ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ – ΠΑΦΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ

 

Ενώπιον:       Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και

                      Χρ. Τσέλεπου και Κ. Θεοδώρου, Μελών            

Αρ. Αίτησης: Ε2/2022

Μεταξύ:

1.    ΜΑΡΙΑΣ ΠΟΡΤΙΔΗ, Πάφος 

2.    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΟΡΤΙΔΗ, Πάφος

3.    ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΟΡΤΙΔΗ, Πάφος

     Αιτητών

και

ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΣΑΡΙΚΑ, Πάφος                                                                                                                                                                      Καθ’  ης η αίτηση

 

Ημερομηνία 10/10/2025

Εμφανίσεις

Για Αιτητές:  κα Κ. Θεοχαρίδου για κκ. Θεοχαρίδου Κ. Καλυψώ & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

Για την Καθ’ ης η αίτηση: κα Α. Κακογιάννη  για κκ. Α. Κακογιάννης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

           

Με την παρούσα αίτηση, που καταχωρήθηκε στις 15.03.2022, οι Αιτητές αξιώνουν από την Καθ’ ης η αίτηση 1, 2 και 3, την έκδοση απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη και έξοδα, τα οποία προέκυψαν από την ενοικίαση ενός καταστήματος που βρίσκεται στην Πάφο (και στο εξής θα αναφέρεται ως “το μίσθιο”).

 

Στην Αίτηση περιλαμβανόταν και αίτημα για την έκδοση διατάγματος ανάκτησης της κατοχής του μίσθιού, το οποίο όμως στην πορεία εγκαταλείφθηκε, αφού η κατοχή του μίσθιου παραδόθηκε στους Αιτητές, στις 31.01.2023 (ως η δήλωση των συνηγόρων στις 12.06.2023).

 

Σύμφωνα με την Αίτηση, η Αιτήτρια 1 ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του μίσθιου κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης ενοικίασης και διατήρησε (μετά την μεταβίβαση της ιδιοκτησίας του μίσθιου στα παιδιά της, Αιτητές 2 και 3) την ιδιότητα της επικαρπώτριας του μίσθιου.

 

Η Καθ’ ης η αίτηση νοίκιασε το μίσθιο κατά την 26.07.2007.

 

Απάντηση

Η Καθ’ ης η αίτηση, στην Απάντηση της αρνείται το περιεχόμενο της Αίτησης και προβάλλει (μεταξύ άλλων) τους πιο κάτω ισχυρισμούς:

• Το μίσθιο χρησιμοποιείτο για επαγγελματικούς σκοπούς (ως  κτηματομεσιτικό γραφείο) και το ενοίκιο του μίσθιου είχε περαιτέρω μειωθεί, δυνάμει προφορικής συμφωνίας από €854,00 σε €586,50.

• Το ενοίκια καταβάλλονταν μέχρι και τον Ιανουάριο του 2022.
• Τα ενοίκια Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2022, δεν καταβλήθηκαν λόγω άρνησης της Αιτήτριας 1 να τα παραλάβει (από τον ιδιώτη επιδότη).

 

Γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία

(α) Η τοποθεσία του μίσθιου, η ενοικίαση του από την Καθ’ ης η αίτηση (στο έτος 2007), το γεγονός της συμπλήρωσης και ενοικίασης του πριν την 31.12.1999 και το αρχικό ενοίκιο των Λ.Κ.500,00 μηνιαίως.

(β) το γεγονός ότι η Καθ’ ης η αίτηση παρέμεινε στο μίσθιο μέχρι τον Ιανουάριο του 2023,  οπότε και παρέδωσε στους Αιτητές την κατοχή του μίσθιου.

(γ) Ότι η σύμβαση του 2007 συνάφθηκε μεταξύ της Καθ’ ης η αίτηση και της Αιτήτριας 1.

(δ) Ότι για τα ποσά που καταβάλλονταν εκδίδονταν αποδείξεις είσπραξης από την Αιτήτρια 1 και/ή τους αντιπροσώπους αυτής.

(ε) η Αιτήτρια 1 αρνήθηκε να εισπράξει τα ενοίκια από τον μήνα Φεβρουάριο 2022 και ακόλουθα.

 

Διαδικασία:

Η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε στις 15.11.2024. Παρουσιάστηκαν συνολικά 3 μάρτυρες (δύο για την πλευρά των Αιτητών και η Καθ’ ης η αίτηση).

 

Μετά την παρουσίαση των τελικών αγορεύσεων, το Δικαστήριο επιφύλαξε την παρούσα απόφαση στις 07.03.2025.

