ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ
Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ.
Αρ. Αίτησης: 20/2024 ij
Μεταξύ:
Κ.Γ. εκ Παραλιμνίου
Αιτητή
και
Μ. Τ. εκ Παραλιμνίου
Καθ' ης η αίτηση.
ΑΙΤΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 7/10/25
Ημερομηνία: 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026
Εμφανίσεις:
Για τον Αιτητή: κ. ΝΙΚΟΛΑΣ Γ.ΝΙΚΟΛΑΟΥ δια Ν.Γ ΝΙΚΟΛΑΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε
Για την Καθ' ης η αίτηση: κ.κ ΓΙΩΡΓΟΣ Φ.ΠΙΤΤΑΤΖΗΣ Δ.Ε.Π.Ε
Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
Στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης, την οποία καταχώρησε ο αιτητής, στην οποία μεταξύ άλλων ζητά την ρύθμιση της γονικής μέριμνας των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, καταχώρησε, στις 27/3/24, αίτηση χωρίς ειδοποίηση με την οποία ζητούσε την ρύθμιση της επικοινωνίας του με τα ανήλικα.
Στις 8/7/25, κατόπιν εκδίκασης της αίτησης χωρίς ειδοποίηση ημερ.27/3/24, το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας του αιτητή με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων ως ακολούθως: « Α) Την πρώτη εβδομάδα εφαρμογής του παρόντος διατάγματος την Τετάρτη από η ώρα 14:00 μέχρι την Παρασκευή η ώρα 9:00 με δικαίωμα διανυκτέρευσης και Β) Την δεύτερη εβδομάδα εφαρμογής του διατάγματος την Τρίτη από η ώρα 14:00 μέχρι μέχρι τις 19:00 μ.μ χωρίς διανυκτέρευση και την Παρασκευή από η ώρα 14:00 μέχρι την Κυριακή η ώρα 19:00μ.μ με δικαίωμα διανυκτέρευσης ούτω καθεξής και εναλλάξ
Ο αιτητής θα παραλαμβάνει τα ανήλικα τέκνα του από το σχολείο στο οποίο φοιτούν και θα τα παραδίδει στη λήξη του δικαιώματος επικοινωνίας τους στο σχολείο που φοιτούν. Όπου ο χρόνος παράδοσης είναι εκτός ωρών σχολείου θα τα παραδίδει στο τόπο διαμονής της καθ΄ης η αίτηση. Σε περίπτωση αργίας ή που για οποιοδήποτε λόγο τα ανήλικα δεν θα πάνε στο σχολείο, ως τόπος παράδοσης και παραλαβής των ανηλίκων καθορίζεται ο τόπος διαμονής της καθ΄ης η αίτηση».
Στις 7/10/25, τρεις μήνες μετά την έκδοση του πιο πάνω προσωρινού διατάγματος, ο αιτητής καταχώρησε αίτηση χωρίς ειδοποίηση με την οποία ζητά: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται το προηγούμενο ενδιάμεσο διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, ημερομηνίας 8/7/25, που εκδόθηκε στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση Γονικής Μέριμνας αναφορικά με την ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας του αιτητή με τα ανήλικα τέκνα του Α. Γ. και Α. Ν. Γ, κατά τέτοιο τρόπο που στα σημεία Α και Β στο υφιστάμενο πρόγραμμα επικοινωνίας η ώρα παραλαβής των ανηλίκων τόσο κατά την πρώτη εβδομάδα όσο και κατά τη δεύτερη εβδομάδα να ξεκινά από η ώρα 13:05 αντί η ώρα 14:00 με παραλαβή των παιδιών από το σχολείο».
