ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ-ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

Ενώπιον:  Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου

Αρ. Αίτησης: E1/2021

Μεταξύ:

STONE HOUSE HOTEL APARTMENTS LTD

Αιτητές /Καθ' ων η Αίτηση

και

ΝΙΚΟΣ ΛΟΙΖΟΥ, Αγία Νάπα, Κύπρος

   Καθ' ου η Αίτηση / Αιτητής

 

Αίτηση ημερομηνίας 8/8/2025 για αναστολή εκτέλεσης απόφασης

 

Ημερομηνία: 11 Δεκεμβρίου, 2025

 

Εμφανίσεις:

Για Αιτητή/ Καθ’ ου η αίτηση στην κυρίως Αίτηση: κα Σιακού

Για Καθ’ ων η αίτηση/ Αιτητές στην κυρίως Αίτηση: κ. Αναστασίου

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Με την παρούσα αίτησή του, ο Αιτητής (Καθ’ ου στην κυρίως αίτηση, που στο εξής θα καλέιται “Αιτητής”), αξιώνει από το Δικαστήριο τα εξής:

 

«Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την αναστολή της εκτέλεσης της Απόφασης ημερομηνίας 10/-06/2025 η οποία εκδόθηκε από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λάρνακας-Αμμοχώστου /Τμήμα Δικαστηρίου Αμμοχώστου στα πλαίσια της Αίτησης υπ' αριθμό Ε1/2021 μέχρι τελικής και πλήρους εκδίκασης και έκδοσης της Απόφασης στην Πολιτική Έφεση υπ' αριθμό 111/2025.

Β.    Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και/ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις.

Γ.    Έξοδα της Αίτησης πλέον Φ.Π.Α. πλέον έξοδα επίδοσης.”

 

 

Ιστορικό:

Μεταξύ των ιδίων διαδίκων έχει προηγηθεί η εκδίκαση από το παρόν Δικαστήριο, της Αίτησης έξωσης με τον πιο πάνω αριθμό, στην οποία οι Αιτητές (Καθ’ ων  η παρούσα αίτηση, που στο εξής θα καλούνται “Καθ’ ων η αίτηση”) εξασφάλισαν, μετά από πλήρη ακρόαση, την έκδοση στις 10.06.2025, διατάγματος έξωσης και απόφαση για οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη, τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. (στο εξής αναφερόμενη ως “η απόφαση”) σε βάρος του ενοικιαστή, Αιτητή.  

 

Ο Αιτητής καταχώρησε στις 08.08.2025, την παρούσα αίτηση (στο εξής αναφερόμενη ως “η αίτηση”) με σκοπό να εξασφαλίσει, την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης που καταχώρησε.

 

Επιδόθηκε η αίτηση και οι Καθ’ ων η αίτηση εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο, προβάλλοντας ένσταση.

 

Αίτηση:

Η Αίτηση βασίζεται “επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στη Δ.35 και ειδικότερα στους Θεσμούς 18 και 19, Δ.39, Δ.48 Θ.Θ. 1-13 και ειδικότερα στον Θ. 8 (1) (ee), Δ.59 και στην Δ.64, στο Μέρος 60.1 Κανονισμός 2 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, στο Άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (14/1960) ως έχει τροποποιηθεί, στον Κανονισμό 2 και 12 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983 (2/1983), στο Άρθρο 7 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (Ν. 23/1983), στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, επί των Γενικών Αρχών του δικαίου της Επιείκειας, της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία”.

 

Υποστηρίζεται η αίτηση από την ένορκη δήλωση του Χ.Γ., αδελφού του Καθ’ ου η αίτηση.  Έχει γνώση των γεγονότων από πληροφορίες που του μετέφερε ο Καθ’ ου η αίτηση και η συνήγορος του, αλλά και από την παρουσία του στην ακροαματική διαδικασία. Ο Αιτητής αδυνατεί να προβεί στην ένορκη δήλωση, προσωπικά, λόγω των προβλημάτων υγείας του. 

 

Αναφέρεται ο ενόρκως δηλών στην απόφαση του Δικαστηρίου, στο διάταγμα έξωσης και στην, υπό όρους, αναστολή εκτέλεσης.

Μετά την έκδοση της επίδικης απόφασης, ο Αιτητής καταχώρησε στις 17/7/2025 Πολιτική Έφεση με αριθμό 111/2025.  Παράλληλα είχε συμμορφωθεί με τον όρο που επέβαλε το Δικαστήριο για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους μέχρι την 30/6/2025 προκειμένου να εξασφαλιστεί η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι τις 31/12/2025.

 

Τα ποσά αποστάληκαν με Τραπεζικές επιταγές μέσω ιδιώτη επιδότη στους Καθ’ ων η αίτηση και αφορούσαν το συνολικό ποσό των €89.803,56.  Οι Καθ’ ων η αίτηση  με επιστολής του ημερ. 15/7/2025 επέστρεψαν τις προαναφερόμενες επιταγές στον Καθ’ ου η αίτηση, ο οποίος ωστόσο είχε συμμορφωθεί πλήρως με τον όρο που επέβαλε το Δικαστήριο. 

 

Στο επίδικο ισόγειο υποστατικό λειτουργεί, ο Αιτητής, ταβέρνα από το έτος 2017.  Η ταβέρνα αυτή απέκτησε μεγάλη φήμη στους ντόπιους και στους επισκέπτες λόγω της ποιότητας της και αποτελεί πόλο έλξης θαμώνων σε όλη τη διάρκεια του χρόνου.  Εάν παραδοθεί η κατοχή του υποστατικού, η ταβέρνα θα τερματίσει τις εργασίες της και η επιχείρηση θα καταρρεύσει, ενώ θα δαπανηθούν μεγάλα ποσά για να επαναφερθεί ο χώρος στην κατάσταση που ήταν όταν ενοικιάστηκε αρχικά. 

 

Ακόμα και αν εξευρεθεί άλλο ακίνητο για να στεγαστεί η επιχείρηση αυτή, θα έχει ήδη απωλεσθεί η εμπορική εύνοια και η πελατεία που απέκτησε το επίδικο υποστατικό.  Επιπλέον, η μετακίνηση της συνεπάγεται αυξημένο κόστος και χρόνο (για τη μεταφορά εξοπλισμού, επίπλωσης και για την ανάλογη διαμόρφωση σε παραδοσιακή ταβέρνα). Δυσμενώς θα επηρεαστούν επίσης και οι 17 υπάλληλοι εκ των οποίων οι 11 εργάζονται και τη χειμερινή περίοδο.  Όλοι αυτοί θα πρέπει να απολυθούν. 

 

Επιπλέον, θα χαθεί το οικογενειακό εισόδημα του Αιτητή, ο οποίος παρέχει οικονομική στήριξη στα τέσσερα ενήλικα τέκνα του και ειδικά στις άνεργες θυγατέρες του, που αποτελούν μονογονεϊκές οικογένειες. 

 

Η ανάγκη αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης είναι επιτακτική, και αυτός είναι ο λόγος που ο Αιτητής με πολλή δυσκολία συνέλεξε το ποσό των €89.803,56 που απέστειλε στους Καθ’ ων η αίτηση. 

 

Είναι δε πρόθυμος ο Αιτητής να συνεχίσει να καταβάλλει ως ενδιάμεσο όφελος το ποσό των €41.800, ετησίως, από 10/1/2026.  Οι Καθ’ ων η αίτηση πέραν από το ποσό που τους έχει αποσταλεί από τον Αιτητή, λαμβάνουν για την ενοικίαση του υπόγειου χώρου, κατευθείαν από τον υπενοικιαστή, το ποσό των €41.800 ετησίως. 

 

Προκύπτει από τα γεγονότα ότι μη έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στον Αιτητή, και τυχόν θετικό αποτέλεσμα της Έφεσης θα έχει εξουδετερωθεί.  Οι Καθ’ ων η Αίτηση, στην αντίθετη περίπτωση, που η Αίτηση αυτή εγκριθεί, θα συνεχίζουν να λαμβάνουν το μίσθωμα από τα επίδικα υποστατικά. 

 

Αυτή η δήλωση με οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι ο Αιτητής περιορίζει το αίτημα του στην αναστολή της εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης, μόνο και δεν επεκτείνεται στο χρηματικό μέρος της απόφασης.

 

Η ένσταση:

Οι Καθ’ ων η αίτηση, με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης ημερομηνίας 03.10.2025, απορρίπτουν τα όσα ο Αιτητής ισχυρίζεται στην παρούσα αίτηση και προβάλλουν τους κάτωθι λόγους ένστασης:

“1.  Η αίτηση είναι καταχρηστική καθώς και/ή είναι ουσιαστικά αβάσιμη.

2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομοθεσίας και της νομολογίας για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
3. Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη.
4. Ο αιτητής δεν έρχεται με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο
5. Η αίτηση είναι δικονομικά και ουσιαστικά αστήρικτη, παράτυπη και/ή αντίκειται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς.
6. Η Αίτηση είναι καταπιεστική, κακόβουλη και ενοχλητική.
7. Με την Ένορκο Δήλωση του κου Χ.Γ. δεν αποκαλύπτονται όλα τα αληθή και/ή πραγματικά γεγονότα.
8. Η Ενόρκως Δηλών δε γνωρίζει εξ ιδίας γνώσεως τα γεγονότα που αναφέρει και/ή ψεύδεται για τον λόγο που δεν ορκίζεται ο Αιτητής.
9. Η Νομική βάση της αίτησης είναι εσφαλμένη και ως εκ τούτου η αίτηση του αιτητή θα πρέπει να απορριφθεί.

10. Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα οδηγήσει σε εν καταπάτηση του δικαιώματος των Ιδιοκτητών στην ιδιοκτησίας τους.

11. Οι Καθ' ων η αίτησης δεν έχει συμμορφωθεί με την απόφαση αλλά επιδιώκει να την καταχραστεί.
12. Στην ειδοποίηση έφεσης δεν προσδιορίζονται νομικά σημεία στους σχετικούς λόγους έφεσης του αιτητή.
13. Οι λόγοι έφεσης αναφέρονται στην αξιοπιστία και αξιολογία της μαρτυρίας και δεν αφορούν νομικά στοιχεία.
14. Οι πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης είναι μηδαμινές.
15. Εφόσον δεν υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο επιτυχίας δεν πληρούνται τα κριτήρια για παροχή δικαστικής αναστολής.
16. Δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τάσσει ο νόμος για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.”

 

Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ο Παναγιώτης Μούζουρος, διευθυντής των Καθ’ ων η αίτηση, απορρίπτει τη μαρτυρία του Χαράλαμπου Γαβριήλ, υιοθετεί τους λόγους ένστασης και αναφέρει περαιτέρω τα κάτωθι:

 

Η έγκριση της αίτησης αυτής θα προκαλέσει οικονομική ζημιά στους Καθ’ ων η αίτηση διότι ο Αιτητής έχει προβεί σε ανέγερση παράνομων οικοδομών, ενόσω εκκρεμούσε η ακρόαση της υπόθεσης.  Επομένως, θα πρέπει να εκδοθούν εκ νέου αρχιτεκτονικά σχέδια και να νομιμοποιηθούν οι παράνομες οικοδομές ώστε να εξασφαλιστούν οι άδειες λειτουργίας για το ισόγειο και το υπόγειο υποστατικό. 

 

 Αμφισβητεί ο ενόρκως δηλών τους λόγους για τους οποίους η ένορκη δήλωση στην Αίτηση δεν έχει κατατεθεί από τον Αιτητή.  Αμφισβητεί επίσης ο μάρτυρας την κερδοφορία της επιχείρησης του Αιτητή και ότι αυτός συντηρεί τα τέκνα του που είναι άνεργα. 

 

Ζητά από το Δικαστήριο να επιτρέψει την εκτέλεση της απόφασης στην ολότητα της, διότι σε αντίθετη περίπτωση θα προκληθεί αδικία, αφού οι Καθ’ ων η αίτηση δεν θα ανακτήσουν το ακίνητο ώστε να άρουν τις παρανομίες και να πάψουν τα προβλήματα που προκαλεί ο Αιτητής στο επίδικο ακίνητο.  Εξάλλου, δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που να αποκαλύπτει ότι ο Αιτητής αναζήτησε άλλο υποστατικό για να στεγάσει την επιχείρηση του. 

 

 

Διαδικασία:

Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και οι δύο πλευρές αγόρευσαν στο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, παρουσιάζοντας και σχετική με το ζήτημα νομολογία. Στις αγορεύσεις των δύο πλευρών θα  αναφερθώ περαιτέρω, όπου κριθεί αναγκαίο.  

 

Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση, εφόσον το επίδικο θέμα είναι αμιγώς νομικό[1].

 

Νομική πτυχή:

Εφόσον η κυρίως Αίτηση Ε1/2021 καταχωρήθηκε στις 12.03.2021 (δηλαδή πριν την 01.09.2023, ημερομηνία έναρξης της εφαρμογής των “περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2023”), στην παρούσα περίπτωση τυγχάνουν εφαρμογής οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, ως ίσχυαν πριν την τροποποίηση του έτους 2023.

 

Αυτούς τους Θεσμούς εφαρμόζει αναλογικά και το παρόν Δικαστήριο, δυνάμει των Κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών.

 

Η παρούσα αίτηση βασίζεται στην Δ.35 θθ. 18, 19, οι οποίοι προνοούν τα κάτωθι:

“Δ.35

18. An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.

19. Wherever under these Rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below.”

 

 

Δίδεται επομένως στο Δικαστήριο, διακριτική ευχέρεια για την αναστολή εκτέλεσης απόφασης, για τόσο χρονικό διάστημα και με τέτοιους όρους, που το Δικαστήριο κρίνει ορθό να επιβάλει.

 

 Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας, αναλύονται από τη νομολογία.

 

Οι αρχές που διέπουν τη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση απόφασης εκκρεμούσης έφεσης συνοψίσθηκαν στη  Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd  (2001) 1 Α.Α.Δ. 1978,  ως  ακολούθως:

 

“(α)  Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης.

 

 (β)  Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης”.

 

Επίσης, στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων (1991) 1 Α.Α.Δ. 1147, αναφέρονται τα εξής:

 

“Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης.  Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από τη Δ.35 Θ.18  Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεση, αφετέρου, συνιστούν τους κατ' εξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης.  Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις.”

 

Περαιτέρω, στην υπόθεση Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα (1997) 1 Α.Α.Δ. 591, λέχθηκαν τα πιο κάτω:

“Το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων.  Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε.  Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα: βλέπε Ι.  Aristidou  v.  N. Aristidou (1985) 1 C.L.R. 649, Christofi and Others v. Iacovidou (1985) 1 C.L.R. 713, Charalambous v. Nicolaides & Neophytou (1985) 1 C.L.R. 737, Νεοφύτου ν. Δημητρίου (1989) 1 Α.Α.Δ. 592 και Π.Ε. 9033 ΑΒP Holdings Ltd & Άλλος ν. Κιταλίδη & Άλλων ημερ. 20/4/94.”

 

Προκύπτει επομένως, από τα πιο πάνω, ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για την αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης εφέσεως, ασκείται με βάση τις πιο κάτω αρχές:

 

(α)  ότι ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της νίκης του,

(β)  η ύπαρξη έφεσης σε εκκρεμότητα είναι απαραίτητη,

(γ) ότι η αποτελεσματικότητα της έφεσης, θα πρέπει να διασφαλίζεται, ώστε η ενδεχόμενη επιτυχία της, να μην μείνει χωρίς αντίκρισμα [βλ. Mavrochanna and another v. Michael (1984) 1 C.L.R. 760, E.U.R.I.K and Others v. Kotsonis (1986) 1 C.L.R. 617, BP Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.1) (1994) 1 Α.Α.Δ. 287 και Παπακοκκίνου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.α. (1998) 1 Α.Α.Δ 513].

(δ)  Η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο αποφασιστικός παράγοντας στην επίλυση ενός τέτοιου ζητήματος. 

(ε)  Μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατό να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής, σε βάρος της πρώτης [βλ. Χ'' Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & Others (1991) 1 Α.Α.Δ. 172].

(στ) Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους, ώστε να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής [βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd (2001) 1Γ Α.Α.Δ 1978].

 

Διαπιστώνω αβίαστα, από τα πιο πάνω, ότι στις περιπτώσεις όπου ζητείται η αναστολή εκτέλεσης εκδοθείσας απόφασης, η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων δεν είναι από μόνη της αρκετή για να τεκμηριώσει ένα τέτοιο αίτημα.  Οι εξαιρετικές περιστάσεις θα εξεταστούν αφού διαπιστωθεί ότι συντρέχουν οι υπόλοιπες προϋποθέσεις ενεργοποίησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.

 

Όσον αφορά τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας αίτησης, παρατηρώ  ότι:

·         Ο Αιτητής έχει καταχωρήσει Έφεση, με την οποία επιδιώκεται η  ανατροπή της απόφασης.

·         Περιόρισε ο Αιτητής το αίτημα του, στην αναστολή της εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης μόνο.

·          Τυχούσα έγκριση της αίτησης, θα αποστερήσει τους Καθ’ ων η αίτηση, των καρπών της επιτυχίας τους, για το διάστημα αυτό.

 

Βρίσκω ότι υφίσταται το αναγκαίο νομικό υπόβαθρο για την προώθηση του αιτήματος για αναστολή εκτέλεσης και το Δικαστήριο καλείται να σταθμίσει, σε αυτή την περίπτωση, τα συμφέροντα των δυο πλευρών.  Καλείται, δηλαδή, το Δικαστήριο να μην στερήσει από τον επιτυχόντα διάδικο τους καρπούς της νίκης του χωρίς λόγο, αλλά και να διασφαλίσει ότι η Αίτηση για παραμερισμό της απόφασης δεν θα μείνει “χωρίς αντίκρισμα” σε περίπτωση επιτυχίας της.

 

Ανατρέχοντας στο περιεχόμενο του φακέλου, διαπιστώνω τα εξής:

·         Το επίδικο ακίνητο στεγάζει την επιχείρηση εστιατορίου του Αιτητή εδώ και 30 έτη.

·         Στην απόφαση υπήρχε πρόνοια για την αναστολή της εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης[2] (για περίοδο έξι και πλέον μηνών, δηλ. από την 10.06.2025 μέχρι την 31.12.2025), με την οποία ο Αιτητής έχει συμμορφωθεί προκειμένου να επωφεληθεί  αυτού του πλεονεκτήματος.

·         Η έξωση του πριν την εκδίκασή της έφεσης, θα αφήσει την καταχωρηθείσα Έφεση (όσον αφορά την κατοχή του μίσθιου και μόνο), χωρίς αντικείμενο.

·         Δεν μπορεί  να προβλεφθεί το αποτέλεσμα της Έφεσης.

 

 

Έχοντας κατά νου ότι το βάρος απόδειξης βρίσκεται πάντα στους ώμους του Αιτητή, βρίσκω ότι ο Αιτητής έχει αποδείξει την πιθανότητα να παραμείνει η Έφεση χωρίς αντικείμενο, σε περίπτωση επιτυχίας της  (επαναλαμβάνω: μόνο όσον αφορά την παράδοση της κατοχής του μίσθιου).

 

Αποδέχομαι πως σε περίπτωση που η κατοχή του μίσθιου παραδοθεί στους Καθ’ ων η αίτηση,  η τυχούσα ανατροπή του διατάγματος έξωσης σε μεταγενέστερο στάδιο, θα είναι χωρίς αντικείμενο.

 

Ο Αιτητής έχει, επομένως, αποσείσει μερικώς μόνο το βάρος απόδειξης της παρούσας αίτησής του, αφού δεν έχει προβάλει λόγους αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης αναφορικά με το χρηματικό μέρος αυτής.

 

Σημειώνω δε ότι με την επιβολή ανάλογων όρων θα είναι δυνατή η εξασφάλιση της συνέχισης της είσπραξης του ενοικίου από τους Καθ’ ων η αίτηση σε σταθερή μηνιαία βάση.

 

Κρίνω, επομένως, ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της μερικής έγκρισης της παρούσας αίτησης, δηλ. όσον αφορά το αίτημα για αναστολή της εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης.

 

Κατάληξη:

   Για τους πιο πάνω λόγους, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η εκτέλεση του διατάγματος έξωσης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λάρνακας- Αμμοχώστου, το οποίο εκδόθηκε την 10.06.2025, στην Αίτηση Ε1/2021 (Τμήματος Αμμοχώστου), μέχρι την εκδίκαση της Πολιτικής Έφεσης αρ. 111/2025 (ημερ. 17.07.2025), υπό τους πιο κάτω όρους, σωρευτικά:

 

(α)     (1) Ο Αιτητής να καταβάλει το αργότερο μέχρι την 31.12.2025, στους Καθ’ ων η αίτηση, ή στους δικηγόρους αυτών, το εξ’ αποφάσεως χρέος (περιλαμβανομένων των ενδιάμεσων οφελών μέχρι την 31.12.2025).

         (2)  Όσον αφορά ειδικά τα δικηγορικά έξοδα της κυρίως Αίτησης, αυτά να καταβληθούν στους Καθ’ ων η αίτηση, εντός 15 ημερών από την επίδοση στον Αιτητή και/ή στους συνηγόρους του, του πιστοποιητικού υπολογισμού των εξόδων.

 

(β)     Πέραν του πιο πάνω όρου, η αναστολή εκτέλεσης θα υλοποιηθεί μόνο εφόσον ο Αιτητής συνεχίζει να καταβάλλει στους Καθ’ ων η Αίτηση ή στους δικηγόρους αυτών, το ετήσιο ενδιάμεσο όφελος των €41.800, κατανεμημένο στο ποσό των  €3.483 μηνιαίως, την 1^η ημέρα κάθε μήνα, με έναρξη την 01.01.2026 (με περίοδο χάριτος 10 ημερών).

           

Οι Καθ’ ων η αίτηση υποχρεούνται να παραλάβουν όλα τα πιο πάνω αναφερόμενα ποσά.

 

(γ)     Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, αυτά θα βαρύνουν τον Αιτητή στο ποσό των €500,00 πλέον ΦΠΑ και να καταβληθούν στους δικηγόρους των Καθ’ ων η αίτηση, μέχρι την 01.01.2026 (με περίοδο χάριτος 10 ημερών).

 

Η έγκαιρη καταβολή των εξόδων της παρούσας αίτησης αποτελεί επίσης όρο για την αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης.

 

            Παράλειψη συμμόρφωσης με τους όρους της αναστολής εκτέλεσης που έχουν τεθεί (ή με οποιονδήποτε από αυτούς), θα καθιστά το διάταγμα έξωσης εναντίον του Αιτητή, άμεσα εκτελεστό.

 

 

 

 

 

 

 

                                                                  (Υπ.) ……………………………..

               Χρ. Ραγουζαίου, Π.Δ.Ε.Ε.

 

 

Πιστό Αντίγραφο

 

 

Γραμματέας