 

Μαρτυρία και αξιολόγηση:

            Ο Αιτητής 2, παρουσιάστηκε ως ο πρώτος μάρτυρας (Μ.Α.1) για την πλευρά των Αιτητών. Στην Γραπτή δήλωση του, ανέφερε ότι τόσο ο ίδιος, όσο και ο αδελφός του, Αιτητής 3, είναι οι νέοι ιδιοκτήτες του μίσθιου. Η Αιτήτρια 1, είναι η μητέρα των Αιτητών 2 και 3 και υπήρξε ιδιοκτήτρια του μίσθιου κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας ενοικίασης στις 26.7.2007.  Μετά την μεταβίβαση του μίσθιου, η Αιτήτρια 1 διατηρεί προς όφελος της το δικαίωμα επικαρπίας του μίσθιου.

 

Η Καθ’ ης η Αίτηση διατηρούσε την κατοχή του μίσθιου μέχρι και την 31.01.2023, οπότε και την επέστρεψε στους Αιτητές. Το τελευταίο ενοίκιο ανερχόταν σε €854 μηνιαίως, και η Καθ’ ης η Αίτηση παραλείπει να το καταβάλει από τον Φεβρουάριο του 2022 μέχρι και τον Ιανουάριο του 2023. Πέραν τούτου, η Καθ’ ης  η αίτηση οφείλει και αναλογία του μηνιαίου ενοικίου, που αφορά την χρονική περίοδο από 01.01.2011 μέχρι και την 31.01.2022 (€33.782).

 

Τερμάτισαν την ενοικίαση οι Αιτητές, με επιστολή τους ημερομηνίας 14.02.2022 και κατέβαλαν επίσης προσπάθειες για την είσπραξη των οφειλόμενων ποσών, χωρίς αποτέλεσμα. Κανένα ποσό κατέβαλε η Καθ’ ης  η αίτηση από την ημέρα που παραδόθηκε η κατοχή του μίσθιου μέχρι και την Ακρόαση.

 

Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι το μίσθιο μεταβιβάστηκε στους Αιτητές 2 και 3 στις 20.03.2013, αλλά δεν συνάφθηκε νέα σύμβαση μετά την μεταβίβαση. Έχει γνώση του τεκμηρίου 2 (συμπληρωματική συμφωνία του έτους 2010). Δεν έχει γνώση της ύπαρξης  οποιασδήποτε προφορικής συμφωνίας για την μείωση του ενοικίου.

 

Η Καθ’ ης  η Αίτηση, πλήρωνε ως ενοίκιο το ποσό των €585 αντί το ποσό που προνοούσε η συμφωνία (€854 μηνιαίως) και αυτό λαμβανόταν με επιφύλαξη δικαιωμάτων.

 

Συμφώνησε ο μάρτυρας πως σε καμία από τις αποδείξεις είσπραξης αναφέρεται η λέξη «έναντι» και αντέτεινε πως “ούτε η λέξη «εξόφληση» υπάρχει στις αποδείξεις. Εφόσον στις αποδείξεις καταγραφόταν το ποσό που πλήρωνε η Καθ’ ης  η Αίτηση, η απόδειξη ήταν (κατά τον ίδιο) ορθή. Η αποδοχή του ενοικίου γινόταν υπό την προϋπόθεση ότι το υπόλοιπο ποσό θα διευθετείτο αργότερα.

 

Είχαν οχλήσει οι γονείς του την ενοικιάστρια για να καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά, χωρίς αποτέλεσμα και στο έτος 2021 αποτάθηκαν ο ίδιος και ο αδελφός του, σε δικηγόρο. Συμφώνησε ότι είχε και η μητέρα του αποταθεί σε δικηγόρο στο έτος 2020 και απέστειλε κάποια επιστολή.

 

Συμφώνησε ότι στο έτος 2022, κάποιος επιδότης επισκεπτόταν την μητέρα του προσπαθώντας να της επιδώσει «κάτι». Αρνήθηκε ωστόσο, ότι αυτό ήταν οι τραπεζικές επιταγές προς εξόφληση οφειλόμενων ενοικίων, ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε τι είχε ο επιδότης στην κατοχή του. Υποστήριξε ότι οι προσπάθειες για διευθέτηση των οφειλόμενων ποσών και για υπογραφή νέου συμβολαίου γίνονταν από τους ίδιους και όχι από την Καθ’ ης  η Αίτηση.

 

Αξιολόγηση μαρτυρίας Αιτητή 1

Ο μάρτυρας αυτός δεν μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Αναφέρομαι ειδικά στο ζήτημα του ύψους του ενοικίου, (αφού αυτό είναι και το μόνο επίδικο θέμα) και στην εκδοχή που έδωσε αναφορικά με την  είσπραξη των ποσών, “έναντι” των ενοικίων. Παρατηρώ τα πιο κάτω στην κατάθεση του μάρτυρα αυτού.

