωση η κατοχή του οχήματος με αρ. εγγραφής ΚΚΖ (…..) μάρκας BMW καθώς και όλων των λοιπών αντικειμένων τα οποία περιγράφονται στην δεύτερη κατηγορία από τον Κατηγορούμενο είναι δεδομένη αφού εκτός του ότι δεν αμφισβητείται ανευρέθηκαν στην κατοχή του. Η υπόνοια ότι η περιούσιά αύτη ήταν κλοπιμαία κρίνω επίσης ότι ήταν εύλογη να δημιουργηθεί στον ΜΚ4 υπό το σύνολο των περιστάσεων που αναφέρθηκαν από τον μάρτυρα αυτό και έγιναν αποδεκτά, αφής στιγμής ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε καμία απολύτως ικανοποιητική εξήγηση αναφορικά με την κατοχή τους. Ο δε Κατηγορούμενος κατά τον χρόνο του εντοπισμού του εντός του συγκεκριμένου οχήματος σε χώρο στάθμευσης πολυκατοικίας, είχε στο λαιμό του φανάρι ενώ στα χέρια του φορούσε γάντια. Περαιτέρω στην κατοχή του είχε ένα σπάρκ αυτοκινήτου, μια δέσμη με τέσσερα κλειδιά, ένα τσαντάκι μάρκας UNDER ARMOUR, ένα πορτοφόλι άδειο χρώματος καφέ, μια καστανιά με καρυδάκια, δύο κάρτες τις Τράπεζας Κύπρου δύο διαφορετικών προσώπων και ένα φλεξ μπαταρίας με την μπαταρία του μάρκας PARKSIDE για την κατοχή των οποίων επίσης δεν έδωσε στον ΜΚ4 καμία απολύτως επαρκή δικαιολογία για την κατοχή τους. Σε ότι αφορά το όχημα σημειώνεται ότι σύμφωνα με τον Ν. Ν. το όχημα αυτό του άνηκε και το είχε πωλήσει στον Μ.Π τέσσερα χρόνια προηγουμένως ο οποίος ενώ του υποσχέθηκε ότι θα το μεταβιβάσει επ’ ονώματι του δεν το έπραξε. Ο δε Μ.Π αναζητήθηκε από την αστυνομία χωρίς θετικό αποτέλεσμα.

 

Υπό το φως των πιο πάνω περιστάσεων και γεγονότων ως αυτά έχουν προκύψει μέσα από την αποδεχθείσα μαρτυρία και συνεπακόλουθα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει και το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος και καταλήγω στο συμπέρασμα ότι υπό τις περιστάσεις οι υπόνοιες ήταν εξ’ αντικειμένου εύλογες.

 

Από την αντίπερα όχθη ο Κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία δεν έπεισε με την μαρτυρία του για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η κατοχή του οχήματος αλλά και όλων των λοιπών αντικειμένων της 2ης κατηγορίας από πλευράς του αποκτήθηκε νόμιμα.

 

Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω καταληκτικά ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 2ης κατηγορίας και συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 2η  κατηγορία που αντιμετωπίζει.

 

 

 

                                                                                        (Υπ.)  ……………………………

                                                                                                          Σ. Συμεού, Ε.Δ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      

Πιστό Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής

 


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο