ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ – ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

Ενώπιον:       Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και

Ν. Χατζημπέης, Γ. Παναγιώτου, Μελών

Αίτηση αρ.:  Ε1/2023

 

Μεταξύ:

K. IOANNOU TOURIST ENTERPRISES LIMITED

Αιτητές

-και-

 

1. Φρίξο Χριστοφόρου, Παραλίμνι
2. Σάββα Κυριάκου, Παραλίμνι

 

Καθ’ ων η αίτηση

 

 

Ημερομηνία: 30 Δεκεμβρίου, 2025

 

Εμφανίσεις:

Για Αιτητές: κος Χατζημιχαήλ για κκ. Παπαδόπουλος Λυκούργος & Σια Δ.Ε.Π.Ε.

Για τους Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2: κος Λουκαΐδης για κκ. ΔΡ. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Με την παρούσα Αίτηση, η Αιτήτρια εταιρεία (υπό την ιδιότητα της ιδιοκτήτριας)  αξιώνει την έκδοση από το Δικαστήριο σε βάρος των Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2 (ενοικιαστών), διατάγματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου υποστατικού (ενιαίο κατάστημα με πατάρι, υπόγειο και αυλή), το οποίο βρίσκεται στον Δήμο Παραλιμνίου, στην Αμμόχωστο (και στο εξής θα καλείται “το μίσθιο”).

 

Για τους σκοπούς τη παρούσας απόφασης, οι Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2 θα αναφέρονται στη συνέχεια, ως “οι Καθ’ ων η αίτηση”.

 

Η Αιτήτρια βασίζει την απαίτηση της αυτή στο άρθρο 11(1)(α)(i)[1] του Ν.23/1983.

 

Αξιώνει επίσης την έκδοση απόφασης, σε βάρος των Καθ’ ων η αίτηση, για οφειλόμενα ενοίκια προς €18.000,00  για τους πρώτους τρεις μήνες του 2023 και ενδιάμεσα οφέλη, εξόφληση λογαριασμών κοινής ωφέλειας, τόκους, έξοδα και ΦΠΑ.

 

Το μίσθιο νοικιάστηκε στους Καθ’ ων η αίτηση δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ.23.09.1997, η οποία εξέπνευσε την 31.12.2002. Έκτοτε οι Καθ’ ων η αίτηση κατέχουν το μίσθιο ως θέσμιοι ενοικιαστές. Το τελευταίο συμφωνηθέν, μεταξύ των διαδίκων, ενοίκιο ανέρχεται σε €72.000,00 ετησίως ή €18.000,00 ανά τριμηνία.

 

            Της παρούσας Αίτησης προηγήθηκαν καθυστερήσεις στην καταβολή του συμφωνηθέντος ενοικίου. Στις 05.12.2022 επιδόθηκε στους Καθ’ ων η αίτηση ειδοποίηση για τα οφειλόμενα ενοίκια του έτους 2022, τα οποία καταβλήθηκαν στις 21.12.2022.

 

Ακολούθησε νέα παράλειψη καταβολής ενοικίων, αυτών της πρώτης τριμηνίας του έτους 2023 (πληρωτέα την 01.01.2023) και η αποστολή της σχετικής γραπτής ειδοποίησης ημερ. 09.01.2023. Δεν υπήρξε θετική ανταπόκριση από τους Καθ’ ων η αίτηση  και στην συνέχεια καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση.

 

Οι Καθ’ ων η αίτηση καθυστερούν συστηματικά την καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων και εναντίον τους είχε καταχωρήσει η Αιτήτρια και την Αίτηση με αρ. Ε1/2014 (του παρόντος Δικαστηρίου). Είχε εκδοθεί στα πλαίσια της Αίτησης εκείνης, εκ συμφώνου απόφαση και διάταγμα ανάκτησης κατοχής, των οποίων η εκτέλεση είχε ανασταλεί.

 

Απάντηση Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2

            Στην Απάντηση τους, οι Καθ’ ων η αίτηση, αρνούνται τις αιτούμενες θεραπείες και τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι:

(α) Οι όροι της μεταξύ των διαδίκων τελευταίας συμφωνίας ενοικίασης και ειδικά ο χρόνος πληρωμής του ενοικίου έχουν μεταβληθεί με την συμφωνία των διαδίκων που έχει καταγραφεί ως κανόνας δικαστηρίου στην απόφαση ημερ. 05.06.2018, στην Αίτηση Ενοικιοστασίου με αρ. Ε1/2014.

(β) η ειδοποίηση που παρουσίασε η Αιτήτρια δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 11(1)(α)(i) του Ν.23/1983 (ως προς την “επίδοση” αυτής στον ενοικιαστή).

 

Γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν στην ακροαματική διαδικασία

(α) Η διεύθυνση του μισθίου, η περιγραφή του, η ιδιοκτησία του, ο χρόνος αποπεράτωσης και ενοικίασης του.

(β) η σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης ημερ. 23.09.1997, το περιεχόμενο της συμφωνίας  και ο κανόνας δικαστηρίου στην απόφαση ημερ. 05.06.2018 (στην Αίτηση Ε1/2014), που στο εξής θα αναφέρεται ως “η απόφαση”.

(γ) Στην απόφαση, καθορίστηκαν οι όροι αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης, για όσο χρόνο διαρκούσε η αναστολή.

(γ) Οι Καθ’ ων η αίτηση διατηρούσαν την κατοχή του μίσθιου μέχρι και το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας.

(ζ)  Το τελευταίο ετήσιο ενοίκιο ανέρχεται σε €72.000,00.

 

Τα αμφισβητούμενα γεγονότα αφορούν πλέον:

(α) την ερμηνεία του Κανόνα δικαστηρίου στην απόφαση ημερ. 05.06.2018 (αν δηλαδή με αυτόν τον Κανόνα έχουν μεταβληθεί , ως προς τον τρόπο καταβολής του ενοικίου, οι όροι της τελευταίας μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας (η οποία είναι παραδεκτό ότι συνεχίζει να δεσμεύει τους διάδικους στην διάρκεια της θέσμιας ενοικίασης[2]). 

(β) το κατά πόσο η αποστολή της ειδοποίησης ημερ. 09.01.2023 πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου  11(1)(α)(i) του Νόμου 23/1983.

 

Ακροαματική διαδικασία:

            Παρουσιάστηκαν δύο μάρτυρες στην ακροαματική διαδικασία (η διευθύντρια της Αιτήτριας και ο Καθ’ ου η αίτηση 1) και κατατέθηκε αριθμός εγγράφων, ως τεκμηρίων.

     

Οι συνήγοροι παρουσίασαν τις τελικές αγορεύσεις τους και η απόφαση επιφυλάχθηκε την 03.06.2025.

 

Νομική πτυχή:

 

Βάρος Απόδειξης:

Δεν εκφεύγει η παρούσα υπόθεση του βασικού κανόνα που ισχύει  σε μια πολιτική δίκη. Το βάρος απόδειξης των απαιτήσεων της, φέρει η Αιτήτρια (βλ. Σοφοκλέους ν. Κυριάκου, (2010) 1 Α.Α.Δ. 665).  

 

            Στην παρούσα υπόθεση, με την προσαχθείσα μαρτυρία, προωθήθηκαν δύο αντικρουόμενες θέσεις (όπως έχουν προβληθεί και στα δικόγραφα). Η μεν Αιτήτρια υποστηρίζει ότι κατά την καταχώρηση της Αίτησης οφείλονταν σε αυτήν δεδουλευμένα ενοίκια και ότι οι Καθ’ ων η αίτηση, στην διάρκεια της επίδικης ενοικίασης, καθυστερούσαν συστηματικά την καταβολή των ενοικίων.

 

Οι Καθ’ ων η αίτηση υποστηρίζουν:

(α) ότι το ενοίκιο του μίσθιου δεν ήταν πληρωτέο ετησίως, αλλά ούτε και μηνιαίως και ότι η υποχρέωση των Καθ’ ων η αίτηση ήταν να καταβάλλουν οποτεδήποτε στην διάρκεια του κάθε έτους, το συνολικό ποσό των €72.000,00. Αυτή η ρύθμιση συμφωνήθηκε με τον κανόνα δικαστηρίου. 

(β) ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να συμμορφωθεί με την υποχρέωση για επίδοση της ειδοποίησης του άρθρου 11(1)(α)(i) πριν την καταχώρηση της Αίτησης.

 

Α. Ανάκτηση κατοχής

Σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο Ν.23/83, όπως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (και που στο εξής θα αναφέρεται ως ο “Νόμος”), το Δικαστήριο  κατά κανόνα δεν εκδίδει απόφαση ή διάταγμα για ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από το Νόμο ή για την έξωση θέσμιου ενοικιαστή, εκτός από τις περιπτώσεις που ο ίδιος ο Νόμος προνοεί ειδικά και παραθέτει αναλυτικά στο Μέρος ΙV, άρθρο 11.

 

Η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στο άρθρο 11(1)(α)(i) του Νόμου, το οποίο προνοεί τα εξής:           

            “11(1) Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων:

 

(α) Εις περίπτωσιν Καθ’ ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι’ ανάκτησιν κατοχής:

 

Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο:

 

Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο  δεν διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ’  αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.”

 

Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν, προκειμένου να εκδοθεί διάταγμα έξωσης εναντίον του υπενοικιαστή, σύμφωνα πάντα με το άρθρο 11(1)(α)(i) του Νόμου, είναι οι εξής:

1.    Η Αιτήτρια να είναι ιδιοκτήτρια του μίσθιου.

2.    Το μίσθιο να καλύπτεται από τον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο.

3.    Οι Καθ’ ων η αίτηση να είναι θέσμιοι ενοικιαστές.  

4.    Να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο, για το οποίο επιδόθηκε έγγραφη ειδοποίηση στο θέσμιους ενοικιαστές.

5.    Κατά την καταχώριση της Αίτησης να συνεχίζει να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για τουλάχιστον 21 ημέρες, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί.

6.    Να έχει παρέλθει περίοδος 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης στους ενοικιαστές, χωρίς οι τελευταίοι να έχουν πληρώσει “παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από [αυτούς]”.

7.              Στην περίπτωση που το οφειλόμενο ποσό έχει καταβληθεί εντός της περιόδου των        14 ημερών, να έχει παρατηρηθεί εκ μέρους των Καθ’ ων η αίτηση συστηματική παράλειψη καταβολής του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου.

 

 

Α. 1. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις 1, 2 και 3, είναι παραδεκτές. Εφόσον η επίδικη ενοικίαση ξεκίνησε στο έτος 1997, συνάγεται ότι το μίσθιο είχε συμπληρωθεί και ενοικιαστεί πριν το έτος 1999. Σύμφωνα με τα αποδεκτά γεγονότα της υπόθεσης, το μίσθιο βρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής, δυνάμει της Κ.Δ.Π. 519/07 (στο Δήμο Παραλιμνίου).

 

Η γραπτή σύμβαση ενοικίασης του μίσθιου εξέπνευσε στις 31.12.2002 (ως η σχετική σε αυτήν πρόνοια. Αφού οι Καθ’ ων η αίτηση συνέχισαν να διατηρούν την κατοχή του μίσθιου και να ασκούν εκεί την επιχειρηματική τους δραστηριότητα, η ενοικίαση μετατράπηκε σε θέσμια από την 01.01.2003[3].

 

 

Α. 2. Προϋπόθεση αρ. 4. Να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο, για το οποίο επιδόθηκε έγγραφη ειδοποίηση στο θέσμιο υπενοικιαστή.

            Εδώ αποκαλύπτεται η σφοδρή αντιδικία των διαδίκων. Διαφωνούν οι Καθ’ ων η αίτηση, τόσο αναφορικά με την  ύπαρξη οφειλής κατά τον ουσιώδη χρόνο της αποστολής της ειδοποίησης (τεκμήριο αρ.10) όσο και με το κατά πόσον η ειδοποίηση αυτή ικανοποιεί τις πρόνοιες της νομοθεσίας.

Α.2.1.  Θα εξετάσω αρχικά το ζήτημα της οφειλής. Μαρτυρία παρουσιάστηκε και από τους δυο μάρτυρες:

 

Η Ν.Ι. στην κυρίως εξέταση της, αναφέρθηκε στη συμφωνία (τεκμήριο αρ.4). Η περίοδος ενοικίασης είχε καθοριστεί σε 5 έτη (από την 01.01.1998 μέχρι 31.12.2002) και το αρχικό ενοίκιο σε  €20.503,20 (Λ.Κ.12.000,00) ετησίως. Το ποσό αυτό αυξανόταν σταδιακά κάθε έτος. Στο πέμπτο έτος το ενοίκιο ανήλθε σε € 29.302,49 (Λ.Κ.17.150,00).

 

Το ενοίκιο (του 2ου έτους και κάθε επόμενου έτους, μέχρι την εκπνοή της συμφωνίας) είχε συμφωνηθεί να προκαταβάλλεται σε 4 ίσες τριμηνιαίες δόσεις κάθε έτος (την πρώτη μέρα Ιανουαρίου, Απριλίου, Ιουλίου και Οκτωβρίου), με 7 μέρες περίοδο χάριτος και τυχόν καθυστερήσεις θα έφεραν τόκο προς 8,5%.