 

Βρίσκω πως η εκδοχή του μάρτυρα βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τις αποδείξεις που κατατέθηκαν ως τεκμήρια (12-19, 27-29). Είναι παραδεκτό ότι οι αποδείξεις έχουν εκδοθεί από την Αιτήτρια 1. Σε καμία από αυτές έχει δηλωθεί ότι το ποσό λήφθηκε “έναντι”, ενώ η κάθε απόδειξη αφορά συγκεκριμένο μήνα και η επόμενη απόδειξη τον επόμενο μήνα, χωρίς αναφορά σε υπόλοιπο ή σε μεταφορά υπολοίπου.  

 

Ο ισχυρισμός του για την υποχρέωση εξόφλησης, σε κατοπινό στάδιο, του εναπομείμαντος υπολοίπου οφειλόμενου ποσού (για τον κάθε ένα μήνα) παρέμεινε μετέωρη. 

 

Χαρακτηριστική είναι και η απροθυμία  του μάρτυρα να παραδεχθεί ότι η Καθ’ ης η αίτηση προσέφερε τα ενοίκια των μηνών που ακολούθησαν τον Ιανουάριο του 2022 (με επιταγές που απέστειλε με δικαστικό επιδότη στην Αιτήτρια 1). Η δε Αιτήτρια 1, ανέτρεψε αυτή την εκδοχή του Μ.Α.1, παραδεχόμενη ότι της είχαν πράγματι προσφερθεί οι επιταγές και αρνήθηκε να τις παραλάβει.

 

Η πιο πάνω εκδοχή του μάρτυρα ότι η μείωση που παρατηρείται στις αποδείξεις είσπραξης είναι πλασματική και πως η διαφορά στο ενοίκιο θα καταβαλλόταν σε κατοπινό στάδιο, αποτελεί μια φανερή εκ των υστέρων προσπάθεια να προσπεράσει την όποια δεσμευτικότητα δημιουργούν οι εν λόγω αποδείξεις.

 

Η νομική ανάλυση της νομικής συνέπειας των εκδομένων αποδείξεων είσπραξης στην παρούσα υπόθεση, παρατίθεται  στη σελίδα 13, πιο κάτω.

 

Ο ισχυρισμός του μάρτυρα περί μείωσης του ενοικίου, χωρίς χαριστική διάθεση, απορρίπτεται.

 

Δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Οι αντιφάσεις και τα όσα σχολιάζω πιο πάνω, είναι τόσο σημαντικά, ώστε να πλήττουν την αξιοπιστία του μάρτυρα αυτού και να  καταδεικνύουν ότι δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο για να πει την αλήθεια, αλλά μόνο για να βοηθήσει την υπόθεση των Αιτητών.

 

Από την μαρτυρία του Μ.Α.1, αποδέχομαι μόνο όσα γεγονότα δεν έχουν αμφισβητηθεί. Αυτά καταγράφονται πιο πάνω.

 

Η Αιτήτρια 1, παρουσιάστηκε ως δεύτερη μάρτυρας (Μ.Α.2) και στην κυρίως εξέταση της αναγνώρισε τα τεκμήρια 1 και 2 (συμφωνία ενοικίασης και συμπληρωματική συμφωνία), αρνούμενη ότι υπήρξε οποιαδήποτε άλλη συμφωνία μεταξύ της ιδίας και της Καθ’ ης  η Αίτηση. Αναγνώρισε επίσης τα τεκμήρια 4, 5 και 6.

 

Είχε ζητήσει η Καθ’ ης  η Αίτηση να συναφθεί νέα συμφωνία στο έτος 2011 και να  μειωθεί το ενοίκιο, αλλά η ίδια αρνήθηκε. Παρόλα αυτά, από την 01.01.2011, η Καθ’ ης η Αίτηση επέβαλε το ενοίκιο των €586 μηνιαίως, παρά την διαμαρτυρία της ίδιας.

 

Αναγνώρισε στην συνέχεια και τις επιδόσεις, τεκμήρια αρ. 7, 8, 9 και 10. Υποστήριξε ότι το τεκμήριο 2[1] συντάχθηκε από την συνήγορο της Καθ’ ης η αίτηση χωρίς την δική της ανάμιξη.

 

Η ίδια επιδίωξε την σύναψη του τεκμηρίου 2, όταν η Καθ’ ης η Αίτηση ζήτησε την μείωση του ενοικίου από €854 σε €750, στο έτος 2010. Δεν μελέτησε ωστόσο καθόλου το έγγραφο πριν το υπογράψει, δείχνοντας εμπιστοσύνη στην Καθ’ ης η Αίτηση. Αναγνώρισε τις αποδείξεις είσπραξης ενοικίου που εκδόθηκαν στα έτη 2014 - 2019 (τεκμήρια 12-17).

 

Παραδέχθηκε τέλος ότι αρνήθηκε να εισπράξει από την Καθ’ ης η Αίτηση τις επιταγές για ενοίκια, ύψους €586, μηνιαίως.

 

Αξιολόγηση μαρτυρίας Αιτήτριας 1

            Ούτε η Αιτήτρια 1 μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Τα όσα αναφέρονται πιο πάνω σε σχέση με τις αποδείξεις είσπραξης που εξέδιδε η μάρτυρας αφορούν και τη δική της μαρτυρία. Η ισχυριζόμενη διαμαρτυρία της, στην μείωση του ενοικίου όχι μόνο δεν καταγράφεται πουθενά, αλλά βρίσκεται σε αντίθεση με τις αποδείξεις είσπραξης.

 

Σημειώνω παρόλα αυτά, ότι η μάρτυρας υπήρξε ειλικρινής παραδεχόμενη ότι αρνείτο να εισπράξει τις επιταγές που η Καθ’ ης η αίτηση της απέστελλε με τον ιδιώτη επιδότη.

Στην βάση των πιο πάνω παρατηρήσεων μου, βρίσκω ότι η αξιοπιστία της μάρτυρος αναφορικά με το ύψος του μηνιαίου ενοικίου, έχει πληγεί σημαντικά. Από την μαρτυρία της αποδέχομαι μόνο τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα.

 

Μαρτυρία Καθ’ ης η αίτηση

            Η Καθ’ ης η αίτηση αναφέρθηκε στην σύμβαση ενοικίασης καθώς και στην συμπληρωματική σύμβαση. Κατά το έτος 2011, λόγω της οικονομικής κρίσης που επικρατούσε τότε, συμφώνησε με την Αιτήτρια 1 όπως καταβάλλει στο εξής το μειωμένο πόσο ενοικίου €586,50 αντί €854. Στην βάσει της συμφωνίας, αυτό το ποσό καταβάλλονταν ως ενοίκιο από το 2014 μέχρι και το 2021 και λάμβανε αποδείξεις. Σε καμία απόδειξη αναφέρθηκε ότι πληρωμή γίνονταν έναντι του ενοικίου ή αποτελούσε μέρος αυτού.

 

Στις 04.02.2020, η Αιτήτρια 1, μέσω της τότε συνηγόρου της, της απέστειλε  επιστολή με την οποία ζητούσε αύξηση του ενοικίου. Δεν αποδέχτηκε το αίτημα και δεν ενοχλήθηκε ξανά.

 

Το τελευταίο ενοίκιο που αποδέχθηκαν να εισπράξουν οι Αιτητές για την επίδικη ενοικίαση ήταν αυτού του Ιανουαρίου 2022 και αφορούσε και πάλι το ποσό των €586,50. Σε εκείνη όμως την περίπτωση, η απόδειξη αναφέρεται σε ποσό που καταβλήθηκε «έναντι ενοικίου μηνός Ιανουαρίου 2022». Σε καμιά άλλη περίπτωση αναφέρθηκε κάτι τέτοιο σε οποιαδήποτε απόδειξη, αφού τα ενοίκια μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2021 γίνονται αποδεκτά χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη από μέρους των Αιτητών. Όσον αφορά τα ενοίκια για τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο του έτους 2022 αυτά αποστάλθηκαν με τραπεζικές επιταγές (τεκμήριο αρ. 25), με ιδιώτη επιδότη αλλά δεν έγιναν αποδεκτά.

 

Κατά την αντεξέταση της, η μάρτυρας αποδέχτηκε ότι οι συμφωνίες τεκμήρια 1, 2 είχαν συγκεκριμένη χρονική διάρκεια και πως τερματίστηκαν με επιστολή (τεκμήριο 6) ημερ. 14.02.2022. Ερωτηθείσα για το ποσό του ενοικίου, απάντησε ότι μέχρι το έτος 2010, αυτό ανερχόταν σε €850. Από τον Μάρτιο του 2010 μειώθηκε με γραπτή συμφωνία και επειδή η οικονομική κρίση συνεχίστηκε, συμφώνησαν οι διάδικοι την περαιτέρω μείωση του ποσού, αφού λόγω της κρίσης, το κατάστημα θα παρέμενε άδειο αν το εγκατέλειπε. Με την προφορική συμφωνία το ενοίκιο μειώθηκε σε €600, μείον το ποσό της αμυντικής εισφοράς, από το έτος 2011.

 

Αρνήθηκε ότι παραβίασε τους όρους της σύμβασης ενοικίασης και ως προς τη σύνταξη των τεκμηρίων 1 και 2, ανέφερε ότι δεν ήθελε η Αιτήτρια 1 να επιβαρυνθεί με δικηγορικά έξοδα και έτσι η συμπληρωματική σύμβαση που υπογράφηκε συντάχθηκε από τις ίδιες, προσωπικά. Δεν μερίμνησε να γίνει νέα τροποποιητική συμφωνία,  διότι οι σχέσεις τους ήταν καλές και δεν το θεώρησε απαραίτητο. Αρνήθηκε η μάρτυρας ότι η συμφωνία της με την Αιτήτρια 1 αφορούσε την καταβολή μειωμένου ενοικίου και την πληρωμή της διαφοράς (μεταξύ αρχικού και μειωμένου ενοικίου) σε κατοπινό στάδιο.

 

Δεν κατέβαλε το ποσό που της ζητείτο με την επιστολή ημερομηνίας 14.12.2021 (επιστολή τεκμήριο 4, η οποία αποτελούσε την ενημέρωση για την αλλαγή των ιδιοκτητών), διότι αυτό ήταν λανθασμένο. Είναι η θέση της ότι, ως θέσμια ενοικιάστρια, συνέχιζε να συνδέεται νομικά μόνο με την Αιτήτρια 1. Γι’ αυτό και τις επιταγές (τεκμήριο 25) της απέστειλε στην Αιτήτρια 1. Αποδέχτηκε ότι οι Αιτητές της ζήτησαν την σύνταξη νέας συμφωνίας ενοικίασης, αλλά η πρόθεση τους ήταν να αυξήσουν το ενοικίο.

 

Στην υποβολή ότι οι Αιτητες ήθελαν την επαναφορά του ενοικίου στο ποσό που προνοούσε το τεκμήριο 1, η μάρτυρας απάντησε ότι με το τεκμήριο 22 (που της είχε σταλεί στο έτος 2020) γινόταν λόγος για «χαμηλό» και όχι «μειωμένο» ενοίκιο και οι Αιτητές επιθυμούσαν αύξηση.

 

Αξιολόγηση Καθ’ ης η αίτηση

Η Καθ’ ης η αίτηση μου έκανε καλή εντύπωση. Υπήρξε σταθερή μάρτυρας και οι απαντήσεις της ήταν σαφείς και άμεσες. Απαντούσε με ευθύτητα στο Δικαστήριο και δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο της αντεξέτασής της. Τα όσα ανέφερε επιβεβαιώνονται και από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί. (Ανάλυση για των αποδείξεων είσπραξης γίνεται πιο κάτω στη σελ. 13)

 

Εξαίρεση στα πιο πάνω, αποτελεί η μαρτυρία γνώμης που η Καθ’ ης έχει εκφράσει αναφορικά με το νομικό ζήτημα της νομικής της σχέσης με την Αιτήτρια 1 και τις συνέπειες της θέσμιας ενοικίασης. Αυτές οι αναφορές της μάρτυρος αποτελούν ανεπίτρεπτη μαρτυρία γνώμης από μη ειδικό και απορρίπτονται.

 

Ως προς την υπόλοιπη μαρτυρία της, βρίσκω ότι η Καθ’ ης η αίτηση υπήρξε μάρτυρας της αλήθειας και την αποδέχομαι.

 

 

Ευρήματα του Δικαστηρίου:

            Στη βάση της αποδεκτής μαρτυρίας και των παραδοχών που περιέχονται στα δικόγραφα, βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής:

           

Ο Αιτητές 2 και 2 είναι παιδιά της Αιτήτριας 1. Από την 20.03.2013,  είναι οι  συνιδιοκτήτες (ψιλοί κύριοι) του μίσθιου, ενώ η Αιτήτρια 1 διατήρησε επ’ ονόματι της την  επικαρπία αυτού. Το μίσθιο είχε ενοικιαστεί από την Καθ’ ης η αίτηση με γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 26.07.2007, διάρκειας πέντε ετών (από 01.09.2007 μέχρι την 31.08.2012). Η συμφωνία είχε συναφθεί με την Αιτήτρια 1, η οποία ήταν τότε η μόνη εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του μίσθιου.

 

Στην διάρκεια της συμβατικής ενοικίασης συνάφθηκε (την 01.03.2010) μεταξύ της Αιτήτριας 2 και της Καθ’ ης η αίτηση, συμπληρωματική συμφωνία.

 

Συμφωνήθηκαν τότε, μεταξύ άλλων,  τα εξής:

“1. Η Ενοικιάστρια Θα πληρώνει στην Ιδιοκτήτρια μηνιαίο ενοίκιο ύψους €750=

(επτακοσίων πενήντα ΕΥΡΩ) για την περίοδο 01/03/2010 μέχρι την 31/12/2010.

2. Με την εκπνοή της πιο πάνω περιόδου, το ποσού του ενοικίου Θα επανέλθει στο αρχικά

συμφωνηθέν ποσό των €854=, ως το ενοικιαστήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 26/07/2007.

3. Η παρούσα συμφωνία είναι συμπληρωματική συμφωνία της συμφωνίας ημερομηνίας

26/07/2007, η οποία παραμένει σε ισχύ ως έχει και εκτός των όσων αναφέρονται στην

παρούσα συμπληρωματική συμφωνία και ουδεμία άλλη αλλαγή και/ή τροποποίηση της

αρχικής συμφωνίας γίνεται.[…]”

 

            Η Καθ’ ης η αίτηση κατέβαλλε στην Αιτήτρια 1, το πόσο των €750,00 μηνιαίως, μέχρι την 31.12.2010.

 

            Από τον Ιανουάριο του 2011, η Καθ’ ης η αίτηση πλήρωνε ως μηνιαίο ενοίκιο το ποσό των €586,50, λαμβάνοντας κάθε φορά απόδειξη είσπραξης από την Αιτήτρια 1, για τον συγκεκριμένο μήνα.

 

            Στις 14.02.2020, η Αιτήτρια 1, με επιστολή μέσω της τότε συνηγόρου της, πρότεινε την αύξηση του μηναίου ενοικίου (από την 01.04.2020), αλλά η εισήγηση δεν έγινε αποδεκτή.

 

Ακολούθησε, στις 14.12.2021, νέα ειδοποίηση προς την Καθ’ ης η αίτηση, από τους Αιτητές (“οικογένεια Πορτίδη”, όπως αναφέρει η ειδοποίηση), με την οποία ενημέρωναν αναφορικά με την  αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του μίσθιου και ζητούσαν την καταβολή του ποσού των €33.528,00, ως υπόλοιπο οφειλόμενων ενοικίων (το οποίο αποτελούσε τη διαφορά του ποσού  των €854,00[2] με το ποσό των €600,00 που η Καθ’ ης κατέβαλλε).

 

            Δεν συμμορφώθηκε η Καθ’ ης η αίτηση με τις ειδοποιήσεις των Αιτητών και ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Επόμενος σταθμός υπήρξε η λύση της ενοικαστικής σχέσης των διαδίκων με  την επιστροφή στους Αιτητές, της κατοχής του μίσθιου, στις 31.01.2023.

 

Νομική πτυχή απαίτησης - (οφειλόμενα ενοίκια):

Στην παρούσα Αίτηση, με δεδομένη την εγκατάλειψη από τους Αιτητές της αξίωσης τους για ανάκτηση της κατοχής του μίσθιου, δεν θα εξεταστούν οι  πρόνοιες του άρθρου 11(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/83 (που στο εξής θα αναφέρεται ως ο “Νόμος”), από το οποίο διέπονταν αρχικά η Αίτηση. Η αξίωση των Αιτητών αφορά πλέον μόνο τα οφειλόμενα ενοίκια (και ενδιάμεσα οφέλη) μέχρι την ημερομηνία απόδοσης της κατοχής του μίσθιου σε αυτούς.

 

            Δεν εκφεύγει η παρούσα υπόθεση του βασικού κανόνα που ισχύει σε μια πολιτική δίκη, όπου οι Ενάγοντες (Αιτητές) θα πρέπει να αποδείξουν την υπόθεση τους στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (Βλ. Σοφοκλέους ν. Κυριάκου, Έφεση αρ. 7/2008 ημερομηνίας 18/5/2012).

 

Το κριτήριο δεν είναι εάν η θέση του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης είναι πιο πιθανή από εκείνη του αντιδίκου του, αλλά κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι η δική του θέση ή εκδοχή είναι πιο πιθανή παρά όχι (βλ. Κουκουλή κ.α ν. Παπαδημήτρη Π.Ε. 378/10 ημερ.29.1.16, Μαρσέλ κ.ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (2001) 1 Α.Α.Δ. 1858, Αθανασίου v. Κουνούνη (1997) 1 Α.Α.Δ. 614,             Χρυσάνθου κ.ά. v. Φραντζή (2010) 1 Α.Α.Δ. 1295, Σοφοκλέους ν. Κυριάκου, Έφεση αρ. 7/2008 ημερομηνίας 18/5/2012).

 

Η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία, η οποία κρίνεται αξιόπιστη και αποδεκτή από το Δικαστήριο  (βλ. Χ'' Παυλή κ.ά v. Α. Αβραάμ (2000) 1 Α.Α.Δ. 220, Σωκράτης Ναθαναήλ v. Hissam Hes Ali (2001) 1 (Γ) 1689).   

 

Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν, προκειμένου να εκδοθεί απόφαση εναντίον της Καθ’ ης η αίτηση, ως η αξίωση των Αιτητών, είναι οι εξής:

1.            Οι Αιτητές να είναι οι δικαιούχοι των μισθωμάτων του μίσθιου.

2.            Το ακίνητο να καλύπτεται από τον Περί Ενοικιοστασίου  Νόμο.

3.            Η Καθ’ ης η αίτηση να υπήρξε θέσμια ενοικιάστρια.

4.            Να καθυστερούνται από την Καθ’ ης η αίτηση  νομίμως οφειλόμενα ενοίκια.

 

 

1. Ιδιοκτησία

Σύμφωνα με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, οι Αιτητές 2 και 3 είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες, κατά ½ μερίδιο ο καθένας, του μίσθιου και η Αιτήτρια 1, η επικαρπώτρια αυτού (με εγγεγραμμένο προς όφελος της, δικαίωμα επικαρπίας εφ’ όρου ζωής), από την 20.03.2013.

 

Η κυριότητα των Αιτητών  2 και 3 είναι “αποψιλωμένη” και οι Αιτητές 2 και 3 είναι οι “ψιλοί κύριοι” του μίσθιου. Επομένως η ιδιοκτησία τους δεν είναι απόλυτη, αλλά στερείται των στοιχείων της χρήσης και κάρπωσης αυτού, αφού η επικαρπία του μίσθιου ανήκει στην Αιτήτρια 1 (εφ’ όρου ζωής).

 

Δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Είναι φανερό από τα όσα αναφέρω πιο πάνω ότι δικαιούχος του οφέλους της επίδικης ενοικίασης, δηλαδή των ενοικίων, είναι μόνο η  επικαρπώτρια, δηλαδή η Αιτήτρια 1.

 

2. Ενοικιοστασιακό ακίνητο  

Το μίσθιο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου, (δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής, δυνάμει του άρθρου 2 του Νόμου, ως αυτός έχει τροποποιηθεί και της Κ.Δ.Π. 519/07).  Δεν αμφισβητήθηκε ότι το μίσθιο είναι κατάστημα που συμπληρώθηκε  πριν την 31/12/99, και προσφερόταν προς ενοικίαση επίσης πριν το έτος 1999. Εμπίπτει επομένως στην έννοια του ακινήτου του άρθρου 2 του Ν.23/1983.

 

3. Θέσμιος ενοικιαστής

Ο ορισμός του  “Θέσμιου ενοικιαστή” απαντάται στο άρθρο 2 του Νόμου, το οποίο προνοεί:

θέσμιος ενοικιαστής “σημαίνει ενοικιαστήν ακινήτου ο οποίος κατά την λήξιν ή τον τερματισμόν της πρώτης ενοικιάσεως, εξακολουθεί να κατέχη το ακίνητον […]”

 

Στην προκειμένη περίπτωση, η συμβατική ενοικίαση ουδέποτε τερματίστηκε και η μίσθωση αφέθηκε να εκπνεύσει την 31.08.2012. Η Καθ’ ης η αίτηση, διατηρώντας την κατοχή του μίσθιου, κατέστηκε θέσμια ενοικιάστρια αυτού, από την 01.09.2012 και ακόλουθα.

 

 

4.            Καθυστέρηση νομίμως οφειλόμενου ενοικίου:

Σημαντικό ζήτημα, προκειμένου να εξεταστεί αυτή η προϋπόθεση της νομοθεσίας, αποτελεί το ύψος το ενοικίου του μίσθιου κατά τον ουσιώδη χρόνο.

 

4.1. Ύψος ενοικίου

Το ενοίκιο είχε καθοριστεί αρχικά από την σύμβαση ημερ. 26.07.2007 σε €854 (Λ.Κ.500) μηνιαίως, καθ’ όλη τη διάρκεια της σύμβασης.

 

Αυτό μεταβλήθηκε δυνάμει της παραδεκτής τροποποιητικής συμφωνίας σε €750, μηνιαίως, για την περίοδο από 01.03.2010 μέχρι 31.12.2010. Είχαν συμφωνήσει τότε, η Αιτήτρια 1 με την Καθ’ ης η αίτηση, ότι το μηνιαίο ενοίκιο θα μειωθεί στο ποσό των €750,00 μέχρι την 31.12.2010 (βλ. σελίδα 9 πιο πάνω).

 

Εφόσον η συμβατική ενοικίαση δεν έχει ακόμα εκπνεύσει, οι σχέσεις των διαδίκων, κατά τον ουσιώδη χρόνο της σύναψης της συμπληρωματικής συμφωνίας, διέπονταν από το δίκαιο των συμβάσεων και δεν ενέπιπταν σε πιθανούς περιορισμούς των προνοιών του περί Ενοικιοστασίου Νόμου.

 

Είναι επομένως προφανές ότι οι συμβαλλόμενοι μείωσαν για συγκεκριμένη χρονική περίοδο το ύψος του ενοικίου,  το οποίο θα επανερχόταν αυτόματα από την 01.01.2011 σε €854.

 

Το ουσιώδες ωστόσο είναι το τι ακολούθησε αυτή την ημερομηνία. Οδηγός στην έρευνα αυτή είναι οι αποδείξεις που εξέδιδε η Αιτήρια 1.

 

4.2. Η νομική συνέπεια των εκδομένων από την Αιτήτρια 1 (επικαρπώτρια) και/ή των αντιπροσώπων της, αποδείξεων είσπραξης.

 

Όλες οι αποδείξεις που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και αφορούν τον ουσιώδη χρόνο από το έτος 2014 μέχρι και 2021, αναφέρουν ότι το αναγραφόμενο ποσό έχει καταβληθεί και αποτελεί το ενοίκιο ενός συγκεκριμένου μήνα. Κάθε απόδειξη αναφέρει ρητά  τον μήνα που αφορά, χωρίς οποιαδήποτε άλλη αναφορά σε “υπόλοιπο” ή  “μερική εξόφληση” (με μόνη εξαίρεση την απόδειξη Ιανουαρίου 2022).

 

Σε καμία ευκαιρία (καθ’ όλη τη χρονική περίοδο από 2011 μέχρι 2022) η Αιτήτρια 1 ανέφερε στην Καθ’ ης η αίτηση  ότι το ποσό εισπράχθηκε έναντι ενοικίων, ούτε και ζήτησε οποιοδήποτε ποσό από την Καθ’ ης η αίτηση, αλλά ούτε και ανακάλεσε τις αποδείξεις  είσπραξης ποτέ.

 

Η συναλλακτική πρακτική αυτή, όπως περιγράφεται πιο πάνω, επαναλαμβανόταν σταθερά από το έτος 2011, χωρίς επιφυλάξεις ή διαφοροποιήσεις, για περίοδο 11 συνεχόμενων ετών. Η συνεχής αυτή πρακτική, φανερώνει (με κριτήριο τον μέσο συνετό άνθρωπο), την παραδοχή ότι το ενοίκιο του αντίστοιχου μήνα έχει πληρωθεί πλήρως.

 

Οι αποδείξεις αποτελούν (μαχητό) τεκμήριο πλήρους εξόφλησης, το οποίο δεν ανατράπηκε από τους Αιτητές, οι οποίοι φέρουν το βάρος απόδειξης της απαίτησης τους. Έχω ήδη απορρίψει την εκδοχή των Αιτητών ότι το ποσό αυτό λαμβάνονταν “έναντι ενοικίου”, αφού από τις αποδείξεις που η Αιτήτρια 1 εξέδιδε,  διαχρονικά, δεν προκύπτει η “μερική” καταβολή των ενοικίων, ούτε ύπαρξη “υπολοίπου”.

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι την 31.08.2021 και 15.10.2021, η Αιτήτρια 1 εξέδωσε τις μόνες αποδείξεις είσπραξης με την σημείωση “άνευ βλάβης των δικαιωμάτων”, διευκρινίζοντας ότι “το ενοίκιο είναι πληρωτέο την πρώτη μέρα κάθε μήνα”. Καμία αναφορά και πάλι σε υπόλοιπο ποσό ή σε είσπραξη “έναντι” ενοικίου. 

 

Στην βάση των πιο πάνω και στην ανυπαρξία αποδεκτής μαρτυρίας από μέρους των Αιτητών, σχετικά με τον ισχυρισμό τους ότι το ενοίκιο του μίσθιου ανερχόταν σε €854, η μόνη αποδεκτή μαρτυρία είναι αυτή που παρουσίασε η Καθ’ ης η αίτηση η οποία και  υποστηρίζεται από τις αποδείξεις (Τεκμήρια αρ. 12 - 19, 27 – 29) που εξέδιδε η Αιτήτρια 1.

 

Αυτή μου η διαπίστωση αποτελεί και την κατάληξη της υπόθεσης των Αιτητών.

 

Συμπέρασμα

Στην απουσία αποδεκτής μαρτυρίας από μέρους των Αιτητών για το ύψος του ενοικίου και την ύπαρξη οφειλής σε βάρος της Καθ’ ης η αίτηση και εφόσον το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των Αιτητών, βρίσκω πως η εκδοχή τους είναι πιο απίθανη παρά πιθανή. 

 

Η απαίτηση για απόδοση οφειλόμενων ενοικίων, δεν μπορεί παρά να απορριφθεί.

 

Κατάληξη:

            Με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ της Καθ’ ης η αίτηση, ως αυτά υπολογιστούν και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

 

 

 

 

                                                                                    (Υπ.) ………………………………

                                                                                                     Χρ. Ραγουζαίου

                                                                                                Πρόεδρος Δικαστηρίου

Πιστό Αντίγραφο

 

 

 

 

Γραμματέας