ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ  – ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

Ενώπιον:       Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου

Αίτηση αρ.:  K2/2025

Μεταξύ:

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΥΛΛΑΙΟΣ, αρ. ταυτότητας [ ],

        από [ ] 68, Παραλίμνι, Αμμόχωστος

                                  Αιτητής

Και

 

                ΧΑΡΗΣ ΚΑΦΑΡΙΔΗΣ ΕΣΤΕΗΤ ΛΤΔ, ΗΕ34149, από Κωνσταντίνου Παλαιολόγου Αρ. 5, 2406,Έγκωμη Λευκωσία 

      Καθ’  ου η Αίτηση

 

Αίτηση ημερ. 02.05.2025, για έκδοση προσωρινού διατάγματος

 

Ημερομηνία: 30.09.2025

 

Εμφανίσεις:

Για τον Αιτητή Κος Κ. Μουτσουρής για κκ. Κωστάκης Μουτσουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

Για την  Καθ’ ης η αίτηση: κα Χ. Θεοδούλου για κκ. HARRIS KYRIAKIDES (ΤΩΝΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε.)

 

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ  ΑΠΟΦΑΣΗ

 

            H παράθεση του ιστορικού της παρούσας υπόθεσης είναι απαραίτητη για την καλύτερη κατανόηση της απόφασης αυτής.  Ο Αιτητής καταχώρισε την 01.05.2025, την κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό.  Με αυτήν αξιώνει την επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ του και την έκδοση διαταγμάτων και/ή δηλωτικών αποφάσεων, σε βάρος της Καθ’ ης η αίτηση, αναφορικά με την, κατ’ ισχυρισμό, επέμβαση της τελευταίας στην ειρηνική και ανενόχλητη κατοχή του επίδικου υποστατικού που βρίσκεται στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου (στο εξής καλούμενο “το υποστατικό”).

 

Παράλληλα με την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης,  ο Αιτητής  καταχώρησε  (στις 02.05.2025) μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων (στο εξής αναφερόμενη ως «η αίτηση»), ως εξής:

 

«Α) Προσωρινό Διάταγμα και/ή Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάττει τον Καθ’ ου η αίτηση και/ή αντιπροσώπους και/ή αξιωματούχους και/ή υπαλλήλους αυτού να επιτρέψουν στον αιτητή την ειρηνική απόλαυση και/ή ανενόχλητη χρήση του καταστήματος το οποίο ευρίσκεται […] στην περιοχή Πρωταρά στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου από τώρα και στο εξής καλουμένου το « κατάστημα» το οποίο η αιτητής λειτουργεί και/ή χρησιμοποιεί στα πλαίσια των εργασιών και/ή της επιχείρησης του […], και/ή να αποκαταστήσουν και/ή επανατοποθετήσουν και/ή επανασυνδέσουν τον ηλεκτρικό ρεύμα στο κατάστημα και/ή να άρουν και/ή σταματήσουν κάθε παράνομη επέμβαση στο κατάστημα μέχρι εκδίκασης της Κυρίως Αίτησης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.

 

Β) Προσωρινό Διάταγμα και/ή Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάττει τον Καθ’ου η Αίτηση και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους αυτού, όπως αποκαταστήσουν εντός 48 ωρών από την επίδοση του Διατάγματος την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και/ή την υπογραφή του σχετικού εντύπου της ΑΗΚ για επανασύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος στο κατάστημα ή/και την υπογραφή κάθε αναγκαίου έγγραφου για μεταβίβαση και εγγραφή του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος του καταστήματος (μίσθιο) με αριθμό Μετρητή [  ] και αριθμός λογαριασμού [  ] στο όνομα του αιτητή, μέχρι εκδίκασης της Κυρίως Αίτησης και/ή μέχρι νεοτέρας Διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου.

 

Γ) Προσωρινό Διάταγμα και/ή Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάττει την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ή/και τους υπαλλήλους της όπως επανασυνδέσουν ή/και αποκαταστήσουν το Ηλεκτρικό Ρεύμα στο κατάστημα ή/και μεταβιβάσουν το λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος του καταστήματος με αριθμό Μετρητή […] και αριθμό λογαριασμού […] στο όνομα του αιτητή, εντός 48 ωρών από την επίδοση του Διατάγματος.

 

Δ) Προσωρινό Διάταγμα και/ή Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύει τον Καθ’ ου η αίτηση και/ή αντιπροσώπους και/ή αξιωματούχους και/ή υπαλλήλους αυτού να επεμβαίνουν κάθε οποιονδήποτε τρόπο και/ή παρανόμως επί του ως άνω περιγραφόμενου καταστήματος και/ή στις εγκαταστάσεις της ΑΗΚ που αφορούν το κατάστημα, μέχρι εκδίκασης της Κυρίως Αίτησης και/ή μέχρι Διαταγής του Δικαστηρίου.

[…]

 

Ε) Οιονδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε θεωρήσει δίκαιο το Δικαστήριο.

 

Στ) Έξοδα της αίτησης, ΦΠΑ.».

 

               Το δικαστήριο εξετάζοντας αρχικά την αίτηση έκρινε ότι στην παρούσα περίπτωση συντρέχει το «κατεπείγον» και προχώρησε στις 06.05.2025, στην έκδοση προσωρινού διατάγματος (ως προς τα αιτητικά Β και Δ της αίτησης).

 

               Αφού επιδόθηκε το προσωρινό διάταγμα στην Καθ’ ης η αίτηση, αυτή πρόβαλε ένσταση (με την καταχώρηση στις 17.06.2025, της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης).

 

Η Αίτηση

            Η αίτηση βασίζεται «στους περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 μέχρι 1999, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32, στους νέους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Μέρος 23, 24, 25, 38, 39, 60, άρθρο 23 του Συντάγματος, άρθρο 8 της Ευρωπαικής Σύμβασης Προάσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου.».

 

Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση του Αιτητή, στην οποία ο Αιτητής αναφέρεται στο υποστατικό, το οποίο περιγράφει, υποστηρίζoντας ότι αυτό εμπίπτει στην αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου διότι συμπληρώθηκε πριν τον Δεκέμβριο του 1999 και βρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής. Ο ίδιος είναι ο θέσμιος ενοικιαστής του υποστατικού στο οποίο διατηρεί την επιχείρηση του.

 

Η ενοικίαση ξεκίνησε δυνάμει προφορικής συμφωνίας, την 01.02.2016 και είχε αρχική διάρκεια ενός (1) έτους (με συμφωνηθέν ενοίκιο €418,00). Αυτή η συμφωνία ανανεώθηκε προφορικά για ένα (1) ακόμα έτος, από την 01.02.2017 μέχρι την 31.01.2018, με ετήσιο ενοίκιο €6.000. Ήταν όρος της συμφωνίας ότι ο ίδιος, ως ενοικιαστής θα διατηρεί το υποστατικό σε καλή κατάσταση, περιλαμβανομένων των εγκαταστάσεων του (υδραυλικών, ηλεκτρικών και το αποχετευτικό σύστημα).

 

Μετά την εκπνοή της προφορικής συμφωνίας, την 31.01.2018, έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής και η Καθ’ ης η αίτηση τον αποδέχτηκε ως τέτοιο, χωρίς οποιαδήποτε αντίρρηση. Από την 01.02.2016, ο ίδιος έχει την αποκλειστική κατοχή και χρήση του υποστατικού, τον πλήρη έλεγχο αυτού, κρατώντας τα κλειδιά και λειτουργώντας το υποστατικό ως ο ίδιος κρίνει ορθό.

 

Επίσης, ο ίδιος εξασφαλίζει όλες τις ετήσιες άδειες λειτουργίας και πληρώνει τους λογαριασμούς. Το ηλεκτρικό ρεύμα, εκ παραδρομής είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της προηγούμενης ενοικιάστριας, παρόλα αυτά ο ίδιος πληρώνει το ρεύμα και κατέχει τις σχετικές αποδείξεις. Ο δε λογαριασμός της ΑΤΗΚ, καθώς και τα τιμολόγια του Δήμου Παραλιμνίου, εκδίδονταν στο δικό του όνομα και έχουν εξοφληθεί.

 

Η υποχρέωση του για εξόφληση των τρεχόντων ενοικίων, ικανοποιείτο ανελλιπώς (επισυνάπτονται τραπεζικές καταθέσεις που γίνονταν σε λογαριασμό της Καθ’ ης η αίτηση).

 

Στις 02.04.2025, διαπίστωσε ότι η παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό είχε διακοπεί. Πληροφορήθηκε από την ΑΗΚ ότι η αποσύνδεση έγινε από το πρόσωπο στο όνομα του οποίου εκδιδόταν ο λογαριασμός. Προκειμένου να γίνει η επανασύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος, η ΑΗΚ απαίτησε την γραπτή συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Ο ιδιοκτήτης ενημερώθηκε τότε, μέσω του εκπροσώπου του, και υποσχέθηκε ότι θα επιλύσει το ζήτημα σύντομα και ότι θα φροντίσει για την μεταφορά του λογαριασμού στο όνομα του Αιτητή.

 

Ακολούθως, στις 16.04.2025, σε συνάντηση στο γραφείο των δικηγόρων της Καθ’ ης η αίτηση στην οποία παρευρίσκετο και ο αντιπρόσωπος της Καθ’ ης  (Δημήτρης Μαυρομιχάλης), υπήρξε άρνηση στην υπογραφή του εντύπου επανασύνδεσης, παρά τις προηγούμενες υποσχέσεις. Ακολούθησε επιστολή του συνηγόρου του Αιτητή ημερομηνίας 22.04.2025, με την απαίτηση όπως η Καθ’ ης η αίτηση υπογράψει το έντυπο επανασύνδεσης, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

 

Συνεπεία τούτου το υποστατικό παραμένει χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα από τον Απρίλιο του 2025 και επομένως δεν μπορεί να λειτουργήσει και είναι κλειστό. Από την ημερομηνία της διακοπής της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό δημιουργούνται ανυπολόγιστες ζημιές αφού η επιχείρηση βρίσκεται σε κεντρική εμπορική οδό στον Πρωταρά και αδυνατεί να εξυπηρετήσει τους επισκέπτες της περιοχής.

Η πιο πάνω συμπεριφορά της Καθ’ ης η αίτηση έχει διαταράξει το δικαίωμα της ειρηνικής απόλαυσης και απρόσκοπτης χρήσης του υποστατικού για το οποίο έχουν καταβληθεί όλα τα ενοίκια από το 2016 και επομένως θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.

             

 

Η Ένσταση:

            Με την ένσταση που καταχώρισε στις 17.06.2025, η Καθ’ ης η αίτηση, προβάλλει τους κάτωθι λόγους ένστασης:

 

1.     Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν. 14/60), και/ή η σχετική επί του θέματος νομολογία αναφορικά με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή δεν έχει τεκμηριωθεί με μαρτυρία η στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 ήτοι (α) σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, (β) ορατές πιθανότητες ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία στην Απαίτηση και (γ) ότι εάν δεν εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εάν δεν εκδοθούν τα διατάγματα υπό το Α, Γ, Ε, ΣΤ της αίτησης ημερομηνίας 02/05/2025 ή/και οριστικοποιηθεί το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 06/05/2025 (το Διάταγμα) ή/και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της σχετικής επί του θέματος νομολογίας.

2.     Δεν υπάρχει, ούτε αποδεικνύεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου σχετική μαρτυρία, οποιοσδήποτε κίνδυνος να μην απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση ή/και αν δεν ακυρωθεί το ήδη εκδοθέν Διάταγμα.

3.     Το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) γέρνει υπέρ της ακύρωσης του Διατάγματος ή/και υπέρ της απόρριψης της Αίτησης ήΙκαι η Αίτηση επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση.

4.     Ο Αιτητής απέτυχε και/ή παρέλειψε να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των γεγονότων που αφορούν στην παρούσα διαδικασία αφού εντέχνως απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιαστικά γεγονότα που δυνατόν να επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του Διατάγματος και/ή ο Αιτητής παραπλάνησε το Δικαστήριο με αναληθείς και/ή αβάσιμους ισχυρισμούς. Συγκεκριμένα, υπήρξε προφανής και εκτεταμένη παράβαση του καθήκοντος ειλικρινούς και πλήρους αποκάλυψης (full and frank disclosure) εκ μέρους των Αιτητών:

4.1. Η πλευρά του Αιτητή απέκρυψε στο Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα ή/και έγγραφα κατά το στάδιο εξέτασης του Διατάγματος εν τη απουσία της Καθ' ης η Αίτηση.

4.2. Η πλευρά τους Αιτητή παραπλάνησε το Δικαστήριο αναφορικά με ουσιώδεις πτυχές των γεγονότων κατά το στάδιο εξέτασης του Διατάγματος εν τη απουσία της Καθ' ης η Αίτηση.

4.3. Παρά το σχετικό καθήκον της, η πλευρά του Αιτητή παρέλειψε ή/και αμέλησε να προβεί σε λογική έρευνα αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και στοιχεία της υπόθεσης ή/και εσκεμμένα προτίμησε να μην παρουσιάσει συγκεκριμένα έγγραφα ενώπιον του

4.4. Όσον αφορά την ικανοποίηση των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, και συγκεκριμένα, παραπλάνησε το Δικαστήριο ότι υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας στην Αίτηση, ενώ στην πραγματικότητα καμία από τις εν λόγω προϋποθέσεις δεν πληρείτο και/ή δεν πληρείται.

4.5. Ότι δήθεν θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εάν τα επιζητούμενα διατάγματα δεν εκδοθούν, ενώ στην πραγματικότητα καμία ζημιά δεν έχει τεκμηριωθεί, πόσο δε μάλλον ανεπανόρθωτη ζημιά.

4.6. Με τους ισχυρισμούς του ότι είναι ενοικιαστής ή/και θέσμιος ενοικιαστής ή/και πρόσωπο δικαιούμενο στην κατοχή ή/και χρήση ή/και εκμετάλλευση του επίδικου καταστήματος.

4.7. Ότι δήθεν συνάφθηκε η ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία μεταξύ του ίδιου και της Καθ' ης η Αίτηση και ουδέποτε συμφωνήθηκε καταβληθέν ενοίκιο.

4.8. Ότι δήθεν συμφωνήθηκε τρέχον ενοίκιο στο ποσό των €12.000.

4.9. Ότι η επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 22/04/2025 δεν απαντήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση. Η επιστολή απαντήθηκε με επιστολή ημερομηνίας 25/04/2025 (εκ παραδρομής αναγράφηκε λανθασμένη ημερομηνία 25/04/2024) των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση και μάλιστα στο κάτω μέρος της επιστολής αναγράφετο ότι αυτή θα έπρεπε να αποκαλυφθεί σε οποιαδήποτε διαδικασία. Αντί αυτού, η επιστολή των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση, εντέχνως δεν αποκαλύφθηκε.

4.10. Ότι υπέκλεπτε νερό από διπλανό χώρο, ιδιοκτησίας της Καθ' ης η Αίτηση.

5.     Η αίτηση έχει καταχωριστεί κατά προφανή κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας ή/και είναι υπό τις περιστάσεις κακόπιστη ή/και επιδιώκει αλλότριο σκοπό.

6.     Ο Αιτητής κακόπιστα ή/και καταχρηστικά επιδιώκει την παραπλάνηση ή/και σύγχυση του Σεβαστού Δικαστηρίου ή/και παραπλάνησε το Δικαστήριο ως προς την αληθινή διάσταση των γεγονότων.

7.     Η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που δύναται να στηρίξουν την έκδοση ή/και συνέχιση της ισχύος του Διατάγματος ή/και περιέχει αβάσιμους ή/και ανυπόστατους ισχυρισμούς. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα γεγονός ή/και υπόβαθρο γεγονότων που στηρίζει ή/και θα μπορούσε να στηρίξει την αίτηση του Αιτητή.

8.     Ο Αιτητής δεν απέδειξε ότι το ζήτημα είναι κατεπείγον και ως εκ τούτου το Δικαστήριο στερείτο δικαιοδοσίας να εκδώσει το Διάταγμα χωρίς ειδοποίηση.

9.     Η Αίτηση και τα γεγονότα που την υποστηρίζουν δεν αποδεικνύουν ορατή πιθανότητα ή/και ενδεχόμενο επιτυχίας του Αιτητή στην Κυρίως Αίτηση εφόσον:

9.1.  Ο Αιτητής δεν έχει προσκομίσει ή παρουσιάσει συγκεκριμένα στοιχεία ή επαρκή ή/και ικανοποιητική μαρτυρία που να αποδεικνύουν τα δικαιώματα ήΙκαι την υπόθεση του κατά της Καθ' ης η Αίτηση. Συνεπώς ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του ήΙκαι δεν έχει καταδείξει ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Αίτηση.

9.2.  Δεν έχει καταδειχθεί οποιαδήποτε μεμπτή ή/και επιλήψιμη συμπεριφορά εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση.

9.3.  Δεν έχει διαφανεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι εάν δεν εκδοθούν τα επιζητούμενα διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ή/και ότι θα προκληθεί ανεπανόρθωτη δίχως περιορισμό.

9.4.  Δεν έχει διαφανεί ότι ο Αιτητής έχει δικαίωμα να κατέχει το Κατάστημα αλλά αντίθετα επιβεβαιώνεται η παρέμβαση του χωρίς την άδεια της Καθ' ης η Αίτηση.

9.5.  Η Καθ' ης η Αίτηση θα υποστεί υπέρμετρη ή/και δυσανάλογη ζημιά από τη διατήρηση των εκδοθέντων διαταγμάτων σε ισχύ ή/και την έκδοση των υπόλοιπων διαταγμάτων που αξιώνει ο Αιτητής με την Αίτηση.

10. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης και της ακύρωσης των εκδοθέντων διαταγμάτων ή/και της μη συνέχισης ισχύος τους καθ' ότι μεταξύ άλλων και δίχως περιορισμό

11.   Ο Αιτητής έχει καταχωρήσει την Αίτηση με αδικαιολόγητη και/ή μεγάλη καθυστέρηση χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε δικαιολογία προς τούτο.

12.   Τυχόν οριστικοποίηση του διατάγματος θα επιφέρει δυσανάλογα δυσμενείς επιπτώσεις ή/και ζημιά ή/και αδικία στην Καθ' ης η Αίτηση της οποίας τα νόμιμα ή/και συνταγματικά δικαιώματα παραβιάζονται ή/και περιορίζονται αδικαιολόγητα.

13.   Η διατήρηση του status quo δεν συνεπάγεται απονομή της δικαιοσύνης υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης.

14.   Η εγγύηση που έχει δοθεί από τον Αιτητή είναι ανεπαρκής και δεν μπορεί να καλύψει ή/και να εξασφαλίσει τις ενδεχόμενες ζημιές και απώλειες που θα υποστεί η Καθ' ης η Αίτηση συνεπεία της έκδοσης του Διατάγματος και σε περίπτωση που το Διάταγμα δεν ακυρωθεί ή/και καταστεί απόλυτο ή/και σε περίπτωση που ο Αιτητής δεν ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του απέναντι στην Α.Η.Κ. η εγγύηση θα πρέπει να αυξηθεί ή/και διαφοροποιηθεί.

15.   Άνευ βλάβης και χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λόγων ένστασης, το σεβαστό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδώσει διατάγματα στη βάση της Αίτησης ή/και να οριστικοποιήσει το εκδοθέν Διάταγμα, εφόσον ο Αιτητής δεν είναι θέσμιος ενοικιαστής αλλά επεμβαίνει παράνομα στο κατάστημα ή/και δεν έχουν αποδειχθεί οι προϋποθέσεις για την ύπαρξη δικαιοδοσίας εκ μέρους του σεβαστού Δικαστηρίου.

 

 

            Η Ένσταση υποστηρίζεται από 3 διαφορετικές Ένορκες Δηλώσεις:

 

1.     Ένορκη Δήλωση Ανδρέα Καυκαρίδη.

Ο Α.Κ. είναι διευθυντής της Καθ’ ης η αίτηση εταιρείας μαζί με την αδελφή του (Μαίρη Μαυρομίχαλου), για την οποία ενεργεί ο σύζυγος της (Δημήτρης Μαυρομίχαλος).

 

Έχει γνώση της κυρίως Αίτησης και του προσωρινού διατάγματος που έχει εκδοθεί μονομερώς. Υιοθετεί τους λόγους ένστασης, αρνείται τους ισχυρισμούς του Αιτητή και αναφέρει ότι:

Το υποστατικό είχε ενοικιαστεί με γραπτή συμφωνία ενοικίασης (ημερομηνίας 01.04.2012), στην Τσαβαρή Νίκις Ξένη, η οποία είχε δικαίωμα υπενοικίασης του, υπό τον όρο της έγκρισης της Καθ’ ης η Αίτηση. Καμία τέτοια έγκριση για υπενοικίαση του υποστατικού στον Αιτητή, έδωσε οποτεδήποτε η Καθ’ ης η Αίτηση. Ούτε και αποδέχτηκε η Καθ’ ης η Αίτηση την καταβολή ποσών υπό μορφή ενοικίου, αλλά και καμία συμφωνία σύναψε με τον Αιτητή για το υποστατικό.

 

Για τον λόγο αυτό, οι λογαριασμού ρεύματος και υδατοπρομήθειας δεν εγγράφηκαν ποτέ στο όνομα του Αιτητή, ενώ η Τ.Μ.Ξ. εγκατέλειψε το υποστατικό κατά το έτος 2016.

 

Τα έγγραφα που παρουσιάζει ο Αιτητής είναι ημιτελή αφού δεν παρουσιάζονται άδειες λειτουργίας του καταστήματος αλλά μόνο αποδείξεις πληρωμής του Δήμου Παραλιμνίου (οι οποίες παραπέμπουν σε άλλα έγγραφα), ενώ σε κάποιες πληρωμές γίνεται  αναφορά και στο όνομα της Τ.Μ.Ξ., και όχι του Αιτητή.

 

Τα ποσά που καταβλήθηκαν από τον Αιτητή, λαμβάνονταν έναντι αποζημιώσεων για την παράνομη επέμβαση του Αιτητή στο υποστατικό. Οι αποδείξεις που έχει παρουσιάσει ο Αιτητής δεν καταδεικνύουν την καταβολή των €6.000 ετησίως ενώ δεν διευκρινίζει ο Αιτητής πότε μεταβλήθηκε το ποσό που κατέβαλε από €6.000 σε €12.000. Τα ποσά που καταβλήθηκαν έναντι των αποζημιώσεων είναι τα εξής:

 

•   Για το έτος 2017, ποσό €5.500

•   Για το έτος 2018, ποσό €6.500

•   Για το έτος 2019, ποσό €7.000

•   Για το έτος 2020, ποσό €5.000

•   Για το έτος 2021, ποσό €6.000

•   Για το έτος 2022, ποσό €6.000

•   Για το έτος 2023, ποσό €5.500

•   Για το έτος 2024, ποσό €6.000

•   Για το έτος 2025, ποσό €2.500

 

Από τους ισχυρισμούς του Αιτητή προκύπτει ότι το ηλεκτρικό ρεύμα διακόπηκε από την Τ.Μ.Ξ., χωρίς να εξηγείται γιατί αυτή διατηρούσε το ηλεκτρικό ρεύμα στο όνομα της.

 

Ενώ η επιστολή που ο Αιτητής απέστειλε μέσω του δικηγόρου του απαντήθηκε εμπεριστατωμένα και με αναφορά ότι οι θέσεις της Καθ’ ης η αίτηση  θα πρέπει να αποκαλυφθούν δεόντως σε οποιαδήποτε μελλοντική διαδικασία, ο Αιτητής ενεργώντας μονομερώς απέφυγε να αποκαλύψει την επιστολή της Καθ’ ης η  Αίτηση.

 

Στις 12.05.2025, παρουσιάστηκε ο ίδιος στα γραφεία της ΑΗΚ και εκεί ενημερώθηκε ότι το ηλεκτρικό ρεύμα είχε συνδεθεί από τις 09.05.2025.

 

Μεσολάβησε και αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων των δύο πλευρών (την οποία παρουσίασε). Παρέλειψε ο Αιτητής να παρουσιάσει ουσιώδη γεγονότα και έγγραφα στο Δικαστήριο.

 

Έχει παραπλανήσει το Δικαστήριο με τον ισχυρισμό περί δήθεν ύπαρξης συμφωνίας ενοικίασης μεταξύ των διαδίκων, με την παράλειψη αναφοράς στην απαντητική επιστολή της Καθ’ ης η Αίτηση ημερομηνίας 25.04.2025, την παράλειψη αναφοράς ότι η υδατοπρομήθεια δεν ήταν εγγεγραμμένη στο όνομα του Αιτητή αλλά και ότι αυτός ελάμβανε νερό από άλλο χώρο ιδιοκτησίας της Καθ’ ης η Αίτηση.

 

2.   Ένορκη Δήλωση Δημήτρη Μαυρομίχαλου.

Στην Ένορκη του Δήλωση ο Δ.Μ., αναφέρει ότι είναι ο σύζυγος της διευθύντριας Μαίρης Μαυρομίχαλου και ότι χειρίζεται τα ζητήματα που αφορούν την Καθ’ ης η Αίτηση και την σύζυγο του, σε συνεννόηση με τον Α. Κ.

 

Υιοθετεί και συμφωνεί με το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του Α.Κ., υποστηρίζοντας περαιτέρω τα εξής:

 

Η Τ.Μ.Ξ., και η μητέρα της τον ενημέρωσαν ότι επιθυμούσαν να πουλήσουν το εμπόρευμα τους και να παραδώσουν την κατοχή του υποστατικού στον Αιτητή. Δεν έγινε η πρόταση αποδεκτή από τη Καθ’ ης η Αίτηση και ο ίδιος ενημέρωσε την Τ.Μ.Ξ, και την μητέρα της ότι δεν εγκρίνεται η παράδοση του υποστατικού στον Αιτητή. Παρά ταύτα,  ο Αιτητής είχε ήδη παραλάβει την κατοχή του υποστατικού και κατέβαλε συγκεκριμένο ποσό για το εμπόρευμα που υπήρχε εντός αυτού.

Έγινε άμεσα ενημέρωση και του Αιτητή, ότι δεν αναγνωρίζεται ως ενοικιαστής και του ζητήθηκε να παραδώσει την κατοχή του υποστατικού. Καμία συμφωνία ενοικίασης συνάφθηκε με τον Αιτητή ή κάποια εταιρεία του Αιτητή. Δεν λήφθηκαν ωστόσο μέτρα εναντίον του, διότι μεσολάβησαν εσωτερικά προβλήματα στην Καθ’ ης η αίτηση.  Καμία απόδειξη έχει εκδοθεί αναφορικά με τα ποσά που ο Αιτητής κατέβαλε διότι η Καθ’ ης η αίτηση δεν τα αναγνωρίζει ως ενοίκιο, ενώ  παραλαμβάνονται άνευ βλάβης.  

 

Αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Αιτητή και ειδικά ότι ο ίδιος είχε υποσχεθεί την επανασύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος και τη μεταφορά του στο όνομα του Αιτητή.

 

Το υποστατικό δεν χρησιμοποιείται από τον Αιτητή, αλλά από τη σύζυγο του.

 

3. Ένορκη δήλωση Σέργη Χροστοδούλου

Στην ένορκη δήλωση του ο Σέργης Χριστοδούλου αναφέρει ότι εργάζεται, από το έτος 2022, στο τμήμα πληροφορικής και διαχείρισης συστημάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών, στην δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί την Καθ’ ης η αίτηση. Έχει λάβει οδηγίες από τους εργοδότες του να ελέγξει στον διακομιστή της δικηγορικής εταιρείας κατά πόσο το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 25 Απριλίου 2025, προς το δικηγόρο του Αιτητή έχει παραλειφθεί.

 

Αυτή η έρευνα είναι δυνατή καθότι ο ίδιος είναι ένας εκ των διαχειριστών του συστήματος ηλεκτρονικής αλληλογραφίας της δικηγορικής εταιρείας και επομένως με βάση το δικαίωμα που έχει και την πρόσβαση που αποκτά, είναι σε θέση να εντοπίσει κατά πόσο ένα μήνυμα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας έχει αποσταλεί και/ή παραλειφθεί. Το εργαλείο που χρησιμοποίησε ονομάζεται «messenger trace» και λειτουργεί σαν σύστημα εντοπισμού για τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και διατίθεται στους διαχειριστές του «Microsoft 365» και επιτρέπει την παρακολούθηση των e-mail καθώς αυτά διακινούνται, μέσω του «exchange online».

 

 Μετά την λήψη των οδηγιών, έχει ο ίδιος ελέγξει τον διακομιστή (server) στον οποίο έχει συνεχή πρόσβαση. Έχει διαπιστώσει ότι το εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα έχει σταλεί και έχει παραλειφθεί κανονικά στην ηλεκτρονική διεύθυνση του συνηγόρου του Αιτητή. Παρουσιάστηκαν από το μάρτυρα και σχετικά αποδεικτικά αναφορικά με την παραλαβή του ηλεκτρονικού μηνύματος.

 

Διαδικασία:

            Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες[1] και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις  υποστηρίζοντας, αντίστοιχα, την έγκριση και την απόρριψη της αίτησης. 

 

            Αναφορά στις αγορεύσεις θα γίνει εκεί όπου κρίνεται απαραίτητο. 

 

Ευρήματα του Δικαστηρίου:

            Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί  σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas (1984) 1 C.L.R. 663).  Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης.  Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 του Κεφ.6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου  (1995) 1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions (2008) 1 Α.Α.Δ. 463).

 

Η ιδιοκτησία του υποστατικού είναι παραδεκτή, ως επίσης και τα στοιχεία που συνθέτουν την δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου (τοποθεσία του ακινήτου και ημερομηνία συμπλήρωσης και ενοικίασης αυτού, πριν την 31.12.1999 καθώς και η υπηκοότητα των αξιωματούχων της Καθ’ ης η αίτηση).

 

Ο Αιτητής κατέχει το υποστατικό χωρίς να έχει συναφθεί γραπτή συμφωνία μεταξύ των διαδίκων. Πληρώνει από έτος 2016, μέχρι σήμερα στην Καθ’ ης η αίτηση κάποια ποσά, τα οποία ο ίδιος υποστηρίζει ότι αποτελούν το ενοίκιο του υποστατικού, ενώ η  Καθ’ ης η αίτηση παραδέχεται ότι λαμβάνει τα ποσά υποστηρίζοντας ωστόσο ότι λαμβάνονται «έναντι αποζημίωσης λόγω παράνομης επέμβασης».

 

Δεν αμφισβητήθηκε ότι η παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό είχε διακοπεί στις 02.04.2025, από τρίτο πρόσωπο στο όνομα του οποίου είναι εγγεγραμμένος ο σχετικός λογαριασμός και ότι η παροχή επανασυνδέθηκε μετά τη έκδοση του προσωρινού διατάγματος.

 

Αμφισβητούμενο γεγονός παραμένει η ιδιότητα του Αιτητή, σε σχέση με το υποστατικό (αν δηλαδή είναι ενοικιαστής αυτού)

 

Σύμφωνα με τη νομολογία [βλ. Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου (πιο πάνω)]: «Αν υπάρχει διάσταση πάνω στα γεγονότα μεταξύ των διαδίκων, σύμφωνα με τη Δ.48, θ.4, ο διάδικος που έχει το βάρος της απόδειξης πρέπει να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται – (βλ., μεταξύ άλλων, Stylianou v. Stylianou, (ανωτέρω), σελ. 527)».

 

Απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων:

Υποστηρίζει η Καθ’ ης η αίτηση, ότι οι Αιτητές έχουν αποκρύψει από το Δικαστήριο, κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ουσιώδη γεγονότα και για αυτό το λόγο το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί.

 

            Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων έχουν διατυπωθεί στη νομολογία. Επειδή η έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος αποτελεί παρέκκλιση από την αρχή “audi alteram partem”, επιβάλλεται στον Αιτητή η αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση.  Η αίτηση αυτή είναι uberrima fides και η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου, πιο πάνω).

           

Η παράλειψη αποκάλυψης θεωρείται ουσιώδης όταν αφαιρεί “τη δυνατότητα σφαιρικής εκτίμησης της όλης κατάστασης”.  (Βλ. Electromatic Constructions Ltd. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. 268/08, ημερ. 19.3.2009.)

            Το τι συνιστά ουσιώδες γεγονός ορίζεται επίσης στη νομολογία (βλ. Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland (1997) 1 ΑΑΔ 1791, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α. (2006) 1(Α) Α.Α.Δ. 280).

 

            Προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο υπήρξε από πλευράς των  Αιτητών παράβαση του πιο πάνω αναφερόμενου κανόνα, θα πρέπει να εξεταστούν τα “παραλειπόμενα” γεγονότα, όπως προβάλλονται στην ένσταση.

 

            Αυτά αφορούν:

1.     Την κατ’ ισχυρισμό θέσμια ενοικίαση και ειδικά την ιδιότητα του Αιτητή ως ενοικιαστή.

2.    Την σύναψη προφορικής συμφωνίας ενοικίασης.

3.    Το ύψος του κατ’ ισχυρισμό ενοικίου.

4.     Τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι η επιστολή του συνηγόρου του ημερ. 22.04.2025  δεν είχε απαντηθεί.

5.    Την παράλειψη του Αιτητή να αναφέρει ότι η υδατοπρομήθεια δεν ήταν εγγεγραμμένη στο δικό του όνομα.

 

Επαναλαμβάνω πως είναι  θέση της Καθ’ ης η αίτηση, ως προκύπτει και από τις ένορκες δηλώσεις στην ένσταση της, ότι ουδέποτε υπήρξε ενοικιαστική σχέση μεταξύ των διαδίκων και πως τα χρήματα που ο Αιτητής καταβάλλει δεν αποτελούν ενοίκιο και πως ο τελευταίος επεμβαίνει παράνομα στο υποστατικό, από το έτος 2016.

 

Το γεγονός ότι οι δυο πλευρές, διαφωνούν ως προς τη συνδρομή των πιο πάνω γεγονότων, δεν καθιστά μεμπτή τη συμπεριφορά του  Αιτητή.  Δεν διαπιστώνω την παράλειψη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων κοινώς αποδεκτών, αλλά περί “εντελώς διαφορετικής εκδοχής»[2] αναφορικά με την νομική σχέση των διαδίκων.  Δεν θα προβώ σε περαιτέρω σχολιασμό του ζητήματος, αφού είναι γνωστή η αρχή ότι για τα γεγονότα που αμφισβητούνται δεν υπάρχει υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης (βλ. M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland, πιο πάνω).

 

            Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι η επιστολή ημερ. 22.04.2025 έχει πράγματι απαντηθεί παρά την αντίθετη τοποθέτηση του Αιτητή. Διακρίνω όμως, έχοντας ενώπιον μου το περιεχόμενο της απάντησης, ότι αυτή δεν αφορά ουσιώδες γεγονός, αφού αυτό που περιλαμβάνει είναι την επαναλαμβανόμενη τοποθέτηση της Καθ’ ης η αίτηση για την απουσία ενοικιαστικής σχέσης. Εφόσον αφορά τα αμφισβητούμενα γεγονότα, η αποκάλυψη ή μη της απαντητικής επιστολής ουδόλως επηρεάζει την υπόθεση σε αυτό το στάδιο.

 

            Όσο δε για την υδατοπρομήθεια του υποστατικού, αυτή είναι παντελώς άσχετη με τα επίδικα θέματα, ενώ σημειώνω πως ο Αιτητής σε κανένα στάδιο υποστήριξε ότι αυτή είναι εγγεγραμμένη στο δικό του όνομα.

 

Προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος:

Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another (1982) 1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas (1984) 1 C.L.R. 263).

 

1.            Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: 

Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην κυρίως Αίτηση, αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση[3].

 

Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. 

 

Στην Αίτηση του, ο Αιτητής δικογραφεί τους ισχυρισμούς περί της νόμιμης αποκλειστικής κατοχής και χρήσης του υποστατικού από τον ίδιο, δυνάμει διαδοχικών προφορικών συμφωνιών από το έτος 2016, της απόκτησης της ιδιότητας του θέσμιου ενοικιαστή και την καταβολή ετήσιου ενοικίου. Το υποστατικό ηλεκτροδοτείτο ανέκαθεν και τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος εξοφλούσε ο ίδιος, παρά το γεγονός ότι αυτός εκδιδόταν στο όνομα τρίτου προσώπου (προηγούμενης ενοικιάστριας).

 

 Στο  υποστατικό διατηρεί επιχείρηση, η οποία έπαψε να λειτουργεί λόγω διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος από την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου, μετά από αίτημα του τρίτου προσώπου και η απρόκλητη αυτή διακοπή αποτελεί παρέμβαση στο δικαίωμα του για «ειρηνική απόλαυση και απρόσκοπτη χρήση» του υποστατικού. Προκειμένου να επανασυνδεθεί η παροχή είναι απαραίτητη η συγκατάθεση του ιδιοκτήτη.

 

Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα.

 

Η διατάραξη της «ειρηνικής απόλαυσης του μίσθιου» αποτελεί παράβαση εξυπακουόμενου όρου της θέσμιας ενοικίασης[4] και επομένως βρίσκω ότι, με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32.

 

 

2.            Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία: 

Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι, προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι περισσότερο  από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60. 

 

Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Λόρδος κ.α. ν. Σιακόλα κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, ECLI:CY:AD:2017:A102, 23 Μαρτίου 2017:

 

“Όπως εξηγήθηκε στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd (1982) 1 CLR 557, η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, δηλαδή η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, συσχετίζεται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσής του.  Συνεπώς, τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία.  Το απαιτούμενο βέβαια επίπεδο δεν είναι πολύ ψηλό. Ό,τι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι η πιθανότητα επιτυχίας, ήτοι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά πολύ λιγότερο από το επίπεδο που καθορίζει το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις, γνωστό ως «ισοζύγιο των πιθανοτήτων».  Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού (2002) 1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς.  Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.»”

 

Tο Δικαστήριο, επομένως, στην παρούσα περίπτωση καλείται να εξετάσει κατά πόσο από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή προκύπτει η πιθανότητα (σε βαθμό μεγαλύτερο από απλή πιθανολόγηση), αυτός να έχει, δυνάμει των όρων της θέσμιας ενοικίασης, δικαίωμα στις αξιώσεις του. Αναφέρομαι ειδικά στην απαίτηση για άρση του εμποδίου στην ειρηνική απόλαυση του μίσθιου και στην παράβαση του εξυπακουόμενου αυτού όρου της θέσμιας ενοικίασης.

 

Δεν μου διαφεύγει, ότι αμφισβητείται σφόδρα από την Καθ’ ης η αίτηση, η ιδιότητα του Αιτητή ως ενοικιαστή, αφού η δική της θέση είναι πως ο Αιτητής είναι παράνομος επεμβασίας (εδώ και εννέα έτη).

 

Από την μαρτυρία του Αιτητή προκύπτει φανερά η παρουσία του στο υποστατικό. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί η έκδοση από τις αρμόδιες αρχές στο δικό του όνομα διαφόρων χρεώσεων για το υποστατικό (τεκμήρια αρ. 2 και 6).

 

Είναι επίσης παραδεκτό ότι ο Αιτητής καταβάλλει σε σταθερή βάση κάποιο ποσό για την κατοχή του υποστατικού. Το ποσό αυτό μεταβαλλόταν μεν, αλλά καταβάλλεται ανελλιπώς.  Είναι η θέση του Αιτητή ότι το ποσό αυτό είναι το αντάλλαγμα για την κατοχή του υποστατικού, δηλ. το ενοίκιο και πως ο ίδιος έχει καταστεί θέσμιο ενοικιαστής, μετά την εκπνοή της τελευταίας προφορικής συμφωνίας ενοικίασης.

 

Η διαφωνία της Καθ’ ης η αίτηση έχει καταγραφεί, πιο πάνω. Δεν είναι όμως αυτό το κατάλληλο στάδιο εξέτασης του αμφισβητούμενου ζητήματος.

 

Όσον αφορά την θέσμια ενοικίαση, έχει αναγνωριστεί ότι ο θέσμιος ενοικιαστής έχει το δικαίωμα του “αμετακίνητου”. Στην υπόθεση In Re Δίσπυρου (1990) 1 Α.Α.Δ. 365 λέχθηκαν τα εξής:

“H θέσμια ενοικίαση δεν είναι σύμβαση, είναι το δικαίωμα του αμετακίνητου με τις επιφυλάξεις του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και είναι προσωπικό  δικαίωμα -  (Dudley and District Benefit Building Society v. Emerson  [1949] Ch. 707, Marcroft Wagons v. Smith [1951] 2 All E.R. 271). ”

 

Περαιτέρω, παραθέτω και υιοθετώ το πιο κάτω απόσπασμα από την  πρωτόδικη απόφαση στην αίτηση Κ24/14 του Δ.Ε.Ε. Λευκωσίας, Catercom v. ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ, ημερομηνίας 1.12.2014, όπου η αδελφή Δικαστής Λ. Σ. Καμμίτση έχει εξετάσει σε βάθος το ζήτημα της “ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου”,  παραπέμποντας στις σχετικές αυθεντίες.

 

“το δικαίωμα της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου (covenant for quiet enjoyment) δύναται να αποτελεί εξυπακουόμενο όρο της συμφωνίας ενοικίασης. […] Δυνατόν να υπάρχει παραβίαση του όρου για την ειρηνική απόλαυση του μίσθιου από πράξεις ή παραλείψεις του ιδιοκτήτη που παρεμποδίζουν την ελευθερία κινήσεων του ενοικιαστή στην άσκηση των δικαιωμάτων του ως ενοικιαστή. Βλέπετε σχετικά παράγραφο 1327 του συγγράμματος Woodfall, πιο πάνω και παράγραφο 328 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω, κάτω από την επικεφαλίδα 'Breach of covenant for quite enjoyment'. Παραθέτω το απόσπασμα:

 

«The covenant for quiet enjoyment operates according to its terms to secure the tenant, not merely in the possession, but in the enjoyment of the premises for all usual purposes; and where the ordinary and lawful enjoyment of the demised premises is substantially interfered with by the acts or omissions of the landlord or those claiming under him, the covenant is broken, even if neither the title to, nor the possession of, the land is otherwise affected. Whether this interference has taken place is, in each case, a question of fact.

It was once considered that for there to be a breach of covenant there had to be some physical interference with the enjoyment of the demised premises. However, there is modern authority to the effect that the covenant is not confined to direct physical interference but may be broken by any conduct of the landlord or his agents, which interferes with the tenant's freedom of action in exercising his rights as tenant. [McCall v. Abelesz (1976) 1 All ER 727 at 730, 731]. .....

Disturbance of enjoyment which is merely temporary and which does not interfere with the title or possession of the tenant is generally not a breach of the covenant. Even where such a disturbance does constitute a breach, an injunction will not be granted where there is no likelihood of repetition, the tenant being left to his remedy of damages.»”

 

Ακόμα και πράξεις που λαμβάνουν χώρα εκτός του μίσθιου, μπορεί να συνιστούν παραβίαση του όρου της ειρηνικής απόλαυσης. (Βλ. παράγραφο 329 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω):

 

«An act may be a breach of the covenant for quiet enjoyment notwithstanding that it is done off the premises. Even at the time when actual physical interference with the demised premises was considered to be an essential element of any breach of the covenant, an act done off the premises could be a breach if it caused physical interference with the demised premises; for example ...where the landlord  erected scaffolding in front of the door and windows of a demised shop in such a way as to interfere with the tenant's trade [Owen v. Gadd (1956) 2 All ER 28]. If however, the disturbance is due to an act done off the premises, there is no breach of covenant unless it was either foreseen in fact, or ought by reasonable care to have been foreseen, that the interruption would follow as a consequence of the act.»”

 

Στην παρούσα περίπτωση, εφόσον ο Αιτητής αποδείξει την ύπαρξη θέσμιας ενοικίασης, τότε ενεργοποιείται και η προστασία του αγαθού της ειρηνικής απόλαυσης του μίσθιου.  Βρίσκω έτσι ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως σοβαρή πιθανότητα (πέραν από απλή πιθανολόγηση), ο Αιτητής να δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες του.

 

3.                Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο:

Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την “ανεπανόρθωτη” ζημιά  του Αιτητή.

 

Ως γνωστόν, η κάθε υπόθεση κρίνεται με τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά. Με δεδομένη την κατοχή του υποστατικού από τον Αιτητή και την διεξαγωγή επιχείρησης σε αυτό, βρίσκω ότι υπάρχει ορατός κίνδυνος η τυχούσα διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος και/ή παρέμβαση σε αυτό να προκαλέσει το (προσωρινό ή μόνιμο)  κλείσιμο της επιχείρησης ή των περιορισμό των εργασιών της, καθώς και πρόκληση βλάβης στη φήμη και πελατεία της, με τελικό επηρεασμό των εσόδων της. 

 

Στην απόφαση ZENA COMPANY LTD ν. DEMENIAN CATERING LTD (2011) 1 Α.Α.Δ.  1848, όπου εξετάστηκε η προϋπόθεση της πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς, λέχθηκε ότι:

 

“Σημασία είχε να διατηρηθεί το status quo ante πριν δηλαδή την επέμβαση της εφεσίβλητης στον αμφισβητούμενο χώρο. Και αυτό όφειλε να διασφαλίσει το πρωτόδικο Δικαστήριο με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ιδιαιτέρως εφόσον ορθά έκρινε ότι υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς συζήτηση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής.”

H διατήρηση του status quo ante είναι και στην παρούσα περίπτωση σημαντική.

 

Κρίνω επομένως, ότι ικανοποιείται στην παρούσα περίπτωση και αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 32.

 

Διατήρηση ή ανατροπή του status quo ante:

            Στην απόφαση Κούνουνα ν. C & A SIMONOS LTD, Πολιτική Έφεση 11077, 13 Σεπτεμβρίου 2002, γίνεται και αναφορά στο ζήτημα της διατήρησης του status quo, που αποτελεί το ζητούμενο κατά την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων.  Λέχθηκαν τα εξής στην απόφαση Κούνουνα:

 

“Ο σκοπός ενός συντηρητικού διατάγματος που εκδίδεται βάσει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 είναι κυρίως η διατήρηση της κατάστασης κατά την οποία προέκυψε η υπό εκδίκαση διαφορά και η διατήρηση της επίδικης περιουσίας, εκκρεμούσης της ακρόασης και της εκδίκασης της αγωγής (Michael v. Brevinos Limited (1969) 1 C.L.R. 578).” (Δική μου υπογράμμιση).

 

            Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι και η απόφαση Κοσμά ν. Χατζηκυπρή κ.α. (2000) 1 Α.Α.Δ. 169). Στην παρούσα αίτηση, η κατάσταση η οποία επιδιώκεται να διατηρηθεί με την επικύρωση του προσωρινού διατάγματος, είναι η  συνέχιση από μέρους του Αιτητή της χρήσης του υποστατικού, ως προηγούμενα έπραττε.

 

Ισοζύγιο της ευχέρειας:

Τα όσα αναφέρονται πιο πάνω σχετικά με την τρίτη προϋπόθεση του όρθρου 32 του Ν. 14/1960 κρίνουν και την κλίση του ισοζυγίου της ευχέρειας.

 

            Στη βάση όλων των πιο πάνω στοιχείων και ευρημάτων, βρίσκω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για παραμονή του διατάγματος σε ισχύ.  Δεν προβάλλεται οποιαδήποτε ουσιαστική βλάβη στην Καθ’ ης η αίτηση, η οποία περιορίζεται στην αναφορά ότι υφίσταται ζημιά λόγω της στέρησης της κατοχής και χρήσης του υποστατικού (το οποίο επιθυμεί να αναπτύξει).

 

Με βάση όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της διατήρησης της προτέρας κατάστασης (status quo ante) και της οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος.

 

Κατεπείγον                    

Υποστηρίζει η Καθ’ ης η αίτηση ότι στην παρούσα περίπτωση ελλείπει η προϋπόθεση του «κατεπείγοντος» και επομένως το δικαστήριο όφειλε αρνηθεί την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Προβάλλει το επιχείρημα ότι ενώ η διακοπή του ρεύματος είχε γίνει στις 02.04.2025, η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε ένα μήνα αργότερα, δηλαδή στις 02.05.2025.

 

Το ζήτημα του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό παράγοντα προκειμένου το δικαστήριο να προχωρήσει στην εξέταση μονομερώς του αιτήματος για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Σύμφωνα με την νομολογία το δικαστήριο, μπορεί (εφόσον αυτό προβάλλεται από τον Καθ’ ου η αίτηση), να επανεξετάσει το στοιχείο του κατεπείγοντος εφόσον αυτό εγείρεται στην ένσταση κατά της συνέχισης της ισχύος του διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς[5]. Όσον αφορά τις συνέπειες της παράλειψης έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, αυτές αναλύθηκαν πιο πάνω (σελ. 18, 19, πιο πάνω).

 

Αυτή η ένσταση επικεντρώνεται στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, επομένως θα εξετάσω κατά πόσον ο Αιτητής δικαιολογεί την παρέλευση αυτού του χρονικού διαστήματος. Στην διάρκεια του ενός αυτού μηνός, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Αιτητή, έγινε προσπάθεια για την επίλυση του ζητήματος εξωδίκως. Συγκεκριμένα, στην ένορκη δήλωση του, ο Αιτητής αναφέρει ότι προέβη σε ενημέρωση της Καθ’ ης η αίτηση αναφορικά με τη διακοπή της ηλεκτροδότησης και στην συνέχεια ακολούθησε και κατ’ ιδίαν συνάντηση μεταξύ των διαδίκων και εφόσον το ζήτημα δεν λύθηκε, απευθύνθηκε στο συνήγορο του ο Αιτητής και απέστειλε μέσω αυτού και επιστολή στην Καθ’ ης η αίτηση.

 

Στο δικαστήριο απευθύνθηκε όταν δεν υπήρξε αποτέλεσμα σε όλες αυτές τις επαφές με την ιδιοκτήτρια εταιρεία. Βρίσκω ότι έχει δικαιολογήσει επαρκώς ο Αιτητης το χρόνο που διέρρευσε από τις 02.04.2025 μέχρι την καταχώρηση της αίτησης στις 02.05.2025. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις δυσμενείς συνέπειες που θα είχε η παράλειψη έκδοσης του προσωρινού διατάγματος, μονομερώς, καταδεικνύουν την ύπαρξη του κατεπείγοντος.

 

 

Κατάληξη:

         Για τους πιο πάνω λόγους, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 06.05.2025 οριστικοποιείται και καθίσταται απόλυτο, μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό.

 

         Επιδικάζονται τα έξοδα της παρούσας αίτησης υπέρ του Αιτητή και σε βάρος της  Καθ’ ης η αίτηση, στο ποσό των €450,00 πλέον ΦΠΑ

 

(Υπ.) ……………………………………….

                                                                       Χρ. Ραγουζαίου

                                                    Πρόεδρος Δικαστηρίου

Πιστό Αντίγραφο                                                            

 

 

 

Γραμματέας