Στις 5/12/25, η καθ’ ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση με την οποία συνοπτικά προβάλλει τους ακόλουθους λόγους για απόρριψη της αίτησης του αιτητή: Η αίτηση είναι καταχρηστική, είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος, τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, δεν προέκυψαν νέα δεδομένα και ή νέα γεγονότα που να αιτιολογούν την τροποποίηση του διατάγματος, εκκρεμεί έφεση εκ μέρους της καθ’ ης η αίτηση εναντίον του προσωρινού διατάγματος ημερ.8/7/25 με αποτέλεσμα τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων να επηρεάζει ανεπανόρθωτα τα δικαιώματα της καθ΄ης η αίτηση, το Δικαστήριο σε περίπτωση έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα καταστεί εφετείο της προσβληθείσας ενδιάμεσης απόφασης και η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου και ή θα προδικάσει το αποτέλεσμα της.
Το Δικαστήριο σε συμμόρφωση με την υφιστάμενη Νομολογία (Έφεση αρ.1/22 (σχ.2/22) μεταξύ Γ.Δ.-Α.Β και Έφεση αρ.2/22 (σχ.1/22) μεταξύ Α.Β-Γ.Δ ημερομηνίας 7/7/22) κάλεσε για σκοπούς συνέντευξης το μεγαλύτερο τέκνο των διαδίκων, Α, αφού σε σχέση με το μικρότερο τέκνο των διαδίκων ηλικίας μόλις 4 ετών και 8 μηνών, έκρινα εκ προοιμίου ότι δεν μπορεί να διαθέτει την απαραίτητη ωριμότητα για να προσέλθει στο Δικαστήριο για σκοπούς συνέντευξης και για το λόγο αυτό δεν κλήθηκε.
Σημειώνω ότι καταβλήθηκαν προσπάθειες για εξώδικη διευθέτηση της υπό κρίση αίτηση οι οποίες δεν τελεσφόρησα.
Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη με την ανταλλαγή των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων και ολοκληρώθηκε με την κατάθεση των γραπτών αγορεύσεων αλλά και των συμπληρωματικών γραπτών τους αγορεύσεων, οι οποίες κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου καταχωρίστηκαν μετά την πραγματοποίηση της συνέντευξης με το ανήλικο τέκνο των διαδίκων Α, τα πρακτικά της οποίας δόθηκαν αυτούσια στους δικηγόρους. Οι διάδικοι δεν καταχώρησαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις ούτε αντεξετάστηκαν.
Από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αμφισβητήθηκε ότι στις 8/7/25 εκδόθηκε το επίδικο προσωρινό διάταγμα με το οποίο ρυθμίστηκε η επικοινωνία του αιτητή με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων.
Στην ένορκη δήλωση του αιτητή η οποία υποστηρίζει την αίτηση του αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: Από της καταχώρησης της αίτησης ημερομηνίας 27/3/24, που οδήγησε στην έκδοση του επίδικου διατάγματος, έχουν αλλάξει οι συνθήκες, ώστε να δικαιολογείται η επέμβαση του Δικαστηρίου για τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος. Συγκεκριμένα, από την καταχώρηση της πιο πάνω περιγραφόμενης αίτησης, ο ανήλικος υιός των διαδίκων Α άρχισε να φοιτά σε άλλο σχολείο και η φοίτηση του ολοκληρώνεται στις 13:05 και όχι στις 14:00 που ίσχυε στο προηγούμενο σχολείο. Σε σχέση με τον ανήλικο υιό των διαδίκων Α Ν ο οποίος συνεχίζει να φοιτά σε νηπιαγωγείο δεν υπάρχει καμία δυσκολία να τον παραλαμβάνει ο αιτητής την ίδια ώρα που θα παραλαμβάνει τον ανήλικο Α έτσι ώστε να αρχίζει η επικοινωνία του με τα ανήλικα ταυτόχρονα.
Ο αιτητής, στην προσπάθεια του να τηρήσει το υφιστάμενο πρόγραμμα επικοινωνίας με τα ανήλικα, την πρώτη εβδομάδα, την Τετάρτη μετέβαινε στο νέο σχολείο του ανήλικου Α για να τον παραλάβει την ώρα ολοκλήρωσης της φοίτησης του, ήτοι στις 13:05 και την δεύτερη εβδομάδα την Τρίτη και την Παρασκευή μετέβαινε για την παραλαβή του την ίδια ώρα. Η καθ’ ης η αίτηση εντελώς αυθαίρετα και ετσιθελικά παραβλέποντας τις πρόνοιες του υφιστάμενου διατάγματος μετέβαινε η ίδια κατά την ώρα ολοκλήρωσης της φοίτησης του ανήλικου Α στο νέο του σχολείο τον παραλάμβανε και απαιτούσε όπως μεταβαίνει ο αιτητής να παραλάβει τα ανήλικα από την κατοικία της στις 14:00. Προς τούτο εκκρεμούν εναντίον της δυο αιτήσεις παρακοής μετά από καταγγελία του στις Αστυνομικές Αρχές.
