ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ  – ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

Ενώπιον:       Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου

Αίτηση αρ.:  K2/2025

Μεταξύ:

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΥΛΛΑΙΟΣ

 

                                  Αιτητής

Και

 

                ΧΑΡΗΣ ΚΑΦΑΡΙΔΗΣ ΕΣΤΕΗΤ ΛΤΔ, από Λευκωσία 

      Καθ’  ου η Αίτηση

 

Αίτηση ημερομηνίας 27.06.2025 (για άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης)

 

Ημερομηνία: 07.07.2025

Εμφανίσεις:

Για τον Αιτητή Κος Κ. Μουτσουρής για κκ. Κωστάκης Μουτσουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

Για την  Καθ’ ης η αίτηση: κα Χ. Θεοδούλου για κκ. HARRIS KYRIAKIDES (ΤΩΝΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε.)

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ  ΑΠΟΦΑΣΗ

 

            H παράθεση του ιστορικού της παρούσας υπόθεσης είναι απαραίτητη για την καλύτερη κατανόηση της απόφασης αυτής.  Η κυρίως αίτηση έχει ως αντικείμενο την επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ του Αιτητή και την έκδοση διαταγμάτων και/ή δηλωτικών αποφάσεων, σε βάρος της Καθ’ ης η αίτηση, αναφορικά με την, κατ’ ισχυρισμό, επέμβαση της τελευταίας στην ειρηνική και ανενόχλητη κατοχή του επίδικου υποστατικού που βρίσκεται στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου (στο εξής καλούμενο “το μίσθιο”).

 

Παράλληλα με την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης,  ο Αιτητής  καταχώρησε  (στις 02.05.2025) μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, η οποία εγκρίθηκε στις 06.05.2025 (ως προς τα αιτητικά Β και Δ της αίτησης).

 

Αφού επιδόθηκε το προσωρινό διάταγμα, παρουσιάστηκε η Καθ’ ης η αίτηση και έλαβε οδηγίες για την καταχώρηση ένστασης μέχρι την 13.06.2025 και η αίτηση ορίστηκε για οδηγίες στις 24.06.2025.

 

Την ημέρα εκείνη δεν καθορίστηκε  χρονοδιάγραμμα για την εκδίκαση της Αίτησης, αλλά εκδόθηκαν, εκ συμφώνου,  οι εξής οδηγίες:

 

«Το αίτημα για Αντεξέταση και/ή καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης να υποβληθεί από τον Αιτητή το αργότερο μέχρι τις 27.06.2025, ώρα 12.00μ.

Τυχούσα Ένσταση στο πιο πάνω, να καταχωρηθεί μέχρι τις 02.07.2025, ώρα 12.00μ.

Η ΑΚΡΟΑΣΗ για τα ενδιάμεσα αυτά ζητήματα, θα γίνει στις 03.07.2025, η ώρα 09.00π.μ. […]»

 

Στο πλαίσιο αυτών των οδηγιών, καταχωρήθηκε στις 27.06.2025 η παρούσα  αίτηση και η ένσταση ημερ. 02.07.2025.

 

Η ακρόαση, ωστόσο, αναβλήθηκε μετά από αίτημα του Αιτητή, (χωρίς ένσταση). Ορίστηκε την επόμενη μέρα για ακρόαση η αίτηση, δηλ. στις 04.07.2025. Καταχωρήσαν, αμφότεροι οι διάδικοι τις γραπτές αγορεύσεις τους στις 04.07.2025 και η απόφαση επιφυλάχθηκε για να εκδοθεί σήμερα (07.07.2025).

 

Η παρούσα αίτηση

Ο Αιτητής ζητά να του παραχωρηθεί

Α.  Άδεια ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται να καταχωρηθεί η συμπληρωματική ένορκη δήλωση κ. Γεωργίου Συλλαίου για την μονομερή ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 02.05.2025.

 

Η αίτηση βασίζεται ‘‘ στους περί Ενοικιοστασίου Νόμους του 1983 μέχρι 1999, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.28, Δ.30, Δ.48. Θ. 1-9, Δ.39, Δ.64, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων τα πιο κάτω:

Μεταγενέστερα της καταχώρησης της μονομερούς αίτησης για προσωρινό διάταγμα συνέβησαν γεγονότα τα οποία είναι σημαντικά. Η Καθ’ ης η αίτηση στην ένσταση της αναφέρεται σε υποκλοπή νερού από διπλανό υποστατικό, από τον ίδιο, τον Αιτητή, γεγονός που δεν αληθεύει.

 

Ο λόγος που ζητείται η άδεια για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δηλώσεις είναι η αποκατάσταση της αλήθειας. Από την έναρξη της ενοικίασης ο Αιτητής είχε πάντοτε παροχή νερού με τον μετρητή αρ.[…]. Παρέμεινε στο όνομα της πρώην ενοικιάστριας στο λογαριασμός αυτός και το ίδιο συνέβη και με τα καταστήματα αριθμούς 4 και 5.

 

Τα έγγραφα (τεκμήρια 11 και 12) που παρουσίασε ο διευθυντής της Καθ’ ης η αίτηση προκειμένου να υποστηρίξει αυτό τον ψεύδη ισχυρισμό, είναι κατασκευασμένα και αντικρούονται από την κατάσταση που εκδόθηκε από τον Δήμο Παραλιμνίου – Δερύνειας που επιβεβαιώνει την υδατοπρομήθεια και τον αριθμό του μετρητή του μίσθιου (καθώς και την πληρωμή όλων των λογαριασμών υδατοπρομήθειας, που εκ παραδρομής εκδίδονταν στο όνομα της πρώην ενοικιάστριας). Έχει μάλιστα προβεί σε καταγγελία στο ΤΑΕ Αμμοχώστου.

 

Όλα τα ενοίκια του μίσθιου είναι πληρωμένα καθώς και όλοι οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας που το αφορούν. 

 

Επίσης, η επιστολή των δικηγόρων της Καθ’ ης η αίτηση ημερομηνίας 24.05.2024 δεν ήταν σε γνώση του δικού του συνηγόρου και αυτός είναι ο λόγος που δεν παρουσιάστηκε ως τεκμήριο στην αρχική ένορκη του δήλωση.

 

H ΠΣΕΔ παρατίθεται αυτούσια, ως τεκμήριο 1, στην ένορκη δήλωση του Αιτητή.  

  

Ένσταση:

            Με την ειδοποίηση περί προθέσεως υποβολής ένστασης που καταχώρησε η Καθ’ ης η αίτηση στις 02.07.2025, προβάλλει τους κάτωθι λόγους ένστασης:

 

1. Η Αίτηση είναι απαράδεκτη ή/και ουσιαστικά αβάσιμη ή/και παντελώς αδικαιολόγητη. 
2. Η νομική ή/και πραγματική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη και σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να στηρίξει τις εξαιρούμενες θεραπείες. 
3. Η Αίτηση καταχωρίστηκε λανθασμένα στη βάση των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ενώ (α) η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση καταχωρίστηκε με βάση τα έντυπα των νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (β) η μονομερής αίτηση για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων ημερομηνίας 02.05.2025 στηρίχτηκε στους νέους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας και (γ) καμία αναφορά δεν γίνεται στην Αίτηση στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας.  Η εν λόγω παρατυπία δεν μπορεί να θεραπευτεί. 
4. Η Αίτηση είναι παράτυπη ή/και δεν νομιμοποιείται στην Αίτηση να επισυνάπτει έγγραφα προσπαθώντας να εισαγάγει με τρόπο ανεπίτρεπτο μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, πριν την εξέταση της Αίτησης και εν πάση περιπτώσει χωρίς να του επιτραπεί από το Δικαστήριο η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. 
5. Δεν έχει αποδειχθεί «καλός λόγος» για χορήγηση άδειας για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης  Δήλωσης ή/και δεν δικαιολογείται η παρουσίαση των εγγράφων και ισχυρισμών που ο Αιτητής επιχειρεί να παρουσιάσει μέσω της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ή/και τα γεγονότα που παρουσιάζονται από τον Αιτητή προς υποστήριξη της Αίτησης του δεν δικαιολογούν την έκδοση τους αιτούμενου διατάγματος. 
6. Με την καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, ο Αιτητής επιζητεί να εισάξει μαρτυρία η οποία θα έπρεπε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με την ένορκη δήλωση του ημερομηνία 02.05.2025, η οποία είχε κατατεθεί προς υποστήριξη της αίτησης για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων ημερομηνίας 02.05.2025 και να προβάλει ισχυρισμούς σε σχέση με ζητήματα, τα οποία κατά τον χρόνο καταχώρισης της ήταν σε γνώση του Αιτητή ή/και μπορούσαν να προβλεφθούν ότι θα εγείροντο από την Καθ’ ης η αίτηση.  
7. Με την Αίτηση και την καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, ο Αιτητής επιχειρεί να προβεί σε διόρθωση μιας ελλιπούς ή/και ανεπαρκούς αίτησης για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων ημερομηνίας 02.05.2025 και προσπαθεί να καλύψει την υποχρέωση του για πλήρη αποκάλυψη όλων των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση. 
8. Η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση είναι ανεπαρκής ή/και ελλιπείς  ή/και δεν δικαιολογεί επαρκώς για ποιο λόγο δεν αναφέρθηκαν εξ’ αρχής τα γεγονότα που επιχειρούνται να αναφερθούν τώρα ή/και γίνεται προσπάθεια επανάληψης αρχικών ισχυρισμών με διαφορετικό τρόπο κάτι το οποίο είναι ανεπίτρεπτο. 
9. Κανένας ισχυρισμός δεν έχει τεθεί από την Καθ’ ης η Αίτηση στην ένσταση της ημερομηνίας 17.06.2025, ο οποίος να χρήζει διευκρίνισης και/ή απάντησης ώστε να καθίσταται αναγκαία η περαιτέρω προσκόμιση μαρτυρίας, λαμβανομένου υπόψη του ότι έχουν εκδοθεί ήδη μονομερή διατάγματα στα πλαίσια της αίτησης έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων ημερομηνίας 02.05.2025.
10. Η υπό κρίση Αίτησης είναι άνευ αντικειμένου ή/και εφόσον η προστιθέμενη μαρτυρίας δεν θα λειτουργήσει διευκρινιστικά αναφορικά με τα περιστατικά της υπόθεσης, ούτε θα βοηθήσει στην ολοκλήρωση της εικόνας του Δικαστηρίου γι’ αυτά.   
11. Η υπό κρίση Αίτηση και η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση συνιστά κατάφωρη κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και αποτελεί απλώς ύστατη προσπάθεια του Αιτητή να παραπλανήσει ή/και εξαπατήσει το Δικαστήριο.  
12. Η υπό κρίση Αίτηση προωθείται αδικαιολόγητα ή/και καταχρηστικά ή/και έχει σκοπό να διατηρήσει τα εκδοθέντα διατάγματα ημερομηνίας 06.05.2025 σε ισχύ για αδικαιολόγητα ή/και αθέμιτα μεγάλο χρονικό διάστημα προς δυσφορία της Καθ’ ης η Αίτηση και/ή αποτροπή της απον9ομής της δικαιοσύνης. 
13. Η απάντηση σε ισχυρισμούς ή/και αντίκρουσης ισχυρισμών της ένστασης της Καθ’ ης η Αίτηση ημερομηνίας 17.05.2025 δεν αποτελεί καλό λόγο για να δοθεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
14. Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι μακροσκελέστατη, βρίθει επαναλήψεων, νομικών επιχειρημάτων και συμπερασμάτων, κάτι που δεν είναι αποδεκτό ή/και δεν αποτελεί καλό λόγο για παραχώρηση της αιτούμενης άδειας.
15. Τυχόν έγκριση της υπό κρίση Αίτησης θα έχει ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό και την παράκληση περαιτέρω καθυστέρησης της διαδικασίας αφού θα καταστεί αναγκαίο για την Καθ’ ης η Αίτηση να τοποθετηθεί  με την σειρά του στις θέσεις και ισχυρισμούς τους οποίους επιδιώκει να θέσει ο Αιτητής ενώπιον του Δικαστηρίου, κάτι που θα δημιουργήσει μα ατέρμονη διαδικασία καταχώρισης συμπληρωματικών δηλώσεων μεταξύ των μερών. 
16. Με την υπό κρίση Αίτηση, παραβιάζονται θεμελιωδώς τα δικαιώματα της Καθ’ ης η Αίτηση να ακουστεί εντός εύλογου χρόνο, εφόσον τα προσωρινά διατάγματα εξ’ δόθηκαν από το παρόν Δικαστήριο στις 06.05.2025 και έκτοτε ευρίσκονται σε ισχύ χωρίς να ακουστεί μέχρι και σήμερα η πλευρά της Καθ’ ης η Αίτηση.
17. Δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.   

 

 

            Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, η Μ. Μ., διευθύντρια της Καθ΄ ης η αίτηση, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Αιτητή.

 

                       

Διαδικασία

            Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν  ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις  υποστηρίζοντας, αντίστοιχα, την έγκριση και την απόρριψη της αίτησης. 

 

            Αναφορά στις αγορεύσεις θα γίνει εκεί όπου κρίνεται απαραίτητο. 

 

 

Νομική Πτυχή:

            Η κυρίως Αίτηση έχει καταχωρηθεί μετά την 01.09.2023 και επομένως διέπεται από τους Νέους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας (στο εξής αναφερόμενοι ως “οι Νέοι Κανονισμοί”). Παρόλα αυτά η νομική βάση της αίτησης δεν παραπέμπει στους Νέους Κανονισμούς, αλλά στις πρόνοιες των «Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας» (ως αυτοί ίσχυαν μέχρι την 31.08.2023).

 

Σύμφωνα με τον Κανονισμό 4(6) του Μέρους 23 των Νέων Κανονισμών, η ενδιάμεσες αιτήσεις σε εκκρεμούσες διαδικασίες,  «καταχωρίζονται σύμφωνα με το Έντυπο 34», το οποίο επιβάλλει την παράθεση της νομοθετικής πρόνοιας ή κανονισμού, στα οποία αυτή στηρίζεται.

 

 

Με δεδομένη την παράλειψη του Αιτητή να παραπέμψει το δικαστήριο στους ισχύοντες κανονισμούς και την παράλειψη του Αιτητή να ζητήσει τη άρση της παρατυπίας[1], η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.

 

Παρόλα αυτά, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης και επειδή η προσέγγιση αυτή πιθανόν να ανατραπεί, σε περίπτωση εξέτασης του ζητήματος από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, θα εξετάσω και το αίτημα  στην ουσία του, ως εάν να μην υφίστατο η παρατυπία.

 

Το δικονομικό έρεισμα για την παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, παρέχεται από την Δ.48 θ.4(2), η οποία τύγχανε αναλογικής εφαρμογής στις υποθέσεις  του παρόντος Δικαστηρίου.[2]

 

  «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.»

 

            Προκύπτει από τις πρόνοιες της Διαταγής 48, θ.4(2) πως βασική προϋπόθεση για να πετύχει το αίτημα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είναι η ικανοποίηση του Δικαστηρίου για την ύπαρξη «καλού λόγου» προς τούτο.  Ο διάδικος που υποβάλλει τέτοιο αίτημα και ο οποίος έχει το βάρος της απόδειξης, θα πρέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία που να πείσουν ότι το αίτημα υποβάλλεται για “καλό λόγο”.  Με τη δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς απάντηση ή αντίκρουση ισχυρισμών που περιλήφθηκαν στην ένσταση, νοουμένου βέβαια ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.48, θ.4(2), ασχολείται η  νομολογία  με τις υποθέσεις Κώστα ν. Κώστα (2003) 1 Α.Α.Δ. 269 και Λούκος Λτδ ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας (2001) 1 Α.Α.Δ. 418 και Κόκκινου ν. Κόκκινου ΄Εφ. 29/14, ημ. 3.11.2016.  Το θέμα εμπίπτει σαφώς, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Ματθαίου κ.α. (2008) 1 Α.Α.Δ. 510 και Κόκκινου, πιο πάνω).

 

            Επομένως, στην παρούσα αίτηση, το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει πρώτιστα κατά  πόσο υπάρχει καλός λόγος να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτήματος για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.  Η φράση «καλός λόγος» εξετάζεται σε συνάρτηση πάντα με το δικαίωμα των διαδίκων να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης, με δεδομένη ότι οι ενδιάμεσες αιτήσεις εξετάζονται στην βάση γραπτής και μόνο μαρτυρίας (με εξαίρεση του δικαιώματος αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων). 

 

            Η παρούσα αίτηση θα πρέπει να εξεταστεί με ιδιαίτερη προσοχή, αφού το προσωρινό διάταγμα έχει εγκριθεί μονομερώς. Στην απόφαση  Stavros Georgiou & Son (Scrap. Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA (2000) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1976[3], αναφέρονται τα εξής, για τις περιπτώσεις όπου έχει εκδοθεί μονομερώς προσωρινό διάταγμα,

 

«Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο.» 

 

Εφόσον το ζήτημα εξετάζεται πάντοτε στα πλαίσια της κάθε υπόθεσης, να αποφασιστεί, θα πρέπει να εξεταστούν με προσοχή τα όσα ο Αιτητής επιθυμεί να αναφέρει συμπληρωματικά. Ανατρέχω λοιπόν στην προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση (στο εξής “ΠΣΕΔ”).

 

1. Οι πρώτες τέσσερεις παράγραφοι της ΠΣΕΔ έχουν τυπικό περιεχόμενο και δεν θα τύχουν ιδιαίτερου σχολιασμού.

 

2. Στις παραγράφους  5 μέχρι και 9 της ΠΣΕΔ, ο Αιτητής απαντά σε κάποιο ισχυρισμό της Καθ’ ης η αίτηση περί υποκλοπής από τον Αιτητή νερού από διπλανό του μίσθιου υποστατικό. Ωστόσο, τα γεγονότα που αφορούν την υδατοπρομήθεια του μίσθιου δεν συνδέονται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα και δεν αποτελούν επίδικα ζητήματα.

 

 

3. Στις παραγράφους 11 και 12 της ΠΣΕΔ, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι  πλήρωνε λογαριασμούς και ενοίκια ανελλιπώς, γεγονότα άσχετα με τα επίδικα ζητήματα.

 

4. Στην παράγραφο 13 της ΠΣΕΔ, ο Αιτητής απαντά στον ισχυρισμό περί παράλειψης αποκάλυψης γεγονότος.

Το κατά πόσον η τυχούσα παράλειψη αποκάλυψης γεγονότων αποτελεί  ουσιώδη παράλειψη ή μη, αποτελεί  ζήτημα που το Δικαστήριο θα εξετάσει ενόψει και του γεγονότος ότι το προσωρινό διάταγμα εκδόθηκε μονομερώς. Βρίσκω ότι δεν θα πρέπει να επιτρέπει η κατάθεση αυτής της μαρτυρίας.

 

5. Με τις παραγράφους 10 και 14, της ΠΣΕΔ, ο Αιτητής επαναλαμβάνει προγενέστερους ισχυρισμούς του.

Η επανάληψη ισχυρισμών δεν επιτρέπεται σε αυτό το στάδιο.

 

Βρίσκω έτσι ότι το περιεχόμενο της ΠΣΕΔ δεν   αποκαλύπτει τον “καλό λόγο” που η νομολογία απαιτεί.

 

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Ως εκ των ανωτέρω, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ακόμα και αν η αίτηση αυτή δεν έπασχε ως προς τη νομική της βάση, η διακριτική μου ευχέρεια δεν θα ασκείτο υπέρ της έγκρισης της.  

 

Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της καθ’ ης η αίτηση στο ποσό των €350,00, πλέον ΦΠΑ.

 

 

                                                                        (Υπ.) ……………………………………….

                                                                                                Χρ. Ραγουζαίου

                                                                                         Πρόεδρος Δικαστηρίου

 

Πιστό Αντίγραφο

 

 

 

 

Γραμματέας