 

Το τελευταίο ετήσιο ενοίκιο ανέρχεται σε €72.000,00 και είναι πληρωτέο ως πιο πάνω.

 

Της παρούσας Αίτησης είχαν προηγηθεί και άλλες Αιτήσεις έξωσης για οφειλόμενα ενοίκια και στην τελευταία Αίτηση (Ε1/2014) εκδόθηκαν, στις 05.06.2018, εκ συμφώνου απόφαση και διάταγμα έξωσης σε βάρος των Καθ’ ων η αίτηση. Η εκτέλεση του διατάγματος αναστάληκε και στους όρους της αναστολής περιλαμβάνονταν το ύψος και ο τρόπος πληρωμής του ενοικίου, για την περίοδο αναστολής της εκτέλεσης.

 

Μετά την εκπνοή της περιόδου αναστολής εκτέλεσης επανήλθαν οι διάδικοι στους όρους της αρχικής συμφωνίας και τις πληρωμές ανά τριμηνία.

 

Υπήρξαν και πάλι καθυστερήσεις και ακολούθησαν προφορικές οχλήσεις ενώ από τον Φεβρουάριο του 2022, τα ενοίκια καταβάλλονταν σε τραπεζικό λογαριασμό. Την 01.12.2022, η Αιτήτρια με επιστολή της[4] απαίτησε τα οφειλόμενα ενοίκια του έτους 2022 (ποσό €10.500,00 ως μέρος της τέταρτης τριμηνίας του έτους 2022. Ακολούθησε αλληλογραφία και η εξόφληση του ποσού αυτού. Στη συνέχεια οι Καθ’ ων η αίτηση παρέλειψαν να καταβάλουν την πρώτη τριμηνιαία δόση του έτους 2023 (που ήταν πληρωτέα την 01.01.2023, με 7 μέρες περίοδο χάριτος) και ακολούθησε η ειδοποίηση ημερ. 09.01.2023.

Κατά την αντεξέτασή της, η μάρτυρας αποδέχθηκε ότι το κείμενο της απόφασης ήταν αποτέλεσμα συμφωνίας στην οποία κατέληξαν οι διάδικοι. Υποστήριξε ωστόσο,  ότι μετά την εκπνοή της αναστολής εκτέλεσης, το ενοίκιο ήταν προπληρωτέο ανά τριμηνία.

 

Σε ερώτηση των Καθ’ ων η αίτηση, τους είχε αναφέρει ότι πλέον η πληρωμή θα είναι τριμηνιαία.  Υπήρξε κάποια ανοχή λόγω της πανδημίας του κορονοϊού στους επόμενους μήνες, αλλά όχι τροποποίηση των όρων που αφορούσαν την πληρωμή του ενοικίου.

 

Αξιολόγηση μαρτυρίας Ν.Ι.

            Η Ν.Ι. μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Δεν μου διαφεύγει, ωστόσο, ότι η μάρτυρας αυτή  εξέφρασε γνώμη ως προς την ερμηνεία νομικών εγγράφων και συγκεκριμένα ως προς τα τεκμήρια αρ. 4 και 5[5]. Αυτή τη μαρτυρία γνώμης την απορρίπτω, για τον λόγο ότι η μάρτυρας δεν έχει νομικές γνώσεις.

 

Πέραν των σημείων που σχολιάζω πιο πάνω, η υπόλοιπη μαρτυρία της Ν.Ι. υπήρξε τεκμηριωμένη, σαφής, λογική, κατανοητή και πειστική. Δεν διακρίνω σε αυτήν σημαντικές αντιφάσεις ή κενά και συνεπώς, αποδέχομαι την μαρτυρία της Ν.Ι. στο ζήτημα της ύπαρξης οφειλής στις 09.01.2023.

 

Ο Καθ’ ου η αίτηση 2, αναφερόμενος στο ίδιο ζήτημα κατέθεσε τα εξής:

 

Το ενοίκιο του μίσθιου καταβαλλόταν ανά τριμηνία μόνο τα πρώτα 5 έτη, ενώ στην διάρκεια της υπόλοιπης ενοικίασης η πληρωμή γινόταν μηνιαίως και όχι προκαταβολικά αλλά  οποτεδήποτε στα διάρκεια του μήνα. Εξαίρεση αποτέλεσε η περίοδος της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, όπου και πάλι δεν τηρείτο το πρόγραμμα των εξάμηνων πληρωμών, λόγω της πανδημίας covid 19 (και του κλεισίματος της επιχείρησης). Η Αιτήτρια έδειχνε πάντοτε κατανόηση.

 

Δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ η Αιτήτρια, για αυτό τον τρόπο καταβολής του ενοικίου, φτάνει που έπαιρνε τα χρήματα της.  

 

Αξιολόγηση Μαρτυρίας Καθ’ ου η αίτηση 2

Τα όσα ο μάρτυρας ανέφερε, αποτελούν τα δικά του συμπεράσματα αναφορικά με την ανοχή που παραδεκτά είχε επιδείξει η Αιτήτρια, ως προς τον χρόνο καταβολής του ενοικίου. Αυτή η μαρτυρία, ως μαρτυρία γνώμης δεν είναι επιτρεπτή. Αποδέχομαι από την μαρτυρία του Καθ’ ου η αίτηση 2 ότι τουλάχιστον από το έτος 2018  η πληρωμή του ενοικίου από τους Καθ’ ων η αίτηση δεν γινόταν σε τριμηνιαία βάση, αλλά μηνιαία.

 

Οι νομικές συνέπειες αναλύονται πιο κάτω.

 

Ερμηνεία Κανόνα Δικαστηρίου

Είναι φανερό από τις τοποθετήσεις των μαρτύρων, ότι η διαφωνία τους προκύπτει από την  διαφορετική ερμηνεία που δίδουν στα όσα καταγράφηκαν στην απόφαση και στον Κανόνα δικαστηρίου.

 

Το κείμενο της απόφασης αναφέρει τα εξής, ως προς την αναστολή εκτέλεσης:

 

“ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως οι καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 οποιοσδήποτε τυχόν αντιπρόσωπος, υπάλληλος ή υπηρέτης ή οποιοδήποτε πρόσωπο έχει συμφωνηθεί από αυτούς. εκκενώσουν και παραδώσουν προς τους Αιτητές κενή και ελεύθερη την Κατοχή του προαναφερόμενου υποστατικού.

 

Θα υπάρχει αναστολή εκτέλεσης μέχρι τις 30/06/2018 και περαιτέρω αναστολή νοουμένου ότι μέχρι τις 30/06/2013 πληρωθεί το ενοίκιο του μηνός Μαΐου 2013 που αντιστοιχεί σε €3.953.- και προπληρωθούν τα ενοίκια από 01/06/2018 μέχρι 31/12/2018 που είναι €37.916.-.

 

Θα υπάρχει περαιτέρω αναστολή ανά εξάμηνο με τον ακόλουθο τρόπο: 

Εφόσον από 01/01/2019 με δέκα (10) μέρες χάρη προπληρωθούν τα ενοίκια που αντιστοιχούν στην περίοδο 01/01/2019 μέχρι 30/06/2019 για το ποσό των  €32.500.-.

Θα υπάρχει περαιτέρω αναστολή για έξι (6) μήνες εφόσον την 01/07/2019 με δέκα (10) μέρες χάρη προπληρωθεί το ποσό των €32.500.- που αντιστοιχεί στα ενοίκια για τηγ περίοδο 01/07/2019 μέχρι 31/12/2019.

Θα υπάρχει περαιτέρω αναστολή για ακόμη έξι (6) μήνες από 01/07/2020 μέχρι 31/12/2020 εφόσον προπληρωθεί το ποσό των €32.500.- που αντιστοιχεί στα ενοίκια για την αναφερόμενη περίοδο.

 

Θα υπάρχει περαιτέρω αναστολή για ακόμη έξι (6) μήνες ήτοι από την 01/01/2021 μέχρι 30/06/2021 εφόσον προπληρωθεί το ποσό των €35.000.-, ποσό που αντιστοιχεί στα ενοίκια της αναφερόμενης περιόδου.

Εφόσον τηρηθούν τα πιο πάνω, το Διάταγμα ανάκτησης κατοχής ακυρώνεται αυτόματα”.

 

Στον δε Κανόνα δικαστηρίου καταγράφηκαν τα κάτωθι:

 

“Οι διάδικοι έχουν συμφωνήσει για τα ενοίκια ότι από 01/06/2018 μέχρι 31/05/2019 τα ενοίκια είναι €65.000.- το χρόνο και από 01/06/2019 μέχρι 31/05/2020 είναο πάλι €65.000.- Από 01/06/2020 μέχρι 31/06/2021 θα είναι €70.000.-

Οι ενοικιαστές θα μπορούν να κάνουν έργα συντήρησης ή ανακαίνισης στο ενοικιαζόμενο υποστατικό κατόπιν συνεννόησης με την κα Νίκη Ιωάννου η οποία ειναι η θυγατέρα του Διευθυντή και θα αναλάβει την διαχείριση”.

 

Η νομολογία και τα συγγράμματα που αναφέρονται στην ερμηνεία των  γραπτών συμβάσεων[6] υποδεικνύουν, μεταξύ άλλων, τους πιο κάτω κανόνες:

·         Η ερμηνεία εγγράφων είναι νομικό ζήτημα το οποίο αποφασίζει το Δικαστήριο. Το αντικείμενο της ερμηνείας ενός εγγράφου είναι η ανεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των μερών, όπως αυτή διατυπώνεται στο έγγραφο.

·         Η πρόθεση των μερών πρέπει να αντιμετωπίζεται με αντικειμενικά κριτήρια. Δεδομένου ότι οι συμβαλλόμενοι εννοούσαν αυτά που στην πραγματικότητα κατέγραψαν, τα λόγια τους πρέπει να ερμηνευθούν ως έχουν. Η ερμηνεία  μέρους ενός εγγράφου πρέπει να αναζητηθεί στο ίδιο το έγγραφο, στην σημασία των λέξεων που έχουν χρησιμοποιηθεί και όχι σε υποθέσεις αναφορικά με την πρόθεση των μερών.

·         Το εναρκτήριο σημείο για την ερμηνεία ενός εγγράφου είναι γραμματική ερμηνεία δηλ. η απόδοση της συνήθους και φυσικής ερμηνεία  στις λέξεις.

·         Εάν υπάρχουν αντιφατικές πρόνοιες και εκφράσεις στο έγγραφο, αλλά παρόλα αυτά προκύπτει από το έγγραφο η πραγματική πρόθεση των μερών, τότε εκείνη η πρόθεση θα επικρατήσει έναντι της φανερής και συνήθους έννοιας των λέξεων.

·         Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ολόκληρο το έγγραφο, το αντικείμενο του και το σύνολο των όρων του, για να γίνει αντιληπτή η πρόθεση των μερών και να ερμηνευθεί μία ρήτρα του.

 

Υπό το πρίσμα των πιο πάνω, διαπιστώνω ότι η απόδοση της συνήθους ερμηνείας των λέξεων της απόφασης και του Κανόνα δικαστηρίου, ανατρέπουν τη θέση των Καθ' ων η αίτηση περί της τροποποίησης των όρων της θέσμιας ενοικίασης, ως προς τον χρόνο καταβολής του ενοικίου του μίσθιου.

 

Πόρρω απέχουν οι πιο πάνω πρόνοιες από την μεταβολή στο διηνεκές του τρόπου πληρωμής του ενοικίου. Από το σύνολο του κειμένου, προκύπτει η πρόθεση των μερών για ρύθμιση των πληρωμών, στην διάρκεια της περιόδου αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης, μόνο, αφού καμία αναφορά γίνεται στην θέσμια ενοικίαση ή στον χρόνο που θα ακολουθήσει την αναστολή της εκτέλεσης.

 

Ας σημειωθεί εδώ πως είναι κοινά αποδεκτό ότι το διάταγμα έξωσης τελικά ακυρώθηκε και ότι η ενοικιαστική σχέση των διαδίκων συνεχίστηκε, με το τελευταίο ενοίκιο να ανέρχεται σε €72.000,00 ετησίως.

 

 Εφόσον δεν υπήρξε άλλη ρύθμιση μεταξύ των διαδίκων για το ζήτημα της του χρόνου  καταβολής του ενοικίου μετά την εκπνοή της αναστολής εκτέλεσης και την αυτοδίκαιη ακύρωση του διατάγματος έξωσης, είναι φανερό ότι η ενοικιαστική σχέση επανήλθε στο καθεστώς της θέσμιας ενοικίασης.

 

Αυτή η σχέση των διαδίκων διέπεται[7] πλέον, από τους όρους της τελευταίας μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας.

Επομένως, από την ακύρωση του διατάγματος έξωσης (στις 30.06.2021) ο τρόπος πληρωμής του ετήσιου ενοικίου επανήλθε στις “4 ίσες τριμηνιαίες δόσεις ετήσια” όπου η πρώτη δόση είναι προπληρωτέα την πρώτη ημέρα Ιανουαρίου και οι υπόλοιπες την πρώτη ημέρα κάθε επόμενης τριμηνίας (δηλ. την πρώτη  μέρα Απριλίου, την πρώτη μέρα Ιουλίου και την πρώτη μέρα Οκτωβρίου, κάθε έτους).

 

Η ανοχή που επέδειξε η Αιτήτρια στην πληρωμή μηνιαίως (αντί προπληρωμή τριμηναίως)  δεν μπορεί να προβάλλεται σε βάρος της, υπό την μορφή κωλύματος.

 

 Στο σύγγραμμα The Rent Acts, R.E. Megarry Q.C., 10^η έκδοση, τόμος 1, σελίδα 267 αναφέρονται το εξής, σε σχέση με το πότε είναι «νομίμως οφειλόμενο το ενοίκιο»:

 

“Rent is “lawfully due” as soon as the proper date for payment has arrived; in the absence of estoppel or a variation in the terms of the tenancy, this is so even if the landlord has accepted unpunctual payment for a long period without protest and has given the tenant no warning that unpunctual payment will be required in the future. However, to invoke this head the landlord must prove that at the date when he commences proceedings for possession not only is rent “lawfully due” but also that it “has not been paid”. Accordingly no order for possession can be made if at that date the rent has been tendered, even if it was overdue; for although not paid punctually it has been “paid”.”

(Δικός μου τονισμός)

 

Προκύπτει από την πιο πάνω αυθεντία ότι η όποια ανοχή της Αιτήτριας δεν μετέβαλε τον χρόνο πληρωμής του ενοικίου (εφόσον δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία για την ύπαρξη συμφωνίας για τροποποίηση των όρων της ενοικίασης).

 

Εφόσον είναι παραδεκτή η παράλειψη των Καθ’ ων η αίτηση να καταβάλουν το ενοίκιο της πρώτης τριμηνίας του έτους 2023 την 01.01.2023 (με περίοδο χάριτος 7 ημερών), βρίσκω ότι οι Καθ’ ων η αίτηση έχουν παραβεί την υποχρέωση τους για έγκαιρη καταβολή του ενοικίου και έχει επομένως αποδειχθεί η προϋπόθεση της “καθυστέρησης στην καταβολή νομίμως οφειλόμενου ενοικίου”.

 

Α.2.2. Απομένει να εξεταστεί το ζήτημα της επίδοσης έγγραφης ειδοποίησης στο θέσμιο ενοικιαστή.

 

Σχετικό είναι το άρθρο 29(1) του Ν.23/1983, όπου καταγράφονται τα εξής:

“Τηρουμένων των σχετικών διατάξεων του περί Πολιτικής Δικονομίας διαδικαστικού κανονισμού και οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού εκδιδομένου δυνάμει του παρόντος Νόμου, οιαδήποτε ειδοποίησις, αίτησις, απαίτησις ή άλλο έγγραφον δυνάμει του παρόντος Νόμου υποβάλλεται εγγράφως και δύναται να επιδίδηται εις το πρόσωπον εις το οποίον πρόκειται να επιδοθή είτε προσωπικώς, είτε διά της παραδόσεως τούτου δι’ αυτό εις το τελευταίον γνωστόν μέρος διαμονής ή εργασίας του εν Κύπρω ή διά της αποστολής τούτου διά του ταχυδρομείου δι’ ησφαλισμένης επιστολής απευθυνομένης εις αυτό εις την τελευταίαν γνωστήν ταχυδρομικήν του διεύθυνσιν εν Κύπρω, το δε πρόσωπον εις το οποίον πρόκειται να επιδοθή περιλαμβάνει οιονδήποτε αντιπρόσωπον τοιούτου προσώπου δεόντως εξουσιοδοτημένον προς τούτο:

Νοείται ότι σε κάθε περίπτωση δύναται να γίνει ιδιωτική επίδοση με οποιοδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης της ηλεκτρονικής επίδοσης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα του Δικαστηρίου:

Νοείται περαιτέρω ότι επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δύναται να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο προβλέπεται σε Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διεθνή σύμβαση, δευτερογενή νομοθεσία ή διαδικαστικό κανονισμό που ισχύει στη Δημοκρατία.”

 

Δεν αμφισβητήθηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση ότι η Αιτήτρια επέδωσε σε αυτούς στις 05.12.2022, την ειδοποίηση ημερ. 02.12.2022 (με την οποία ζητείτο η καταβολή του ποσού των €10.500,00 ως οφειλόμενα ενοίκια για την χρονική περίοδο Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2022).

 

Το λεκτικό της επιστολής είχε ως εξής:

“[…] Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των πελατών μας, γραπτές και προφορικές, δεν έχετε καταβάλει στους πελάτες μας τα τελευταία 2 ενοίκια ή/και μέρος αυτών.

Το μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται σε €6.000.

Οφείλετε στους πελάτες μας το ποσό των €10.500, ως ενοίκια για τους Μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2022 ή/και μέρος αυτών.

Τονίζουμε ότι επανειλημμένως καθυστερείτε ή/και αμελείτε να καταβάλετε το ενοίκιο εντός της συμφωνημένης ή/και προβλεπόμενης προθεσμίας, πολλές φορές με καθυστέρηση αρκετών μηνών. Από τούδε και στο εξής, οι πελάτες μας δεν θα ανεχτούν οποιαδήποτε καθυστέρηση.  […]”

Σε αυτή την επιστολή απάντησαν οι δικηγόροι των Καθ’ ων η αίτηση στις 21.12.20222, ισχυριζόμενοι (μεταξύ άλλων) ότι οι Καθ’ ων η αίτηση πληρώνουν κανονικά, επισυνάπτοντας τις πληρωμές (μέσω τραπέζης) για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2022:

·         €1.500  στις 08.11.2022

·         €500     στις 20.11.2022

·         €1.500  στις 21.11.2022

·         €2.500  στις 04.12.2022

·         €3.500  στις 12.12.2022

 

Ακολούθησε αμέσως μετά η επιστολή των συνηγόρων της Αιτήτριας (απευθυνόμενη προς τους συνηγόρους των Καθ’ ων η αίτηση και όχι προς τους Καθ’ ων η αίτηση προσωπικά, ημερ.09.01.2023). Η ειδοποίηση έχει το εξής λεκτικό, σε σxέση με τα ενοίκια του μίσθιου:

“Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Θέμα: Επιστολή σας ημερ. 21/12/2022 σχετικά με τις οφειλές για το κατάστημα στην οδό Αφροδίτης 29, ΚΥΑΝΗ COMPEX.

Εκτός ως κατωτέρω αναφέρουμε, απορρίπτουμε το περιεχόμενο της επιστολής σας ως νομικά αβάσιμο και μη ανταποκρινόμενο στην πραγματικότητα.

[…]

Είναι η 2η ειδοποίηση που αναγκαζόμαστε να αποστείλουμε σε διάστημα λίγο πέραν του ενός μηνός, εξαιτίας της μη συμμόρφωσης των πελατών σας με τις υποχρεώσεις τους.