Σκοπός του υφιστάμενου διατάγματος ήταν όπως ο αιτητής κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς παραλαμβάνει συγκεκριμένες ημέρες τα ανήλικα για να γευματίζουν μαζί και να περνούν ποιοτικό χρόνο. Παρ’ όλα αυτά, η καθ’ ης η αίτηση παρεμβαίνει άνευ λόγου και αιτίας στην επικοινωνία του με τα ανήλικα ενώ εκτός αυτού η ταλαιπωρία και η σύγχυση που δημιουργείται στα παιδιά είναι εμφανής.
Όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, δικαιολογείται η άμεση τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος ως οι αιτούμενη θεραπεία και το θέμα είναι ιδιαιτέρως σοβαρό και σχετίζεται με το καλώς νοούμενο συμφέρον των ανηλίκων και την ευημερία τους.
Στην ένορκη δήλωση της καθ’ ης η αίτηση, η οποία υποστηρίζει την ένσταση της αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: Τα γεγονότα που επικαλείται ο αιτητής για τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος επικοινωνίας προϋπήρχαν της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος και ο αιτητής όφειλε να τα θέσει στο Δικαστήριο με συμπληρωματική ένορκη δήλωση πριν την εκδίκαση της αίτησης. Η παράλειψη του αυτή είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση διατάγματος επικοινωνίας το οποίο εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να εφαρμοστεί και η παρούσα αίτηση δεν είναι το κατάλληλο δικονομικό μέτρο ώστε ο αιτητής να διορθώσει το σφάλμα και ή τις παραλείψεις του κατά το στάδιο εκδίκασης της ενδιάμεσης αίτησης.
Αναφέρει ότι εκκρεμούν αμφίδρομες καταγγελίες για θέματα παρακοών και για το λόγο αυτό δεν επιθυμεί να υπεισέλθει στην ουσία των γεγονότων και της διαφοράς που προέκυψε. Ο αιτητής, όφειλε, πριν την έκδοση του διατάγματος στα πλαίσια της ενδιάμεσης αίτησης, καθότι γνώριζε ότι είχαν τροποποιηθεί ουσιωδώς τόσο οι συνθήκες όσο και το καθημερινό πρόγραμμα των ανηλίκων και είχαν αλλάξει τα σχολεία στα οποία φοιτούσαν και τα ωράρια τους, να τα θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με Συμπληρωματική ένορκη δήλωση προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία στην καθ’ ης η αίτηση να τοποθετηθεί αλλά και να λάβει υπόψιν του το Δικαστήριο τα νέα δεδομένα που δημιουργήθηκαν και να αποφασίσει στη βάση αυτών. Για τους αναφερόμενους λόγους, μεταξύ άλλων, η καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε την έφεση με αρ.82/25 αντίγραφο της οποίας καταθέτει ως τεκμήριο 1.
Όπως την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της, τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων επηρεάζει ουσιωδώς την έφεση της ενώ, επιπρόσθετα, το Δικαστήριο θα καταστεί εφετείο και θα παρέμβει δραστικά στην εκκρεμούσα έφεση με αποτέλεσμα να επηρεαστούν δυσμενώς τα δικαιώματα της αφού σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων θα προδικάσει το αποτέλεσμα της έφεσης της. Ο αιτητής όφειλε να προβεί σε κάθε απαιτούμενη διαδικασία ώστε πριν την εκδίκαση της αίτησης του να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα νέα γεγονότα που μεσολάβησαν μετά την καταχώρηση της αίτησης του. Η παράλειψη του να το πράξει είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση του διατάγματος την τροποποίηση του οποίου ζητά με την υπό κρίση αίτηση.