Ως γνωρίζετε, το ετήσιο ενοίκιο ανέρχεται πλέον σε €72.000. Είναι δε προπληρωτέο σε "4 ίσες 3μηνιαίες δόσεις ετήσια.. Η πρώτη δόση θα έπρεπε να είχε καταβληθεί ή/και προπληρωθεί την 1/1 /2Ο23 με 7 ημέρες χάρη, ήτοι το αργότερο μέχρι την 8/112023.

Μέχρι σήμερα, οι πελάτες σας δεν έχουν καταβάλει την 1 η τριμηνιαία δόση του ενοικίου ύψους €18.000.

 

Επίσης, δεν κατέβαλαν το ποσό των €150, πλέον Φ.Π.Α. για τα έξοδα της επιστολής ημερομηνίας 2/ 12/2022.

Έχουμε ενημερώσει ήδη τους πελάτες σας, γραπτώς, ότι οι πελάτες μας δεν θα ανεχτούν οποιαδήποτε καθυστέρηση.

Δεδομένων των ανωτέρω, δια της παρούσης απαιτούμε όπως οι πελάτες σας καταβάλουν στους πελάτες μας το ποσό των €18.000 ως οφειλόμενα ενοίκια.

Η παρούσα επιστολή αποτελεί την εκ του νόμου απαιτούμενη ειδοποίηση. Σε περίπτωση που οι πελάτες σας παραλείψουν να συμμορφωθούν με τις προαναφερθείσες απαιτήσεις εντός 21 ημερών από την λήψη της παρούσας, θα εξαντλήσουμε όλα τα διαθέσιμα νομικά ή/και δικαστικά μέτρα εναντίον των πελατών σας, χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω προειδοποίηση, συμπεριλαμβανομένης και χωρίς περιορισμό, καταχώρησης αίτησης για έκδοση απόφασης για ανάκτηση κατοχής του καταστήματος καθώς και για αποζημιώσεις λόγω οφειλόμενων ή/και καθυστερημένων ή/και διαφυγόντων ενοικίων. Σε κάθε περίπτωση οι πελάτες σας θα κληθούν να αποζημιώσουν τους πελάτες μας και θα επιβαρυνθούν με όλα τα δικαστικά και δικηγορικά έξοδα.

[…]”

 

Σημειώνεται ότι δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η επίδοση με φαξ μεταξύ συνηγόρων είναι αποδεκτός τρόπος επίδοσης^[8].

 

Δεν υπήρξε ανταπόκριση από τους Καθ’ ων η αίτηση και οι Αιτητές καταχώρησαν την 01.02.2023, την παρούσα Αίτηση έξωσης, αξιώνοντας μεταξύ άλλων την έξωση των Καθ’ ων η αίτηση και την εξόφληση του ποσού των €18.000 (για το πρώτο τρίμηνο του έτους 2023).  

 

Η Υπεράσπιση των Καθ’ ων η αίτηση εστιάζεται στο γεγονός ότι η Αιτήτρια δεν συμμορφώθηκε με τις πρόνοιες του άρθρου 29(1) και δεν επέδωσε προσωπικά στους Καθ’ ων η αίτηση την εν λόγω ειδοποίηση.

 

Από τα αποδεκτά γεγονότα της υπόθεσης, διαφαίνεται πως η ειδοποίηση αυτή δεν επιδόθηκε προσωπικά, ούτε παραδόθηκε στο τελευταίο γνωστό μέρος διαμονής ή εργασίας των Καθ’ ων η αίτηση στην Κύπρο, ούτε στάληκε με ασφαλισμένη επιστολή στην  τελευταία γνωστή  ταχυδρομική διεύθυνση τους στην Κύπρο. Αντ’ αυτού, επιδόθηκε μέσω φαξ (και ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) στους συνηγόρους των Καθ’ ων η αίτηση.

 

Υποστηρίζει η Αιτήτρια ότι το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε τότε τους Καθ’ ων η αίτηση αποτελούσε και αντιπρόσωπο των Καθ’ ων η αίτηση, εξουσιοδοτημένο να αποδέχεται και επιδόσεις.

 

Στον αντίποδα, το επιχείρημα των Καθ’ ων η αίτηση είναι πως η εντολή των συνηγόρων εξαντλήθηκε στην απάντηση που απέστειλαν στην Αιτήτρια στις 21.12.2022 και καμία περαιτέρω οδηγία είχαν για παραλαβή εγγράφων. (Σημειώνω, παρενθετικά, ότι αυτός ο ισχυρισμός δεν δικογραφείται από τους Καθ’ ων η αίτηση, αλλά ούτε και ζητήθηκαν λεπτομέρειες από την Αιτήτρια σχετικά με την δικογραφημένη θέση περί παράβασης της υποχρέωσης για επίδοση).

Λαμβάνοντας υπόψη μου ότι

(α) η ειδοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 11(1)(α)(i) του Νόμου, αποτελεί προαπαιτούμενο για την έγερση της Αίτησης έξωσης και

(β) η συμμόρφωση του ενοικιαστή αναφορικά με το οφειλόμενο στον ουσιώδη χρόνο ποσό ενοικίων, διακόπτει την διαδικασία και εμποδίζει την έγερση της Απαίτησης για έξωση (στην βάση του οφειλόμενου ποσού),

διαπιστώνω ότι η κανονική ή “καλή” επίδοση αυτής της ειδοποίησης αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, αφού η έγκαιρη λήψη γνώσης αυτής και η εμπρόθεσμη συμμόρφωση αποτρέπει την έγερση της διαδικαστικής διαδικασίας.

 

Μελετώντας την ειδοποίηση ημερ. 09.01.2023, παρατηρώ τα εξής:

1. Αυτή δεν απευθύνεται στους Καθ’ ων η αίτηση, αλλά στους συνηγόρους των Καθ’ ων η αίτηση και αυτό βρίσκεται σε αντίθεση με τις πρόνοιες του άρθρου 29(1) πιο πάνω.

2.    Η απάντηση στην επιστολή ημερ. 01.12.2022 των Καθ’ ων η αίτηση μέσω συνηγόρων, δεν καθιστά δίχως άλλο τους τελευταίους  “αντιπροσώπους των Καθ’ ων η αίτηση  για σκοπούς επίδοσης” της ειδοποίησης του άρθρου 11(1)(α)(i).

Εξετάζοντας, ωστόσο, το ζήτημα αυτό στο πλαίσιο του όλου ιστορικού της σχέσης των διάδικων και ειδικά έχοντας γνώση των πιο κάτω γεγονότων:

1.    Η ενοικιαστική σχέση των διαδίκων μετρούσε (κατά το έτος 2023)  26 έτη.

2.    Της παρούσας αίτησης έξωσης  προηγήθηκαν αρκετές άλλες δικαστικές διαδικασίες μεταξύ των ιδίων διαδίκων, όπου οι Καθ’ ων η αίτηση εκπροσωπούνταν από τους ίδιους συνηγόρους που παρέλαβαν το τεκμήριο αρ. 10.  

3.    Οι συνήγοροι των Καθ’ ων η αίτηση είχαν ενεργή ανάμειξη στα ζητήματα της ενοικίασης, αφού διαπραγματεύονταν τα δικαιώματα των πελατών τους (με αποτέλεσμα την εκ συμφώνου έκδοση της απόφασης, τεκμήριο αρ. 5) και αλληλογραφούσαν για το ίδιο ζήτημα.

4.    Στον χρόνο παραλαβής του τεκμηρίου αρ. 10, οι συνήγοροι των Καθ’ ων η αίτηση βρίσκονταν σε επικοινωνία με τους συνηγόρους της Αιτήτριας για το ίδιο ζήτημα (καθυστέρηση την καταβολή ενοικίων στο έτος 2022)

5.    Παρά την αναφορά στο τεκμήριο 10 ότι αυτό αποτελεί την “εκ του νόμου απαιτούμενη ειδοποίηση”, οι συνήγοροι των Καθ’ ων η αίτηση ουδέποτε ενημέρωσαν την Αιτήτρια  περί της έλλειψης εξουσίας παραλαβής τέτοιων ειδοποιήσεων, ενώ

6.    Οι ίδιοι συνήγοροι ανέλαβαν την εκπροσώπηση των Καθ’ ων η αίτηση στην (παρούσα) Αίτηση έξωσης που καταχωρήθηκε αμέσως μετά, προβάλλοντας τότε για πρώτη φορά το επιχείρημα της κακής επίδοσης του τεκμηρίου 10.

Όλα τα πιο πάνω, δικαιολογημένα άφησαν την Αιτήτρια με την εντύπωση ότι η επίδοση στους συνηγόρους των Καθ’ ων η αίτηση αποτελούσε καλή και έγκυρη επίδοση.

Διαπιστώνω ότι τα πιο πάνω γεγονότα καταδεικνύουν την ύπαρξη φαινόμενης αντιπροσώπευσης των Καθ’ ων η αίτηση από τους συνηγόρους τους, για σκοπούς επίδοσης της ειδοποίησης αυτής και ήταν ασφαλές από μέρους της Αιτήτριας να συμπεράνει ότι με την επίδοση στους συνηγόρους των Καθ’ ων η αίτηση, οι τελευταίοι θα λάμβαναν  (όπως και έλαβαν) γνώση της ειδοποίησης.

Βρίσκω ότι υπήρξε καλή και έγκυρη επίδοση της ειδοποίησης στους Καθ’ ων η αίτηση και έτσι ικανοποιείται και αυτή η προϋπόθεση της νομοθεσίας.

 

Α.3. Προϋπόθεση αρ. 5. Καθυστέρηση στην καταβολή του οφειλόμενου ενοικίου για περίοδο τουλάχιστον 21 ημερών, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί:

Το ποσό των €18.000,00 που ήταν οφειλόμενο κατά την επίδοση του τεκμηρίου αρ. 10 εξοφλήθηκε τμηματικά ως εξής:

Κατάθεση ποσού €4.000 στις 31.01.2023

Κατάθεση ποσού €6.000 στις 06.02.2023

Κατάθεση ποσού €6.000 στις 10.02.2023

 

Εφόσον το τεκμήριο αρ.10 επιδόθηκε στις 09.01.2023, τεκμαίρεται ότι η προθεσμία των 21 ημερών εξέπνευσε στις 30.01.2023.

 

Επομένως καμία από τις πιο πάνω πληρωμές έχει γίνει εμπρόθεσμα και ούτε παρουσιάστηκε μαρτυρία περί της “προσφοράς” του ποσού που οφειλόταν, εντός της προθεσμίας των 21 ημερών.

 

Βρίσκω ότι έχει αποδειχθεί η συνδρομή και αυτής της προϋπόθεσης.

 

 

Α.4. Προϋπόθεση αρ. 6. Πάροδος άπρακτης της προθεσμίας 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης:

Η Αίτηση έξωσης καταχωρήθηκε την 01.02.2023 και επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση την 06.02.2023, έχοντας ως αντικείμενο τα οφειλόμενα ενοίκια της χρονικής περιόδου της πρώτης τριμηνίας του έτους 2023 “μέχρι και τον Μάρτιο του 2023".

 

Οι Καθ’ ων η αίτηση είχαν υποχρέωση να εξοφλήσουν, εντός της προθεσμίας αυτής (δηλαδή μέχρι τις 22.02.2023) παν ποσό οφείλεται (αλλά και οποιοδήποτε ποσό δυνατό να είχε καταστεί οφειλόμενο μέχρι τότε).

 

Εφόσον μέχρι την 10.02.2023, οι Καθ' ων η αίτηση είχαν εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό των €18.000, είναι φανερό ότι η εξόφληση του ποσού  έγινε εντός της προθεσμίας των 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης και η προϋπόθεση αρ. 6 δεν έχει ικανοποιηθεί.

 

Αυτή η πληρωμή διακόπτει αυτοδίκαια την προώθηση του αιτήματος για έξωση των Καθ’ ων η αίτηση, με μοναδική εξαίρεση την προβολή και την απόδειξη του ισχυρισμού για  συστηματική παράλειψη καταβολής του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου, εκ μέρους των Καθ’ ων η αίτηση.

 

 

Β.  Συστηματική παράλειψη καταβολής του νομίμως οφειλόμενου:

Υποστήριξε σθεναρά η Αιτήτρια, ότι οι Καθ’ ων η αίτηση δεν κατέβαλλαν έγκαιρα το μηνιαίο ενοίκιο του μίσθιου και ότι αυτό γινόταν συστηματικά κατά την διάρκεια της μίσθωσης. Kαλεί το Δικαστήριο να αποδεχθεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση ήταν ένοχοι συστηματικής καθυστέρησης στην καταβολή των μηνιαίων ενοικίων.

 

Το ζήτημα αυτό, όπως προανέφερα, εξετάζεται μόνο στην περίπτωση  που  "ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν".

 

Σημειώνω ότι η έννοια "συστηματικά" υποδηλώνει μια συμπεριφορά που επαναλαμβανόταν τακτικά ή κατ' εξακολούθηση στο παρελθόν και η οποία θα πρέπει λογικά να εξεταστεί σε συνάρτηση με την διάρκεια της επίδικης ενοικίασης.

 

Η κατάσταση πληρωμών (τεκμήριο αρ. 14) που παρουσίασε ο Καθ’ ου η αίτηση 1, προκειμένου να αντικρούσει την ύπαρξη συστηματικής παράλειψης των Καθ’ ων η αίτηση να καταβάλουν έγκαιρα το συμφωνηθέν ενοίκιο, είναι άσχετη με το επίδικο αυτό θέμα, διότι αφορά πληρωμές που έγιναν μετά την καταχώρηση της Αίτησης.

 

Αναφέρθηκε η Ν.Ι. (χωρίς να αντεξεταστεί επί αυτού του γεγονότος), στην προηγούμενη καταχώρηση τεσσάρων Αιτήσεων ενοικιοστασίου, σε βάρος των Καθ’ ων η αίτηση, με αντικείμενο τα καθυστερημένα ενοίκια του μίσθιου.

 

Οι τρεις Αιτήσεις καταχωρήθηκαν στα έτη 2011, 2012 και 2013 και αποσύρθηκαν διότι,  μετά την καταχώρηση τους, τα οφειλόμενα ενοίκια εξοφλήθηκαν.

 

Η Αίτηση έξωσης που καταχωρήθηκε στο έτος 2014 (Αίτηση αρ. Ε1/2014) δεν αποσύρθηκε αλλά συμβιβάστηκε εξωδίκως στις 05.06.2018, με την έκδοση της απόφασης (στην οποία έχει γίνει ήδη αναφορά, πιο πάνω).

 

Είχε τότε εκδοθεί διάταγμα έξωσης εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση, του οποίου η εκτέλεση αναστάληκε, υπό όρους, μέχρι την  30.06.2021.

 

Η οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταβολή των συμφωνηθέντων στην απόφαση ποσών, θα επέφερε την άμεση διακοπή της αναστολής και την ακόλουθη εκτέλεση της απόφασης.

Εφόσον τηρήθηκαν οι όροι της αναστολής εκτέλεσης, το διάταγμα ακυρώθηκε αυτοδίκαια στις 30.06.2021.

 

Η εικόνα που δημιουργείται από τα πιο πάνω γεγονότα, φανερώνει ότι κατά την  χρονική περίοδο από το 2011 μέχρι και το 2014, σε κάθε ημερολογιακό έτος παρατηρείτο η παράλειψη έγκαιρης καταβολής ενοικίων.

 

Από το έτος  2018, εφόσον εκδόθηκε το διάταγμα έξωσης, οι Καθ’ ων η αίτηση (προφανώς, υπό την δαμόκλειο σπάθη του διατάγματος) δεν καθυστέρησαν οποιοδήποτε ποσό. Μετά την ακύρωση όμως του διατάγματος έξωσης, παρατηρήθηκε ξανά στο έτος 2022  καθυστέρηση από τους Καθ’ ων η αίτηση, οι οποίοι παράβηκαν την υποχρέωση τους να πληρώνουν το ετήσιο ενοίκιο του μίσθιου σε τέσσερεις ίσες τριμηνιαίες δόσεις (σε συγκεκριμένες ημερομηνίες).

 

Η υποχρέωση αυτή ουδέποτε τηρήθηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση, μετά την ακύρωση του διατάγματος έξωσης.

 

            Η πιο πάνω συμπεριφορά των Καθ’ ων η αίτηση, αποκαλύπτει την εικόνα της συστηματικής παράλειψης των τελευταίων να καταβάλλουν στον χρόνο που είχαν συμφωνήσει, το ενοίκιο της θέσμιας ενοικίασης.

 

 

Συμπέρασμα:

Εφόσον έχω διαπιστώσει, πιο πάνω, ότι έχει αποδειχθεί η συστηματική, από μέρους των Καθ’ ων η αίτηση, καθυστέρηση  στην καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων, η απαίτηση για την έκδοση διατάγματος ανάκτησης της κατοχής του μίσθιου θα πρέπει να εγκριθεί.

 

Στην απουσία μαρτυρίας για την ύπαρξη οφειλόμενων ενοικίων, θα εγκριθεί μόνο η απαίτηση για ενδιάμεσα οφέλη.

 

Βασιζομένη στο γεγονός ότι στο μίσθιο δραστηριοποιείται η επιχείρηση των Καθ’ ων η αίτηση, για την μετακίνηση της οποίας αντικειμενικά θα απαιτηθεί κάποιο χρονικό διάστημα, βρίσκω την περίπτωση αυτή κατάλληλη για την ενεργοποίηση της πρόνοιας του άρθρου 11(5)^[9] Ν.23/1983 και την αναστολή της εκτέλεσης του σχετικού διατάγματος υπό όρους.

 

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ:

Στην βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου και με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων:

 

 Α. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάζονται οι Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2 και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπηρέτες αυτών, να εκκενώσουν και παραδώσουν στην Αιτήτρια, την κενή  και ελεύθερη κατοχή του ενιαίου καταστήματος, Τοποθεσία ΦΟΥΚΑΣ, Δήμος Παραλιμνίου, στην Αμμόχωστο, εντός 30 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος.

 

Β. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά για:

1. Το ποσό των €72.000,00 ετησίως, ως ενδιάμεσα οφέλη, πληρωτέα στις πιο κάτω ημερομηνίες:

• Ποσό €18.000,00 την 01.01.2026 και την 1η ημέρα Ιανουαρίου κάθε επόμενου έτους, με περίοδο χάριτος 7 ημερών.
• Ποσό €18.000,00 την 01.04.2026 και την 1η ημέρα Απριλίου κάθε επόμενου έτους, με περίοδο χάριτος 7 ημερών.
• Ποσό €18.000,00 την 01.07.2026 και την 1η ημέρα Ιουλίου κάθε επόμενου έτους, με περίοδο χάριτος 7 ημερών.
• Ποσό €18.000,00 την 01.10.2026 και την 1η ημέρα Οκτωβρίου κάθε επόμενου έτους, με περίοδο χάριτος 7 ημερών,

μέχρι την παράδοση της ελεύθερης κατοχής του μίσθιου στην Αιτήτρια.

 

2. Το ποσό των εξόδων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

 

Γ. Η εκτέλεση του διατάγματος έξωσης αναστέλλεται, υπό τους πιο κάτω όρους:

Εφόσον οι Καθ’ ων η αίτηση εξοφλήσουν μέχρι την 01.01.2026 το ποσό των €18.000,00 (με περίοδο χάριτος 7 ημερών), η εκτέλεση του διατάγματος έξωσης θα ανασταλεί μέχρι την 01.04.2026 και ακολούθως από τριμηνία  σε τριμηνία (εφόσον τα ποσά των €18.000,00 καταβάλλονται στην Αιτήτρια στις πιο πάνω αναφερόμενες ημερομηνίες με την καθορισμένη  περίοδο χάριτος), μέχρι την 31.12.2026.  

 

 

 

(Υπ.)  ….………….…………………………….

                                                                                      Χρ. Ραγουζαίου, Π.

 

Πιστό Αντίγραφο

 

 

Γραμματέας