Τα γεγονότα και τα δεδομένα σχετικά με τα ανήλικα διαφοροποιήθηκαν μετά την καταχώρηση της ενδιάμεσης αίτησης του αιτητή και ενώ εκκρεμούσε για εκδίκαση η αίτηση του ημερ. 27/3/24 και πριν δοθούν στο Δικαστήριο οι αγορεύσεις και ο αιτητής τα γνώριζε και όφειλε να τα θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ώστε το Δικαστήριο την στιγμή της εκδίκασης της αίτησης και έκδοσης της απόφασης του να έχει ολοκληρωμένη σαφή και ξεκάθαρη εικόνα πραγμάτων.
Η καθ’ ης η αίτηση αναφέρει επίσης ότι ο αιτητής καταχράται των διαδικασιών και ενώ γνώριζε τους λόγους έφεσης η οποία του επιδόθηκε πριν την καταχώρηση της παρούσας, καταχρηστικά καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση η οποία είναι νόμω και ουσία αβάσιμη για να παρεμποδίσει την εκδίκαση της έφεσης ή να υπάρξει παρεμβολή και αρνητική επίδραση και επηρεασμός στη εκδίκαση και στο αποτέλεσμα της.
Τέλος, ζητά την απόρριψη της αίτησης.
Mελέτησα με ιδιαίτερη προσοχή όλη τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και την επιχειρηματολογία των συνήγορων των διαδίκων μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων.
Παρατήρησα ότι στην γραπτή του αγόρευση ο αιτητής, ο οποίος δεν έκανε χρήση του δικαιώματος του για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, απαντά σε ισχυρισμούς τους οποίους προβάλλει η καθ’ ης η αίτηση στην ένορκη της δήλωση η οποία υποστηρίζει την ένσταση της και για το λόγο αυτό κρίνω σκόπιμο να υπενθυμίσω ότι οι αγορεύσεις δεν αποτελούν μαρτυρικό υλικό προς αξιολόγηση. (βλ. Μισιρλής ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1995) 3 ΑΑΔ 379, Κοινότης Λυσού ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1998) (3) ΑΑΔ 537,Παπαργυρού v Μιχαηλίδου Πολ. Εφ. 215/10, ημερ. 25/1/16).
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧH-ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ
Στο Α.32(1) και (2) του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 προβλέπονται τα ακόλουθα:
«(1) Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές ή προστακτικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία:
...........................
(2) Οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, εκδοθέν συμφώνως τω εδαφίω (1) δύναται να εκδοθή υπό τοιούτους όρους και προϋποθέσεις ως το δικαστήριον θεωρεί δίκαιον, και το δικαστήριον δύναται καθ΄ οιονδήποτε χρόνον, επί αποδείξει ευλόγου αιτίας, να ακυρώση ή τροποποιήση οιονδήποτε τοιούτον διάταγμα.» (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου).
Από την εν λόγω διάταξη προκύπτει ότι οποιοδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, το οποίο εκδόθηκε δυνάμει του Αρ.32(1) του Ν.14/60, δύναται να τροποποιηθεί ή ακυρωθεί καθ’ οιονδήποτε χρόνο από το Δικαστήριο, με μόνη προϋπόθεση την απόδειξη εύλογης αιτίας. Επομένως, αυτό που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει στην παρούσα, είναι κατά πόσον ο αιτητής έχει καταδείξει ότι συντρέχει εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την τροποποίηση του υφιστάμενου προσωρινού διατάγματος.
Με την υφιστάμενη σχετική επί του θέματος Νομολογία τονίστηκε ότι, δεδομένου ότι μεταβληθούν ουσιωδώς οι περιστάσεις ή προκύψουν νέα δεδομένα που να δικαιολογούν την επέμβαση του Δικαστηρίου, έκαστος διάδικος μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο για τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος που βρίσκεται σε ισχύ. (βλ. ABP Holdings κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 2) (1994) 1 Α.Α.Δ 694 και Seamark Consultants Services Ltd κ.α. v. Lasala (2007) 1( A) 162).
Στην υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.ά. v. Frantisek Stepanek κ.ά., Πολ. Έφεση αρ. 54/2012, ημερ. 27.6.2012, αναγνωρίστηκε ότι η ενδιάμεση θεραπεία «παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος.»
Ως ζήτημα λογικής, κρίνω ότι η ουσιώδης μεταβολή και ή η διαφοροποίηση των συνθηκών θα πρέπει να λάβει χώρα μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος του οποίου ζητείται η τροποποίηση. Σε περίπτωση που η μεταβολή, στην οποία γίνεται επίκληση, προκύψει πριν την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, αλλά δεν προβλήθηκε στα πλαίσια της αίτησης η οποία εκκρεμούσε επί της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα, θα πρέπει, τουλάχιστον, να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου οι λόγοι της παράλειψης για να μπορεί το Δικαστήριο να εξετάσει αυτούς και να αποφασίσει σχετικά.
Παρατηρώ ότι στην νομική βάση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση καμία αναφορά γίνεται στο Α.32(2) του Ν.14/60, ενώ το Μέρος 18 των Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας το οποίο περιλαμβάνεται στην νομική βάση, αφορά στην τροποποίηση δικογράφων.
Παρά την παράλειψη του αιτητή να περιλάβει στην νομική βάση της αίτησης του την ορθή νομοθετική διάταξη στην οποία εδράζεται η εξουσία του Δικαστηρίου να τροποποιήσει προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε στη βάση του Α.32(1), τόσο από το λεκτικό της αιτούμενης θεραπείας του, όσο και από την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, προκύπτει ξεκάθαρα ότι αυτό που επιζητεί είναι η τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος ημερ.8/7/25. Η πρόθεση του αιτητή για τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος, είναι απόλυτα κατανοητή στην καθ’ ης η αίτηση, η οποία μέσω της ενόρκου δηλώσεως της, αναφέρεται σε συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους δεν δικαιολογείται η τροποποίηση του υφιστάμενου προσωρινού διατάγματος.
Χωρίς να παραγνωρίζω το γεγονός ότι, αποτελεί απαράβατο όρο για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου, η ρητή αναφορά στα σχετικά άρθρα της νομοθεσίας που το στοιχειοθετούν, ως οι αρχές που καθιερώθηκαν από την Νομολογία η οποία είναι προγενέστερη των Νέων Θεσμών, πλην όμως συνεχίζουν να ισχύουν και με την εισαγωγή των Νέων Θεσμών, λαμβάνοντας υπόψιν ότι από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ξεκάθαρα ότι πρόκειται για τροποποίηση προσωρινού διατάγματος και λαμβάνοντας υπόψιν τον Πρωταρχικό Σκοπό, η παράλειψη αυτή του αιτητή από μόνη της δεν θα οδηγήσει σε απόρριψη της αίτησης του.
Θα εξετάσω κατά προτεραιότητα το λόγο ένστασης της καθ’ ης η αίτηση ότι δεν προέκυψαν νέα δεδομένα και η νέα γεγονότα που να δικαιολογούν την τροποποίηση του διατάγματος αφού σε περίπτωση που πετύχει θα παρέλκει η περαιτέρω εξέταση της αίτησης.
Στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωση του αιτητή η οποία υποστηρίζει την αίτηση του αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Από την καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 27/3/24 που οδήγησε στην έκδοση του επίδικου διατάγματος έχουν αλλάξει οι συνθήκες ώστε να δικαιολογείται η επέμβαση του Δικαστηρίου για τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος».
Στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του αιτητή αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: « Συγκεκριμένα, από την καταχώρηση της πιο πάνω περιγραφόμενης αίτησης, το ανήλικο τέκνο μας Α, ξεκίνησε να φοιτά σε άλλο σχολείο του οποίου η ώρα ολοκλήρωσης της φοίτησης είναι η ώρα 13:05 και όχι η ώρα 14:00 που ίσχυε στο προηγούμενο σχολείο».
Στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης του αιτητή αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, το θέμα είναι ιδιαιτέρως σοβαρό και σχετίζεται με το καλώς νοούμενο συμφέρον των ανήλικων τέκνων μου και της ευημερίας τους η οποία υπαγορεύει την τροποποίηση του προαναφερόμενου διατάγματος ενόψει του γεγονότος ότι οι συνθήκες τόσο από όσο και προ του χρόνου καταχώρησης της αίτησης ημερομηνίας 27/3/24, άλλαξαν».
Οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου.
Οι πιο πάνω αναφορές του αιτητή έχουν προκαλέσει σύγχυση στο Δικαστήριο αφού αφενός στην παράγραφο 4 αναφέρει ότι ο ανήλικος από την καταχώρηση της αίτησης ημερ. 27/3/24 άρχισε να φοιτά σε άλλο σχολείο ενώ στην παράγραφο 9 αναφέρει ότι οι συνθήκες τόσο από το χρόνο καταχώρησης της αίτησης ημερομηνίας 27/3/24 όσο και προ του χρόνου καταχώρησης της αίτησης ημερομηνίας 27/3/24 άλλαξαν.
Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν οι πιο πάνω αναφορές του αιτητή στην παράγραφο 9 της ενόρκου δηλώσεως του, εκ παραδρομής διατυπώθηκαν με τον τρόπο που διατυπώθηκαν, πλην όμως με τον τρόπο που έχουν διατυπωθεί αυτό που μπορεί να εξαχθεί είναι ότι η αλλαγή των συνθηκών (φοίτηση σε άλλο σχολείο) έλαβε χώρα ή μετά την καταχώρηση της αίτησης ή πριν την καταχώρηση της αίτησης ημερ.27/3/24. Σε κάθε περίπτωση, σε κανένα σημείο της ένορκης δήλωσης του ο αιτητής αναφέρεται σε αλλαγή των συνθηκών μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 8/7/25 που είναι και το καθοριστικό σημείο.
Θα μπορούσε ο αιτητής, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, να αναφερθεί ρητά στο χρόνο κατά τον οποίο ο ανήλικος άλλαξε σχολείο για να μπορεί το παρόν Δικαστήριο να έχει πλέον ξεκάθαρη εικόνα κατά πόσο η αλλαγή αυτή έγινε πριν την καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 27/3/24 ή μετά την καταχώρηση αυτής. Θα μπορούσε επίσης, αν όντως η αλλαγή επήλθε μετά την καταχώρηση της αίτησης ημερ.27/3/24, να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους παρέλειψε να την περιλάβει στην μαρτυρία του, επί της οποίας στηρίχθηκε το Δικαστήριο για να εκδώσει την απόφαση του στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 27/3/24. Καμία εξήγηση δίδεται από τον αιτητή για αυτή του την παράλειψη.
Της προσοχής του Δικαστηρίου, δεν διέλαθαν οι αναφορές του αιτητή, οι οποίες τέθηκαν για πρώτη φορά στην αγόρευση του, απαντώντας κατά ανεπίτρεπτο τρόπο στα όσα αναφέρει στην ένορκη της δήλωση η οποία υποστηρίζει την ένσταση της η καθ΄ης η αίτηση, ότι δεν συνέτρεχε κανένας λόγος να προωθήσει οποιαδήποτε συμπληρωματική ένορκη δήλωση κατά το χρόνο εκδίκασης της αίτησης στη βάση της οποίας εκδόθηκε το επίδικο προσωρινό διάταγμα, αφού δεν προέκυψαν οποιαδήποτε νέα γεγονότα κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η θέση αυτή, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην ένορκο του δήλωση σε σχέση με το πότε προέκυψε η αλλαγή σχολείου (βλέπε παραγράφους 4 και 9 της ενόρκου δηλώσεως του).
Αναφέρθηκα ανωτέρω στην εξουσία του Δικαστηρίου να τροποποιεί ή ακυρώνει εκδοθέν προσωρινό διάταγμα και στη σχετική επί του θέματος Νομολογία.
Λαμβάνοντας υπόψιν τις αναφορές του ίδιου του αιτητή σε σχέση με το χρόνο κατά τον οποίο προέκυψε το γεγονός της αλλαγής σχολείου του ανηλίκου, ως τις ανέλυσα ανωτέρω, δεν ξεκαθαρίζεται ρητά αν η αλλαγή έγινε πριν της καταχώρηση της αίτησης ή μετά την καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 27/3/24. Σε καμία περίπτωση όμως δεν τέθηκε ισχυρισμός ότι η αλλαγή σχολείου έγινε μετά την έκδοση του επίδικου προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 8/7/25.
Ακόμη και αν λάμβανα ως δεδομένο ότι ο ανήλικος άλλαξε σχολείο μετά την καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 27/3/24 και πάντως όχι μετά την έκδοση του επίδικου προσωρινού διατάγματος, καμία εξήγηση δίδει ο αιτητής στην ένορκο του δήλωση η οποία συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, αναφορικά με τους λόγους που παρέλειψε να λάβει τα ενδεδειγμένα διαβήματα για να φέρει σε γνώση του τότε Δικαστηρίου, το νέο δεδομένο. Οι εξηγήσεις τις οποίες προσπάθησε να προωθήσει για πρώτη φορά μέσω της αγόρευσης του ο αιτητής σε σχέση με τους λόγους για τους οποίους δεν καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 27/3/24, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές, ενώ υπάρχει επιπλέον αντιφατικότητα των εν λόγο εξηγήσεων με τις αναφορές στην ένορκη του μαρτυρία ως ανωτέρω στην αρχή της παρούσα σελίδας κατέγραψα.
Τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με τον ισχυρισμό της καθ’ ης η αίτηση ότι η αλλαγή του σχολείου έλαβε χώρα πριν την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 8/7/25 αλλά ο αιτητής παρέλειψε να προβεί στα δέοντα για να θέσει αυτήν ενώπιον του Δικαστηρίου, ο οποίος παρέμεινε αναντίλεκτος, αναπόφευκτα οδηγούν στην αποδοχή του λόγου ένστασης της καθ΄ης η αίτηση σε σχέση με την μη ύπαρξη νέων δεδομένων τα οποία να δικαιολογούν την τροποποίηση του υφιστάμενου προσωρινού διατάγματος.
Το γεγονός ότι δεν έχουν προκύψει νέα γεγονότα, στερεί από το Δικαστήριο την εξουσία να προχωρήσει στο επόμενο βήμα και να εξετάσει κατά πόσο στη βάση των νέων γεγονότων έχει καταδειχθεί εύλογη αιτία για τροποποίηση του επίδικου διατάγματος.
Το γεγονός ότι αμφότεροι οι διάδικοι, όπως προκύπτει από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, προχωρούν σε καταγγελίες στην Αστυνομία για παρακοή του διατάγματος, είναι αποτέλεσμα της γενικότερης συγκρουσιακής σχέσης των διαδίκων και δεν συνιστά λόγο για παρέμβαση του Δικαστηρίου στο εκδοθέν, κατόπιν ακρόασης, προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 8/7/25 για τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω.
Δεδομένης της αποδοχής του αναφερόμενου λόγου ένστασης παρέλκει η περαιτέρω εξέταση της αίτησης.
Σε σχέση με τα έξοδα της αίτησης, λαμβάνοντας υπόψιν ότι η καθ΄ης η αίτηση είναι ο επιτυχόν διάδικος κρίνω ότι δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος ή ιδιαίτερα περιστατικά για να αποκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Παραπέμπω στην σχετική επί του θέματος απόφαση του Εφετείου στην Πολιτική Έφεση Αρ. 5/23 ημερομηνίας 7/6/24 μεταξύ Α.Χ.Β-Μ.Γ.Μ.
ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Στη βάση των όσων ανέφερα ανωτέρω και προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται.
Τα έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του αιτητή.
(Υπ.)………………………..….
Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο